Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
REŻYSERIA
WYSTĘPUJĄ
LAS
Nic mi nie będzie, nie martw się.
Zadzwonię, gdy tam dotrę.
Naładuję telefon w wiosce, w zajeździe.
Zamarzniesz bez piecyka.
Wystarczy mi opału, bez obaw.
Dziwnie się czuję z myślą, że jesteś tam sama.
George.
Gigi, proszę.
Tylko na parę dni.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Śpij dobrze.
Dobranoc.
Biegiem!
Cześć, Gerti!
Chodź.
Czego chcesz?
Mogę kupić od ciebie warzywa?
To nie supermarket.
Masz może trochę ziemniaków? Zapłacę.
Gerti!
- Chodź! - Idę, tato.
Mogę pomóc?
Sobie pomóż
Chodź, mamo. Umyjemy się i położymy.
- Cześć. - Dzień dobry.
Zostawiłaś telefon.
- Dzięki. - Kawa?
Poproszę menu.
Coś wegetariańskiego?
Ryż z groszkiem.
Wezmę mały gulasz.
Julia, gulasz!
Sprzedajesz las Hermanna?
Byłbym zainteresowany.
Niczego nie sprzedaję.
Patrz na ludzi, gdy do nich mówisz.
Nalej mi sznapsa.
Co tu właściwie robisz?
Chciałabym zjeść w spokoju.
Wszyscy wiedzą, jak zarabiasz na życie.
Wieszasz psy na rolnikach.
Ale sama nie brudzisz sobie rąk!
Nie chcemy tu kłopotów. Lepiej wracaj do siebie.
Dziadkowie nie sprzedaliby ci lasu.
Nawet nie przyjechałaś na pogrzeb.
Teraz tu jestem.
Wszystko wie najlepiej.
- Dzięki za gulasz. - Nie będę tego znosił.
Wsiadaj.
Nie masz w domu prądu.
Dach pewnie przecieka.
Zostałeś w tym grajdole?
Przejąłem tartak po ojcu.
Nie chciałeś tego.
A co u ciebie?
W porządku. Wszystko dobrze.
- Co tu robisz? - Wszyscy o to pytają.
Od dwudziestu lat nie spędziłaś tu nawet trzech dni.
Możesz mnie tu wysadzić.
- Halo! - No cześć.
Jazda z mojej ziemi!
Nie chcę, żebyś tu węszyła, jasne? Trzymaj się z dala!
Skąd ta złość?
- Tacy jak ty zawsze wygrywają. - Jak ja?
Daj mi spokój.
Wasze zdrowie, przyjaciele! Świetnie wyglądacie!
Patrz, Gerti, udało mi się!
Dziennikarka Roku!
Brawo!
Będziesz narzekać, że wyglądasz jak kurczak.
Wykluły się kolejne?
Tak, przyniosę później.
Cześć.
Szuka pan czegoś?
Szukam żony.
Która to?
Marian. Marian Malin.
U mnie jej nie ma.
- Słucham? - Tu jej nie ma. Żegnam.
Wejdź.
To ty?
Tak.
A to? Chyba ją widziałem. To twoja sąsiadka?
Jak się nazywa?
Gerti.
Gerti Peneder.
A to kto?
Franz.
Miłość z dzieciństwa?
Wszyscy się kochali we Franzu.
Miał motorynkę.
Chciał wyemigrować do RPA.
- Wyjechał? - Nie.
- Gdzie się tego nauczyłaś? - Od babci.
- Od babci? - Od babci.
Nieźle. Mam śniadanie.
Wystarczyłoby dla całej rodziny.
Jestem głodny.
Jajka?
Sok?
Całkiem tu ładnie.
Moglibyśmy trochę tu pozmieniać, zburzyć stary dom...
i postawić nowy z wielkimi oknami...
Przyjeżdżalibyśmy tu na weekendy.
Mogłabyś tu pracować.
Nie wracam dzisiaj.
Nie chodzi o ciebie.
Nie chcesz wracać, ale nie chodzi o mnie?
- Przepraszam. - Nie.
Wiem, że jest ci trudno...
Ale kto ci pomoże... w tej starej chacie?
Potrzebujesz wsparcia profesjonalisty.
I ludzi, którzy cię kochają.
Proszę. Pozwól sobie pomóc.
Wróć do domu. Proszę.
Myślenie o przyszłości mnie przytłacza, a o przeszłości - smuci.
Teraz chcę być tylko tutaj.
To dla ciebie niezrozumiałe?
Owszem.
Co to znaczy? Dla nas.
Nie wiem.
Zostawię ci auto.
Nie potrzebuję.
Marian.
Naprawdę.
Nie mów.
W razie czego dzwoń.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Trzy kilo mąki, mleko, olej, margaryna, jajka, kawa.
Warzywa są w osobnej torbie.
Spakowałam też cztery pierogi i wczorajsze bułki.
Dzięki. Ile jestem winna?
21 euro 60.
Stawiam sznapsa.
Bałabym się być tam sama.
Nikogo tam nie ma. Oprócz mnie.
Co cię łączy z Franzem?
- Bo? - Zawsze pyta, co u ciebie.
I co mu mówisz?
Że powinien ciebie spytać.
Nie pogrywaj z nim. Nie ma poczucia humoru.
Zawsze taki był.
Dzięki za zakupy. Do zobaczenia.
Na razie.
Przepraszam.
Przepuść ją.
Dziękuję.
Pozdrów mamę.
Zostajesz na dłużej?
Zjesz z nami? Mama by się ucieszyła.
Co u Tildy?
Chyba widziałam, jak odjeżdża.
To moje auto. Tildy i Hermanna już tu nie ma.
Nie gadaj bzdur!
Gdzie mieliby być?
Piękne ma pani spinki.
Tak, są wyjątkowe.
- Pewnie z Paryża. - Tak.
Przynieś sznapsa.
Za wcześnie na sznapsa.
Napijesz się kawy?
Chętnie. Pomóc ci?
Poradzę sobie.
Przynieś sznapsa!
Skończyłaś, mamo?
Przynieś, zdziro!
Dawno nie paliłam.
Przyjemnie.
Nie boisz się, że ojciec zrobi coś mamie, gdy nie ma cię w domu?
Nie tknąłby jej. Traktuje ją jak świętą.
Wiesz, że chciałam wyjechać z Franzem?
Ale po wypadku ojca...
Musielibyśmy sprzedać farmę.
Nie umieścisz go w domu opieki?
Nie mogę.
Tu rodzina jest ważna.
Kobieta nie może mieszkać sama.
Bez ojca, który traktował cię jak śmieć.
Nie rozumiesz.
Wiem.
Nie rozumiem.
Bił cię, od kiedy się znamy.
Nie wybrałam tego życia.
Na razie.
Sir Lancelot.
Żaden potwór na świecie nas nie pokona.
Idź, mama pewnie już skończyła.
Też wracam do domu.
Nie wychodź. Nalej nam kolejkę.
Pogadajmy. Nagle cię zatkało?
Twoja matka była niezłą laską,
twoja babcia miała z nią problemy.
Nie mieszaj jej do tego.
Bo co? Dźgniesz mnie długopisem?
Myślisz, że dam się uciszyć?
Zajmij się swoją upadłą farmą.
Zamknij ryj.
Bo co? Uderzysz mnie?
- Zamknij się! - Bijesz tylko żonę?
Jesteś dziwką, jak twoja matka!
Wstawaj! Wstawaj!
Puszczaj!
Zawsze musisz szukać zaczepki?
Otwieraj.
Szybko znalazłaś nowych przyjaciół.
Nie mogę liczyć na starych.
Nie piję, prowadzę.
Nie mam nic innego.
Woda? Kawa?
Chcesz zostać? Przystosuj się.
A jeśli nie?
Wyjedź.
Kto tak mówi?
Ja.
Ty decydujesz, kto może tu zostać?
Bronisz Pühribauera, nie mnie?
Nie wiem już, kim jesteś.
Nie wróciłaś po śmierci matki.
Gdy babcia doniosła na starego Pühribauera,
to twój ojciec sprawił, że nic się nie zmieniło.
Poszedłeś w jego ślady.
Myślisz, że możesz nas osądzać? Nic o mnie nie wiesz.
Nie dam się wypędzić. Nikomu.
Zrozumiano?
Posłuchaj uważnie.
To mój świat.
Panują tu pewne zasady.
Płacisz za to, co dostajesz.
Dotrzymujesz słowa.
Nie zawodzisz rodziny.
Szanujesz życie, które dała ci matka.
A jeśli nie dajesz już rady, idziesz na strych i się wieszasz.
Twój ojciec się powiesił, bo poszedłby siedzieć za korupcję.
Żaden z niego bohater. Był tchórzem!
Idiota.
Jedziesz dziś do wioski?
Zaraz przyjdę.
Wysadzisz mnie przy cmentarzu?
To syn Franza?
Tak. Po śmierci Traudl sam go wychowywał.
Nie wiedziałam, że ożenił się z Traudl.
Dużo o nas nie wiesz.
Przepraszam, że wyjechałam bez ciebie.
Raz, dwa, trzy, berek!
O nie!
Chciałabym powiedzieć móc,
że bardzo lubię cię
I o tobie tylko myślę.
Czuję, że rzucono na mnie czar
i nie wiem kiedy on pryśnie.
Słowa tego nie opiszą,
a ty nie uwierzysz mi.
To tak jakby ktoś ostrzegł mnie,
że źle to wszystko skończy się!
Chyba zaraz oszaleję
ze strachu, że cię stracę...
Bardzo dziękuję.
Przed czym się ukrywasz?
Przyjechałaś po tylu latach.
Nie odzywałaś się. Nie pytałaś, co u mnie.
Byłam zła, gdy umarła mama.
Nie pożegnałaś się po pogrzebie.
- Myślałam, że ty i Franz... - Ja i Franz?
Zostaliśmy parą, bo wyjechałaś.
Ale wszystko się zmieniło. Byłyśmy przyjaciółkami.
Nie pamiętasz?
Muszę wracać.
- Do jutra. - Do jutra.
Do jutra.
Gdy zamykam oczy, czuję zapach dzieciństwa.
Radość z każdego nowego dnia...
I ciasto porzeczkowe babci.
Czuję las, wilgotny mech
i sierpniową łąkę.
I czuję też strach, że moja matka nie wróci ze szpitala.
Paraliżował mnie, gdy miałam 16 lat.
I nagle...
powrócił.
Marian?
Cześć.
Jest chora. Czego chcesz?
Dostaliśmy anonim.
Dom się sypie. Musi się wyprowadzić.
Napraw to.
Nie można być wiecznie obrażonym.
- Nie jestem. - Ja jestem.
Przykro mi, że nam nie wyszło.
Tęskniłam tylko za seksem, nie kochałam cię.
Traudl lepiej do ciebie pasowała.
Teraz idź.
Zajrzę do mamy i nakarmię kury.
Wpadnę później.
Potrzebujesz czegoś?
Sprzedajemy pole.
Wiem, co robię.
Nic nie wiesz.
Nie chcę broni w moim domu.
Gerti?
Gdzie Gerti?
Pani Peneder, gdzie Gerti?
Jesteś ranna?
Strzelił do mnie.
Już po wszystkim.
Muszę się przewietrzyć.
Odprowadzę cię.
Chodź.
- Masz dzieci? - Nie.
Nie chciałaś mieć?
Dziecko to ogromna odpowiedzialność.
Też nie chciałem być ojcem.
Nie chciałem, żeby moje dziecko...
Bałem się, że...
że będzie się czuło tak samotne jak ja...
z moim ojcem.
A teraz tu jest.
Manuel.
Wypijesz ze mną sznapsa.
Nawet dwa.
Krew się nie sprała.
Byłam w Jemenie i Sudanie.
Pisałam o katastrofach ekologicznych na całym świecie.
A teraz nie mogę pójść do supermarketu.
A przecież nic mi się nie stało.
Jedliśmy.
W mieście było tylu ludzi.
I wystarczyła sekunda.
Ta dziewczyna zginęła na miejscu.
Wróciliśmy pieszo do domu.
Miałam tylko siniaka i zadrapania.
Nic mi nie było.
Ale następnego dnia wszystko się zmieniło.
Nie mogłam wsiąść do windy.
Panikowałam w metrze.
Najbardziej lubię być sama.
W lesie.
Pamiętasz...
nasz biwak w lesie?
Przez tydzień.
Tylko ty się nie bałaś.
Nigdy bym się nie przyznał.
Zawsze byłaś...
najodważniejsza.
Ale to nie znaczy, że nie możesz się bać.
Franz.
Tam zginęli ludzie, a ja...
Ty przeżyłaś.
Czego chcesz?
Sama już nie wiem.
Więc tu zostań.
Sama.
Widzisz?
Wynajmę farmę.
Mama chce zamieszkać w ośrodku. Będzie mieć towarzystwo.
Gdzie będziesz mieszkać?
Pytałaś, co mnie uszczęśliwia.
Wciąż nie znam odpowiedzi.
- Kawa z mlekiem. - Coś do jedzenia?
Czekam na kogoś.
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
NA MOTYWACH POWIEŚCI DORIS KNECHT
ZDJĘCIA
MUZYKA
LAS
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Marta Piasecka