Uciekaj!
PRZEDZIWNE PRZYGODY JAMESA
I wszystko się udało.
Też chcę być literą!
ZAMIANA CIAŁ
SZKOŁA W DIRT
Lepiej uważaj, bo jeszcze trafisz do ust.
Pilnuj swojego nosa.
Czołem, partnerzy!
Jak moja nowa stylizacja? Zawsze chciałem być kowbojem.
Fajny kapelusz.
Patrzcie na te kroki.
Biedaczek myślał, że to Halloween.
Pewnie chce zostać klaunem na rodeo.
Łeb za duży na kapelusz.
Daj mu spokój, ty zwietrzała galareto!
Ty i ja po szkole. Plac zabaw, godzina 15.
Walczymy.
Doskonale.
No i po co broniłem Muchę?
Stuart spuści mi łomot i wrzuci na ruszt.
Będę pieczenią z chrupiącą skórką i soczystym środkiem.
Będziesz przepysznym trupem!
Czas na mowę pogrzebową.
Powiem parę słów o moim najlepszym przyjacielu.
Dlaczego nie ja?
Dzień dobry!
Zawsze chciałem być zegarem.
Dziś będę wybijał godziny w całym mieście.
Zostały cztery godziny do 15.
Cztery godziny do łomotu?
Dręczyciele zawsze każą czekać.
Gdyby zlał mnie teraz, wróciłbym ze szpitala na kolację.
Zamiast tego wyznacza sobie godzinę,
przez co ofiarę, czyli mnie,
cały dzień zżera stres antycypacyjny.
Stresujesz się? Ja tam ciągle myślę, jaki byłbyś pyszny.
Czekanie na wycisk to jak czekanie na zastrzyk.
Czekanie boli bardziej od igły.
A po wszystkim Stuart nie da ci lizaka.
To takie niesprawiedliwe.
Gdybyś mógł wykorzystać siłę w walce, byłbyś idealnym wsparciem.
Jaką siłę?
Wy tam! Wandale!
Doktor Siad? Echo?
Chodź tu.
Wyćwiczone te badyle.
Miło, że zauważyłaś.
Siema.
Co to miało być?
Nie mam dziadka do orzechów. Użyłam jej ud i dały radę.
Masz sprzęt do zamiany ciał?
Masz orzechy włoskie?
W przyszłości zamiana ciał to nic nadzwyczajnego.
Wiesz, co to znaczy?
Zamienimy się z rodzicami?
Pokażemy im, jak to jest, gdy trafiasz na stół laboratoryjny,
a przez twoje ciało płynie prąd?
Nie.
Odwaga Echo i siła krokodyla to idealne wsparcie przeciwko Stuartowi.
Zero stresu.
Nie dotykaj moich rzeczy!
Ale mam siłę.
Max ma siłę, nie ty.
Teraz już ja. Trzymaj łabądka.
Stało się.
Marzyliśmy o tym całe nasze życie.
Mam włosy!
Wreszcie mogę wypróbować fryzury z mojej listy.
Do fryzjera!
Zostało 230 minut do 15!
Dość tej demolki i czekania.
Czas zmierzyć się ze Stuartem.
Nie, dzięki.
- Postawię ci lunch. - Dobra.
Ja i moje wsparcie jesteśmy na ciebie gotowi.
Jakie wsparcie?
Cudownie!
Po co używam rąk?
Nieważne. Widzimy się o 15?
Mówiłem, że 15?
Dziś majtkowa środa. Mam sporo spotkań.
Musimy przełożyć na 16.
16?
Masz tam być.
Wiem, gdzie mieszkasz.
Nie wiem, ale mogę sprawdzić.
Nauczę się czytać mapy.
Co ty wyprawiasz? Miałaś być moim wsparciem.
Czeka mnie 260 minut nerwówki przed walką.
Mogę połykać całe tace.
Restauracje z bufetem pożałują, że w ogóle powstały.
Miałaś mi pomóc!
Już nie żyję.
Jeszcze mam szanse.
Muszę znaleźć Maxa, żeby przejść do jego ciała.
- Gdzie on jest? - Tutaj.
Siemka.
Co się stało? Czemu jesteś Muchą?
Wiesz, ile kosztuje fryzjer?
Zobaczyłem paragon...
i zwiałem z ciała Echo.
Teraz jestem Muchą.
A gdzie Mucha?
W ciele Echo.
No nie.
Potrzebuję jej ciała, by przejść do twojego,
żeby nie zamęczyć się oczekiwaniem na walkę.
Mogę wykorzystać moją moc nauczyciela.
„Zostajesz po szkole, Stuart”.
„Oddawaj jabłka”.
Stuart nie boi się Muchy.
Ale jeśli znajdę Muchę, przejdę do ciała Echo.
Echo i Birdie będą moim wsparciem!
W razie czego jestem w sklepie z perukami.
Gdzie poszedłby człowiek-mucha, który żałuje kupna kapelusza?
ODZIEŻ KOWBOJSKA U DUSTY’EGO
Szybko poszło.
Chciałbym oddać ten kapelusz.
Oczywiście, panienko. Nie trzeba grozić ptaszkiem.
Poszło łatwiej niż zwykle.
Szanujecie dziewczynki, a muchy nie? Niech będzie.
Szanujący się gość potrzebuje kowbojskiego kapelusza.
- Czyli chce pani kapelusz? - Uszanuj mój wybór!
Oczywiście.
Czuję, że żyję.
Więc to tak czuje się szanowana osoba.
Ding-dong!
Zostały trzy godziny do 16.
Uwielbiam wybijać godziny na terenie całego miasta.
Pan Mucha!
Przepraszam za bałagan.
- Zamienię nas... - Zamiana?
Nigdy w życiu!
Poznałem słodki smak szacunku.
Chcę więcej.
Zaraz! Panie Mucha!
Proszę pana.
Nie teraz.
Czas na dumny krok.
Szacunek pieszych.
Panie Mucha!
To jest to.
Dobre wieści. Zostały dwie godziny do 16.
Bardzo pana proszę.
Niech pożyczy mi pan sprzęt. Zaraz oddam.
PRZEJŚCIE DLA SENIORÓW
Szacunek graczy.
Ding-dong! Zostało 30 minut do 16.
A zresztą, baw się pan w kowboja!
Będę odliczał minuty do łomotu od Stuarta.
Ciebie też nęka, partnerze?
Był pan na lekcji? Broniłem pana.
Mucho, kim się stałeś?
Czy moc tej dziewczyny mnie zmieniła?
Czyżbym sam przestał szanować zwykłych chłopaków?
Dość autorefleksji!
Zaraz przez pana zginę.
Taki pan bojowy? To proszę mi pomóc, żebym się uspokoił.
Szczekaczka mi świadkiem.
Wybawię cię z żałosnych kłopotów, w które poniekąd sam cię wpędziłem.
Pomogę ci.
Najpierw musisz zastraszyć tego, który cię nie szanuje.
Chyba nie mogę tak iść na miasto.
Zaufaj mi. To wzbudza szacunek.
Wybiła godzina 16.
Ding-dong!
Wszyscy na to czekali. Nikt mi nie powiedział, o co chodzi.
Powinienem się martwić, ale co tam.
Jestem zegarem.
Fajnie wyglądam.
Właśnie tak.
James dotarł na 16 i nie dostał zawału z paniki.
Nie tego się spodziewałeś, co?
Myślałeś, że zmięknę pod presją czasu?
Oto jestem. Teraz pogadamy sobie inaczej.
Nie po twarzy!
Jesteś! I to z Echo!
Nikt jej nie pokona.
Dobrze kombinujesz. Każdy się przyda.
Że co? Komu się przyda?
Nie chciałeś go bić?
Niby dlaczego?
Bo dręczysz innych!
W sumie to tak,
ale tym razem mam problem z bandą łobuzów.
Stres mnie zżerał, ale potem wybroniłeś Muchę.
Pomyślałem, że mi pomożesz.
Chyba zwariowałeś. Kogo niby się boisz?
Ich!
Godzina 16. Zapłacisz za skradzione ciastka.
- Było napisane, że są za darmo. - One?
Niech to licho.
Spadam.
Nie jestem z nim!
Co się stało?
Harcerki.
- Coś za mało krwi. - Ale fajny dzień.
Co powiecie na wspólne przygody?
Przykro mi.
Działamy jako trio.
Gdy któreś z nas umrze, zadzwonię.
Moje ciało!
O nie.
Pasuje!
Masz sprzęt do powiększania kapeluszy?
No jasne.
Szacuneczek!
Szanowany kowboj potrzebuje ekipy.
- Ruchy, partnerze! - Nie!
Mam nauczkę.
Przestanę oceniać książki po okładce i spodziewać się najgorszego.
Dobry wieczór.
James trafi do kozy za 20 godzin i trzy minuty.
Do kozy?
Za bijatyki. Widzimy się za 20 godzin i trzy minuty.
Jeszcze się przekonamy.
Napisy: Mikołaj Kopczak
Uszanuj mój wybór!