Voor morgen. Je trouwdag.
Hij is schitterend.
Als je denkt dat ik zo het belang van de gelegenheid...
...en het historisch besef wil benadrukken en jou wil intimideren, heb je gelijk.
Het punt is me geheel duidelijk.
Vanavond draait om Theo. Jij zult zwijgend naast hem staan.
Dat is natuurlijk ook je taak. Om te glimlachen. Misschien te wuiven.
Om aanwezig te zijn bij de landbouwprijsuitreiking.
Maar beslissingen, zelfs die jullie beiden aangaan...
...zul jij vanaf nu niet meer nemen.
Ik ben geen monster, Nan.
Ik mocht je graag toen we elkaar leerden kennen.
Maar je hebt ons voorgelogen. Die vertoning met Kerstmis...
...je wil om te spreken wanneer je mening niet is gevraagd...
...en dat je Theo ertoe aanzette om... - Ik heb hem nergens toe aangezet.
We hebben hard voor de familienaam gewerkt.
En ik wil niet... - Theodore is vastbesloten te trouwen.
Dus morgen organiseren wij de belangrijkste bruiloft van het jaar...
...misschien wel van het decennium. Als je je nu nog bedenkt...
...vooral nu iedereen je achtergrond kent...
...zou Theo een lachertje zijn.
En als dat mijn integere, loyale, openhartige zoon zou overkomen...
...zou m'n hart breken.
Maar als dat de hertog van Tintagel overkomt...
...zou dat z'n positie voor altijd ondermijnen.
Een nerveuze bruid is niets nieuws.
Met kerst gaf ik je de kans om weg te gaan en dat wilde je niet.
Dus nu moet je je zenuwen in bedwang houden...
...deze tiara dragen en met opgeheven hoofd naast hem staan.
Als een hertogin.
NAAR DE ROMAN VAN EDITH WHARTON
Na u, mejuffrouw.
Wijd open. - Kom op.
Dat deed pijn.
Morgen is dit van jou.
We kunnen elkaar niet meer mijden.
Dit.
Vanavond.
Zo hoort de avond voor je bruiloft niet te voelen.
Er wordt veel kul verkondigd over bruiloften...
...en hoe je... - Ben je verliefd op Guy?
Wil je nog met mij trouwen?
Dat wordt je morgen gevraagd.
We hebben al genoeg stukjes opgevoerd.
En, Nan, ik hou van je.
Maar ik zal niet vergeefs op je wachten in een volle kerk. Als je twijfelt.
Dus ik wil morgenvroeg een antwoord van je.
Morgen stapt mijn zoon in het huwelijksbootje.
Dus ik neem afstand van m'n positie als hertogin van Tintagel.
Mijn nieuwe titel is even wennen...
...want de douairière hertogin is toch mijn oudere schoonmoeder.
Toch ben ik er trots op...
...want dat betekent dat mijn zoon de rol vervult die voor hem is weggelegd.
Dan laat ik het woord nu aan de hertog.
Beste dames en heren, dank u voor uw komst.
En moeder, voor het delen van de titel van belangrijkste vrouw in mijn leven.
Maar morgen...
Pardon.
Neem me niet kwalijk. Pardon.
Morgen breekt er 'n nieuw tijdperk aan...
...en verwelkom ik de vrouw met wie ik de rest van m'n leven wil doorbrengen.
Wier kracht, moed en veerkracht we al hebben mogen aanschouwen.
En die binnenkort ongetwijfeld...
...haar toewijding, loyaliteit en dienstbaarheid zal laten zien.
De nieuwe hertogin van Tintagel...
...aan mijn zijde, zoals de vorige aan mijn zijde stond.
Een brief voor u.
Bedankt.
Ik blijf hier tot je weggaat. - Ik ga niet weg.
Nan, ik wilde...
Ik hoef je verontschuldigingen niet.
Ik ben blij voor je.
Theo is een echte heer en hij zal goed voor je zorgen.
Dat heb ik niet nodig.
Dat hebben we allemaal weleens nodig.
Jinny, jouw wereld is vast kil en eenzaam.
Je denkt alleen aan jezelf en daar is het mee gedaan.
Zodra we aan wal kwamen, wilde je alleen nog een man.
En toen je die kreeg, herkende ik je niet meer terug.
Je gezicht is veranderd en ik kan het niet meer aanzien.
We gaan naar Schotland. Voorgoed.
Morgen na de bruiloft. De koets staat al klaar.
Wat maakt dat nou uit?
Je bent al mijlenver weg.
Excuseer me even.
Chita. Minnie lag met haar armen omhoog te slapen.
Wat een schatje ook. - Dus ze ligt er nog? De baby.
Ze heet Minnie. En ik ben gaan kijken of alles goed ging.
Je moet een baby laten slapen of uithuilen.
En volwassenen?
Honoria, kom je mee wat drinken? - Honoria staat hier prima. Dank je wel.
Ze trekt niet graag de aandacht. - Mag ze voor zichzelf spreken?
En kunt u Conchita in haar waarde laten?
Je vrouw moet nog veel leren over ons vermogen hier in dit land...
...om ons staande te houden... - Staande?
Dat ken ik niet, behalve misschien van afgelopen zomer in New York.
En eigenlijk heb ik momenteel ook zo'n vreemd gevoel in mijn rug.
Wat is dat nou?
Het voelt bijna als waardigheid. - Kom, zeg.
U bent nooit komen kijken of alles goed met mij ging.
U koos voor stilte. Wij nemen hier afstand van.
Dus ik zal met plezier elk laatste restje vreugde en geluid uit uw huis verwijderen.
Wij horen niet meer bij uw familie.
Nou, succes zo in je uppie. - Ik verbreek onze band, moeder.
We zijn nu financieel onafhankelijk.
Ik zet m'n gezin voorop.
En kom maar niet kijken.
U zult m'n vrouw en mij niet lang meer staande vinden.
Wil je nog iets toevoegen?
Ik houd meer van 'm dan ooit.
Ik haal een drankje voor je. - Ja, nu.
We gaan naar bed. - Wat is er?
Je vriendin is weer bezig.
Wacht, ik moet even... - Virginia, toe nou. Hou op... Jinny?
Vanaf nu zijn we met z'n drietjes.
We kunnen een huis kopen. We kunnen op reis naar Europa.
Dat gevoel vrij te zijn van verplichtingen en verwachtingen.
Dicky...
Alles is weg. Alles.
Hoe bedoel je?
Hier is papa's lijst met excuses, maar het komt erop neer...
...dat zijn investering... Door wat fouten is hij al z'n geld kwijt.
Ons geld.
De banden met je familie verbreken was prima met geld, maar wat doen we nu?
Het zal lastig worden.
Maar ik hou van je. En wat doet er verder nog toe?
We kunnen doen wat we willen.
We beginnen opnieuw. We zijn helemaal vrij. Van alle kanten.
Geen geld, geen banden, alleen wij.
Wij en Minnie. - We kunnen echt leven.
Wij drietjes kunnen nu leven.
Ze slaapt.
De hitte en 't lawaai werden haar te veel. Dit kan nu eenmaal overweldigend zijn.
En vooral in haar toestand...
Proficiat, allebei.
Vertel maar niet... - Dat begrijp ik. Dat is aan jullie.
Dus je wilt doen alsof je hoofdpijn hebt?
We zouden in de wolken moeten zijn. Beide dochters zijn prima terechtgekomen.
En wij zijn de hertog en hertogin van Madison Avenue.
Iedereen benijdt onze familie. - Onze familie bestaat niet meer.
De meisjes blijven in Engeland. En wat doen wij?
Wat we maar willen, Patti.
Nou, die situatie is dan alleen nieuw voor mij.
Als je naar avontuur verlangt, dan zorgen we...
...dat we in New York... - Ik hoor daar niet thuis.
Ik heb mijn buik vol van jou vergezellen op feestjes.
Ik was nooit genoeg voor je. Alleen nu ben jij ook niet genoeg meer voor mij.
Ik schroom niet om te scheiden.
Als moeder van een hertogin, zal ik opties en uitnodigingen te over hebben.
En ik kan zo vaak op avontuur als ik wil. - Patti, we hebben...
Ik wil je spreken.
Ik wil een borrel.
Dit land brengt haar op allerlei ideeën. - Ik had altijd al ideeën.
Ik besef nu pas dat mensen ze willen horen.
Had je niet willen trouwen?
Jawel, want anders had ik jullie niet gehad. Maar nu moet ik...
...m'n vuur weer aanwakkeren.
Snap je?
Ik zie het eerste vonkje al.
Dat is aan jou te danken.
Omdat jij met Theo trouwt, kan ik mezelf weer zijn.
Zelfs een echtscheidingsschandaal sluit de moeder van een hertogin niet uit.
Waar wilde je me over spreken?
Dat is...
Annabel.
Ben je er zeker van?
Ben je er zeker van dat je wilt trouwen?
Want zelfs met wat dit allemaal behelst...
...moet je je nergens toe verplicht voelen.
Nee, natuurlijk niet. En ik ben er zeker van.
Ik ben gewoon moe.
Ik zie je morgen. Ik hou van je.
Ik ook van jou.
Op dat wij de volgende mogen zijn.
Ooit. - En op wat daarna komt.
Dat is het mooie voor ons. Na de bruiloft verandert er niks.
Tot de kinderen komen.
Ik neem aan dat we...
Zelfs in een schijnhuwelijk kunnen we de familienaam voorzetten en...
Absoluut.
Wat doen we...
Je ziet er zo geschrokken uit. Wat is er gebeurd?
Zo ben ik.
Zo ben ik altijd geweest...
...maar zo wil ik niet meer zijn.
Er is iets mis met me.
Hoe bedoel je? Wat dan?
Toen we klein waren...
...keken jullie allemaal naar jongens en jullie kregen er vlinders van...
...zoals met Harry Hamilton. Weet je nog hoeveel jullie bloosden?
Hij was de snelste hardloper van de stad. - Ik had ook vlinders moeten hebben.
Dat is normaal.
Maar die had ik niet.
Ik had ze...
Ik heb ze voor meisjes.
En ik heb geprobeerd zoals jij te zijn, maar ik ben gewoon niet zo.
Moeder heeft me betrapt... met een dienstmeisje, in New York.
Ze keek me aan alsof ik een monster was. - Mabel, wat vreselijk voor je.
Wat zei ze?
Ze liep gewoon weg alsof ik niks voorstelde.
Mabel, luister goed.
Luister. Je hebt het over...
...liefde.
Liefde is nooit verkeerd.
Als je daar vlinders van krijgt, ben je precies wie je hoort te zijn.
Je bent Mabel. Je bent prachtig.
Vind je het niet walgelijk? - Lieverd.
Schaamte.
Dat moet je laten gaan.
Daar ben je veel te mooi voor.
Fijn dat je 't me vertelt.
Wacht eens.
Welk dienstmeisje? - Niet Martha. Zij is 80 of zo.
Geen geheimen meer, toch?
Ik wilde het je vertellen.
Toch lijk je jezelf graag voor me af te sluiten.
Zo kan ik niet voor je zorgen. - Echt waar.
Ik wilde het je wel... - Nan weet het vast?
Nee. - Van de baby?
Niemand weet het. - Is het van mij?
Natuurlijk. - Dat vraag ik me af. Vanwaar zo'n geheim?
Sorry, ik had het je moeten vertellen. Ben je blij?
Of ik blij ben?
Dat m'n vrouw tegen me liegt?
Je kunt het beter 'beschaamd' noemen.
Het spijt me.
Dit was makkelijker toen ik 15 was.
Kunnen we doen alsof dat eleganter ging?
Theo denkt dat je ziek bent. - Niet waar.
Ik heb het afgeblazen met Jean.
Ze verdient beter.
Dan jou? - Dat sowieso.
Maar ook vooral dan iemand die...
...hopeloos...
...onherroepelijk...
...overweldigend verliefd op jou is.
Zeg dat niet. - Ik heb van jullie geleerd...
...dat je hardop moet zeggen wat je denkt.
Wij Engelsen drinken een kop thee en houden het voor onszelf.
Maar dit? Dit wil ik van de daken schreeuwen.
Hemel, Nan...
...wanneer ik niet bij je ben, doe ik niet anders...
...dan mezelf ervan overtuigen dat ik het me inbeeld.
Hoeveel ik van je houd. Hoeveel ik je fysiek nodig heb.
Maar als ik vervolgens bij je ben en je gezicht zie...
...en je huid...
...en je hals...
...en je mond.
En Theo dan? - Moet je horen, Nan.
Ik wens Theo alle geluk van de wereld.
Maar boven alles...
...wil ik dat jij gelukkig bent.
Dus ik wilde je vragen... - Niet doen.
Alles draait steeds om trouwen. - God. Nee. Dat wilde ik niet vragen.
En luister even... Ik denk dat dit voor altijd is.
Ik voel het de hele tijd.
Ik voel niets anders.
Maar voor nu wil ik...
Laat het voor nu maar zitten.
Ik vertrek morgen.
Ik kan de gedachte aan jullie samen niet aan.
Eerst naar Brazilië en dan... wie weet?
Ik wil al die plekken op mijn wereldbol zien. Ga met me mee.
Wat?
Ik voel me er vreselijk bij, maar ik moet het je vragen.
En nu kijk je me alleen aan.
Ik kan niet zien of je denkt dat je nooit...
Ja, wat? - Ja, dat wil ik allemaal.
Er is iemand.
Momentje.
Nan, ik heb hulp nodig.
Oké, ik ga moeder halen.
Dan gaat ze rechtstreeks naar Seadown...
...en dan vertelt ze het papa. Ik heb weinig tijd.
Hij ontdekt zo dat ik weg ben. - Oké. Rustig maar. Ik ben er voor je.
Hij is geen slecht persoon. Echt niet. Alleen hij...
...hij heeft dingen graag op zijn manier.
Zoals hoe ik praat en me aankleed, of hoe ik 'n vork vasthoud en me uitkleed.
Hij wil dat ik perfect ben. En hij kan zo boos worden.
Het is mijn schuld. - Nee, Jinny. Dit is jouw schuld niet.
Nan, het draait niet meer alleen om ons tweeën.
Serieus?
Ik mag bij niemand in de buurt komen. Wat als ik m'n baby niet kan beschermen?
We moeten uitzoeken... We gaan... - Dat gaat niet.
Hij zal me toch wel vinden. Hij is altijd overal...
Rustig maar. Dat is... Kom maar tevoorschijn.
Je kunt hem vertrouwen. Echt waar. Geloof me maar.
Wat kan ik doen?
Maar de bruiloft... - Ik zal met Theo praten.
Maar dat doet er nu niet toe.
Je moet hier weg.
Nan, ik red het niet in m'n eentje.
Wij gaan mee.
Kom mee.
Wat doe je?
Wat doe je buiten?
Ik zag je nergens, dus ik kwam kijken of je niet verdwaald was.
Nee, zeker niet.
Ik weet hoe je kunt zijn. Ik was bezorgd, meer niet.
Jinny en ik hebben het bijgelegd. - Wat fijn, m'n liefste.
Ik wilde de kapel laten zien, maar dat kan morgen.
Ja. - Ik laat het je nog weten.
Ga maar naar bed.
Tot die tijd blijven Jinny en ik bij elkaar. Ik zal goed voor haar zorgen.
Welterusten.
Wiens jas is dat?
Geen idee. Die heeft Nan gepakt.
Geef maar hier. - Bedankt.
Sorry.
Honoria.
Lady Honoria Marable.
Wat een gigantisch kasteel. En wat een gigantische doos.
Ik zou je graag blijven zien.
Als je getrouwd bent, zwaaien we wel.
Ik heb Miles gesproken.
Ik ga niet trouwen.
Ik weet dat wij dit niet krijgen. Hun wereld is niet voor ons weggelegd.
Niet zoals we verdienen. Maar misschien kunnen we dapper zijn...
...en onze eigen wereld creëren. En misschien...
...een mooiere.
De rest weet gewoon niet hoe wij in elkaar zitten.
Maar dat geeft niet, zolang wij het maar weten.
Wij weten het.
Toch?
Ja, wij weten het.
Dit gaat niet over je moeder. Het gaat over mij. De artsen...
Het is ernstig. Ik ben al zo lang bij je moeder dat ik wel wat pijn verdraag, maar...
...ik heb nog maar weken te gaan. Verdorie.
Ze hebben me aangeraden om orde op zaken te stellen.
Wat natuurlijk betekent dat jouw tijd is aangebroken.
Het landgoed, alle werkers, enzovoort, alles komt op jou neer.
En je moeder en je zusje rekenen natuurlijk op je.
Het is zover, Richard.
Je wordt Lord Brightlingsea.
En Conchita wordt Lady Brightlingsea.
Ik wil me verontschuldigen.
Hopelijk begrijp je dat ik gisteren niet mezelf was.
Ik had nooit...
En ik heb een verrassing.
Zand erover?
Vertrouw me.
Waar is vader? - Die hebben we niet nodig.
Waar zijn de bruid en bruidegom?
Wat als ze niet komen? - Ze is een ongeleid projectiel.
Jinny, ik zit daar binnen.
Opschieten. Jullie moeten gaan. - Wat gebeurt er?
Nan, wat is het plan? Wat gebeurt er?
Jinny, luister. Dit gaat niet meer alleen om jou.
Je bent nu een moeder. We moeten gaan.
Hij merkt pas dat je weg bent als wij naar het altaar zijn gelopen.
Ze zijn ook nooit op tijd. Ze doen allemaal maar waar ze zin in hebben.
Uwe Hoogheid, kan ik u even spreken?
We houden van jullie.
We moeten gaan. - Het spijt me, Lizzy.
Jullie allemaal. Voor alles.
Wij moeders staan er uiteindelijk altijd alleen voor, is het niet?
Dus we moeten elkaar steunen.
Wie komt er altijd op de eerste plek? - Altijd.
Wij komen eerst. Kom hier.
Ik hou van jullie.
En ik kan u niet zomaar laten toekijken hoe uw zoon wordt vernederd.
Theo is een lieve man en ik zou het vreselijk vinden als hij...
Maar Nan zou nooit iemand pijn doen als ze een andere keus had.
Oké. Mabel, jij eerst.
Dit is zo snel gegaan voor Nan, Uwe Hoogheid.
En ze geeft heel veel om Theo.
Sinds ze van haar vaders misstap vernam, moest ze heel snel volwassen worden.
Maar ze is nog zo jong.
U wenst ze beiden vast ook...
...geen leeg huwelijk, een levenslange verplichting toe.
Doet Guy Thwarte je hart sneller kloppen?
En je hoofd tollen?
Weet je zeker dat je dit wilt? - Natuurlijk.
Ik denk niet dat Nan komt.
Annabel is een vastberaden meisje.
Dat is ze zeker.
En vandaag lijkt ze vastbesloten om haar zus te redden.
Heb je de bootkaartjes?
Kom. Instappen.
Schouders naar achteren. Kin omhoog. Oké, Jinny?
Wacht, wat bedoel je? - Guy zorgt voor je, oké? Ik hou van je.
De ene dochter offert zich op voor de ander haar vrijheid.
Nan, je moet meekomen. - En m'n eigen bruiloft missen?
Maar je wilt niet trouwen. Dat wilde je nooit. En je houdt van Guy.
Ik hou van jou en jij staat altijd voorop.
Alles komt goed.
Nan, luister. - Er is geen tijd meer.
Je beneemt me de adem. Dat moet je weten.
Sinds onze eerste ontmoeting kan ik mijn ogen niet sluiten of openen...
...zonder jou voor me te zien.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
En liefde, echte onvoorwaardelijke liefde, overwint altijd. Toch?
Dat moet wel.
Oké, jullie moeten gaan.
Nan, toe. - Ik zal goed voor haar zorgen.
En jij... - Ik zorg goed voor mezelf. Beloofd.
Toe nou, Nan. Het spijt me zo.
Nan is slim.
Ze begrijpt de ernst van Jinny's acties.
En een jong meisje dat wegloopt van haar man, met zijn ongeboren kind...
Kind?
Dat zou ze nooit redden. Dat is uitgesloten.
Als Nan en Jinny samen weglopen, zijn ze twee machteloze jonge meisjes.
Maar als hertogin...
Als hertogin heeft Nan de absolute macht om haar zus, haar familie, te beschermen.
We moeten naar een bruiloft.
Doet het u niets...
...als moeder, dat uw zoon met iemand trouwt die niet gelukkig zal zijn?
Hoe kunnen ze daarmee leven? Hij moet het weten.
Ik ben niet alleen moeder.
Ik ben hertogin.
En zoals Nan wel zal zien, komt dat altijd op de eerste plaats.
Beste aanwezigen, we zijn hier vandaag bijeen in de nabijheid van God...
...en de congregatie om deze man en vrouw in de echt te verbinden...
Je bent te laat. - Ze is hier.
Ze is hierbinnen, Patti. Ze is in het kasteel.
Wie?
De moeder.
Nans moeder.
Ik stel u voor aan de nieuwe hertogin van Tintagel.
Vertaling: Nikki van Leeuwen