Veña!
Ves? Saíu todo ben.
Quero ser unha letra!
COLEXIO PO
Eh!
Veña, James!
Só un pouco máis, podes facelo!
Dille que agarde! Como?
Podemos perder o bus para ir ao colexio,
non para ir á casa.
Espera, por que me amol?
Detesto os buses.
Son fedorentos e ruidosos.
Igual tes que sentar con alguén fedorento e ruidoso.
Ou enriba da roda, sen espazo para as pernas.
Ou sentas con alguén e as vosas pernas tócanse.
Ou peor, que lle guste que se toquen!
Alégrome perder o bus, Max.
É bo estar ao aire libre e gozar do sol.
Toma xa! Choiva!
Gústanme os buses.
Onde se non podo ir con nenos
sen poder opinar a onde imos e cando?
É coma ter chofer.
É o contrario a ter chofer.
Que ganas de ter o meu coche.
Pero coa miña idade, quen sabe cando pasará?
Eh, Max, que é iso?
Lixo!
Max, ves o mesmo ca min?
Alguén tirou un carro de golf.
E nós sen xogar ao golf.
Vámonos.
Max, non preciso carné para conducir isto.
É a solución para os problemas do bus.
Axúdame a baixalo. É dicir, pódesmo baixar?
Por favor, son débil.
Funciona! Un coche propio por fin.
Xa me vou despedir do bus fedorento.
Podes dar a volta un momento?
Vale. Hai que levar a Lixiño dar unha volta.
Non sei se me gustan os alcumes tan chocantes.
Lixiño é o carro de golf. Coñecino no colector.
Que doce. Dou a volta de novo?
Non fai falta.
A conducir.
Si, toma!
É xenial. Por que tirarían un carro de golf?
O destino.
O universo escoitoume e recompensoume co que precisaba.
Nunca o pensara así.
Si!
Segue así, cousiña.
Si!
Mirade, traguei un rapaz.
Adorádeme.
Que, como vos vai?
Todo ben?
Un carriño de golf.
Acabáronse os buses escolares para min.
Ben, e lévasme dar unha volta?
Subide! Cabemos todos.
Creo que están sendo amables porque tes coche.
Son popular.
Eu non penso subir niso. Fede tan mal coma ti!
E dío o que non ten un coche propio.
Mañá recollereinos para ir ao colexio.
Todos compartiremos coche menos Stuart.
Irá no bus.
Que? Non!
Coche compartido!
É unha broma?
Noventa e nove botellas de zume.
Corenta e catro botellas de zume.
Colles unha e vala pasando.
Corenta e tres botellas de zume.
Corenta e tres...
Xa abonda! Ninguén bebe tanto zume.
Eh, James.
Axúdasme a mover o equipamento de hóckey
o próximo domingo ás cinco da mañá?
E Neander ten que ir ao aeroporto mañá.
Non vai a ningures, só quere ver un paxaro de metal.
Corenta e tres botellas de zume.
Non o entendo, Max.
Por que rescatar xente do bus é un pesadelo?
Pero que...?
Ai, perdoade. Coidado.
Polas patacas, que é iso?
O xerador de pulsos eléctricos, con máis potencia ca mil baterías.
Non o toques.
Vale.
E xa está? Non vas discutir? Nin protestar?
Non estou de humor.
Encantábame ir en Lixiño.
Agora ódioo.
O coche compartido arruinou toda a diversión.
É ruidoso, fedorento e vai moita xente.
Recollo xente antes do colexio
e déixoos despois.
Iso parece un bus escolar.
Un bus escolar?
Tes razón. Convertín o pobre Lixiño nun bus escolar.
Agora entendo por que tiraron o carro no colector.
Ter coche é unha maldición!
Tirouno unha meiga.
Si, a meiga do lixo.
Non digas iso de Lixiño.
É a maldición dos pasaxeiros.
Mañá acábase o do coche compartido.
Direilles a eses chupóns que vaian camiñando.
Xa chegaron.
Veña, vamos.
Vale, atendede. Teño unha noticia que darvos.
Con efecto inmediato, decidín que...
Que foi?
Mirade que chulo.
Stuart, vaia carro.
Si, mirade isto.
Portavasos.
Calefacción.
Pantalla táctil.
Si, Stuart!
- Que marabilla. - Si!
Veña, subide. Imos dar unha volta.
Que pasa? Querías librarte deles.
Si, pero non quería que saltasen do meu tren.
Quería empuxalos eu.
Teño que conseguir que volvan ao tren para empuxalos.
Vale.
Stuart, rétote a unha carreira.
O gañador queda co coche. O perdedor renuncia a el e volve ó bus.
Como me gusta tanto avergoñarte,
apúntome.
Síntoo, James, pero Lixiño non lle vai gañar a ese carro.
Claro que si. Coa axuda do xerador de pulsos de Eco.
E como llo vas quitar?
O triptófano no pavo sempre funciona.
Os bocadillos son boísimos.
Non me verás comer esas cousas noxentas,
nin facelas.
A coller o xerador.
Max, axuda!
MaX? Max, esperta!
Non!
Faltoulle pouco.
Sabía que ía ser doado vencerte,
pero non tanto.
Que? Non, aínda podo correr. Mira!
Ves? Ningún problema.
Asegurareime de que Lixiño volva ao colector.
Divírtete no bus.
Que vou facer? Non podo volver ao bus.
Conduzo eu por ti.
- En serio? - Si.
Chega un momento no que un amigo ten que axudar a outro.
Ti es o amigo.
- Como acende esta cousa? - Cun bico.
E xira a chave.
Eh!
O meu amigo axúdame.
Vale, vencereivos aos dous.
Cando este pano húmido caia, comeza a carreira.
Nós podemos, Max.
James!
Que facedes co xerador de pulsos?
Solta o pano!
Adiante!
Díxenche que conducir era divertido.
De que falas? Son berros de medo!
Ti mantén o pé no acelerador. Xa o temos.
Eh!
Agarda!
Aínda non gañaches.
O estrés dáme fame.
Podías comer do meu.
Síntoo, James, imos perder a Lixiño!
Non comigo aquí.
Gañamos!
Abur, Lixiño.
Nada de despedidas.
Lixiño sempre nos coidará dende o gran colector do ceo.
Díxenche que non tocases o xerador!
Agora teño que construír outro para defendernos de Torradiño.
Perdoa por romperche o xerador, pero teño máis problemas cás rebandas.
Teño que volver en bus!
Corenta e catro botellas de zume, corenta e catro botellas de zume.
Colles unha e vala pasando, corenta e tres botellas de zume.
É coma ter chofer!
Condutor, lévanos a por xeado!
Subtítulos: María Suárez Seijas
A meiga do lixo!