Leuk dat jullie een avond voor vreugdevuren hebben.
Vieren jullie het altijd bij Guy? - Elk jaar een groot feest.
Waar is iedereen?
We worden niet begroet en ik zie geen andere gasten.
Minder lawaaiig dan normaal.
Daar is-ie. Guy. Fijn je te zien. We hebben je gemist.
Daar is hij dan, weer terug uit New York. Welkom, allebei.
De rest is binnen.
We zagen je personeel nergens. Waar mogen mijn bedienden...
Ja, boven. Ik wijs ze de weg wel.
Nan?
We vragen maar niet naar... - Waar zijn de bedienden?
Ik ben hier voor nu alleen, terwijl 't huis wordt opgeknapt.
Jullie zijn er.
We waren naar 't doolhof. - Mabel kon 't niet vinden.
Laat staan dat ze er weer uit komt.
Goed. Mijn moeder was gek op deze avond.
Ze plande dit ver van tevoren, met een feestmaal en honderden gasten.
En dit is... iedereen?
Ja, ik heb het klein gehouden. Maar ik wilde toch iets doen.
Iedereen moet meehelpen. Maar daar ging het om, toch?
Ze liet ons altijd houthakken. - Daar kan ik wel mee helpen.
De dames hoeven dat niet.
Hoezo niet?
Die maken meestal toffee in de keuken. Veel comfortabeler dan buiten in de kou.
Prima. We ruilen wel.
Ben je... Gaat het?
Zei ik iets verkeerds?
Vandaag is vast moeilijk voor je.
De herinneringen aan je moeder zijn vast...
Stop.
Je moet...
Ik zal wel...
Hou je linkerhand aan de onderkant.
Heel goed. En dan...
Lager. En dan maak je een halve zwaai.
Een halve zwaai. En naar beneden.
Nu met iets meer gevoel.
Heel goed.
Daarom heb ik het gedaan.
Dit weekend.
Om me haar te herinneren.
En de pijn die ik daarbij voel, die koester ik.
Want wat ik nog pijnlijker zou vinden, is als ik haar vergat.
Hoe was ze?
Ze leek zelf wel van vuur te zijn.
Ze straalde energie uit. En warmte. En het onverwachte.
Ze weigerde voor anderen onder te doen.
En mijn vader vroeg dat ook niet van haar. Ze waren elkaars gelijken. Beste vrienden.
En dat heb ik ook altijd gewild. Ik heb...
Sorry.
Dat is niet nodig.
Ik moest maar weer eens terug naar het... Sorry.
NAAR DE ROMAN VAN EDITH WHARTON
Is dit klaar?
Weet je mijn moeders handigheidje nog?
Nee. Jinny, hou op.
O, mijn god. - Zou het klaar zijn?
Dus hier gebeurt het allemaal?
Ik ben natuurlijk geen kok, maar dat ziet er niet uit als toffee.
Het is marshmallow.
Moeder maakte die altijd om te roosteren. Je zult er dol op zijn.
Verrukkelijk. - Nu moet het alleen nog opstijven.
Sorry, een vlieg.
Die verdwijnen na de zomer, maar er blijven er altijd een paar hangen.
Heel vervelend.
Sorry, is dit...
Lady Hopeleigh.
De voordeur was open en er was niemand om...
Jean? Wat doe jij nou hier?
De uitnodiging impliceerde dat het een groot feest was. Ben je aan het renoveren?
Ben ik te laat? Of juist te vroeg?
Onze eregast. Leuk je te zien, Lady Hopeleigh.
Guy zei net al dat hij zo naar je komst uitkeek.
Welnu, Jean, helpt hij je niet met je koffer?
Hij is minder ongemanierd dan hij lijkt.
Sorry, ik was de tijd uit 't oog verloren. Help je even, Theo?
Bedankt.
Nou, dat was gênant.
Ik dacht dat er meer mensen zouden zijn. - Waarom nodig jij mensen uit?
Zo kun je 'r beter leren kennen. - Jij wilde dat ook niet.
Ja, maar ik ben een idioot. Jean is best een leuke meid, toch?
Ze is mooi en komt uit een respectabele familie.
Waarom niet? Het is niet alsof je iemand anders op het oog hebt.
Dit is jouw kamer.
Hopelijk bevalt hij je.
Dank je wel.
Dus, ik zie je beneden?
Wil je me misschien een rondleiding geven? Ik zou graag meer zien.
Ik moet nog veel doen voor het vuur...
Natuurlijk. - Ik ben maar alleen...
Er is veel te doen en... - Erg veel.
Nou, dan ga ik maar... - Ja, ga je gang.
Dus die Guy heeft vreugdevuren uitgevonden?
Nee, hij blies het parlementsgebouw op met een vreugdevuur. Toch?
Wij vieren het gewoon met een vreugdevuur. - Waarom zouden we dat vieren?
Het is hem niet gelukt.
Typisch Engels. Hij kon het niet. Dat vieren we.
Hopelijk is Jean in orde. Ze leek niet op haar gemak.
Zorgt Guy wel voor. Hij laat haar uitgebreid haar kamer zien.
Waarom deed je alsof Guy 'r had uitgenodigd?
Anders was ze vast niet gekomen.
En ik wilde haar niet, maar misschien past ze wel bij Guy.
Ze is geen hoed die je weggeeft als jij hem niet past.
Dat weet ik, maar... - Het is vernederend om zomaar te komen.
Het is beter dan ongetrouwd blijven.
Waarom trek je je dit zo aan? Guy is mijn beste vriend.
Wil jij ook niet dat hij gelukkig is? - Natuurlijk wel. En Jean ook.
Wat is het probleem dan?
Hallo. - Sorry.
Minnie zal... - Miss Testvalley zei dat Minnie...
Ik heb de rest verteld dat je op vakantie was.
Want het leek me beter om ze niet te vertellen...
...dat jij en Minnie verhuizen. - Ja, natuurlijk. Dat is vast het beste.
Mag ik volgende week langskomen?
Ja, altijd. Kom maar... - Wanneer het jou uitkomt.
's Ochtends tijdens het ontbijt. Alles zal wel onder het kwijl zitten.
Stop maar met kwijlen dan.
Ik was op de vlucht, maar jij hebt het beste plekje al ingenomen.
Er is nog plek.
Goddelijk, toch?
Er is niets beters dan je vol voelen, vind je ook niet?
Dat voelt goed, ja.
Maar wat dacht je van verliefd zijn?
Dat denk je alleen omdat je altijd verzadigd geweest bent.
Dat geldt niet voor ons. - Amerikanen?
Vrouwen. Wij leren dat we horen te smachten.
Om er niet aan toe te geven en je zo klein mogelijk te houden.
Zo klein dat een man je opmerkt.
Maar het slaat nergens op.
Verdwijnen om gezien te worden?
Helemaal niet.
Wat een opluchting om niet op zoek te zijn naar een man.
Een opluchting, en de lekkernijen.
Nou, ik ben blij dat het je gelukkig maakt.
Ben ik dat?
Er was een man...
...die ik vertrouwde, en dat had ik niet moeten doen.
Hij...
Hij heeft me beschaamd en bang gemaakt.
Wat moet ik ermee?
Iemand hier in Engeland?
In New York.
Ik denk...
...dat je 't antwoord al weet.
Je zei niet dat jij iets beschamends deed, maar dat hij jou heeft beschaamd.
Dat klopt.
En sindsdien draag ik die schaamte bij me.
Maar...
...misschien behoort die schaamte aan hem toe.
Niet aan mij.
Het is aan mij om...
...om het te laten gaan.
Sorry, Jean. Ik was...
Ik dacht dat je met Guy zou zijn.
Hij wist niet eens dat ik zou komen.
Ik vond het al zo raar.
Ik wilde niet eens op de uitnodiging ingaan, maar mijn moeder las hem en...
Je kunt de rest wel raden.
Zelfs de mannen die ik niks vind, rennen van me weg.
Guy is een stommeling.
Jij was dit jaar de mooiste. Iedereen zei het.
Heb je het niet gehoord? Dat is lang niet meer genoeg.
Ik heb mijn oudere zussen gadegeslagen.
En ik heb het kunstje van een echtgenoot vinden geperfectioneerd.
Toen kwamen de Amerikanen hier aan en alles veranderde.
Nu willen de mannen vrouwen die ze uitdagen.
En ze willen dat hun vrouw zelfverzekerd is.
Er is me altijd verteld dat ik stiller moest zijn.
En nu kan niemand me meer horen.
Ik vond het vreselijk toen ze kwamen.
Ze zeggen alles hardop en geven toe aan elke bevlieging.
Maar wanneer lachte jij voor het laatst zo?
Toen ik nog een kind was.
Ik dacht eerst dat zij moesten leren zich te gedragen.
En nu?
Misschien moeten wij leren leven.
De regels zijn simpel.
Wie het eerst in het midden is, vindt de fakkel en steekt het vuur aan.
Dames, jullie zijn nieuw en krijgen een voorsprong.
Nog vragen?
Ja. Mabel wil graag weten waar het doolhof is.
En...
...start. - Deze kant op. Kom.
Hierheen.
Jinny, ik weet een uitweg. Er is niemand in het huis.
Wapper deze boven de heg uit, dan kom ik je halen.
Dan glippen we samen weg. Ja?
Ik heb aan je gedacht...
...sinds die nacht in Tintagel.
Lady Honoria, flirt je nou met me?
Je flirt inderdaad met me. Ik ben blij voor je.
Voel je een nies opkomen?
James wil dat ik ermee wapper, zodat hij me kan komen halen...
...om weg te glippen.
Wat romantisch. Persoonlijk zou ik het eerlijk gezegd wel jammer vinden.
We zien elkaar nauwelijks meer.
Bijna nooit. - En de tijd gaat zo snel voorbij.
Ik zit straks weer in New York. - En dan zijn James en ik constant samen.
Het kan natuurlijk altijd gebeuren dat je de zakdoek laat vallen. Per ongeluk.
Nee, dat doe ik niet. Dat kan ik niet.
En... start.
Kom maar op. - Opzij.
Echt, hoor.
Is daar iemand?
Ik ben het.
Ben je alleen?
Mooi.
Is dat zo?
Ik...
Ik dacht aan wat je eerder zei...
...over het huwelijk van je ouders en dat...
...en dat ze elkaars gelijken waren en dat jij dat ook wilt.
Ja? - En dat je zei dat je wilt...
...dat je partner ook je beste vriendin is.
En vrienden horen te ontspannen als ze bij elkaar zijn, toch?
En ze horen blij te zijn als ze elkaar zien en als ze samen zijn.
Vriendschap is niet ongemakkelijk. En jij en Jean zijn geen beste vrienden.
Hebben jullie ooit samen gelachen? Dingen met elkaar gedeeld?
Ik denk niet dat jullie moeten trouwen.
Dat overweeg ik ook helemaal niet. Waarom ben je zo met trouwen bezig?
Dat ben ik niet. - Je gaat trouwen.
Ja. - Ondanks mijn telegram.
Dus ik weet niet waarom je zo... - Welk telegram?
Het telegram.
Heb je geen telegram ontvangen?
Nee, ik heb geen telegram ontvangen.
Wat stond erin?
Niet weggaan.
Gossie.
Nan, dit doolhof wil ons niet kwijt.
Wat is er aan de hand?
Snel.
Moeten we naar rechts? - Ja, dat zei ik toch.
Lieve hemel. Heb je ooit niet gewonnen?
Ja, het is geen eerlijke strijd.
Ik ken dit doolhof net zo goed als ik Guy ken.
Natuurlijk. Wie had dat kunnen denken?
Wat? Elk jaar?
Een drankje?
Om het te vieren... voordat ik Guy afbrand.
M'n liefste, wat een goed idee om dit meer te laten aanleggen.
Een uitstekend idee.
Jij hebt een voortreffelijke smaak.
De gordijnen in onze salon zijn een lust voor het oog.
Oost west, thuis best.
Kleiner dan ik me herinner. - Maar perfect voor ons.
Het is al laat.
We moesten maar eens naar bed.
Ben je er klaar voor?
Om naar bed te gaan?
Ik geloof 't wel.
Wat stond er in dat telegram, denk je? - Ik weet het niet.
Nan, dat weet je best. Echt wel.
Hij stuurt geen telegram de wereld over om je over z'n ontbijt te vertellen.
Dat zou best kunnen, want we zijn goede vrienden.
Hoewel er wel een moment was bij het houthakken en het is gewoon zo verwarrend.
Ik weet gewoon niet... Ik negeerde het, maar ik zag hem met Jean...
Was je jaloers? - Nee, natuurlijk niet.
Misschien. - Nan, ik wist het.
Ben je verliefd op Guy Thwarte?
Dat kan niet. Die jongen haalt het bloed onder m'n nagels vandaan.
Soms lachen we tot we erbij neervallen...
...maar tussen die leuke momenten in zijn er talloze ergernissen en irritaties.
Nan, dat is liefde. - Nee, liefde is kalm en stabiel.
Liefde is overweldigend. Liefde is het beste en het ergste gevoel dat er is.
Liefde is iemand met heel je hart haten...
...maar toch geen minuut zonder diegene willen zijn.
Conchie, je moet Dick vertellen dat je nog van hem houdt.
Dit gaat niet over mij en Dick. Dit gaat over jou en Guy en...
En Theo. We gaan trouwen...
...en daarom is dit zo... - Weet je het zeker?
Heel zeker? - Ik dacht van wel.
Wanneer weet je het zeker?
Hij had het vandaag over Jean alsof ze een bezit is.
En Guy is gewoon... - Hij is zo charmant.
Ja, en zo makkelijk. - Attent.
Hij is net als wij. - Ja, dat is toch irritant?
Waarom stuurt Guy me telegrammen over... - Over dat-ie van je houdt?
Ja, hoe durft-ie? - Ja.
Want nu kan ik alleen daaraan denken. En ik moet weten wat erin stond.
Lijkt me ook. Nan? Rustig aan. Niks doen als je het niet zeker weet.
Maar wel spannend, toch? Ja, toch?
Nee, Lizzy Elmsworth. Leugenaar. - Nee, ik weet het nog zo goed.
Johnny Baldwin zei dat hij meer radslagen kon doen...
...dan iedereen in Saratoga, en jij moest hem z'n ongelijk bewijzen.
De hele stad zag je ondergoed. - Zou ik nooit doen. Ik ben een dame.
Een dame die 13 radslagen kan doen.
Eigenlijk 14.
James zal zo boos zijn dat ik ben weggelopen, maar...
...het was 't waard.
Wat stond er in het telegram? - Sorry?
Natuurlijk ben je weer eens te onuitstaanbaar voor woorden.
Waar haal je het lef vandaan?
Ik ben verloofd met je beste vriend. - Dat weet ik, ja.
Gelukkig verloofd, welteverstaan. Waarom praat ik nog met je...
...nadat je zo wegliep? Ik vertelde je m'n grootste geheim en je liep gewoon weg.
Ik kwam mijn excuses aanbieden. Bijna meteen, en jij was al verloofd.
Zal allemaal wel.
En dan zaai je al die verwarring met het houthakken...
...en je betoog over dat je een gelijke zoekt. Hoe durf je?
Nan, luister... - Nee, het is te laat.
Waar was dit allemaal toen we elkaar net kenden?
Toen je uit een raam klom? En we op de trap dansten?
Toen we naar elkaar keken? En lachten?
Toen het voelde alsof we elkaar altijd al kenden en alles mogelijk was?
Alsof we overal heen konden en alles konden doen.
Het zou niet uitmaken waar...
...zolang we maar lachten, dansten, kusten, elkaar ontdekten en nog meer kusten.
Toen ik besefte dat ik hopeloos verliefd op je ben.
Sinds het moment dat ik je zag.
Nan, wacht.
Nan, toe nou...
Daar zijn jullie.
Ik liet Nan de ommuurde tuin zien.
Je moeders lievelingsplek.
Lizzy en Jinny zijn nog niet terug, dus we gaan pokeren.
Doe je mee? - Ik weet het niet, hoor.
Het hoeft niet.
Ik snap dat 't financiële risico voor sommigen groter is dan voor anderen.
Nan, jij doet wel mee, toch? Jij kunt wel wat missen.
Ik doe mee.
Uitstekend. - Ja, ik ook wel.
Uitstekend.
Ik kan je steunen als je... - Hoeft niet.
Ik win al 15 jaar lang.
Je hebt me tot nu toe altijd verslagen, op meerdere fronten.
Dat zegt niks.
Dat is veel geld. Gefeliciteerd. Ik ben blij voor je.
Nu kun je je bedienden weer aannemen. We weten allemaal hoe 't zit.
Je kunt stoppen met jagen op een rijke Amerikaanse bruid.
Dat was je plan, toch? Toen je naar New York ging?
Het familiefortuin veiligstellen?
Of niet soms?
Maar je had alleen wat goede kaarten nodig.
Ik heb m'n kaarten nog in m'n hand.
Ik win.
Vreemd, want ik heb het gevoel dat ik helemaal niks heb.
Helemaal niks.
Ter herinnering aan Guy Fawkes... en zijn mislukte verraad.
Het is volkomen mijn eigen schuld dat ik je geloofde toen je zei...
...dat je een gelijke zocht en op dezelfde manier als ik in 't leven stond.
Je zei gewoon wat ik wilde horen.
God, nee. Nan... - Maar het ergste...
...is dat dat kon omdat ik je weer vertrouwde.
Jij weet dingen die niemand weet.
Ik dacht dat we vrienden waren, en heel even was ik doodsbang...
...dat we meer waren.
Maar we blijken geen van beide te zijn.
Het spijt me zo. - Wat spijt je?
Ik ben weggelopen. Ik heb je teleurgesteld, zoals altijd, en...
Jij stelt me nooit teleur.
Niet huilen, Jinny. Zo zie ik je niet graag. Kom op.
Kom hier.
Ga je vriendinnen gedag zeggen.
Ik zie je zo op onze kamer en dan praten we alles uit, ja?
Toe maar.
Had het me gezegd.
De portretten van je moeder.
Had ze niet verkocht.
Het is meer dan dat, Theo.
Ik ben het huis kwijt. Ik ben alles kwijt.
Daar was dit feestje voor.
Om afscheid te nemen.
Ik kan je helpen. - Ik kan niks meer van je aannemen, Theo.
Dat doe ik niet meer.
Jean is een leuke meid.
Het spijt me echt, James. Laat me alsjeblieft binnen. Toe?
Is alles...
Je was ineens weg.
Voor als ze ons zochten.
Door jou voel ik me dapperder.
Dat meen ik. Jij bent de dapperste persoon die ik ken.
Ik ben weggelopen. En ik heb jou daar achtergelaten.
Ik dacht dat je wel naar huis had gewild voordat onze kinderen uit school kwamen.
Onze kleine William speelt graag piano... - Honoria, hou op. Alsjeblieft.
Hoezo?
Omdat het dom is. Het slaat nergens op.
Wij zullen nooit kinderen hebben.
We deden alsof.
Snap je dan niet dat we ons hele leven alsof doen?
Al mijn vriendinnen kunnen dansen en lachen...
...en in het openbaar handjes vasthouden en dat deert niemand.
Zij hoeven niet dapper te zijn. Iedereen is blij voor ze.
Zij krijgen een ring en een feest, en hun ouders durven hen aan te kijken.
Honoria, dit alles is niet nieuw voor me.
En ik ben er klaar mee. Ik ben zo klaar met doen alsof.
Nan, ik wil je mijn excuses aanbieden.
Ik was mezelf niet vandaag.
Niet?
De manier waarop ik Jean behandelde en zoals ik bij het pokeren praatte.
Zo wil ik niet zijn.
Eerlijk gezegd ben ik altijd een beetje jaloers geweest op Guy.
Iedereen mag hem graag om wie hij is, niet om wat hij is.
Ik heb alle macht, maar geen enkele controle.
En mijn liefde voor jou...
...de kracht ervan, is overweldigend.
Ik heb er geen controle over en ik ben doodsbang...
...dat ik je kwijtraak.
Vertaling: Nikki van Leeuwen