பான்ஃபயர்களை சுற்றி உட்கார என்றே, இங்கிலாந்தில் ஒரு இரவு உள்ளது நன்றாக இருக்கிறது.
எப்போதும் கைஸ் விழாவைக் கொண்டாடுகிறீர்களா?
ஒவ்வொரு வருடமும். அது எப்போதும் ஒரு பெரிய விழா.
எல்லோரும் எங்கே?
இங்கு நம்மைப் பார்க்க யாரும் வராதது ஆச்சரியமாக உள்ளது. வேறு விருந்தினர்களும் இல்லையே.
வழக்கமாக இது ஆர்ப்பாட்டம் மிகுந்த விழா.
அதோ வந்துவிட்டார்! கை! உங்களை பார்த்ததில் மகிழ்ச்சி. நாங்கள் உங்கள் பிரிவை உணர்ந்தோம்.
இதோ வந்துவிட்டார், நியூ யார்க்கிலிருந்து, திரும்பவும் புதிதாக.
வருக. உங்கள் இருவருக்கும்.
மற்ற அனைவரும் உள்ளே இருக்கிறார்கள், எனவே...
உங்கள் வேலையாட்கள் யாரையும் காணவில்லை. எங்கள் ஆட்கள் எங்கே...
ஓ, ஆம், மேலே. நான் அவர்களுக்குக் காண்பிக்கிறேன்.
நேன்?
நாங்கள் அனைவரும் சிலவற்றைப் பற்றி கேட்காமல் இருக்க...
வேலையாட்கள் அனைவரும் எங்கே?
தெரியுமா, இந்த வீட்டில் வேலை நடக்கும்வரை, இப்போது நான் மட்டும்தான் இங்கே இருக்கிறேன்.
நீங்கள் இங்கேதான் இருக்கிறீர்களா!
- நாங்கள் அந்த புதிரைக் காணச் சென்றிருந்தோம். - மேபலுக்கு புதிர் எங்கேயென தெரியவில்லை.
அவர் எப்படி வெளியே வரப்போகிறார் எனக் காண ஆவலாக இருக்கிறேன்.
சரி, எனவே, பான்ஃபயர் இரவு என் தாயாருக்கு மிகப் பிடித்த விஷயமாக இருந்தது.
பல மாதங்களாக திட்டமிட்டு, ஒரு மாபெரும் விருந்து, நூற்றுக்கணக்கான விருந்தினர்கள்.
இவர்கள்தான் அனைவருமா?
ஆம், நான் மிக நெருங்கியவர்களை மட்டும் அழைத்தேன்.
ஆனால் என்னால் அதையும் செய்யாமல் விட முடியவில்லை.
எனவே, நாம் எல்லோருமே ஈடுபட வேண்டும், ஆனால் அதுதானே இதன் மூலக் கருத்தே, இல்லயா?
நெருப்புக்கான விறகை வெட்டி வரும்படி அம்மா எப்போதும் எங்களை பணித்திடுவார்.
என்னால் உதவ முடியும். என்னால் விறகை பிளக்க முடியும்.
கண்டிப்பாக, பெண்கள் விறகு வெட்டுவதை யாரும் எதிர்பார்க்க மாட்டார்கள்.
அதை எப்படி நீங்கள் எப்படி சொல்ல முடியும்?
வழக்கமாக டிரீக்கிள் டாஃபி செய்வார்கள், எனவே சமையலறையில் இருப்பார்கள் என கூற வந்தேன்.
வெளியே நின்று விறகு வெட்டுவதைவிட அது இன்னும் நன்றாக இருக்கும் என நான் நினைத்தேன்...
நல்லது. நாம் வேலைகளை மாற்றிக்கொள்வோம்.
நீங்க... எல்லாம் நலம்தானே?
நான் ஏதாவது தவறாக சொல்லிவிட்டேனா?
இன்றைய தினம் உங்களுக்கு உண்மையில் கஷ்டமாக இருக்கலாம்.
கண்டிப்பாக உங்கள் தாயாரின் நினைவுகள், உங்களை...
நிறுத்து!
நீ வந்து...
நான் வந்து...
உன் இடது கையை கீழே போடணும்.
இப்படி. அதன் பிறகு...
இன்னும் கீழ் குனிய வேண்டும்.
அதன் பிறகு அதை இப்படி எடுத்து வீசி, கீழே கொண்டு வர வேண்டும்.
சரி.
சுற்றி வீசணும். அதன் பிறகு கீழே கொண்டு வர வேண்டும்.
சரி.
- சரியா? - சரி.
இன்னும் சற்று நளினமாக வீச வேண்டும்.
- ரொம்ப நல்லது. - ஆம்.
அதனால்தான் நான் அதை வைத்துக்கொள்ள தீர்மானித்தேன்.
இந்த வாரயிறுதி.
எனக்கு அவரை நினைவுகொள்ள விருப்பம்.
அந்த நினைவின் வலி, நான் அதை உணர விரும்புகிறேன்.
ஏனெனில் நான் மறந்துவிடும் வலியைக் கண்டு பதறுகிறேன்.
அவர் எப்படிப்பட்டவராக இருந்தார்?
அவர் சுடர் நெருப்பு. அப்படித்தான் தோன்றும்.
அவர் ஆற்றலே உருவானவர். அன்பு நிறைந்தவர். எதிர்பார்ப்பை மிஞ்சியவர்.
இருப்பினும், அவர் தன் நிலையை குறைக்க விரும்பவில்லை.
தந்தை அவரிடமிருந்து அதை எதிர்பார்க்கவும் இல்லை. அவர்கள் சமமானவர்கள். உற்ற நண்பர்களாக இருந்தனர்.
அதைத்தான் நான் எப்போதும் செய்ய விரும்பினேன் எனத் தோன்றுகிறது.
நான்... நான்...
மன்னிக்கணும்.
மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டாம்.
நான் அங்கே திரும்பிப் போகணும்... மன்னிக்கணும்.
எடித் வார்டன் எழுதிய நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டது
இது முடிந்ததா?
சரி, இதைக் கண்டுப்பிடிக்க என் தாயாரின் தந்திரம் உனக்கு நினைவில்லையா?
இல்ல! ஜின்னி, நிறுத்து!
- அடக் கடவுளே! - அது தயாராகிவிட்டதா எனப் பார்க்கணும், லிஸ்ஸி.
எனவே, இங்குதான் எல்லாம் நடக்க இருக்கிறதா?
ஹே.
நான் சமையலில் தேர்ந்தவள் இல்லை, ஆனால், அதைப் பார்த்தால் டிரீக்கிள் டாஃபி போல இல்லை.
சரி, அது மார்ஷ்மெல்லோ.
அம்மா இதை நெருப்பில் சுட்டுத் தருவார். நிச்சயமாக இது உங்களுக்குப் பிடிக்கும்.
சுவையாக உள்ளது.
நான் அதை சற்று மூடி வைத்துவிட வேண்டும்.
மன்னிக்கணும். ஈ.
கோடைக்கால இறுதி வந்துவிட்டதால், அவை போயிருக்க வேண்டும்,
ஆனால் எப்போதுமே ஒன்றோ, இரண்டோ சுற்றி வரும்.
தொந்தரவு.
மன்னிக்க வேண்டும், இது வந்து...
லேடி ஹோப்லெ.
முன் வாசல் திறந்து இருந்தது, மேலும் கேட்பதற்கும் யாரும் இல்லை...
ஜீன்? நீ இங்கே என்ன செய்கிறாய்?
அந்த அழைப்பைப் பார்த்தபோது, இது பெரிய பார்ட்டி எனத் தோன்றியது ஆனால் சீரமைப்பு நடக்கிறதா?
நான் தாமதமாக வந்துவிட்டேனா? அல்லது சீக்கிரமா?
இன்றைய முக்கிய விருந்தினர்!
உங்களை பார்க்க சந்தோஷமாக உள்ளது, லேடி ஹோப்லெ.
உங்கள் வரவை ஆவலாக எதிர்பார்ப்பதாக கை சொல்லிக்கொண்டிருந்தான்.
இப்போது, ஜீன் அவன் உங்கள் சாமான்களை எடுத்துச் செல்ல உதவவில்லையா?
அவன் அரக்கன்தான், நிச்சயமாக, ஆனால் போகப் போக சரியாகிவிடும்.
மன்னிக்கணும், நேரத்தை கவனிக்கவில்லை.
தியோ, நீ எனக்கு உதவி செய்வாயா?
மிக்க நன்றி.
சரி, சம்பந்தப்பட்டவர்கள் அனைவருக்கும் அது சங்கடமாக இருந்தது.
இது மிக நெருங்கியவர்களுக்கு மட்டும் எனத் தெரிந்திருந்தால், நான் அவரை அழைத்திருக்க மாட்டேன்.
என் சார்பில் நீ எதற்காக மக்களை அழைக்கிறாய்?
நீ அவளை இன்னும் நன்றாக அறிய விரும்புவாய் என நினைத்தேன்.
நீ அவளை அறிந்துக்கொள்ள விரும்பவில்லையே.
சரி, நான் தெரிந்து முட்டாள், நிச்சயமாக.
அதோடு, ஜீன் மிக அழகாக இருக்கிறாள், நீ அதை உணரவில்லையா?
அழகுதான், அதுவும், மிக மரியாதைக்குரிய குடும்பத்திலிருந்து வந்தவள்.
நீ ஏன் அவளை அதிகமாக அறிந்துகொள்ள விரும்பவில்லை?
உனக்கு வேறு ஒருவருடன் பழக்கம் இருப்பதாகவும் எனக்குத் தெரியவில்லை.
எனவே, இது உங்கள் அறையாக இருக்கும்.
உங்களுக்கு, அது சௌகரியமாக இருக்கும் என நம்புகிறேன்.
மிக்க நன்றி.
எனவே, நான், உங்களைக் கீழே சந்திப்பேன், இல்லையா?
நாம் மற்றவர்களுடன் சேரும் முன், உங்களால் சுற்றிக் காண்பிக்க முடியும்?
நான் கீழே உள்ள இடத்தைப் பார்க்க ஆவலாக இருக்கிறேன்.
மன்னிக்கணும், எனக்கு பான்ஃபயருக்கு முன் செய்ய இன்னும் பல வேலைகள் காத்திருக்கின்றன...
- கண்டிப்பாக! - அதுவும் இப்போது நான் மட்டும்தான்...
- பல வேலைகளையும் பார்க்க வேண்டும்... - ஆமாம்.
- சரி, நான் வந்து... - ஆம், பிளீஸ்.
எனவே, தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளக் கேட்கிறேன், இந்த கைதான் பான்ஃபயர்களை ஆரம்பித்தானா?
இல்லை, அவர் பாராளுமன்றத்தை பான்ஃபயரால் எரிக்கப் பார்த்தான்.
- அது சரிதானா? - இல்லை.
அப்போது பான்ஃபயர் எல்லாம் இல்லை, இப்போதுதான் இப்படி கொண்டாடுகிறோம்.
பாராளுமன்றத்தை எரிக்க நினைத்ததை எதற்காக கொண்டாட வேண்டும்?
அவனால் அப்படிச் செய்ய முடியவில்லையே.
ஆங்கிலேயர்களுக்கே உள்ள குணம் அது. அவன் அதில் தோற்றான். எனவே நாம் கொண்டாடுவோம்.
ஜீன் சௌகரியமா இருக்க வேண்டும். அவர் சற்று சங்கடப்பட்டதுபோல இருந்தது.
நிச்சயம் கை அவரை நன்றாக கவனித்திருப்பான்.
அந்த பெட்ரூமை அவருக்கு நன்றாகச் சுற்றி காண்பிக்கிறான் என நினைக்கிறேன்.
கைதான் அழைத்திருக்கிறார் என ஏன் ஜீனை எண்ண வைத்தீர்கள்?
சரி, நான் அழைத்ததாகத் தெரிந்திருந்தால், அவள் கண்டிப்பாக வந்திருக்க மாட்டாள்.
அதோடு, நான் அவளை விரும்பவில்லை என்பதற்காக,
கைக்கு அவள் பொருந்த மாட்டாள் என்ற அவசியம் இல்லையே.
நீங்கள் அவளை விரும்பவில்லை என்பதால் அவளை வேறு ஒருவரிடம் மாற்ற, அவள் தொப்பியில்லையே.
- இல்லை, இல்லை, தெரியும். நான்... - அழையா விருந்தினராக வருவது, அவமானத்தைத் தரும்.
சரி, இன்னொரு சீசன் திருமணமாகாமல் இருக்கும் அவமானத்தைவிட, இது பரவாயில்லை.
நீ ஏன் இதைப் பற்றி இவ்வளவு ஆத்திரப்படுகிறாய்?
பாரு, கை என் உற்ற நண்பன்.
நம்மைப் போல அவனும் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டாமா?
ஆம், கண்டிப்பாக. அதைவிட ஜீன் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும்.
அப்போது என்னதான் பிரச்சினை?
ஹை.
- ஹலோ. - மன்னிக்கணும்.
- நான் நினைக்கிறேன் மின்னி, வந்து... - மிஸ் டெஸ்வாலி சொன்னார் மின்னி...
நீ கிராமத்திற்கு, விடுமுறைக்குப் போயிருப்பதாக நான் மற்றவர்களிடம் சொல்லியிருக்கிறேன்.
ஏனெனில் நீயும் மின்னியும் வேறு இடத்திற்குப் போகிறீர்கள் என
உண்மையைச் சொல்வது உகந்ததல்ல என நினைத்தேன்.
ஆமாம், நிச்சயமாக. எல்லாம் நல்லதுதான்.
ஆனால் அடுத்த வாரமும் நான் வந்து பார்க்கலாமா?
- ஆம், எப்போது வேண்டுமானாலும். வீட்டிற்கு... - உங்களுக்கு எது சௌகரியமோ அப்படி.
அவள் காலையில் சிற்றுண்டி சாப்பிடும்போதும் நீங்கள் வரலாம்.
எல்லா இடத்திலும் சிந்தியிருக்கும், அது உறுதி.
சரி, அப்போது நீ சிந்துவதை நிறுத்திவிடு.
நான் தப்பிக்கும் வழியைத் தேடினேன். ஆனால் நீ ஏற்கனவே சிறந்த இடத்தைப் பிடித்துவிட்டாய் எனத் தெரிகிறது.
இன்னொருவருக்கும் இடமுள்ளது.
மிகவும் தெய்வீகமாக இல்லை?
நிறைவாக உணர்வதுதான் மிகச் சிறப்பான உணர்ச்சி, உங்களுக்கு அப்படித் தோன்றவில்லையா?
நல்ல உணர்வுதான்.
ஆனால் காதல் என்னாவது?
எப்போதும் நிறைந்து இருப்பதால்தான், காதலிப்பது இதைவிட சிறந்ததாக நினைக்கிறாய்.
எங்களுக்கு அது வேறு மாதிரி.
அமெரிக்கர்களா?
பெண்கள்.
நாங்க பசியுடன் இருக்க கற்பிக்கப் படுகிறோம்.
பசியின் வலியைப் புறக்கணிப்பதற்கு, ஏனெனில் சிறிய உருவமாக இருந்தால்,
ஆடவர்கள் எங்களை கவனிக்கக்கூடும்.
அதில் அர்த்தமே இல்லையே.
காணப்படுவதற்காக மறைவதா?
துளியும் அர்த்தம் இல்லை.
எவ்வளவு நிம்மதி என்று சொல்ல முடியாது, ஏனெனில் ஒரு கணவருக்காக காத்திருப்பதை நிறுத்திவிட்டேன்.
அவ்வளவு நிம்மதியும், இனிப்புகளும்.
சரி, எது உன்னை அப்படிச் செய்ய வைத்ததோ, அதுவே உனக்கு சந்தோஷத்தையும் தருவது நல்லதுதான்.
எனக்கு சந்தோஷமா என்று உறுதியாக சொல்லத் தெரியவில்லை.
ஒரு ஆடவர் இருந்தார்...
நான் அவரை நம்பினேன், ஆனால் நம்பியிருக்கக் கூடாது.
அவர்...
அவர் என்னை அவமானப்படுத்திவிட்டார். பயமுறுத்திவிட்டார்.
மேலும் அதை எப்படி மாற்றுவது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.
- இங்கே இங்கிலாந்தில் யாராவதா? - இல்லை. இல்லை.
அங்கே நியூ யார்க்கில்.
நான் சொல்லலாம் எனில்...
உன்னிடம் ஏற்கனவே அதற்கான பதில் உள்ளதென நினைக்கிறேன்.
நீ அவமானப்படும்படியான ஒன்றைச் செய்யவில்லை, அவர்தான் உன்னை அவமானப்பட வைத்துள்ளார்.
அவர் அப்படித்தான் செய்தார்.
அதனால் அந்த அப்போதிலிருந்து நான் அந்த அவமானத்தை சுமக்கிறேன்.
ஆனால்...
ஆனால் அந்த அவமானம், அது அவருக்குச் சொந்தமானது என நான் யூகிக்கிறேன்.
அதை நான் வைத்துக்கொள்ளும் அவசியம் இல்லை.
எனது தேர்வு அதை...
அதை விட்டுவிடுவதுதான்.
மன்னித்து விடு, ஜீன். நான் வந்து...
நீ வந்துவிட்டாய் என தெரிந்தது. நீ கையுடன் இருப்பாய் என நினைத்தேன்.
நான் வருவதே அவருக்குத் தெரியாது.
கையின் அழைப்பு மிக விசித்திரமாக இருந்தது என்று நினைக்கிறேன்.
நான் அதை ஏற்க அவசரப்படவில்லை, ஆனால் என் தாயார் அதைக் கேள்விப்பட்டு...
- அது எங்கு போகும் என உங்களுக்குத் தெரியும்தானே. - ஆம்.
நமக்கு ஆர்வமில்லாத ஆடவர்களாலும் கூட
அதிலிருந்து வேகமாக தப்பிக்க முடியவில்லை எனில், எதுவும் செய்ய முடியாது.
அப்போது கை ஒரு முட்டாள்தான்.
நீங்கதான் இந்த சீசனின் மிகச் சிறந்த அழகி. அனைவரும் சொன்னார்கள்.
நீ கேள்விப்படவில்லையா? இப்போது அது மட்டும் இருந்தால் போதாது.
என் பெரிய சகோதரிகள் திருமணத்திற்காக ஆடிய ஆட்டத்தைப் பார்த்தேன்.
நான் அதன் விதிகளை கற்பதோடு மட்டும் நிற்காமல், அதன்படி சிறப்பாக நடந்தேன்.
அதன் பின், அவர்கள் வந்தார்கள், அந்த அமெரிக்கர்கள். பிறகு விதிகள் மாறிவிட்டன.
இப்போது, ஆடவர்கள், தங்களுக்கு சவாலாக இருக்கும் பெண்களைத்தான் விரும்புகிறார்கள்.
அதோடு, அவர்களின் மனைவிமார்கள் தன்னம்பிக்கையுடன் இருப்பதையே விரும்புகிறார்கள்.
என் வாழ்க்கை முழுவதும், சத்தமில்லாமல் இருக்க பழகினேன்.
ஆனால் இப்போது, ஏன் நான் அமைதியாக இருக்கிறேன் என அனைவரும் யோசிக்கிறார்கள்.
முதலில் அவர்கள் வந்தபோது, என்னால் அதை சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை,
அவர்களின் ஒவ்வொரு எண்ணத்தையும் சொல்லிக்கொண்டும், அவர்கள் சபலங்களுக்கெல்லாம் இடம் கொடுப்பதும்.
ஆனால், அவர்கள் சந்தோஷமாக சிரிப்பதைப் போல் நாம் சிரித்து எவ்வளவு காலமாகிவிட்டது?
என் குழந்தை பருவத்திற்குப் பிறகு இல்லை.
எப்படி நடந்துக்கொள்ள வேண்டும் என அவர்களுக்குப் பாடம் கற்பிக்க வேண்டுமென நினைத்தேன்.
ஆனால் இப்போது?
நாம்தான் எப்படி வாழ்வது என கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமோ எனத் தோன்றுகிறது.
அப்போது சரி, விதிகள் மிகவும் எளியவைதான்.
முதலில் நடுப்பகுதியை யார் அடைகிறார்களோ, அவர்கள் டார்ச்சைக் கண்டுப்பிடிப்பார்கள்.
யார் டார்ச்சை கண்டுப்பிடிக்கிறார்களோ, அவரே பான்ஃபயரை ஏற்றுவார்.
பெண்களே, உங்களுக்கு முதல் வாய்ப்பு, ஏனெனில் நீங்கள் இதைச் செய்வது முதல் முறை.
ஏதாவது கேள்விகள் உண்டா?
ஆம். புதிர் எங்கே இருக்கிறது என அறிய மேபல் விரும்புகிறார்.
மேலும்...
போ!
இந்த வழிதான், வாங்க.
இந்தப் பக்கமா வாங்க.
ஜின்னி, எனக்கு வெளியே போக வழி தெரியும். அந்த வீடு காலியாக உள்ளது.
இதை வைத்துக்கொள், புதருக்கு மேலே அசைத்தால், நான் வந்து உன்னை அழைத்துச் செல்கிறேன்.
அப்போ நாம இருவரும் சேர்ந்துப் மறைந்துவிடலாம், சரியா?
மேபல்?
டின்டாஜெலில் அந்த இரவுக்குப் பின்...
நான் உன்னைப் பத்தி யோசித்தேன்.
லேடி ஹோனோரியா, நீங்க சல்லாபிக்கிறீங்களா?
ஆமாம். உங்களுக்காக நான் சந்தோஷம் அடைகிறேன்.
தும்மல் வருவது போல உள்ளதா?
இல்லை.
புதருக்கு மேலே இதை அசைத்துக்காட்டினால், அவர் வந்து என்னை அழைத்துச் செல்வதாகச் சொன்னார்,
அப்போது நாங்கள் இருவரும் தனியாக செல்ல முடியும்.
எவ்வளவு ரொமான்டிக்காக உள்ளது.
ஆனாலும் உண்மையில், சுயநலத்துக்காக, நான் கொஞ்சம் வருத்தப்படறேன்.
இப்போதெல்லாம் நாம் அதிகம் சேர்வதே இல்லை.
- தெரியும், இல்லவேயில்லை, உண்மையில். - அதோடு காலம் வேகமாகப் போகிறது.
நாம் உணரும் முன், நியூ யார்க் திரும்பி விடுவேன் நான்.
அப்போது, எனக்கும் ஜேம்ஸுக்கும் தனியாக வீட்டில் இருக்க, அதிக நேரம் கிடைக்கும்.
நீ அந்த கைக்குட்டையை தவறவிடுவதற்கு வாய்ப்பிருக்குன்னுதான் நம்புறேன்.
நிச்சயமா, தற்செயலாகத்தான்.
இல்லை, நான் மாட்டேன். என்னால முடியாது.
இப்போது போகலாம்!
- நாம அதைச் செய்வோம். - பின்னாடிப் போ!
நிஜமாத்தான் சொல்கிறேன்.
ஹலோ?
இங்கே யாராவது இருக்கிறீர்களா?
நான்.
நேன்?
நீங்க தனியா இருக்கீங்களா?
ஆம்.
நல்லது.
அப்படியா?
நான் வந்து...
சரி, இதற்கு முன் உங்க தாயாரும், தந்தையும் எப்படித் திருமணம் புரிந்தார்கள்
என்று நீங்க கூறியதைப் பற்றி நான் யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன்...
அவர்கள் எப்படி சமமானவர்களாக இருந்தார்கள் என்றெல்லாம்,
மேலும் அதே போல் உங்களுக்கும் அமைய வேண்டும் என நீங்கள் விரும்புவதையும் பற்றி.
- சரி? - நீங்க திருமணத்திலிருந்து பெற விரும்புவது
ஒரு நல்ல நண்பரை என்றீர்கள்.
அதோடு, நண்பர்கள், அவர்கள் சேர்ந்து இருக்கும்போது, சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டும், அப்படித்தானே?
அவர்கள் உற்சாகமாக இருக்க வேண்டும்...
எப்போது ஒருவரையொருவர் காணப்போகின்றனர் என்றும், எப்போது சேர்ந்திருப்பார்கள் என்றும் ஆவல் இருக்கும்.
ஒருவர் மற்றவரின் முன்னிலையில், பிரச்சினையாக உணர்வது கூடாது.
எனவே நீங்களும் ஜீனும் உற்ற நண்பர்கள் என்று என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை.
அவளுடன் சேர்ந்து எதைப் பற்றியாவது சிரித்திருக்கிறீர்களா?
அவளிடம் எதை பகிர்ந்துள்ளீர்கள்?
நீங்கள் இருவரும் திருமணம் செய்துகொள்வதில் எந்த அர்த்தமும் இருக்காது என நான் நினைக்கிறேன்.
நான் ஜீனைத் திருமணம் செய்துகொள்வதாகவே இல்லையே.
நான் யாரையும் திருமணம் செய்வதாக இல்லை. உனக்கு ஏன் திருமணத்தில் இவ்வளவு ஈடுபாடு?
- எனக்குத் திருமணத்தில் ஈடுபாடு இல்லை. - ஆனால் நீ திருமணம் செய்யப் போகிறாயே.
- ஆம். - நான் அந்தத் தந்தியில் அவ்வளவு சொல்லிய பின்பும்.
எனவே, எனக்குப் புரியவில்லை
- நீ ஏன் இவ்வளவு அக்கறை கொள்கிறாய்... - பொறுங்க, தந்தியா, என்ன தந்தி?
அந்தத் தந்தி.
- உனக்கு நியூ யார்க்கில் தந்தி கிடைக்கவில்லையா? - இல்லையே.
இல்லையே, எனக்கு எந்த விதமான தந்தியும் கிடைக்கவில்லையே.
அதில் என்ன இருந்தது?
அங்கேயே இரு.
ஓ, கடவுளே!
இந்த புதிர்கள் உள்ளனவே, அவற்றுக்கு நாம் வெளியேறும் வழி அறிவதில் விருப்பமில்லை போலும்.
என்ன ஆனது? என்ன தவறு நடந்தது?
நேன்?
சீக்கிரம்.
- நாம கடைசி வரைப் போக வேண்டுமா? - இதுதான். சரிதான். சொன்னேனே.
ஒ, கடவுளே!
ஒரு வருடமாவது நீ வெற்றி பெறாமல் இருந்துள்ளாயா என்ன?
நீ சொல்வது சரிதான், நிச்சயமாக. இது நியாயமான போட்டியில்லை.
நான் கையை அறிவதுப் போல, இந்தப் புதிரையும் அறிவேன்.
நிச்சயமாக. யார் அதை எதிர்பார்த்திருக்கக்கூடும்?
என்ன? ஒவ்வொரு வருடமுமா?
நாம் மது அருந்துவோம், சரியா?
கொண்டாடுவதற்கு... நான் கையை தரைமட்டத்திற்கு எரித்துவிடும் முன்.
இந்த ஏரியை எங்க மாளிகையில் அமைப்பதென்று,
எவ்வளவு நல்ல முடிவை எடுத்துள்ளோம், அன்பே.
அது மிகச் சிறப்பான தேர்வுதான்.
உனக்கு, என் கண்ணே, நல்ல ரசனை உள்ளது.
நம்ம வரவேற்பறைக்கு நீ தேர்வு செய்த திரைகள் அற்புதமாக உள்ளன.
வீடு இனிய வீடு.
என் நினைவில் இருப்பதைவிட, இது சற்றே சிறியதாக உள்ளது.
ஆனால் சரியாக நமக்குத் தேவையான அளவு உள்ளது.
இப்போது ரொம்ப நேரம் ஆகிறதே.
நாம் ஓய்வெடுக்க வேண்டும்.
நீங்கள் நிச்சயமாகத் தயாராக உள்ளீர்களா?
ஓய்வெடுக்கவா?
கண்டிப்பாகத் தெரியும்.
- தந்தியில் என்ன இருந்திருக்கும் எனநினைக்கிறாய்? - எனக்குத் தெரியாது.
நேன், உனக்குத் தெரியும். உறுதியாகத் தெரியும்.
அவன் காலை சிற்றுண்டிக்கு என்ன சாப்பிட்டான் எனச் சொல்ல, அவ்வளவு தூரம் கடந்து,
உனக்கு ஒரு ரகசிய தந்தியை அனுப்பியிருக்க மாட்டான்.
ஒருவேளை அனுப்பியிருக்கலாம், ஏன்னா நாங்கள் நண்பர்கள், உற்ற நண்பர்கள்.
இருந்தாலும், நாங்கள் விறகு வெட்டிக்கொண்டிருந்தபோது, ஒரு தருணம்,
அப்போது ஏதோ போல இருந்தது. எல்லாம் குழப்பமாகவும் இருந்தது.
நான் அதை...
நான் என்னை தவிர்க்கப் பார்த்தேன், ஆனால் அவனையும் ஜீனையும் சேர்த்து பார்த்தபோது...
- உனக்குப் பொறாமையா இருந்ததா? - இல்லை, கண்டிப்பாக இல்லை!
- இருக்கலாம். - ஓ, நேன். ஓ, நேன். தெரியும். எனக்குத் தெரியும்.
நீீ கை துவார்ட்டை காதலிக்கிறாயா?
இருக்க முடியாது. இதெல்லாம்...
இந்த உலகில் மற்றவர்களைவிட அவர்தான் என்னை அதிகமாகக் கோபப்படுத்துகிறார்.
ஆம், சில சமயங்களில் நாங்கள் அதோடு சில சமயங்களில் மூச்சு விடாமல் சிரிக்கிறோம்.
ஆனால் அந்த சந்தோஷத் தருணங்களுக்கு இடையே,
இன்னும் அதிகமாக எரிச்சலும், கோபமும் உள்ளது, அதோடு...
- நேன், நீ வர்ணிப்பதற்குப் பெயர்தான் காதல். - இல்லை, காதலம் அமைதியானது. காதல் திடமானது.
காதல் என்பது ஒரு மாரடைப்புதான்.
காதல்தான் எல்லாவற்றிலும் சிறந்தது மற்றும் மோசமானதும் கூட.
காதலில், ஒவ்வொரு அணுவாலும் ஒருவரை வெறுப்பதும்,
அதே சமயம் அவரின்றி இருக்கும் ஒவ்வொரு நிமிடமும், தாங்க முடியாத வலியாகவும் உள்ளதுதான்.
கான்சீ, நீ டிக்கிடம், அவரை நீ இன்னும் நேசிப்பதாகச் சொல்ல வேண்டும்.
நேன், இது என்னயும் டிக்கையும் பற்றியது இல்லை.
இது உனக்கும் கைக்கும் உள்ளதைப் பற்றி, மற்றும்...
மற்றும் தியோ. தியோவும் நானும், திருமணம் செய்துகொள்ள இருக்கிறோமே
- அதோடு எப்படி இதை அவ்வளவு... - நீ உறுதியாகச் சொல்கிறாயா?
- நீ முற்றிலும் உறுதியாக இருக்கிறாயா? - அப்படித்தான் நினைத்தேன், நான்...
எப்படி நீ அவ்வளவு உறுதியாகச் சொன்னாய்?
அவர் இன்று ஜீனைப் பற்றி பேசியபோது, அவள் ஏதோ ஒரு உடைமையைப் போல பேசினார்.
- அந்த வேளையில், கை... அவர் வந்து... - அவர் மிகச் சிறந்தவர்.
- ஆம். ஆம், எளிமையானவர். - அக்கறையானவர்.
- அவர் நம்மில் ஒருவர். - எவ்வளவு கோபம் வரும்?
கை எப்படி எனக்குத் தந்திகள் எல்லாம் அனுப்பலாம்...
அவர் உன்னை காதலிக்கிறார் என்று?
- ஆம்! எவ்வளவு தைரியம்? - அதுதானே.
ஏன்னா அதை மட்டும்தான் என்னால் யோசிக்க முடிகிறது. அந்த மடத்தனமான தந்தியில்
என்ன இருக்கிறது என்று மட்டும் தெரிந்தால் போதும்.
உனக்குத் தெரியும் என நினைக்கிறேன். நேன்?
ஜாக்கிரதையாக இரு. அதோடு, உறுதி செய்துகொள்.
ஆனால் உற்சாகமாக இருக்கு, எப்படியானாலும். அதுதான்!
ஆம்!
பொய்கள், லிஸ்ஸி எல்ம்ஸ்வர்த்.
- நீதான் பொய் சொல்கிறாய். - இல்லை, அது நேற்றைய தினம் போல நினைவிருக்கிறது.
ஜான் பால்ட்வின், தன்னால் சாராடோகாவில் உள்ள எவரையும்விட அதிகமான கார்ட்வீல்களை
செய்ய முடியுமென்றான், ஆனால் நீ அவன் சொன்னது தவறென்று நிரூபிக்க விரும்பினாய்.
அந்த ஊர் மக்கள் அனைவரும் உன் உள்ளாடைகளைப் பார்த்தனர்.
இல்லை, நான் அப்படி ஒன்றைச் செய்யவே மாட்டேன். நான் ஒரு லேடி ஆயிற்றே.
ஒரு லேடியால் 13 கார்ட்வீல்களை வரிசையாகச் செய்ய முடியும்,
அதாவது 14.
ஜேம்ஸ் அளவு கடந்து கோபப்படுவார். நான் ஓடிவிட்டேன், ஆனால்...
ஆனால் இதெல்லாம் அதற்கு இணையானதே.
- அந்த தந்தியில என்ன இருந்தது? - என்னது?
சரி, நிச்சயமா, வழக்கம் போலவே, நீ அனைத்து வகையிலும் சிறிதும் சகிக்க முடியாதவள்.
உங்களுக்கு எங்கிருந்த அந்த தைரியம் வந்தது?
- நான் உங்கள் உற்ற தோழரை மணம் புரியப் போகிறேன். - அது எனக்கு புதிய செய்தியே இல்லை.
சந்தோஷமான நிச்சயதார்த்தம், அதையும் சொல்லவா. நான் ஏன் உங்களுடன் பேச வேண்டும்?
ரன்னிமீடில் நீங்கள் என்னை விட்டுச் சென்றபின்.
என்னுடைய மிக அந்தரங்கமான ரகசியத்தைச் சொன்ன பின், நீங்கள் இன்னும் வேகமாக என்னைப் பிரிந்தீர்கள்.
ஆனால் நான் மன்னிப்பு கேட்க மீண்டும் வந்தேன்.
நான் கிட்டத்தட்ட உடனே வந்தேன், ஆனால் அதற்குள் உனக்கு நிச்சயமாகிவிட்டது.
அடடே, எவ்வளவு சௌகரியம்.
நீங்கள்தான் இந்த குழப்பங்களுக்கெல்லாம் காரணம், இந்த மரம் வெட்டுதல்,
நீங்கள் எப்படி உங்களுக்குச் சமமான ஒருவரைத்தான் நேசிக்கப் போவதாகப் பேசிய
பெரும் பேச்சுகள் எல்லாம். எவ்வளவு தைரியம் உங்களுக்கு?
- நேன், கேளு, நான்... - இல்லை, இப்போது ரொம்ப தாமதம் ஆகிவிட்டது.
நாம் முதலில் சந்தித்தபோது... எங்கே இருந்தது இந்த உணர்வுகளும், குழப்பமும்?
நீ எனக்கு மேல் இருந்த ஜன்னல் வழியாக இறங்கி வந்தபோது?
- ஆம்! - நாம் படிகளின் மீது நடனமாடி வந்தபோது?
- ஆம்! - நாம் ஒருவரையொருவர் பார்த்தபோது.
நாம் சிரித்தபோது.
நாம் ஒருவரையொருவர் நன்கறிவோம் என்று உடனே உணர்ந்தபோதும்
எல்லாமே சாத்தியம்தான் என்று உணர்ந்தபோதும்?
நாம் சேர்ந்திருந்தால், எங்கும் செல்லலாம், அல்லது எதையும் செய்யலாம் என்று நினைத்தோமே.
மாளிகையானாலும் மரமாக இருந்தாலும், நாம் சிரித்துக்கொண்டும்,
நடனமாடிக்கொண்டும், முத்தமிட்டுக்கொண்டும், மீண்டும்
அறிந்து, மீண்டும் முத்தமிட்டுக்கொண்டும் இருந்தவரை, அது ஒரு பொருட்டல்ல.
நான் உன்னை விபரீதமாக காதலிக்கிறேன் என்று உணர்ந்தேன், நேன்.
உன் மீது கண்களை பதித்த அந்த வினாடியிலிருந்து காதலித்திருக்கிறேன்.
நேன்! நேன், பொறு.
நேன். நேன்.
நேன், வந்து... நேன், பிளீஸ், நாம...
நீங்க இருவரும் இங்கேதான் இருக்கிறீர்களா.
நான் சுவர் எழுப்பியுள்ள தோட்டத்தை நேனுக்குக் காட்டிக்கொண்டிருந்தேன்.
உன் தாயாரின் விருப்பப்பட்ட இடம்.
லிஸ்ஸியும் ஜின்னியும் இன்னும் திரும்பி வரவில்லை,
ஆகவே நாங்கள் இப்போது ஒரு போக்கர் ஆட்டத்தை ஆடலாம் என்றிருக்கிறோம்.
- நீயும் வருகிறாயா? - தெரியவில்லை.
கட்டாயமில்லை, நிச்சயம்.
மற்றவர்களைவிட, சிலருக்கு இதில் ஆபத்து அதிகம் என்று எனக்குத் தெரியும்.
பொருளாதார ரீதியாக.
ஆனால், நேன், நீ விளையாடுவாயா?
உனக்குத்தான் பணத்தைப் பற்றிய கவலையில்லையே.
விளையாடுகிறேன்.
அற்புதம்.
ஆம். ஆமாம். பரவாயில்லை...
அற்புதம்.
- நான் உனக்கு உதவ முடியும்... - அவசியம் இல்லை.
உனக்குத் தெரியும், எனக்கு 15-வருட வெற்றியின் ராசி இருக்கிறது.
நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நாளும் நீ என்னை வெற்றிகொண்டிருக்கிறாய்
பல்வேறு வழிகளிலும்.
அதற்காக அதுவே நிரந்தரம் என்றாகாது.
அது அதிகமான அளவு பணம். நல்வாழ்த்துகள். நான்...
உனக்குச் சாதகமானது பற்றி சந்தோஷம்.
ஒருவேளை நீ உன் பழைய வேலையாட்களில் சிலரை மீண்டும் வேலைக்கு அமர்த்தலாம்.
அவர்கள் விடுமுறையில் செல்லவில்லை என இங்குள்ள அனைவருக்கும் தெரியும் என நினைக்கிறேன்.
- தியோ. - அல்லது நீ மணப்பதற்காக ஒரு பணக்கார
அமெரிக்க பெண்ணைத் தேடுவதையும் இனி நிறுத்திவிடலாம்.
அதுதானே உன் திட்டமாக இருந்தது, இல்லையா? நீ நியூ யார்க் போனபோது?
உன் குடும்பச் சொத்துக்களைக் காப்பாற்ற ஒரு பணக்காரப் பொருத்தம்.
நான் சொல்வது சரிதானே?
ஆனால் உனக்குத் தேவையாக இருந்ததெல்லாம், ஒரு சில ராசியான வாய்ப்புகள்தான்.
நான் இன்னும் என் கார்டுகளை காட்டவில்லையே.
எனக்குத்தான் வெற்றி.
அது விசித்திரமாக இருக்கிறது, ஏனென்றால், எனக்கு... எதுவுமே இல்லாததுப் போல
உள்ளது.
கை ஃபாக்ஸையும்... அவனுடைய தோல்வி அடைந்த துரோகத்தையும் நினைவுகொள்வோம்.
நான் ஒரு முட்டாள், அது உறுதிதான், நீங்க அன்னிக்கு ஒரு பார்ட்னர்தான் வேண்டும்
மனைவியில்லை என்று சொன்னபோது நான் நம்பினேனே.
நான் பார்ப்பது போலவேதான் நீங்களும் இந்த உலகை பார்க்கிறீர்கள் என நம்பினேனே,
ஆனால் அப்போதெல்லாம் நான் கேட்க விரும்பியதை நீங்கள் சொன்னது மட்டும்தான் மீதம்.
- கடவுளே, இல்லை. நேன்... - ஆனால் அதைவிட மட்டம்
என்னவென்றால், நான் மீண்டும் உங்களை நம்பியதால்தானே நீங்கள் அப்படிச் செய்ய முடிந்தது.
நான் யாரிடமும் சொல்லாததை எல்லாம் உங்களிடம் சொன்னேனே.
நாம் நண்பர்களாக இருந்தோம் என்று நினைத்தேனே,
அதோடு, ஒரு வினாடி, அதற்கும் மேல்
நம் உறவு இருந்ததோ என பதறினேன்.
என்னவெனில், இரண்டும் இல்லை என்பதுதான் உண்மை.
- மன்னித்து விடுங்கள். - நீ ஏன் மன்னிப்புக் கேட்கணும்?
நான் போய்விட்டேன். உங்களை விட்டுக்கொடுத்தேன், நான் எப்போதும் போல,
- அதோடு... - ஹே.
நீ என்னை விட்டுக்கொடுக்கவேயில்லை.
நீ அழ வேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஜின்னி. உன்னை இப்படிப் பார்ப்பதை வெறுக்கிறேன், வா.
இங்கே வா. வா இங்கே.
போய் உன் நண்பர்களுக்குப் விடை கொடு.
நான் உன்னை அறையில் சந்திக்கிறேன், பிறகு நாம் இதைப் பற்றி பேசுவோம், சரியா?
- சரி. - சரி.
இப்போது போ.
நீ என்னிடம் சொல்லியிருக்கலாம்.
உன் தாயாரின் படங்கள்.
நீ அவற்றை விற்க விட்டிருக்க மாட்டேன்.
அது வெறும் படங்கள் மட்டும் இல்லை, தியோ.
இந்த வீடு முழுவதும்தான். எல்லாமே கையை விட்டுப் போனது.
அதற்காகத்தான் இந்த பார்ட்டியே.
நான் பிரியாவிடை கொடுக்க.
என்னால் உதவ முடியும்.
உன்னிடமிருந்து நான் வாங்கிக்கொண்டே இருக்க முடியாது, தியோ.
நான் அப்படிச் செய்யவும் மாடேன்.
ஜீன் நிஜமாகவே ஒரு அழகானப் பெண்தான்.
ஜேம்ஸ்?
என்னை மன்னித்து விடுங்கள் ஜேம்ஸ். என்னை உள்ளே விடுங்கள். பிளீஸ்?
எல்லாம் நலமா...
நீ போய்விட்டாய்.
நாம் இல்லாது இருப்பதை அனைவரும் உணர்வார்கள் என நினைத்தேன்.
நீங்கள் என்னை தைரியசாலியாக ஆக்குகிறீர்கள்,
நான் அதை நிஜமாகவே சொல்கிறேன்.
நான் சந்தித்தவர்களில் நீதான் மிகவும் தைரியசாலி.
நான் வெளியே நடந்துப் போனேன். உன்னை விட்டுச்சென்றேன்.
நம் குழந்தைகள் வீடு திரும்பும் முன், நீ வீட்டிற்குத் திரும்பிச் செல்ல விரும்பியதாக
நான் நினைத்துக்கொண்டேன்.
ஹோனோரியா.
குட்டி வில்லியமிற்கு பியானோ வாசிப்பது எவ்வளவு பிடிக்கும் என்று உனக்கே தெரியுமே,
- எனவே... - ஹோனோரியா, நிறுத்து! பிளீஸ், நிறுத்து.
ஏன்?
ஏனென்றால் இது வடிகட்டிய முட்டாள்தனம். இது மடத்தனம்.
நாம் உண்மையாகவே குழந்தைகளைப் பெற முடியுமா என்ன.
ஆனால் இது வெறும் ஒரு விளையாட்டுதானே.
உனக்குப் புரியவில்லையா?
நம்ம வாழ்வே ஒரு பாசாங்குதான்.
என்னுடைய ஒவ்வொரு தோழியாலும் சிரிக்கவும் நடனமாடவும் முடியும்
அவர்களால் கையைக் கோர்த்து, பொது இடங்களுக்குச் சென்றாலும் யாரும் அக்கறை கொள்வதில்லை.
அவர்கள் தைரியசாலிகளாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அவர்களைக் கொண்டாடுவார்கள்.
அவர்களுக்குக்கெல்லாம் ஒரு மோதிரம் மற்றும் ஒரு பார்ட்டியும் உண்டு,
அதோடு அவர்களைப் பார்த்து பெருமைப்படும் பெற்றோர்கள் உள்ளனர்.
ஹோனோரியா, இதெல்லாம் எதுவுமே எனக்குப் புதிதல்ல.
இன்னும் சொல்லப் போனால், இது சலித்துவிட்டது. பாசாங்கு செய்வது சலித்துவிட்டது.
நேன், நான் மன்னிப்பு... கேட்க வந்தேன்.
இன்று எதனாலோ நான் என் நிலையில் இல்லை.
அப்படியா?
நான் ஜீனை நடத்திய விதம்,
அதோடு, அந்த போக்கர் ஆட்டத்திற்குப் பிறகு நான் சொன்ன வார்த்தைகள்...
அப்படிப்படவனாக நான் இருக்க விரும்பவில்லை.
உண்மை என்னவெனில் நான் எப்போதுமே கையைப் பார்த்து பொறாமை பட்டிருக்கிறேன்.
அவனை சிரமமின்றி விரும்ப முடிகிறது, அவனுடைய குணத்தால், பதவியால் அல்ல.
என் வாழ்க்கையோ முற்றிலும் அதிகாரம்தான், ஆனால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
அதோடு, இந்த காதல், எனக்கு உன் மீது உள்ள உணர்வுகள்,
அதன் வலிமை, அதன் பலம், என்னை ஆட்டிப் படைக்கிறது.
எனக்கு விபரீதமான பயமும், ஒரு கட்டுப்பாடும் இல்லாத பீதியும் உள்ளது...
உன்னை தொலைத்துவிடுவேனோ என்று.
தமிழாக்கம் அகிலா குமார்