İngiltere'de şenlik ateşleri için bir gece olmasına bayılıyorum.
Ve hep Guy'ın evinde mi kutluyorsunuz?
Her sene. Hep çok büyük bir parti olur.
Herkes nerede?
Kimsenin karşılamaya gelmemesi çok tuhaf. Başka misafirler de yok.
Genelde oldukça gürültülü bir olaydır.
Işte orada! Guy! Seni gördüğüme sevindim. Seni özledik.
İşte gelmiş, New York'tan taze taze.
Hoş geldiniz. İkiniz de.
Herkes içeride...
Çalışanlarını bulamadık. Uşaklarım nereye...
Evet, yukarıya. Göstereyim.
Nan?
Sormamaya çalışıyoruz...
Hizmetçiler nerede?
Evde hazırlıklar yapılırken burada şimdilik sadece ben varım.
Gelmişsiniz!
- Labirenti görmeye gittik. - Mabel labirenti bulamadı bile.
Çıkış yolunu bulmasını sabırsızlıkla bekliyorum.
Tamam, şimdi, Şenlik Ateşi Gecesi annemin en sevdiğiydi.
Aylar süren planlama, devasa bir ziyafet, yüzlerce davetli.
Peki bu kadar mıyız?
Evet, samimi olsun istedim.
Ama günü harcamak istemedim.
Yani hepimiz çalışacağız ama bütün mesele de bu değil miydi?
- Annem hep ateş için odun kestirirdi. - Yardım edebilirim. Odun kesebilirim.
Hanımların odun kesmesinin beklenmediği açık.
Neden açıkmış?
Genelde mutfakta olurlar, pekmez şekeri yaparlar diye.
Soğukta dışarıda olmaktan çok daha çekici olduğunu düşünmüşümdür...
Peki. Değiştiririz.
Sen... Her şey yolunda mı?
Söylediğim bir şeyden mi?
Bugün gerçekten zor geçiyor olmalı.
Annenin hatıraları eminim...
Dur!
Yapman gereken...
Ben...
Sol elini altına koyman lazım.
İşte böyle. Ve sonra...
Daha aşağı.
Ve sonra döndürüp indiriyorsun.
Tamam.
Çevir. Ve sonra indir.
Tamam.
- Tamam mı? - Evet.
Ve sonra daha nazikçe döndür.
- Çok iyi. - Evet.
Bu yüzden devam ediyorum.
Bu hafta sonu.
Onu hatırlamayı seviyorum.
Ve hatırlamanın verdiği acıyı kucaklıyorum.
Çünkü asıl korktuğum unutmanın verdiği acı.
Nasıl biriydi?
Ateşten yaratılmıştı. Öyle görünüyordu.
Onunla ilgili her şey enerjiydi. Ve sıcaklıktı. Ve beklenmedikti.
Yine de daha azını olmayı reddetti.
Babam asla bunu beklemedi. Onlar eşitti. En yakın arkadaşlardı.
Ve sanırım benim de her zaman istediğim şey bu oldu.
Ben... Ben...
Üzgünüm.
Özür dileme.
Benim geri dönmem... Üzgünüm.
EDITH WHARTON'IN ROMANINA DAYANMAKTADIR
Bu olmuş mu?
Anlamak için annemin kullandığı numarayı hatırladın mı?
Hayır! Jinny, yapma!
- Tanrım! - Hazır mı, bakmamız lazım Lizzy.
Eğlence burada oluyor yani.
Selam.
Aşçı değilim elbette ama pekmez şekerine benzemiyor.
Marşmelov.
Annem ateşte kızartmak için yapardı. Bayılacaksın, söz veriyorum.
Nefis.
Şimdi dinlenecek.
Pardon. Sinek.
Yaz sonunda kaybolmaları lazım
ama hep bir iki tane ortalıkta dolaşıyor.
Can sıkıcı.
Pardon, burası...
Leydi Hopeleigh.
Ön kapı açıktı ve kimse yoktu...
Jean? Burada ne işin var?
davetiye büyük bir parti olduğunu ima ediyordu ama tadilat mı var?
Çok mu geç kaldım? Ya da erken mi geldim?
Onur konuğu! Sizi görmek ne güzel Leydi Hopeleigh.
Az önce Guy gelişinizi sabırsızlıkla beklediğini anlatıyordu.
Şimdi Jean, valizine yardım etmeyi teklif etmedi mi?
Yabani biri elbette ama tanıdıkça gelişiyor.
Üzgünüm, zaman nasıl geçmiş, anlamadım.
Theo, yardımcı olur musun?
Teşekkür ederim.
Herkes için utanç vericiydi.
Samimi bir toplantı olduğunu bilsem onu çağırmazdım.
- Neden benim adıma davet ediyorsun? - Yakından tanımak istersin diye.
Sen istemedin.
Ben aptallığımla tanınıyorum tabii ki.
Ayrıca Jean çok hoş biri, sence de öyle değil mi?
Güzel ve çok saygın bir aileden geliyor.
Neden onu tanımak istemeyesin ki?
Başka birini tanımaya çalışmıyorsun ki.
Burası senin odan olacak.
Umarım rahat edersin.
Sağ ol.
Aşağıda görüşürüz.
Diğerlerine katılmadan önce belki beni gezdirebilirsin.
Etrafı görmeyi çok isterim.
Maalesef ben... Şenlik ateşi için hazırlıklar hâlâ devam ediyor...
- Tabii! - Sadece ben varım...
- Yapacak çok iş var ve... - Çok.
- Şey, ben... - Evet, lütfen.
Netleştirmek adına, şenlik ateşini bu Guy denen adam mı icat etmiş?
Hayır, parlamentoyu şenlik ateşiyle havaya uçurmaya çalışmış.
- Doğru mu? - Hayır.
O zaman şenlik ateşi yokmuş, şimdi böyle kutluyoruz.
Parlamentonun havaya uçmasını niye kutluyoruz?
Havaya uçurmayı başaramamış aslında.
Şimdiye kadarki en İngiliz şey. Becerememiş. Hadi kutlayalım.
Umarım Jean iyidir. Biraz rahatsız olmuş gibiydi.
Eminim Guy onu rahatlatmıştır.
Yatak odasını detaylı bir şekilde gezdiriyor gibi.
Davetin Guy'dan geldiğini sanmasına neden izin verdin?
Eğer benden geldiğini bilseydi geleceğinden şüpheliyim.
Ve onu ben istemedim diye Jean, Guy için iyi bir seçim olmaz demek değil.
Sırf sana uymuyor diye fırlatıp atabileceğin bir şapka değil.
- Hayır, biliyorum. Sadece... - Davet edilmeden gelmek küçük düşürücü.
Bir sezonu daha evlenmeden geçirmekten daha küçük düşürücü değil.
Buna neden bu kadar kızdın?
Bak, Guy benim en yakın arkadaşım.
İkimiz de bizim kadar mutlu olmasını istemez miyiz?
Evet, tabii ki. Ve Jean'in daha da mutlu olmasını isterim.
O hâlde sorun tam olarak nedir?
Selam.
- Merhaba. - Üzgünüm.
- Sanırım Minnie... - Bayan Testvalley dedi ki Minnie...
Diğerlerine kırsalda tatilde olduğunuzu söyledim.
Çünkü anlatmamam daha iyi olur diye düşündüm...
...Minnie'yle taşınacağınızı.
Evet, tabii ki. Muhtemelen en iyisi bu olur.
Yine de gelecek hafta gelebilir miyim?
- Evet, istediğin zaman gel. Eve gel... - Ne zaman uygun olursa.
Sabah kahvaltı yaparken gelebilirsin.
Her yerde sızıntı olur tabii ki.
O zaman sızıntını durdursan iyi olur.
Kaçacak bir yer arıyordum. Ama bakıyorum da zaten en iyi yeri bulmuşsun.
Bir kişilik daha yer var.
Çok iyi değil mi?
Tok hissetmek tüm hislerin en güzeli, sence de öyle değil mi?
İyi bir his.
Peki ya aşk?
Tüm hayatın boyunca tok olduğun için aşkın daha iyi olduğunu düşünüyorsun.
Bizim için farklı.
Amerikalılar için mi?
Kadınlar için.
Aç olmamız öğretiliyor.
O acıyı görmezden gelip mümkün olduğu kadar küçük kalmak için.
Bir adamın seni fark edebileceği kadar küçük.
Ama hiç anlamı yok.
Görülmek için kaybolmak?
Hiç yok.
Bir koca bulmaya çalışmaktan vazgeçince ne kadar rahatladım, anlatamam.
Rahatlama ve ayrıca tatlılar.
Seni ne bıraktırmış olursa olsun mutlu ettiğine sevindim.
Mutlu olduğuma emin değilim.
Bir adam vardı...
...güvendim ama güvenmemem gerekirdi.
O...
Beni utandırdı. Ve korkuttu.
Ve nasıl değiştiririm, bilmiyorum.
- İngiltere'de biri mi? - Hayır. Hayır.
New York'ta.
İzin verirsen...
Bence cevabı zaten biliyorsun.
Utanç verici bir şey yaptığını söylemedin, seni utandırdığını söyledin.
Utandırdı.
Ve o utancı o zamandan beri taşıyorum.
Ama...
Sanırım o utanç belki de ona ait.
Ve tutacak olan ben değilim.
Yapmam gereken...
Sadece bırakmak.
Pardon, Jean, ben sadece...
Geldiğini duydum. Guy'la birliktesin sandım.
Geldiğimden haberi bile yoktu.
Guy'ın davetini tuhaf bulmuştum.
Kabul etmek için can atmıyordum ama annem öğrendi ve...
- Nasıl olur, bilirsin. - Evet.
Öyle bir noktaya gelir ki ilgilenmediğin adamlar bile yeterince hızlı kaçamazlar.
O zaman Guy aptal demektir.
Sezonun güzeli sendin. Herkes öyle söyledi.
Duymadın mı? Artık neredeyse hiç yeterli değil.
Ablamların evlilik oyununu oynamasını izledim.
Ve kuralları sadece öğrenmedim, onları mükemmelleştirdim.
Sonra onlar geldi, Amerikalılar. Ve kurallar değişti.
Artık erkekler kendilerine meydan okuyan kızlardan hoşlanıyor.
Ve eşlerinin öz güvenli olmalarını istiyorlar.
Hayatım boyunca daha az gürültü yapmam söylendi.
Ve şimdi herkes beni neden duyamadıklarını soruyor.
İlk geldiklerinde katlanamamıştım,
her düşünceyi yüksek sesle söylemelerine, içlerinden gelen her şeyi yapmalarına.
Ama en son ne zaman onlar gibi güldün?
Çocukluğumdan beri gülmedim.
Nasıl davranmaları gerektiğinin öğretilmesi gerektiğini düşünmüştüm.
Peki şimdi?
Acaba yaşamayı öğrenmesi gerekenler biz miyiz, merak ediyorum.
Peki o zaman, kurallar basit.
Merkeze ilk ulaşan, meşaleyi bulur.
Meşaleyi bulan, şenlik ateşini yakar.
Kızlar, ilk seferiniz olduğu için hepiniz bir adım önde olacaksınız.
Sorusu olan?
Evet. Mabel labirentin nerede olduğunu bilmek istiyor.
Ve...
...başlayın!
Bu taraftan, hadi.
Bu taraftan.
Jinny, çıkış yolunu biliyorum. Ev boş.
Bunu al, çitin üzerinde salla, ben de gelip seni bulayım.
Sonra birlikte gizlice kaçarız, olur mu?
Mabel?
Seni düşünüyorum...
...Tintagel'daki o geceden beri.
Leydi Honoria, flört mü ediyorsun?
Ediyorsun. Senin adına çok sevindim.
Hapşırıcak gibi misin?
Hayır.
James beni bulabilmesi için bir çitin üzerinde sallamamı istiyor,
birlikte kaçabilelim diye.
Ne kadar da romantik.
Dürüst olmak gerekirse bencilce de olsa biraz üzülürüm.
Bu aralar birbirimizi çok az görüyoruz.
- Biliyorum, neredeyse hiç. - Ve zaman çok çabuk geçiyor.
Çok yakında New York'tayım.
Ve James'le evde birlikte geçirebileceğimiz çok zamanımız var.
Diyelim ki mendili düşürme ihtimalin her zaman var.
Yanlışlıkla tabii ki.
Hayır, yapmazdım. Yapamam.
Ve başlayın!
- Yapalım. - Geride kalın!
Ciddiyim.
Merhaba?
Orada biri mi var?
Benim.
Nan?
Yalnız mısın?
Evet.
Güzel.
Öyle mi?
Ben sadece...
Daha önce söylediğin şeyi düşünüyordum.
Annenle babanın evliliği ve nasıl olduğu hakkında...
Ve nasıl eşit olduklarını.
Bunu kendin için de istediğini.
- Yani? - Ve dedin ya,
evlilikten beklentin en iyi arkadaş olmakmış.
Ve arkadaşların birbirlerinin yanında rahat olmaları gerekir, değil mi?
Ve heyecanlanmaları gerek...
Birbirlerini gördüklerinde, beraber olduklarında.
Asla garip davranmamaları gerekir.
Ve Jean'le çok iyi arkadaş olduğunuzu düşünmüyorum.
Onun yanındayken neye güldün ki?
Onunla şimdiye kadar ne paylaştın?
İkinizin evlenmesinin hiçbir anlamı olduğunu düşünmüyorum.
Jean'le evlenmeyi düşünmüyorum.
Kimseyle evlenmiyorum. Evliliğe neden bu kadar meraklısın?
- Evliliğe meraklı değilim. - Ama evleniyorsun.
- Evet. - Telgrafıma yazdığım her şeye rağmen.
Yani emin değilim.
- Niye bu kadar kafayı... - Dur, ne telgrafı?
Telgraf.
- New York'ta telgraf almadın mı? - Hayır.
Hayır, herhangi bir telgraf almadım.
Ne yazmıştın?
Orada kal.
...tanrım!
Nan, bu labirentler sanki çıkış yolunu bulmamızı istemiyorlar.
Ne oldu? Sorun ne?
Nan?
Çabuk.
- Sonuna kadar gidecek miyiz? - Bu. Doğru. Sana söyledim.
Tanrı aşkına!
Kazanmadığın bir sene oldu mu?
Haklısın tabii ki. Adil bir dövüş olmuyor.
Bu labirenti Guy'ı tanıdığım kadar iyi tanıyorum.
Tabii. Kim tahmin edebilirdi?
Ne? Her sene mi?
Bir şeyler içelim, olur mu?
Kutlayalım... Ben Guy'ı yerle bir etmeden önce.
Bu gölü görkemli evimize yerleştirerek ne güzel bir karar verdik sevgilim.
Mükemmel bir seçimdi.
Senin canım, kusursuz bir zevkin var.
Salonumuz için seçtiğin perdeler muhteşem.
Evim, güzel evim.
Hatırladığımdan biraz daha küçük.
Ama tam da ihtiyacımız olan şey.
Saat çok geç oldu.
Belki de geri dönmeliyiz.
Hazır olduğuna emin misin?
Geri dönmek için?
Çok eminim.
- Peki sence telgrafta ne yazıyordu? - Bilmiyorum.
Nan, biliyorsun. Kesinlikle biliyorsun.
Dünyanın öbür ucuna kahvaltıda ne yediğini söylemek için
gizli telgraf göndermez.
Belki gönderir çünkü biz arkadaşız ve iyi arkadaşız.
Gerçi odun kestiğimizde bir an geldi
ve özel gibi geldi. Ve o kadar kafa karıştırıcı ki.
Ben sadece...
Bitirmeye çalıştım ama onu Jean'le gördüm ve...
- Ve kıskandın mı? - Hayır, tabii ki kıskanmadım!
- Belki. - Nan. Nan, biliyordum. Biliyordum.
Guy Thwarte'a âşık mısın?
Olamam. Bu çok...
Beni bu dünyadaki herkesten daha çok kızdırıyor.
Evet, bazen gülüyoruz ve bazen nefes almadan gülüyoruz.
Ama bu sevinç anlarının arasında
çok daha fazla kızdırma ve sinir olma var ve...
- Nan, tarif ettiğin şey aşk. - Hayır, aşk sakindir. Aşk istikrardır.
Aşk, kalp krizidir.
Aşk her şeyin en iyisi ve en kötüsüdür.
Aşk, birinden ruhunun her parçasıyla nefret ederken
onsuz bir dakika bile geçirmek, hayatta yaşadığın en büyük acıdır.
Conchie, Dick'e onu hâlâ sevdiğini söylemelisin.
Nan, konu ben ve Dick değil.
Konu sen, Guy ve...
Ve Theo. Theo, evlenmek üzereyiz
- ve bu da durumu çok... - Emin misin?
- Çok emin misin? - Öyle sandım. Ben...
İnsan nasıl emin olur ki?
Bugün Jean hakkında sanki eşyaymış gibi konuştu.
- Ve bu arada Guy... O... - Çok çekici.
- Evet. Evet ve o çok rahat. - Düşünceli.
- O bizden biri. - Nasıl da sinir bozucu?
Guy'ın bana telgraf mı göndermesi gerekiyor...
Nasıl sevdiğini.
- Evet! Bu ne cüret? - Biliyorum.
Çünkü düşünebildiğim tek şey bu. Ve o aptal telgrafta
ne yazdığını bilmem gerekiyor.
Sanırım biliyorsun. Nan?
Sadece dikkatli ol. Ve emin ol.
Yine de heyecan verici sayılır. Gerçekten!
Evet!
Yalanlar, Lizzy Elmsworth.
- Yalancısın. - Hayır, dün gibi hatırlıyorum.
Johnny Baldwin, Saratoga'daki herkesten
daha fazla takla atabileceğini iddia etti, senin de aksini kanıtlaman gerekiyordu.
Bütün kasaba iç çamaşırlarını gördü.
Yok, asla öyle bir şey yapmam. Leydiyim.
Peş peşe 13 takla atabilen bir leydi...
...neredeyse 14.
James kaçmama çok kızacak ama...
...buna öyle çok değdi ki.
- Telgrafta ne yazıyordu? - Anlamadım?
Tabii ki, çoğu zaman olduğu gibi, her açıdan çok katlanılmaz birisin.
Bu cesareti nereden buluyorsun?
- En iyi arkadaşınla nişanlıyım. - Bu benim için yeni bir haber değil.
Nişanlı ve mutlu, onu eklemeliyim. Seninle neden konuşayım ki?
Runnymede'de bıraktıktan sonra.
En değerli sırrımı paylaştım ve öyle hızlı kaçtın ki.
Ama özür dilemek için geri geldim.
Hemen geri döndüm, sen çoktan nişanlanmıştın.
Çok uygun olmuş.
Odun kesmeyle ve sana eşit olan birine
âşık olmak istediğine dair muhteşem konuşmalarla
kafamı karıştırdın. Bu ne cüret?
- Nan, dinle, ben... - Hayır, artık çok geç.
Nerede... ilk tanıştığımızda duygular, kafa karışıklığı neredeydi?
Pencereden indiğin zaman?
- Evet! - Merdivende dans ettiğimizde?
- Evet! - Birbirimize baktığımızda.
Güldüğümüzde.
Anında tanışıyormuşuz gibi
ve her şey mümkünmüş gibi hissettiğimizde.
Birlikte her yere gidebilir ya da her şeyi yapabilirdik.
Sarayda ya da ağaçta olmamızın bir önemi yok,
güldüğümüz ve dans ettiğimiz ve öpüştüğümüz,
keşfettiğimiz ve tekrar öpüştüğümüz sürece.
Sana umutsuzca âşık olduğumu fark ettiğimde Nan.
Ve seni gördüğüm ilk andan beri âşıktım.
Nan! Nan, dur.
Nan. Nan.
Nan, sadece... Nan, lütfen sadece...
İşte buradasınız.
Ben de Nan'e duvarlarla çevrili bahçeyi gösteriyordum.
Annenin en sevdiği yer.
Lizzy ve Jinny henüz dönmediler,
tam poker oyununa başlamak üzereydik.
- Var mısın? - Bilmem.
Mecbur değilsin tabii ki. Bazıları için diğerlerinden daha riskli, biliyorum.
Finansal açıdan.
Nan, sen oynar mısın ama? Para konusunda dikkatli olmana gerek yok.
- Ben oynarım. - Mükemmel.
Evet. Evet, sanırım...
Mükemmel.
- Gerekirse yardımcı olabilirim... - Gerek yok.
On beş yıldır hiç yenilmedim.
Hayatımızın her gününde beni yendin...
...çeşitli şekillerde.
Her zaman yeneceksin anlamına gelmiyor.
Çok para. Tebrikler. Ben...
Kazanmana sevindim.
Eski hizmetçilerinden bazılarını yeniden işe alabilirsin.
İzinde değiller, sanırım hepimiz biliyoruz.
- Theo. - Ya da belki peşinde olduğun
zengin Amerikalı gelini aramayı bırakırsın.
Planın buydu, değil mi? New York'a gittiğinde?
Zengin bir eşle aile servetini korumak.
Doğru değil mi?
Ama ihtiyacın olan birkaç şanslı eldi.
Ben henüz kartlarımı koymadım.
Ben kazandım.
Bu çok tuhaf çünkü sanki hiçbir şeyim yokmuş gibi geliyor...
...hem de hiç.
Guy Fawkes'un anısına... ve başarısız ihanetinin.
Eş değil, ortak istediğini söylediğinde sana inandığım için tabii ki bir aptalım.
Dünyayı benim gördüğüm gibi gördüğünü düşündüğüm için.
Oysa yaptığın, duymak istediklerimi söylemekmiş.
- Tanrım, hayır. Nan... - Ama işin en kötüsü,
bunu sana tekrar güvendiğim için yapabildin.
Kimseye söylemediğim şeyleri sana anlattım.
Arkadaşız sanıyordum.
Ve kısa bir an için dehşete kapıldım...
...aramızda daha fazlası var diye.
İşin doğrusu, ikisi de değiliz.
- Çok üzgünüm. - Neden üzgünsün?
Gittim. Seni hayal kırıklığına uğrattım, sık sık yaptığım gibi
- ve... - Hey.
Asla hayal kırıklığına uğratmıyorsun.
Ağlamana gerek yok Jinny. Seni böyle görmekten nefret ediyorum, hadi.
Buraya gel. Buraya gel.
Gidip arkadaşlarına veda et.
Odada görüşürüz ve bunu konuşacağız, tamam mı?
- Tamam. - Tamam.
Hadi.
Keşke bana bahsetseydin.
Annenin portrelerini.
Onları satmana izin vermezdim.
Sadece portreler değil Theo.
Bütün ev. Her şeyi kaybettim.
Bu parti bunun içindi.
Veda etmek için.
Yardım edebilirim.
Senden almaya devam edemem Theo.
Ve almayacağım da.
Jean gerçekten çok hoş bir kız.
James?
Çok üzgünüm James. Lütfen gireyim. Lütfen?
Her şey...
Gittin.
Fark ederler diye düşündüm.
Beni cesur yapıyorsun.
Ciddiyim.
Sen şimdiye kadar tanıştığım en cesur insansın.
Bırakıp gittim. Ve seni terk ettim.
Eve geri dönmek istedin diye düşündüm.
Çocuklarımız okuldan eve dönmeden hemen önce.
Honoria.
Küçük William piyanoyu çok seviyor.
- İşte... - Honoria, yeter! Lütfen, yeter.
Neden?
Çünkü bu çok saçma. Aptalca.
Sanki çocuğumuz olacakmış gibi.
Ama bu sadece oyun.
Anlamıyor musun?
Hayatımız numara yapmakla geçiyor.
Arkadaşlarımın hepsi dans edip kıkırdıyor
ve herkesin ortasında el ele tutuşuyorlar ve kimsenin umurunda değil.
Cesur olmaları gerekmiyor. Onlar kutlanıyorlar.
Yüzükleri ve partileri
ve onlara bakmaya dayanabilen ebeveynleri var.
Honoria, bu benim için yeni değil. Hiçbiri.
Ve aslında sıkılıyorum. Rol yapmaktan sıkılıyorum.
Nan, ben... özür dilemek istedim.
Nedense bugün kendim gibi davranmadım.
Öyle mi?
Jean'e davranış şeklim,
ve poker oyunundan sonra söylediğim şeyler...
Olmak istediğim kişi bu değil.
İşin aslı, Guy'ı her zaman biraz kıskanmışımdır.
Ne olduğu için değil, olduğu kişi için uğraşmadan sevilesi biri.
Hayatım tamamen güçten ibaret ama kontrol yok.
Ve bu aşk, sana karşı hissettiklerim...
...gücü, kuvveti çok yoğun.
Kontrol edemiyorum ve dehşete düşüyorum...
Seni kaybetmekten.
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz