1
00:00:24,875 --> 00:00:26,875
เด็กพวกนั้นหน้าตาเหมือนฉันไม่มีผิด

2
00:00:27,375 --> 00:00:28,583
แคลกับแอรอนน่ะ

3
00:00:29,666 --> 00:00:30,791
ว่างั้นไหม

4
00:00:31,875 --> 00:00:35,875
ผมว่าพวกแกได้เชื้อพ่อมานะ
หรือควรพูดว่าพ่อๆ ดีล่ะ

5
00:00:36,583 --> 00:00:38,375
อย่ามาทะลึ่ง

6
00:00:40,125 --> 00:00:41,958
พวกแกหน้าตาดีเหมือนคุณจริงๆ

7
00:00:42,458 --> 00:00:43,791
ผมยอมรับเลย

8
00:00:45,666 --> 00:00:47,541
เหมือนฉันตอนสาวๆ น่ะสิ

9
00:00:48,666 --> 00:00:51,666
ทุกวันนี้แค่แต่งหน้าทาปาก
ช่วยพรางอะไรไม่ค่อยได้แล้ว

10
00:00:52,375 --> 00:00:56,666
คุณยังดูสาวเหมือนวันที่
คุณคลานมาที่ระเบียงบ้านเราเลย

11
00:00:58,583 --> 00:01:02,083
ชาร์ลส์ รู้ไหมว่าฉันชอบอะไรในตัวคุณมาตลอด

12
00:01:02,166 --> 00:01:03,541
ความขวานผ่าซากไง

13
00:01:04,875 --> 00:01:06,916
ผีย่อมเห็นผีนั่นแหละ

14
00:01:13,000 --> 00:01:16,791
ความสวยของฉันยังไม่สร่างไป
ฉันยังพอมีเวลาอยู่

15
00:01:18,333 --> 00:01:19,708
เวลาสําหรับอะไร

16
00:01:30,875 --> 00:01:32,958
คุณจะวางมือเมื่อไหร่ล่ะ

17
00:01:34,458 --> 00:01:36,208
คุณทํางานมาหนักมากนะ

18
00:01:37,375 --> 00:01:39,250
ควรได้พักบ้างแล้ว

19
00:01:41,916 --> 00:01:43,625
เมื่อฉันหาเงินได้มากพอ

20
00:01:45,333 --> 00:01:49,500
อย่ารอนานเกินไปล่ะ เดี๋ยวจะจบแบบเฟย์

21
00:01:51,708 --> 00:01:53,125
รู้ไหมว่าเอเธลพูดว่าไง

22
00:01:53,208 --> 00:01:55,791
ตอนที่นางเห็นเฟย์ในโลง นางพูดว่า...

23
00:01:55,875 --> 00:02:00,291
นางว่า "โสเภณีที่ตายแล้ว
ก็ดูเหมือนคนทั่วไปนี่นา"

24
00:02:02,416 --> 00:02:03,833
แล้วเอเธลอยู่ไหน

25
00:02:07,333 --> 00:02:11,583
หามาตั้งหลายเดือนกลับไม่เจอแม้แต่เงา
อย่างน้อยลูกน้องคุณก็บอกแบบนั้น

26
00:02:12,125 --> 00:02:16,583
แต่ทุกครั้งที่โจไปตามหาเธอ คุณก็ให้เงินเขาเพิ่ม

27
00:02:17,458 --> 00:02:20,291
แล้วจะมีเหตุผลอะไร
ที่เขาต้องตั้งใจตามหาเธอล่ะ

28
00:02:23,500 --> 00:02:25,250
บีบเขาสักหน่อยสิ แคธี

29
00:02:27,541 --> 00:02:29,666
คุณรู้วิธีจัดการผู้ชายนี่

30
00:02:31,458 --> 00:02:32,791
อย่าลืมล่ะ

31
00:02:33,791 --> 00:02:36,000
ว่ามีอะไรอยู่ในตู้เซฟคุณ

32
00:02:37,583 --> 00:02:40,875
เอกสารเกี่ยวกับโจเซฟ เวนูตา

33
00:02:40,958 --> 00:02:44,625
ที่แหกคุกในซานเควนตินหนีโทษชิงทรัพย์

34
00:02:55,166 --> 00:02:57,416
(อีสต์ ออฟ อีเดน)

35
00:02:57,500 --> 00:03:03,916
(ภาคเจ็ด: ทิมเชล)

36
00:03:31,791 --> 00:03:34,916
{\an8}(มิถุนายน ปี 1917)

37
00:03:40,333 --> 00:03:41,750
เช้านี้คนมาเยอะดีนะ

38
00:03:43,291 --> 00:03:45,916
มีอาสาสมัครเกือบสองเท่าของเดือนที่แล้ว

39
00:03:46,708 --> 00:03:47,958
มีพวกเด็กหนุ่มใจกล้าด้วย

40
00:03:49,583 --> 00:03:50,791
ยังกินลงได้ยังไง

41
00:03:51,333 --> 00:03:52,458
ก็หิวนี่

42
00:03:52,541 --> 00:03:56,333
ผมรู้สึกเหมือนเป็นยมทูต
ที่ถือแสตมป์ยางแทนเคียวเลย

43
00:03:56,416 --> 00:03:58,541
คุณแบกรับสงครามคนเดียวไม่ไหวหรอก แทรสก์

44
00:03:59,250 --> 00:04:01,625
พวกเขาขอให้เรามาเป็น
คณะกรรมการเกณฑ์ทหาร

45
00:04:01,708 --> 00:04:02,916
ถือเป็นเกียรตินะ

46
00:04:03,416 --> 00:04:06,958
อีกอย่าง เราไม่ได้ออกคําสั่งประหาร
พวกเขาอาจไม่ได้ออกรบก็ได้

47
00:04:07,041 --> 00:04:10,333
ผมให้ลูกชายผู้พิพากษาเคนดัลล์ผ่าน
และเขาตายระหว่างฝึก

48
00:04:13,000 --> 00:04:16,125
ผมก็คิดอยู่ว่าจะเป็นยังไง
ถ้าต้องให้ลูกชายตัวเองผ่าน

49
00:04:16,208 --> 00:04:17,625
เป็นผมคงลาออก

50
00:04:18,166 --> 00:04:20,541
คนเราคงรู้สึกอยากปัดตกลูกชายตัวเอง

51
00:04:21,041 --> 00:04:24,833
ไม่ ผมคงลาออกเพราะผมปัดตกพวกแกไม่ได้

52
00:04:26,125 --> 00:04:28,750
คนเราจะเกณฑ์ลูกคนอื่น
แต่ปัดตกลูกตัวเองได้ยังไง

53
00:04:33,708 --> 00:04:34,708
ก็...

54
00:04:35,375 --> 00:04:38,666
กว่าลูกชายเราจะโต สงครามก็คงจบไปแล้ว

55
00:04:38,750 --> 00:04:40,791
ใช่ ปล่อยให้กองทัพเราจัดการพวกมันซะ

56
00:04:41,291 --> 00:04:44,375
คนอเมริกันหนึ่งคนมีค่าเท่ากับ
พวกต่างชาติสิบหรือยี่สิบคนในสนามรบ

57
00:04:48,708 --> 00:04:51,583
- เขาออกจากห้องสอบหรือยัง
- ยัง

58
00:04:55,875 --> 00:04:57,166
อ่านอะไรอยู่น่ะ

59
00:04:59,375 --> 00:05:00,333
ราคาถั่ว

60
00:05:00,416 --> 00:05:01,458
อ้อ

61
00:05:09,833 --> 00:05:10,833
แอบร้า

62
00:05:14,125 --> 00:05:15,000
ว่าไง

63
00:05:16,375 --> 00:05:18,625
ฉัน... ผ่านแล้ว

64
00:05:20,666 --> 00:05:22,291
เป็นไงล่ะ แคล

65
00:05:22,375 --> 00:05:26,541
ตอนที่ฉันกําลังจะออกมา
โอเลียรีก็ยื่นมือมาแล้วพูดว่า

66
00:05:26,625 --> 00:05:30,000
"ไปทําให้เราภูมิใจที่สแตนฟอร์ดนะ"
ฉันจะเรียนจบอาทิตย์หน้า

67
00:05:30,083 --> 00:05:32,541
พ่ออยากพาเราไปกินสเต๊กคืนนี้

68
00:05:32,625 --> 00:05:34,833
- เขารู้ได้ไงว่าฉันจะผ่าน
- ทุกคนรู้ว่านายจะผ่าน

69
00:05:34,916 --> 00:05:38,416
- แล้วจะบอกพ่อเมื่อไหร่
- ตอนที่ถึงบ้านมั้ง

70
00:05:38,500 --> 00:05:40,625
ฉันอยากอยู่บ้านและเห็นหน้าพ่อจัง

71
00:05:40,708 --> 00:05:43,250
- ทําไมล่ะ นายจะไปไหน
- ฉันมีประชุมน่ะ

72
00:05:43,333 --> 00:05:45,458
ประชุมเหรอ ประชุมอะไร

73
00:05:45,541 --> 00:05:47,250
แคลมีความลับน่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก

74
00:05:47,333 --> 00:05:50,958
- ฉันเค้นให้เขาพูดได้แน่
- ไม่หรอก เขาไม่บอกฉันด้วยซ้ํา

75
00:05:51,041 --> 00:05:53,375
แคล แอรอน กินข้าว

76
00:05:53,916 --> 00:05:57,708
ถ้าเด็กที่ผมให้ผ่านไปตายขึ้นมา
ถือว่าเป็นความผิดของผมไหม

77
00:05:58,333 --> 00:05:59,958
พวกเขาอาสาไปเอง

78
00:06:00,041 --> 00:06:02,625
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าสมัครไปทําอะไร
ไม่มีทางรู้เลย

79
00:06:03,625 --> 00:06:05,458
แคล ไปตามแอรอนมาทีได้ไหม

80
00:06:05,958 --> 00:06:09,500
ผมว่าแอรอนจะไปกินข้าว
กับที่บ้านแอบร้าที่ร้านอาหารนะ

81
00:06:10,000 --> 00:06:13,375
ไม่เห็นเขาบอกเลย ฉันอุตส่าห์ทําแกงจืดฟักไว้

82
00:06:13,458 --> 00:06:17,875
ผมยังคิดถึงครั้งสุดท้าย
ที่แซม แฮมิลตันมาที่ฟาร์มอยู่เลย

83
00:06:17,958 --> 00:06:21,500
เราคุยกันเรื่องคําในพระคัมภีร์
คาอินกับอาเบล จําได้ไหม

84
00:06:21,583 --> 00:06:22,541
เรื่องทางเลือกน่ะ

85
00:06:22,625 --> 00:06:24,166
- ทิมเชล
- ทิมเชล

86
00:06:24,708 --> 00:06:26,291
- ใช่
- อะไรเหรอ

87
00:06:27,166 --> 00:06:30,750
มันเป็นคําภาษาฮีบรู แปลว่า "เจ้าเลือกได้"

88
00:06:31,250 --> 00:06:34,125
มันให้สิทธิ์มนุษย์ได้เลือกการกระทําของตน

89
00:06:34,208 --> 00:06:37,541
สิทธิ์ที่จะเป็นตัวเอง แยกขาดจากคนอื่นๆ

90
00:06:39,666 --> 00:06:40,833
ฟังดูโดดเดี่ยวนะ

91
00:06:42,375 --> 00:06:44,166
สิ่งที่ยิ่งใหญ่มากมายก็โดดเดี่ยว

92
00:06:44,666 --> 00:06:46,833
- นี่ แคล ฉันยืมน้ําหอมนายนะ
- ฉันได้กลิ่นแล้ว

93
00:06:46,916 --> 00:06:48,916
แอรอน ฉันทําของโปรดเธอไว้นะ

94
00:06:49,000 --> 00:06:50,541
เก็บไว้ให้ด้วย ไว้ผมมากิน

95
00:06:52,833 --> 00:06:54,500
อยู่กินซุปสักถ้วยก็ไม่ได้เหรอ

96
00:06:54,583 --> 00:06:57,416
เขาอยากฉลองก็ไม่ผิดหรอก งานนั้นมันยากนะ

97
00:06:57,500 --> 00:06:59,041
ฉลองเนื่องในโอกาสอะไร

98
00:07:03,333 --> 00:07:04,291
เรื่องอะไร

99
00:07:04,791 --> 00:07:08,458
แอรอนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้
เขาจะเรียนจบเร็วขึ้นหนึ่งปี

100
00:07:10,791 --> 00:07:11,958
ยังไม่ได้บอกคุณเหรอ

101
00:07:14,416 --> 00:07:16,250
อ๋อใช่ การสอบ

102
00:07:16,750 --> 00:07:19,166
เขาบอกแล้วเมื่อเช้า ทําได้ดีมาก

103
00:07:21,541 --> 00:07:23,041
เมื่อเช้าเขายังไม่รู้เลย

104
00:07:26,750 --> 00:07:27,708
ขอตัวนะ

105
00:07:37,625 --> 00:07:39,833
กินสเต็กอร่อยไหมล่ะ

106
00:07:40,791 --> 00:07:42,458
ทําแบบนั้นกับพ่อได้ยังไง

107
00:07:43,958 --> 00:07:45,208
น่ารักจริงๆ ที่อยู่รอฉัน

108
00:07:45,291 --> 00:07:48,541
นายทําให้พ่อต้องอาย ทําให้แกได้รู้เป็นคนสุดท้าย

109
00:07:48,625 --> 00:07:52,208
นายจะโมโหเพื่อ ได้เป็นลูกชายที่ดีสักครั้งแล้วไง

110
00:07:52,291 --> 00:07:53,125
ดื่มด่ําซะสิ

111
00:07:53,750 --> 00:07:54,583
แคล

112
00:07:55,916 --> 00:07:56,958
ไปนอนได้แล้ว

113
00:08:01,833 --> 00:08:04,416
- มันไม่มีความหมายกับนายเลยสินะ
- แคล!

114
00:08:13,208 --> 00:08:14,541
หมอนั่นโมโหอะไรนักหนา

115
00:08:14,625 --> 00:08:16,625
อย่ามาแกล้งโง่ มันไม่เข้ากับเธอเลย

116
00:08:18,708 --> 00:08:21,333
เธอใจร้ายมากนะที่ไม่บอกพ่อ

117
00:08:22,708 --> 00:08:24,625
ฉันคาดหวังจากเธอมากกว่านี้นะ แอรอน

118
00:08:27,166 --> 00:08:29,583
- โคตรเบื่อเลย
- อะไร

119
00:08:32,125 --> 00:08:34,375
พ่อไม่เคยทําอะไรสําเร็จสักอย่าง

120
00:08:34,458 --> 00:08:36,416
ก็เลยโยนความหวังทั้งหมดไว้ที่ผม

121
00:08:38,333 --> 00:08:40,333
นี่เป็นความสําเร็จของผม

122
00:08:40,833 --> 00:08:43,708
ผมทํางานหนัก ทําไมจะต้องแบ่งมันด้วย

123
00:08:43,791 --> 00:08:47,291
เมื่อเรามีพรเปี่ยมล้น แอรอน
เราก็สามารถเผื่อแผ่ได้

124
00:08:54,333 --> 00:08:55,333
ถ้าแม่ยังอยู่

125
00:08:55,416 --> 00:08:58,041
คิดว่าพ่อจะคาดหวังจากผม
มากขนาดนี้อยู่ตลอดไหม

126
00:09:06,250 --> 00:09:09,250
ไปหาพ่อเถอะ ให้เขาได้ภูมิใจ

127
00:09:18,333 --> 00:09:19,291
พ่อครับ

128
00:09:21,916 --> 00:09:23,916
ผมสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว

129
00:09:24,583 --> 00:09:27,791
มหาวิทยาลัยลีแลนด์สแตนฟอร์ด
มีที่เรียนให้ผมในฤดูใบไม้ร่วง

130
00:09:28,291 --> 00:09:31,458
ไม่เก็บค่าเล่าเรียน
ผมเลยต้องจ่ายแค่ค่ากินค่าอยู่

131
00:09:36,208 --> 00:09:37,125
มานี่สิ

132
00:09:48,541 --> 00:09:50,875
ตอนพ่ออายุเท่าแก

133
00:09:51,875 --> 00:09:53,000
พ่อออกจากบ้านไป

134
00:09:54,708 --> 00:09:58,000
ไม่ได้กลับบ้านนานเลย นานเกินไปด้วย

135
00:10:01,875 --> 00:10:02,750
พ่อหวังว่า...

136
00:10:04,000 --> 00:10:09,833
พ่อหวังว่าแกจะรู้สึกว่า
เรามอบบ้านที่แกจะกลับมาได้

137
00:10:17,833 --> 00:10:20,125
นั่นของปู่ ตอนนี้มันเป็นของแกแล้ว

138
00:10:21,916 --> 00:10:23,375
คนเราต้องรู้เวลา

139
00:10:39,333 --> 00:10:43,500
{\an8}(ตุลาคม ปี 1917)

140
00:10:44,250 --> 00:10:48,333
"ถึงแอบร้า ฉันเคยหวังว่า
จะได้พบที่ของฉันในกลุ่มเพื่อนที่นี่

141
00:10:49,166 --> 00:10:51,875
แต่กลายเป็นว่าม.สแตนฟอร์ดก็ไม่ต่างอะไร

142
00:10:51,958 --> 00:10:54,333
จากกลุ่มเด็กผู้ชายที่ใส่กางเกงมอมแมม

143
00:10:54,416 --> 00:10:57,458
ที่มุ่งแต่จะสืบสานสันดานเสียๆ ของพ่อตัวเอง"

144
00:11:00,791 --> 00:11:02,375
เขาดูไม่มีความสุขเอาซะเลย

145
00:11:02,875 --> 00:11:05,958
แอรอนมีมาตรฐานสูงมาก
ทั้งสําหรับตัวเองและคนรอบข้าง

146
00:11:06,041 --> 00:11:08,125
นั่นทําให้ชีวิตยากนะ

147
00:11:08,833 --> 00:11:11,625
บางทีฉันก็กลัวว่าฉันอาจไม่ดีพอสําหรับเขา

148
00:11:12,708 --> 00:11:14,208
ทําไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ

149
00:11:16,250 --> 00:11:20,375
ในจดหมายของเขา
เหมือนเขาไม่ได้เขียนหาฉันเลย

150
00:11:21,166 --> 00:11:24,250
เหมือนเขาสร้างใครสักคนขึ้นมา
แล้วเอาผิวฉันไปสวมทับไว้

151
00:11:28,166 --> 00:11:31,000
แล้วแอบร้าที่เขาสร้างขึ้นมาเป็นยังไง

152
00:11:31,583 --> 00:11:32,500
บริสุทธิ์

153
00:11:33,916 --> 00:11:35,375
บริสุทธิ์ผุดผ่อง

154
00:11:36,416 --> 00:11:38,000
ไม่มีอะไรไม่ดีเลย

155
00:11:38,958 --> 00:11:40,208
แต่ฉันไม่ใช่แบบนั้น

156
00:11:40,291 --> 00:11:41,500
ไม่มีใครเป็นแบบนั้น

157
00:11:42,875 --> 00:11:45,416
ถ้าเขาเห็นอะไรในตัวฉันที่มันไม่ดีล่ะ

158
00:11:46,291 --> 00:11:49,291
ถ้าฉันโกรธล่ะ หรือถ้าฉันตัวเหม็นล่ะ

159
00:11:50,750 --> 00:11:53,416
ฉันคิดว่าเพราะแอรอนไม่เคยได้รู้จักแม่

160
00:11:53,500 --> 00:11:56,583
เขาเลยสร้างแม่ขึ้นใหม่
จากสิ่งดีงามเท่าที่พอจะนึกออก

161
00:11:57,083 --> 00:11:58,625
แล้วก็โยนทุกอย่างมาให้ฉัน

162
00:11:59,333 --> 00:12:00,916
แล้วเธอก็อยากโยนมันกลับไป

163
00:12:01,666 --> 00:12:05,000
แบบนั้นจะไม่ดีกว่าเหรอ
ถ้าฉันจะลองเสี่ยงเป็นตัวเองน่ะ

164
00:12:05,083 --> 00:12:08,416
เธอคุยกับคนขี้ขลาดอยู่นะ แอบร้า
ฉันไม่ใช่คนที่เธอควรถามหรอก

165
00:12:10,833 --> 00:12:14,083
คิดว่าจะมีใครรักฉันในแบบที่ฉันเป็นจริงๆ ไหม

166
00:12:17,666 --> 00:12:18,791
รู้ไหมว่าฉันอยากได้อะไร

167
00:12:18,875 --> 00:12:20,625
อยากให้ฉันเลิกพูดมาก

168
00:12:23,500 --> 00:12:25,291
ฉันอยากให้เธอเป็นลูกสาวฉัน

169
00:12:31,208 --> 00:12:32,541
ฉันก็อยากให้คุณเป็นพ่อฉัน

170
00:12:43,208 --> 00:12:44,791
- พ่อกลับมายัง
- ยังเลย

171
00:12:45,291 --> 00:12:46,166
ก็ดี

172
00:12:46,958 --> 00:12:47,833
ให้คุณ

173
00:12:53,291 --> 00:12:55,125
บอกแล้วไงว่าฉันไม่คิดดอกเบี้ย

174
00:12:55,208 --> 00:12:56,083
แบบนี้ดีกว่าน่า

175
00:12:57,208 --> 00:12:59,125
ไม่แน่ ผมอาจจะอยากยืมอีกก็ได้

176
00:12:59,625 --> 00:13:00,958
พูดอะไรของนายน่ะ

177
00:13:01,041 --> 00:13:02,958
แวะมาวันขอบคุณพระเจ้าสิ เดี๋ยวก็รู้

178
00:13:03,458 --> 00:13:05,083
ทําไมล่ะ วันนั้นจะมีอะไร

179
00:13:05,875 --> 00:13:08,458
อย่าถือสานะ แอบร้า
หมอนั่นก็ไม่บอกเราเหมือนกัน

180
00:13:08,541 --> 00:13:10,250
แคล เอาเท้าลงเดี๋ยวนี้

181
00:13:10,750 --> 00:13:13,041
ฉันกลับดีกว่า แม่คงรออยู่

182
00:13:13,125 --> 00:13:14,333
แคล เดินไปส่งเธอหน่อย

183
00:13:14,916 --> 00:13:15,958
ไม่ต้องก็ได้ค่ะ

184
00:13:16,041 --> 00:13:17,416
มันเริ่มมืดแล้วนะ แคล

185
00:13:17,500 --> 00:13:18,583
ก็ได้

186
00:13:34,125 --> 00:13:35,041
แคล

187
00:13:36,541 --> 00:13:37,916
แอรอนโอเคหรือเปล่า

188
00:13:38,750 --> 00:13:40,958
เขาเขียนจดหมายมาแปลกๆ นะ

189
00:13:43,833 --> 00:13:46,208
ฉันไม่อยากฟังเรื่องจดหมายรักของเธอ

190
00:13:51,750 --> 00:13:55,375
จริงหรือเปล่า ที่คนเขาพูดกันเรื่องนายน่ะ

191
00:13:57,250 --> 00:13:58,458
พวกเขาพูดว่าไง

192
00:13:59,458 --> 00:14:00,583
ว่านายเป็นคนไม่ดี

193
00:14:01,666 --> 00:14:05,250
ว่าตอนกลางคืนนายออกไปที่ที่ไม่ดี

194
00:14:09,041 --> 00:14:10,000
แล้วไงล่ะ

195
00:14:17,666 --> 00:14:18,791
ฉันเองก็ไม่ใช่คนดี

196
00:14:23,875 --> 00:14:24,958
เธอบ้าไปแล้ว

197
00:14:25,541 --> 00:14:27,083
ฉันไม่คิดงั้นนะ

198
00:14:30,708 --> 00:14:33,000
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวแอรอนจะดึงสติเธอเอง

199
00:14:33,500 --> 00:14:35,333
ถ้าฉันไม่อยากให้เขาทําล่ะ

200
00:14:38,791 --> 00:14:39,833
ถึงบ้านแล้ว

201
00:14:44,083 --> 00:14:45,833
ให้ฉันเปิดประตูรั้วให้ไหม

202
00:14:46,833 --> 00:14:47,708
ไม่ต้อง

203
00:15:07,833 --> 00:15:09,333
รู้ไหมว่าผมคิดยังไง

204
00:15:10,583 --> 00:15:12,541
คุณกําลังสูญเสียอํานาจไป

205
00:15:13,041 --> 00:15:16,333
ดูโจสิ นั่งจีบสาวๆ

206
00:15:17,125 --> 00:15:18,875
คิดว่าตัวเองเป็นเจ้านาย

207
00:15:19,500 --> 00:15:22,291
หมอนั่นอาจจะขโมยเงินคุณด้วย

208
00:15:23,125 --> 00:15:24,625
แอบยักยอกน่ะ

209
00:15:26,208 --> 00:15:28,916
คุณเป็นมาดามของซ่องนี้หรือเปล่า

210
00:15:32,375 --> 00:15:33,208
โจ

211
00:15:34,250 --> 00:15:35,166
ขอคุยด้วยหน่อย

212
00:15:43,916 --> 00:15:45,375
คุณเสียการควบคุมแล้วนะ โจ

213
00:15:45,458 --> 00:15:46,750
ใครบอกล่ะ

214
00:15:47,875 --> 00:15:49,708
หน้าที่คุณคือคุมเด็กๆ ให้อยู่ในโอวาท

215
00:15:49,791 --> 00:15:52,750
ถ้าคุณไว้ใจไม่ได้ ฉันจะหาคนที่ไว้ใจได้

216
00:15:53,333 --> 00:15:54,541
แล้วคุณล่ะ

217
00:15:55,458 --> 00:15:58,583
เก็บตัวอยู่ในห้อง
ฟังเพลงจากเครื่องเล่นแผ่นเสียง

218
00:15:59,333 --> 00:16:01,333
คุณออกจากซ่องครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

219
00:16:01,416 --> 00:16:03,625
คุณใช้พวกเด็กๆ วิ่งวุ่นทําธุระทั่วเมือง

220
00:16:03,708 --> 00:16:06,958
- เพราะคุณไม่อยู่ไง
- เพราะผมทําเรื่องอื่นอยู่ไง

221
00:16:07,041 --> 00:16:08,916
- เรื่องอะไร
- เอเธล

222
00:16:10,250 --> 00:16:12,125
งั้นบางทีเราควรเลิกตามเรื่องนั้น

223
00:16:12,208 --> 00:16:14,791
คุณไม่มีข่าวใหม่ๆ
มันเสียทั้งเวลาคุณและเงินฉัน

224
00:16:14,875 --> 00:16:18,291
จะว่าไป ผมได้กลิ่นตุๆ
ที่ซานตาครูซเมื่อสัปดาห์ก่อน

225
00:16:18,375 --> 00:16:21,125
ตลกดีนะ แล้วทําไมถึงไม่พูดล่ะ

226
00:16:21,208 --> 00:16:22,708
ผมไม่แน่ใจว่ามันสําคัญหรือเปล่า

227
00:16:23,208 --> 00:16:26,125
แต่มีผู้ชายคนหนึ่งบอกว่า
เขาเจอเอเธลเมื่อเดือนก่อน

228
00:16:26,208 --> 00:16:29,208
บอกว่าเธอพูดไม่หยุดว่าต้องกลับมาที่ซาลินาส

229
00:16:29,791 --> 00:16:31,375
เพราะเธอมีหลักฐาน

230
00:16:32,375 --> 00:16:36,791
หลังจากนั้นเขาก็ไม่เห็นเธออีก
เลยคิดว่าเธอคงกลับมาที่นี่แล้ว

231
00:16:39,125 --> 00:16:43,291
ผมว่าจะไปสืบดู
แต่ผมเลิกตามได้นะถ้าคุณต้องการ

232
00:16:49,333 --> 00:16:50,333
โจ

233
00:16:52,666 --> 00:16:56,333
งี่เง่าจริงๆ มันก็แค่เข้าใจผิดกันใหญ่โต

234
00:16:56,916 --> 00:17:00,958
สรุปว่าเอเธลไม่ได้ขโมยเงิน 100 ดอลลาร์
จริงๆ แล้วนางไม่ได้ขโมยอะไรเลย

235
00:17:02,750 --> 00:17:03,750
น่าสงสารนะ

236
00:17:04,791 --> 00:17:06,791
ฉันคงรู้สึกดีขึ้นมาก
ถ้าฉันชดเชยอะไรให้นางได้

237
00:17:06,875 --> 00:17:11,166
คุณพอจะไปสืบๆ มาได้ไหม

238
00:17:11,791 --> 00:17:12,750
พาตัวนางมาน่ะ

239
00:17:12,833 --> 00:17:14,625
ต้องใช้เงินเพิ่มนะ

240
00:17:16,875 --> 00:17:18,416
เท่าที่คุณต้องการเลย

241
00:17:30,708 --> 00:17:32,416
นี่ใครหลอกใครกันแน่

242
00:17:33,666 --> 00:17:36,083
คุณจะจ่ายเงินให้หมอนั่นต่อไปอีกเหรอ

243
00:17:38,875 --> 00:17:42,583
จะให้ทํายังไงล่ะ
ฉันปล่อยให้เอเธลเอาเรื่องไปพูดต่อไม่ได้

244
00:17:42,666 --> 00:17:44,625
แล้วถ้าหมอนั่นเจอเธอ คุณจะทํายังไง

245
00:17:44,708 --> 00:17:47,708
อาจจะวางมือเร็วอย่างที่คุณบอก
ไปทางตะวันออกสักที่

246
00:17:48,375 --> 00:17:51,541
- นิวยอร์กก็ได้
- แล้วเอเธลล่ะ

247
00:17:54,083 --> 00:17:56,458
นางไปกับฉัน ไปเป็นสาวใช้ให้ฉันได้

248
00:17:59,708 --> 00:18:04,166
ฉันอาจจะซื้อบ้านหลังใหญ่
แล้วย้ายไปที่ที่ไม่มีใครรู้จัก

249
00:18:04,250 --> 00:18:05,083
เริ่มต้นชีวิตใหม่

250
00:18:05,166 --> 00:18:07,916
แล้วทุกอย่างจะดีจนเธอเริ่มปริปาก

251
00:18:08,416 --> 00:18:10,125
คุณต้องกําจัดความเสี่ยงทิ้งไป

252
00:18:10,208 --> 00:18:11,333
ฉันก็พยายามอยู่

253
00:18:11,416 --> 00:18:14,041
คุณต้องหาเอเธลให้เจอ แล้วจัดการเธอซะ

254
00:18:14,125 --> 00:18:14,958
เข้าใจไหม

255
00:18:15,041 --> 00:18:17,250
อย่ามาสั่งฉันนะ!

256
00:18:17,333 --> 00:18:20,708
ฉันไม่ต้องทําตามคําสั่งคุณ
หรือผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น!

257
00:18:26,250 --> 00:18:27,208
แคธี

258
00:18:30,541 --> 00:18:33,083
รู้ใช่ไหมว่าคุณพูดกับตัวเองอยู่

259
00:18:39,166 --> 00:18:40,666
หรือคุณลืมไปแล้ว

260
00:18:46,125 --> 00:18:47,041
ไม่นะ

261
00:19:03,500 --> 00:19:05,625
แล้วทีนี้คุณจะทํายังไงล่ะ

262
00:19:09,750 --> 00:19:11,250
กําจัดความเสี่ยงทิ้งไป

263
00:19:13,541 --> 00:19:14,791
สมเป็นแคธีของผม

264
00:19:22,375 --> 00:19:26,750
- เขาจะเปลี่ยนไปแค่ไหนนะ
- ก็แค่ไม่กี่เดือนเอง

265
00:19:27,250 --> 00:19:28,625
นึกว่าจะพลาดรถไฟซะแล้ว

266
00:19:28,708 --> 00:19:29,625
แอบร้า

267
00:19:33,833 --> 00:19:34,791
ดูเข้าสิ

268
00:19:35,291 --> 00:19:37,041
- ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
- แกดูดีมาก

269
00:19:37,125 --> 00:19:38,500
ขอบคุณครับ พ่อ

270
00:19:39,875 --> 00:19:41,000
ทุกคนก็ด้วย

271
00:19:41,083 --> 00:19:43,250
- ทักทายแคลซะสิ
- ว่าไง

272
00:19:43,333 --> 00:19:44,291
ไปเถอะ

273
00:19:44,375 --> 00:19:47,958
- เขาสูงขึ้นนะ
- ไปกัน ดีจังที่ได้กลับมา

274
00:19:51,333 --> 00:19:53,125
ปิดประตูสิ เดี๋ยวพ่อเข้ามา

275
00:19:53,666 --> 00:19:56,833
ของขวัญเหรอ
ไม่ใช่วันคริสต์มาสนะ เตรียมอะไรไว้น่ะ

276
00:19:58,250 --> 00:19:59,625
นายเตรียมอะไรไว้

277
00:20:01,166 --> 00:20:02,291
พรุ่งนี้ก็รู้เองน่า

278
00:20:03,625 --> 00:20:05,083
ความลับเยอะจังนะ

279
00:20:10,583 --> 00:20:13,166
ตลกดีนะที่ทุกอย่างดูแปลกไปเมื่อเราไม่อยู่น่ะ

280
00:20:15,458 --> 00:20:16,541
ฉันไม่รู้หรอก

281
00:20:22,583 --> 00:20:26,208
นายคิดว่าพ่อจะว่าไง ถ้าฉันไม่อยากกลับไปเรียน

282
00:20:27,125 --> 00:20:29,416
- มีปัญหาอะไร
- ก็แค่...

283
00:20:30,416 --> 00:20:32,541
มันไม่เป็นอย่างที่ฉันเคยคิดไว้

284
00:20:33,041 --> 00:20:34,333
แล้วนายคิดจะทําอะไร

285
00:20:35,791 --> 00:20:38,583
จําที่นายเคยบอกว่าอยากดูแลฟาร์มได้ไหม

286
00:20:40,041 --> 00:20:41,416
ทําฟาร์มไม่รวยหรอก

287
00:20:41,500 --> 00:20:43,083
ฉันไม่อยากได้เงินเยอะ

288
00:20:43,583 --> 00:20:45,041
จะบอกให้นะ

289
00:20:45,125 --> 00:20:48,625
ถ้านายเรียนต่อไป ฉันจะเริ่มทําธุรกิจของเรา

290
00:20:48,708 --> 00:20:52,208
พอนายเรียนจบ เราก็มาเป็นหุ้นส่วนกันได้

291
00:20:52,291 --> 00:20:55,208
แล้วไม่ทําตอนนี้เลยล่ะ
ทําไมฉันต้องเรียนให้จบด้วย

292
00:20:56,125 --> 00:20:57,708
เพราะมันจะทําให้พ่อมีความสุขไง

293
00:21:00,416 --> 00:21:01,833
นี่มันชีวิตฉันนะ

294
00:21:03,625 --> 00:21:05,000
ฉันจะไม่กลับไปแล้ว แคล

295
00:21:06,041 --> 00:21:08,416
แอรอน ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว

296
00:21:08,500 --> 00:21:11,875
คนสมัยนี้ถ้าไม่เชี่ยวชาญสักด้าน
ก็ไปไม่รอดหรอก ปริญญาถึงได้สําคัญไง

297
00:21:11,958 --> 00:21:14,958
แต่ผมยังไม่รู้เลยว่าอยากเชี่ยวชาญด้านไหน

298
00:21:15,041 --> 00:21:19,083
เธอถึงต้องเรียนมหาวิทยาลัยไง
เพื่อหาว่าเธอสนใจอะไร

299
00:21:19,166 --> 00:21:21,250
เห็นไหม แกเลือกได้ถูกแล้ว

300
00:21:21,333 --> 00:21:24,333
พ่อจะรู้ได้ยังไงว่าถูก
ในเมื่อผมยังไม่ได้ลองอย่างอื่นเลย

301
00:21:24,416 --> 00:21:26,375
รู้ไหมว่าแกโชคดีแค่ไหน

302
00:21:26,458 --> 00:21:29,250
กําลังมีการพูดเรื่อง
ลดอายุเกณฑ์ทหารเหลือ 18 ปี

303
00:21:29,333 --> 00:21:31,833
ปีหน้าแกอาจถูกสั่ง
ให้เลิกเรียนและเข้ากองทัพก็ได้

304
00:21:31,916 --> 00:21:33,166
ฉันรีบมาที่สุดแล้ว

305
00:21:33,250 --> 00:21:35,458
- ฉันพลาดอะไรไปไหม
- เปล่าหรอก

306
00:21:35,958 --> 00:21:38,833
เรากําลังคุยกันเรื่องคุณค่าของการศึกษา

307
00:21:43,291 --> 00:21:44,125
พ่อครับ

308
00:21:47,708 --> 00:21:48,916
นี่อะไรน่ะ

309
00:21:50,666 --> 00:21:51,583
ของขวัญครับ

310
00:21:52,208 --> 00:21:53,750
ให้พ่อเหรอ ทําไมล่ะ

311
00:21:54,375 --> 00:21:55,208
เปิดดูสิครับ

312
00:21:57,625 --> 00:21:58,791
จะเป็นอะไรนะ

313
00:21:58,875 --> 00:22:01,000
ผ้าเช็ดหน้า ไม่สิ เนกไท

314
00:22:01,583 --> 00:22:02,916
ต้องใช่เนกไทแน่ๆ

315
00:22:07,791 --> 00:22:10,833
ต้องส่งไปถึงซานฟรานซิสโก
เพื่อแลกแบงก์ 1,000 ดอลลาร์มา

316
00:22:19,083 --> 00:22:20,250
แกไปเอามาจากไหน

317
00:22:21,791 --> 00:22:22,708
ผมหามาเอง

318
00:22:23,833 --> 00:22:26,666
เพื่อชดเชยค่าผักกาดหอมให้พ่อ

319
00:22:28,791 --> 00:22:29,916
แกหามาเองเหรอ

320
00:22:30,000 --> 00:22:32,375
วิล แฮมิลตันกับผมซื้อสัญญาซื้อขายถั่วล่วงหน้าไว้

321
00:22:32,458 --> 00:22:36,250
ราคาพุ่งขึ้นเพราะสงคราม
เราเลยขายได้เกือบสี่เท่าจากที่ซื้อมา

322
00:22:38,875 --> 00:22:41,000
ได้มา 15,000 ดอลลาร์แน่ะ

323
00:22:41,791 --> 00:22:44,375
ผมให้พ่อ เพื่อชดเชยที่ขาดทุนไป

324
00:22:49,375 --> 00:22:50,583
แกต้องคืนมันไป

325
00:22:51,916 --> 00:22:52,875
คืนให้ใครล่ะ

326
00:22:52,958 --> 00:22:54,916
ก็พวกชาวสวนที่แกปล้นมาไง

327
00:22:55,541 --> 00:22:59,541
เราไม่ได้ปล้น เราจ่ายให้พวกเขา
แพงกว่าราคาตลาดสองเซนต์ต่อปอนด์นะ

328
00:22:59,625 --> 00:23:01,500
พ่อส่งเด็กๆ ไปรบ

329
00:23:02,208 --> 00:23:06,000
พ่อเซ็นชื่อและส่งพวกเขาไป

330
00:23:06,083 --> 00:23:07,666
มีบางคนจะต้องตาย

331
00:23:08,166 --> 00:23:10,083
บางคนจะพิการอย่างน่าเวทนา

332
00:23:10,166 --> 00:23:12,458
ไม่มีสักคนที่จะกลับมาโดยไม่บอบช้ํา

333
00:23:12,541 --> 00:23:15,916
แกคิดว่าพ่อจะหากําไรจากเรื่องนั้นได้เหรอ

334
00:23:17,375 --> 00:23:20,166
พ่อ ได้โปรด ผมทําไปเพื่อพ่อนะ

335
00:23:20,250 --> 00:23:22,208
พ่อไม่ต้องการ!

336
00:23:24,791 --> 00:23:25,791
ผม...

337
00:23:27,375 --> 00:23:28,875
ผมจะเก็บไว้ให้นะ

338
00:23:29,791 --> 00:23:30,916
- ผมจะเก็บไว้ให้
- แคล

339
00:23:31,000 --> 00:23:33,041
- พ่อจะเปลี่ยนใจ
- แคล

340
00:23:33,625 --> 00:23:36,333
- พ่อจะเปลี่ยน...
- ฟังนะ หยุด มองหน้าพ่อ

341
00:23:36,916 --> 00:23:39,000
พ่อจะไม่มีวันต้องการเงินนั่น

342
00:23:41,416 --> 00:23:43,791
พ่อคงจะมีความสุขมาก

343
00:23:45,041 --> 00:23:47,875
ถ้าแกแค่ให้ในสิ่งที่แอรอนให้พ่อ

344
00:23:48,791 --> 00:23:50,333
ความภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองทําอยู่

345
00:23:50,916 --> 00:23:52,458
ความยินดีในความก้าวหน้า

346
00:23:52,541 --> 00:23:54,541
เงินมันเทียบไม่ได้เลย

347
00:23:55,041 --> 00:23:58,916
ถ้าแกอยากให้ของขวัญพ่อ ก็ใช้ชีวิตให้ดี

348
00:24:02,125 --> 00:24:04,458
สิ่งนั้นแหละที่พ่อจะถือว่ามีค่า

349
00:24:07,083 --> 00:24:08,125
ไม่ใช่เงินนี่

350
00:24:48,416 --> 00:24:49,416
แอรอน

351
00:24:49,958 --> 00:24:51,708
เป็นอะไรของนาย

352
00:24:52,666 --> 00:24:55,041
ก็น่าจะรู้สิว่าพ่อจะมีท่าทียังไง

353
00:24:57,416 --> 00:24:59,333
แอรอน มันเป็นของขวัญ ฉันนึกว่าพ่อจะดีใจ

354
00:24:59,416 --> 00:25:02,416
นายคิดว่านายจะดีใจ นายคิดถึงแต่ตัวเอง

355
00:25:02,500 --> 00:25:05,625
นายมันเห็นแก่ตัว ไม่นึกถึงคนอื่น และโหดร้าย

356
00:25:05,708 --> 00:25:07,791
แล้วพอคนอื่นโกรธ นายก็เจ็บปวด

357
00:25:07,875 --> 00:25:09,125
ฉันเบื่อเต็มที

358
00:25:09,625 --> 00:25:11,916
ฉันจะไม่ปกป้องนายอีกแล้ว

359
00:25:14,375 --> 00:25:16,083
นายปกป้องฉันเนี่ยนะ

360
00:25:17,958 --> 00:25:19,541
พอกันที แคล

361
00:25:20,375 --> 00:25:21,333
โอเคนะ

362
00:25:22,125 --> 00:25:24,500
พอกันทีกับการตามล้างตามเช็ด

363
00:25:27,875 --> 00:25:29,166
แอรอน เดี๋ยว

364
00:25:31,541 --> 00:25:32,916
ฉันมีอะไรจะให้นายดู

365
00:25:33,416 --> 00:25:36,125
- มันดึกแล้ว
- ขอร้อง

366
00:25:38,791 --> 00:25:40,541
ขอร้อง นายต้องอยากเห็นแน่

367
00:25:41,208 --> 00:25:42,208
อะไรล่ะ

368
00:25:42,875 --> 00:25:45,958
เดี๋ยวฉันพาไปดู ตามมาสิ

369
00:26:01,166 --> 00:26:03,000
- เรามาทําอะไรที่นี่
- เดี๋ยวก็รู้

370
00:26:04,916 --> 00:26:06,333
แคล กลับบ้านเถอะ

371
00:26:07,375 --> 00:26:08,208
แคล

372
00:26:09,375 --> 00:26:10,791
แคล ไปเถอะ

373
00:26:10,875 --> 00:26:13,083
ทําไม กลัวหรือไง

374
00:26:25,208 --> 00:26:26,791
วันนี้ปิด มีจัดปาร์ตี้

375
00:26:30,166 --> 00:26:33,083
ไปบอกเคทว่า
แคลกับแอรอน แทรสก์อยากเจอเธอ

376
00:27:03,166 --> 00:27:04,083
รอนี่นะ

377
00:27:32,000 --> 00:27:33,583
คุ้นหน้าใครไหม

378
00:28:22,000 --> 00:28:23,166
แอรอน

379
00:28:49,291 --> 00:28:51,291
ไม่นะ ไม่!

380
00:28:57,500 --> 00:28:58,750
ลาก่อน แม่

381
00:30:27,791 --> 00:30:28,708
แอรอน

382
00:30:34,083 --> 00:30:34,916
แอรอน

383
00:31:35,416 --> 00:31:36,666
พูดว่าอะไรนะ

384
00:31:37,791 --> 00:31:43,666
คนตัวโตคนนั้นบอกว่า
"คนที่คุณตามหาอยู่อยากจะคุยด้วย"

385
00:31:44,291 --> 00:31:46,083
หมายถึงเอเธลน่ะ

386
00:31:53,416 --> 00:31:55,666
เขาพูดอะไรก็ไม่รู้

387
00:31:55,750 --> 00:31:58,666
เขาถาม "ชื่อเฟย์มีความหมายอะไรกับคุณไหม"

388
00:31:58,750 --> 00:32:00,541
แต่ผมบอกว่า "ไม่มี"

389
00:32:01,125 --> 00:32:03,500
เลยคิดว่าควรถามคุณว่าเขาหมายถึงอะไร

390
00:32:04,333 --> 00:32:05,208
เคท

391
00:32:09,000 --> 00:32:11,916
- ฉันรู้ว่าคุณโกหก
- อะไรนะ

392
00:32:17,958 --> 00:32:20,291
คุณไม่เคยได้ยินชื่อเฟย์เนี่ยนะ

393
00:32:20,791 --> 00:32:23,333
แม่เล้าที่ดูแลซ่องนี้มาก่อนฉันน่ะ

394
00:32:23,416 --> 00:32:25,291
อ๋อ พอคุณพูดขึ้นมา...

395
00:32:25,375 --> 00:32:29,833
คุณโกหก และที่แย่กว่าก็คือ
คุณคิดว่าจะรอดไปได้

396
00:32:29,916 --> 00:32:31,416
รอดจากอะไรล่ะ

397
00:32:35,666 --> 00:32:37,208
ไปเรียกโลอิสมา

398
00:32:37,291 --> 00:32:40,541
สาบานเลย เคท ผมแค่ลืมว่ายัยแก่นั่นชื่อเฟย์

399
00:32:40,625 --> 00:32:42,375
- ออกไปได้แล้ว
- ผม...

400
00:32:42,458 --> 00:32:44,583
ฉันบอกให้ "ออกไปได้แล้ว!"

401
00:33:03,708 --> 00:33:04,791
เวนูตา

402
00:33:06,708 --> 00:33:11,333
(นายอําเภอควินน์
มันคงไม่เสียหายอะไรถ้าจะ...)

403
00:33:13,083 --> 00:33:13,958
หยุดเลย

404
00:33:15,625 --> 00:33:19,791
(ตรวจลายนิ้วมือของโจ วาเลรี่)

405
00:33:27,958 --> 00:33:30,333
- เงียบ!
- ขอโทษค่ะ!

406
00:33:44,666 --> 00:33:46,000
โลอิส เข้ามาสิ

407
00:33:46,625 --> 00:33:49,750
ช่วยปิดเครื่องเล่นแผ่นเสียง แล้วมานั่งลงได้ไหม

408
00:34:02,458 --> 00:34:04,250
เธออยู่กับเรามานานแค่ไหนแล้ว

409
00:34:05,708 --> 00:34:06,875
สองสามเดือนค่ะ

410
00:34:09,583 --> 00:34:11,875
ดี เธอทําได้ดีมากสําหรับเด็กใหม่

411
00:34:11,958 --> 00:34:13,541
ขอบคุณค่ะ

412
00:34:14,333 --> 00:34:16,500
ได้เก็บเงินไหม เก็บไว้ที่ปลอดภัยหรือเปล่า

413
00:34:19,125 --> 00:34:20,125
นั่นสําคัญนะ

414
00:34:21,000 --> 00:34:22,333
นั่นคืออิสรภาพของเธอ

415
00:34:28,166 --> 00:34:29,541
โลอิส ฉันอยากให้เธอ...

416
00:34:30,541 --> 00:34:33,291
ไปทําธุระให้ฉันหน่อย

417
00:34:36,166 --> 00:34:38,041
ฉันอยากให้เธอไปร้านเบลล์

418
00:34:39,375 --> 00:34:42,333
และซื้อลูกกวาดกล่องห้าปอนด์มา

419
00:34:43,083 --> 00:34:45,125
เป็นของขวัญเล็กๆ ให้เธอกับสาวๆ

420
00:34:45,708 --> 00:34:47,708
แต่อย่าบอกใครนะ

421
00:34:48,291 --> 00:34:50,208
ฉันอยากให้เป็นเซอร์ไพรส์

422
00:34:50,291 --> 00:34:52,000
ฉันจะรูดซิปปากเลยค่ะ

423
00:34:52,791 --> 00:34:54,708
แล้วก็...

424
00:34:56,500 --> 00:34:58,750
ฝากเอานี่ไปส่งที่สํานักงานนายอําเภอด้วยนะ

425
00:35:00,166 --> 00:35:01,208
มีอะไรอีกไหมคะ

426
00:35:01,291 --> 00:35:06,208
มี ฝากบอกโจว่าคืนนี้เขาต้องเฝ้าห้องรับแขก

427
00:35:07,375 --> 00:35:09,541
และห้ามรบกวนฉันจนกว่าจะเช้า

428
00:35:10,083 --> 00:35:12,250
ฉันจะนอนหลับสบายๆ สักที

429
00:35:12,333 --> 00:35:13,875
- ฝันดีค่ะ
- ฝันดี

430
00:35:38,125 --> 00:35:39,000
ชาร์ลส์

431
00:35:47,375 --> 00:35:48,833
ชาร์ลส์ อยู่หรือเปล่า

432
00:36:01,458 --> 00:36:05,208
ฉันเคยเล่าให้ฟังไหม
ว่าเกิดอะไรกับฉันตอนอายุห้าขวบ

433
00:36:12,791 --> 00:36:14,958
มีบางอย่างเกิดขึ้นกับฉันตอน...

434
00:36:17,541 --> 00:36:18,583
ฉันห้าขวบ

435
00:36:29,333 --> 00:36:30,708
ฉันอ่านหนังสือ

436
00:36:31,916 --> 00:36:33,583
"อลิซในแดนมหัศจรรย์"

437
00:36:35,375 --> 00:36:37,916
และขวดที่เขียนว่า "ดื่มฉัน"

438
00:36:39,166 --> 00:36:43,250
ในหนังสือเล่มนั้น มันเปลี่ยนและช่วยชีวิตฉันไว้

439
00:36:45,166 --> 00:36:49,375
หลังจากนั้น ฉันก็พกขวดน้ําเชื่อมเล็กๆ ติดตัว

440
00:36:50,500 --> 00:36:53,500
และถ้าฉันจิบมัน ฉันก็จะตัวเล็กลง

441
00:36:55,208 --> 00:36:57,833
เล็กซะจนสิ่งเลวร้ายหาฉันไม่เจอ

442
00:37:01,208 --> 00:37:02,875
มันช่วยชีวิตฉัน...

443
00:37:05,125 --> 00:37:07,083
จากเรื่องร้ายๆ นับครั้งไม่ถ้วน

444
00:37:08,875 --> 00:37:10,500
มันทําให้ฉันควบคุมได้

445
00:37:11,791 --> 00:37:16,500
ฉันรู้ว่าถ้าจําเป็น ฉันจะดื่มหมดขวด
แล้วฉันก็จะหายตัวไปได้

446
00:37:17,458 --> 00:37:19,000
แต่ก็ไม่เคยถึงขั้นนั้น

447
00:37:41,291 --> 00:37:44,041
รู้ไหมว่ามันได้ชื่อตามมอร์เฟียส

448
00:37:45,041 --> 00:37:46,333
เทพแห่งการหลับใหลน่ะ

449
00:37:47,250 --> 00:37:49,625
(มอร์ฟีน)

450
00:37:56,041 --> 00:37:57,041
ดื่มฉันสิ

451
00:41:13,333 --> 00:41:14,583
สวัสดี โจ

452
00:41:15,916 --> 00:41:18,666
- ไม่เจอกันนานเลยนะ
- นายอําเภอ

453
00:41:19,708 --> 00:41:21,041
มีอะไรให้ช่วยไหม

454
00:41:24,791 --> 00:41:26,041
มาที่สํานักงานหน่อยสิ

455
00:41:26,625 --> 00:41:28,041
มีเรื่องอยากคุยด้วยน่ะ

456
00:41:28,541 --> 00:41:30,250
วันเสาร์แขกเราเยอะ

457
00:41:31,041 --> 00:41:31,875
รอหน่อยได้ไหม

458
00:41:32,791 --> 00:41:33,833
เกรงว่าจะไม่ได้

459
00:41:37,375 --> 00:41:39,000
ขอผมไปบอกเจ้านายก่อน

460
00:42:36,750 --> 00:42:39,541
- ว่าไง ชิงชอง
- อดัม นายอําเภอควินน์มา

461
00:42:43,875 --> 00:42:46,041
ควินน์ ขอบคุณพระเจ้าที่คุณมา

462
00:42:46,125 --> 00:42:47,625
ไม่รู้ว่าแอรอนหายไปไหน

463
00:42:48,250 --> 00:42:50,541
- เขาหายไปนานแค่ไหนแล้ว
- สองวัน

464
00:42:50,625 --> 00:42:53,416
เขาไม่ได้กลับบ้าน
ตั้งแต่หลังมื้อค่ําวันขอบคุณพระเจ้า

465
00:42:54,500 --> 00:42:56,583
เขาอาจกลับมหาลัยโดยที่ไม่บอกหรือเปล่า

466
00:42:56,666 --> 00:42:57,666
แอรอนไม่ใช่คนแบบนั้น

467
00:42:59,916 --> 00:43:00,916
แล้วเธอล่ะ

468
00:43:01,000 --> 00:43:03,000
พอจะรู้เรื่องอะไรไหม

469
00:43:04,041 --> 00:43:06,125
ผมบอกไปแล้ว เขาอาจอยู่กับแอบร้า เบค่อนก็ได้

470
00:43:07,791 --> 00:43:11,333
- ผมจะลองโทรไปบ้านเบค่อนอีกที
- ผมจะขับรถตามหาเขา

471
00:43:11,416 --> 00:43:13,750
อดัม เรามีเรื่องต้องคุยกัน

472
00:43:17,458 --> 00:43:18,375
เรื่องอะไร

473
00:43:19,416 --> 00:43:20,833
ผู้หญิงคนนั้น เคทน่ะ

474
00:43:21,875 --> 00:43:25,000
- เธอยังแต่งงานกับคุณอยู่ไหม
- ครับ

475
00:43:25,791 --> 00:43:26,708
ทําไมล่ะ

476
00:43:27,208 --> 00:43:29,208
เธอฆ่าตัวตายเมื่อคืนนี้

477
00:43:57,541 --> 00:43:59,416
โธ่ ที่รักที่น่าสงสาร

478
00:44:03,083 --> 00:44:05,000
คุณไม่ต้องรับศพเธอก็ได้

479
00:44:06,541 --> 00:44:08,291
เป็นผมก็คงไม่รับ

480
00:44:08,958 --> 00:44:09,916
ผมอยากรับ

481
00:44:11,583 --> 00:44:12,708
ผมจะรับศพเธอ

482
00:44:14,041 --> 00:44:15,125
ผมจะฝังศพเธอ

483
00:44:15,208 --> 00:44:17,541
- ยังไม่หมดแค่นั้น
- อะไร

484
00:44:20,750 --> 00:44:21,875
พินัยกรรมของเธอ

485
00:44:23,958 --> 00:44:26,375
เธอยกทุกอย่างให้ลูกชายคุณ

486
00:44:29,750 --> 00:44:32,375
"ยกให้ลูกชายของฉัน แอรอน"

487
00:44:39,625 --> 00:44:41,166
เธอรู้ชื่อเขาได้ยังไง

488
00:44:45,458 --> 00:44:46,500
แอรอน!

489
00:44:51,041 --> 00:44:51,916
แอรอน!

490
00:44:55,291 --> 00:44:56,333
แอรอน!

491
00:45:01,333 --> 00:45:02,375
แอรอน!

492
00:45:19,125 --> 00:45:22,958
ใช่แล้วครับ ผมแจ้งเรื่องไว้ที่พาโลอัลโตแล้ว

493
00:45:24,791 --> 00:45:28,875
ผมหวังว่าคุณจะบอกได้ว่า
เขาซื้อตั๋วรถไฟหรือเปล่า

494
00:45:37,208 --> 00:45:38,208
เข้าใจครับ

495
00:45:41,125 --> 00:45:42,125
ได้ครับ

496
00:45:42,916 --> 00:45:45,375
ครับ ถ้าได้จะขอบคุณมาก ขอบคุณครับ

497
00:46:00,291 --> 00:46:02,250
คิดว่าทําแบบนั้นจะช่วยได้จริงเหรอ

498
00:46:04,416 --> 00:46:05,916
รู้ใช่ไหมว่าแอรอนอยู่ไหน

499
00:46:11,791 --> 00:46:13,833
พวกเธอมีเรื่องอะไรกันงั้นเหรอ

500
00:46:19,208 --> 00:46:20,583
ผมพาเขาไปเจอเธอ

501
00:46:22,708 --> 00:46:23,666
แม่ของเรา

502
00:46:26,166 --> 00:46:27,208
ผมก็ไม่รู้ว่าทําไปทําไม

503
00:46:27,291 --> 00:46:29,458
ไม่ต้องมาอ้าง เธอรู้ว่าทําไม

504
00:46:30,666 --> 00:46:32,500
เธอเจ็บปวด เลยอยากทําร้ายคนอื่นบ้าง

505
00:46:32,583 --> 00:46:33,500
ผมโกรธ

506
00:46:33,583 --> 00:46:34,500
เธอใจร้าย

507
00:46:35,541 --> 00:46:36,666
ได้โปรด

508
00:46:38,208 --> 00:46:40,250
บอกผมทีว่าแอรอนจะไม่เป็นไร

509
00:46:43,916 --> 00:46:44,833
แอรอน

510
00:46:54,208 --> 00:46:56,458
อดัม นี่มันเกิดอะไรขึ้น

511
00:46:58,208 --> 00:47:00,125
"พ่อครับ ผมสมัครเข้ากองทัพแล้ว

512
00:47:00,208 --> 00:47:03,291
ผมบอกพวกเขาว่าผมอายุ 18
ไม่ต้องห่วงผม แอรอน"

513
00:47:11,833 --> 00:47:12,958
แอรอน...

514
00:47:14,000 --> 00:47:16,083
- อยู่ไหน
- แคล โทรตามหมอที

515
00:47:17,333 --> 00:47:21,000
- อะไรนะ
- แคล โทรตามหมอ ไป เดี๋ยวนี้ ไปเร็ว

516
00:47:22,833 --> 00:47:24,458
อดัม

517
00:47:24,541 --> 00:47:26,750
ไม่เป็นไรนะ อดัม มองผมสิ

518
00:47:32,291 --> 00:47:34,041
(สมัครเข้าเป็นทหาร)

519
00:47:41,541 --> 00:47:47,875
(คุณอยู่ฝั่งไหนของหน้าต่าง)

520
00:47:48,708 --> 00:47:51,500
{\an8}(พฤษภาคม ปี 1918)

521
00:47:52,000 --> 00:47:54,666
พวกเขาปะหลอดเลือดแดงเหมือนปะยางในไม่ได้

522
00:47:55,333 --> 00:47:57,750
จากที่ฉันอ่านเรื่องภาวะเลือดออกในสมอง

523
00:47:58,666 --> 00:48:01,083
ดูเหมือนว่าจะมีแค่เวลาที่ช่วยเยียวยาได้

524
00:48:04,958 --> 00:48:08,541
แต่มันอาจเกิดซ้ําได้ใช่ไหม แล้วก็หนักกว่าเดิมน่ะ

525
00:48:08,625 --> 00:48:10,875
เราต้องคุมความดันของเขาให้ต่ําไว้

526
00:48:11,750 --> 00:48:13,416
ไปหยิบนั่นมาทีสิ

527
00:48:19,916 --> 00:48:21,291
แล้วแอบร้าเป็นไงบ้าง

528
00:48:22,791 --> 00:48:24,458
คิดถึงตอนที่เธอมาที่นี่จัง

529
00:48:26,458 --> 00:48:27,916
เธอไม่อยากข้องเกี่ยวกับผม

530
00:48:28,000 --> 00:48:28,833
อ้อ

531
00:48:30,333 --> 00:48:31,666
เธอพูดแบบนั้นเหรอ

532
00:48:31,750 --> 00:48:32,958
ไม่ต้องพูดก็รู้

533
00:48:34,416 --> 00:48:36,250
เธอรู้ว่าผมเป็นตัวการที่ทําให้เขาไป

534
00:48:36,916 --> 00:48:37,875
รู้ไหม

535
00:48:39,375 --> 00:48:41,916
การเกลียดตัวเองไม่ได้ทําให้รู้สึกดีขึ้นหรอกนะ

536
00:49:14,166 --> 00:49:17,125
ไง พ่อนายเป็นไงบ้าง

537
00:49:18,208 --> 00:49:20,416
- ดีขึ้นนะ
- ก็ดีแล้ว

538
00:49:22,208 --> 00:49:24,500
เราไม่ได้ข่าวแอรอนเลย
เขาได้เขียนหาเธอไหม

539
00:49:36,375 --> 00:49:37,291
อ่านสิ

540
00:49:40,750 --> 00:49:44,958
"ฉันไม่เหมาะกับเธอ ฉันอยู่ในกองทัพ
อย่าเข้าใกล้ครอบครัวฉันอีก"

541
00:49:48,125 --> 00:49:49,208
แค่นี้เหรอ

542
00:49:54,583 --> 00:49:56,125
ไอ้เวรตะไลเอ๊ย

543
00:49:58,583 --> 00:50:01,416
ฟังนะ เธอจะเกลียดฉันก็ได้ ฉันสมควรโดนแล้ว

544
00:50:02,125 --> 00:50:06,041
แต่อย่าหนีหน้าไปแค่เพราะแอรอนสั่งเลยนะ

545
00:50:07,333 --> 00:50:09,375
ลีคิดถึงเธอมาก

546
00:50:18,416 --> 00:50:20,166
ตอนแอรอนกับฉันเด็กๆ

547
00:50:21,833 --> 00:50:24,000
เราแต่งเรื่องราวของเราขึ้นมา

548
00:50:24,625 --> 00:50:26,458
และเขาก็ไม่ยอมปล่อยวางมัน

549
00:50:28,041 --> 00:50:31,750
ไม่ว่าฉันจะพยายามบอกเขาแค่ไหน
ว่าทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว

550
00:50:32,625 --> 00:50:33,958
ฉันเปลี่ยนไปแล้ว

551
00:50:39,416 --> 00:50:40,958
ฉันไม่ได้เกลียดนาย แคล

552
00:50:44,500 --> 00:50:45,833
ไม่ได้เกลียดเลยสักนิด

553
00:50:52,583 --> 00:50:54,166
บอกลีนะว่าฉันจะไปหาเร็วๆ นี้

554
00:51:00,458 --> 00:51:01,416
แอบร้า

555
00:51:03,125 --> 00:51:06,125
เธอเคยไปดูดอกอาซาเลียบานที่อลิซาลไหม

556
00:51:08,083 --> 00:51:09,750
เธออยากไปกับฉันไหม

557
00:51:13,083 --> 00:51:14,416
เราไปปิกนิกกันได้

558
00:51:17,416 --> 00:51:18,375
โอเค

559
00:52:09,416 --> 00:52:16,291
(ด้วยความระลึกถึงแคทเธอรีน แทรสก์
มรณะ 29 พ.ย. 1917 อายุ 37 ปี)

560
00:52:26,708 --> 00:52:28,666
เมื่อคืนผมฝันแปลกๆ

561
00:52:29,833 --> 00:52:31,000
ถึงพ่อผม

562
00:52:32,333 --> 00:52:33,958
ได้ยินว่าเป็นบุรุษที่ยิ่งใหญ่นี่

563
00:52:34,875 --> 00:52:35,875
ขอบคุณ

564
00:52:38,250 --> 00:52:39,416
ใครบอกคุณ

565
00:52:39,500 --> 00:52:42,083
ผมอ่านข่าวที่ตัดเก็บไว้
ที่อยู่ในกองข้าวของของน้องคุณ

566
00:52:42,166 --> 00:52:44,625
อาชีพทหาร วอชิงตัน

567
00:52:44,708 --> 00:52:46,500
รู้ไหมว่าเขาเป็นขโมย

568
00:52:49,416 --> 00:52:50,958
เขาขโมยจากทหารผ่านศึก

569
00:52:51,958 --> 00:52:53,541
เขาถึงได้ร่ํารวยขึ้นมา

570
00:52:55,208 --> 00:52:57,166
ผมใช้เวลานานเลยกว่าจะเชื่อ แต่...

571
00:52:58,833 --> 00:52:59,833
มันเป็นความจริง

572
00:53:00,541 --> 00:53:03,958
งั้นคนที่ซื่อสัตย์ที่สุดที่ผมเคยรู้จัก

573
00:53:04,041 --> 00:53:07,500
ก็ใช้ชีวิตทั้งชีวิตด้วยเงินที่ขโมยมาสินะ

574
00:53:20,250 --> 00:53:22,666
- เอาดอกอาซาเลียมาฝากด้วยนะ
- ได้ค่ะ

575
00:53:23,916 --> 00:53:25,041
ไปกับเราสิ

576
00:53:25,125 --> 00:53:27,250
อย่าป๊อดน่า ไปสิ

577
00:53:36,458 --> 00:53:38,458
- รอเดี๋ยว ไปพร้อมกัน
- อ้อ

578
00:53:38,541 --> 00:53:40,333
วันนี้อากาศดีเหมาะไปปิกนิกนะ

579
00:53:41,000 --> 00:53:42,291
เอาของมาครบแล้วนะ

580
00:53:43,916 --> 00:53:46,458
แทบจะทําให้คนเรา
อยากกลับไปเป็นหนุ่มสาวอีกครั้งเลย

581
00:54:04,666 --> 00:54:07,125
ฉันว่าการเก็บดอกอาซาเลียมันงี่เง่านะ

582
00:54:07,958 --> 00:54:09,833
เดี๋ยวอีกวันมันก็เฉาแล้ว

583
00:54:11,166 --> 00:54:12,125
ก็ใช่ แต่

584
00:54:13,208 --> 00:54:14,791
มันเป็นข้ออ้างที่ดีนะ

585
00:54:36,541 --> 00:54:38,166
ฉันกลัวที่จะทําแบบนั้น

586
00:54:40,166 --> 00:54:41,166
ทําไมล่ะ

587
00:54:43,291 --> 00:54:44,791
เธอเป็นแฟนคู่แฝดฉัน

588
00:54:46,083 --> 00:54:47,000
เคยเป็น

589
00:54:50,166 --> 00:54:51,833
เธอเคยกลัวบ้างไหม

590
00:54:57,958 --> 00:54:59,083
ตลอดเวลาเลย

591
00:55:22,250 --> 00:55:24,791
ถั่วลันเตาบนรั้วครัวคงดูสวยดีนะ

592
00:55:24,875 --> 00:55:26,666
คงช่วยบังบึงโคลนนั่นได้

593
00:55:29,000 --> 00:55:30,750
คิดว่ามันจะได้รับแสงแดดพอไหม

594
00:55:35,208 --> 00:55:36,041
ได้ยินไหม

595
00:55:37,291 --> 00:55:38,166
อะไร

596
00:55:48,458 --> 00:55:49,708
จะไม่ไปหยิบมาเหรอ

597
00:56:06,291 --> 00:56:08,666
(โทรเลขเวสเทิร์นยูเนียน)

598
00:56:32,541 --> 00:56:33,541
สวัสดี

599
00:56:42,875 --> 00:56:43,708
ลี

600
00:56:50,500 --> 00:56:52,083
แอรอนตายแล้ว

601
00:56:54,333 --> 00:56:57,625
ตายในสนามรบที่ฝรั่งเศส

602
00:57:00,375 --> 00:57:07,000
พ่อเธอเอาแต่นึกถึงเรื่องนี้ซ้ําๆ
จนขึ้นหัวและมันระเบิดออก

603
00:57:08,500 --> 00:57:10,833
คุณหมอเมอร์ฟีอยู่ในห้องกับเขา

604
00:57:11,958 --> 00:57:13,750
เขาเส้นเลือดในสมองแตกอีกครั้ง

605
00:57:45,291 --> 00:57:46,458
อาการหนักแค่ไหนครับ

606
00:57:47,541 --> 00:57:50,375
มีอาการอัมพาตทางซีกซ้ายค่อนข้างรุนแรง

607
00:57:50,875 --> 00:57:52,958
เขารู้สึกตัวแล้ว แต่ยังไม่พูดอะไร

608
00:57:55,375 --> 00:57:56,583
เขาจะตายไหม

609
00:57:57,208 --> 00:58:01,083
เขาอาจอยู่ได้อีกสักสัปดาห์ สักเดือน สักปี

610
00:58:01,791 --> 00:58:04,208
หรืออาจตายคืนนี้ก็ได้ เราไม่รู้เลย

611
00:58:05,541 --> 00:58:06,625
เสียใจด้วยนะ

612
00:58:34,833 --> 00:58:35,875
พ่อครับ

613
00:58:47,166 --> 00:58:49,250
แอรอนต้องตายเพราะผมเอง

614
00:58:52,958 --> 00:58:54,541
ผมพาเขาไปที่ซ่อง

615
00:58:56,333 --> 00:58:57,791
ไปหาแม่ของเรา

616
00:59:01,916 --> 00:59:03,416
เขาถึงได้สมัครเป็นทหาร

617
00:59:06,750 --> 00:59:08,291
เขาถึงได้ตาย

618
00:59:25,583 --> 00:59:26,583
แคล

619
00:59:27,791 --> 00:59:28,625
แคล

620
00:59:46,125 --> 00:59:47,125
แคล

621
00:59:52,541 --> 00:59:53,708
ฉันทําให้แอรอนต้องตาย

622
01:00:01,000 --> 01:00:02,083
ฉันฆ่าเขา

623
01:00:05,791 --> 01:00:07,875
ฉันฆ่าเขา ฉันฆ่าแฝดของฉัน

624
01:00:09,791 --> 01:00:11,000
ฉันฆ่าเขา

625
01:00:11,500 --> 01:00:12,916
เขาเลือกจะไปเอง

626
01:00:13,916 --> 01:00:15,375
เพราะสิ่งที่ฉันทําไง

627
01:00:20,791 --> 01:00:22,291
ฉันไม่รู้จะทํายังไงดี

628
01:00:23,250 --> 01:00:25,958
ฉันไม่รู้จะทํายังไง บอกฉันทีว่าต้องทํายังไง

629
01:00:26,750 --> 01:00:29,125
- แคล
- บอกฉันทีว่าต้องทํายังไง

630
01:00:30,916 --> 01:00:33,916
- บอกทีว่าต้องทํายังไง
- ฉันบอกไม่ได้

631
01:00:40,541 --> 01:00:44,041
"และพระเจ้าตรัสว่า
'จงเกิดดวงสว่างต่างๆ ขึ้นในแผ่นฟ้า

632
01:00:44,125 --> 01:00:46,250
เพื่อแยกกลางวันจากกลางคืน

633
01:00:48,291 --> 01:00:50,666
ให้เป็นเครื่องหมาย

634
01:00:52,041 --> 01:00:53,708
บอกฤดูกาล'"

635
01:00:55,291 --> 01:00:56,291
ลี

636
01:01:00,625 --> 01:01:01,458
แคล

637
01:01:08,625 --> 01:01:11,125
อดัม ดูสิ

638
01:01:13,041 --> 01:01:15,333
นี่ลูกชายคุณ เคเลบ

639
01:01:16,583 --> 01:01:18,125
ลูกชายคนเดียวของคุณ

640
01:01:24,083 --> 01:01:27,208
ไม่ แคล ไม่เป็นไร

641
01:01:28,791 --> 01:01:29,833
ไม่เป็นไร

642
01:01:31,000 --> 01:01:32,083
นั่งตรงนี้

643
01:01:40,625 --> 01:01:43,041
อดัม ผมไม่รู้ว่าคุณจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน

644
01:01:43,708 --> 01:01:45,291
อาจจะอีกนาน

645
01:01:46,708 --> 01:01:48,000
อาจจะแค่ชั่วโมงเดียว

646
01:01:51,500 --> 01:01:53,333
แต่ลูกชายคุณจะมีชีวิตอยู่ต่อไป

647
01:01:53,916 --> 01:01:59,541
เขากับลูกๆ เขาจะเป็น
สิ่งสุดท้ายที่หลงเหลือของคุณบนโลกใบนี้

648
01:02:05,458 --> 01:02:08,916
ลูกชายคุณแบกความรู้สึกผิดไว้
จนแทบเกินจะรับไหวแล้ว

649
01:02:21,791 --> 01:02:22,750
อดัม

650
01:02:23,458 --> 01:02:25,625
ให้พรลูกชายคนเดียวของคุณเถอะ

651
01:02:30,583 --> 01:02:32,833
อย่าทําลายเขาด้วยการปฏิเสธเลย

652
01:02:36,500 --> 01:02:37,916
ช่วยเขานะ อดัม

653
01:02:41,000 --> 01:02:42,458
ให้เขาได้เป็นอิสระ

654
01:02:51,458 --> 01:02:52,750
ทิมเชล

655
01:03:05,041 --> 01:03:06,125
ทิมเชล

656
01:03:08,875 --> 01:03:10,625
เจ้าเลือกได้

657
01:06:12,125 --> 01:06:14,041
คําบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี