-Mam, wil je koffie? -Goed zo, Maria.
Hoe gaat het met mama vandaag?
Hoi, mam. Ik ben het, Toula.
-Je dochter. -Nee.
Mijn dochter is jong en mooi.
Ga je huiswerk maken.
We hebben alles met haar besproken.
Weet je nog dat we het hadden over Toula's reis?
Ik had het er gisteravond nog met je vader over.
Ik weet dat hij er niet meer is. Ik ben niet gek. Ik sprak hem in mijn droom.
Je gaat naar Griekenland voor de reünie in je vaders dorp.
Precies. En?
Je hebt je vader beloofd om zijn dagboek aan zijn beste vrienden te geven.
-Klopt. -Precies.
-Ze weet het nog. -Ik weet het heus wel.
Wat leuk om je te ontmoeten.
Ik maak maar een grapje.
Ik weet het wel.
Moeders doen altijd alsof het goed gaat, zodat niemand zich zorgen maakt.
Een moeder ziet het als haar taak om voor iedereen te zorgen.
Griekse vrouwen staan na de bevalling meteen op om voor iedereen te koken.
De Griekse man staat erbij en roept zichzelf uit tot hoofd van het gezin.
Sinds mijn vaders dood hebben we al een tijd niet meer met zijn allen gegeten.
We drijven uit elkaar.
Dat voelt gek. In onze familie zaten we aan elkaar geplakt met ons eigen zweet.
Zo leeft een immigrantenfamilie.
We werken samen en helpen elkaar. En we hebben een familierestaurant.
Maar vandaag niet. Ik ga op vakantie.
We gaan naar Griekenland.
Het is Nick.
Jij hebt papa's dagboek, toch?
We doen het, pap. Ik kom mama gedag zeggen.
-Met wie rij ik ook alweer mee? -Voula en Frieda.
Geen kinderen. Eindelijk tijd voor mezelf.
Ik wil er goed uitzien voor papa's vrienden.
Mam, ik heb haarverf nodig. Ik douche hier nog even.
Zie je dat?
Onze eerste keer in Griekenland. Mijn vader is nooit teruggegaan.
Immigrantenouders werken hard voor hun kinderen.
Zodat wij die reis wel kunnen maken. Eigenlijk niet eerlijk.
Maar mijn vader wilde dat ik zijn dagboek aan zijn vrienden zou geven.
Zijn levensverhaal.
Hij zei ook dat ik aan vakantie toe was omdat ik er oud uitzag.
Dus, op vakantie.
Welkom op Chicago International Airport.
-Paris, je bent er. -Wat zit je haar leuk.
-Hoe gingen je tentamens? -Ik denk dat ik beter thuis kan blijven.
-Je ziet Bennett weer als je terug bent. -Nee, dat is uit.
Het is nu Roscoe. Nee, Aristotle. Geregeld door Voula.
Dat werd dus ook niks. Ik wilde eigenlijk studeren deze zomer.
Je moet er even uit. Je vraagt te veel van jezelf.
We gaan naar Griekenland. Voor pappou.
Noem een woord, dan vertel ik je hoe dat woord uit het Grieks komt.
Nacho's.
-Ze komen ons uitzwaaien. -Iedereen?
-Er staat 'maximaal 20 mensen'. -Dat zijn zes Grieken.
-Iedereen buik inhouden. -Komt goed.
-Snacks. Te duur sinds je ontslag. -Ik ben met pensioen.
Een Griek gaat pas met pensioen na zijn dood.
-Goeie. Tik 'm aan. -Wat is dat?
-Het restaurant? -Komt goed.
Ik heb vlees besteld.
Zorg goed voor mijn moeder.
-Jullie zijn lief. -Weet ik.
We moeten gaan.
Dit is vlucht 204 naar Athene.
Vliegt elke Griek uit Chicago mee?
Wil iedereen die naar huis gaat gaan zitten?
Grote familievakantie.
Tante Voula. Ik heb de leiding. Je moet bij mij zijn.
Ik heb mijn bikini uit 1972 nog gevonden.
Wie wil er souvlaki?
Iemand souvlaki? Zelfgemaakt. Door mij.
Een oproep voor Souvlaki. Is er iemand die zo heet?
-Dit boze oog beschermt je. -Ik geloof niet in Griekse voodoo.
Daarom ben je nog steeds single.
-We stammen af van Alexander de Grote. -Ik ook.
Ian, waar ga je heen? Jij zit daar, toch? We hebben het net zo leuk hier.
Ik ben ook leuk.
Wanneer dan? Maakt ook niet uit, ik moet slapen.
Die grote knop.
Hier spreekt uw gezagvoerder. Riemen vast, we gaan zo vertrekken.
Mooi, mijn assistent is er.
-Familiedocumenten. -Familie?
Paris?
Aristotle, wat...
-Jij hier? -...doe jij hier?
Je theia heeft me ingehuurd. Ik wist niet dat jij er ook zou zijn.
-O, ja. Ze kennen elkaar. -Wat een toeval.
Zo'n leuke Griekse jongen.
Na een geweldige date heeft ze niks meer laten horen.
Waarom worden mijn grenzen niet gerespecteerd?
Grenzen?
-Ik heb nooit rust. -Ik laat je wel met rust.
Ik zorg dat je me niet ziet.
-Kan ik met iemand ruilen? -Nee, zitten.
Maak het goed en zoen elkaar.
Dat is Aristotle. Ik ruil wel met Paris. Ik moet...
Ze redden zich wel.
-Er is iets aan de hand met Paris. -Het gaat ons niks aan.
Wij zijn heel verschillend.
Nu zitten, anders gaan we niet naar Griekenland.
Zitten.
Welkom in Athene.
Mijn zonnebrandcrème met een Grieks etiket.
Waarom doen we dit nu pas?
Hallo, ik ben Aristotle. De autoverhuur is die kant op.
-Volgens mij is het deze kant op. -Nee, ik denk...
Jullie zijn er. De familie Portokalos. Ik heb jullie die uitnodiging gestuurd.
Ik ben de burgemeester van het dorp. Welkom op de reünie.
We zijn familie. Jullie pappou's pappou
was getrouwd met de schoonzus van mijn betovergrootmoeders zus.
Nichtje.
Nicht.
-Ik ben Victory. -Tante Voula. Ik word je favoriet.
Frappé. IJskoffie, maar dan op zijn Grieks.
-Dank je. Heb je ook cafeïnevrij? -Sopa. Dit is Griekenland.
Ik wil wel proeven.
Wat is dit?
-Wat betekent 'sopa'? -Stil.
Het betekent: kop dicht.
Loop mee naar de auto.
-Kom. -Ik mag voorin.
-Ik zei het eerst. -Kom mee, allemaal.
-Vind je het erg dat Aristotle er is? -Laat me.
-Nicht, jij mag rijden. -Ik ben hier nog nooit geweest.
Ik wijs de weg wel.
Dat ziet er goed uit, mori.
Victory.
-Hoeveel mensen komen naar de reünie? -Kom, zet de muziek aan.
Geweldig nummer. Nummer één. Het beste.
Meezingen, allemaal.
Toula, rechtdoor.
De stad Athene.
-Kunnen we daar even stoppen? -Nee.
Toula, hier links.
Het Parthenon.
-Gaan we daar vandaag heen? -Nee.
Het Olympisch Stadion.
-Kunnen we... -Nee.
Het is straks nog een stukje varen naar het eiland.
-Kunnen we het eiland zien vanaf hier? -Nee.
Sneller. Straks missen we de boot.
Is dat een strand?
-Mogen we zwemmen? -Ja.
Even een duik.
-We moeten naar het dorp. -Sopa.
Wel snel zijn, anders missen we de boot.
Aan boord, Toula.
Alsof we zijn teruggegaan in de tijd.
Mijn dochter is twee keer gescheiden.
En mijn zoon is gay.
Ik snap wel dat iedereen anders is.
Je ziet er leuk uit. Draag je liever jongenskleren of meisjeskleren?
Allebei en geen van beide.
-En u? -Dat verschilt per dag.
-Ik vind u wel aardig. -Dat vindt iedereen.
Al mijn hele leven heb ik een bot in mijn heup
dat uitsteekt als een cocktailprikker in een olijf.
Voel maar.
Olijfgaarden.
Mensen uit allerlei landen helpen plukken.
Er werken ook mensen uit ons dorp. Onze olijfgaarden hebben geen water.
Maar ik heb een plan om ze terug te halen.
Ja, want ik hou van ons dorp.
Ik hou van Griekenland. Nummer één. Het beste.
Daar is het. Het dorp waar mijn vader is opgegroeid.
Uitstappen.
BURGEMEESTER
-We maken een foto voor mama. -We zijn er.
-Klaar? -Ik heb je nek.
Trekken, trekken. Omhoog. Goed zo.
Ik weet hoe dit moet. Ontspan je lippen. Kijk alsof je boos bent op de camera.
En nu wegblazen.
Wegblazen.
Topmodellen. Fantastisch. Nummer één. Het beste.
-Ik stuur hem. -Ik ga even uitrusten.
Waar is Victory?
Elk dorp heeft verborgen weggetjes.
Het wordt een soort doolhof na eeuwenlang bezetters en oorlogen.
Volg mij maar.
Hier omhoog.
Hierheen.
Kom mee.
Nee, deze kant op.
-Waar is iedereen? -Misschien op hun werk.
Nee, er is hier iets niet pluis.
Wie zijn jullie?
Pardon, mevrouw...
-Wat doen jullie hier? -We komen voor de reünie.
We komen uit Amerika. We zijn de familie Portokalos.
Portokalos?
Ben jij een kind van Constantinos Portokalos?
Wat zei ze?
Ik was op een kinhaartje na je moeder geweest.
-Ik wist niet dat opa's dorp zo mooi was. -Niet over praten. Dat brengt ongeluk.
Er is hier niks open.
Op Mykonos, waar je moeder en ik zijn opgegroeid, is het altijd feest.
-Kunnen we daarheen gaan? -We zijn hier voor de reünie.
Kunnen we dan wat drinken?
-Hoe oud zou deze boom zijn? -Even kijken.
98 jaar en 7 maanden.
Borsthoogte, 64 centimeter, vermenigvuldigd met de diameter.
-Dendrochronologie. -Grieks.
Papa heeft ons verteld over dit plein.
Hij speelde hier met zijn beste vrienden, Thanasis, Dimos en George.
Je opa vertelde over een waterbron die van de berg naar beneden stroomde.
-Vrouwen vulden kannen. -We hebben maar één vrouw gezien.
-Wie? -Die boze.
Wie is boos?
Waar komt zij ineens vandaan?
Hallo, Constantinos. Fijn om je weer te zien.
Hallo, maar ik ben Nikos Portokalos, de zoon van Constantine.
Mijn vader is vorig jaar overleden.
-Weet u in welk huis hij gewoond heeft? -Vergaan in een brand.
Kom.
Volg mij maar door dit donkere steegje.
O, cool. Zo worden onze lichamen nooit gevonden.
Ik ben Alexandra en ik maak soep.
Ja, we gaan eraan.
Pak eieren.
En stoelen en kommen.
Deze twee eten niet genoeg. Je moet eten.
Daarom heeft zij geen borsten en hij geen kolo.
Oké, dank u wel. Het is goed zo.
Waarom? Dank u wel.
-Waar houdt je man zich aan vast? -Je moet wel rondingen hebben.
-Ik ruik eten. -Niet over praten. Dat brengt ongeluk.
-Welkom. -Mijn hulpje, Qamar.
Ze woont bij me, ik beschouw haar als een dochter.
Een wees uit Syrië. Groet haar, we zijn geen xenofoben.
-Grieks woord. -Ja, dat weten we.
Een vriendin.
-Je studeert filosofie. -Uitgevonden door Grieken.
Ook dat weten we.
-En jij? -Scheikunde.
-Pak het brood. -Leuk.
Dit is voor jou. Hopelijk vind je het mooi.
-Heet. -Nog nooit iets uit het vuur gehaald?
-Wat lief. -In mijn cultuur geven we cadeaus.
-Hoe kom je daaraan? -Van de burgemeester.
-Wie? -Victory?
Eén persoon stemde op Victory en nu is ze de burgemeester.
Ik heb eerlijk gewonnen.
-Wat heb je gedaan? -Dit is mijn plan om het dorp te redden.
Ik heb alle mensen die vertrokken zijn, uitgenodigd voor een reünie.
Als ze weer zien hoe mooi het hier is, komen ze wel terug.
Dan wordt ons dorp weer geweldig.
Ik ben een goeie burgemeester.
-Hoeveel mensen wonen hier? -Veel.
-Zes. -Zes is veel.
-Wie komen er allemaal? -Jullie.
-En? -Jullie.
Wacht. We komen voor de vrienden van mijn schoonvader. Zijn die er niet?
Rustig, pap.
Dat is geen ramp. Het is fantastisch. Geen zorgen.
-Het was een vermoeiende dag. -Ik bel wel een taxi.
Ik ben ook de taxichauffeur, maar jullie slapen in het grootste huis hier.
-Daar woont niemand meer. -We gaan naar dat hotel.
Als jullie ons willen beledigen...
We blijven hier graag.
Geen wifi.
-De trap is onbruikbaar. -Maar één slaapkamer.
Dan doen we het net zoals papa vroeger.
-Dit wordt leuk, jongens. -Een slaapfeestje.
Ik kan een facial doen met yoghurt. Of een klysma.
Nee, bedankt.
-Yoghurt met een smaakje of naturel? -Altijd met fruit.
Je moet niet zo je best doen.
Ik ben geen creep en ze valt niet op nerds.
-Nerds winnen uiteindelijk. -Was u een nerd?
Nee.
Vrouwen willen dat we naar ze luisteren en we kunnen veel van ze leren.
Tot je getrouwd bent, dan wurgen ze je in je slaap.
-Gelukt. -We hebben een vuurtje gemaakt.
Wat gezellig hier.
-Oké. -Ziezo.
Zo dan.
-Theia, we hebben een vuurtje gemaakt. -Bravo, heel mannelijk van jullie.
Niet opscheppen. Dat brengt ongeluk.
Net als met je benen over elkaar zitten of een lege portemonnee cadeau geven.
En je tantes belachelijk maken ook.
-Ian. -Wat is er?
Er stond daar een man.
-Hij stond daar. Een man. -Hoe zag hij eruit?
Ik zag hem niet goed. Knap, priemende ogen.
-Knap? -Ja, hij stond daar.
Doe het maar met Pasen net als andere mensen.
-Gezellig dit. Heeft iemand het koud? -Nee, dus je hoeft niet te schreeuwen.
-Dat was wat. -Ik schreeuw wel vaker.
Sopa.
Het is anders dan verwacht, maar we zijn in Griekenland.
Dit is fijn.
Laten we maar gaan slapen.
-Ik ben niet moe. -Je hebt tien van die ijskoffies op.
Ik voel me prima.
BERICHT WEGENS ONVOLDOENDE STUDIEVOORTGANG
-We gaan naar de beste club. -Is die in de buurt?
-Tijd voor een drankje. -Welkom. Alsjeblieft.
Christos. De vriend van Qamar.
Al wil zijn vader dat hij met een Griekse trouwt.
-Het is dus geheim. -Zonde van je tijd.
Je kunt beter gewoon eerlijk zijn over wat je wilt.
Ik wil dansen.
Ik ken hem amper.
Jullie krijgen nog wel iets.
Maar ga nu lekker dansen.
Jij danst met mij.
-Ongemakkelijk, hè? -Sorry.
-Nee, ik had het moeilijk dit jaar. -Je hoeft niks uit te leggen.
Nooit. We maken er gewoon het beste van.
In een afgelegen dorpje vol geesten en boosheid.
We gaan ervoor.
Kom op.
Wat gebeurt er?
Ik dacht even dat mijn man was opgestaan uit de dood.
Ik werd vannacht wakker door de herrie van iemands wagen.
Is ze weg?
Goed nieuws. De opa van een vriend heeft de uitnodiging ontvangen.
O, hij is dood.
Mijn vaders vrienden Thanasis, Dimos en George.
-Die ken ik. -Wonen ze hier nog?
-Hoe vinden we ze? -Op de reünie.
-Weet je of ze komen? -Nee.
Aristotle, boodschappen.
Hoe ging het?
Kijk nou.
Waar komt ze toch vandaan?
Tassen en schoenen.
De grote stad. Ik ga shoppen tot je erbij neervalt.
Verse watermeloen. Kijk maar.
Ziezo. Kom mee.
Hierheen.
Hopelijk kent iemand mijn vaders vrienden.
Ik krijg de lekkerste kaas en de dikste bonen, toch?
Uiteraard.
-Wij kopen van ze en zij geven ons iets. -Bedankt.
Yiamas.
Lekker.
Weet u waar deze mannen uit het dorp Vrisi naartoe zijn verhuisd?
Drink.
Ik heb amper geslapen en drink nooit overdag.
Maak je niet druk. Een dame wordt nooit dronken. Yiamas.
-Weet u waar deze mannen nu wonen? -Drink.
Dank u wel.
Drink.
-Wil je ook wat zachte kaas? -Ja, hoor.
-Is er ergens een douche? -Daar.
-Er is geen warm water. -Geen probleem.
Iets gehoord van mijn vaders vrienden?
Ik beloof je dat jullie reis niet voor niks zal zijn. Ze komen wel.
Waar staat de oudste boom hier? In de olijfgaard?
Vraag het Alexandra.
-Cool, hè? -Zeker.
-Er is daar een douche trouwens. -Bedankt, man.
Nick.
-Kies maar welke we vanavond eten. -Bedankt, maar ik ben vegetariër.
Nee.
Hoe kom ik uit bij de zee?
Bedankt.
Hoi, theia.
-Is dat een monument? -Ja, er zijn veel oorlogen geweest.
Daar praatte mijn vader nooit over.
Die jaren hebben hem sterk gemaakt en hij was nergens bang voor.
Een typische Griekse man.
Verstop je.
Schuif eens op.
Ik zal eens rondvragen. Hier.
Drink.
Maak je niet druk. Een dame wordt nooit dronken.
Ik heb mijn moeder nooit iets anders zien drinken dan miswijn.
Ze hadden dorst.
Ik heb een insect ingeslikt.
Kom.
Paris, goed zo.
Daar zijn ze. Victory, deel deze maar uit.
-Dank je. -Alexandra, voor jou.
-Ik zag die man weer. -Welke man? Heb je gedronken?
Ik zag die knappe man weer die ik gisteravond door het raam zag.
Vreemd. Zin om te rotzooien in het kippenhok?
Ik heb suiker nodig voor mijn bougatsa.
Hé, Toula. Gaan we met zijn allen eten?
Inderdaad.
Leuk.
-Heb je papa's vrienden gevonden? -Hopelijk snel.
Luister, je vindt ze wel. Je vindt ze echt wel.
Je kunt goed koken. Ik ook, misschien nog wel beter.
Wacht maar.
Ga weg. Weg.
Laten we de zes inwoners uitnodigen. Ik vraag ze wel.
Ik kook. Zet je broek op de eetstand.
Doe alsof je boos bent op de camera. En nu wegblazen.
Topmodellen. Fantastisch. Nummer één. Het beste.
-Waarom heb je nog niks ondernomen? -We zijn gewoon vrienden.
Dat besluit je als je erachter komt dat je date je nichtje is.
We krijgen bezoek.
-Je bent dronken. -Dat ben je zelf.
Dat is hem.
De man die ik zag.
-Alexandra's zoon. -Aangenaam.
De zoon van Alexandra, ook weer opgelost.
Waarom kijkt hij zo naar je? Waarom glimlach je?
-Dat doe ik niet. -Jawel.
-Je zei dat je hem zo knap vond. -Echt waar?
Mag ik niet kijken naar een knappe man die duidelijk op me valt?
Ik ben je broer.
Sopa.
-Broer? -Ja.
Dus je valt niet op Toula. Duidelijk.
-Wacht eens. -Wat gebeurt er?
Ik had iets met je vader voor hij vertrok en je moeder ontmoette.
Je vader heeft nooit geweten van het bestaan van onze zoon Peter.
-En dit is mijn zoon, Christos. -Hallo.
Ongelooflijk.
We zijn familie.
-U hebt het al die tijd voor u gehouden. -Het was mijn geheim.
Geheimen zijn zonde van je tijd.
Proost op de waarheid.
En Qamar en Christos hebben iets met elkaar.
Wat?
-We hadden het zelf willen vertellen. -Ik wil niet dat u anders naar me kijkt.
We zijn verliefd.
Wie wil er bougatsa?
-Ik wil wel een stukje. -Ja.
Ja, sorry. Maar weet u waar hij nu woont?
Nee, niet de vader, maar de opa.
Ja, vertel hem over de reünie.
'Welkom op de reünie.' Komt er wel iemand?
Het wordt helemaal geweldig. Net als gisteravond. Heel gezellig.
Het was een ramp en dat kwam eigenlijk door jouw toost.
Dat is nou juist zo leuk aan mij.
-Hoe gaat het met je hoofd? -Het voelt alsof het te strak zit.
-Wat zit hij te trimmen? -Wat denk je?
Boven of beneden?
Peter is boos omdat Qamar niet Grieks is.
Ik ben ook niet Grieks en dat is ook goed gekomen.
Vind je?
Nog een broer. Ik kan er met mijn hoofd niet bij.
Mijn hoofd kan er ook niet bij.
Het verbaast me, maar het verbaast me niet, want ik ben nooit verbaasd.
Ik volg je niet meer.
-Moeten we mama over Peter vertellen? -Nee.
Ga je je zus vertellen dat haar man nog een zoon had?
-Frieda, je kent me toch. -Sorry, jij roddelt niet.
Ik roddel niet, maar ik ben wel een kletskous. Ik heb haar al gebeld.
Toula, je telefoon gaat.
Het is Athena.
Hebben we nog een broer?
Mama is er ook. We hebben haar verteld over Peter.
Hoi, mam.
Had jullie vader een zoon waar hij niks van wist?
Nou ja, dat was allemaal lang geleden.
Er is altijd ruimte voor meer in onze familie.
Zeg maar tegen Peter dat ik hem graag wil ontmoeten.
En doe zijn moeder de groeten van me. Ze heet zeker Alexandra.
-Dat klopt. -Je vader praatte in zijn slaap.
-Waar hadden we het over? -Ik ben het, Nick. Je zoon.
Dat weet ik. Dat weet ik wel.
-We houden van je. Het geeft niet. -We houden van je.
-We spreken jullie wel weer. -Dag.
Het komt wel goed.
Ik heb uw recept gemaakt.
Niet genoeg mizithra.
Kijk nou, wat lekker.
Hete kaas, hete kaas.
Nummer één. Het beste.
Hier worden de bladeren van de olijven gescheiden.
Waarom staat de dorpsfontein droog?
Een rots blokkeert de stroom. Ik moet er nog iets aan doen.
Hup, hup, hup.
Mijn zoon is zijn moeder verloren, maar hij is sterk en slim.
Hij heeft duurzame landbouw gestudeerd.
Ons land heeft zijn verstand nodig.
Maar hij verdoet zijn tijd met een xeni. Een xeni.
Eet iets, dan voel je je vast beter.
Weet jij waar de oudste boom hier staat? Mijn vader...
Onze vader heeft me verteld dat hij daar vroeger vaak onder zat te dromen.
-Weet jij waar hij staat? -Nee.
-Vraag het mijn moeder. -Nee.
Staat je hoofd nog steeds op knappen?
Loop met me mee. Ik ga bij een monnik langs.
Ik kan niet. Ik moet echt op zoek naar de vrienden van mijn vader.
Het spijt me van gisteravond. Ik was vergeten dat er alcohol zat in drank.
Voor alle duidelijkheid, ik viel niet op je.
Ja, het is duidelijk.
Dit was van onze vader.
Een dagboek dat hij bijhield toen hij naar Amerika vertrok.
Zouden die uitnodigingen aankomen bij de oudere mensen die zijn vertrokken?
-Nee, geef het op. -Ik blijf toch maar overal zoeken.
-Dank je, Toula. -Geen probleem.
-O, kijk. Zie je dat? -Je hebt veel kinderen.
Ja, ze luisteren alleen niet naar me. Maar ik pas me wel aan.
Je weet wat ze zeggen. Een boom die buigt is sterker dan een boom die breekt.
Volgens mij is het: een boom die niet buigt, breekt door de wind.
Nee, het is: De windloze boom buigt door te breken.
-Wat is een windloze boom? -Hoezo? Kom op nou.
Een windloze boom is als een koppige vader.
-Waardeloze metafoor. -Nog even over je zoon.
Ik wens je veel plezier in Griekenland.
Sorry dat ik niet zo veel Grieks spreek.
-Ik ken wel: efharisto. -Heel goed.
Wij hebben dit allemaal gekregen en ik wil het graag aan u geven, als dat mag.
Natuurlijk mag dat. 'Doorgeven' is een Grieks woord.
Zo zie je maar.
Als Victory's plan werkt en mensen terugkomen,
gaan Qamar en ik hier biologische producten verbouwen en exporteren.
Dat is ons toekomstplan.
En jullie?
Ik hoop dat ik een andere kamergenoot krijg.
Hij steelt water en flosdraad van me. Best wel irritant.
Paris, wil jij misschien iets zeggen?
Ik moet geloof ik ergens anders zijn.
Ik ben een prutser.
Mijn vader vroeg maar één ding van me en dat lukt me niet eens.
Hij vroeg best veel van je, Toula.
Ja, hè?
Elke dag weer.
Het was echt veel.
Maar dit is belangrijk. Ik heb het hem beloofd.
Wat een moeilijk jaar, hè? Allebei onze vaders.
En nu blijk ik nog een broer te hebben.
Mijn moeder.
Dat is ook lastig. Ik vraag me af hoe het voor haar is, of ze bang is.
-En er is iets aan de hand met Paris. -Nee, nee, nee.
Wat staat hier?
Daar? Er staat Syros, dat is een eiland hier. Hoe kom je hieraan?
Van die monnik. Het moet een lijst zijn van mensen die zijn weggetrokken.
-En waar we ze naartoe zijn gegaan. -Wat?
Ze staan er allemaal op, Thanasis en Dimos en George.
Ik hou echt zo veel van je. Ik moet Nikki bellen.
Ik hoor dat je een knappe broer hebt.
-Hoe is de reünie? -Die is er niet.
-Alle vrienden van Gus zijn verhuisd. -Thanasis is naar Syros gegaan.
Dimos is naar Paros verhuisd en George naar Rhodos.
-Jij was vorige zomer op Syros, toch? -Ja, ik ken Syros en Paros.
Patrick en ik hebben vijf eilanden bezocht.
Kunnen jullie rondbellen om te vragen of iemand die drie mannen kan bereiken?
Tuurlijk, ik ken wel een paar mensen.
We gaan er meteen achteraan.
Allemaal dankzij jou.
Dit is vlucht 235 naar Athene.
Denk je dat er meer mensen naar de reünie komen?
-Kunnen we onze terugvlucht verzetten? -Dat gaat niet met onze tickets.
Papa, alsjeblieft.
Gun me mijn privacy nou.
Kom eens hier.
Moet je dat uitzicht zien.
Het is prachtig.
Hier is mijn vader mee opgegroeid. Alleen hadden ze geen eten.
Hij heeft hard gewerkt om een leven op te bouwen.
Laten wij dat niet doen.
Dit is onze eerste keer in Griekenland. We gaan nooit echt op vakantie.
We moeten genieten. We zijn op vakantie.
Laten we ervan genieten nu het nog kan.
Ik probeer Nikki nog een keer.
-Heb je mijn vaders vrienden gevonden? -Maak je niet druk.
Ik moet ophangen.
SUV of convertible?
'Convertible.'
Deze veerboot gaat naar Syros.
We zijn op het eiland Syros. Verlaat de boot via de achterzijde.
We hebben vorige zomer samen gefeest.
We zoeken Thanasis Papagianopoulos. Hij is rond de 80 en komt uit Vrisi.
We vinden hem wel.
Welkom op Paros.
-Van Angelo. -'Maak je niet druk. Wij regelen het.'
Het komt goed. Straks kun je het dagboek aan zijn vrienden geven.
Er is iets met Paris, maar dat mag ze zelf uitzoeken.
Thanasis?
We vinden hem wel.
Klaar voor de reünie zaterdag?
-Victory, er komt niemand. -Jawel, het wordt een groot feest.
-Mooi, want Qamar en ik gaan trouwen. -Wat zeg je nou?
Dat is geweldig.
De bruiloft is zaterdag.
-Geen reünie? -Ik weet het niet.
Ik ga het mijn moeder vertellen.
Een Griekse moeder heeft twee emoties: Ik hou zo veel van je.
En: waarom hou je niet zo veel van mij als ik van jou?
Waar komt ze toch vandaan?
Laat je ze trouwen? Ze is een vluchteling.
Yiayia, ze is een immigrant. Net als de Oekraïners aan wie u eten uitdeelt.
-Net als pappou in Amerika. -Je hield het geheim voor je familie.
-Wat is er zo grappig? -U bent echt eng.
Ian en ik hebben onze relatie eerst ook geheimgehouden voor onze ouders.
Net als u destijds.
Ik heb mijn baan opgezegd en deed twee weken alsof ik naar mijn werk ging.
Ik heb gerookt.
Ik heb het eerste jaar van mijn studie niks gehaald.
-Jij wint. -Wat?
-Niks gehaald? We vertrouwden je. -Wat is er gebeurd?
Ze was vrij en heeft gefeest als een beest. Zo gaat dat.
Jullie doken op elkaar in de auto als twee dassen op een pak koekjes.
Taki en ik hebben zo veel gerotzooid dat mijn gezicht er nog droog van is.
Voel maar.
-Moet ik de decaan nu bellen? -Nee, ik regel het zelf wel.
Net als ik heb gedaan.
-Je hebt mijn zegen niet nodig. -We gaan trouwen.
Mijn zegen heb je.
-We zijn nu familie. Je lijkt Grieks. -En u Syrisch.
Zingen, allemaal.
We moeten het haar zelf laten doen.
Dat zei ik toch?
Echt waar?
Wat heb je gedaan? Ik hoef geen details, maar ik wil één ding weten.
We moeten aan de slag. Christos, tantes, kom met mij mee.
En Toula, jij...
-Gaat vakantie vieren. -Ja?
Ja, we gaan ervoor.
-Doe het maar, stelletje dassen. -We komen later wel helpen.
Ik wil alles weten.
Prachtig.
Zo lukt het.
Thanasis Papagianopoulos? Weet u waar Dimos en George zijn?
-...dacht dat ik het aankon. -Waarom al die feesten?
Omdat ik nog nooit echt gefeest had.
-Wat heb je daar? -Niks.
Is dat de oudste boom?
Toula is net terug. Niks zeggen. Ik had die urn vast niet mogen meenemen.
Kun je een geheim bewaren?
Nee.
Peter.
Toula, ik hoorde dat je terug was. Kijk eens.
Ik vond dat je het moest weten.
-Waar ben je mee bezig? -Je gaat toch 'nee' zeggen.
Theia Frieda.
-Hoe komt hij hier? -Nick.
Weet jij wat mijn broer van plan is?
-Ik vraag je niet om roddels. -Mooi, dit is geen roddel, maar een feit.
Je broer vroeg me wat ervoor nodig was om je vader in Griekenland te begraven.
Als ik koufeta onder je kussen leg, droom je over met wie je trouwt.
Geen voodoo meer, oké?
En je kunt meer doen dan alleen trouwen en kinderen krijgen.
-Sommigen doen dat wel. -Dat mag ook.
-Wat ga je nou doen? -Zullen we het er niet over hebben?
Zo doen wij dat niet. Wij schreeuwen en bedenken samen een oplossing.
Met dreigementen en schuldgevoel.
We hebben niet genoeg geschreeuwd.
Geloof me, ik kan me niet nog rotter voelen dan ik me nu al voel.
Dat is geen maaltijd.
Kom, ik heb geit klaargemaakt.
Allemaal naar theia Frieda luisteren.
-Kom, we gaan die stenen verplaatsen. -Breng dat touw hier maar heen.
Dit gaat lukken. We zijn er klaar voor.
Oké, trekken.
-Waar is de urn? -Verstopt.
-Kom op, we kunnen het. -Nog een paar stenen.
-Trekken. -Ga door.
Rennen.
Nu zijn we klaar voor de bruiloft.
Moet dat niet weggehaald worden?
Sopa.
Dit is de Syrische dabke.
Luister, volg mij om de bruidegom te halen.
En volg Aristotle en Paris om de bruid te halen. Vooruit.
Je ziet er goed uit, mori.
We komen voor de reünie.
-Wie zijn dat? -Zij hebben hier gewoond.
Ze zijn hier voor de reünie.
Het is me gelukt.
Neef en nicht.
-Ik heb iedereen gevonden die je zocht. -Hoe dan?
Wat doen jullie hier?
Thanasis, Dimos en George?
Iedereen deze kant op.
We gaan nu een Griekse dans doen.
Mannen, kom de hasapia doen.
En vrouwen, kom met mij de Syrische samah doen.
Je hebt over Aristotle gedroomd vannacht.
-Hoe weet u dat? -Ik heb koufeta onder je kussen gelegd.
Griekse voodoo.
Ga dansen, ik hou je tas wel voor je vast.
-Hoeveel weet je? -Alles.
Je wilde met behulp van deze kit papa's as begraven in Griekenland.
Naast zijn lievelingsboom zodat hij een olijfboom wordt.
Er zitten zaadjes in en ik wilde de helft mee terugnemen naar mama.
Die beslissing is aan mama.
Mama kan zulke beslissingen niet meer nemen.
-We hebben geen gezinshoofd meer. -Hou toch op.
Eigenlijk zou jij dat moeten zijn.
-Ik? -Ja.
-Athena is de oudste. -Die heeft zes kinderen.
We vonden dat jij er tijd voor had.
-Dan moet Peter het worden. -Die heeft het ook te druk.
-Ik hak de knoop door. -O, ja?
Ja, door jou zijn we in Griekenland. Jij hebt papa's dagboek afgeleverd.
-Jij bent nu het hoofd van het gezin. -Hé, Nick.
Jij hebt papa hier teruggebracht.
-Dat is wel zo. -Jij bent het hoofd van het gezin.
Zullen we het samen doen? Dan hou jij de etentjes.
-Niet in mijn eentje. Jij helpt. -Doe ik.
Dan is het goed.
Weet je? Soms heeft mama een helder moment, al is het maar even.
En dat is genoeg, toch?
Hé, Nick. Deze kit is voor gecremeerde huisdieren.
O, ja. Ik dacht dat die hond een struik was.
-Het is een hond. -Net een struik.
Weet je wat? Je hebt gelijk.
Echt waar?
Wil je dansen?
Aristotle, je wilt niks met mij.
Mijn leven is een puinhoop. Nu weet je waarom ik niets meer van me liet horen.
Ik was aan het feesten. Het perfecte Griekse meisje.
Ik wil me op mijn studie richten. Dat is mijn plan.
De filosoof Aristoteles zei:
opleiding van de geest zonder opleiding van het hart is geen opleiding.
-Je bent echt zo ontzettend Grieks. -Kom op.
Ik moet mijn leven op orde krijgen. Kom mee.
Het komt wel goed.
Ik heb een voorstel.
Kunnen we het rustig aan doen?
-Stuur maar een berichtje. -Misschien doe ik dat wel.
Geen kinderen voor je bent afgestudeerd en een huis voor je ouders hebt gekocht.
Griekse tantes zijn beter dan dating-apps.
-Ze blijven niet. -Dat weet ik wel.
Ik heb zitten denken.
De migranten in het gebied zouden in de lege huizen kunnen wonen.
Misschien ben je toch wel een goeie burgemeester.
Ik zei 'misschien'.
-Goeie burgemeester, hè? -Nummer één. De beste.
-Hou maar. -Bedankt voor alles.
Nichtje.
Mijn vader wist vast dat we deze reis nodig hadden.
Om weer dichter tot elkaar te komen en elkaar te helpen met alle veranderingen.
We vertrokken om mijn vaders verhaal naar zijn vrienden te brengen.
We wisten niet dat we een deel van hem mee terug zouden nemen.
-Ian, waar ben je? Ik zie je niet. -Achter je. Draai je maar om.
-Waar dan? Ik zie je nog steeds niet. -Zwaai eens.
-Ik zwaai. -Spring op en neer.
Het is druk. Doe eens een ezel na.
Harder.
-Je staat buiten, hè? -Zie je wel dat ik leuk ben?
Het is onduidelijk wie nu het hoofd van het gezin is.
We kunnen er lekker over kibbelen.
Het doet er eigenlijk ook niet toe, als we maar samen zijn.
Laten we mama gaan halen en dan met zijn allen eten. Toula kookt.
-Zeg het maar. -Zet je broek op de eetstand.
We zitten aan elkaar geplakt met ons eigen zweet.
Vertaling: Wietske van der Pol