Dziękuję, że przyszłaś.
Z przyjemnością.
Ale nie ma czegoś takiego, jak darmowa kolacja.
- Prawda, June? - Leo.
Wtajemniczyłem ją w drodze z pracy.
Intrygująca sprawa.
No dobrze, ten człowiek.
Opowiadaj. Wino i neuropsychiatria – czemu nie?
Dziękuję. To mężczyzna, tak?
Odzyskuje przytomność po wypadku i...
Twierdzi, że nic nie pamięta.
Utracił wszystkie wspomnienia od chwili wejścia do mieszkania
do ocknięcia się w szpitalu.
Niech zgadnę. Potem przyznaje się do wszystkiego.
Ale z tego, co wiem, neurologicznie to nie takie proste.
No więc hipokamp –
ta część mózgu, która odpowiada za pamięć –
przypomina mały strączek.
Strączek?
Taką fasolkę, która kurczy się po traumie,
przez co trudniej odzyskać pamięć.
No to jak Errol zdołał przypomnieć sobie na tyle dużo,
by złożyć szczegółowe zeznania?
Spać przez to nie może.
Mamy skłonność do postrzegania naszych wspomnień jako czegoś pewnego,
nagrania naszej przeszłości.
Tymczasem są one raczej obrazami olejnymi.
Wracasz do nich. Domalowujesz kolejne warstwy.
A inni robią to samo.
Czyli inni ludzie mogą przerabiać twoje wspomnienia?
Tak. Mówię o tym w podkaście.
Ciężko mi w to uwierzyć.
Naprawdę, June? No dobrze.
Może wpadniesz do mojego gabinetu?
Założę się, że zhakuję twoją pamięć.
Uwierzysz, że znamy się od lat.
Całowałyśmy się w domku na drzewie twojej babci.
Babcia nie ma domku na drzewie.
Jesteś pewna? A jeśli pokażę ci zdjęcie?
Widzisz, kiedy pamięć zostanie przemalowana...
GWIAZDA TYGODNIA
...masz dostęp tylko do najnowszej wersji.
Oryginał przepada.
GWIAZDA TYGODNIA GRATULACJE
Przeżywszy traumę, ludzie tracą dostęp do zawartości własnego umysłu.
Czy to możliwe, że ktoś podsunął Errolowi fałszywe wspomnienie?
Tak. W teorii.
To łatwiejsze niż sądzisz.
KARTOTEKA POLICYJNA
Polubiła cię.
Ja ją też.
- Nie, tak inaczej „polubiła”. - Co?
Jesteś taka staroświecka.
Rozumiem, co masz na myśli. Czuję się mile połechtana.
- Ponoć jesteś śledczą. - Skończ już.
Była oczarowana. Ma dobry gust.
June.
Wiesz, że możesz mi się zwierzyć?
Zawsze jestem po twojej stronie. Wbrew temu, co może się wydawać.
Wiem.
CORAZ WIĘCEJ FUNKCJONARIUSZY POLICJI METROPOLITARNEJ NA CENZUROWANYM
SKRAJNA PRAWICA ROZRASTA SIĘ W BRYTYJSKIEJ POLICJI
DOCHODZENIE W SPRAWIE ZWOLNIENIA FUNKCJONARIUSZA
NIE MILKNĄ PYTANIA O POWIĄZANIA Z BOJÓWKAMI
POKÓJ WIDZEŃ
Myślałem trochę o tobie.
Tak?
A ty o mnie myślałaś? Tak trochę?
- Clive. - Tak?
Mogę o coś zapytać?
Ale to musi pozostać między nami.
W porządku.
Combat League.
Dołączyłeś jako nastolatek, prawda?
Pokażę ci kilka zdjęć,
a ty mi powiesz,
czy któraś z tych osób należała do tej organizacji.
Dobrze?
Policja.
- Co to ma być? - Powiedz.
Nie.
Na pewno?
Na sto procent.
Przynajmniej ja go nigdy nie widziałem.
A ten?
Albo ten?
Tego znasz.
Tak.
Tony jest znany.
Tony Gilfoyle.
Sierż. June Lenker, Wydział Kryminalny Dalston Lane.
Pomożesz mi z tym kartonem?
Jasne. Przepraszam za najście.
Sprawa jest dość skomplikowana.
- Ten też. - Chodzi o...
Świadek wspomniał o panu w związku z trwającym śledztwem.
Postawisz jeden na drugim? Muszę jeszcze zmieścić wózek.
Pojawiły się zarzuty,
że działał pan w organizacji politycznej.
Czynni funkcjonariusze nie mogę należeć
do żadnych ugrupowań politycznych, a tu w dodatku chodzi o Combat League.
Organizację neonazistowską. Funkcjonują też pod nazwą Rodowód.
Należy pan lub kiedykolwiek należał do tej organizacji?
Czy Roy Chambers nadal dowodzi na Dalston Lane?
Zadzwonię do niego, dobrze?
Co pan wie o zeznaniu Mathisa?
Wyszło szydło z worka.
Wtedy zapomnę, co usłyszałam.
Słyszałem, że dręczysz ludzi.
Moja matula powtarzała, że z takimi jak ty trzeba twardo.
Należy spojrzeć im prosto w oczy i powiedzieć, gdzie się mogą pocałować.
A ty?
Twoje zdanie obchodzi mnie tyle, co zeszłoroczny śnieg. Pa, pa.
- Cześć. - Cześć, posłuchaj.
Nie jest dobrze.
Do kurwy nędzy, poszła tam. Do Tony'ego. Szuka na nas...
Szybciej.
Szuka na nas haka.
A ty skąd o tym wiesz?
On jest chory. Nie zasługuje na to. Po tych wszystkich latach służby.
Zajmę się tym, spokojnie.
Zawsze stał za nami murem. Powinniśmy się bardziej wykazać.
Wy dwaj zawsze to robicie. Wzajemnie się nakręcacie.
Cześć, tak.
- Jesteś. - Przymknąłeś go.
- Więc w czym problem? - Ja nie z tym. Chodzi o mieszkanie.
Kawalerka dla znajomego. Ma na imię Patrick.
To powinno pokryć kaucję.
- Na jutro może być? - Tak.
Hegarty odwiedził to miejsce w zeszłym tygodniu.
Najpierw poszedł do bankomatu i wypłacił gruby plik banknotów.
Cholera. Sonya, kazałaś go śledzić?
Czego się boisz?
- Nie mogę śledzić innych policjantów. - Ale my możemy, nie?
- A co z Gilfoyle'em? Powinnyśmy... - Hegarty coś kręci.
Obie o tym wiemy. O co chodzi z tym szoferowaniem?
Na co wydaje te zaskórniaki? W końcu coś mamy.
Ale co? Że wszedł do sklepu z dywanami?
Z dragami, a nie dywanami.
Prowadzi to niejaki Miras Mansur.
To dilerzy, hurtownicy w zasadzie. Obracają dużą ilością heroiny.
Hegarty to stały klient.
Muszę wracać do pracy.
Wypierasz to.
Albo ktoś go szantażuje,
albo dorabia sobie dilerką.
Sama to powiedziałaś, June. On jest zdolny do wszystkiego.
- Hej. - Weź sobie.
- Daj jednego. - Podziel się.
Zaczynamy.
Kolo jest jakiś dziwny.
Ohyda!
Tak jak twój dziób.
W życiu szczoteczki nie użyłeś.
Daje ci z paszczy...
Policja.
- Ręce do boków. - Dalej.
Zdjąć plecaki. Odwrócić się.
Co jest?
Co to ma być?
- Cholera. - To nie moje.
Nagle się zmaterializowało?
Wy dwaj możecie iść.
- Chodź. - Dalej.
Jacob? Gdzie jest siódemka?
Na twoim miejscu bym go odłożył.
- Co my tu mamy? - Zawinąłem go z Harpes Lane.
Za linię.
- Za co? - Posiadanie z zamiarem dystrybucji.
No pięknie.
Dobrze.
- Imię i nazwisko. - Jacob Taylor.
Krok do przodu.
Zapisz trzy nazwiska i numery osób, do których chcesz zadzwonić.
Możesz użyć telefonu.
Szybciutko.
Dobrze.
Odbierz, mamo.
Wybrany numer jest poza zasięgiem. Proszę spróbować ponownie.
Masz jeszcze kogoś?
Gdzie ja mam telefon? Jezu.
Gdzie on jest?
- Halo? - Babciu, aresztowali mnie.
- Co? - Możesz mnie odebrać?
Ale skąd, kochanie?
Z posterunku.
Podaj mi adres. Już idę, zaraz po ciebie będę.
- Mogę już iść? - Do tyłu.
Czy rozumiesz, że trafisz teraz do aresztu?
Stań w wyznaczonym miejscu.
Przepraszam.
No dalej, Jakey. Odbierz.
- Hej. - Gdzie byłaś?
Sorki, praca. Nie miałam zasięgu, a co?
Gdzie Jacob? Spóźnia się pół godziny.
- Dzwoniłeś do niego? - Z sześć razy.
- A do szkoły? - Też, wyszedł normalnie,
ale to nie ma sensu. Piłka to jego oczko w głowie.
DZWONIĘ...
Wybrany numer jest niedostępny.
Zdarzenie przy Mare Road.
Czarny chłopak, między 10 a 14 lat. Liczne rany kłute. Wszystkie jednostki.
Zac?
Co?
Cześć.
Hej, trzymasz się?
Jacob Taylor.
Na szczęście nie został oskarżony...
Na szczęście? Mojego syna zatrzymano za posiadanie z zamiarem dystrybucji,
pobrano jego DNA, wsadzono do aresztu,
i to bez obecności dorosłego opiekuna?
Zgodnie z procedurą zadzwonił do najbliższych.
- Pogorszyła pani sprawę. - Nie, ja tylko...
Jego DNA jest w systemie.
- Nie ja go tu przywiozłam. - Więc kto? Kto go zatrzymał?
- Roskill i Waite. - June.
- Tata! - O Boże, chodź tu.
- Jake. - Przepraszam.
Wiem.
Zatrzymali nas z Maksem i Shakilem, ale to nie było moje.
- Nic nie zrobiłem. - Cicho.
Nawet tak nie myśl. To nie twoja wina.
- Przysięgam. - Już dobrze.
Przepraszam.
Dziękuję.
I na górze.
Halo?
Dzień dobry. Maureen Lenker
została przywieziona do naszej izby przyjęć.
- Mamo. - Dobrze.
Dziękuję.
Musimy odebrać Curtisa. Znowu go zatrzymali.
- Wiesz dlaczego. - Nie aresztowali taty.
Jego włosy im nie pasują. Czego oni się tak czepiają?
Tak je po prostu nosi.
- Posłuchaj mnie, mamo. - Nie.
Tata zmarł, pamiętasz?
Załóż płaszcz. Dawno temu.
Dzięki za pomoc, Morowa.
Nie mówiliśmy dziewczynkom. Nie muszą wiedzieć o takich rzeczach.
No, jeszcze nie.
Nabór do drużyny jest za całą wieczność.
Stracę formę.
Jutro tam wparuję z ojcowską miną
- i rozmówię się z tym trenerem... - Attwoodem.
- Dobrze.
Nie znam lepszego piłkarza niż ty.
Taki talent trzeba rozwijać.
Jeszcze będziesz mógł się wykazać.
Tak jest.
Zgadza się.
Wspaniale ci wychodzą te wykopki.
Wykopki?
No co? Znam się na terminologii. Prawda, Jakey?
Pójdę po więcej wina.
Ci dwaj policjanci należeli do starej ekipy Cardwella z Chigwell.
- Co to za jeden? - Prawdziwa gnida.
To niewiele zawęża.
Dwóch koleżków Cardwella zapuszcza się w nie swój rejon,
żeby przeszukać dwunastolatków.
I zupełnie przypadkiem znajdują metę w plecaku mojego syna?
Masz rację. To wygląda nieco podejrzanie.
- Ale nie wiem, może... - Co?
No nie wiem. Gliniarze z Londynu, a nie Teksasu, jadą przez miasto...
Nie. Hegarty ich napuścił.
Co to miało znaczyć?
- Znowu on? - Tak, znowu on.
Nie rób ze mnie wariatki. Nie jestem wariatką.
June...
To idealnie do niego pasuje. Sam pozostaje czysty jak łza.
Jego pachołek odwalił brudną robotę.
Ja ścigam jego koleżkę. Hegarty w zamian nęka mojego syna.
Jaki Hegarty?
Chcesz dokładkę kung pao?
Nie rozumiem. Co on do mnie ma?
Myślę, że chodzi o pracę.
Moja praca mogła tu namieszać.
Posłuchaj, Jake. W pełni ci ufamy, wiesz o tym.
Wiemy, że to nie było twoje, ale...
No co?
Myślisz, że ktoś mógł ci to podłożyć?
Ale kto?
Jakiś kolega albo...
Jake, zaniesiesz te talerze na stół?
No nie, Maureen. To czysta profanacja.
Ketchup na kaczce po pekińsku?
Możemy pójść zagrać?
Możecie.
- Miałeś być po mojej stronie. - Jestem.
A ja mam wrażenie, że kiedy tylko musisz wybrać,
poprzeć mnie i mojego syna albo...
Stajesz po drugiej stronie. A najgorsze w tym jest to,
że ja próbuję mu wyjaśnić, że to nie była jego wina.
Rozumiem.
Ale on myśli, że była.
Rozumiem, naprawdę.
Jedyne, czego masz nie robić, to go nie obwiniać.
- Nie obwiniam. - Właśnie to zrobiłeś.
Oboje jesteśmy zestresowani.
Ale lepiej dla niego, żeby się zatrzymał, bo chłopak ma spory potencjał,
i dwa razy pomyślał, zamiast żyć w przekonaniu,
że wszyscy chcą go dopaść.
Przekonaniu? Do czego pijesz? Że niby ma to po mnie?
Nie to miałem na myśli.
Że jestem irracjonalna? I agresywna?
Nie chodzi o ciebie.
Powiedziałbyś to samo o jego innych kolegach? Rohanie?
Dobra, rozumiem. Sugerujesz, że...
Co?
Problemy mentalne w twojej rodzinie nie mają związku z kolorem skóry.
Że, kurwa, co?
- Niby skąd ta paranoja? - Pijesz do mojej mamy?
- Czepiasz się. - Rodzinna klątwa.
- Rozkładasz na części każde moje słowo! - To lepiej je dobieraj!
- Pójdziemy już. - Jasne.
Kurwa mać.
Wszystko gra?
Dzięki, że przyszliście. To wiele znaczyło dla Jake'a.
Już dobrze.
David Bowie miał to w latach 80.
David Bowie. Prawda czy fałsz?
Prawda. A to odblokowało: Earth, Wind & Fire, Madness, Mariah Carey.
Jeśli Mariah to miała, musiał być koniec lat 80.
Szczyt popularności Earth, Wind & Fire to lata 70., początek 80.
Madness zawojowali listy na początku lat 80.
Prawda czy fałsz?
KABASH DYWANY I WYKŁADZINY
- Policja. - Czego chcesz?
Odsuń się.
Miras Mansur.
Aresztuję cię pod zarzutem posiadania z zamiarem dystrybucji.
Jeśli piszesz do tego, o kim myślę, to doki St. Leonard.
Przekaż mu.
Kurwa mać.
Co razem kombinujecie? Macie jakiś układ?
Co? Myślisz, że jesteś kryty?
Że masz w nim plecy?
Już nie.
Wiozę go na dołek.
Pod zarzutem?
Posiadania z zamiarem dystrybucji.
- Nie ma mowy. - Naprawdę? Powstrzyma mnie pan?
Facet, którego zawinęłaś, Mansur, jest jednym z moich ludzi.
Zaufany człowiek.
Jasne, bujać to my, a nie nas. Sprawdziłam go w kontrwywiadzie.
No proszę, masz znajomości.
- Jego nazwiska nie ma w rejestrze. - Oczywiście.
Witamy w strefie cienia. Nie żeby to była twoja sprawa.
Przekazuje mu pan pliki banknotów.
- Nie wiem, skąd to wzięłaś. - W zamian za co? Narkotyki?
A może coś innego?
Wystarczy, dobrze?
Grzecznie cię proszę.
Wmieszaliście w to mojego syna.
Kim podłożył metaamfetaminę 12-letniemu dziecku.
Nie udawaj, że o tym nie wiesz!
Czemu miałbym to zrobić?
Jasne.
Wypuść go, dobrze? To nie jest racjonalne zachowanie.
Kupowanie hery w sklepie z dywanami też nie.
A co z Tonym? Idealnie wpasował się do waszej grupy 62.
Combat League? Mylisz się, i to bardzo.
Tony działa pod przykrywką.
- Nie. - Tak, od początku.
Nawet nie był w policji, kiedy zaczął.
Wiem. Przeszedł do nas prosto z Coldstream Guards.
Errol Mathis. O niego chodzi, tak?
Dochodzenie było rzetelne i bezstronne. Mamy sprawcę.
Nie, macie zeznanie.
Wypuść go!
Wybacz. Wiem, że miałaś ciężki wieczór.
Nie próbuj.
Na tylnym fotelu tego auta siedzi teraz twoja przyszłość w policji.
DNA mojego syna trafiło do ogólnokrajowej bazy!
Założyli mu kartotekę!
Mogę ci z tym pomóc. Naprostować, szepnąć słówko.
Ale wiesz...
Wypuść go.
Wyłaź. No już!
Co? Mam iść pieszo? Przecież pizga.
Do kurwy nędzy. A służba to na co ci pomarła?
Cześć. Jest Kim?
- On jest... - Niech wejdzie.
Hej. Co jest?
Twoim zdaniem to mądre, żeby podkładać dziecku dragi?
Nie, to nie tak było.
Weź kluczyki.
A mogę się przebrać?
Podasz mi kurtkę? Dzięki.
W twojej głowie to miało jej niby, kurwa, zaszkodzić?
Nie rozumiesz? Już ją miałem.
- Nękała Tony'ego. - Właśnie.
Ona albo my.
Mogłem ją zatrzymać za nękanie niepełnosprawnego człowieka.
Funkcjonariusza policji. Byłaby skończona. Krzyż na drogę.
Zapieprzałaby w opiece społecznej. A teraz co?
To wrzód na dupie.
Zamkniesz się?
Nie takie rzeczy się robiło.
Przecież tak właśnie działamy.
Nie mówię ci pewnych rzeczy, bo wolisz nie wiedzieć.
Ale cię wspieram. Zawsze cię wspierałem.
Zawsze chroniłem twój tyłek.
W porządku.
Chciałem się przejechać twoją furą, pamiętasz?
Ale że teraz?
A jaka różnica?
Stój!
Pojebało cię? Kurwa!
Śmiga jak marzenie.
Do kurwy nędzy!
Nie stać mnie na naprawę.
To nie żyj ponad stan.
Ale to...
Wszystko w porządku, wracaj do łóżka.
- Jesteśmy. - Dzięki, super.
Podziękuj Hegarty'emu. Zapłacił kaucję.
Cacko z IKEI, żeby nikt nie podglądał cię na golasa.
Klucze do królestwa. Powodzenia.
Smród dorzucił gratis.
Ale że co?
No wiesz, żebyś nie musiała stać na deszczu czy coś.
- Czemu jesteś taki miły? - A jak myślisz?
Lubisz mnie?
Tak.
No wiesz, nie powinieneś. Mogę cię sprowadzić na złą drogę.
Proszę.
Posłuchaj...
Niektórzy ludzie... Policja może...
Ludzie zakładają pewne rzeczy.
Na podstawie własnych uprzedzeń.
A ci policjanci nie widzą w tobie miłego chłopca, który nigdy by...
Mamo, no weź.
Widzą czarnego chłopca.
Bo są...
Rasistami.
Tak.
Chcę, abyś wiedział, jak się chronić, gdyby znowu robili ci problemy.
- Nie musisz mi mówić... - Muszę.
- Wszystko wiem. - Posłuchaj.
Musisz działać z głową.
Nie zakładaj kaptura.
Nie trzymaj rąk w kieszeniach. Jeśli cię zatrzymają, nie uciekaj.
Bądź grzeczny i powiedz im, że twoja mama jest policjantką.
Doris, mówi June.
Mogłybyśmy później wpaść do ciebie z Sonyą?
Musisz czegoś wysłuchać.
Zasługujesz, by o tym wiedzieć. Chodzi o Errola.
O twojego syna.
- Cześć. - Wejdźcie.
To Carla. Kobieta, której szukamy.
On dawno temu miał dziewczynę. Taką jak ja.
Mówił: „Głupia dziwka. Nie słuchała się”. Ciągle wytrącała go z równowagi.
Dźgnął ją wiele razy tym samym nożem, który wbił we mnie.
I ona teraz nie żyje.
Wie pani, jak się nazywała?
A on się tym chwali.
Jeden facet został skazany i odsiaduje 24 lata za jej zabójstwo.
Proszę podać mi nazwisko partnera.
Nie. On mówi, że ten facet, co siedzi...
w Whitecross... Mówi, że to frajer i...
Halo?
Napisy: Daria Okoniewska