ฉันชอบที่อังกฤษมีคืนแห่งกองไฟ
แล้วคุณฉลองที่บ้านกายตลอดรึคะ
ทุกปีเลย จัดงานใหญ่ทุกปี
ไปไหนกันหมดเนี่ย
แปลกจริงที่ไม่มีผู้ใดมารับ แถมแขกคนอื่นก็ยังไม่มา
ปกติจะเสียงดังโหวกเหวกเชียว
เขามาแล้ว กาย! ดีใจจัง คิดถึงนะ
แหม เพิ่งกลับมาจากนิวยอร์กเลยสิท่า
ยินดีต้อนรับทั้งคู่เลย
ทุกคนอยู่ในบ้าน มา...
เราหาคนงานของนายไม่ได้เลย คนรับใช้ฉันจะไปอยู่...
อ้อ ได้ ข้างบนน่ะ เดี๋ยวฉันพาไป
แนน
ทุกคนพยายามไม่ถามเรื่อง...
คนรับใช้อยู่ไหน
ตอนนี้มีแค่ฉันน่ะ คนงานคนอื่นกําลังเตรียมบ้านอยู่
มาแล้ว
- เราไปดูเขาวงกตมา - เมเบิ้ลหาไม่เจอด้วยซ้ํา
ฉันอยากเห็นตัวหาทางออกจากเขาวงกต
เอาละ คืนแห่งกองไฟ เป็นเทศกาลที่แม่ฉันโปรดปราน
วางแผนหลายเดือน ฉลองยิ่งใหญ่ เชิญแขกหลายร้อย
แล้วแขกมาครบแล้วรึ
ใช่ ฉันจัดงานเล็กๆ น่ะ
แต่ฉันต้องจัดงานนี้
เพราะฉะนั้นทุกคนเลยต้องช่วยกัน แต่มันก็เป็นหัวใจของงานนี้นี่
แม่ฉันให้เราช่วยตัดฟืนประจํา
เดี๋ยวช่วยค่ะ ฉันตัดฟืนเป็น
ให้ผู้หญิงตัดฟืนไม่ได้หรอก
ทําไมจะไม่ได้ล่ะคะ
เพราะปกติผู้หญิงจะเข้าครัว ทําท็อฟฟี่
ซึ่งน่าพิสมัยกว่าไปตากลมหนาวเยอะนะผมว่า...
ได้ค่ะ แลกงานกัน
คุณ... เป็นอะไรไหม
ฉันพูดอะไรผิดหรือเปล่า
วันนี้คุณคงลําบากใจ
ฉันมั่นใจว่าความทรงจําเกี่ยวกับแม่คุณคง...
หยุดก่อน
คุณต้อง...
เดี๋ยวฉัน...
ต้องใช้มือซ้ายจับปลายขวาน
นั่นแหละ แล้ว...
ลงไปอีก
แล้วพอเหวี่ยงมาข้างหน้าก็กดลง
โอเค
เหวี่ยง แล้วกดลง
โอเค
- โอเคนะ - อืม
แล้วก็เหวี่ยงเบาๆ
- เก่งมาก - อืม
ผมตัดสินใจจัดงานเพราะเหตุนี้
สุดสัปดาห์นี้
ผมรักความทรงจําเกี่ยวกับแม่
ส่วนความเจ็บปวดของความทรงจํา ผมก็เทิดทูนมัน
เพราะผมกลัวความเจ็บปวดในยามลืม
คุณแม่คุณเป็นคนเช่นไร
คุณแม่ผมมีพลัง ใครเห็นก็รับรู้
ทุกสิ่งที่แม่ทํามีพลัง และอบอุ่น เกินความคาดหมาย
หากแต่คุณแม่ผมไม่ยอมเป็นน้อยกว่านั้น
คุณพ่อผมก็ไม่เคยกดคุณแม่เลย พวกท่านเท่าเทียมกัน เช่นสหายรัก
ผมคิดว่าตัวเองก็ปรารถนาเช่นนั้น
ผม... ผม
ขอโทษ
ไม่ต้องขอโทษ
ผมต้องกลับเข้าบ้านแล้ว... ขอโทษนะ
(สร้างจากนวนิยายของอีดิธ วอร์ทัน)
เสร็จหรือยัง
ตัวจําเคล็ดลับที่แม่ฉันชอบใช้ไม่ได้รึ
อย่านะจินนี่ ไม่เอา
- อะไรเนี่ย - เราต้องดูไงว่าได้หรือยัง
สนุกกันอยู่ที่นี่เอง
ไงคะ
ผมไม่ทําอาหารก็จริง แต่นั่นหน้าตาไม่คล้ายท็อฟฟี่เลย
เราทํามาร์ชเมลโลว์ค่ะ
คุณแม่ชอบทําไว้ย่างไฟ คุณต้องชอบแน่นอน
อร่อย
ต้องพักเอาไว้ก่อน
ขอโทษ แมลงวันน่ะ
หมดฤดูร้อนก็ควรจะหายไปแล้ว
แต่มักจะมีตัวสองตัวหลงอยู่เสมอ
น่ารําคาญ
ขอโทษนะคะ นี่...
เลดี้โฮปลีห์
ประตูไม่ได้ล็อกน่ะค่ะ แล้วไม่มีใคร...
จีน มาทําอะไรรึคะ
มีบัตรเชิญมาร่วมงานเลี้ยงใหญ่ แต่... ลักษณะเหมือนกําลังซ่อมบ้าน
ฉันมาช้ามาก หรือมาเร็วไปคะ
แขกผู้ทรงเกียรติ
ดีใจที่ได้พบครับเลดี้โฮปลีห์
กายบอกผมว่าเขาอยากให้คุณมาถึงเร็วๆ
จีน เขายังไม่ได้มาช่วยยกกระเป๋ารึครับ
เขาเถื่อนน่ะครับ แต่ว่าปรับปรุงตัวได้แน่นอน
ขอโทษครับ ผมลืมเวลา
ธีโอ ช่วยฉันหน่อยได้ไหม
ขอบคุณ
นายทําให้ทุกคนอึดอัดนะ
ฉันคงไม่ชวนเธอหรอก หากรู้ว่าเป็นงานเล็กๆ
ใยนายจึงชวนคนอื่นแทนฉัน
ก็คิดว่านายคงอยากรู้จักเธอ
นายไม่เคยสนใจเธอเลย
ใครๆ ก็รู้ว่าฉันมันโง่
แล้วจีนก็น่ารักออก นายไม่คิดรึ
สวยงามและมาจากครอบครัวที่มีเกียรติ
ใยนายจึงไม่อยากรู้จักเล่า
ใช่ว่านายกําลังเกี้ยวคนอื่นอยู่นี่นา
นี่เป็นห้องคุณนะครับ
หวังว่าคงอยู่สบาย
ขอบคุณค่ะ
งั้นพบกันข้างล่างนะครับ
อยากพาดิฉันเดินดูบ้านก่อนไปพบคนอื่นไหมคะ
ดิฉันอยากเห็นชั้นล่างค่ะ
เกรงว่าผม... ต้องไปเตรียมของ จัดงานคืนแห่งกองไฟต่อ...
- ได้ค่ะ - เพราะมีเพียงผม...
- มีอะไรต้องทําอีกมาก... - จริงๆ
- งั้นดิฉัน... - เชิญครับ
อย่างไรนะ คนชื่อกาย เป็นคนเริ่มจัดงานคืนแห่งกองไฟรึ
เปล่า เขาจะใช้คืนแห่งกองไฟระเบิดรัฐสภา
- ใช่ไหมคะ - ไม่ใช่
ตอนนั้นยังไม่มีคืนแห่งกองไฟ แต่ตอนนี้เราฉลองเช่นนั้น
ฉลองการระเบิดรัฐสภารึคะ
เขาระเบิดไม่สําเร็จนะ
มีความเป็นอังกฤษมาก เขาพลาด มาฉลองกันเถอะ
หวังว่าจีนคงอยู่ได้นะ เธอดูผิดที่ผิดทาง
กายน่าจะทําให้เธอสบายใจได้
เขาพาเธอเดินดูห้องนอนเสียทั่วแล้ว
ใยคุณจึงปล่อยให้จีนคิดว่ากายเป็นคนเชิญคะ
หากทราบว่าเป็นผมชวนเธอคงไม่มา
แล้วผมไม่ได้สนใจ
ไม่ได้แปลว่าจีนไม่เหมาะสมกับกาย
เธอไม่ใช่หมวกที่พอใส่ไม่พอดี แล้วคุณจะโยนทิ้งได้นะคะ
- ใช่ ผมทราบ แต่... - การมาแบบไม่ได้รับเชิญมันน่าอาย
ไม่น่าอายไปกว่า การอยู่แบบโสดๆ ไปอีกฤดูกาลหนึ่งหรอก
เพราะเหตุใดคุณจึงอารมณ์เสีย
กายเป็นสหายรักผมนะ
เราไม่อยากให้เขามีความสุขเช่นเรารึ
อยากสิคะ ฉันอยากให้จีนมีความสุขกว่าอีก
แล้วปัญหาคืออะไร
ไงคะ
- สวัสดี - ขอโทษค่ะ
- ท่าทางมินนี่จะ... - มิสเทสต์แวลลีย์บอกว่ามินนี่...
ผมบอกทุกคนว่าคุณไปพักผ่อนต่างเมือง
เพราะคิดว่าไม่ควรบอกความจริง
ว่าคุณกับมินนี่จะย้ายออก
ดีค่ะ เช่นนั้นน่าจะดีแล้ว
แต่สัปดาห์หน้าผมไปเยี่ยมได้ใช่ไหม
- ค่ะ มาได้เสมอ เชิญ... - ตอนไหนก็ได้นะ
มาตอนเช้าก็ได้ ตอนลูกรับประทานอาหาร
น้ําลายอาจจะหยดเต็มบ้านนะคะ
คุณก็อย่าทําน้ําลายหยดสิ
ผมหาที่หลบคนน่ะ แต่คุณจองจุดที่ดีที่สุดไปแล้ว
ยังมีที่เหลือนะคะ
อร่อยใช่ไหมคะ
ความรู้สึกอิ่ม เป็นความรู้สึกที่ดีที่สุดเลยใช่ไหม
มันดีจริงๆ
แต่ความรักเล่า
คุณคิดว่าความรักดีกว่า เพราะชีวิตคุณสมบูรณ์มาตลอด
พวกเราไม่คิดเช่นนั้น
ชาวอเมริการึ
ผู้หญิง
สังคมหล่อหลอมให้เราหิว
ปล่อยให้หิว เราจะได้รักษาหุ่นให้เล็กที่สุด
เล็กมากพอให้หนุ่มชายตาแล
แต่ไม่เข้าท่าเลย
ด้อยค่าเพื่อเพิ่มความสําคัญ
ไม่เข้าท่า
บอกไม่ถูกเลยว่าโล่งอกเพียงใด ตั้งแต่ฉันเลิกหาสามี
โล่งอก และได้กินของหวาน
ไม่ว่าเหตุใดคุณจึงหยุด ผมก็ดีใจที่คุณมีความสุข
ไม่รู้ว่าสุขไหมนะ
มีชายคนหนึ่ง...
ที่ฉันเคยไว้ใจ ทั้งที่ไม่ควรไว้ใจ
เขา...
เขาทําให้ฉันอับอาย และหวาดกลัว
แล้วฉันเปลี่ยนความรู้สึกไม่ได้
- คนในอังกฤษรึ - ไม่ใช่
ในนิวยอร์กน่ะ
ผมขอพูดนะ...
ผมว่าคุณอาจจะได้คําตอบแล้ว
คุณไม่ได้บอกว่าตัวเองทําเรื่องน่าอาย แต่เขาทําให้คุณรู้สึกอับอาย
ใช่
แต่ฉันยังไม่ลืมความรู้สึกนั้นเลย
แต่...
คาดว่าความอับอายนั้น อาจจะเป็นของเขา
ฉันจึงไม่ควรจะแบกไว้
ฉันเลือกได้ว่าจะ...
ปล่อยมันไป
ขอโทษนะจีน ฉันจะ
ได้ข่าวว่าคุณมา ฉันเลยนึกว่าคุณคงอยู่กับกาย
เขาไม่รู้ด้วยซ้ําว่าฉันจะมา
ฉันก็คิดว่าบัตรเชิญของกายนั้นพิลึก
ตอนแรกฉันก็อยากคิดดูก่อน แต่แม่ฉันรู้เข้า...
- คุณคงรู้ว่าเป็นเช่นไรต่อ - ใช่
มาถึงจุดที่แม้กระทั่งชายหนุ่ม
ที่ไม่ได้หมายปองก็ยังไม่อยากเคียงใกล้
งั้นกายก็โง่แล้ว
คุณงามที่สุดในปีนี้ ใครๆ ก็พูดเช่นนั้น
คุณยังไม่รู้รึว่าเท่านั้นไม่พอแล้ว
ฉันเห็นชีวิตสมรสของพี่สาวทุกคน
นอกจากจะเรียนรู้กฎ ฉันยังทําได้ดีด้วย
จนพวกเธอมา ชาวอเมริกา กฎเปลี่ยนทันที
บัดนี้ผู้ชายชอบผู้หญิงท้าทาย
และอยากได้ภรรยาที่มีความมาดมั่น
ฉันโดนสอนให้สงบปากสงบคําตั้งแต่เด็ก
ตอนนี้ทุกคนสงสัยว่าใยฉันจึงไม่ค่อยพูด
ตอนแรกที่พบกันฉันก็รําคาญใจ
คิดอะไรก็พูดโพล่ง มีอะไรก็แสดงความเห็น
แต่คุณเคยหัวเราะอย่างพวกเธอไหม
เคยตอนเด็กๆ
ฉันเคยคิดนะ ว่าพวกเธอต้องไปเรียนมารยาท
ตอนนี้เล่า
ฉันสงสัยว่าเราต่างหากที่ต้องหัดใช้ชีวิต
เอาละ กติกาง่ายนิดเดียว
ผู้ไปถึงตรงกลางก่อนได้คบไฟ
ผู้พบคบไฟได้จุดกองไฟ
สาวๆ ได้เริ่มก่อน เพราะเป็นครั้งแรกของพวกคุณ
มีคําถามอะไรไหม
มี เมเบิ้ลอยากทราบว่าเขาวงกตอยู่ที่ใด
และ...
เริ่ม
ไปทางนี้ไง
ทางนี้
จินนี่ ผมรู้ทางออก บ้านไม่มีคน
เอานี่ไป ยกขึ้นสูงๆ แล้วโบกมือ ผมจะไปหา
แล้วแอบหนีไปด้วยกันนะ
เมเบิ้ล
ฉันคิดถึงคุณ...
ตั้งแต่คืนนั้นที่ทินทาเจล
เลดี้ออนอเรีย นี่จีบฉันรึ
จีบจริงๆ ฉันดีใจแทนคุณนะ
ตัวจะจามรึ
เปล่า
เจมส์ให้ฉันโบกผ้าเหนือพุ่มไม้ เขาจะได้เห็น
แล้วแอบออกไปด้วยกัน
โรแมนติกเสียจริง
แต่พูดตรงๆ แบบไม่เกรงใจ ว่าฉันเศร้านิดหน่อยนะ
เดี๋ยวนี้เราแทบไม่ได้พบกันเลย
- ใช่ ไม่ได้พบเลยละ - แล้วเวลาก็ผ่านไปเร็วมาก
รู้ตัวอีกทีฉันคงกลับนิวยอร์กแล้ว
แล้วเดี๋ยวเจมส์กับฉันจะได้อยู่ด้วยกันตลอด
งั้นตัวก็อาจจะทําผ้าเช็ดหน้าตกได้
โดยบังเอิญน่ะนะ
ฉันไม่ทําตกหรอก ตกไม่ได้
ไปเลย
- ลุยเลย - ถอยไป
จริงจังนะ
สวัสดี
มีใครอยู่ไหมคะ
ผมเอง
แนน
คุณอยู่คนเดียวหรือเปล่า
ใช่
ดี
ดีรึ
ฉัน...
ฉันคิดถึงเรื่องที่คุณเพิ่งพูดไป
เรื่องการสมรสของคุณพ่อกับคุณแม่คุณ และ...
ว่าพวกท่านเท่าเทียมกัน
และคุณอยากได้แบบนั้น
- แล้ว - คุณบอกว่าคุณต้องการ
คนที่อยู่ด้วยกันอย่างเพื่อนสนิท
ซึ่งเพื่อน ต้องรู้สึกสบายใจเวลาอยู่ด้วยกันใช่ไหม
พวกเขาควรจะตื่นเต้น เวลา...
เวลาจะได้พบกัน และเวลาที่อยู่ด้วยกัน
ไม่ควรรู้สึกอึดอัดเมื่ออยู่ด้วยกัน
ฉันคิดว่าคุณกับจีนไม่ใช่เพื่อนสนิทกัน
คุณเคยหัวเราะกับเธอเมื่อไร
เคยเล่าอะไรให้เธอฟังบ้าง
ฉันคิดว่าคุณสองคนไม่ควรสมรสกันเลย
ผมไม่ได้คิดจะสมรสกับจีน
ไม่กับใครทั้งนั้น ใยคุณคิดเพียงเรื่องนั้นเนี่ย
- ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้น - แต่คุณกําลังจะสมรส
- ใช่ - ทั้งที่ผมบอกไปทางโทรเลขหมดแล้ว
ผมเลยไม่แน่ใจ
- ว่าคุณจะสนใจ... - เดี๋ยว โทรเลขอะไร
โทรเลขไง
- คุณไม่ได้โทรเลขตอนอยู่นิวยอร์กรึ - ไม่
ฉันไม่ได้โทรเลขเลยค่ะ
คุณเขียนว่าอะไรรึ
อย่าไปไหนนะ
อุ๊ย ตายจริง
แนน เหมือนเขาวงกต ไม่อยากให้เราเจอทางออกเลย
เป็นอะไร มีอะไรรึ
แนน
วิ่งเร็ว
- สุดทางแล้วเลี้ยวขวาใช่ไหม - ใช่ เลี้ยวขวา ฉันบอกแล้ว
ให้ตายสิ
มีปีไหนบ้างเนี่ยที่นายไม่ชนะ
นายพูดถูก ไม่ยุติธรรมเลย
ฉันรู้จักเขาวงกตดีเท่ารู้นิสัยกาย
นั่นสินะ ใครจะไปเดาได้
อะไรกัน ทุกปีเลยรึ
ไปหาอะไรดื่มกันไหม
ฉลองกัน... เดี๋ยวฉันจะเผากายเป็นจุณแล้ว
เราตัดสินใจได้ดีมากเลยค่ะที่รัก
ที่สร้างทะเลสาบเอาไว้ที่บ้าน
เลือกได้ดีจริงๆ
คุณรสนิยมเลอเลิศมาก
ผ้าม่านห้องรับแขกที่คุณเลือกก็สวยงาม
บ้านแสนสุข
จําได้ว่าใหญ่กว่านี้นะ
แต่เหมาะกับเรามาก
เริ่มดึกแล้วนะ
เราไปนอนไหมคะ
คุณพร้อมแน่รึ
นอนน่ะ
แน่ค่ะ
- แล้วตัวคิดว่าโทรเลขเขียนเช่นไร - ไม่รู้สิ
แนน ตัวรู้ รู้อยู่แก่ใจ
เขาไม่ส่งโทรเลขข้ามโลก
ไปบอกว่ามื้อเช้ากินอะไรหรอก
เขาอาจจะบอกก็ได้ เพราะเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
แม้ว่าช่วงที่เราไปตัดฟืนกัน
ฉันรู้สึกแปลกๆ จนสับสนมาก
ฉันไม่...
ฉันพยายามเลิกคิด แต่พอเห็นเขากับจีนก็...
- ตัวเลยหึงรึ - ไม่ได้หึง
- เป็นได้ - โถ แนน แนนเอ๋ย ฉันว่าแล้วๆ
ตัวรักกาย ธวาร์ดรึ
รักไม่ได้ มันช่าง...
เขากวนโมโหฉันมากที่สุดในโลก
บางคราวเราก็หัวเราะ หัวเราะจนหายใจไม่ทัน
แต่นอกจากความเพลิดเพลินแล้ว
ยังมีความหงุดหงิด ความรําคาญและ...
- แนน สิ่งเหล่านั้นคือความรัก - ไม่ ความรักต้องนิ่ง ต้องมั่นคง
ความรักมันหวือหวา
ความรักมีทั้งขึ้นสูงสุดและตกต่ําสุด
ความรักทําให้เราเกลียดเขาทุกกระเบียดนิ้ว
แต่การห่างจากเขาแม้เสี้ยวนาที นั้นเป็นเรื่องที่แสนเจ็บปวด
คอนชี่ ตัวต้องบอกดิ๊กนะว่าตัวยังรักเขา
แนน เราไม่ได้พูดถึงดิ๊กกับฉันนะ
เรากําลังพูดถึงตัวกับกายและ...
และธีโอ ธีโอ เรากําลังจะสมรสกัน
- สถานการณ์จึงได้... - ตัวมั่นใจรึ
- มั่นใจจริงๆ รึ - คิดว่ามั่นใจ ฉัน...
จะมั่นใจได้อย่างไร
ตอนเขาเอ่ยถึงจีนวันนี้ เหมือนเธอเป็นสิ่งของ
- ส่วนกายก็... ช่าง... - ช่างทรงเสน่ห์
- ใช่ ใช่ แล้วก็คุยง่าย - ช่างคิด
- เหมือนพวกเรา - มันน่าโมโหใช่ไหมล่ะ
กายมีเรื่องอะไรจึงส่งโทรเลขไปหาฉัน...
สารภาพรักไงเล่า
- ใช่ กล้าดีอย่างไร - ใช่
เพราะตอนนี้ฉันคิดถึงและอยากรู้เพียงว่า
เขาส่งโทรเลขไปว่าอย่างไร
ฉันว่าตัวรู้นะ แนน
ระวังตัวนะ แล้วก็ถามใจตัวเองให้แน่
น่าตื่นเต้นนะเนี่ย จริงนี่นา
ไชโย!
โกหก ลิซซี่ เอลม์สเวิร์ธ
- ตัวโกหก - เปล่า ฉันจําได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
จอห์นนี่ บาลด์วินโม้ว่าตีลังกาล้อเกวียน
ได้มากที่สุดในซาราโทกา ตัวก็เลยขอท้าแข่งกับเขา
คนทั้งเมืองเห็นชุดชั้นในตัวหมดเลย
ฉันไม่เคยทําเช่นนั้น ฉันเป็นสุภาพสตรี
สุภาพสตรีที่ตีลังกาล้อเกวียนได้ 13 ครั้งรวด
จริงๆ 14 นะ
เจมส์ต้องโมโหมากแน่ที่ฉันหนีเขา แต่...
มันคุ้มมาก
- คุณส่งโทรเลขไปว่าอย่างไร - อะไรนะ
แน่นอนละ บ่อยครั้ง ที่คุณทําตัวสุดจะทนไปเสียทุกคราว
คุณกล้าดีอย่างไร
- ฉันเป็นคู่หมั้นของเพื่อนรักคุณ - ผมรู้แล้วนะ
เต็มใจหมั้นด้วย ใยฉันจึงต้องคุยกับคุณ
หลังจากคุณทิ้งฉันที่รันนี่มี้ด
ฉันบอกความลับที่สําคัญที่สุด แล้วคุณก็เตลิดไปเลย
แต่ผมกลับไปขอโทษนะ
ผมกลับไปแทบจะทันที แล้วคุณก็หมั้นแล้ว
ง่ายดายเสียจริง
คุณทําให้ฉันสับสนมาก ตอนไปตัดฟืน
แล้วก็ตอนกล่าวสุนทรพจน์อลังการว่าอยากมีคนรัก
ที่เท่าเทียม กล้าดีอย่างไร
- แนน ฟังนะ ผม... - มันสายไปแล้ว
ความรู้สึก... และความสับสน เมื่อแรกพบมันหายไปไหน
ตอนคุณปีนหน้าต่างต่อหน้าผมน่ะรึ
- ใช่ - ตอนเราเต้นรําลงบันไดน่ะรึ
- ใช่ - ตอนเรามองตากัน
ตอนหัวเราะน่ะรึ
ตอนที่รู้สึกว่าเรารู้จักกันในทันใด
และอะไรก็เป็นไปได้น่ะรึ
ว่าถ้าอยู่ด้วยกัน เราจะไปไหน ทําอะไรก็ได้น่ะรึ
ไม่ว่าเราจะอาศัยในพระราชวังหรือต้นไม้
ตราบใดที่เราหัวเราะ เต้นรํา จูบ
ออกผจญภัยกัน แล้วกลับมาจูบกันอีกรอบ
เมื่อผมรู้ตัว ว่าผมรักคุณหัวปักหัวปํา
และรักคุณตั้งแต่เห็นคุณครั้งแรกแล้ว
แนน! แนน เดี๋ยว
แนน แนน
แนน รอ... แนนช้าก่อน ช่วย...
อยู่นี่กันเอง
ฉันพาแนนมาชมสวนริมกําแพงน่ะ
ที่โปรดของคุณแม่นาย
ลิซซี่กับจินนี่ยังไม่กลับเลย
เรากําลังจะเริ่มเล่นโป๊กเกอร์แล้ว
- จะเล่นไหม - ไม่รู้สิ
ไม่ได้บังคับนะ
ฉันรู้ว่ามันก็เสี่ยงไปสําหรับบางคน
ที่ไม่มีเงิน
แนน คุณเล่นได้นี่
คุณไม่ต้องห่วงเรื่องเงิน
ฉันเล่นด้วย
ดีเลย
ค่ะ ค่ะ ฉันก็คง...
ดีเลย
- ฉันช่วยได้นะ ถ้า... - ไม่ต้อง
ฉันชนะมา 15 ปีรวดนะ
นายชนะฉันอยู่ทุกวัน
ในหลายๆ เรื่อง
ไม่ใช่จะชนะไปตลอด
ได้เงินเยอะเลย ยินด้วยนะ ฉัน...
ดีใจด้วยที่ชนะ
ทีนี้ก็จ้างคนรับใช้กลับมาได้แล้ว
ทุกคนน่าจะรู้ว่าพวกเขาไม่ได้ลางาน
- ธีโอ - รึไม่นายอาจจะเลิก
หาเจ้าสาวเศรษฐีอเมริกาได้แล้ว
นายวางแผนเช่นนั้นใช่ไหม ตอนไปนิวยอร์ก
หาผู้หญิงรวยมากอบกู้สมบัติของครอบครัว
ไม่ใช่รึ
แต่แค่ชนะโป๊กเกอร์ก็เพียงพอ
ฉันยังไม่ได้เปิดไพ่เลย
ฉันชนะ
แปลกมาก เพราะรู้สึกเหมือนฉันแพ้...
หมดรูปเลย
เพื่อระลึกถึงกาย ฟอว์กส์ กับความล้มเหลว
ฉันช่างโง่เขลาที่เชื่อคําพูดคุณ
ว่าคุณอยากได้คู่ ไม่ใช่ภรรยา
และที่คิดว่าคุณมองโลกในมุมเดียวกับฉัน
ทั้งที่คุณเพียงพูดเพื่อเอาใจฉัน
- ไม่ใช่นะ แนน... - แต่ที่ร้ายที่สุด
คือคุณทําได้เพราะฉันไว้ใจคุณอีกครั้ง
ฉันเล่าเรื่องที่คนอื่นไม่รู้ให้คุณฟัง
ฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน
แล้วฉันก็กลัวอยู่ชั่วขณะหนึ่ง
ว่าเราจะเป็นมากกว่านั้น
ที่จริงแล้ว เราไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น
- ขอโทษนะคะ - ขอโทษไปใย
ฉันหายไป ปล่อยให้คุณรอเช่นเคย
- และ... - นี่
คุณไม่เคยทําอะไรผม
ไม่ต้องร้องนะจินนี่ ผมไม่อยากเห็นคุณเป็นแบบนี้
มานี่มา
ไปบอกลาเพื่อนๆ ซะ
เดี๋ยวผมจะไปรอที่ห้อง แล้วเราค่อยคุยกัน นะจ๊ะ
- โอเคค่ะ - โอเคนะ
ไปสิ
นายน่าจะบอกฉัน
ภาพเหมือนของคุณแม่นาย
หากรู้ฉันคงไม่ปล่อยให้นายขาย
ไม่ใช่แค่ภาพเหมือนนะธีโอ
ทั้งบ้านเลย ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว
ฉันจึงได้จัดงานเลี้ยงนี้ไง
งานเลี้ยงอําลา
ฉันช่วยได้นะ
ฉันเอาแต่รับจากนายไม่ได้หรอกธีโอ
ไม่เอาแล้ว
จีนน่ารักจริงๆ นะ
เจมส์
ขอโทษจริงๆ ค่ะเจมส์ เปิดให้ฉันเถอะ นะคะ
มีอะไร...
คุณหนีมา
ฉันกลัวคนตามหาเราน่ะ
คุณทําให้ฉันกล้า
จริงๆ นะ
คุณกล้าหาญที่สุดในชีวิตฉันเลย
ฉันเดินหนี และทิ้งคุณไว้
ฉันว่าคุณน่าจะอยากกลับขึ้นบ้าน
ก่อนลูกๆ เราจะกลับจากโรงเรียน
ออนอเรีย
วิลเลี่ยมลูกเราชอบเล่นเปียโน
- ฉันเลย... - ออนอเรียหยุด หยุดเถอะ
ทําไมเล่า
เพราะมันไร้สาระ บ้าสิ้นดี
พูดราวกับว่าเรามีลูกได้
แต่ฉันเพียงพูดเล่นนะ
คุณไม่เข้าใจรึ
พวกเราเสแสร้งมาตลอดชีวิต
เพื่อนฉันทุกคนได้เต้นรํา ได้หัวเราะคิกคัก
ได้จับมือกันในที่รโหฐานโดยไม่มีใครสนใจเลย
พวกเขาไม่เห็นต้องกล้า ก็ได้ฉลอง
ได้สวมแหวน ได้จัดพิธี
ส่วนพ่อแม่ก็ทนมองพวกเขาได้
ออนอเรีย ฉันเจอจนชินแล้ว ทุกอย่างเลย
ที่จริงฉันเบื่อมาก เบื่อการเสแสร้ง
แนน ผมอยาก... ขอโทษ
วันนี้ผมไม่เป็นตัวเองเลย
ไม่รึ
ที่ผมทํากับจีนเช่นนั้น
แล้วก็สิ่งที่ผมพูดหลังเล่นโป๊กเกอร์...
ผมไม่อยากเป็นเช่นนั้นเลย
อันที่จริงผมแอบอิจฉากายมาตลอด
ทุกคนชอบเขาเพราะตัวตนของเขา หาใช่สิ่งที่เขาเป็น
ชีวิตผมมีแต่อํานาจ แต่ควบคุมไม่ได้
และความรักครั้งนี้ ความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณ
พลัง ความแข็งแกร่งของมันเกินบรรยาย
ผมควบคุมไม่ได้ และหวั่นใจเหลือเกินว่า...
ว่าจะเสียคุณไป
คําบรรยายโดย Navaluck K.