Atak…
- To już. Teraz. - Kiedy?
Wydał rozkaz. Jutro.
Wiesz coś jeszcze? Znasz jakieś szczegóły?
Możliwe, no. Wszyscy byliśmy w jego biurze.
Mówił, że to będzie coś wielkiego.
Ktoś zapytał: „Nie stresujesz się?”.
A on wskazał na taki rysunek i mówi: „Nie, wszystko opracowane”.
Jaki rysunek? Czego?
No, jak to się nazywa? Taki plan budynku.
Możesz go nam pokazać? Kamera przed pokojem Cosmo wciąż nagrywa.
Billy?
Billy, jesteś…
- Billy? - No.
Wszystko gra?
Tak!
Co tam robisz?
Szczałeś całe wieki. Zacząłem się martwić. Bałem się, że znów zemdlałeś.
Nie, ja…
Spokojnie.
Chodź tu.
Cały czas myślałem o tym, co zaszło w tej szopie.
- Tak? - Musiało być trudno.
A potem pomyślałem, jaki miałeś fart, że żyjesz.
No.
Aż w końcu myślę: może to nie fart.
Może przeżyłeś, żeby się sprawdzić.
Czegoś dokonać.
Zmienić coś.
Myślałem o tym samym.
KARTOTEKA POLICYJNA
…w jego biurze.
Mówił o planach na jutro…
i że to będzie coś wielkiego, niezapomnianego.
Ktoś pyta: „Nie stresujesz się?”.
A on wskazał na rysunek i mówi: „Nie, wszystko opracowane”.
- Z kiedy to? - Z teraz.
- Jutro? - Tak jest.
To już nie jest zbieranie informacji. To wiarygodna groźna.
Będziecie współpracować aż do pojmania podejrzanych.
Wstrzymaliśmy aresztowania, gdy Billy nawiązał kontakt, bo coś ma.
Rysunek.
Wykazał inicjatywę.
Można powiedzieć, że go odzyskaliśmy.
Co to może być? Możliwy cel?
Nie mamy pewności, bo Cosmo wyłączył monitoring.
Nasze kamery dają nam ograniczony wgląd do środka.
I nie wiecie, gdzie są bomby?
Nie, ale szukamy.
Konstruktor zginął podczas testu, więc podążamy za śladami…
Myślałam, że priorytetem jest bezpieczeństwo publiczne.
Dążenie do skazania bez ofiar śmiertelnych.
Niby jak? Nie macie bomb ani fabryki.
Z waszą pomocą.
Nie możemy monitorować bomb, ale możemy monitorować gang.
W tej chwili wszyscy są opanowani.
Pozwólmy Billy’emu działać.
Może przeszukać siłownię pod kątem czegoś, co doprowadzi nas do bomb.
Dajcie nam chwilę.
Biedactwo.
Jest jak pies, który siedzi przy łóżku zmarłego pana.
On odszedł, Kim. Odszedł.
- Jak tam wygnanie? - Pomyślałem:
„Dzień w spa? Czemu nie”.
Kontrterroryzm tu jest. Zrobiło się poważnie.
Gadali z June i Ivy.
Wieści od Billy’ego sprawiły, że chętniej sięgają do portfeli.
Żebyś wiedział.
Jak w kościele ewangelickim. Nagle wszyscy są wierzący.
Poczekaj, znów wychodzą. Oddzwonię.
Mogę podwoić patrole w terenie i umieścić obserwatorów na dachu.
Zwiększyć liczbę pojazdów
i ustawić niewidzialną blokadę wokół siłowni.
Obraz na żywo z satelitów, śledzenie telefonów i pojazdów.
Jak wyjdą na papierosa, będzie można odczytać markę fajek.
Ale wciąż brakuje sześciu bomb.
Pytanie, czy chcecie ryzykować?
Insp. Lenker.
Jeśli uważasz, że wtyczka się wyłamała…
Nie. Odzyskaliśmy go.
Dajmy mu szansę się wykazać.
Dobrze. Zatem nie zatrzymujemy ich.
Obłęd, co nie?
Kilka godzin temu jakiś koleś przyszedł pod salon matki Rohaana.
Wrzucił koktajl Mołotowa przez okno.
Zaczyna się.
Patrz, policja się zbiera. Konie.
Szaleństwo.
Wieść się niesie, chłopcze.
Dopiero się rozkręcamy.
- Długo będziemy tu siedzieć? - Cierpliwości.
Jebać to.
Zobaczymy w ogóle te bomby? Gdzie one są?
Siądź na dupie i się zamknij.
Pieprzenie.
Cześć, Dan. Tu Tyler Olise ze spraw wewnętrznych.
Masz dobę na dostarczenie całej dokumentacji dotyczącej Fieldinga.
Ma objąć cztery tygodnie przed zabójstwem na pl. Suffolk.
Poprosimy o to samo cały twój zespół.
Czekam na twoją odpowiedź.
Zabieramy telefon.
Muszę rozmawiać z Billym. Co robisz?
Nie, zaraz.
Przekaż wywiadowi.
- Tak jest. - Zaraz!
Odpowiadam za kontakt z Billym. Nie możecie… A jak zadzwoni?
Przykro mi, to rozkaz.
Słuchajcie… Szlag.
O co tu chodzi?
Twój zespół śledził Fieldinga jeszcze przed ucieczką.
Zaraz. Sądzicie, że wiedzieliśmy, że ktoś ucierpi na pl. Suffolk?
- Schodzisz? - Zaraz.
Kierana trzeba uspokoić.
Policjant jest w stanie krytycznym.
FUNKCJONARIUSZ WALCZY O ŻYCIE
- Chłopaki pytają… - No już.
Zaraz przyjdę. Daj Kieranowi waleriankę.
Spójrz. Odnieśliśmy sukces.
Połowa ma mój merch.
I nie tylko w Beeston.
To jest Hartlepool, to jest Luton. Zrobił się z tego ruch, Billy Boy.
Subskrypcje wywaliły w kosmos.
Nie ma już żadnych botów. Ludzie z krwi i kości.
1,1 miliona obserwujących.
Powinieneś coś wrzucić.
Ty to zacząłeś.
Powinieneś zebrać laury.
Tak, masz rację. Powinni coś ode mnie usłyszeć, nie?
Moi ludzie.
- Andy? - Tak, szefie?
Widzimy się w studiu.
- Później? - Teraz, ośle!
Siedź tu.
Z OSTATNIEJ CHWILI
…zdjęcia z salonu, w którym pracowała Zaynab Hussain…
June. Jest sam. Billy jest sam.
Wrzucimy znów paletę odcieni?
Jest.
Pamiętajcie, że to oficjalna notatka z Akademii Policyjnej.
Dobrze.
Od góry mamy pokojowo protestujących,
zapalonych demonstrantów
i moich ulubionych, społecznych aktywistów.
Cześć.
Co on robi?
Co to jest? Czy to cel?
Sian, możesz zrobić zdjęcie i przesłać je do Jen?
Poszukaj, co to może być.
Tymczasem wy, blade twarze z Beeston,
wy wszyscy, którzy stoicie teraz przed komisariatami w całym kraju,
zostaliście jasno określeni jako…
agresywni chuligani.
Tak. Mam dopasowanie.
To siłownia. To plan siłowni.
Siłowni?
- June. - Tak.
Macie to?
To chyba cel.
Billy, nie rozmawiasz z JP. Mówi June Lenker. Poznaliśmy się w vanie.
To nie jest cel. To mapa waszej siłowni.
Gdzie jest JP?
Musisz szukać dalej, żeby znaleźć te bomby, okej?
Gdzie jest JP?
JP jest ranny. Widziałeś, co się stało.
- A Dan? - Dana też tu nie ma.
Ale Billy, posłuchaj. Nic się nie stało, bo możesz rozmawiać ze mną.
Tak? Możesz mi zaufać.
Szukaj dalej. Gdzie są bomby?
Co jest celem?
Billy, dasz sobie radę.
Kurwa mać!
Billy?
Daj mi…
- Połączenie nie może być zrealizowane. - Wyłączył go.
Szlag.
Dobra. Mam z nią porozmawiać?
Poczekaj.
To muszę ci przyznać. Jesteś niezwykle lojalny.
Możemy iść razem.
Trochę powęszyć albo mogę spróbować przekazać Billy’emu wiadomość.
Nie, nic nie rób.
Billy nie chce gadać z obcym, ale wciąż jest z nami.
Będzie szukał.
Skąd ta pewność?
Nie jest jak oni.
Poza tym widział, co potrafią te bomby.
Jestem w szpitalu w Leeds,
gdzie w stanie krytycznym leży funkcjonariusz Blake Barton.
Cześć.
No dobra. Ubrania na zmianę, soczewki kontaktowe, szczoteczka.
Dorzuciłem też czekoladę na wypadek, gdyby cię przycisnęło.
Dzięki. Życie mi ratujesz.
Słyszałaś o Beeston?
Uważaj na siebie.
I pamiętaj zostawić kluczyki, bo muszę podjechać do…
O Boże. Cholera.
Stajemy się współlokatorami, prawda?
Może trochę.
A może to… Jak ona to nazywa? Mój język miłości.
Pożyczyłam radiowóz.
Prysznic i lecisz?
Tak. Miejmy nadzieję, że tylko na parę nocy.
Mógłbym zrobić ci coś do jedzenia.
Bo wiesz, umówienie przeglądu może poczekać.
Chyba.
Wyjątkowo.
Dobrze, rozumiem.
- Wszystko gra? - Ja do June.
- Kim pan jest? - June!
- Hej, weź… - June!
W porządku.
Jest okej.
- Zwariowałeś? Co tu robisz? - Wewnętrzni dziś przyszli.
Prowadzą jakieś durne dochodzenie.
- Na pewno durne? - Nie mogę pracować.
Nie mogę pomagać.
Co do chuja?
Jak mogłaś…
- Wszystko dobrze? - Zostaw mnie.
Hegarty kierował Billym jeszcze przed Suffolk.
- Byłeś tam. - Ale nie wiedziałem.
Ale ty… Co? Myślisz, że wiedziałem, że kogoś skrzywdzą?
Nie wiem. Wiedziałeś?
Otworzyłem się przed tobą.
Wiesz, jak to przeżywałem.
Sądzisz, że cię oszukiwałem?
- Nie wiem. - Że udawałem to wszystko?
Nie chodzi o nas.
- To nic osobistego. - Nic osobistego?
- Nie. - Nic osobistego?
Ale jakoś wydymałaś mnie tuż po poznaniu mojej narzeczonej.
- Jeśli Hegarty wiedział… - Nie.
- Jeśli wiedział, to takie… - Jakie? Przegięte? Bezduszne?
Nie chciałbym z kimś takim pracować.
Dobra, wystarczy. Pora na ciebie.
Do zobaczenia.
Przystojny.
Leo.
Pogadamy teraz czy w trakcie sesji?
Albo wiesz co? Oszczędzę nam fatygi i to zakończę.
Przepraszam.
Powodzenia.
Denerwujesz się, Bill? Jutrem?
Myślałem o tych chłopcach z okopów.
W noc przed szturmem.
Wtedy to była prawdziwa braterska więź.
Tak.
ODCINKI SPECJALNE
ZAKOŃCZMY WOKE ROHAAAAAAAAN
NIKT NIE ZGINĄŁ CZEMU LEWACY KŁAMIĄ
PROBLEM Z MEDIAMI KYLE MADISON O POLITYCE
ZALEW IMIGRANTÓW
UWOLNIĆ BILLY’EGO FIELDINGA
Pomówmy o Billym Fieldingu,
niesprawiedliwie skazanym wczoraj za morderstwo.
Zamknęli go w kwiecie wieku.
To on.
Zdecydowana dziesiątka. Marzenie każdej kobiety.
Naprawdę. Wygląda jak James Dean, nie?
Piękny. A ona? Pokażmy ją.
Co to ma być?
Szóstka z łaski? Piątka? Czwórka? Trójka?
„Cerys”. To walijskie?
Walijskie imię? Nie wygląda na Walijkę.
To wbrew naturze, czyż nie?
Podobnie jak wielu innych, pragnę wyrazić swoje zdumienie i smutek
w związku ze śmiercią naszego kolegi, funkcjonariusza Blake’a Bartona,
który zmarł w nocy w szpitalu w Leeds.
- Nie był to przypadkowy atak. - Gdzie pilot?
Był to akt przemocy,
podsycony celową dezinformacją i mową nienawiści.
Każdy, kto ma odwagę
- nazywać się policjantem… - Jestem w telewizji.
- …zasługuje na nasz szacunek. - Zamieszki?
Co?
Nie…
Właśnie zabiłem policjanta.
…apelujemy do każdego, kto wie cokolwiek na temat jego śmierci…
Szlag.
- Uruchomiliśmy… - Moja pierwsza ofiara.
- …linię czynną całą dobę. - Tak jakby.
Dziękuję.
Barton zmarł w wyniku napaści w dzielnicy Leeds, Beeston. Zabójstwo…
Niewielki tłum zgromadził się przed komisariatem w Beeston. Napięcie…
To dzisiaj.
A ty myślisz o tym?
Tyle dla mnie zrobiłeś, wiesz?
Leżałbym w rowie, gdyby nie ty, albo wrócił do kicia.
I moje ciuchy…
Pamiętam, jak odwiedzałeś mnie w pace.
Te napoje od ciebie, te ciuchy…
trzymały mnie przy życiu, wiesz?
Wiem, że się denerwujesz.
Więc pozwól mi cię wesprzeć. Po prostu chcę ci pomóc.
Co kombinujesz?
Bill, idziemy do studia.
Macie się słuchać Billy’ego i Nigela.
Kieran, rób notatki. Zacznijcie beze mnie.
- Chodźmy. - Dobra.
Góra dzwoniła.
Tego zmarłego policjanta wezwali w dzień wolny.
Miał być na krykiecie.
- Jezu. - Są nerwowi, co zrozumiałe.
- Co mówili? - Dmuchać na zimne.
Żadnych patroli w pojedynkę, obowiązkowe kamery. Ogólnie…
Bójcie się.
ODCINEK SPECJALNY COSMO
Po wyjściu idziemy po sprzęt i ruszamy do celów.
Powiesz, gdzie są?
- Na miejscu. - Ja pierdolę!
Na miejscu.
Kieran.
Po wyjściu z vana rozdzielamy się. Żadnego kontaktu, jasne?
A po wszystkim? Dokąd idziemy?
Na łódź.
Ze spokojem, bez paniki.
Powiedzmy, że to są bomby.
Dzwonicie pod zapisany numer,
a wtedy zrobi się wielkie bum.
Wiesz co? Chrzanić to.
Kieran ma rację. Nie może nas trzymać w niewiedzy.
Dokąd to?
Właśnie o tobie myślałem.
Musimy wiedzieć, co to za cele.
Bo, jak to powiedziałeś?
Chcesz pomóc?
Nigel.
Jak coś pójdzie źle, ty dowodzisz, jasne?
Rób, co musisz.
Dobrze, możesz mi zaufać.
- Tak. - Dobra.
Dobra, Billy. Pora na twoją pomoc.
Uwaga, Billy będzie się przemieszczał.
Widzimy go.
Niebieskooki i jedynka wyjeżdżają.
Nie zatrzymywać ich, póki nie znajdziemy bomb.
Saperzy jadą na wszelki wypadek.
Gotowy?
KONIEC Z ELEWACJAMI W SKANDALICZNYM STANIE
Otwarcie drzwi.
Panie przodem.
Zamknięcie drzwi.
Co o tym wszystkim sądzisz? Tym policjancie z Beeston?
Poświęcił życie dla czego?
Jakiegoś zasyfionego salonu paznokci? Głupek.
Doigrał się.
Ostry jesteś.
Ten, co go zadźgał, będzie siedział w Leeds, nie?
Pewnie dożywocie, przynajmniej.
Nigdy nawet nie byłem w Leeds. Zabawne, nie?
Ale zawsze może uciec, co nie? Ten koleś?
Tak jak ty.
Ja pierdzielę.
Ucieczka z więzienia. Rzadko się o tym słyszy.
Uczepiony podwozia?
Z palcami… tak?
To niemal niewiarygodne, serio.
Otwieranie drzwi.
Nie, nie to piętro.
Zamykanie drzwi.
- June. - Co ty tu robisz?
To ważne.
- Pół minuty. - On wie.
O czym pan mówi?
Cosmo wie.
Co ty robisz?
Jaki jest plan po tym wszystkim?
Nie leć w chuja, odblokuj windę, dalej.
Oglądał telewizję, a Billy podszedł.
Nie, dobrze to rozegrał.
Spójrz, co zrobił.
Ręka na biodrze. Posunął się za daleko.
Nigdy wcześniej go nie dotykał. Mówię ci. Cosmo wie.
Skąd pan to wie? To tajne nagranie.
Tym się teraz przejmujesz?
Liczy się to, że Cosmo wie i zostaliśmy zdemaskowani.
Szlag.
Weź…
Sian. Co robi gang? Coś się zmieniło?
Nic się nie dzieje. Wszyscy są w środku.
Jeśli coś się zmieni, daj znać.
Co się dzieje?
Zablokował windę. Stoją między piętrami.
- Są tam kamery? - Nie.
Dalej, Billy. Puść wodze fantazji. Co będziesz robił?
Jak uciekniesz z kraju?
Uczepiony kolejnego podwozia?
Całą drogę do Marbelli?
Idą po mnie, prawda?
Cos, proszę.
Kiedy?
Kiedy cię zwerbowali?
W więzieniu.
No tak. Czyli cała ta ucieczka i w ogóle…
Jaka szkoda.
Podobało mi się to.
Billy Kid. Wielka ucieczka.
Ale romantyzm już umarł, prawda? Na tym świecie?
Winda ruszyła. Jedzie na 14. piętro.
Czternaste. Dalej!
Powiedz, że chociaż cofną wyrok.
Wściekłbym się, gdybyś zrobił to za telewizor w celi.
Przepraszam.
Hej. Co ci mówiłem?
Wyprostuj się.
Broda do góry.
Skończ przepraszać.
Było miło, Billy.
Jeśli mnie słyszycie, to potrzebuję armii.
Widzę, jak w całym kraju walczycie o prawdę.
Nie powstrzymają tego. Bo nadchodzi sztorm!
- Nadchodzi! - Policja! Na ziemię!
Nadchodzi!
Mocny zapach dochodzi z tego mieszkania.
Dalej!
Czysto.
NA ŻYWO
WTF, CO SIĘ STAŁO?
UCISZAJĄ PATRIOTÓW, ALE POLEGNĄ
UWOLNIĆ COSMO!!!!!!!! CO TO ZA SUKA???
POKÓJ ZATRZYMAŃ
Przyjmijcie jedynkę.
Procedury antyterrorystyczne, więc żadnych telefonów.
Jestem w drodze.
Przygotuj materiały na przesłuchanie
i prześlij je do prokuratury.
Finn. Poproś techników o dezynfekcję i zbadanie celi zatrzymań.
- Tylko że… - Jeśli ma jakieś materiały wybuchowe…
Nie chcę kusić losu.
- June… Tylko że… - Co?
…że przy tego typu operacji
musimy przede wszystkim zachować dyskrecję.
- Ale ty mnie okłamałeś. - Daj spokój. Wiesz, jak to działa.
- Co się dzieje? - O wilku mowa.
Co pan tu robi?
Właśnie przepraszałem wicekomendantkę.
Nie przypominam sobie.
- Przepraszałeś? - Uznaliśmy, że pewne aspekty operacji,
zwłaszcza związane z ucieczką Billy’ego Fieldinga z więzienia,
należy zachować dla siebie.
Przepraszam, nie rozumiem.
Próbuje powiedzieć, że nadkom. Hegarty nie działał sam.
Kontrterroryzm był wtajemniczony od początku.
W zrekrutowanie Billy’ego Fieldinga, uwolnienie go z więzienia itd.
Uznaliśmy, że w tej sytuacji dyskrecja jest lepszym rozwiązaniem.
Aczkolwiek gdy naświetliłaś sprawę…
Nie, proszę. Nie przepraszaj. Właśnie opowiadałem,
że twoja dokładność nie była dla mnie zaskoczeniem.
Inspektorka Lenker od zawsze przykładała wagę do zasad.
W końcu wszyscy wszystko wiemy.
Potrzebuję armii.
Widzę, jak w całym kraju walczycie o prawdę.
Nie powstrzymają tego. Bo nadchodzi sztorm! Nadchodzi!
Nadchodzi!
Mówił, że jak nie wróci, mamy działać bez niego.
Gotowy?
Zróbmy to, do cholery.
Idziemy.
Nie przyszedłem przejąć dowodzenia.
- Jestem tylko wsparciem taktycznym. - Wystarczy. Już nie daję rady.
Kłamstwa. Pan. To wszystko.
Rozumiem.
To były poufne informacje. Ale chodzi mi o kłamstwa.
Wielowarstwowe. To się nigdy nie kończy.
- Plac Suffolk. Billy, Errol Matthis. - Posłuchaj.
W kółko te same intrygi.
- Słuchaj… - Dalszego pouczania?
- June… - Obejdę się bez:
„Nie udźwignęłabyś prawdy”, okej?
Prawdy? Z tą bandą?
Żartujesz sobie? Prawda.
To odtwarzacz DVD zakopany w garażu.
Relikt. Przeszłość.
Na koniach i z pieprzoną katapultą walczymy z czołgami i dronami,
bo nie mamy środków, by sobie z tym poradzić.
To co mamy robić?
Poddać się?
Chcę wiedzieć jedno. Tak szczerze.
Wiedział pan, że idą na plac?
- Tak. - Sądził pan, że są zdolni kogoś zabić?
Za mną. Trzymajcie się rozkazów.
Kim, podejrzani wychodzą.
Straciliśmy ich z oczu.
Gdybym wiedział, że kogoś zabiją,
nigdy, przenigdy bym do tego nie dopuścił.
Szefie, gang Cosmo się gdzieś wybiera.
Jed.
Do wszystkich jednostek, podejrzani wychodzą.
Obserwujcie oba wyjścia.
Przyjęłam.
Przechodzą przez siłownię.
- Inspektorko… - Nie teraz.
Nie wyjdą główną bramą.
Jen.
Czemu jadą wyżej?
Jedno wyjście prowadzi na Reblix Road. Jednostki 6 i 7, obserwujcie.
To zatwierdzony przez miasto plan siłowni.
- Ten od Billy’ego. - Tak. Tylko że tego…
Na naszym nie ma.
Ten Billy’ego to pierwotny projekt z czasów, gdy była tam fabryka.
A to rura odpływowa na wypadek przepełnienia.
- Dokąd prowadzi? - Nie ma jej na obecnym,
- bo jest tu szyb windy, ale jeśli… - Jen, dokąd ona prowadzi?
- Gdzie oni są? - Insp. Lenker.
Jest jeszcze jedno wyjście.
Czysto.
Przegrupować się, rozdzielić, znaleźć ich.
Przeszukajcie siłownię, gabinet. Szukajcie czegokolwiek przydatnego.
Dobrze, Jen.
Nie ma odwrotu.
Jesteśmy żołnierzami.
Wywołajmy cholerną wojnę.
Napisy: Daria Okoniewska