รู้ไหมว่ายิ่งรีบจะยิ่งช้านะ
แต่มันช้าไปแล้วนะคะ
อีกไม่กี่ชั่วโมง บ้านหลังนี้จะมีแต่ผู้ดีชาวนิวยอร์ก
ผมว่าผู้ดีชาวนิวยอร์กอยู่ตรงหน้าผมแล้วนะ
เดี๋ยวชุดยับค่ะ
ขอบคุณนะคะท่านนายพล
ฉันไม่สนหรอกว่าใครจะมาอีกบ้าง
แต่มิสซิสพารามอร์ตอบรับคําเชิญ แล้วบอกว่าตื่นเต้นมาก
แต่ฉันไม่สนเลย
แพ็ตตี้ ลูกสาวเราชนะทั้งคู่
เพราะขนาดหนังสือพิมพ์ยังรู้เลยว่าดยุกจะมา
(ดยุกเยือนนิวยอร์ก นิยายรักแห่งปี)
น่ารักมากที่มาอยู่เป็นเพื่อนฉัน ตอนธีโอไม่อยู่ เบื่อไหมจ๊ะ
ไม่เลยครับ
ฉันเบื่อ ปกติฉันไม่เคยเบื่อเธอนะ
ฉันนึกว่าจะได้คุยกันสนุกๆ
แต่เธอเงียบเชียบผิดปกติ
เหนื่อยน่ะครับ นอนดึกหลายคืน คุณคงเข้าใจ
หลังๆ ไม่ค่อยเข้าใจนะ
แต่ไม่ใช่เรื่องนั้น เธอมีความรักหรือเปล่า
อะไรนะครับ
หลังพบคุณพ่อเธอ คุณแม่เธอก็ทําไหล่เช่นนั้น
คงเพราะเต้นรําเยอะเกินไป
กาย ฉันเป็นห่วงนะ ใยเธอจึงมานั่งทําไหล่เช่นนั้น
รีรออะไรอยู่
ธีโอเป็นดยุกนะจ๊ะ
เขาต้องรอหญิงสาวที่เหมาะสมตามหน้าที่
แต่รู้ใช่ไหมว่าตัวเองไม่ได้สําคัญเพียงนั้น
แหม ขอบคุณครับ
หากพบคนที่เหมาะสมกับเธอแล้ว
อย่านั่งสงบเสงี่ยมรอโอกาสอย่างพ่อ
คุณแม่เธอกําหนดชีวิตตัวเอง
วันที่พบคุณพ่อเธอริมทะเลสาบ
นางไม่นั่งฝันเฝ้ารอให้เขาเข้าหานะ
นางเขียนจดหมายบอกรักเลย
เขียนตรงริมทะเลสาบแห่งนั้นแล้วยื่นให้เขาเลย
คุณยายเธอตกใจมาก
แต่คุณพ่อเธอ รักคุณแม่อย่างถวายชีวิต
ทุกคนก็รัก
ชีวิตที่ไร้รัก คือชีวิตที่ไร้ซึ่งความสมบูรณ์
ฉันขอยืนยันโดยเอาอายุเป็นเดิมพันนะกาย
เธอยังเหลือเวลาอยู่บนโลกใบนี้อีกเนิ่นนานนัก
ส่งมันฝรั่งมาให้หน่อยสิ
- ขอบใจจ้ะ - ยินดีครับ
(แนนยอดรัก)
(ผมไม่สามารถ)
(เก็บงําความรู้สึกที่มีต่อคุณได้แล้ว)
(สร้างจากนวนิยายของ อีดิธ วอร์ทัน)
เอ้าๆ แบบนี้จะเรียกว่าอย่างไรดี
- โอ้ ลูกพ่อกลับมาแล้ว - สวัสดีค่ะคุณพ่อ
แนน มาลูกมา
แม่เต้นเขย่าแขนอยู่ใช่ไหม
ไปเลยๆ
ลูกๆ ของแม่
ลูกแม่กลับมาแล้วทั้งคู่เลย
- นายพล - ครับ
มิสซิสเซนต์จอร์จ ยินดีอย่างยิ่งที่ได้พบกันครับ
โอ้ เราต่างหากล่ะที่ควรยินดี
ต้องขอกอดแล้วละ
ดีใจที่ได้พบ
จินนี่ก็ได้ลอร์ดกลับบ้าน
ดูเสียก่อนแมดิสันแอวะนู!
ยกกระเป๋าเข้าบ้านเถอะ
เราไม่อยากรบกวนครับ จึงจะพักที่เดอะแกรนด์
เดอะแกรนด์ สบายเลย
- แวะมาทักทายค่ะ - พร้อมหน้าเลย
- อยากอุ้มไหมคะ - อยากจ้ะๆ
มิสเทสต์แวลลีย์ ลูกฉันทั้งสอง มีความสุขและได้ออกเรือนแล้ว
ต้องขอบคุณคุณจริงๆ ค่ะ
ว่าไงจ๊ะๆ
เราทําสุดฝีมือแล้วค่ะ แต่ฉันทราบว่าคงไม่เหมือนที่บ้าน
เราเลือกเฟอร์นิเจอร์เอง
จึงเกรงว่าภาพวาดจะไม่ใช่ของเก่า
- มีกรงนกพิราบด้วยรึคะ - ใช่จ้ะ
เราจะจัดงานเลี้ยงที่มีทั้งอาหารและผู้ร่วมงาน...
เรารู้จักงานเลี้ยงค่ะ ใยจึงต้องจัดคะ
ต้อนรับลูกกลับบ้านไงจ๊ะ
มีคนจองมางานเยอะมากจนไม่น่าเชื่อ
ครอบครัวแอสเทอร์ ครอบครัวคลิฟฟอร์ด ครอบครัวพารามอร์ก็อาจจะมา
แล้วใยจึงมีกรงนกพิราบคะ
มิสซิสคูเปอร์-ล็อคฮาร์ตมีนกกระสาน่ะ นกเป็นตัวแทนของความเก๋จ้ะ
โทนสีที่แม่เลือกใช้คือสีโดฟจ้ะ
ยอดเยี่ยม เอาละ ไปดื่มกันตามประสาหนุ่มๆ เถอะ
ปลีกวิเวกหลีกหนีความวุ่นวาย เชิญครับ
เร็วจ้ะสาวๆ ต้องไปอาบน้ําก่อน
ขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันไม่ทราบว่าจะมีงาน...
ไม่เป็นไร ผมอยากร่วมงาน เขาจะปล่อยนกพิราบไหม
มิสซิสอะไรสักอย่างจะเอานกกระสามาไหม
ฉันว่าอะไรก็เป็นไปได้ค่ะ
มาเร็วจ้ะลูก แขกทยอยมากันแล้วนะ
- แม่อยากอวดลูกด้วย - ทําไมคะ
ก็เพราะแม่เป็นแม่ไง
แหม ไม่ค่อยได้ยินเสียงเลย
ลิซซี่!
- ลิซซี่ - ลิซซี่!
- คิดถึงจัง ว่าไง - ว่าไงจ๊ะ
- ดีใจจังที่ได้เจอ - ทําอะไรอยู่เนี่ย
- หรือควรจะถามว่าทําใครอยู่ดี - นั่นสิ
ชายผู้โชคดีคนไหนที่แย่งตัวไปจากพวกเรา
ฉันไม่สนใจเรื่องแต่งงานกับหนุ่มๆ หรอก
ลิซซี่ ใครขโมยลิซซี่
เอาละ งานเลี้ยงใกล้เริ่มแล้ว
พวกตัวไปแต่งตัวกันดีกว่า
ดีใจที่ตัวกลับบ้านนะ
หนุ่มๆ ลุยกันไหม
ขอโทษครับ ผมสั่งให้ส่งโทรเลข
- ใช่ค่ะ - แต่ผมอยากขอคืน
ผมต้องเอาคืน ผมต้องเอา...
ใช้เวลาถอดอักษรนานนะคะท่าน แล้วยาวเพียงนั้นราคาไม่น่าจะถูกด้วย
นั่นสิ
ใช่ มันยาวมาก
ขอบคุณมาก
ขอโทษที...
(นิวยอร์ก - จ่ายแล้ว)
(กาย)
(มิสแอนนาเบล เซนต์จอร์จ นิวยอร์กซิตี้)
นักเต้นคู่โปรด ไปสนุกเลยค่ะ
ดยุก!
ออกเสียงว่า ดยุกหรือดุ๊ก
เอาเถอะ มีเครื่องดื่มแล้วนะ ขอโทษที่ไม่ใช่ชา
สักครู่แนนจะมาร่วมงานไหมครับ
เดี๋ยวคงไปเล่นซนที่ไหนสักที่แหละ
คุณทําอย่างไร ลูกสาวผู้รักอิสระของเราจึงยอมรับหมั้นเนี่ย
พอเดินได้ ก็ไล่ไม่ทันเลย
กระผมคงแค่อยากเดินเคียงข้างเธอกระมังครับ
ดีนะ พูดได้ดีเลย แนนโชคดีจัง
เชิญค่ะมิสซิสพารามอร์ เรารู้ว่าคุณเป็นที่ต้องการมาก
เราไม่พลาดหรอกค่ะ
เลือกใช้นกพิราบหรือเนี่ย
ครอบครัวแอสเทอร์ใช้นกขมิ้น ออกมาไม่สวยเลย
นกขมิ้นหรือครอบครัวแอสเทอร์คะ
ทั้งคู่
ยินดีด้วยมิสซิสเซนต์จอร์จ คุณมาไกลมากจริงๆ
แนน
งั้นเดี๋ยวแม่รอจนกว่าจะเปิดนะ
แนน ไหนว่าวันนี้จะไม่พูดไง
พอเข้ามาในบ้าน ฉันก็ทําเป็นปั้นหน้าไม่ได้แล้วน่ะ
สาวๆ
ลูก
แม่ดีใจแทนพวกเขานะ
ถึงโทนนกพิราบจะเยอะไปหน่อย แต่แพทริเชียก็เป็นเช่นนี้อยู่แล้ว
ก็ปกติของนิวยอร์กนะคะ
แต่หากเป็นแม่...
- ลิซซี่ หากลูกไม่... - ไม่ทําให้ครอบครัวผิดหวังรึคะ
ผิดหวังกันหมด
ตัดสินใจด้วยเหตุผลใดก็ตาม... จะป่วยหรือตื่นเต้นเกินงาม
จนต้องกลับบ้าน เราก็อาจจะได้จัดงานเลี้ยงเช่นนี้
แม่แค่จะบอกว่าตอนยืนอยู่บนบันได มีแต่คนหมายตาลูก
ใครๆ ก็ว่ากัน หากลูกยอมกลับไปลองใหม่ที่อังกฤษ...
- อะไรนะ - ใช่ เขาไม่ยอมไป
พอได้เข้าเฝ้าราชินี คงคิดว่าตัวเองเป็นราชินีแล้ว
- หากแม่มีลูกสาวที่... - ยอมให้สั่งรึคะ
- ไม่ดื้อรึคะ - มีเสน่ห์
นั่นปะไร บีบคั้นกันนัก แม่พูดแล้ว มีเสน่ห์
- หนูไปหาจินนี่ก่อนนะ - เดี๋ยวสิลิซซี่
แม่แค่จะบอกว่า หากลูกเปิดใจยอมไปงานมากกว่านี้
เราอาจจะได้จัดปาร์ตี้ก็ได้
ค่ะ แต่ไม่มีนกพิราบใช่ไหม
นกพิราบก็เกินไปนิด
ปกติคนสุภาพเขาไม่ดื่มกันจริงๆ รู้ไหม
หนูว่าคุณแม่ดื่มนะคะ
เมเบิ้ล สมัยสาวๆ แม่ก็คิดว่าตัวเองรู้ดีที่สุด
แต่พอเนิ่นนานไป ลูกจะรู้เองว่าเราไม่รู้อะไรเลย
เมื่อคนอื่นกลับไปอังกฤษ ลูกต้องอยู่กับแม่
อะไรนะคะ หนูอยู่ไม่ได้
หากลิซซี่อยู่ ลูกก็ต้องอยู่เช่นกัน
หากลูกๆ แม่อยู่กันคนละทวีปคนอื่นจะว่าอย่างไร
พี่สาวลูกทําให้ทุกคนเดือดร้อนไปหมดแล้ว
คุณแม่ อย่าค่ะ น้อง...
แนน มีอะไรจ๊ะ
ทุกคนมากันแล้วนะ
หนูไม่ได้เป็นอะไรกับคุณ คุณไม่ได้เป็นคุณแม่หนู
ทุกเรื่องที่คุณเคยบอกเคยเล่ามาทั้งหมดมัน...
จินนี่ ลงไปข้างล่างก่อนลูก
ขอโทษจริงๆ ค่ะ หนูผิดเอง
แม่ไม่ได้หาคนผิดจ้ะ ลูกลงไปสนุกกับงานเถอะ
อกผาย เชิดหน้า
ขอโทษค่ะ
ขอโทษ
เรายังไม่เคยเจอกันเลย
- อลิซาเบธ ลิซซี่ - ยินดีครับ
อยู่นี่เอง ขอโทษจริงๆ นะคะ
- พอดีฉัน... สนุกไหมคะ - จ้ะ
ผมเพิ่งแนะนําตัวกับอลิซาเบธ
แต่คุณรู้จักลิซซี่แล้วนะคะ เธอเคยไปบ้านคุณแล้วก็ไปรันนี่มี้ด
สุดสัปดาห์นั้นคนเยอะแยะไปหมด
ใช่ค่ะ ฉัน...
เราวิ่งเล่นไปทั่วเลย
ตอนนั้นจําอะไรไม่ค่อยได้
ขอตัวก่อนนะคะ ดิฉัน...
ขอโทษค่ะ
หากหนูไม่ได้เกิดขึ้นมาหรือไม่มีตัวตน...
ไม่เอาลูก
อะไรๆ คงง่ายกว่านี้ คุณกับคุณพ่อคงสบายขึ้น
ทั้งครอบครัวคงกระซิบกระซาบและพยักหน้า
ต้องหยุดคุยทุกครั้งที่หนูเดินเข้ามาในห้อง
ไม่ใช่นะลูก
ทําไมต้องโกหกคะ ตื่นมาก็ต้องโกหกหนูตั้งแต่เช้าจรดเย็น
วันรุ่งขึ้น ก็ตื่นมาโกหกหนูเช่นเดิมอีก
- พ่อกับแม่ผิดไปแล้วลูก - คุณผิดคนเดียว
หนูไม่ใช่ลูกคุณ ตาก็ไม่เหมือน
มือก็ไม่เหมือน เท้าก็ไม่เหมือน
ไม่แปลกใจเลยที่ตอนเด็กๆ หนูสนิทกับคุณพ่อ
หนูเคยรู้สึกผิดที่ดีใจเวลาคุณพ่อกลับบ้าน
แต่เพราะท่านเป็นคุณพ่อแท้ๆ ส่วนคุณไม่ได้เป็นอะไรกับหนูเลย เป็นคนนอก
- รอก่อน... - หนูคิดว่ากลับมาแล้วจะดีขึ้น
คิดว่าหากหนูได้คุยกับคุณ...
แต่คุณบังคับหนูแห่ไปทั่วนิวยอร์ก บังคับให้หนูโกหก
หนูจึงไม่อยากเห็นหน้าคุณแล้ว
ใจเย็นๆ กันก่อนนะ มานั่งก่อนเถอะจ้ะลูก
คุณพ่อดูแลธีโออยู่ เราคุยกันก่อนดีกว่า
จะบังคับให้หนูโกหกธีโออีก
หากไม่รู้พื้นเพ เขาจะแต่งกับหนูได้อย่างไร
หนูยังไม่รู้จักตัวเองเลย โดนโกหกมาทั้งชีวิต
หนูต้องบอกความจริงเขา
แนนๆ
แนน
แนน!
มิสซิสเซนต์จอร์จ ดิฉันขอ...
- เจอตัวแล้ว ดิฉันคิดว่า... - พักไว้ก่อนลาวิเนีย
ธีโอ
อยู่นี่เอง แม่เจ้าสาว
- ที่งดงามที่สุดในชีวิตผม - เดี๋ยวค่ะ แนนล่ะ
- ตอนนี้เราต้อง... - ฉันต้องรีบไป
ทุกท่านครับ กระผมทราบดีว่าพวกท่านเสียดายเพียงใด
ที่ไม่ได้ฉลองพิธีสมรสแห่งปี
แต่เรายังฉลองกันได้
ด้วยการปรบมือต้อนรับแบบนิวยอร์กให้ดังๆ
แก่ลอร์ดและเลดี้ซีดัน
มาเลย หากไม่ได้เต้นรําที่นิวยอร์ก ไม่ถือว่าสมรสแล้ว
ไม่ไหวเลย มาเต้นรําให้เด็กๆ มันดูดีกว่าแพ็ตตี้
เทรซี่ ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ
ปล่อยฉันนะ
ให้ตายสิแพ็ตตี้
หากคุณไม่อยากเต้นรํา ก็พูดดี...
แนนรู้แล้วค่ะ
ฉันคิดว่าพวกท่านคงอยากให้เรา...
แห่แหนเรารึ เปิดฟลอร์เต้นรําปลอมๆ รึ
คงเหมาะสมแล้วกระมัง เพราะอเมริกาเลียนแบบทุกสิ่ง
แล้วดยุกรู้ไหม
แกบอกว่าจะบอกเขา
งั้นก็โง่แล้ว โดนเขาทิ้งแน่
ดยุกน่ะ สมรสกับผู้หญิงเช่นนั้นไม่ได้หรอก
- ลูกผิดตรงไหน แล้วผู้หญิงเช่นฉันล่ะ - พอเถอะ
ผมจัดการเอง
ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้ง ที่คุณจะทําให้ลูกอารมณ์ดีได้นะคะเทรซี่
แกไม่มีอารมณ์จะมาหัวเราะเรื่องต่างๆ นานา
เรื่องความไร้สาระชวนขบขันของฉันแล้ว
เป็นความผิดของคุณคนเดียว
รู้ตัวไหมว่าเราต้องเดือดร้อนเพียงใด เพราะคุณเชื่อหมดใจ
ว่าคุณจะทําอะไรก็ได้
แต่ว่าพอเห็นงานเลี้ยงวันนี้
ที่มีทั้งดอกกล้วยไม้ อาหาร เฟอร์นิเจอร์
ผมไม่เห็นรู้สึกว่ามีใครเดือดร้อนอะไรเลย
ฉันไม่สนใจเฟอร์นิเจอร์พวกนั้นแม้แต่น้อย
คุณทําให้เราขี้โกหก
ฉันดิ้นรนทําให้ครอบครัวนี้เป็นปึกแผ่น และจะทําเช่นเดิมต่อไป
และหากจะกลับมาเป็นปกติ มันก็เป็นเพราะฉัน
ผมรักนิวยอร์ก!
นิวยอร์กก็รักคุณ
ค่อยหายใจได้ทั่วท้องหน่อย
รู้สึกอิสระมาก
ดังเช่น...
เหมือนสมัยเด็กๆ ที่เอาแต่วิ่งเล่น...
ไปวันๆ
ตอนที่ยังไม่ต้องใส่กางเกงขี่ม้ารัดติ้ว
ฉันชอบตอนคุณใส่กางเกงหลวมๆ นะคะ
คุณจําคืนก่อนที่เราจะแต่งงานได้ไหม
ตอนเย็นๆ
ตอนเช้าๆ
เราไป...
ในบ้านเซนต์จอร์จเนี่ยนะ
แหม ที่นี่อเมริกานะคอนชิต้า
ดินแดนแห่งเสรีภาพ
ไปเถิด
- จินนี่ - อยู่นี่เอง
- เราอยากมาแสดงความยินดี - ยินดีด้วยนะ
ที่ได้สมรสกับชายชาวอังกฤษ เป็นลอร์ดเสียด้วย
- ได้ข่าวว่าคุณสองคน... - หนีไปทําพิธีกัน
- โรแมนติกมาก - เลอเลิศ
แล้วอังกฤษเป็นอย่างไรบ้างจ๊ะ บ้านเป็นพระราชวังหรือเปล่า
เก่าไปหมดทุกอย่างจริงไหม
ใช่จ้ะ แต่แก่แล้วสวยงามนะ หาใช่แก่แล้วสกปรก
พวกลอร์ดกับเลดี้รสนิยมดีมาก
ดิฉันทราบดีว่าจินนี่อนาคตไกลค่ะ
- หากไม่เคยพูดให้ฟังก็คิดอยู่ในใจ - ใช่
- ฉันก็เคยพูดเหมือนกัน - แล้วชุดนี้นะเจนนี่ ก็สง่างามมาก
สง่างาม
ใช่ ฉันว่าฉันพูดไปแล้วนะ
ลิซซี่ ตัวคิดอะไรอยู่เนี่ย
หากเราต้องอยู่ที่นี่กับคุณแม่ ฉันตายแน่
ไม่ตายหรอก
รู้ได้อย่างไร อาจจะตายก็ได้
- เมื่อก่อนฉันรู้สึกคุ้นเคยและ... - ปลอดภัย
- ใช่ แต่ตอนนี้... - มันเปลี่ยนไป
เพราะซีดันไปเลือกจินนี่รึ
เมเบิ้ล ตัวเหมือนคุณแม่มากกว่าที่ตัวคิดนะ
เพราะตัวไม่รู้เรื่องอะไรใดใดเลย
(ประตูด้านหน้า)
- เอาละ เราอยากฟังเรื่อง... - ปราสาทใหญ่ๆ
- ไม่ใช่ปราสาทครับ - แล้วเรียกว่าอะไรคะ
ทินทาเจล... ปราสาท
ครอบครัวเซนต์จอร์จคงไม่นึกว่าตัวเองจะโชคดี
บ้านนี้ดูขาดๆ เกินๆ ว่าไหมคะ เศรษฐีใหม่น่ะ
จะว่าไปก็เศรษฐีใหม่ทั้งอเมริกานะ
ขอตัวก่อนครับ ผมต้องไปหาคู่หมั้น
(ลับที่สุด)
(ผู้ส่ง - กาย ธวาร์ด ช.)
หากลูกพบใบเรียกเก็บเงิน ก็ช่วยจ่ายได้นะ
- พ่อยินดี - จินนี่บอกหนูว่ามีจดหมาย
เรื่องขําขันของความแก่ เรื่องราวที่เราคิดว่าจบไปนานแล้ว...
พอผุดขึ้นมาอีกรอบ มันไม่ได้ทําให้เรารู้สึกดีทุกครั้งไป
แล้วคุณพ่อรู้สึกอย่างไรคะ
อยากให้พ่อพูดถึงความรู้สึกรึ นิสัยเหมือนแม่เลยนะเรา
ลูกอยากรู้ความจริงไหม
แก่
พ่อรู้สึกแก่ แนน
พ่อรู้ว่าลูกนึกไม่ออกหรอก
แต่ความรู้สึกของลูกขณะที่วิ่งเล่นหัวเราะ
เต้นรํากับเพื่อนๆ น่ะ มัน...
สักวันหนึ่ง...
ลูกจะไล่ตามความรู้สึกนั้นในทุกแห่ง
คนรุ่นพ่อรู้สึกเช่นนี้หมด
ทุกคนแสร้งทําตัวเป็นผู้ใหญ่ไปอย่างนั้นเอง
เวลาที่อยู่ๆ เข็มขัดก็ปริ
ผมกลางศีรษะบางลง
วันหนึ่งมีเด็กสาวหน้าตาสะสวย มายิ้มและหัวเราะกับมุกตลกของเรา
หากชายใดจะหลงไปก็ไม่ผิด
ทอดสะพานกันเช่นนั้น
แต่อย่างไร
คุณแม่ของลูก ยังคงเป็นผู้หญิงที่งดงามที่สุดในแผ่นดิน
แต่บางคราวเธอก็เหนื่อย และหงุดหงิด นานๆ ทีพ่อก็...
อยู่ที่ไหนคะ คุณแม่ของหนู
ลูกเอ๋ย...
ครอบครัวเธอส่งข่าวมา ว่าหลังคลอดลูก เธอก็จากไป
แล้วเธอเป็นใครคะ
เรา...
เธอเป็น...
ผ่านมาเนิ่นนานแล้ว...
หน้าตาเป็นอย่างไรคะ
พ่อคิดว่าต้องสวยมากแน่ๆ
อันนี้พ่อมั่นใจเพราะ...
ลูกยังสวยขนาดนี้
เธอชื่ออะไรคะ
พ่อจําอะไรไม่ค่อยได้แล้วแนน
แนนๆ
พอได้อยู่ห่างนิวยอร์ก, คุณแม่, ฉันก็เป็นตัวเองมากเลย
ฉันมั่นใจ
แล้วฉันก็ไม่คิดถึงตัวเลย
แล้ว...
มีคนอังกฤษที่เหมือนเราไหม
เหมือนตัวน่ะ
ฉันอยากให้ตัวไปเห็นมาก
ไม่มีคนไหนเหมือนฉันเลย
ขอบคุณนะ
(ได้รับแล้ว)
แนนยอดรัก
ผมไม่สามารถเก็บงําความรู้สึกที่มีต่อคุณได้แล้ว
ผมสับสน ไร้เรี่ยวแรง
แต่แนน ความรักที่มีต่อคุณกลับแรงกล้า
คุณแม่ว่าอย่างไรบ้าง
ฉันไปคุยกับทั้งคู่ คุณแม่ไม่ยอมพูด คุณพ่อไม่ยอมฟัง
คุณพ่อบอกว่ามีสาวงามมาปรายตา หวังให้คุณพ่อรู้ตัว
จะโทษคุณพ่อไม่ได้
คุณแม่ทนได้อย่างไรกัน
ฉันว่าคุณแม่ก็หลับหูหลับตาไปน่ะ
อยู่กันไปนานๆ เข้าก็เป็นเช่นนี้กระมัง
บังคับอะไรคุณพ่อไม่ได้
แต่แนน คุณแม่น่ะ คุณแม่ของเรา...
รักตัวมากนะ
ล้างหน้าล้างตาเสียนะ
(หนังสือพิมพ์)
(ดยุกชาวอังกฤษกับเจ้าสาวนิวยอร์ก)
(สาวชาวซาราโทกาสมรสกับดยุกชาวอังกฤษ)
(ดยุก - สมรส - ดัชเชส)
ไปร่วมสนุกกันสิคะ
พูดเหมือนฉันทําได้เลยนะคะ
- แล้วมินนี่... - นอนหลับสนิทอยู่ข้างบนค่ะ
อยู่นี่แล้วเขาสบายใจมาก
เด็กพวกนั้นไม่ได้เกิดมาพร้อมความสบายใจ
เด็กบ้านบริทเทิลซีคงจะเป็นเช่นนั้นไปไม่ได้เลย
พวกเขา...
เก็บกด
เราต้องหนีครอบครัวเขา
เลดี้มาราเบิ้ลคะ ขอโทษนะ
ลอร์ดริชาร์ดเป็นชาวอังกฤษ เป็นบุตรชายคนโต และเป็นลอร์ด
ใช่ แต่เห็นไหมล่ะ เขาเลือกชีวิตแบบนี้แน่นอน
ขณะที่อยู่ในบ้านอาจจะไม่รู้สึก แต่เขามีอํานาจเมื่ออยู่อังกฤษ
ไม่มีชายชาวอังกฤษ เลือกอิสรภาพเหนืออํานาจหรอก
รับประทานอะไรหรือยังจ๊ะ
ลูกพูดถูกนะ
แม่ทําพลาด มากมาย
แต่แม่ไม่เชื่อว่าจะมีแม่คนไหนที่ไม่เคยพลาดเลย
แล้วแม่ก็ทําดีที่สุดแล้ว ที่สุดจริงๆ
แม่อาจจะไม่ได้อุ้มท้องลูก
แต่ทันทีที่ได้เห็นลูก แม่สาบานว่าแม่รักลูกเต็มหัวใจเลย
วันที่ลูกมาหาแม่
เป็นวันที่ดีที่สุดและหนักใจที่สุดในชีวิตแม่
คุณพ่อทําให้แม่ใจสลาย
แต่แม่ไม่รู้ตัวเลย ว่าความรักของแม่จะยิ่งใหญ่ได้เพียงนี้
พอได้มองตา ได้จับนิ้วเล็กๆ ของลูก
ขาเล็กๆ ที่แม่จับมือเดียวก็มิดแล้ว
อย่าพูดว่าตาของลูกไม่เหมือนแม่นะ
เพราะแม่มองตาตอนกล่อมลูกนอนอยู่ทุกคืน
นิ้วลูกก็เหมือนแม่ เพราะแม่จูบมันไม่รู้เบื่อ
ลูกนั่งอยู่ในหัวใจแม่
จนมันใหญ่ขึ้น สุกสว่างขึ้น และสําคัญขึ้นมากมาย
ตอนลูกตัวสูงเท่านี้ แล้วอยากปีนเล่น
เพราะลูกชอบ...
แม่จะชอบหันหลัง ไม่ให้ลูกเห็นว่าแม่กลัว
- แต่คุณแม่กลัวรึคะ - ถามได้
แม่เป็นแม่และเป็นผู้หญิงนะ
หมวกทั้งสองใบนั้นมีอะไรน่ากลัวให้พบเจอทุกวัน
แต่แม่ไม่อยากให้ลูกเห็นว่าแม่กลัวแทนลูก
แม่อยากให้ลูกใจกล้า
แต่หากลูกรู้ หากเราห้าม
ลูกก็จะเป็นแนนที่เก็บกด
แนนที่ช่างสงสัย แนนที่รู้สึกแปลกแยก
แต่แม่อยากให้ลูกเป็นแนน
อาจจะผิดก็ได้นะ แต่แม่ก็ค่อยปรับไปเรื่อยๆ
คุณพ่อบอกว่าทุกคนในโลกนี้
แสร้งทําตัวเป็นผู้ใหญ่กันทั้งนั้น
ใช่จ้ะ คุณพ่อพูดถูก
แต่บางคนก็เสแสร้งมากกว่าคนอื่น
แล้วเรื่องธีโอน่ะลูก...
ลูกอาจจะรู้สึกเหมือนโกหก
คนทั้งโลกก็อาจจะเห็นว่ามันเป็นเรื่องโกหก แต่...
ลูกจะเสียเขาไปนะ
และหากทําเพื่อคนที่รัก ก็ไม่ถือว่าผิดอะไร
การหันหลังเพื่อปิดบังความกลัวไม่ใช่เรื่องผิด
แต่ธีโอซื่อสัตย์นะคะ ไม่เหมือนคุณพ่อ
คุณแม่อาจจะโกหกไปเรื่อยๆ ได้
- มีความสุขกับมันได้ แต่... - ไม่มีหรอกจ้ะ
แม่อยากให้ลูกกับจินนี่รู้เอาไว้นะจ๊ะ
ว่าแม่ไม่มีความสุขเลย
แต่แม่เลือกแล้ว
หนูไม่อยากโกหกไปตลอดชีวิต
หนูรู้ว่าแม่เคยต้องช่วยให้หนูกล้าหาญ แต่ตอนนี้หนูกล้าหาญแล้ว
แทบทุกเรื่อง แต่คุณแม่ยังหันหลังอยู่ดังเดิม
ในที่สุดก็เห็นหน้าค่าตา ลูกสาวพ่อ
บัดนี้เรามีทั้งดยุกและ "ดยุกเคส" ของเขา
พวกลูกต้องเต้นรําคู่กันแล้วล่ะ เร็วเข้า เรารอนานแล้วนะ
นายพลคะ ท่านคิดรึคะ
ว่าเด็กหนุ่มสาวเหล่านี้ อยากสังสรรค์กับคนแก่เช่นเรา
หนุ่มสาวกําลังมีความรัก ท่านต้องจําได้สิ
ขอเชิญทุกท่านเลยค่ะ วันนี้เราจัดงานเลี้ยงสไตล์นิวยอร์ก
แนนต้องบอกเขาแน่
และฉันว่าลูกทําถูกแล้ว
ธีโอ ค่อยๆ เดิน ช้าหน่อยๆ
คุณโอเคไหม มีอะไรหรือเปล่า
ผมรักคุณนะแนน
คุณต้องการผมไหม
พูดออกมาเลย
ค่ะๆ ต้องการ ฉันต้องการคุณ
มานี่
- คิดถึงตัวมากเลย - แย่ที่สุดเลยเนอะ
นี่ ฉันอยาก... ชีวิตสมรสเป็นอย่างไรบ้างจ๊ะ
ก็มีความสุขดี
เวลาอยู่ด้วยกัน เวลาอยู่กันตามลําพัง...
- เขาดูแลฉันทุกอย่าง - ก็ดีแล้ว
- เขาดูแลฉันเหมือน... - เหมือนเลดี้รึ
- ใช่แล้ว - จริงๆ รึ
จริงสิ ฉันเป็นเลดี้ซีดันนะ
คุณทิ้งผมไว้คนเดียวอีกแล้วนะ
ค่ะ ขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันเดินมาคุยกับ...
นี่บ้านคุณ แล้วก็ครอบครัวคุณ
ที่ผมเพิ่งรู้ว่าเอาใจยากมากเลย
ผมเริ่มรู้สึกถึงความวุ่นวาย ความต้องการใช้ตัวตนของผม
คุณอยู่กับผมเพราะตําแหน่งรึ
ไม่ใช่อยู่แล้วค่ะ เพราะรักสิคะ
งานเลี้ยงนี้ทําให้ผมอับอาย ขายหน้า
งานอวดมั่งอวดมีนี้
ที่จัดขึ้นเพื่อเรา แต่เต็มไปด้วยรสนิยมแย่ๆ
ผมควรได้รับเกียรติมากกว่านี้
- หมายความว่าอย่างไรคะ - จากคุณ ภรรยาผม
แล้วก็จากคุณแม่คุณด้วย
ท่านตัดสินใจเปิดตัวลูกเขยในนิวยอร์กเช่นนี้
ด้วยการแห่แหนผมกับยศของผม มันขี้อวดชัดๆ
ค่ะ จริงของคุณ ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
ผมไม่อยากพูดเช่นนี้เลย แต่คุณแม่คุณควรจะขอโทษ
ที่จัดงานเลี้ยง ที่ให้เราเต้นแร้งเต้นกาเปิดฟลอร์
การแสดงที่เราได้ชมไป ท่านต้องขอโทษ
แต่คุณคงไม่ได้อยาก ให้ท่านขอโทษจริงๆ ใช่ไหมคะ
ผมไม่สอนคุณหรอกนะเวอร์จิเนีย
ธีโอ
อย่าเพิ่งกลับเข้างานค่ะ ฉันมีเรื่องอยากบอก
- ฉันอยากบอกว่า... - คุณมีความสุขไหม กับผมน่ะ
สุขสิคะ
หากเรื่องที่จะบอกมันขัดความสุข ก็อย่าบอก
จริงรึคะ
รีบจัดพิธีสมรสเถอะ
คุณว่าจะได้ไหม
คุณแม่คะ
งานเลี้ยงนี้ ที่จัดขึ้นตลอดบ่ายวันนี้ มัน...
เป็นงานเลี้ยงที่อุดมไปด้วยรสนิยมแย่ๆ
คุณแม่ก็เคยไปอังกฤษ ควรทราบว่าต้องวางตัวเช่นไร
แต่หนูเกรงว่าเจมส์จะโดนหยามเกียรติ
คุณแม่ทําให้เขาและหนูขายหน้า
เพราะฉะนั้นหนูคิดว่าคุณแม่ควรจะขอโทษค่ะ
จินนี่ ยอดรัก พูดอะไรเช่นนั้น
เชิญทุกคนเต้นรํากันต่อดีกว่า ดีไหม
มิสซิสเซนต์จอร์จ ขอบคุณเหลือเกินครับ ที่จัดงานเลี้ยงสนุกๆ
ผมและภรรยารู้สึกอบอุ่นมาก
ก็ต้องอบอุ่นสิคะ ที่นี่เป็นบ้านจินนี่
เดินทางข้ามน้ําข้ามทะเลมาหลายวันพี่คงเมาเรือ
จุดประสงค์ของการจัดงานนี้
และชีวิตของพวกเราคือความสุข
อีกไม่นานหนูจะได้เป็นดัชเชส
และเข้าถึงเชื้อพระวงศ์ทุกลําดับชั้น
แต่หนูคงไม่ประทับใจในตัวใครมากนัก
เพราะคุณแม่ของเรา...
คุณแม่ของหนูเป็นราชินี
อกผาย เชิดหน้า
ใช่จ้ะ จินนี่พูดถูกแล้ว
งานเลี้ยงวันนี้ไม่เหมาะสม และรสนิยมต่ํา
เพราะสิ่งเดียว ที่แม่ภูมิใจที่สุดในห้องนี้คือลูกๆ ของแม่
ทั้งสองคน
แต่ฉันจะกล่าวขอโทษและมีความอับอาย
ต่อช่วงเวลาหลายปี ที่ฉันเคยใส่ใจความคิดของผู้อื่นเท่านั้น
อาจจะเพิ่มอีกหนึ่งคืนในซาราโทกา ตอนฉันปีนกําแพง
และบังเอิญกระโปรงเปิดจนเข้าตาท่านนายกฯ
ลาวิเนีย งานเลี้ยงนี้ไม่คู่ควรกับเราแล้ว
- แต่นี่งานคุณนะ - เดินออกไปพร้อมกัน
- โอเคๆ - ไป...
คิดว่าทุกอย่างจะราบรื่นไหมลาวิเนีย
ดิฉันก็ไม่ทราบ
ฉันเชื่อว่าเทรซี่ไม่ได้เป็นคนดีทุกกระเบียดนิ้ว
คนดีนั้นหายาก แต่ทําเช่นไรได้ล่ะ
ทําตัวเป็นผู้ใหญ่ให้ดีที่สุด
ผมย้ายมาอยู่นิวยอร์กไม่ได้หรอก
ทําไมล่ะ นะคะดิ๊กกี้ มาอยู่ที่นี่เถิด
ฉันอยู่บ้านหลังนั้นไม่ได้ มันไม่ใช่ชีวิต
แล้วฉันไม่ปล่อยให้มินนี่โดนครอบครัวคุณกดขี่แน่
หากคุณคิดว่ามันจําเป็นก็ตามใจ
แต่ฉันเลือกได้
เพียงต้องเลือกว่าจะไปทางไหนเท่านั้น
คุณแม่คะ ลูกจะกลับไปอังกฤษกับเพื่อนๆ นะคะ ไปอยู่เป็นเพื่อนจินนี่
หาสามี หากหาได้ ให้เมเบิ้ลไปกับลูกก็ได้ค่ะ
โอ้ ลิซซี่ ยอดเยี่ยมมากลูก
แม่เชื่อมั่นในตัวลูกนะจ๊ะ
- ขอบใจนะ - สบายมาก
ดัชเชสแนน จะกลับอังกฤษเมื่อไรกันดี
โห ลิซซี่ ดีใจจัง
คุณแม่คะ เมื่อสักครู่...
ลูกมีความสุขดีใช่ไหมเมเบิ้ล ว่าไงลูก
- แม่อยากให้ลูกๆ มีความสุข - ค่ะ สุขค่ะ
แต่คุณแม่คะ ตอนอยู่ข้างบน...
เมเบิ้ล จัดผ้าคลุมไหล่ดีๆ ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว
เราจะหาสามีให้ลูกได้อย่างไร หากลูกยังใช้ผ้าคลุมไหล่ไม่เป็น
น่าจะแปลว่าแนนไม่ได้บอกเขานะ
ครอบครัวเรายังมีดยุกใช่ไหม
ฉันทนไม่ไหวแล้วค่ะเทรซี่ จบกันที
คุณคิดว่าทุกคนจะเหลียวแลคุณ หรือเปิดประตูให้คุณรึ
หากคุณไม่ใช่คนของผม
แม้แต่ที่ซาราโทกายังไม่ต้อนรับคุณเลยแพ็ตตี้
แล้วคุณก็รู้นี่ว่าตัวเองเหลวไหลเพียงใด
เอาตัวไม่รอดหรอก
ลูกถามถึงเธอนะ แม่แท้ๆ น่ะ
คุณไม่ได้บอกความจริงลูกรึ
แน่นอนสิ คุณคิดว่าผมโง่หรือไง
คําบรรยายโดย Navaluck K.