Uciekaj!
PRZEDZIWNE PRZYGODY JAMESA
I wszystko się udało.
Też chcę być literą!
GRA POZORÓW
SZKOŁA W DIRT
ZAKAZ KONSUMPCJI SŁODYCZY NA TERENIE SZKOŁY
Tego nie jemy!
Masz towar?
Wasze ulubione. Chrupki serowe, wiśniożujki i czeko-mleko.
Chciałem trójczeko-mleko.
Za mocne jest. To nie dla ciebie.
Masz to, o co prosiłam?
Superowo. Dzięki.
Tylko uważaj. To klucz do laboratorium mamy.
Wyluzuj, ten sprzęt pomoże nam uratować przyszłość.
To znaczy pomoże mi, bo ty wciąż się oszukujesz.
Lecę na tacosy.
Wcale nie jest za mocne.
Czeko-mleko i chrupeczka Hopsa już do żołądeczka
Wiedziałam, że czuję cukier.
Czytaj!
„Zero śmieciowego jedzenia i słodyczy”.
POKÓJ NAUCZYCIELSKI
Skonfiskowane smakuje lepiej.
Nie ma to jak wiśniożujki.
Czy mamy tutaj trójczeko...
Dla ciebie za mocne!
Widziałeś?
Kładzie nogi na stole.
Pudło skonfiskowanego jedzenia!
Nie może być tak, że zakazują słodyczy,
a potem sami je jedzą na terenie szkoły.
Dość tej niesprawiedliwości.
Wtargnę tam, by uwolnić nasze słodycze.
Nie jesteś nauczycielem! Nie możesz tam wejść!
Jak cię złapią, to cię wyrzucą!
Nie wyrzucą mnie.
Tata ma plan.
Czemu nazywasz się tatą?
Plan jest taki.
Ty stoisz na czatach.
Ja wejdę środka po słodycze.
Spodziewałem się czegoś skomplikowanego.
POKÓJ NAUCZYCIELSKI UCZNIOM WSTĘP WZBRONIONY
Pamiętaj o planie.
A jaki był plan? Muszę sprawdzić.
Słodkości.
Trójczeko-mleko!
„Za mocne dla ciebie”. Też coś.
Ale kopie.
Czy słyszałem kaszel ucznia?
Uczniowie nie mają wstępu do pokoju nauczycielskiego!
Przepraszam pana.
To ja przepraszam.
Nie zauważyłem wąsów.
Dobrze pan wygląda.
Pan na zastępstwo, tak?
Tak, oczywiście.
Pański profesjonalizm robi wrażenie.
Jak się pan nazywa?
Nazywam się...
Czokuś.
Czokuś Mleczyson.
Czyli pan Mleczyson.
Brzmi poważnie.
Panie Mucha! Proszę odprowadzić pana do sali!
Pan na zastępstwo?
To widać. Brakuje panu pewności siebie.
Zdenerwowany? Nie ma czym.
Tylko nie zapominaj, że to ja tu rządzę.
Pańska sala.
W razie czego jestem po drugiej stronie.
Będę cię bacznie obserwował, niczym pająk muchę.
Przepraszam! Przypominam sobie plan kolegi.
- Umie pan czytać plany? - To ja.
Czarownica!
Złapali mnie i nie chciałem wylecieć. Przez wąs pomyśleli, że nauczam.
Przez czeko-mleko muszę udawać nauczyciela!
Echo miała rację. Za mocne dla ciebie.
Wcale nie! Byle tylko nikt się nie zorientował.
- Będziesz mnie krył? Nie chcę wylecieć. - Mam cię udawać?
Nie. Powiedz, że jestem chory.
Życie to taka udręka!
Na wszystko trzeba narzekać! Poproszę z szefem!
James znowu swoje. Siadaj i nie marudź.
Dobry jest.
No już, spokojnie. Spójrzcie na cichutką lamę.
Cichutka lama! Przecież widzicie!
Lama zarządza ciszę.
Cukierki dla grzecznych uczniów!
Zadziałało!
Jestem pod wrażeniem. Pana uczniowie są tacy grzeczni.
Chyba zostanie pan nauczycielem miesiąca.
Nauczyciel miesiąca?
Dla zastępcy? Staram się o tytuł od lat,
a pracuje tu tylko dwóch nauczycieli.
Panie Klucha!
Nie teraz, James!
Pan Mleczyson zaraz pożegna się z wyróżnieniem.
Sprawa będzie doprawdy śliska.
Nie baw się światłami.
Przepraszam, panie Mucha.
Panie Mleczyson?
Pański nowy uczeń, Stuart.
Jak panu idzie?
Wszystko w porządku.
Bardzo dobrze.
Stuart sprawia mi nieco kłopotów.
Razem z dyrektorem stwierdziliśmy, że nauczyciel miesiąca na pewno da radę.
Ale mam tu przedszkolaków.
Wiem.
Zabawne, nieprawdaż?
Witam młodzieńca...
Daj spokój. Wiem, że to ty.
Ten łysy łeb i bezduszne oczy rozpoznam z daleka.
- Nie wydaj mnie. - Nie wydam.
Bo nie muszę. Sami się domyślą.
Mleczyson? Co to za nazwisko?
Z krowami mieszka?
Dziwne imię, tak jakby nieprawdziwe!
Mleczyson! Dlaczego dzieci muczą?
Stąd tylko krok do buczenia!
Wykrakałem.
Proszę uspokoić te cielęta!
Prawdziwy nauczyciel opanowałby sytuację.
Chyba że jest pan oszustem!
O nie. Potrzebuję zasobów słodkich.
Zajmie się pan uczniami? Potrzebuję słodyczy.
Coś nie tak, Mleczyson?
Ojej, co się stało? Bez cukierków nie słuchają?
To twoje słodycze.
- Co ty gadasz? - To nasze słodycze.
Co masz na myśli? Mów wreszcie.
Te słodycze ukradli uczniom.
O nie.
Pamiętasz swoje chrupki serowe? Zawinęli je rano.
Co on robi z moimi chrupkami?
Czas działać. Odzyskajmy nasze słodycze.
Przyłącz się do mnie.
Razem zwrócimy słodycze ich prawowitym właścicielom!
Jak na Halloween.
Wchodzę w to.
To będzie największy skok w moim życiu.
Trzyetapowy.
Najpierw napiszę wiadomość, w której dyrektor wzywa Jamesa.
To ja.
DYREKTOR SZCZEKACZKA
Każesz mu udawać Mleczysona, by dzieci nie zostały bez opieki.
Potem odwrócisz uwagę Muchy, a ja wejdę przez okno i zgarnę słodycze.
Mogę wrócić na te durne zajęcia? Proszę!
Pan jest fajniejszy niż Muczyson!
W górę.
W górę!
Piękna plama na swetrze.
Większość ludzi nie odważy się tak się ubierać.
Ale nie pan. Pan lubi być obleśny.
W ogóle nie potrafi uczyć.
Zostaw mój nos!
Do tego ten wąs. Straszne...
Czekajcie!
To nie Mleczyson.
To nie tak!
Doprawdy?
Próbuje pan wykraść zrabowane przez nas...
To znaczy skonfiskowane słodycze!
Od początku miał pan taki plan, czyż nie?
Ma pan rację!
Przybyłem do Dirt, by je przejąć i zwrócić uczniom.
Nie akceptuję hipokryzji zasad panujących w tej szkole.
Nauczyciele mogą jeść słodycze, a uczniowie nie?
Czy to sprawiedliwe?
Dzieci powinny móc podjadać, tak jak i wy.
Wszyscy ciężko pracujemy. Każdy zasługuje na małe co nieco!
Panie Mleczyson.
Jestem wzruszony.
Kiedyś też byłem na pana miejscu.
Chciałem coś zmienić.
Potem zostałem zastępcą dyrektora.
Przysięgałem, że w mojej szkole będzie sprawiedliwie.
Chyba się pogubiłem.
Znosimy zakaz podjadania!
Jedzcie swoje słodycze!
Cukier!
Hura!
Poza tytułem nauczyciela miesiąca
oferuję panu stałą posadę.
I podwyżkę.
Podwyżkę?
A ja robię tu od lat jako wolontariusz!
- Dlaczego ja? - Dziękuję panu.
- Dlaczego? - To był zaszczyt.
Ale moje zadanie zostało wykonane.
Wiedziałam. Wypiłeś trójczeko-mleko.
No.
Za mocne, wiedziałam.
Napisy: Mikołaj Kopczak
Nie teraz, James!