Jesteśmy zwycięzcami.
Mistrzami bitwy na śnieżki.
- Któż to się zjawił. - Tak, jestem.
Wasza miłość.
Cieszę się, że jesteś. Czy przyjechałaś z...
Nareszcie. Szykuje się zabawa. Widzę, że Guy się tobą zaopiekował.
Opiekujemy się sobą nawzajem.
Witajcie.
Matka wie, że jesteś?
Dziękuję, że opiekujesz się moim drużbą.
Jestem twoim drużbą?
Mam nadzieję.
A któż by inny? Moja matka we fraku?
Chodź tu. Dziękuję.
Jest Wigilia. Spędźmy ją z tymi, których kochamy najbardziej.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI
ŁOWCZYNIE
Czy ktokolwiek w środku żyje?
Miles jest zabawny i czarujący,
a jako drugi syn bez grosza musi się wżenić w pieniądze.
Dokładnie tego szukam.
W przyszłym miesiącu matka ściągnie nas do domu,
jeśli wciąż będziesz niezamężna.
Jest Boże Narodzenie. To nie czas, by myśleć o domu.
Jeśli chcesz zostać, czemu za niego nie wyjdziesz?
Kocham cię!
Wiesz, że zastanawiają się, czy się pokłócimy?
Nikt nie rozumie „rozstania w przyjaźni”?
Powinniśmy udawać, że się kłócimy, dla dramatycznego efektu?
Chwyciłbym cię za włosy.
Wybacz. Nie... Nie to miałem na myśli.
Wiemy, kto lubi, gdy chwyta się go za włosy, Dicky.
Mabel!
Nie!
Kocham cię, Jinny.
Ja też cię kocham.
To chyba Conchita.
Chciałbym spędzić Święta tylko z tobą.
Pośród przyjaciółek...
Czasem niełatwo cię kochać.
Przepraszam. Ja...
Jinny.
Tylko my.
Tylko my. Zawsze.
A teraz powiedz...
W co się ubierzesz?
Dobrze wygładź krawędzie i nie pozostawaj bezbronna.
Bitwa na śnieżki.
Zasady są kluczowe, jak zwykle w życiu bywa.
Jeśli chcesz wysuszyć rękawiczki...
Mogę?
Mówią, że rękawiczka
bywa użytecznym narzędziem komunikacji.
„Jestem zaręczona”.
„Chciałabym być z tobą”.
„Podasz mi te orzechy?”.
Tak.
Wolę mówić wprost, a nie zagadkami.
Częstuj się.
Święta to czas, gdy więzy rodzinne powinny być ciasne,
a gorsety luźne.
Ja swój ledwo zapinam.
Cudownie, że w tym roku jesteś z nami.
Oczywiście Theodore jest szczęśliwy tylko na plaży i w swoim studiu,
w czymś, co nazywam „ekstrawagancką izolacją”.
Ale w tym roku,
choć Szkocja jest bardzo daleko od Kornwalii,
na jego twarzy maluje się uśmiech, który jest twoją zasługą.
Kiedyś na Gwiazdkę rozstawił nową kolejkę pod łóżkiem
i nie widzieliśmy go przez trzy dni.
Służba musiała zostawiać mu jedzenie, jak kotu.
Miał 23 lata.
Może sześć, siedem.
Mówił, że to najlepsze Święta jego życia. Do tego roku, jak sądzę.
Sprawiłaś mu większą radość, niż myślałam, że jest możliwe.
On też sprawia mi radość.
My po prostu... Lubimy swoje towarzystwo.
Jak nazwiemy nasze śnieżne dziecko?
- Wygląda mi na lorda. - Lord Bałwan.
Jesteśmy niezłą drużyną.
Jinny! Chodź do nas!
- Szybciej. Wio! Co to jest? - Nie jestem słaba.
- Dawaj. - Co to jest?
- Nie jestem słaba. - Dawaj. Szybciej!
No już. wio, Lizzy. Dawaj.
- Jinny, chodź do nas! - Jest Jinny.
Gdzieś ty się ukrywała? Chodź.
Lizzy.
Wsiądź, a ja cię pociągnę.
Jesteś strasznie słaba.
W porządku?
- Nic mi nie jest. - Tak mi przykro. Pomogę ci.
- Przepraszam. Na pewno? - Nic mi nie jest.
Nie...
Nie potrzebuję pomocy. Ja...
O rany.
Patrz, jakiego masz dużego i silnego męża, Jinny.
Jesteś taki...
Jinny chce tylko...
Oboje chcemy
spędzić wspólnie cudowne pierwsze Święta.
Wiem, że bardzo by się zmartwiła, gdyby doszło do zamieszania.
Nie sądzisz?
Miałam nadzieję, że cię zobaczę.
Tak myślałam, że podczas tej bitwy śnieżnej
intensywnie mnie szukałaś.
Tamtego wieczoru w domku na przystani zachowałam się okropnie.
Przepraszam. Moje usta czasem...
Nic nie wiem o twoich ustach.
Czuję się okropnie.
- Powinnam była... - Wszystko było dla mnie nowe.
To, co się wydarzyło.
Co zrobiłyśmy.
Co czułam.
Wszystko było nowe.
Przepraszam za to, że...
Ja też to czułam.
Wesołych Świąt.
To głupie...
Pewnie.
Te dwie postaci skojarzyły mi się...
Cóż, nie robią tego, co my robiłyśmy. W najmniejszym stopniu.
Właściwie to mają pecha.
Ale to by była zupełnie inna pozytywka.
Po prostu... Ich bliskość...
W każdym razie...
Będziemy wkrótce musiały wracać do Nowego Jorku.
Myślałam o rozwiązaniu, które pozwoliłoby mi zostać,
ale w razie, gdyby mój plan nie wypalił...
Powodzenia, Honorio.
Pamiętasz, jak graliśmy w chowanego i szukaliśmy Mabel?
Seadown był wtedy...
Był na mnie skupiony.
Szukając jej, weszliśmy do sypialni i pomyślałam...
Byliście w sypialni?
Kazał mi się rozebrać.
Zrobiłam to.
Byłam naga.
Leżałam na łóżku.
Nie wiedziałam, co mam robić.
Co zrobił?
Po pewnym czasie wyszedł.
Przysłał służącego, który przekazał, że już nie wróci.
Zostałam upokorzona.
Zapewne o to chodziło. Miałam poczuć się bezwartościowa. I udało się.
Chyba chciałam być z nim sama.
Może nawet chciałam go pocałować.
Czułam tak straszny wstyd.
Dlaczego mi to teraz mówisz?
Martwię się o ciebie.
Mówiłaś, że on czasem chce, żebyś była kimś innym.
- Nie mów tak. Przestań. - Wiem, że marzyłaś o mężu.
- Obu nam kazano tego pragnąć. - Nie. Kocham go.
- To nie tylko... - Nie sądzę,
żeby kochał cię tak, jak chcesz być kochana.
Czyli nie twierdzisz, że James siłą cię tam zaciągnął?
Zmusił cię do rozebrania się?
Zerwał z ciebie suknię?
Popchnął cię na łóżko?
Nie powiedziałam tego.
Do niczego cię nie zmuszał.
A kiedy się rozebrałaś, wyszedł jak dżentelmen.
Żałujesz tego, że się poniżyłaś, ale nie wiń za to Jamesa.
Jest moim mężem.
Wybrał mnie, a ja zawsze wybiorę jego.
Pobudka.
Każdy kocha świąteczne drzemki.
Są kluczowe.
Dziękuję.
Za to, że tu jesteś. I że wszystkim się zajmujesz.
Moja dziewczynka.
Mój maleńki skarb.
Moja dziewczynka?
Pomyliłaś pokoje?
Próbuję się nauczyć, jak być mniej powściągliwa.
Ty nie jesteś powściągliwa.
Może nęka mnie ukryta nieśmiałość.
Widziałam twoje majtki, zanim zobaczyłam twoją twarz.
Honorio.
Czyżby jakiś mężczyzna zwrócił twoją uwagę?
Nie, nie ma mężczyzny.
Wiesz,
pewność siebie to nie tylko wstążki i kwiaty we włosach.
Istnieje pewien szczególny blask towarzyszący rozumieniu siebie.
Uważam, że masz ten blask.
I jest absolutnie przepiękny.
Oczywiście bielizna też pomaga.
Fantastyczna bielizna.
Richard jest bez ciebie nieszczęśliwy. Bez przerwy.
Cóż, oboje jesteśmy nieszczęśliwi.
Ale odzyskałby mnie w jednej chwili, gdyby tylko to porzucił.
Co?
To, co go trzyma.
Jadłem tylko orzechy.
Cieszy mnie twoje szczęście.
- I mam grzane wino. - Wielki dzień.
- Jestem tu z Theo. - Twoim narzeczonym.
A ty jesteś tu z Jean.
Sprowadziłaś mnie tu, by potwierdzić fakty?
Nie chcę rozmawiać o tym, co się wydarzyło...
To tego nie róbmy.
Czasem czuję panikę na myśl o tym,
że miałabym pomieścić cały świat w jednym życiu.
Wiesz, co mam na myśli?
Miałem taki.
Wbijałem pinezki w miejsca, które chciałem odwiedzić.
Dokąd chcesz teraz jechać?
W milion różnych miejsc.
Ale ostatnio potrafię skoncentrować się tylko na jednym.
Chcę, by było jasne...
Zanim się poznaliśmy,
przez krótki czas myślałem, że bogata żona to dobre rozwiązanie.
Że uratuję tak dom.
Naiwnie wierzyłem, że uratuje to nawet moją matkę.
To było, zanim poznałem ciebie.
Nan, gdy cię poznałem, wszystko natychmiast stało się prawdziwe.
Tak czy inaczej, straciliśmy dom.
Moja matka nie żyje.
A telegram? Zagubiony telegram?
Co napisałeś?
Napisałem...
„Udanego wyjazdu z narzeczonym. I być może do zobaczenia pewnego dnia”.
Jean wydaje się naprawdę urocza.
Naprawdę taka jest.
Jest pełna niespodzianek.
I podobno jej rodzina ma pieniądze.
Więc może twoje życzenie się jednak spełni.
Theo będzie mnie szukał.
Tak, tak.
Ależ jesteś silna.
- Tak. - Hej.
- Wybacz. Twoja kolej. Mogę wyjść. - Nie, zostań.
Minnie uwielbia tę piłkę.
Spójrz.
Co to jest? Co to?
- Kocha ją. Nie wiem dlaczego. - Jej ulubiona piłka.
- Nie jedz jej.
Minnie, ostrożnie.
- Pięknie! - Dobra robota.
Piękny kwiat, lady Honorio.
To pewnie dziwne uczucie, panno Testvalley,
gdy spędza się każde Święta z cudzą rodziną.
Cóż, na tym polega ta praca.
Szczycę się tym, że jestem nie tylko...
Och, jest pani niezastąpiona.
Jako jedyna guwernantka usiłowała pani nauczyć mnie francuskiego.
Bien sûr.
W tamtym domu niełatwo było znaleźć nowe horyzonty.
Ale Richard ma teraz żonę.
Ma szansę na prawdziwe szczęście.
I wolność.
Wesołych Świąt.
Dlaczego mi się oświadczyłeś?
Ignorowałeś mnie tamtego wieczoru, gdy wszyscy graliśmy w gry.
A potem pojawiłeś się rano z pierścionkiem.
Virginio, ciężko mi okazywać uczucia.
Poznałaś moją rodzinę.
W Runnymede starałem się o rękę najpiękniejszej kobiety w pomieszczeniu.
Stresujesz mnie.
Tylko ty.
Ja... Muszę to powiedzieć na głos.
Lizzy mówiła, że kiedy wszyscy graliśmy w gry, wy dwoje...
Na górze...
I to wszystko? Nic dla ciebie nie znaczę?
James, proszę.
Powiedziałam jej, że nie chcę tego słuchać.
Że nigdy byś tego nie zrobił.
I że zawsze wybiorę ciebie. Ponad wszystkich.
Próbowałeś ich?
- Dzięki Bogu, że tu jesteś. - Bez siebie bylibyśmy straceni.
Reszta nas po prostu nie rozumie.
Jesteśmy wolnymi duchami.
Ta wolność nie potrwa długo.
Rodzice zamierzają ożenić mnie z jakąś bogatą nudziarą.
Gdybyśmy tylko znaleźli małżonków, którzy pozwolą nam robić, co chcemy.
Miles...
Ktoś, kto... Kobieta.
Florence Nightingale.
- Kelner... - Nalewa...
- Chemik. Naukowiec. - Lekarz...
- Barman. - Herbata.
- Filiżanka herbaty. - Honorio.
- To pan James Bullman.
Kto?
Pan James Bullman. Dostarcza mleko moim rodzicom.
Gdybyśmy go znali,
- na pewno świetnie by poszło. - Ja tylko...
Nikogo nie znałam. Dostarcza...
- Posłuchajcie... - ...mleko moim rodzicom.
Mabel Elmsworth, to może się wydawać niespodziewane.
Ale czasem
dzieje się po prostu coś, co ma absolutny sens.
Wyjdziesz za mnie?
I zostanę w Anglii jako twoja żona?
To byłoby... To byłoby absolutnie idealne.
Dobra robota. Idealnie.
Mabel, co u licha?
To korzystne dla nas obu. Matka nie ściągnie nas do domu.
Ale...
Mabel, ty tak naprawdę... Nie kochasz go.
Nie. Nie bardziej, niż on kocha mnie.
Ale które małżeństwo jest w sobie szczerze zakochane?
Zniosłeś to jakoś?
Tak długo czekałeś.
To już prawie drugi dzień Świąt.
Wesołych Świąt.
To ser.
Jesteś bardzo zaskakującą kobietą.
W tym roku bałem się Świąt.
Dzięki tobie stały się...
Wybierzesz się ze mną jutro na przejażdżkę?
Przegapimy bożonarodzeniowy obiad i unikniemy tego szaleństwa.
Bardzo chętnie.
- Zabierzesz swój ser? - Ser jest gościem honorowym.
James?
James, przepraszam.
Co mogę zrobić?
Wiecznie zapewniam cię o swoim oddaniu.
Ufam ci. Oddałbym za ciebie życie. Ty jesteś moim życiem. Nie mam tajemnic.
Możesz powiedzieć to samo?
Boli mnie, że nigdy nie okazujesz, że mi ufasz.
Ufam ci. Wybieram cię.
A mimo to wczepiasz się w te dziecinne złudzenia
o byciu siostrą, córką i przyjaciółką.
Szepczesz z nimi Bóg wie o czym.
Skąd mam wiedzieć, że naprawdę mnie kochasz?
Skąd mam wiedzieć, że kochasz mnie ponad wszystko i wszystkich?
Udowodnij mi to.
Proszę.
Tak powinno być.
Czekałam na ciebie.
Będę lepszym mężem.
Obiecuję ci to. Udowodnię ci to.
Musisz tylko udowodnić to sobie.
Nie otwieraj.
Musimy.
Proszę.
- Wesołych Świąt, lady Marable. - Wesołych Świąt.
Lordzie Marable.
Przyszłam się pożegnać.
Zaoferowano mi stanowisko w Kornwalii i przyjęłam je.
Wyjeżdżasz? Przecież są Święta.
Obawiam się, że jestem tam pilnie potrzebna.
Przygotowują mój powóz.
Jak możemy cię przekonać...
Obawiam się, że podjęłam decyzję.
Życzę wam obojgu szczęścia i z radością będę śledzić wieści od was.
Ale uważam, że czas iść naprzód.
Dla nas wszystkich.
Minnie będzie czekała ubrana i gotowa.
Wasza miłość, Wesołych Świąt.
Mam nadzieję, że spędziłaś...
Proszę, żebyś się spakowała i natychmiast wyjechała.
Czy to... Czy...
Zostałam niedawno poinformowana o twojej sytuacji.
O tym, że jesteś skutkiem niedyskrecji ojca.
Ogłosimy, że twój ojciec choruje
i że musiałaś wracać do Ameryki.
Do przyszłego sezonu wszyscy zapomną...
Chwileczkę. Skąd... Kto ci powiedział?
Theo będzie oczywiście cierpiał.
Ale zrozumie, że wasz związek jest niemożliwy.
Przecież wczoraj mówiłaś,
jak bardzo mnie kocha i że sprawiam mu radość.
Tu nie chodzi o coś tak trywialnego jak miłość, Annabel.
Gdybyś wyszła za mojego syna,
przekreśliłabyś pięćset lat wyrzeczeń i poświęceń.
Obawiam się, że dziedzictwo nie jest jedną z tych głupich zabaw, które kochasz.
Nikt nie wie. Nikt nie musi wiedzieć. Nie musimy nikomu mówić.
Bardzo mi przykro, że skłamałaś.
Wiem, że pochodzisz z kraju,
w którym ludzie nie przejmują się zasadami przyzwoitości,
ale w tym kraju takie zachowanie jest niedopuszczalne.
Spodziewam się, że więcej cię nie zobaczę.
Lauro.
Proszę, nie jedź. Zostań.
Świetnie sobie radzisz o własnych siłach, lordzie Richardzie.
Masz rodzinę.
Dawne znajomości nie są ci potrzebne.
Minnie będzie za tobą strasznie tęskniła. Conchita też.
Tu nie chodzi o Conchitę.
Jest tylko ostatnią z długiej listy osób, które nigdy nas nie zrozumieją.
Powiedziałeś jej?
- Wesołych Świąt? - Nie. Nie.
O mnie. O mojej matce.
Oczywiście, że nie. Mówiłem, że tego nie zrobię.
Tylko ty wiedziałeś...
Raz się nad tym zastanawiałem, ale kiedy obiecałem, mówiłem poważnie.
Po tym wszystkim... To wciąganie do pokojów...
Skoro księżna wie, czy to znaczy...
Nie wyjdę za mąż. Tego możesz być pewien.
Jak się z tym czujesz?
Z tym, że nie wyjdziesz za mąż?
Czuję ulgę.
Nie spodziewałam się tego.
Muszę mu o tym powiedzieć.
Nan.
Jinny.
Jinny zrobiła to, co uznała za stosowne.
Zawsze to robi.
Nigdy ci nie wybaczę.
Przenigdy.
Stracę wszystko tylko dlatego, że jesteś...
Jinny chce ponad wszystko uniknąć wstydu.
- Jeśli wyjedziesz po cichu... - Tego chcesz? Naprawdę?
Przepraszam. Naprawdę. Ja...
Ale twoje upokorzenie... To nie moja wina.
Małżeństwo nie powinno być oparte na kłamstwach. Masz rację.
Ale życie też nie powinno.
Komu powiedziałeś?
Księżna była tak dobra, że zaprosiła nas na Święta, kochanie.
Absurdem byłoby utrzymywać to w tajemnicy.
Lepiej załatwić to szybko, po cichu.
Jeśli siostra nie wierzy, że postąpisz, jak trzeba,
to tylko kolejny dowód, że się od siebie oddaliłyście.
Annabel, tak jak ustalałyśmy, nie dołączysz do nas. Usiądź, Theodore.
- Czy możemy? - Proszę. Wasza miłość, chciałam...
Nie chcę dłużej się bać
i mam coś do powiedzenia.
Jestem z nieprawego łoża.
Mój ojciec był niewierny,
a Patricia St. George nie jest moją biologiczną matką.
Choć uważam, że macierzyństwo to dużo więcej niż krew.
W ostatnich miesiącach czułam miliony rzeczy,
ale nie zamierzam dłużej...
czuć wstydu.
Może to amerykańskie, może nazbyt zuchwałe.
Może powinnam była zasygnalizować to rękawiczką
i liczyć na to, że nikt nie zauważy.
Jestem dumna z tego, że dowiedziałam się o tym i jakoś przetrwałam.
Jestem dumna z mojej matki.
Jestem dumna z tego, że...
Z tego, że jestem.
Bardzo przepraszam za to, że cię okłamałam.
Bałam się.
Czasem im bardziej rozpaczliwie chcesz coś komuś powiedzieć,
tym trudniej jest to zrobić.
Jest mi bardzo przykro, że cię zawstydziłam
i że zepsułam wszystkim Święta.
Obiad wygląda wspaniale.
Masz oczywiście rację.
To całe widowisko było niesamowicie amerykańskie.
Ale tak się składa, że jestem zakochany w Amerykance.
Lepiej niż ktokolwiek wiem, że nie wybieramy, kim się rodzimy.
Ale możemy wybierać, kim jesteśmy i kogo kochamy.
Wybieram bycie osobą, która cię kocha.
Kocham cię od chwili, gdy cię zobaczyłem i nie przestanę cię wybierać.
Annabel St. George, jesteś kobietą, z którą chcę się ożenić.
To się nigdy nie zmieni.
A jeśli trzeba, choć wiem, że w dniu Bożego Narodzenia będzie tam tłoczno,
chętnie wykrzyczę to z dachu.
Kocham cię, Nan.
Bałam się, że zmieniłeś zdanie.
Nie. W żadnym wypadku.
Sprawmy, by te Święta były mniej skomplikowane.
Theodore, musimy o tym pomówić na osobności.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK