Καμιά φορά σε κοιτά κάποιος
και καταλαβαίνεις αμέσως ότι θα το θυμάσαι μέχρι να πεθάνεις.
Εκείνον τον ατέλειωτο μήνα στον δρόμο, είδαμε κάθε γωνιά της Κορνουάλης.
Κάθε πόλη, κάθε παραλία, κάθε τοπίο.
Μα η αληθινή ζωή συνεχιζόταν αλλού και δεν γινόταν να την αποφύγω.
Η Κοντσίτα προσπαθούσε έναν μήνα να 'ναι μητέρα,
ενώ εγώ αναρωτιόμουν πώς θα υπάρχω δίχως μητέρα.
Δεν απάντησες στα γράμματα της αδερφής σου.
Λείπουμε τέσσερις βδομάδες και δεν ήσουν ο εαυτός σου ούτε μέρα.
Ίσως να μην είμαι αυτή που νομίζετε.
Η Κοντσίτα θα ξεκουραστεί το σαββατοκύριακο δίχως το μωρό.
Το σπίτι στο Ράνιμιντ είναι πανέμορφο.
Ένα σαββατοκύριακο μόνο κορίτσια.
Θα χαλαρώσει κι η Κοντσίτα.
Θεέ μου, τι κυρία είσαι εσύ!
Αυτή που ήθελα να γίνω.
Πρώτα χορό, Ονόρια, ή ανυπομονείς για τα στοιχήματα;
Ξεκινάω εγώ. Όταν έκανες κατακόρυφο,
θα θυμήθηκες ότι πέρασαν μόλις βδομάδες από τη γέννα.
Θεέ μου! Η Ναν! Ελάτε!
Θεέ μου! Είσαι πράγματι εδώ;
- Είσαι αληθινή; - Είμαι.
- Θα ξαναφύγεις; - Εδώ είμαι.
- Θεέ μου. - Πώς είσαι;
Kαταστράφηκα. Βγήκε από μέσα μου ένας ολόκληρος άνθρωπος.
Μα η Μίνι είναι θεσπέσια. Κανείς δεν σε προσέχει όταν γίνεις μητέρα...
Ας πιούμε προτού λιώσουμε από τη ζέστη!
Η λαίδη Γλεντοκόπα μάς παρακολουθεί. Γεια, Ονόρια.
Τι κομψότητα!
Δεν ξέρω γιατί ο αδερφός μου φεύγει τόσο συχνά.
- Θα ήθελες κάτι να πιεις; - Όχι, ευχαριστώ.
Τι πρέπει να κάνουμε;
Κοντσίτα, θέλω να σου μιλήσω.
Για το ότι έφυγες ενώ υποσχέθηκες να μείνεις;
Λυπάμαι που έλειπα όταν... Ήμουν χάλια. Δεν...
- Έπρεπε να δεις πώς ήμουν εγώ. - Πάμε μέσα να μιλήσουμε;
Δεν φαντάζεσαι πόσα έχουμε να πούμε. Για τους χορούς που πήγαμε, για την όπερα.
- Η όπερα δεν έλεγε να τελειώσει. - Η Μέιμπελ έπεσε μπροστά σε έναν λόρδο.
Μια αράχνη δάγκωσε τη Λίζι κι η Τζίνι έκανε μόνο ένα.
- Χόρευε με τον λόρδο Σίνταν. - Τρεις, τέσσερις φορές.
Είναι σαν αρραβωνιασμένοι. Είμαστε σαν συννυφάδες.
- Κι η Λίζι χόρεψε μαζί του. - Ναι. Μία φορά.
Σαββατοκύριακο χωρίς μητέρες.
Έχουμε δύο μέρες για ό,τι θέλουμε.
Ως συνοδός σας, επιμένω να φερθείτε όπως λέω.
Πρώτα, πιείτε τα ποτά σας, πέστε στο χορτάρι
και στριφογυρίστε γρήγορα!
Πάμε!
- Η μητέρα στέλνει την αγάπη της. - Μητέρα τίνος;
Πολύ διασκεδαστικές, έτσι;
Προσοχή!
Ποιος είναι; Νόμιζα ότι θα ήμασταν μόνες.
Ρίτσαρντ, τι κάνεις εδώ;
Τώρα ηρέμησε.
Κοντσίτα.
Σας έβγαλα εκτός πορείας.
Ένας τόσο ικανός αναβάτης, κύριε Ντόνλι.
Για δείτε ποιος είναι!
Κοντσίτα, τι παριστάνεις εδώ;
Εσύ εισβάλλεις στο σαββατοκύριακό μας.
- Ήξερες ότι μένω δίπλα. - Είμαι με τις φίλες μου, Ντίκι.
- Ο Σίνταν. - Μην κοιτάς.
- Κάνε σαν να είπα κάτι έξυπνο. - Αλλά μιας κι είστε εδώ,
κάνοντας ότι δεν προσέχουμε πόσο ιδρωμένοι είμαστε...
Ελπίζω να μην είναι ανάρμοστο, Ονόρια.
- Θα είναι μπελάς. - Παραπάνω από μπελάς.
Ένα ποτό. Είμαστε φιλόξενες.
Ντικ, λυπάμαι που ο Μάιλς δεν ελέγχει το άλογό του.
Όπως ξέρεις, όταν ένα πλάσμα γεννιέται άγριο, δεν εξημερώνεται ποτέ.
Λοιπόν, έχει πολλή ζέστη σήμερα.
Το ερώτημα είναι το εξής. Αφότου πιούμε το ποτό μας,
τι άλλο αναζωογονητικό θα κάνουμε;
Έλα.
Ελάτε!
Έλα, Ονόρια!
Γεια, Ονόρια.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΙΝΤΙΘ ΟΥΟΡΤΟΝ
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΕΣ
Ναι, αλλά αν μαθευόταν ότι ήμασταν εδώ ασυνόδευτες...
Τι θα σκεφτεί ο λόρδος Σίνταν;
- Θα αποκτήσουμε τη φήμη ότι είμαστε... - Τι; Όχι δυστυχείς;
- Δεν με ενοχλεί. - Θα γινόταν σούσουρο.
- Το ξέρεις. - Τζίνι,
ξέρεις ότι είμαι παντρεμένη, σωστά; Εγώ είμαι συνοδός.
Είμαι πυλώνας ευυποληψίας.
Είναι και η κα Τέστβαλεϊ εδώ.
Από πότε αποφεύγουμε μια γιορτή;
Κορίτσια, δεν το προσέξατε; Δεν είμαστε εκείνοι. Είμαστε Αμερικανίδες.
Από πότε νοιαζόμαστε για τη γνώμη των άλλων;
Οι Άγγλοι είναι συνεπαρμένοι από την ιστορία τους.
Εμείς έχουμε ιστορία στο να συναρπάζουμε.
Ώρα να μάθουν από εμάς.
Δεν έφερα βραδινά ρούχα.
Εγώ έφερα μόνο νυχτερινά.
Ο Σίνταν δεν θα παραπονεθεί.
Μέιμπελ, χόρεψα μαζί του τρεις φορές.
- Ή τέσσερις. - Ή τέσσερις.
Τζίνι, τι ανακούφιση να ανήκουμε στην ίδια οικογένεια.
Έφερα μερικά φορέματα.
Λίζι, θα ήσουν υπέροχη στα πράσινα.
Ίσως βρεις κάποιον δικό σου απόψε.
Φαντάσου. Κάποιον ολόδικό μου.
Μέιμπελ.
Πουγ τουά.
- Είναι τέλειο. - Υπέροχο.
Ναν, νιώθω απαίσια από εκείνο το βράδυ και μετά. Ήθελα να...
Ξέρει η μητέρα ότι μου το είπες;
Όχι. Όχι, φυσικά.
Θα τρόμαζε με όλο αυτό.
Δεν φαντάζεσαι πόσο.
Θεέ μου, τι σκεφτόμουν;
Άρχισαν να βγαίνουν λέξεις από το στόμα μου.
Λυπάσαι που μου το είπες ή για τα 17 χρόνια που δεν μου το είπες;
Όχι. Λυπάμαι για όλη μου τη ζωή, μάλλον.
Εκφράζομαι λάθος, Ναν. Το έκανα πρόβα
για βδομάδες, αλλά δεν σε είχα να με βοηθήσεις,
να σκεφτείς κάτι αστείο ή έξυπνο
ή να ξέρεις πάντα ποια λέξη να διαλέξεις.
Πες ότι θα με συγχωρέσεις.
Συγχωρείς. Αυτό κάνεις.
Δεν με ξέρεις. Ούτε εγώ με ξέρω. Ίσως είμαι οποιαδήποτε.
Είσαι ακόμα η Ναν. Είσαι η αδερφή μου.
Στάσου να σε βοηθήσω.
Κάθε φορά που γελάσαμε, που τσακωθήκαμε ή ξαπλώσαμε σε ένα κρεβάτι
πετώντας μπισκότα ψηλά, είχες ένα μυστικό.
Όλο το παρελθόν μου είναι ψέμα.
Και πρέπει να το πω στην Κοντσίτα. Και στη μητέρα...
Όχι. Δεν πρέπει.
Αν το μάθει κανείς...
Λες ότι το παρελθόν σου είναι ψέμα, μα δεν θα έχεις μέλλον.
- Εμείς... - Εσύ το φοβάσαι αυτό.
Εσύ το έκανες. Εσύ το διέλυσες. Και τώρα τι μου ζητάς;
Να το ξεχάσεις. Να το ξεχάσεις, Ναν.
Είναι σαν να μη συνέβη. Τι σημασία έχει;
Δεν είναι ένας καβγάς για μια κορδέλα, Βιρτζίνια, ή μια αργοπορία σε μια γιορτή.
Είναι ολόκληρη η ζωή μου.
Νιώθω κενή.
Δεν είμαι η Ναν που ήμουν κι αυτό δεν αλλάζει.
Και είσαι αδερφή μου κατά το ήμισυ, οπότε ίσως λυπάσαι αντίστοιχα.
Ναν.
- Κόντσι, να μιλήσουμε... - Ναν, μη λες ότι δεν σε σκέφτομαι.
Κάλεσα κάποιον για σένα απόψε.
Τι; Το διήμερο δεν θα αφορούσε άλλους.
Ναν, έλα.
Όχι. Γιατί παριστάνεις ότι έγινε τυχαία;
Ο Ντικ μένει δίπλα. Κι η ντροπιαστική κοροϊδία με τα άλογα...
- Πρέπει να μιλήσουμε. Εσύ κι εγώ. - Εσύ κι εγώ. Εσύ κι εγώ;
Όπως όταν γεννούσα, τρομαγμένη και μόνη.
Σε φώναζα. Ούρλιαζα. Κι εσύ ήσουν σε μια παραλία.
Ήθελα να μείνω. Αλλά πρέπει να σου μιλήσω.
- Δώσε μου ένα λεπτό. - Ναν... Όχι, εσύ άκουσέ με.
Πολύ σύντομα, θα γυρίσεις στη Νέα Υόρκη
κι εγώ θα γυρίσω στο σπίτι με εκείνους τους ανθρώπους, τους τοίχους, τις σιωπές.
Ναι, οργάνωσα το σαββατοκύριακο. Κι η Αγγλία θα τρομάξει.
Αλλά αυτό είναι τέλειο. Εδώ τους αρέσει να τρομάζουν.
Ό,τι λάτρευε ο Ντικ σ' εμένα το μισεί η οικογένειά του.
Είδες τις Αγγλίδες.
Απλώς γνέφουν, υπακούν και κεντούν.
Είμαστε τελείως διαφορετικό είδος.
Όμως, τον αγαπάω, Ναν.
Αγαπάω πολύ τον σύζυγό μου.
Κι αν δεν μπορέσω να τον κάνω να με αγαπήσει όπως πριν,
να θυμηθεί ποια είμαι, κι όχι απλώς να με κοιτά
με απογοήτευση, τότε δεν θα το αντέξω όλο αυτό.
Θα με βοηθήσεις;
Από τότε που γέννησα, είμαι πολύ...
Τέλος πάντων. Πρέπει να πετύχει η αποψινή βραδιά.
Θεέ μου, Ναν. Σ' ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Θα παραμείνουμε περήφανες και νηφάλιες, έτσι, γλυκιά μου;
Ναι.
Μέιμπελ, Λίζι, Τζίνι!
Είσαι πανέμορφη, Μέιμπελ.
Τι όμορφη! Είστε όλες υπέροχες.
Δεν είναι όπως παλιά;
Μην ανησυχείτε, είμαι παντρεμένη γυναίκα.
Και μητέρα.
Η αποψινή θα είναι μια ήσυχη συγκέντρωση ενηλίκων.
Εκλεπτυσμένη, χαμηλών τόνων.
Το έκανες;
Δες την Τζίνι! Είναι η ψυχή του δωματίου!
Άκου, Ντικ. Μέχρι κι η αδερφή σου διασκεδάζει πιο πολύ από σένα.
Έλα.
Ντικ, δες χορό η γυναίκα σου.
Την έχω δει.
Όχι τώρα τελευταία. Και έχω μάθει μια καινούρια κίνηση.
Κοιτάξτε! Η Κοντσίτα κάνει την κίνησή της!
Κοιτάξτε να μαθαίνετε! Γίνε η γιορτή!
Παρακαλώ; Εντάξει.
Γεια σου, αγάπη.
Θα μου προσφέρετε ένα;
Ποτό;
Δεν ξέρω. Τι άλλο προσφέρετε;
Στην Αγγλία, δεσποινίς Σεντ Τζορτζ, δεν θεωρούμε το θράσος ελκυστικό.
- Είστε πολύ όμορφη. - Η μύτη μου...
Είμαι βέβαιος ότι το γνωρίζετε από τα βλέμματα θαυμασμού.
Να ελπίζω σε έναν χορό;
Κάνει πολλή ζέστη. Πάμε έξω;
Πήγαινε στον κήπο. Θα έρθω σε λίγο.
Ήρθε τελικά.
Ποιος;
Ο γείτονας, ο Γκάι Θορτ.
Ικέτευσε για μια πρόσκληση.
Θίοντορ, η δεσποινίς Χόουπλεϊ ενδιαφέρεται για τη φύση.
Είδες έναν...
- Σωστά, Τζιν; - Έναν σκαντζόχοιρο. Ναι.
Και ήταν ακανθώδης; Ή...
Ναι. Πολύ ακανθώδης.
Μπορείς να κεντήσεις έναν, αν σε ξέρω καλά.
Φανταστείτε να είσαι σκαντζόχοιρος εδώ.
Να περιφέρεσαι χωρίς να συνειδητοποιείς ότι βρίσκεσαι μπροστά σε δούκα.
Με συγχωρείτε;
Πώς... Πώς είστε...
Η Κοντσίτα επέμενε.
Ωστόσο, αν ήξερα πως θα ήταν εδώ η Ναν Σεντ Τζορτζ,
θα φορούσα προστατευτικό κεφαλής.
Γεια.
Ήθελα να δω τον κήπο.
Ενίοτε θες απλώς μια ανάσα, σωστά;
Μου έλειψες.
Μου λείψαμε εμείς.
Να είμαι κοντά σου.
Να μπορώ να σου μιλάω.
Το ξέρω. Από τη Μίνι και μετά, δεν καταφέραμε...
Το κοριτσάκι μας.
Έχουμε μωρό.
Μωρό!
Κοντσίτα, ας κάνουμε μαζί την κίνησή σου.
Ο Σίνταν δεν με προσέχει. Σε παρακαλώ;
Ας την κάνουμε, μαζί.
- Έλα. Σε παρακαλώ, Κόντσι. - Έχεις μεθύσει.
- Περίμενε. - Θα κάνουμε την κίνηση.
Κοντσίτα, την είδαμε. Κάθισε.
Θα κάνουμε την κίνηση.
- Ναι. - Πάμε, Κόντσι;
Ναι.
Ακόμα δεν κοιτάει.
Έλα να πιεις κάτι. Εξακολουθείς να είσαι η όμορφη, εντάξει;
Δεν είναι υπέροχη;
Εντάξει, παιδιά. Έφτασε η ώρα. Κρυφτό!
Μέιμπελ!
Ξεκινάμε! Κρυφτό! Είσαι τέλεια σ' αυτό.
Κρύψου πρώτη! Πάμε!
Εντάξει. Πάμε.
Συνέβη...
Από τότε που σας είδα, συνέβη κάτι;
Τι εννοείτε;
Φαίνεστε πιο ήρεμη.
Είστε ο πρώτος που το προσέχει.
Εσείς πώς είστε; Με τη μητέρα σας κι όλα αυτά;
Συγγνώμη, δεν υπάρχει "κι όλα αυτά". Πώς είστε;
Όλοι συνεχίζουν τη ζωή τους.
Είναι δύσκολο να δεχτείς ότι γελούν, σωστά;
Ναι.
Και καμιά φορά η σκέψη ότι όλοι
χορεύουν, αστειεύονται και μιλούν
για το τυρί ή οτιδήποτε...
Μ' αρέσει το τυρί.
- Προφανώς, είναι ένα κακό παράδειγμα, μα... - Ναι.
Το να χάνεις ξαφνικά τη μητέρα σου είναι...
Ενίοτε, ξεπηδά μια ανάμνηση.
Το να μην έχεις μητέρα είναι...
Ναι.
- Μην μπείτε. - Τζίνι;
Δεν κλείδωσες.
Ναι. Θα σε σταματούσε το κλείδωμα;
Είσαι... Για τον Σίνταν κι όλα αυτά;
Δεν πειράζει.
Εκείνος μου ζήτησε να χορέψουμε. Εκείνος μου το ζήτησε.
Δεν θα τολμούσα αν εσύ κι εκείνος...
Όχι φυσικά. Δεν πειράζει.
Προτεραιότητα έχει, φυσικά, η φιλία μας.
Δεν είμαστε αρραβωνιασμένοι,
όπως μου θυμίζει η μητέρα μου κάθε λεπτό.
Το θέμα είναι ότι δεν ξέρουμε, έτσι δεν είναι;
Ποτέ δεν ξέρουμε.
Κι αν είναι η δική μας ιστορία αγάπης;
Η δική μου κι η δική του.
Εξαρτάται από τον Σίνταν.
Στην Αγγλία, δεν θεωρούν το θράσος ελκυστικό,
οπότε εκείνος θα αποφασίσει.
Εξαρτάται από το αν ενδιαφέρεται για την ομορφιά και τη γοητεία ή...
Ή για τι;
Ό,τι προσφέρεις.
Κορίτσια! Κρυφτό! Πού είστε;
Ψάχνουμε τη Μέιμπελ.
Κορίτσια! Ξεκίνησε το παιχνίδι.
Μέιμπελ, ερχόμαστε.
- Κάτω. - Έλα.
Λίζι! Πού είναι η αδερφή σου; Δεν μπορείς να τη συγκρατήσεις;
Η Μέιμπελ είναι τέλεια στο κρυφτό.
Πού πήγε; Πάνω;
Γεια.
- Παριστάνω ότι ψάχνω την αδερφή σας. - Αλήθεια;
Φοβάμαι πως έψαχνα εσάς.
Ίσως πρέπει να ψάξουμε μαζί.
Κι εμένα μ' αρέσει η ηρεμία.
Εξακριβώσαμε, ελπίζω,
ότι είμαι θαυμαστής παπουτσιών σε τούρτες
και του σκαρφαλώματος σε κτίρια. Μεγάλος θαυμαστής.
Όμως, ένας απλός περίπατος και η ηρεμία είναι επίσης...
Καιρό έχω να σκαρφαλώσω σε κτίριο.
Θα μπορούσε να κρύβεται κάπου εδώ η Μέιμπελ;
Ίσως πρέπει να ψάξουμε.
Τίποτα.
Θέλετε να κλείσετε την πόρτα;
Με βρήκες.
Κάθισε εκεί.
- Θέλεις να καθίσεις εδώ; - Βγάλε το φόρεμά σου.
Δεν είναι καν δικό μου.
- Δεν ξέραμε ότι θα... - Θέλεις;
Βγάλ' το.
Πιο αργά.
Νιώθω ότι μιλάτε άλλη γλώσσα,
η Κοντσίτα κι όλες σας.
Δυνατή.
Αυτή είναι η γλώσσα της Κοντσίτα.
Λες κι είναι ατρόμητη.
Είναι έξοχη.
Τη μισείς;
Όχι.
Μα δεν κατανοεί κάποια που επιλέγει να είναι μόνη
ούτε τι σημαίνει να είσαι λόρδος.
Ο Ρίτσαρντ;
Είναι απλώς ένας άντρας.
Η Κοντσίτα είναι ο εαυτός της.
Είναι καταπληκτικό να ξέρεις τι σημαίνει.
Κάποια μέρα απλώς το ανακαλύπτεις.
Η αδερφή σου ήταν;
Θέλει να κλέψει τον αδερφό σου από την Τζίνι.
Τι; Τον Σίνταν;
Δε τον ξέρουν.
Μαθαίνω ότι είναι ένα αίνιγμα.
Είναι ένα τέρας.
Μην κουνηθείς καθόλου.
Το Λονδίνο τελείωσε για μένα όταν έφυγες.
Αλήθεια;
Τελείως.
Δεν με ενδιέφερε. Εκείνη με την οποία ήθελα να το μοιραστώ είχε φύγει.
Εκείνη η κοπέλα από τότε, από τον χορό,
μπορεί και να έχει φύγει.
Γεια. Τι...
- Πρόσεξε. Κρύψου. - Σε έψαχνα.
Τι σκαρώνεις, Λόρα;
Μια συνοδός δεν πρέπει να παίζει.
Τι κάνεις;
Είπες να κρυφτώ.
Χαιρετάς κάποιον;
- Αυτό; - Ναι.
Έτσι είμαι χαλαρός.
Έτσι στέκομαι όταν είμαι χαλαρός.
Είσαι ανέμελος.
Θέλεις βοήθεια;
Ναι, παρακαλώ.
Συγγνώμη.
Για τι;
Με κάνεις να θέλω να ζητήσω συγγνώμη.
Που κόλλησε το χέρι σου στην πέργκολα;
Ναν, δεν έχω συναντήσει άλλη με την οποία είναι τόσο εύκολο να 'μαι ειλικρινής.
Παράξενο δεν είναι;
Πάμε στο κρεβάτι;
Μπορούμε και καλύτερα.
- Τι είναι καλύτερο; - Έλα να δεις.
Τι συμβαίνει, Ναν;
Απλώς η Τζίνι είπε κάτι και...
Είναι όλα πολύ έντονα.
Δεν ξέρω πώς να τα χειριστώ.
Μπορώ να βοηθήσω;
Κανείς δεν μπορεί.
Η Τζίνι είπε να μην το πω.
Θα πέσω στην υπόληψη όποιου το μάθει.
Λοιπόν, θεωρώ ότι έχει καταστεί σαφές
ότι σε έχω σε μεγάλη υπόληψη.
Κι εγώ έχω βιώσει το να σκέφτονται άσχημα για μένα.
Αλήθεια;
Όλοι έχουμε κάνει πράγματα για τα οποία δεν είμαστε περήφανοι.
Η μητέρα μου δεν είναι η μητέρα μου.
Είναι γελοίο.
Το θέμα είναι ότι δεν είμαι αυτή που νόμιζα.
Η μητέρα...
Η κυρία Σεντ Τζορτζ συγχώρεσε τον πατέρα μου,
φωναχτά, όπως κάνει πάντα, και με δέχτηκε.
Μα δεν ξέρω όλη την ιστορία.
Η Τζίνι απλώς το είπε. Το ξέρει τόσο καιρό. Το ξέρουν τόσο καιρό.
Αυτό είναι το χειρότερο.
Το ψέμα. Η συνωμοσία για το ψέμα. Όλων τους.
Οπότε, η γέννησή σου...
Οι γονείς σου δεν ήταν...
Ο κόσμος θα κρίνει, αυτό κάνουν όλοι. Μα είναι τα μυστικά.
Είναι μια ολόκληρη ζωή με μυστικά.
Θυμάμαι μια κοπέλα στη Σαρατόγκα.
Την έλεγαν Έιμι Φέρτσαϊλντ.
Ήταν εξώγαμη.
Οπότε, την αποκαλούσαν με τόσους χαρακτηρισμούς.
Μα εν μέρει οφειλόταν στα μαλλιά της.
Ήταν ανάκατα και δεν τη βοηθούσαν.
Όμως, όλοι έκαναν μορφασμούς όταν άκουγαν το όνομά της.
Στις γιορτές, καθόταν στην άκρη. Κανείς δεν την πλησίαζε
γιατί όλοι ξέραμε πώς θα κατέληγε η ζωή της.
Και δεν θα ήταν ποτέ φυσιολογική. Και τώρα... Και τώρα αυτή είμαι εγώ.
Είμαι η Έιμι Φέρτσαϊλντ.
Και κάποιες μέρες δεν ασχολούμαι με τα μαλλιά μου,
αλλά άλλες μέρες περνάω ώρες φτιάχνοντάς τα.
Είμαστε όλοι διαφορετικοί, σωστά;
Λυπάμαι πολύ. Δεν έπρεπε να... Δεν...
- Δεν ήθελα να νιώσεις ότι... - Όχι φυσικά.
Δεν πειράζει.
- Μήπως να... - Ναι, έχει πάει αργά.
Καλύτερα να πηγαίνω. Ναι. Νομίζω ότι...
Νομίζω ότι πρέπει.
Ο λόρδος Σίνταν ξάπλωσε.
Μου ζήτησε να σας πω ότι θα σας δει στο πρωινό.
Έχεις εξασκηθεί στην κίνηση.
Επιτέλους, η Αγγλία όπως ήλπιζα να είναι.
Δεν θέλω να γίνω η Έιμι Φέρτσαϊλντ.
Μη γίνεις.
Έφερες βούρτσα για τα μαλλιά, έτσι;
Είναι λιγάκι...
Ναν.
Τουλάχιστον, το ξέρουμε κι οι δύο τώρα. Λυπάμαι πραγματικά πολύ.
Δεν λυπάμαι κατά το ήμισυ. Λυπάμαι ολοκληρωτικά.
Είμαι πολύ λυπημένη.
Μην είσαι λυπημένη.
Δεν πάει η έκφραση με το φόρεμά σου.
Ποια ήταν αν όχι η μητέρα;
Δεν ξέρω.
Αλήθεια.
Υπήρχε ένα γράμμα.
Έψαχνα στο γραφείο του μπαμπά για ζάχαρη,
αλλά διάβασα κάποια κομμάτια. Δεν είδα κάποιο όνομα.
Απλώς προσβολές για τον μπαμπά και...
συμφωνίες για τα χρήματα που άλλαξαν χέρια.
Με αγόρασαν;
Η μητέρα έγινε έξαλλη όταν με βρήκε να το κοιτάω.
Ναν, το εννοώ, αν της μιλήσεις, θα...
- Θα... - Δεν θα μιλήσω.
Ας κλείσουμε το κουτί, εντάξει; Ναι;
Μην το πεις σε κανέναν και όλα θα γίνουν όπως πριν.
Ναν. Λυπάμαι πολύ.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Καλημέρα.
Τίποτα δεν είναι αληθινό όταν λείπεις.
Το ήξερα. Το ήξερα, είναι η φρικτή αλήθεια.
Πριν τον γάμο, υποψιαζόμουν ότι θα ζούσα ζητώντας συγγνώμη για την Κοντσίτα.
Έπρεπε να ακούσω το ένστικτό μου. Υπάρχουν γυναίκες και υπάρχουν σύζυγοι.
Η Νέα Υόρκη ήταν εκπληκτική. Και βέβαια ήταν, μα ήταν προσποίηση.
Όπως είναι κι αυτό, μια προσποίηση. Προσποίηση καθημερινή.
Στην αληθινή ζωή, πιστεύω ότι η μητέρα έχει δίκιο.
Η Κοντσίτα δεν ταιριάζει.
Κι ούτε πρόκειται.
Όμως, είναι σαν εθισμός.
Και την αγαπάω απέραντα. Και δεν θα πάψω.
Πώς; Θα ήταν σαν να σταματούσα να αναπνέω.
Ναν, καλή μου.
Χθες βράδυ...
Είδες το πρόσωπο του Ντικ όσο χόρευα;
Του άρεσε, έτσι δεν είναι;
Τι συμβαίνει;
Δεν θέλω να προσέξει τα καινούρια μου γάντια.
Όχι φυσικά.
Ή να κάθεται και να με κοιτά με λατρεία ενώ κοιμάμαι.
Όμως, εγώ κοιτάζω το μωρό μου ενώ κοιμάται.
Θεέ μου.
Από τότε που γεννήθηκε είμαι αποσυντονισμένη.
Με χρειάζεται και δεν με αφήνουν να είμαι μαζί της.
Και όλα πονάνε. Νιώθω τόσο...
Μίλησες στον Ντικ;
Θέλω να με ποθεί, όχι να με λυπάται.
Και σίγουρα δεν θέλω το χειρότερο, να ντρέπεται για μένα.
Δεν θα πήγαινα στην Κορνουάλη αν δεν με ανάγκαζαν.
Το ξέρω, Ναν. Εντάξει; Το ξέρω.
Χρειάζομαι ένα καινούριο σχέδιο.
Μέχρι τότε, θα χαμογελώ. Δεν πρέπει να καταλάβει ότι με ταράζει.
Άκου, Ναν.
Όταν αρχίσεις να αναζητάς κάποιον, αν έρθει ποτέ αυτή η μέρα,
βρες κάποιον που δεν θέλει να προσποιείσαι.
Κάποιον που να εμπιστεύομαι με τα μυστικά μου.
Που ακούει.
Κάποιον που ξέρει τι θέλω να ακούσω.
Καλή μου Ναν, σ' αγαπάω,
αλλά πρέπει να μειώσεις τις προσδοκίες σου.
Τόσο δα.
Μπορούμε να μιλήσουμε;
Άκου, δεν πειράζει. Όλα είναι εντάξει.
Όχι, δεν είναι αυτό...
Δεν έχει σημασία. Αλήθεια.
- Φυσικά και θα διάλεγε εσένα. - Όχι. Δεν το έκανε.
Τίποτα δεν συνέβη.
Δεν πρόκειται να γίνει κάτι παραπάνω από...
Άκου, τελείωσε.
- Φρίκη. - Διόλου άσχημα.
Σαμπάνια. Είναι 11:00. Αρκετά περιμέναμε.
- Ναι. - Μπράβο.
Πετάχτηκε νωρίς!
Το είδες, Ντικ;
Ο σύζυγός μου δεν ξέρει πώς να με ικανοποιήσει
σχετικά με την πρωινή μου σαμπάνια.
Δεσποινίς Σεντ Τζορτζ.
Μπορώ;
Απήλαυσα, δεσποινίς Σεντ Τζορτζ,
την ευκαιρία να σας γνωρίσω αυτές τις εβδομάδες.
Περίμενα καιρό να γνωρίσω κάποια που θα με έκανε να σκεφτώ τον γάμο.
Θα θέλατε...
να γίνετε γυναίκα μου;
- Το εννοείτε; - Απολύτως.
- Τότε, ναι. - Ναι;
Συμφωνώ. Συμφωνώ απολύτως.
Δεν πειράζει.
Θα μου το ξαναζητήσεις μπροστά στη μητέρα, ναι;
Ναν!
Συγχαρητήρια.
Έκπληξη.
Ναν, θα παντρευτώ!
- Κοντσίτα. - Συγχαρητήρια!
- Θα είμαστε σύζυγοι. - Θεέ μου.
Τζίνι.
Χαίρομαι πολύ που είσαι πάλι ο εαυτός σου μετά τις χθεσινές ανοησίες.
Ναι. Επέστρεψα στο κανονικό.
- Απίστευτο; - Ωραία.
Σου τα 'λεγα.
Σαμπάνια.
Θα έχω συννυφάδα. Η Τζίνι κι εγώ θα είμαστε αδερφές.
- Ελπίζω να μην... - Σίγουρα δεν...
Συγχαρητήρια, Τζίνι.
Έναν λόρδο.
- Λυπάμαι που... - Όχι.
Εγώ.
Εγώ λυπάμαι.
Όμως, άκου.
Μετά από όλα αυτά, αναρωτιέμαι αν ο Σίνταν...
Αναρωτιέμαι αν...
Όταν φαντάζεσαι πώς θα είναι ο γάμος σας...
Θα τον παντρευτώ και θα σου πω.
Σωστά.
Είσαι βέβαιη;
Είσαι πράγματι βέβαιη;
- Τίποτα δεν συνέβη χθες. - Τίποτα.
Αυτό είπες.
Απλώς...
Δεν θα ήθελα να απογοητευτείς.
Μη μου το χαλάς, Λίζι.
Μετά από τόσο καιρό, συνήθως η Ναν επισκιάζει τα πάντα.
Όμως, φέρεται θαυμάσια.
Δεν μπορείς απλώς να χαρείς για μένα;
Έστω για σήμερα;
Θίο!
Γεια.
Γεια. Τι κάνεις εδώ;
Δεν το συνηθίζω, πράγματι.
Σε εντόπισα από την Κορνουάλη.
- Συνάντησέ με στην αυλόπορτα. - Εντάξει.
Κύριε, κυρία, πρέπει να έρθετε.
Πλησιάζει η άμαξα του δούκα του Τιντάτζελ.
Του δούκα; Τι γυρεύει εδώ;
Καημένη Τζίνι.
Ήρθε τώρα που βγήκε από το ράφι.
- Πάμε. - Πάμε.
Γιατί ήρθε ο δούκας στο Ράνιμιντ;
Πού είναι η Ναν;
- Θεέ μου! - Έλα, Κοντσίτα.
- Πώς είσαι; - Καλά. Πολύ καλύτερα τώρα.
- Δυσκολεύτηκα να σε βρω. - Ναι.
Πού ήσουν;
Απλώς εκεί.
Στην ατέλειωτη γιορτή της φίλης μου.
Αν ήταν εδώ μαζί μας, οι φίλες σου,
ποιος θα έλεγες ότι ήμουν;
Ένας καλλιτέχνης φίλος μου που αρέσκεται να παραμονεύει στους θάμνους.
Θα μπορούσες να ζητήσεις να με συλλάβουν.
Μπορεί, αλλά είμαι...
είμαι απίστευτα χαρούμενη που σε βλέπω.
Πάμε για έναν περίπατο
και μετά ίσως καλέσω τις αρχές.
Ναν, πρέπει να... Σε παρακαλώ...
Είπες ότι ευχόσουν να μπορούσες να μείνεις στην Κορνουάλη, για πάντα.
Πράγματι.
- Κι ότι δεν σε ενδιαφέρει η φασαρία; - Διόλου.
Ασυνήθιστο, ομολογώ.
Τα κορίτσια που συναντώ δεν σκέφτονται και δεν μιλούν τόσο ελεύθερα ή παθιασμένα.
Δεν θα με νοιάζονταν αν ήμουν καλλιτέχνης.
- Κακός κιόλας. - Είσαι θαυμάσιος.
Το θέμα είναι...
Πρέπει να μιλήσω προτού έρθει κάποιος.
Μπορούσα να προσποιηθώ ότι απλώς περνούσα
ή ότι με συνεπήρε ο κήπος.
Μα η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα ξημερώματα από το Τιντάτζελ
με μια συγκεκριμένη πρόθεση.
Είναι γελοίο φυσικά.
Και ζητώ συγγνώμη για τη βιασύνη.
Μα πρέπει.
Νιώθω ότι είναι ουσιώδες.
Σε θεωρώ καταπληκτική. Αληθινά.
Και στην παραλία, οι δυο μας είχαμε μια...
Φάνηκε ότι το ένιωσες κι εσύ.
Ίσως.
Κι αν συμφωνήσουμε ότι μπορούμε πάντα να κολυμπάμε στη θάλασσα,
μακριά από τις ανοησίες της ζωής,
δίχως να μας νοιάζει η γνώμη των άλλων...
Θα μου κάνεις την τιμή να γίνεις γυναίκα μου;
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια