1 00:00:24,917 --> 00:00:26,917 เด็กพวกนั้นหน้าตาเหมือนฉันไม่มีผิด 2 00:00:27,417 --> 00:00:28,625 แคลกับแอรอนน่ะ 3 00:00:29,708 --> 00:00:30,833 ว่างั้นไหม 4 00:00:31,917 --> 00:00:35,917 ผมว่าพวกแกได้เชื้อพ่อมานะ หรือควรพูดว่าพ่อๆ ดีล่ะ 5 00:00:36,625 --> 00:00:38,417 อย่ามาทะลึ่ง 6 00:00:40,167 --> 00:00:42,000 พวกแกหน้าตาดีเหมือนคุณจริงๆ 7 00:00:42,500 --> 00:00:43,833 ผมยอมรับเลย 8 00:00:45,708 --> 00:00:47,583 เหมือนฉันตอนสาวๆ น่ะสิ 9 00:00:48,708 --> 00:00:51,708 ทุกวันนี้แค่แต่งหน้าทาปาก ช่วยพรางอะไรไม่ค่อยได้แล้ว 10 00:00:52,417 --> 00:00:56,708 คุณยังดูสาวเหมือนวันที่ คุณคลานมาที่ระเบียงบ้านเราเลย 11 00:00:58,625 --> 00:01:02,207 ชาร์ลส์ รู้ไหมว่าฉันชอบอะไรในตัวคุณมาตลอด 12 00:01:02,208 --> 00:01:03,583 ความขวานผ่าซากไง 13 00:01:04,917 --> 00:01:06,958 ผีย่อมเห็นผีนั่นแหละ 14 00:01:13,042 --> 00:01:16,833 ความสวยของฉันยังไม่สร่างไป ฉันยังพอมีเวลาอยู่ 15 00:01:18,375 --> 00:01:19,750 เวลาสำหรับอะไร 16 00:01:30,917 --> 00:01:33,000 คุณจะวางมือเมื่อไหร่ล่ะ 17 00:01:34,500 --> 00:01:36,250 คุณทำงานมาหนักมากนะ 18 00:01:37,417 --> 00:01:39,292 ควรได้พักบ้างแล้ว 19 00:01:41,958 --> 00:01:43,667 เมื่อฉันหาเงินได้มากพอ 20 00:01:45,375 --> 00:01:49,542 อย่ารอนานเกินไปล่ะ เดี๋ยวจะจบแบบเฟย์ 21 00:01:51,750 --> 00:01:53,249 รู้ไหมว่าเอเธลพูดว่าไง 22 00:01:53,250 --> 00:01:55,916 ตอนที่นางเห็นเฟย์ในโลง นางพูดว่า… 23 00:01:55,917 --> 00:02:00,333 นางว่า "โสเภณีที่ตายแล้ว ก็ดูเหมือนคนทั่วไปนี่นา" 24 00:02:02,458 --> 00:02:03,875 แล้วเอเธลอยู่ไหน 25 00:02:07,375 --> 00:02:11,625 หามาตั้งหลายเดือนกลับไม่เจอแม้แต่เงา อย่างน้อยลูกน้องคุณก็บอกแบบนั้น 26 00:02:12,167 --> 00:02:16,625 แต่ทุกครั้งที่โจไปตามหาเธอ คุณก็ให้เงินเขาเพิ่ม 27 00:02:17,500 --> 00:02:20,333 แล้วจะมีเหตุผลอะไร ที่เขาต้องตั้งใจตามหาเธอล่ะ 28 00:02:23,542 --> 00:02:25,292 บีบเขาสักหน่อยสิ แคธี 29 00:02:27,583 --> 00:02:29,708 คุณรู้วิธีจัดการผู้ชายนี่ 30 00:02:31,500 --> 00:02:32,833 อย่าลืมล่ะ 31 00:02:33,833 --> 00:02:36,042 ว่ามีอะไรอยู่ในตู้เซฟคุณ 32 00:02:37,625 --> 00:02:40,999 เอกสารเกี่ยวกับโจเซฟ เวนูตา 33 00:02:41,000 --> 00:02:44,667 ที่แหกคุกในซานเควนตินหนีโทษชิงทรัพย์ 34 00:02:55,208 --> 00:02:57,541 (อีสต์ ออฟ อีเดน) 35 00:02:57,542 --> 00:03:03,958 (ภาคเจ็ด: ทิมเชล) 36 00:03:31,833 --> 00:03:34,958 {\an8}(มิถุนายน ปี 1917) 37 00:03:40,375 --> 00:03:41,792 เช้านี้คนมาเยอะดีนะ 38 00:03:43,333 --> 00:03:45,958 มีอาสาสมัครเกือบสองเท่าของเดือนที่แล้ว 39 00:03:46,750 --> 00:03:48,000 มีพวกเด็กหนุ่มใจกล้าด้วย 40 00:03:49,625 --> 00:03:50,833 ยังกินลงได้ยังไง 41 00:03:51,375 --> 00:03:52,582 ก็หิวนี่ 42 00:03:52,583 --> 00:03:56,457 ผมรู้สึกเหมือนเป็นยมทูต ที่ถือแสตมป์ยางแทนเคียวเลย 43 00:03:56,458 --> 00:03:58,583 คุณแบกรับสงครามคนเดียวไม่ไหวหรอก แทรสก์ 44 00:03:59,292 --> 00:04:01,749 พวกเขาขอให้เรามาเป็น คณะกรรมการเกณฑ์ทหาร 45 00:04:01,750 --> 00:04:02,958 ถือเป็นเกียรตินะ 46 00:04:03,458 --> 00:04:07,082 อีกอย่าง เราไม่ได้ออกคำสั่งประหาร พวกเขาอาจไม่ได้ออกรบก็ได้ 47 00:04:07,083 --> 00:04:10,375 ผมให้ลูกชายผู้พิพากษาเคนดัลล์ผ่าน และเขาตายระหว่างฝึก 48 00:04:13,042 --> 00:04:16,249 ผมก็คิดอยู่ว่าจะเป็นยังไง ถ้าต้องให้ลูกชายตัวเองผ่าน 49 00:04:16,250 --> 00:04:17,667 เป็นผมคงลาออก 50 00:04:18,208 --> 00:04:20,583 คนเราคงรู้สึกอยากปัดตกลูกชายตัวเอง 51 00:04:21,083 --> 00:04:24,875 ไม่ ผมคงลาออกเพราะผมปัดตกพวกแกไม่ได้ 52 00:04:26,167 --> 00:04:28,792 คนเราจะเกณฑ์ลูกคนอื่น แต่ปัดตกลูกตัวเองได้ยังไง 53 00:04:33,750 --> 00:04:34,750 ก็… 54 00:04:35,417 --> 00:04:38,791 กว่าลูกชายเราจะโต สงครามก็คงจบไปแล้ว 55 00:04:38,792 --> 00:04:40,833 ใช่ ปล่อยให้กองทัพเราจัดการพวกมันซะ 56 00:04:41,333 --> 00:04:44,417 คนอเมริกันหนึ่งคนมีค่าเท่ากับ พวกต่างชาติสิบหรือยี่สิบคนในสนามรบ 57 00:04:48,750 --> 00:04:51,625 - เขาออกจากห้องสอบหรือยัง - ยัง 58 00:04:55,917 --> 00:04:57,208 อ่านอะไรอยู่น่ะ 59 00:04:59,417 --> 00:05:00,457 ราคาถั่ว 60 00:05:00,458 --> 00:05:01,500 อ้อ 61 00:05:09,875 --> 00:05:10,875 แอบร้า 62 00:05:14,167 --> 00:05:15,042 ว่าไง 63 00:05:16,417 --> 00:05:18,667 ฉัน… ผ่านแล้ว 64 00:05:20,708 --> 00:05:22,416 เป็นไงล่ะ แคล 65 00:05:22,417 --> 00:05:26,666 ตอนที่ฉันกำลังจะออกมา โอเลียรีก็ยื่นมือมาแล้วพูดว่า 66 00:05:26,667 --> 00:05:30,124 "ไปทำให้เราภูมิใจที่สแตนฟอร์ดนะ" ฉันจะเรียนจบอาทิตย์หน้า 67 00:05:30,125 --> 00:05:32,666 พ่ออยากพาเราไปกินสเต๊กคืนนี้ 68 00:05:32,667 --> 00:05:34,957 - เขารู้ได้ไงว่าฉันจะผ่าน - ทุกคนรู้ว่านายจะผ่าน 69 00:05:34,958 --> 00:05:38,541 - แล้วจะบอกพ่อเมื่อไหร่ - ตอนที่ถึงบ้านมั้ง 70 00:05:38,542 --> 00:05:40,749 ฉันอยากอยู่บ้านและเห็นหน้าพ่อจัง 71 00:05:40,750 --> 00:05:43,374 - ทำไมล่ะ นายจะไปไหน - ฉันมีประชุมน่ะ 72 00:05:43,375 --> 00:05:45,582 ประชุมเหรอ ประชุมอะไร 73 00:05:45,583 --> 00:05:47,374 แคลมีความลับน่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก 74 00:05:47,375 --> 00:05:51,082 - ฉันเค้นให้เขาพูดได้แน่ - ไม่หรอก เขาไม่บอกฉันด้วยซ้ำ 75 00:05:51,083 --> 00:05:53,417 แคล แอรอน กินข้าว 76 00:05:53,958 --> 00:05:57,750 ถ้าเด็กที่ผมให้ผ่านไปตายขึ้นมา ถือว่าเป็นความผิดของผมไหม 77 00:05:58,375 --> 00:06:00,082 พวกเขาอาสาไปเอง 78 00:06:00,083 --> 00:06:02,667 แต่พวกเขาไม่รู้ว่าสมัครไปทำอะไร ไม่มีทางรู้เลย 79 00:06:03,667 --> 00:06:05,500 แคล ไปตามแอรอนมาทีได้ไหม 80 00:06:06,000 --> 00:06:09,542 ผมว่าแอรอนจะไปกินข้าว กับที่บ้านแอบร้าที่ร้านอาหารนะ 81 00:06:10,042 --> 00:06:13,499 ไม่เห็นเขาบอกเลย ฉันอุตส่าห์ทำแกงจืดฟักไว้ 82 00:06:13,500 --> 00:06:17,999 ผมยังคิดถึงครั้งสุดท้าย ที่แซม แฮมิลตันมาที่ฟาร์มอยู่เลย 83 00:06:18,000 --> 00:06:21,624 เราคุยกันเรื่องคำในพระคัมภีร์ คาอินกับอาเบล จำได้ไหม 84 00:06:21,625 --> 00:06:22,666 เรื่องทางเลือกน่ะ 85 00:06:22,667 --> 00:06:24,208 - ทิมเชล - ทิมเชล 86 00:06:24,750 --> 00:06:26,333 - ใช่ - อะไรเหรอ 87 00:06:27,208 --> 00:06:30,792 มันเป็นคำภาษาฮีบรู แปลว่า "เจ้าเลือกได้" 88 00:06:31,292 --> 00:06:34,249 มันให้สิทธิ์มนุษย์ได้เลือกการกระทำของตน 89 00:06:34,250 --> 00:06:37,583 สิทธิ์ที่จะเป็นตัวเอง แยกขาดจากคนอื่นๆ 90 00:06:39,708 --> 00:06:40,875 ฟังดูโดดเดี่ยวนะ 91 00:06:42,417 --> 00:06:44,208 สิ่งที่ยิ่งใหญ่มากมายก็โดดเดี่ยว 92 00:06:44,708 --> 00:06:46,957 - นี่ แคล ฉันยืมน้ำหอมนายนะ - ฉันได้กลิ่นแล้ว 93 00:06:46,958 --> 00:06:49,041 แอรอน ฉันทำของโปรดเธอไว้นะ 94 00:06:49,042 --> 00:06:50,583 เก็บไว้ให้ด้วย ไว้ผมมากิน 95 00:06:52,875 --> 00:06:54,624 อยู่กินซุปสักถ้วยก็ไม่ได้เหรอ 96 00:06:54,625 --> 00:06:57,541 เขาอยากฉลองก็ไม่ผิดหรอก งานนั้นมันยากนะ 97 00:06:57,542 --> 00:06:59,083 ฉลองเนื่องในโอกาสอะไร 98 00:07:03,375 --> 00:07:04,333 เรื่องอะไร 99 00:07:04,833 --> 00:07:08,500 แอรอนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ เขาจะเรียนจบเร็วขึ้นหนึ่งปี 100 00:07:10,833 --> 00:07:12,000 ยังไม่ได้บอกคุณเหรอ 101 00:07:14,458 --> 00:07:16,292 อ๋อใช่ การสอบ 102 00:07:16,792 --> 00:07:19,208 เขาบอกแล้วเมื่อเช้า ทำได้ดีมาก 103 00:07:21,583 --> 00:07:23,083 เมื่อเช้าเขายังไม่รู้เลย 104 00:07:26,792 --> 00:07:27,750 ขอตัวนะ 105 00:07:37,667 --> 00:07:39,875 กินสเต็กอร่อยไหมล่ะ 106 00:07:40,833 --> 00:07:42,500 ทำแบบนั้นกับพ่อได้ยังไง 107 00:07:44,000 --> 00:07:45,332 น่ารักจริงๆ ที่อยู่รอฉัน 108 00:07:45,333 --> 00:07:48,666 นายทำให้พ่อต้องอาย ทำให้แกได้รู้เป็นคนสุดท้าย 109 00:07:48,667 --> 00:07:52,332 นายจะโมโหเพื่อ ได้เป็นลูกชายที่ดีสักครั้งแล้วไง 110 00:07:52,333 --> 00:07:53,167 ดื่มด่ำซะสิ 111 00:07:53,792 --> 00:07:54,625 แคล 112 00:07:55,958 --> 00:07:57,000 ไปนอนได้แล้ว 113 00:08:01,875 --> 00:08:04,458 - มันไม่มีความหมายกับนายเลยสินะ - แคล! 114 00:08:13,250 --> 00:08:14,666 หมอนั่นโมโหอะไรนักหนา 115 00:08:14,667 --> 00:08:16,667 อย่ามาแกล้งโง่ มันไม่เข้ากับเธอเลย 116 00:08:18,750 --> 00:08:21,375 เธอใจร้ายมากนะที่ไม่บอกพ่อ 117 00:08:22,750 --> 00:08:24,667 ฉันคาดหวังจากเธอมากกว่านี้นะ แอรอน 118 00:08:27,208 --> 00:08:29,625 - โคตรเบื่อเลย - อะไร 119 00:08:32,167 --> 00:08:34,499 พ่อไม่เคยทำอะไรสำเร็จสักอย่าง 120 00:08:34,500 --> 00:08:36,458 ก็เลยโยนความหวังทั้งหมดไว้ที่ผม 121 00:08:38,375 --> 00:08:40,375 นี่เป็นความสำเร็จของผม 122 00:08:40,875 --> 00:08:43,832 ผมทำงานหนัก ทำไมจะต้องแบ่งมันด้วย 123 00:08:43,833 --> 00:08:47,333 เมื่อเรามีพรเปี่ยมล้น แอรอน เราก็สามารถเผื่อแผ่ได้ 124 00:08:54,375 --> 00:08:55,457 ถ้าแม่ยังอยู่ 125 00:08:55,458 --> 00:08:58,083 คิดว่าพ่อจะคาดหวังจากผม มากขนาดนี้อยู่ตลอดไหม 126 00:09:06,292 --> 00:09:09,292 ไปหาพ่อเถอะ ให้เขาได้ภูมิใจ 127 00:09:18,375 --> 00:09:19,333 พ่อครับ 128 00:09:21,958 --> 00:09:23,958 ผมสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว 129 00:09:24,625 --> 00:09:27,833 มหาวิทยาลัยลีแลนด์สแตนฟอร์ด มีที่เรียนให้ผมในฤดูใบไม้ร่วง 130 00:09:28,333 --> 00:09:31,500 ไม่เก็บค่าเล่าเรียน ผมเลยต้องจ่ายแค่ค่ากินค่าอยู่ 131 00:09:36,250 --> 00:09:37,167 มานี่สิ 132 00:09:48,583 --> 00:09:50,917 ตอนพ่ออายุเท่าแก 133 00:09:51,917 --> 00:09:53,042 พ่อออกจากบ้านไป 134 00:09:54,750 --> 00:09:58,042 ไม่ได้กลับบ้านนานเลย นานเกินไปด้วย 135 00:10:01,917 --> 00:10:02,792 พ่อหวังว่า… 136 00:10:04,042 --> 00:10:09,875 พ่อหวังว่าแกจะรู้สึกว่า เรามอบบ้านที่แกจะกลับมาได้ 137 00:10:17,875 --> 00:10:20,167 นั่นของปู่ ตอนนี้มันเป็นของแกแล้ว 138 00:10:21,958 --> 00:10:23,417 คนเราต้องรู้เวลา 139 00:10:39,375 --> 00:10:43,542 {\an8}(ตุลาคม ปี 1917) 140 00:10:44,292 --> 00:10:48,375 "ถึงแอบร้า ฉันเคยหวังว่า จะได้พบที่ของฉันในกลุ่มเพื่อนที่นี่ 141 00:10:49,208 --> 00:10:51,999 แต่กลายเป็นว่าม.สแตนฟอร์ดก็ไม่ต่างอะไร 142 00:10:52,000 --> 00:10:54,457 จากกลุ่มเด็กผู้ชายที่ใส่กางเกงมอมแมม 143 00:10:54,458 --> 00:10:57,500 ที่มุ่งแต่จะสืบสานสันดานเสียๆ ของพ่อตัวเอง" 144 00:11:00,833 --> 00:11:02,417 เขาดูไม่มีความสุขเอาซะเลย 145 00:11:02,917 --> 00:11:06,082 แอรอนมีมาตรฐานสูงมาก ทั้งสำหรับตัวเองและคนรอบข้าง 146 00:11:06,083 --> 00:11:08,167 นั่นทำให้ชีวิตยากนะ 147 00:11:08,875 --> 00:11:11,667 บางทีฉันก็กลัวว่าฉันอาจไม่ดีพอสำหรับเขา 148 00:11:12,750 --> 00:11:14,250 ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ 149 00:11:16,292 --> 00:11:20,417 ในจดหมายของเขา เหมือนเขาไม่ได้เขียนหาฉันเลย 150 00:11:21,208 --> 00:11:24,292 เหมือนเขาสร้างใครสักคนขึ้นมา แล้วเอาผิวฉันไปสวมทับไว้ 151 00:11:28,208 --> 00:11:31,042 แล้วแอบร้าที่เขาสร้างขึ้นมาเป็นยังไง 152 00:11:31,625 --> 00:11:32,542 บริสุทธิ์ 153 00:11:33,958 --> 00:11:35,417 บริสุทธิ์ผุดผ่อง 154 00:11:36,458 --> 00:11:38,042 ไม่มีอะไรไม่ดีเลย 155 00:11:39,000 --> 00:11:40,332 แต่ฉันไม่ใช่แบบนั้น 156 00:11:40,333 --> 00:11:41,542 ไม่มีใครเป็นแบบนั้น 157 00:11:42,917 --> 00:11:45,458 ถ้าเขาเห็นอะไรในตัวฉันที่มันไม่ดีล่ะ 158 00:11:46,333 --> 00:11:49,333 ถ้าฉันโกรธล่ะ หรือถ้าฉันตัวเหม็นล่ะ 159 00:11:50,792 --> 00:11:53,541 ฉันคิดว่าเพราะแอรอนไม่เคยได้รู้จักแม่ 160 00:11:53,542 --> 00:11:56,625 เขาเลยสร้างแม่ขึ้นใหม่ จากสิ่งดีงามเท่าที่พอจะนึกออก 161 00:11:57,125 --> 00:11:58,667 แล้วก็โยนทุกอย่างมาให้ฉัน 162 00:11:59,375 --> 00:12:00,958 แล้วเธอก็อยากโยนมันกลับไป 163 00:12:01,708 --> 00:12:05,124 แบบนั้นจะไม่ดีกว่าเหรอ ถ้าฉันจะลองเสี่ยงเป็นตัวเองน่ะ 164 00:12:05,125 --> 00:12:08,458 เธอคุยกับคนขี้ขลาดอยู่นะ แอบร้า ฉันไม่ใช่คนที่เธอควรถามหรอก 165 00:12:10,875 --> 00:12:14,125 คิดว่าจะมีใครรักฉันในแบบที่ฉันเป็นจริงๆ ไหม 166 00:12:17,708 --> 00:12:18,916 รู้ไหมว่าฉันอยากได้อะไร 167 00:12:18,917 --> 00:12:20,667 อยากให้ฉันเลิกพูดมาก 168 00:12:23,542 --> 00:12:25,333 ฉันอยากให้เธอเป็นลูกสาวฉัน 169 00:12:31,250 --> 00:12:32,583 ฉันก็อยากให้คุณเป็นพ่อฉัน 170 00:12:43,250 --> 00:12:44,833 - พ่อกลับมายัง - ยังเลย 171 00:12:45,333 --> 00:12:46,208 ก็ดี 172 00:12:47,000 --> 00:12:47,875 ให้คุณ 173 00:12:53,333 --> 00:12:55,249 บอกแล้วไงว่าฉันไม่คิดดอกเบี้ย 174 00:12:55,250 --> 00:12:56,125 แบบนี้ดีกว่าน่า 175 00:12:57,250 --> 00:12:59,167 ไม่แน่ ผมอาจจะอยากยืมอีกก็ได้ 176 00:12:59,667 --> 00:13:01,082 พูดอะไรของนายน่ะ 177 00:13:01,083 --> 00:13:03,000 แวะมาวันขอบคุณพระเจ้าสิ เดี๋ยวก็รู้ 178 00:13:03,500 --> 00:13:05,125 ทำไมล่ะ วันนั้นจะมีอะไร 179 00:13:05,917 --> 00:13:08,582 อย่าถือสานะ แอบร้า หมอนั่นก็ไม่บอกเราเหมือนกัน 180 00:13:08,583 --> 00:13:10,292 แคล เอาเท้าลงเดี๋ยวนี้ 181 00:13:10,792 --> 00:13:13,166 ฉันกลับดีกว่า แม่คงรออยู่ 182 00:13:13,167 --> 00:13:14,375 แคล เดินไปส่งเธอหน่อย 183 00:13:14,958 --> 00:13:16,082 ไม่ต้องก็ได้ค่ะ 184 00:13:16,083 --> 00:13:17,541 มันเริ่มมืดแล้วนะ แคล 185 00:13:17,542 --> 00:13:18,625 ก็ได้ 186 00:13:34,167 --> 00:13:35,083 แคล 187 00:13:36,583 --> 00:13:37,958 แอรอนโอเคหรือเปล่า 188 00:13:38,792 --> 00:13:41,000 เขาเขียนจดหมายมาแปลกๆ นะ 189 00:13:43,875 --> 00:13:46,250 ฉันไม่อยากฟังเรื่องจดหมายรักของเธอ 190 00:13:51,792 --> 00:13:55,417 จริงหรือเปล่า ที่คนเขาพูดกันเรื่องนายน่ะ 191 00:13:57,292 --> 00:13:58,500 พวกเขาพูดว่าไง 192 00:13:59,500 --> 00:14:00,625 ว่านายเป็นคนไม่ดี 193 00:14:01,708 --> 00:14:05,292 ว่าตอนกลางคืนนายออกไปที่ที่ไม่ดี 194 00:14:09,083 --> 00:14:10,042 แล้วไงล่ะ 195 00:14:17,708 --> 00:14:18,833 ฉันเองก็ไม่ใช่คนดี 196 00:14:23,917 --> 00:14:25,000 เธอบ้าไปแล้ว 197 00:14:25,583 --> 00:14:27,125 ฉันไม่คิดงั้นนะ 198 00:14:30,750 --> 00:14:33,042 ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวแอรอนจะดึงสติเธอเอง 199 00:14:33,542 --> 00:14:35,375 ถ้าฉันไม่อยากให้เขาทำล่ะ 200 00:14:38,833 --> 00:14:39,875 ถึงบ้านแล้ว 201 00:14:44,125 --> 00:14:45,875 ให้ฉันเปิดประตูรั้วให้ไหม 202 00:14:46,875 --> 00:14:47,750 ไม่ต้อง 203 00:15:07,875 --> 00:15:09,375 รู้ไหมว่าผมคิดยังไง 204 00:15:10,625 --> 00:15:12,583 คุณกำลังสูญเสียอำนาจไป 205 00:15:13,083 --> 00:15:16,375 ดูโจสิ นั่งจีบสาวๆ 206 00:15:17,167 --> 00:15:18,917 คิดว่าตัวเองเป็นเจ้านาย 207 00:15:19,542 --> 00:15:22,333 หมอนั่นอาจจะขโมยเงินคุณด้วย 208 00:15:23,167 --> 00:15:24,667 แอบยักยอกน่ะ 209 00:15:26,250 --> 00:15:28,958 คุณเป็นมาดามของซ่องนี้หรือเปล่า 210 00:15:32,417 --> 00:15:33,250 โจ 211 00:15:34,292 --> 00:15:35,208 ขอคุยด้วยหน่อย 212 00:15:43,958 --> 00:15:45,499 คุณเสียการควบคุมแล้วนะ โจ 213 00:15:45,500 --> 00:15:46,792 ใครบอกล่ะ 214 00:15:47,917 --> 00:15:49,832 หน้าที่คุณคือคุมเด็กๆ ให้อยู่ในโอวาท 215 00:15:49,833 --> 00:15:52,792 ถ้าคุณไว้ใจไม่ได้ ฉันจะหาคนที่ไว้ใจได้ 216 00:15:53,375 --> 00:15:54,583 แล้วคุณล่ะ 217 00:15:55,500 --> 00:15:58,625 เก็บตัวอยู่ในห้อง ฟังเพลงจากเครื่องเล่นแผ่นเสียง 218 00:15:59,375 --> 00:16:01,457 คุณออกจากซ่องครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ 219 00:16:01,458 --> 00:16:03,749 คุณใช้พวกเด็กๆ วิ่งวุ่นทำธุระทั่วเมือง 220 00:16:03,750 --> 00:16:07,082 - เพราะคุณไม่อยู่ไง - เพราะผมทำเรื่องอื่นอยู่ไง 221 00:16:07,083 --> 00:16:08,958 - เรื่องอะไร - เอเธล 222 00:16:10,292 --> 00:16:12,249 งั้นบางทีเราควรเลิกตามเรื่องนั้น 223 00:16:12,250 --> 00:16:14,916 คุณไม่มีข่าวใหม่ๆ มันเสียทั้งเวลาคุณและเงินฉัน 224 00:16:14,917 --> 00:16:18,416 จะว่าไป ผมได้กลิ่นตุๆ ที่ซานตาครูซเมื่อสัปดาห์ก่อน 225 00:16:18,417 --> 00:16:21,249 ตลกดีนะ แล้วทำไมถึงไม่พูดล่ะ 226 00:16:21,250 --> 00:16:22,750 ผมไม่แน่ใจว่ามันสำคัญหรือเปล่า 227 00:16:23,250 --> 00:16:26,249 แต่มีผู้ชายคนหนึ่งบอกว่า เขาเจอเอเธลเมื่อเดือนก่อน 228 00:16:26,250 --> 00:16:29,250 บอกว่าเธอพูดไม่หยุดว่าต้องกลับมาที่ซาลินาส 229 00:16:29,833 --> 00:16:31,417 เพราะเธอมีหลักฐาน 230 00:16:32,417 --> 00:16:36,833 หลังจากนั้นเขาก็ไม่เห็นเธออีก เลยคิดว่าเธอคงกลับมาที่นี่แล้ว 231 00:16:39,167 --> 00:16:43,333 ผมว่าจะไปสืบดู แต่ผมเลิกตามได้นะถ้าคุณต้องการ 232 00:16:49,375 --> 00:16:50,375 โจ 233 00:16:52,708 --> 00:16:56,375 งี่เง่าจริงๆ มันก็แค่เข้าใจผิดกันใหญ่โต 234 00:16:56,958 --> 00:17:01,000 สรุปว่าเอเธลไม่ได้ขโมยเงิน 100 ดอลลาร์ จริงๆ แล้วนางไม่ได้ขโมยอะไรเลย 235 00:17:02,792 --> 00:17:03,792 น่าสงสารนะ 236 00:17:04,833 --> 00:17:06,916 ฉันคงรู้สึกดีขึ้นมาก ถ้าฉันชดเชยอะไรให้นางได้ 237 00:17:06,917 --> 00:17:11,208 คุณพอจะไปสืบๆ มาได้ไหม 238 00:17:11,833 --> 00:17:12,874 พาตัวนางมาน่ะ 239 00:17:12,875 --> 00:17:14,667 ต้องใช้เงินเพิ่มนะ 240 00:17:16,917 --> 00:17:18,458 เท่าที่คุณต้องการเลย 241 00:17:30,750 --> 00:17:32,458 นี่ใครหลอกใครกันแน่ 242 00:17:33,708 --> 00:17:36,125 คุณจะจ่ายเงินให้หมอนั่นต่อไปอีกเหรอ 243 00:17:38,917 --> 00:17:42,707 จะให้ทำยังไงล่ะ ฉันปล่อยให้เอเธลเอาเรื่องไปพูดต่อไม่ได้ 244 00:17:42,708 --> 00:17:44,749 แล้วถ้าหมอนั่นเจอเธอ คุณจะทำยังไง 245 00:17:44,750 --> 00:17:47,750 อาจจะวางมือเร็วอย่างที่คุณบอก ไปทางตะวันออกสักที่ 246 00:17:48,417 --> 00:17:51,583 - นิวยอร์กก็ได้ - แล้วเอเธลล่ะ 247 00:17:54,125 --> 00:17:56,500 นางไปกับฉัน ไปเป็นสาวใช้ให้ฉันได้ 248 00:17:59,750 --> 00:18:04,291 ฉันอาจจะซื้อบ้านหลังใหญ่ แล้วย้ายไปที่ที่ไม่มีใครรู้จัก 249 00:18:04,292 --> 00:18:05,207 เริ่มต้นชีวิตใหม่ 250 00:18:05,208 --> 00:18:07,958 แล้วทุกอย่างจะดีจนเธอเริ่มปริปาก 251 00:18:08,458 --> 00:18:10,249 คุณต้องกำจัดความเสี่ยงทิ้งไป 252 00:18:10,250 --> 00:18:11,457 ฉันก็พยายามอยู่ 253 00:18:11,458 --> 00:18:14,166 คุณต้องหาเอเธลให้เจอ แล้วจัดการเธอซะ 254 00:18:14,167 --> 00:18:15,082 เข้าใจไหม 255 00:18:15,083 --> 00:18:17,374 อย่ามาสั่งฉันนะ! 256 00:18:17,375 --> 00:18:20,750 ฉันไม่ต้องทำตามคำสั่งคุณ หรือผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น! 257 00:18:26,292 --> 00:18:27,250 แคธี 258 00:18:30,583 --> 00:18:33,125 รู้ใช่ไหมว่าคุณพูดกับตัวเองอยู่ 259 00:18:39,208 --> 00:18:40,708 หรือคุณลืมไปแล้ว 260 00:18:46,167 --> 00:18:47,083 ไม่นะ 261 00:19:03,542 --> 00:19:05,667 แล้วทีนี้คุณจะทำยังไงล่ะ 262 00:19:09,792 --> 00:19:11,292 กำจัดความเสี่ยงทิ้งไป 263 00:19:13,583 --> 00:19:14,833 สมเป็นแคธีของผม 264 00:19:22,417 --> 00:19:26,792 - เขาจะเปลี่ยนไปแค่ไหนนะ - ก็แค่ไม่กี่เดือนเอง 265 00:19:27,292 --> 00:19:28,749 นึกว่าจะพลาดรถไฟซะแล้ว 266 00:19:28,750 --> 00:19:29,667 แอบร้า 267 00:19:33,875 --> 00:19:34,833 ดูเข้าสิ 268 00:19:35,333 --> 00:19:37,166 - ยินดีต้อนรับกลับบ้าน - แกดูดีมาก 269 00:19:37,167 --> 00:19:38,542 ขอบคุณครับ พ่อ 270 00:19:39,917 --> 00:19:41,124 ทุกคนก็ด้วย 271 00:19:41,125 --> 00:19:43,374 - ทักทายแคลซะสิ - ว่าไง 272 00:19:43,375 --> 00:19:44,416 ไปเถอะ 273 00:19:44,417 --> 00:19:48,000 - เขาสูงขึ้นนะ - ไปกัน ดีจังที่ได้กลับมา 274 00:19:51,375 --> 00:19:53,167 ปิดประตูสิ เดี๋ยวพ่อเข้ามา 275 00:19:53,708 --> 00:19:56,875 ของขวัญเหรอ ไม่ใช่วันคริสต์มาสนะ เตรียมอะไรไว้น่ะ 276 00:19:58,292 --> 00:19:59,667 นายเตรียมอะไรไว้ 277 00:20:01,208 --> 00:20:02,333 พรุ่งนี้ก็รู้เองน่า 278 00:20:03,667 --> 00:20:05,125 ความลับเยอะจังนะ 279 00:20:10,625 --> 00:20:13,208 ตลกดีนะที่ทุกอย่างดูแปลกไปเมื่อเราไม่อยู่น่ะ 280 00:20:15,500 --> 00:20:16,583 ฉันไม่รู้หรอก 281 00:20:22,625 --> 00:20:26,250 นายคิดว่าพ่อจะว่าไง ถ้าฉันไม่อยากกลับไปเรียน 282 00:20:27,167 --> 00:20:29,458 - มีปัญหาอะไร - ก็แค่… 283 00:20:30,458 --> 00:20:32,583 มันไม่เป็นอย่างที่ฉันเคยคิดไว้ 284 00:20:33,083 --> 00:20:34,375 แล้วนายคิดจะทำอะไร 285 00:20:35,833 --> 00:20:38,625 จำที่นายเคยบอกว่าอยากดูแลฟาร์มได้ไหม 286 00:20:40,083 --> 00:20:41,541 ทำฟาร์มไม่รวยหรอก 287 00:20:41,542 --> 00:20:43,125 ฉันไม่อยากได้เงินเยอะ 288 00:20:43,625 --> 00:20:45,166 จะบอกให้นะ 289 00:20:45,167 --> 00:20:48,749 ถ้านายเรียนต่อไป ฉันจะเริ่มทำธุรกิจของเรา 290 00:20:48,750 --> 00:20:52,332 พอนายเรียนจบ เราก็มาเป็นหุ้นส่วนกันได้ 291 00:20:52,333 --> 00:20:55,250 แล้วไม่ทำตอนนี้เลยล่ะ ทำไมฉันต้องเรียนให้จบด้วย 292 00:20:56,167 --> 00:20:57,750 เพราะมันจะทำให้พ่อมีความสุขไง 293 00:21:00,458 --> 00:21:01,875 นี่มันชีวิตฉันนะ 294 00:21:03,667 --> 00:21:05,042 ฉันจะไม่กลับไปแล้ว แคล 295 00:21:06,083 --> 00:21:08,541 แอรอน ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว 296 00:21:08,542 --> 00:21:11,999 คนสมัยนี้ถ้าไม่เชี่ยวชาญสักด้าน ก็ไปไม่รอดหรอก ปริญญาถึงได้สำคัญไง 297 00:21:12,000 --> 00:21:15,082 แต่ผมยังไม่รู้เลยว่าอยากเชี่ยวชาญด้านไหน 298 00:21:15,083 --> 00:21:19,207 เธอถึงต้องเรียนมหาวิทยาลัยไง เพื่อหาว่าเธอสนใจอะไร 299 00:21:19,208 --> 00:21:21,374 เห็นไหม แกเลือกได้ถูกแล้ว 300 00:21:21,375 --> 00:21:24,457 พ่อจะรู้ได้ยังไงว่าถูก ในเมื่อผมยังไม่ได้ลองอย่างอื่นเลย 301 00:21:24,458 --> 00:21:26,499 รู้ไหมว่าแกโชคดีแค่ไหน 302 00:21:26,500 --> 00:21:29,374 กำลังมีการพูดเรื่อง ลดอายุเกณฑ์ทหารเหลือ 18 ปี 303 00:21:29,375 --> 00:21:31,957 ปีหน้าแกอาจถูกสั่ง ให้เลิกเรียนและเข้ากองทัพก็ได้ 304 00:21:31,958 --> 00:21:33,291 ฉันรีบมาที่สุดแล้ว 305 00:21:33,292 --> 00:21:35,500 - ฉันพลาดอะไรไปไหม - เปล่าหรอก 306 00:21:36,000 --> 00:21:38,875 เรากำลังคุยกันเรื่องคุณค่าของการศึกษา 307 00:21:43,333 --> 00:21:44,167 พ่อครับ 308 00:21:47,750 --> 00:21:48,958 นี่อะไรน่ะ 309 00:21:50,708 --> 00:21:51,625 ของขวัญครับ 310 00:21:52,250 --> 00:21:53,792 ให้พ่อเหรอ ทำไมล่ะ 311 00:21:54,417 --> 00:21:55,250 เปิดดูสิครับ 312 00:21:57,667 --> 00:21:58,916 จะเป็นอะไรนะ 313 00:21:58,917 --> 00:22:01,042 ผ้าเช็ดหน้า ไม่สิ เนกไท 314 00:22:01,625 --> 00:22:02,958 ต้องใช่เนกไทแน่ๆ 315 00:22:07,833 --> 00:22:10,875 ต้องส่งไปถึงซานฟรานซิสโก เพื่อแลกแบงก์ 1,000 ดอลลาร์มา 316 00:22:19,125 --> 00:22:20,292 แกไปเอามาจากไหน 317 00:22:21,833 --> 00:22:22,750 ผมหามาเอง 318 00:22:23,875 --> 00:22:26,708 เพื่อชดเชยค่าผักกาดหอมให้พ่อ 319 00:22:28,833 --> 00:22:30,041 แกหามาเองเหรอ 320 00:22:30,042 --> 00:22:32,499 วิล แฮมิลตันกับผมซื้อสัญญาซื้อขายถั่วล่วงหน้าไว้ 321 00:22:32,500 --> 00:22:36,292 ราคาพุ่งขึ้นเพราะสงคราม เราเลยขายได้เกือบสี่เท่าจากที่ซื้อมา 322 00:22:38,917 --> 00:22:41,042 ได้มา 15,000 ดอลลาร์แน่ะ 323 00:22:41,833 --> 00:22:44,417 ผมให้พ่อ เพื่อชดเชยที่ขาดทุนไป 324 00:22:49,417 --> 00:22:50,625 แกต้องคืนมันไป 325 00:22:51,958 --> 00:22:52,999 คืนให้ใครล่ะ 326 00:22:53,000 --> 00:22:54,958 ก็พวกชาวสวนที่แกปล้นมาไง 327 00:22:55,583 --> 00:22:59,666 เราไม่ได้ปล้น เราจ่ายให้พวกเขา แพงกว่าราคาตลาดสองเซนต์ต่อปอนด์นะ 328 00:22:59,667 --> 00:23:01,542 พ่อส่งเด็กๆ ไปรบ 329 00:23:02,250 --> 00:23:06,124 พ่อเซ็นชื่อและส่งพวกเขาไป 330 00:23:06,125 --> 00:23:07,708 มีบางคนจะต้องตาย 331 00:23:08,208 --> 00:23:10,207 บางคนจะพิการอย่างน่าเวทนา 332 00:23:10,208 --> 00:23:12,582 ไม่มีสักคนที่จะกลับมาโดยไม่บอบช้ำ 333 00:23:12,583 --> 00:23:15,958 แกคิดว่าพ่อจะหากำไรจากเรื่องนั้นได้เหรอ 334 00:23:17,417 --> 00:23:20,291 พ่อ ได้โปรด ผมทำไปเพื่อพ่อนะ 335 00:23:20,292 --> 00:23:22,250 พ่อไม่ต้องการ! 336 00:23:24,833 --> 00:23:25,833 ผม… 337 00:23:27,417 --> 00:23:28,917 ผมจะเก็บไว้ให้นะ 338 00:23:29,833 --> 00:23:31,041 - ผมจะเก็บไว้ให้ - แคล 339 00:23:31,042 --> 00:23:33,083 - พ่อจะเปลี่ยนใจ - แคล 340 00:23:33,667 --> 00:23:36,375 - พ่อจะเปลี่ยน… - ฟังนะ หยุด มองหน้าพ่อ 341 00:23:36,958 --> 00:23:39,042 พ่อจะไม่มีวันต้องการเงินนั่น 342 00:23:41,458 --> 00:23:43,833 พ่อคงจะมีความสุขมาก 343 00:23:45,083 --> 00:23:47,917 ถ้าแกแค่ให้ในสิ่งที่แอรอนให้พ่อ 344 00:23:48,833 --> 00:23:50,375 ความภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองทำอยู่ 345 00:23:50,958 --> 00:23:52,582 ความยินดีในความก้าวหน้า 346 00:23:52,583 --> 00:23:54,583 เงินมันเทียบไม่ได้เลย 347 00:23:55,083 --> 00:23:58,958 ถ้าแกอยากให้ของขวัญพ่อ ก็ใช้ชีวิตให้ดี 348 00:24:02,167 --> 00:24:04,500 สิ่งนั้นแหละที่พ่อจะถือว่ามีค่า 349 00:24:07,125 --> 00:24:08,167 ไม่ใช่เงินนี่ 350 00:24:48,458 --> 00:24:49,458 แอรอน 351 00:24:50,000 --> 00:24:51,750 เป็นอะไรของนาย 352 00:24:52,708 --> 00:24:55,083 ก็น่าจะรู้สิว่าพ่อจะมีท่าทียังไง 353 00:24:57,458 --> 00:24:59,457 แอรอน มันเป็นของขวัญ ฉันนึกว่าพ่อจะดีใจ 354 00:24:59,458 --> 00:25:02,541 นายคิดว่านายจะดีใจ นายคิดถึงแต่ตัวเอง 355 00:25:02,542 --> 00:25:05,749 นายมันเห็นแก่ตัว ไม่นึกถึงคนอื่น และโหดร้าย 356 00:25:05,750 --> 00:25:07,916 แล้วพอคนอื่นโกรธ นายก็เจ็บปวด 357 00:25:07,917 --> 00:25:09,167 ฉันเบื่อเต็มที 358 00:25:09,667 --> 00:25:11,958 ฉันจะไม่ปกป้องนายอีกแล้ว 359 00:25:14,417 --> 00:25:16,125 นายปกป้องฉันเนี่ยนะ 360 00:25:18,000 --> 00:25:19,583 พอกันที แคล 361 00:25:20,417 --> 00:25:21,375 โอเคนะ 362 00:25:22,167 --> 00:25:24,542 พอกันทีกับการตามล้างตามเช็ด 363 00:25:27,917 --> 00:25:29,208 แอรอน เดี๋ยว 364 00:25:31,583 --> 00:25:32,958 ฉันมีอะไรจะให้นายดู 365 00:25:33,458 --> 00:25:36,167 - มันดึกแล้ว - ขอร้อง 366 00:25:38,833 --> 00:25:40,583 ขอร้อง นายต้องอยากเห็นแน่ 367 00:25:41,250 --> 00:25:42,250 อะไรล่ะ 368 00:25:42,917 --> 00:25:46,000 เดี๋ยวฉันพาไปดู ตามมาสิ 369 00:26:01,208 --> 00:26:03,042 - เรามาทำอะไรที่นี่ - เดี๋ยวก็รู้ 370 00:26:04,958 --> 00:26:06,375 แคล กลับบ้านเถอะ 371 00:26:07,417 --> 00:26:08,250 แคล 372 00:26:09,417 --> 00:26:10,916 แคล ไปเถอะ 373 00:26:10,917 --> 00:26:13,125 ทำไม กลัวหรือไง 374 00:26:25,250 --> 00:26:26,833 วันนี้ปิด มีจัดปาร์ตี้ 375 00:26:30,208 --> 00:26:33,125 ไปบอกเคทว่า แคลกับแอรอน แทรสก์อยากเจอเธอ 376 00:27:03,208 --> 00:27:04,125 รอนี่นะ 377 00:27:32,042 --> 00:27:33,625 คุ้นหน้าใครไหม 378 00:28:22,042 --> 00:28:23,208 แอรอน 379 00:28:49,333 --> 00:28:51,333 ไม่นะ ไม่! 380 00:28:57,542 --> 00:28:58,792 ลาก่อน แม่ 381 00:30:27,833 --> 00:30:28,750 แอรอน 382 00:30:34,125 --> 00:30:34,958 แอรอน 383 00:31:35,458 --> 00:31:36,708 พูดว่าอะไรนะ 384 00:31:37,833 --> 00:31:43,708 คนตัวโตคนนั้นบอกว่า "คนที่คุณตามหาอยู่อยากจะคุยด้วย" 385 00:31:44,333 --> 00:31:46,125 หมายถึงเอเธลน่ะ 386 00:31:53,458 --> 00:31:55,791 เขาพูดอะไรก็ไม่รู้ 387 00:31:55,792 --> 00:31:58,791 เขาถาม "ชื่อเฟย์มีความหมายอะไรกับคุณไหม" 388 00:31:58,792 --> 00:32:00,583 แต่ผมบอกว่า "ไม่มี" 389 00:32:01,167 --> 00:32:03,542 เลยคิดว่าควรถามคุณว่าเขาหมายถึงอะไร 390 00:32:04,375 --> 00:32:05,250 เคท 391 00:32:09,042 --> 00:32:11,958 - ฉันรู้ว่าคุณโกหก - อะไรนะ 392 00:32:18,000 --> 00:32:20,333 คุณไม่เคยได้ยินชื่อเฟย์เนี่ยนะ 393 00:32:20,833 --> 00:32:23,457 แม่เล้าที่ดูแลซ่องนี้มาก่อนฉันน่ะ 394 00:32:23,458 --> 00:32:25,416 อ๋อ พอคุณพูดขึ้นมา… 395 00:32:25,417 --> 00:32:29,957 คุณโกหก และที่แย่กว่าก็คือ คุณคิดว่าจะรอดไปได้ 396 00:32:29,958 --> 00:32:31,458 รอดจากอะไรล่ะ 397 00:32:35,708 --> 00:32:37,332 ไปเรียกโลอิสมา 398 00:32:37,333 --> 00:32:40,666 สาบานเลย เคท ผมแค่ลืมว่ายัยแก่นั่นชื่อเฟย์ 399 00:32:40,667 --> 00:32:42,499 - ออกไปได้แล้ว - ผม… 400 00:32:42,500 --> 00:32:44,625 ฉันบอกให้ "ออกไปได้แล้ว!" 401 00:33:03,750 --> 00:33:04,833 เวนูตา 402 00:33:06,750 --> 00:33:11,375 (นายอำเภอควินน์ มันคงไม่เสียหายอะไรถ้าจะ…) 403 00:33:13,125 --> 00:33:14,000 หยุดเลย 404 00:33:15,667 --> 00:33:19,833 (ตรวจลายนิ้วมือของโจ วาเลรี่) 405 00:33:28,000 --> 00:33:30,375 - เงียบ! - ขอโทษค่ะ! 406 00:33:44,708 --> 00:33:46,042 โลอิส เข้ามาสิ 407 00:33:46,667 --> 00:33:49,792 ช่วยปิดเครื่องเล่นแผ่นเสียง แล้วมานั่งลงได้ไหม 408 00:34:02,500 --> 00:34:04,292 เธออยู่กับเรามานานแค่ไหนแล้ว 409 00:34:05,750 --> 00:34:06,917 สองสามเดือนค่ะ 410 00:34:09,625 --> 00:34:11,999 ดี เธอทำได้ดีมากสำหรับเด็กใหม่ 411 00:34:12,000 --> 00:34:13,583 ขอบคุณค่ะ 412 00:34:14,375 --> 00:34:16,542 ได้เก็บเงินไหม เก็บไว้ที่ปลอดภัยหรือเปล่า 413 00:34:19,167 --> 00:34:20,167 นั่นสำคัญนะ 414 00:34:21,042 --> 00:34:22,375 นั่นคืออิสรภาพของเธอ 415 00:34:28,208 --> 00:34:29,583 โลอิส ฉันอยากให้เธอ… 416 00:34:30,583 --> 00:34:33,333 ไปทำธุระให้ฉันหน่อย 417 00:34:36,208 --> 00:34:38,083 ฉันอยากให้เธอไปร้านเบลล์ 418 00:34:39,417 --> 00:34:42,375 และซื้อลูกกวาดกล่องห้าปอนด์มา 419 00:34:43,125 --> 00:34:45,167 เป็นของขวัญเล็กๆ ให้เธอกับสาวๆ 420 00:34:45,750 --> 00:34:47,750 แต่อย่าบอกใครนะ 421 00:34:48,333 --> 00:34:50,332 ฉันอยากให้เป็นเซอร์ไพรส์ 422 00:34:50,333 --> 00:34:52,042 ฉันจะรูดซิปปากเลยค่ะ 423 00:34:52,833 --> 00:34:54,750 แล้วก็… 424 00:34:56,542 --> 00:34:58,792 ฝากเอานี่ไปส่งที่สำนักงานนายอำเภอด้วยนะ 425 00:35:00,208 --> 00:35:01,332 มีอะไรอีกไหมคะ 426 00:35:01,333 --> 00:35:06,250 มี ฝากบอกโจว่าคืนนี้เขาต้องเฝ้าห้องรับแขก 427 00:35:07,417 --> 00:35:09,583 และห้ามรบกวนฉันจนกว่าจะเช้า 428 00:35:10,125 --> 00:35:12,374 ฉันจะนอนหลับสบายๆ สักที 429 00:35:12,375 --> 00:35:13,917 - ฝันดีค่ะ - ฝันดี 430 00:35:38,167 --> 00:35:39,042 ชาร์ลส์ 431 00:35:47,417 --> 00:35:48,875 ชาร์ลส์ อยู่หรือเปล่า 432 00:36:01,500 --> 00:36:05,250 ฉันเคยเล่าให้ฟังไหม ว่าเกิดอะไรกับฉันตอนอายุห้าขวบ 433 00:36:12,833 --> 00:36:15,000 มีบางอย่างเกิดขึ้นกับฉันตอน… 434 00:36:17,583 --> 00:36:18,625 ฉันห้าขวบ 435 00:36:29,375 --> 00:36:30,750 ฉันอ่านหนังสือ 436 00:36:31,958 --> 00:36:33,625 "อลิซในแดนมหัศจรรย์" 437 00:36:35,417 --> 00:36:37,958 และขวดที่เขียนว่า "ดื่มฉัน" 438 00:36:39,208 --> 00:36:43,292 ในหนังสือเล่มนั้น มันเปลี่ยนและช่วยชีวิตฉันไว้ 439 00:36:45,208 --> 00:36:49,417 หลังจากนั้น ฉันก็พกขวดน้ำเชื่อมเล็กๆ ติดตัว 440 00:36:50,542 --> 00:36:53,542 และถ้าฉันจิบมัน ฉันก็จะตัวเล็กลง 441 00:36:55,250 --> 00:36:57,875 เล็กซะจนสิ่งเลวร้ายหาฉันไม่เจอ 442 00:37:01,250 --> 00:37:02,917 มันช่วยชีวิตฉัน… 443 00:37:05,167 --> 00:37:07,125 จากเรื่องร้ายๆ นับครั้งไม่ถ้วน 444 00:37:08,917 --> 00:37:10,542 มันทำให้ฉันควบคุมได้ 445 00:37:11,833 --> 00:37:16,542 ฉันรู้ว่าถ้าจำเป็น ฉันจะดื่มหมดขวด แล้วฉันก็จะหายตัวไปได้ 446 00:37:17,500 --> 00:37:19,042 แต่ก็ไม่เคยถึงขั้นนั้น 447 00:37:41,333 --> 00:37:44,083 รู้ไหมว่ามันได้ชื่อตามมอร์เฟียส 448 00:37:45,083 --> 00:37:46,375 เทพแห่งการหลับใหลน่ะ 449 00:37:47,292 --> 00:37:49,667 (มอร์ฟีน) 450 00:37:56,083 --> 00:37:57,083 ดื่มฉันสิ 451 00:41:13,375 --> 00:41:14,625 สวัสดี โจ 452 00:41:15,958 --> 00:41:18,708 - ไม่เจอกันนานเลยนะ - นายอำเภอ 453 00:41:19,750 --> 00:41:21,083 มีอะไรให้ช่วยไหม 454 00:41:24,833 --> 00:41:26,083 มาที่สำนักงานหน่อยสิ 455 00:41:26,667 --> 00:41:28,083 มีเรื่องอยากคุยด้วยน่ะ 456 00:41:28,583 --> 00:41:30,292 วันเสาร์แขกเราเยอะ 457 00:41:31,083 --> 00:41:31,917 รอหน่อยได้ไหม 458 00:41:32,833 --> 00:41:33,875 เกรงว่าจะไม่ได้ 459 00:41:37,417 --> 00:41:39,042 ขอผมไปบอกเจ้านายก่อน 460 00:42:36,792 --> 00:42:39,583 - ว่าไง ชิงชอง - อดัม นายอำเภอควินน์มา 461 00:42:43,917 --> 00:42:46,166 ควินน์ ขอบคุณพระเจ้าที่คุณมา 462 00:42:46,167 --> 00:42:47,667 ไม่รู้ว่าแอรอนหายไปไหน 463 00:42:48,292 --> 00:42:50,666 - เขาหายไปนานแค่ไหนแล้ว - สองวัน 464 00:42:50,667 --> 00:42:53,458 เขาไม่ได้กลับบ้าน ตั้งแต่หลังมื้อค่ำวันขอบคุณพระเจ้า 465 00:42:54,542 --> 00:42:56,707 เขาอาจกลับมหาลัยโดยที่ไม่บอกหรือเปล่า 466 00:42:56,708 --> 00:42:57,708 แอรอนไม่ใช่คนแบบนั้น 467 00:42:59,958 --> 00:43:01,041 แล้วเธอล่ะ 468 00:43:01,042 --> 00:43:03,042 พอจะรู้เรื่องอะไรไหม 469 00:43:04,083 --> 00:43:06,167 ผมบอกไปแล้ว เขาอาจอยู่กับแอบร้า เบค่อนก็ได้ 470 00:43:07,833 --> 00:43:11,457 - ผมจะลองโทรไปบ้านเบค่อนอีกที - ผมจะขับรถตามหาเขา 471 00:43:11,458 --> 00:43:13,792 อดัม เรามีเรื่องต้องคุยกัน 472 00:43:17,500 --> 00:43:18,417 เรื่องอะไร 473 00:43:19,458 --> 00:43:20,875 ผู้หญิงคนนั้น เคทน่ะ 474 00:43:21,917 --> 00:43:25,042 - เธอยังแต่งงานกับคุณอยู่ไหม - ครับ 475 00:43:25,833 --> 00:43:26,750 ทำไมล่ะ 476 00:43:27,250 --> 00:43:29,250 เธอฆ่าตัวตายเมื่อคืนนี้ 477 00:43:57,583 --> 00:43:59,458 โธ่ ที่รักที่น่าสงสาร 478 00:44:03,125 --> 00:44:05,042 คุณไม่ต้องรับศพเธอก็ได้ 479 00:44:06,583 --> 00:44:08,333 เป็นผมก็คงไม่รับ 480 00:44:09,000 --> 00:44:09,958 ผมอยากรับ 481 00:44:11,625 --> 00:44:12,750 ผมจะรับศพเธอ 482 00:44:14,083 --> 00:44:15,249 ผมจะฝังศพเธอ 483 00:44:15,250 --> 00:44:17,583 - ยังไม่หมดแค่นั้น - อะไร 484 00:44:20,792 --> 00:44:21,917 พินัยกรรมของเธอ 485 00:44:24,000 --> 00:44:26,417 เธอยกทุกอย่างให้ลูกชายคุณ 486 00:44:29,792 --> 00:44:32,417 "ยกให้ลูกชายของฉัน แอรอน" 487 00:44:39,667 --> 00:44:41,208 เธอรู้ชื่อเขาได้ยังไง 488 00:44:45,500 --> 00:44:46,542 แอรอน! 489 00:44:51,083 --> 00:44:51,958 แอรอน! 490 00:44:55,333 --> 00:44:56,375 แอรอน! 491 00:45:01,375 --> 00:45:02,417 แอรอน! 492 00:45:19,167 --> 00:45:23,000 ใช่แล้วครับ ผมแจ้งเรื่องไว้ที่พาโลอัลโตแล้ว 493 00:45:24,833 --> 00:45:28,917 ผมหวังว่าคุณจะบอกได้ว่า เขาซื้อตั๋วรถไฟหรือเปล่า 494 00:45:37,250 --> 00:45:38,250 เข้าใจครับ 495 00:45:41,167 --> 00:45:42,167 ได้ครับ 496 00:45:42,958 --> 00:45:45,417 ครับ ถ้าได้จะขอบคุณมาก ขอบคุณครับ 497 00:46:00,333 --> 00:46:02,292 คิดว่าทำแบบนั้นจะช่วยได้จริงเหรอ 498 00:46:04,458 --> 00:46:05,958 รู้ใช่ไหมว่าแอรอนอยู่ไหน 499 00:46:11,833 --> 00:46:13,875 พวกเธอมีเรื่องอะไรกันงั้นเหรอ 500 00:46:19,250 --> 00:46:20,625 ผมพาเขาไปเจอเธอ 501 00:46:22,750 --> 00:46:23,708 แม่ของเรา 502 00:46:26,208 --> 00:46:27,332 ผมก็ไม่รู้ว่าทำไปทำไม 503 00:46:27,333 --> 00:46:29,500 ไม่ต้องมาอ้าง เธอรู้ว่าทำไม 504 00:46:30,708 --> 00:46:32,624 เธอเจ็บปวด เลยอยากทำร้ายคนอื่นบ้าง 505 00:46:32,625 --> 00:46:33,624 ผมโกรธ 506 00:46:33,625 --> 00:46:34,542 เธอใจร้าย 507 00:46:35,583 --> 00:46:36,708 ได้โปรด 508 00:46:38,250 --> 00:46:40,292 บอกผมทีว่าแอรอนจะไม่เป็นไร 509 00:46:43,958 --> 00:46:44,875 แอรอน 510 00:46:54,250 --> 00:46:56,500 อดัม นี่มันเกิดอะไรขึ้น 511 00:46:58,250 --> 00:47:00,249 "พ่อครับ ผมสมัครเข้ากองทัพแล้ว 512 00:47:00,250 --> 00:47:03,333 ผมบอกพวกเขาว่าผมอายุ 18 ไม่ต้องห่วงผม แอรอน" 513 00:47:11,875 --> 00:47:13,000 แอรอน… 514 00:47:14,042 --> 00:47:16,125 - อยู่ไหน - แคล โทรตามหมอที 515 00:47:17,375 --> 00:47:21,042 - อะไรนะ - แคล โทรตามหมอ ไป เดี๋ยวนี้ ไปเร็ว 516 00:47:22,875 --> 00:47:24,582 อดัม 517 00:47:24,583 --> 00:47:26,792 ไม่เป็นไรนะ อดัม มองผมสิ 518 00:47:32,333 --> 00:47:34,083 (สมัครเข้าเป็นทหาร) 519 00:47:41,583 --> 00:47:47,917 (คุณอยู่ฝั่งไหนของหน้าต่าง) 520 00:47:48,750 --> 00:47:51,542 {\an8}(พฤษภาคม ปี 1918) 521 00:47:52,042 --> 00:47:54,708 พวกเขาปะหลอดเลือดแดงเหมือนปะยางในไม่ได้ 522 00:47:55,375 --> 00:47:57,792 จากที่ฉันอ่านเรื่องภาวะเลือดออกในสมอง 523 00:47:58,708 --> 00:48:01,125 ดูเหมือนว่าจะมีแค่เวลาที่ช่วยเยียวยาได้ 524 00:48:05,000 --> 00:48:08,666 แต่มันอาจเกิดซ้ำได้ใช่ไหม แล้วก็หนักกว่าเดิมน่ะ 525 00:48:08,667 --> 00:48:10,917 เราต้องคุมความดันของเขาให้ต่ำไว้ 526 00:48:11,792 --> 00:48:13,458 ไปหยิบนั่นมาทีสิ 527 00:48:19,958 --> 00:48:21,333 แล้วแอบร้าเป็นไงบ้าง 528 00:48:22,833 --> 00:48:24,500 คิดถึงตอนที่เธอมาที่นี่จัง 529 00:48:26,500 --> 00:48:28,041 เธอไม่อยากข้องเกี่ยวกับผม 530 00:48:28,042 --> 00:48:28,875 อ้อ 531 00:48:30,375 --> 00:48:31,791 เธอพูดแบบนั้นเหรอ 532 00:48:31,792 --> 00:48:33,000 ไม่ต้องพูดก็รู้ 533 00:48:34,458 --> 00:48:36,292 เธอรู้ว่าผมเป็นตัวการที่ทำให้เขาไป 534 00:48:36,958 --> 00:48:37,917 รู้ไหม 535 00:48:39,417 --> 00:48:41,958 การเกลียดตัวเองไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นหรอกนะ 536 00:49:14,208 --> 00:49:17,167 ไง พ่อนายเป็นไงบ้าง 537 00:49:18,250 --> 00:49:20,458 - ดีขึ้นนะ - ก็ดีแล้ว 538 00:49:22,250 --> 00:49:24,542 เราไม่ได้ข่าวแอรอนเลย เขาได้เขียนหาเธอไหม 539 00:49:36,417 --> 00:49:37,333 อ่านสิ 540 00:49:40,792 --> 00:49:45,000 "ฉันไม่เหมาะกับเธอ ฉันอยู่ในกองทัพ อย่าเข้าใกล้ครอบครัวฉันอีก" 541 00:49:48,167 --> 00:49:49,250 แค่นี้เหรอ 542 00:49:54,625 --> 00:49:56,167 ไอ้เวรตะไลเอ๊ย 543 00:49:58,625 --> 00:50:01,458 ฟังนะ เธอจะเกลียดฉันก็ได้ ฉันสมควรโดนแล้ว 544 00:50:02,167 --> 00:50:06,083 แต่อย่าหนีหน้าไปแค่เพราะแอรอนสั่งเลยนะ 545 00:50:07,375 --> 00:50:09,417 ลีคิดถึงเธอมาก 546 00:50:18,458 --> 00:50:20,208 ตอนแอรอนกับฉันเด็กๆ 547 00:50:21,875 --> 00:50:24,042 เราแต่งเรื่องราวของเราขึ้นมา 548 00:50:24,667 --> 00:50:26,500 และเขาก็ไม่ยอมปล่อยวางมัน 549 00:50:28,083 --> 00:50:31,792 ไม่ว่าฉันจะพยายามบอกเขาแค่ไหน ว่าทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว 550 00:50:32,667 --> 00:50:34,000 ฉันเปลี่ยนไปแล้ว 551 00:50:39,458 --> 00:50:41,000 ฉันไม่ได้เกลียดนาย แคล 552 00:50:44,542 --> 00:50:45,875 ไม่ได้เกลียดเลยสักนิด 553 00:50:52,625 --> 00:50:54,208 บอกลีนะว่าฉันจะไปหาเร็วๆ นี้ 554 00:51:00,500 --> 00:51:01,458 แอบร้า 555 00:51:03,167 --> 00:51:06,167 เธอเคยไปดูดอกอาซาเลียบานที่อลิซาลไหม 556 00:51:08,125 --> 00:51:09,792 เธออยากไปกับฉันไหม 557 00:51:13,125 --> 00:51:14,458 เราไปปิกนิกกันได้ 558 00:51:17,458 --> 00:51:18,417 โอเค 559 00:52:09,458 --> 00:52:16,333 (ด้วยความระลึกถึงแคทเธอรีน แทรสก์ มรณะ 29 พ.ย. 1917 อายุ 37 ปี) 560 00:52:26,750 --> 00:52:28,708 เมื่อคืนผมฝันแปลกๆ 561 00:52:29,875 --> 00:52:31,042 ถึงพ่อผม 562 00:52:32,375 --> 00:52:34,000 ได้ยินว่าเป็นบุรุษที่ยิ่งใหญ่นี่ 563 00:52:34,917 --> 00:52:35,917 ขอบคุณ 564 00:52:38,292 --> 00:52:39,541 ใครบอกคุณ 565 00:52:39,542 --> 00:52:42,207 ผมอ่านข่าวที่ตัดเก็บไว้ ที่อยู่ในกองข้าวของของน้องคุณ 566 00:52:42,208 --> 00:52:44,749 อาชีพทหาร วอชิงตัน 567 00:52:44,750 --> 00:52:46,542 รู้ไหมว่าเขาเป็นขโมย 568 00:52:49,458 --> 00:52:51,000 เขาขโมยจากทหารผ่านศึก 569 00:52:52,000 --> 00:52:53,583 เขาถึงได้ร่ำรวยขึ้นมา 570 00:52:55,250 --> 00:52:57,208 ผมใช้เวลานานเลยกว่าจะเชื่อ แต่… 571 00:52:58,875 --> 00:52:59,875 มันเป็นความจริง 572 00:53:00,583 --> 00:53:04,082 งั้นคนที่ซื่อสัตย์ที่สุดที่ผมเคยรู้จัก 573 00:53:04,083 --> 00:53:07,542 ก็ใช้ชีวิตทั้งชีวิตด้วยเงินที่ขโมยมาสินะ 574 00:53:20,292 --> 00:53:22,708 - เอาดอกอาซาเลียมาฝากด้วยนะ - ได้ค่ะ 575 00:53:23,958 --> 00:53:25,166 ไปกับเราสิ 576 00:53:25,167 --> 00:53:27,292 อย่าป๊อดน่า ไปสิ 577 00:53:36,500 --> 00:53:38,582 - รอเดี๋ยว ไปพร้อมกัน - อ้อ 578 00:53:38,583 --> 00:53:40,375 วันนี้อากาศดีเหมาะไปปิกนิกนะ 579 00:53:41,042 --> 00:53:42,333 เอาของมาครบแล้วนะ 580 00:53:43,958 --> 00:53:46,500 แทบจะทำให้คนเรา อยากกลับไปเป็นหนุ่มสาวอีกครั้งเลย 581 00:54:04,708 --> 00:54:07,167 ฉันว่าการเก็บดอกอาซาเลียมันงี่เง่านะ 582 00:54:08,000 --> 00:54:09,875 เดี๋ยวอีกวันมันก็เฉาแล้ว 583 00:54:11,208 --> 00:54:12,167 ก็ใช่ แต่ 584 00:54:13,250 --> 00:54:14,833 มันเป็นข้ออ้างที่ดีนะ 585 00:54:36,583 --> 00:54:38,208 ฉันกลัวที่จะทำแบบนั้น 586 00:54:40,208 --> 00:54:41,208 ทำไมล่ะ 587 00:54:43,333 --> 00:54:44,833 เธอเป็นแฟนคู่แฝดฉัน 588 00:54:46,125 --> 00:54:47,042 เคยเป็น 589 00:54:50,208 --> 00:54:51,875 เธอเคยกลัวบ้างไหม 590 00:54:58,000 --> 00:54:59,125 ตลอดเวลาเลย 591 00:55:22,292 --> 00:55:24,916 ถั่วลันเตาบนรั้วครัวคงดูสวยดีนะ 592 00:55:24,917 --> 00:55:26,708 คงช่วยบังบึงโคลนนั่นได้ 593 00:55:29,042 --> 00:55:30,792 คิดว่ามันจะได้รับแสงแดดพอไหม 594 00:55:35,250 --> 00:55:36,083 ได้ยินไหม 595 00:55:37,333 --> 00:55:38,208 อะไร 596 00:55:48,500 --> 00:55:49,750 จะไม่ไปหยิบมาเหรอ 597 00:56:06,333 --> 00:56:08,708 (โทรเลขเวสเทิร์นยูเนียน) 598 00:56:32,583 --> 00:56:33,583 สวัสดี 599 00:56:42,917 --> 00:56:43,750 ลี 600 00:56:50,542 --> 00:56:52,125 แอรอนตายแล้ว 601 00:56:54,375 --> 00:56:57,667 ตายในสนามรบที่ฝรั่งเศส 602 00:57:00,417 --> 00:57:07,042 พ่อเธอเอาแต่นึกถึงเรื่องนี้ซ้ำๆ จนขึ้นหัวและมันระเบิดออก 603 00:57:08,542 --> 00:57:10,875 คุณหมอเมอร์ฟีอยู่ในห้องกับเขา 604 00:57:12,000 --> 00:57:13,792 เขาเส้นเลือดในสมองแตกอีกครั้ง 605 00:57:45,333 --> 00:57:46,500 อาการหนักแค่ไหนครับ 606 00:57:47,583 --> 00:57:50,417 มีอาการอัมพาตทางซีกซ้ายค่อนข้างรุนแรง 607 00:57:50,917 --> 00:57:53,000 เขารู้สึกตัวแล้ว แต่ยังไม่พูดอะไร 608 00:57:55,417 --> 00:57:56,625 เขาจะตายไหม 609 00:57:57,250 --> 00:58:01,125 เขาอาจอยู่ได้อีกสักสัปดาห์ สักเดือน สักปี 610 00:58:01,833 --> 00:58:04,250 หรืออาจตายคืนนี้ก็ได้ เราไม่รู้เลย 611 00:58:05,583 --> 00:58:06,667 เสียใจด้วยนะ 612 00:58:34,875 --> 00:58:35,917 พ่อครับ 613 00:58:47,208 --> 00:58:49,292 แอรอนต้องตายเพราะผมเอง 614 00:58:53,000 --> 00:58:54,583 ผมพาเขาไปที่ซ่อง 615 00:58:56,375 --> 00:58:57,833 ไปหาแม่ของเรา 616 00:59:01,958 --> 00:59:03,458 เขาถึงได้สมัครเป็นทหาร 617 00:59:06,792 --> 00:59:08,333 เขาถึงได้ตาย 618 00:59:25,625 --> 00:59:26,625 แคล 619 00:59:27,833 --> 00:59:28,667 แคล 620 00:59:46,167 --> 00:59:47,167 แคล 621 00:59:52,583 --> 00:59:53,750 ฉันทำให้แอรอนต้องตาย 622 01:00:01,042 --> 01:00:02,125 ฉันฆ่าเขา 623 01:00:05,833 --> 01:00:07,917 ฉันฆ่าเขา ฉันฆ่าแฝดของฉัน 624 01:00:09,833 --> 01:00:11,042 ฉันฆ่าเขา 625 01:00:11,542 --> 01:00:12,958 เขาเลือกจะไปเอง 626 01:00:13,958 --> 01:00:15,417 เพราะสิ่งที่ฉันทำไง 627 01:00:20,833 --> 01:00:22,333 ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี 628 01:00:23,292 --> 01:00:26,000 ฉันไม่รู้จะทำยังไง บอกฉันทีว่าต้องทำยังไง 629 01:00:26,792 --> 01:00:29,167 - แคล - บอกฉันทีว่าต้องทำยังไง 630 01:00:30,958 --> 01:00:33,958 - บอกทีว่าต้องทำยังไง - ฉันบอกไม่ได้ 631 01:00:40,583 --> 01:00:44,166 "และพระเจ้าตรัสว่า 'จงเกิดดวงสว่างต่างๆ ขึ้นในแผ่นฟ้า 632 01:00:44,167 --> 01:00:46,292 เพื่อแยกกลางวันจากกลางคืน 633 01:00:48,333 --> 01:00:50,708 ให้เป็นเครื่องหมาย 634 01:00:52,083 --> 01:00:53,750 บอกฤดูกาล'" 635 01:00:55,333 --> 01:00:56,333 ลี 636 01:01:00,667 --> 01:01:01,500 แคล 637 01:01:08,667 --> 01:01:11,167 อดัม ดูสิ 638 01:01:13,083 --> 01:01:15,375 นี่ลูกชายคุณ เคเลบ 639 01:01:16,625 --> 01:01:18,167 ลูกชายคนเดียวของคุณ 640 01:01:24,125 --> 01:01:27,250 ไม่ แคล ไม่เป็นไร 641 01:01:28,833 --> 01:01:29,875 ไม่เป็นไร 642 01:01:31,042 --> 01:01:32,125 นั่งตรงนี้ 643 01:01:40,667 --> 01:01:43,083 อดัม ผมไม่รู้ว่าคุณจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน 644 01:01:43,750 --> 01:01:45,333 อาจจะอีกนาน 645 01:01:46,750 --> 01:01:48,042 อาจจะแค่ชั่วโมงเดียว 646 01:01:51,542 --> 01:01:53,375 แต่ลูกชายคุณจะมีชีวิตอยู่ต่อไป 647 01:01:53,958 --> 01:01:59,583 เขากับลูกๆ เขาจะเป็น สิ่งสุดท้ายที่หลงเหลือของคุณบนโลกใบนี้ 648 01:02:05,500 --> 01:02:08,958 ลูกชายคุณแบกความรู้สึกผิดไว้ จนแทบเกินจะรับไหวแล้ว 649 01:02:21,833 --> 01:02:22,792 อดัม 650 01:02:23,500 --> 01:02:25,667 ให้พรลูกชายคนเดียวของคุณเถอะ 651 01:02:30,625 --> 01:02:32,875 อย่าทำลายเขาด้วยการปฏิเสธเลย 652 01:02:36,542 --> 01:02:37,958 ช่วยเขานะ อดัม 653 01:02:41,042 --> 01:02:42,500 ให้เขาได้เป็นอิสระ 654 01:02:51,500 --> 01:02:52,792 ทิมเชล 655 01:03:05,083 --> 01:03:06,167 ทิมเชล 656 01:03:08,917 --> 01:03:10,667 เจ้าเลือกได้ 657 01:06:12,167 --> 01:06:14,083 คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี