Rozpakowałem pana zakupy.
Gazetę też zostawiłem.
Wziąłem sobie piątaka, dobrze?
Czy to miód?
Tak. Chcesz zobaczyć?
Mogę?
Masz, załóż to.
Nie bój się, nic ci nie zrobią.
Co tu widzisz?
Nic.
To źle?
Królowa się starzeje.
Składa za mało jaj.
Sierż. Lenker? Akta Errola Mathisa z 2011 roku.
Wsłuchaj się.
Wyższy ton, są rozgorączkowane. Wyczuwają zmianę i są przez to nerwowe.
PROSZĘ PUKAĆ I ZACZEKAĆ
I co teraz zrobią?
Robotnice postarają się o nową królową, żeby ul mógł działać.
Ale stara będzie chciała powstrzymać każdą zagrażającą jej kandydatkę.
Bo może być tylko jedna królowa.
A potem co?
Będą walczyć.
Aż jedna z nich padnie trupem.
KARTOTEKA POLICYJNA
Przestań, Preston.
Dary ze świata zewnętrznego.
Pewnie ma pani dość rozpuszczalnej z mlekiem.
Życie mi pan ratuje.
Co takiego ważnego nie mogło czekać do popołudnia?
Kiedy się poznaliśmy, powiedziałem,
że nie mogę odjąć pani bólu.
Ale wykorzystam cały swój czas, aby się upewnić,
że człowiek, który wam to zrobił, spędzi resztę życia za kratami.
Staram się o zarzut próby zabójstwa.
Okej.
Mamy dziś spotkanie z prokuraturą.
Niczego nie obiecuję.
Tak jak mówiłem, te sprawy czasami się ciągną.
KANCELARIA ADWOKACKA KHAN & CO.
- Co nie? - To z archiwów?
Tak, dziennik Hegarty'ego.
Errol gorliwie wszystkiemu zaprzecza, upiera się, że jest niewinny.
A niespełna 48 godzin później z własnej woli się przyznaje.
W międzyczasie zabrali go na miejsce zbrodni.
- Coś się tam wydarzyło. - Zdecydowanie.
Coś...
To bezużyteczne, ale coś się stało.
To ci nie śmierdzi?
Tego nie powiedziałam. Ale przerabialiśmy to na procesie.
Potem na apelacji. Empatią się nie wykazali.
„Zobaczymy, gdzie twoja dziewczyna
została brutalnie zamordowana dwa dni temu?” Ale to legalne.
To skąd to westchnięcie?
Zabrzmiało, jakby coś cię zaciekawiło.
Może. Nie wiem.
Gdybam sobie, ale 7.30.
„7.30 – doktor Hollingworth wydaje pozwolenie.
Można przesłuchać Errola”.
- A potem? - Przesłuchują go.
„10.30 – przesłuchanie Errola Mathisa po pouczeniu”.
A w międzyczasie?
Nic się nie dzieje.
Nic.
Co nie?
Lekarz wydaje pozwolenie o 7.30. Nie wypływają żadne nowe dowody.
Czas działa na ich niekorzyść. Czemu nie przesłuchali go od razu?
Odczekali trzy godziny. Czemu?
Może nie lubi wcześnie wstawać. Może miał ochotę poleżeć albo...
Czekali na zmianę adwokata z urzędu.
- Czekali, aż padnie... - Na odpowiednią papugę.
- Bezproblemową. - Która przymknie oko.
SPRAWIEDLIWOŚĆ DLA ERROLA
WIDZĘ SIĘ DZIŚ Z ERROLEM W WHITECROSS, WIĘC PROSZĘ O MODLITWY!
WASZA MIŁOŚĆ NAM BŁOGOSŁAWI
#UWOLNIĆERROLA #SPRAWIEDLIWOŚĆDLAERROLA
Jeśli znajdą tę kobietę, która wtedy zadzwoniła...
Rozumiesz, co to znaczy? To może być przełom.
Mają to na taśmie. Na taśmie! Jak mówi, że wie, kto to zrobił.
Wszystkie ręce na pokład. Zrobię...
Errol!
- To dobre wieści, kochanie. - Mamo, nie mogę.
Nie rozumiesz? Nie mogę. Po każdej takiej akcji jest mi ciężej.
- No coś ty... - Nie chcę mieć nadziei.
Nie rozumiesz?
Nie chcę.
Chcę zapomnieć, mamo.
Pozwól mi zapomnieć.
- Jesteś zmęczony. Połóż się, ogól. - Robiąc to, pogarszasz sytuację.
Pogarszasz sytuację.
Boże.
Błagam.
Zostaw mnie w spokoju.
Jak?
Niby jak mam odróżnić te śrubki?
Może nie potrzebujesz stołu.
Lisa?
- Skąd ty go w ogóle znasz? - Poważnie?
Jak się poznaliście?
Nie będziesz mi mówił, co mogę robić ani z kim mam, kurwa, spędzać czas.
Oboje jesteście niestabilni, podatni. Próbuję cię chronić.
Próbujesz mnie kontrolować, jakbym była sprawą do rozwiązania.
Lisa.
- Staram się. Odwyki, metadon... - Starasz?
...kaucje za zrujnowane przez ciebie mieszkania.
Robię, co muszę, żeby znaleźć rozwiązanie.
Twoim zdaniem to jest szukanie rozwiązań?
Poważnie?
Faszerowanie córki dragami, żeby cię nie zostawiła?
- Jestem twoim ojcem. Dbam o ciebie. - Nie. Jesteś moim dilerem.
Wiesz, jakie to pojebane?
Oboje wiemy, że inaczej byłabyś już martwa.
- A wiesz, co jest najgorsze? - Wsiadaj do samochodu.
- Tobie to pasuje. - Co?
Przeraża cię myśl, że mogłabym cię zostawić
i zostaniesz kolejnym żałosnym starcem.
Bardzo bym chciał, żebyś była w stanie to zrobić.
Nie masz przyjaciół, żadnej, kurwa, rodziny...
- Wsiadaj. - Nie. Może nie mam racji?
- Wsiadaj. - Wiesz co? To ty jesteś chory.
- Wsiadaj do auta. - Uzależniasz mnie od siebie.
I wiesz co? Nic dziwnego, że mama się poddała.
Kto chciałby walczyć, jeśli to oznaczałoby życie z tobą?
Załóż coś na siebie.
- Spieprzaj. - Jasne, spieprzaj!
Myślisz, że jak się poznaliśmy?
Kurwa mać!
Szlag!
To było w 2011 roku. Nie wiem, czy pan pamięta,
ale był pan obrońcą Errola Mathisa.
Przyznał się.
Interesuje mnie pańska relacja z zespołem dochodzeniowym.
Czy znaliście się już wcześniej?
- Musiałbym sprawdzić. - Nie ma takiej potrzeby.
Dwa tygodnie wcześniej bronił pan pani Destiny Bolasie
w sprawie o posiadanie z zamiarem dystrybucji.
Sprawę prowadził ten sam policjant.
- Nadkom. Hegarty. - Do czego pani pije?
Doszło do czegoś podczas wizyty na miejscu zbrodni?
Słucham?
- Cały czas towarzyszył pan klientowi? - Jasne.
Czy Hegarty wyjaśnił, jak skłonił Errola do zeznań?
Aby odpowiedzieć na dalsze pytania, musiałbym złamać tajemnicę zawodową,
która przysługuje mojemu klientowi,
zgodnie z sekcją 1.3e Ustawy o usługach prawnych z 2007 roku.
Zakładam, że pani o tym wie.
W przypadku dalszych nacisków będę musiał poprosić pani przełożonego,
aby to pani wyjaśnił.
Dziękuję.
Może on wyjaśni panu fragment dotyczący uchylenia tej tajemnicy,
jeśli adwokat brał udział w spisku mającym na celu popełnienie oszustwa
lub jakiegokolwiek innego przestępstwa.
Pójdę już.
Gdzie jest Lisa?
Właśnie miałem... Myślałem, że jest z panem.
Co się dzieje? Co się stało?
Nie dzwoniła?
- Co pan jej powiedział? - Nawet nie zaczynaj.
- Słuchaj... - Poszukam jej.
Nie, pewnie jest w drodze do domu.
Zostań tu. Ja pojadę do domu.
Zastanę ją siedzącą na progu.
Zgubiłem klucze, inaczej...
- Jest pan zajęty? - Mam spotkanie za 45 minut.
Typ, którego pan aresztował. Za dzieciaka z parku.
- Mówiła, że... - Ona, czyli moja córka?
Jarała się tym.
- Jarała? - Tak.
- Wątpię. - Jest z pana dumna.
Bynajmniej.
Przydaj się do czegoś. Podzwoń po jej znajomych.
Nie ma żadnych.
No tak.
Doris, proszę.
- Żegnaj, Latisho. - Wyjaśnię to.
Nie. Powiedziałaś, że odbiorą ci dzieci. Wspierałam cię.
- Mówiłam prawdę. - Nie chcę tego słuchać.
- Chcę pomóc, przysięgam. - Wcale nie. Nikt nie chce.
Ty nie chcesz, mój mąż nie chce, Errol nie chce.
I wiesz co? Co za różnica?
Nie potrzebuję cię.
Nie poddam się.
POSTERUNEK HACKNEY DOWNS
CZEŚĆ, WCIĄŻ MYŚLĘ O NASZEJ ROZMOWIE – WYBACZ, JEŚLI BYŁAM ZBYT OSTRA. POGADAMY?
Na razie.
Hej.
Pamiętasz mój pierwszy dzień?
„Chloe wszystko ci pokaże”.
„Jeśli czegoś nie wiesz, zapytaj Chloe”.
„Chloe, oprowadzisz nową? Spraw, żeby poczuła się...”
- Tak. „Jak u siebie”. - „Jak u siebie”.
Cały Roy.
Nic do ciebie nie mam.
Wiesz? Po prostu...
Masz wielki kij w dupie.
Pracuję lepiej sama.
I masz mnie za zadowalaczkę.
Nie, to nieprawda.
Nie chodzi wcale o ciebie.
Ani o mnie. Chodzi o tę pracę.
- To wszystko... - Cię przesiąka.
Tak.
Wiesz, co mnie wkurza?
Claudia Mayhew grzecznie sugeruje reformy, a wylewa się na nią wiadro pomyj. Ohyda.
Poważnie?
Groźby śmierci. Dwa razy się przeprowadzała.
Śledzisz to?
- Tak. - Dlaczego?
Czemu dajesz im tę satysfakcję?
Nie wiem.
Powtarzam sobie, że poznaję wroga,
ale prawda jest taka, że budzę się w środku nocy
tak wściekła, że aż mnie rozsadza.
Jak dziecko z zapalniczką. Nie dotykam...
Aż się sparzę.
Wiem, co pan myśli.
Nie, koniec gadania. Rób, co ci kazałem.
Mam na nią dobry wpływ.
Jasne, anioł stróż się znalazł.
Rozmawia ze mną, zwierza się.
Spotykaliście się za moimi plecami!
Do ku... Wcale tak nie było!
Ona się pana boi. Nie umie...
Pan jest tak kurewsko...
Lisa!
Podziwia pana, ale pana nigdy nie ma! Nie słucha pan, nie rozmawia. Nic!
Nic!
Co się dzieje?
Co się stało?
Co się dzieje?
Nic takiego.
Dobra, zmiana planów. Wyślij mi numery telefonów.
Kumpli, miejscówek.
I zostań w domu. Możesz to zrobić?
W kontakcie.
A co ze spotkaniem?
Cześć, Jakey. Mogę cię gdzieś podwieźć,
jeśli chcesz wyjść. O ile wrócisz przed 21.00.
Nie, dzięki.
Nie zaryzykuję.
- Dzięki. - Co z ciebie za naukowiec?
- Mam doktorat. - Cześć, skarbie. Idę na górę.
Zaraz wrócę do łóżka.
Dziękuję.
To tylko na kilka dni, obiecuję.
- Tak. - Póki nie wrócą jej siły.
Jasne, nie ma sprawy. Dowiem się więcej o... Jak to nazywa? „Daty ważności”.
Chciałam z tobą porozmawiać.
Nie gniewam się po naszej ostatniej rozmowie.
Oboje powiedzieliśmy za dużo...
Ach, to.
Ja też nie jestem zły.
Było, minęło.
Mamy jakąś... Nie mamy musztardy.
To też wyrzuciła.
Mówiąc „to”.
Mówiąc „ach, to”, miałeś...
- Nie wiem. Nieważne. - Okej.
Zjemy jakiś obiad czy...
Kiedy powiedziałeś „ach, to”, zabrzmiało to trochę tak,
jakby to nie było nic ważnego. A było.
Dobrze.
Przepraszam. Chcę, żebyś zrozumiał.
Instynktownie stwierdziłeś, że zawinił mój syn i jego koledzy.
No wiesz...
To nie jest...
To nie przegapienie rocznicy ślubu.
To ważna sprawa.
Tak. Wiem o tym.
Próbuję zrozumieć...
czemu to zrobiłeś.
Nie wiem.
- Zgoda? - Tak.
Mamo?
Chciałabym już wrócić do domu.
Może ty i Jakey przeniesiecie się do mnie.
Tylko na kilka dni. Wiesz, póki nie dojdę do siebie.
Dobrze?
Tu nadkom. Hegarty. Proszę zostawić wiadomość.
Jaja sobie robisz?
Siedzę i popijam kolorowe drinki
z generalnym prokuratorem koronnym i kończą mi się tematy.
Obyś miał zajebiście dobrą wymówkę.
Tak czy siak...
Amit Çeker. Jak to rozgrywamy? Co mam mu powiedzieć?
Usiłowanie zabójstwa, średni uszczerbek? Gdzie ty się podziewasz?
Oddzwoń.
Cześć, tu Lisa. Nie mogę teraz odebrać.
Zostaw wiadomość, a jeśli cię znam, napisz eska,
to się odezwę.
Halo?
Czy to oddział ratunkowy?
Tak, w czym mogę pomóc?
Mówi nadkomisarz Daniel Hegarty
z posterunku na Hackney Downs. Poszukuję białej kobiety.
Mogła dziś do was trafić.
Młoda, szczupła, blondynka, wygląda na dwudziestokilkulatkę.
Umieścimy informację.
Prawdopodobnie mogła do was trafić...
z problemem narkotykowym.
Jeśli pojawi się ktoś pasujący do opisu,
- proszę dać mi znać. - Oczywiście.
Cześć, mówi Ross Cardona. Trochę czasu minęło, co?
Miałem dziś taką dziwną sytuację.
Odwiedziła mnie sierż. June Lenker. Oddzwoń, dobra?
Najbliższa jednostka
do King's Arms Club przy Erskine Road w sprawie 22A.
115 wolny.
Ruszaj, 115.
Jedziemy na północ Caydale Drive.
- Patrick. - Nic nowego nie wiem.
Posłuchaj. Jeśli się pojawi, jeśli wróci do twojego mieszkania
albo jakkolwiek się skontaktuje, daj mi znać. Jasne?
Żadnych podchodów.
Przecież obiecałem.
- Jestem za nią odpowiedzialny, jasne? - Tak.
CLAUDIA MAYHEW: GRUNTOWNA REFORMA
POLICJA MUSI SZUKAĆ ŹRÓDŁA PROBLEMÓW U SIEBIE
KOMENTARZE
LEWACKIE PIERDOLENIE
ŚWIĘTOSZKA MA WYPIERDALAĆ
ZA TYDZIEŃ KONFA Z TĄ ZJEBKĄ. BIORĘ BROŃ SŁUŻBOWĄ. ZROBIĆ RELACJĘ?
SUKA POWINNA PRZEJŚĆ SIĘ KOŁO MOJEGO DOMU. WIECIE, O CO CHODZI...
Imran wysłał ci to zdjęcie. Widziałaś dziś tę dziewczynę?
Lisę? Od lat jej nie widziałam. Było miło się zobaczyć.
Była z jakimiś ludźmi, których nie znam, ale się zmyli.
Gadali coś o Signum.
Signum?
Co to jest? Jakaś imprezownia?
- Takich jak ja nie wpuszczają. - Gdzie to jest? No gdzie?
W Epping Forest czy gdzieś.
Skąd go w ogóle znasz?
Jak się poznaliście?
Po prostu mam na nią oko.
Jeśli przyjdzie po działkę, dam panu znać.
Łatwa kasa.
Co to za jedna?
Dokąd pojedziesz?
Dokąd jedziemy?
Lisa?
Nie, to ja. Jest cała. Jesteśmy w waszym domu.
Halo?
A gdzie dzieci?
U mojej siostry.
Dobrze.
Czemu śpisz w samochodzie?
JEBANĄ WINDĘ DLA WÓZKÓW #PIZDA
KIBLE DLA NIEPEŁNOSPRAWNYCH
Nagrał mi mieszkanie. Płacił czynsz.
Kiedy mnie odcięłaś, przestał.
Nie mam dokąd pójść.
JEŚLI SZMATA DOPNIE SWEGO, WYWALĄ WSZYSTKICH BIAŁYCH GLINIARZY
Co to był za człowiek?
POWIESIĆ JĄ DZIWKI Z UROJENIAMI
Co to za człowiek?
NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ
- Odpieprz się, dobra? - Jak miło.
Nachodzisz mnie drugi raz w ciągu czterech dni.
Jak masz pytania, to idź do związków.
Lepiej tego nie rób.
Mało ci jeszcze problemów?
Mathis się bronił, minęła doba i nagle się przyznał?
I jestem kaleką, więc to źle wygląda.
Dlaczego zmienił zdanie?
Co takiego zrobił Hegarty, panie @TB_DT?
Wystraszyłeś się? I słusznie.
Nie mam bladego pojęcia, o czym mówisz.
Powtórz to technikom, kiedy będą namierzać konta.
- Wynocha. - Prześledzą adres IP.
Sprawdzą, co jeszcze robił. Odszukają VPN-y.
- Zgłębią temat, łapiesz? - Ostrzegam cię.
Kariera w policji? Skończona.
Emerytura? Przepada.
Powiedz, co się stało, a przemyślę, co zrobić z tą wiedzą.
- To cię jara, co? - Co się stało?
Ciebie i twoich znajomków?
- Hegarty cię nie ochroni. - Że niby ja jestem problemem?
Odkleiłeś się od rzeczywistości.
Nie, to ty jesteś odklejona.
Pracuję w policji od 35 lat. Możesz mi buty czyścić.
Życie to nie reklama United Colors of Benetton.
To wojna, moja panno.
Idź do Tower Hamlets i znajdź mi mieszany rasowo gang.
Bez szans. Czemu? Bo się, kurwa, nienawidzą.
Biali czarnych, a czarni Turków.
A Turcy nienawidzą Pakoli. Więc nie przyłaź tu,
żeby mi grozić albo wyjaśniać świat,
bo nie jestem problemem, tylko rozwiązaniem. A ty?
Paletę barw im uzupełniasz! Spierdalaj!
Niech to odeśpi.
W szufladzie jest aspiryna. Silniejsze konsultuj ze mną.
Proszę posłuchać.
Proszę. Wiedziałby o tym tylko ktoś,
kto z panią pracował.
Namierzyliśmy IP w obrębie półtora kilometra od jego domu.
To za mało. Mówimy o czynnym funkcjonariuszu.
To jedna z osób, które pani groziły.
To nie są przeszpiegi.
Zabezpieczymy sprzęt i go dopadniemy.
Nie potrzeba sędziego pokoju. Wystarczy tam wejść i to udowodnić.
Dobrze.
Ty! Hej, ty! Do ciebie mówię.
To naprawdę nie jest dobry czas.
Żądam przeprosin.
Znikaj, zanim coś ci się stanie.
Kazałeś moim znajomym mnie śledzić! I nazywasz się policjantem?
Jesteś zakałą, rozumiesz? Zakałą!
Kłamałeś wtedy i kłamiesz teraz. Wiem, co zrobiłeś.
Wiem, co zrobiłeś!
Odejdź!
Nic pani nie jest?
Wysiadaj! Dokąd się, kurwa, wybierasz?
Wysiadaj!
Jebany pirat drogowy!
Cześć, tu Doris.
Nie mogę odebrać telefonu, ale zostaw wiadomość po sygnale.
Cześć, mamo. To ja.
Dobrze spałaś?
Chciałem tylko powiedzieć...
że przepraszam.
Doprowadziłem się do porządku.
Na następnej wizycie będę się już lepiej prezentował.
Wiesz, że cię kocham.
Delta, Yankee, Alpha. Wzywam wszystkie jednostki.
Ofiara na miejscu zdarzenia, czarna kobieta,
nazywa się Doris Mathis, nie żyje.
Ratownicy medyczni już kończą.
1 NOWA WIADOMOŚĆ GŁOSOWA
Pomijając Doris Mathis, z czym się mierzymy?
Trolling internetowy. Zwykłe droczenie się. I tyle.
- To wszystko? - Tak.
Momentami mogłem przesadzić, ale to normalne, wszyscy tak robią.
Rozładowujesz emocje. Na tym polega poczucie humoru.
- Pisałeś groźby? - Nie.
Nie można brać wszystkiego na poważnie.
Spróbują udowodnić, że stanowiłeś rzeczywiste zagrożenie.
Uda im się?
Wrzuciłem szkic podwórka, gdzie ma swoje biuro
i zdjęcie czy dwa. Ale to wcale nie tak.
- Przecież nic bym... - Nie w tym rzecz.
Uwzięła się na mnie. Tacy jak ja...
Przecież tacy jak my...
Nie zaczynaj.
- Rozpętała wojnę. Czego się spodziewała? - Nie teraz.
Jeśli trzeba coś zrobić, to się tym zajmę.
No oby.
Właśnie przeszukują twój dom. Wiesz, co to oznacza?
Jeśli mam pomóc, muszę być w stanie.
Chcesz mi o czymś powiedzieć?
Dajcie mi chwilę.
To...
- Tak. - Tragedia.
Walczyła o to, w co wierzyła.
Wielka strata.
Zginęła za to.
Może ostatnie wydarzenia wyprowadziły ją z równowagi.
Możliwe, że zafundowano jej silny stres.
Wciąż myślę o jej mężu, biedaku,
który tak pragnął, by zapomniała.
Jeśli przyszedł pan chronić jaskinię trolla swojego kolegi,
to już za późno. Właśnie kończymy.
Gdzie tam, nawet bym nie śnił.
Był bardzo aktywny w sieci.
Nie wiedziałem.
Serio? Bo nie dalej jak kilka dni temu utrzymywał pan,
że to wyłącznie część pracy pod przykrywką.
- Tak sądziłem. - Udało mu się to ukryć?
Choć był pan jego przełożonym od niemal 20 lat?
Podwójne życie.
Zrobił z pana kompletnego durnia.
Nie mogę się nie zgodzić, biorąc pod uwagę okoliczności.
Dowiem się więcej, gdy przejrzę dowody.
W żadnym wypadku.
A jednak.
To podpada pod pracę pod przykrywką,
a to ja, jak sama mówiłaś, byłem jego przełożonym.
Prześlę ci gotowy protokół.
- Nie. - Dzięki za pomoc.
Każdy skrawek papieru ma być opisany.
Zerwiemy wykładzinę.
Byłam tu jako pierwsza. To moja sprawa.
Nie tym razem.
Mam mejla od komendantki pomocniczej Claudii Mayhew.
Określa łańcuch dowodzenia.
Jak pan widzi, zdaniem nadinspektora
pańskie wieloletnie bliskie relacje z rasistowskim, mizoginistycznym,
wysyłającym groźby śmierci policjantem wykluczają pana z tego postępowania.
Ale z chęcią prześlę panu swój protokół, kiedy już skończę.
Rzekomym rasistą, mizoginem, wysyłającym groźby śmierci policjantem.
To oczywiste, że nie przejąłby pan dowodzenia,
więc czemu tu jest?
Złożyć kondolencje?
Ochronić kumpla?
Nie ma mowy.
Czekajcie! Nie skończyliśmy!
Zdrowie!
Dziękuję.
Rozluźnij się, świętujemy.
PROSZĘ PUKAĆ I ZACZEKAĆ
Dzwoniłem. Cruelli się udało, dzięki Bogu.
Prokuratura wyhodowała jaja. Próba zabójstwa. Taki jest zarzut.
No weź.
Szefie, dopadliśmy sprawcę.
Nieważne.
Przesłuchanie w obecności
nadkom. Daniela Hegarty'ego i sierż. Tony'ego Gilfoyle'a.
Jest godzina 00.13, 25 września 2011.
Obecni są również Errol Mathis i jego adwokat Ross Cardona.
Rozumiem, że oskarżony chciałby zmienić wcześniejsze oświadczenie.
Tak.
Errol. Swoimi słowami.
Słuchamy. Tak jak mówiłeś mnie.
Zabiłem ją.
Imię i nazwisko.
Zabiłem Adelaide Burrowes.
Zabrałem nóż z kuchennej szuflady.
I go w nią wbiłem.
Gdzie?
W gardło.
Wbiłeś jej nóż w gardło?
Tak.
Gdzieś jeszcze?
- W pierś. - W pierś?
Przesłuchanie w obecności nadkom. Daniela Hegarty'ego
i sierż. Tony'ego Gilfoyle'a.
Jest godzina 00.13, 25 września 2011.
Obecni są również Errol Mathis i jego adwokat Ross Cardona.
Rozumiem, że oskarżony chciałby zmienić wcześniejsze oświadczenie.
Tak.
Errol.
Swoimi słowami.
Tak jak mówiłeś mnie.
Zabiłem ją.
Imię i nazwisko proszę.
Zabiłem Adelaide Burrowes.
Gdzie?
W gardło.
Wbiłeś jej nóż w gardło?
Tak.
Gdzie?
W gardło.
Wbiłeś jej nóż w gardło?
Tak.
Gdzieś jeszcze?
- W pierś. - W pierś?
W gardło?
Tak.
Gdzieś jeszcze?
- W pierś. - W pierś?
W pierś i gardło?
W pierś i gardło.
To żaden dowód.
Podpowiadał mu pan.
Żadna ława przysięgłych tego nie zobaczy.
Nie zaprzecza pan.
Nagranie z przesłuchania ponoć zostało uszkodzone.
- Nie muszę się... - Nie zaprzecza pan.
On siedzi w więzieniu.
A sprawca wciąż jest na wolności, z kobietą, której życie jest zagrożone.
Dopuści pan do siebie choć na chwilę, że tu nie chodzi o pana?
Co się wtedy wydarzyło?
Jakim cudem Errolowi nagle wróciła pamięć?
I dlaczego to wygląda tak, jakby prowadził go pan za rękę?
W Epping Forest żyją papużki faliste.
Wiedziałaś o tym?
Ponoć dwa ptaki uciekły z ptaszarni w Essex
ponad 100 lat temu.
I teraz są wszędzie.
Co się stało?
Nadkomisarzu Hegarty, już czas.
Proszę odpowiedzieć.
Tak.
Dobrze.
Napisy: Daria Okoniewska