Nan!
Minęły dwa tygodnie!
Nie odpisałaś na żaden mój list! Musimy porozmawiać!
Rozmawiaj z żoną!
To była jedna głupia, pijacka noc. Kazałaś mi żyć własnym życiem.
- Chodziło mi o hobby. - Czy w Nowym Jorku
- nie czułaś, że mamy szansę? - Tak.
- Czemu nie możemy tego ułożyć... - Wszystko się zmieniło.
Po prostu. Wracaj do swojej żony.
Nan!
Czujesz się już lepiej?
Siedziałaś w swoim pokoju przez dwa tygodnie.
Zakładam, że teraz to zakończymy?
Gdy wróciłaś z Włoch, sugerowałaś, byśmy pozostawali parą...
publicznie...
do powrotu Jinny. A teraz...
Jinny wróciła.
Myślałem, że zostaniesz w Nowym Jorku.
Wrócisz tam, gdy się rozstaniemy?
Oczywiście to twój wybór.
Mój wybór?
To był twój pomysł.
A ty wyjątkowo chętnie przyjąłeś pomysł prowadzenia osobnych żyć.
Czy nie tego chcemy?
- Ty chcesz, żebym zniknęła. - Ty to zaproponowałaś.
Bal na zakończenie sezonu to idealny moment, by to ogłosić.
W takim razie wszystko postanowione.
KSIĘŻNA TINTAGELU
Zgodnie z tradycją, szesnastego dnia tego miesiąca
księżna Tintagelu urządzi prywatny bal
z okazji zakończenia sezonu.
Serdecznie na niego zapraszam.
PAŃSTWO GUYOWIE THWARTE
PANNA ELIZABETH ELMSWORTH
Temat balu: maskarada.
O północy zapraszamy na specjalne ogłoszenie.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI
ŁOWCZYNIE
Ciaśniej.
Jinny, to musi być niżej.
Jeszcze niżej?
Muszę wyglądać olśniewająco. To mój pierwszy bal po złamanym sercu.
Przetrwam tylko, jeśli poflirtuję z połową sali.
Przynajmniej już wiemy, z którą połową.
Nie moja wina, że miałyście to przed nosem i niczego nie zauważyłyście.
To chyba nie na nos Honorii się gapiłaś.
Jinny!
Co za ulga, że nie muszę już udawać, że marzę o rozmowach z lordami.
„Masz przodków, gratulacje”.
Wciąż nie ma próśb o wyswatanie?
Nasze nazwisko nie znaczy już tyle, co dawniej.
Tak mi przykro.
Damy ci z Freddiem spokój,
kiedy tylko wymyślę, gdzie zamieszkamy.
Tutaj. Zamieszkacie tutaj. Jesteśmy rodziną.
Przysięgam na wszystko, co mam we włosach,
że jesteście tu z Freddiem mile widziani.
Dziękuję.
Czy ktoś widział Lizzy?
Gdzie jest Nan?
Theo, ona wie.
Nan.
Powinniśmy wejść do środka
- i porozmawiać... - Theo, zostawisz nas?
To sprawa między mną a moją przyjaciółką.
Nan.
Nan, tak bardzo cię przepraszam. Nan, możemy...
Musimy porozmawiać.
Nan?
Nan.
- Nan! Rozpaczliwie pragnęłam... - Czego?
- ...pomówić z tobą, odkąd... - Namówiłaś mnie na wyjazd do Włoch?
Nie namówiłam cię. Mówiłam, że...
Odkąd ruszyłaś za moim mężem do mojego domu?
Między wami wszystko było skończone. Mówiłaś, że nie wracasz.
Odkąd spałaś z moim mężem w naszym łóżku?
Zdradziłam cię. Nie mogę sobie tego wybaczyć.
Ale musisz zrozumieć,
że nigdy nie pomyślałabym o Theo,
gdybym nie była pewna, że między wami to już koniec.
Nie pozwoliłabym sobie go pokochać.
Kochasz go?
A on kocha ciebie?
- To chyba pytanie do niego. - Czy mój mąż cię kocha?
Tak twierdzi.
Ale Nan, zawsze wybiorę ciebie.
Dokonałaś wyboru wiele tygodni temu. I nie wybrałaś mnie.
Nie masz prawa do kolejnych wyborów. Kolejny należy do mnie.
Dlaczego? Dlaczego nie mam prawa do więcej niż jednego wyboru?
Ty dokonałaś ich w zeszłym roku wielu.
Najpierw wybrałaś Theo. Potem Guya.
- Potem Theo a potem znów Guya... - Chroniłam siostrę.
Oczywiście. Poświęciłaś się i zamieszkałaś w tym nędznym zamku,
by móc co pięć minut
z satysfakcją powtarzać sobie i nam, że uratowałaś siostrę.
Spędziłaś noc z przyjacielem Theo,
gdy w pokoju wisiała twoja suknia ślubna!
A my wszyscy kochaliśmy cię, wspieraliśmy i rozumieliśmy,
na każdym etapie i po każdym wyborze!
Tylko tyle? Czy może spałaś też z moim mężem?
Gdyby ktoś poprosił, żebym wskazała jedną osobę,
której ufam i która by mnie nie okłamała, wskazałabym ciebie.
Za taką osobę wszyscy cię uważają.
Ale myślę, że świat powinien poznać prawdę.
Lizzy? Lizzy?
Nan mnie zdemaskuje.
Co? Nie zrobiłaby tego.
Właśnie to zamierza ogłosić na balu.
Powie o nas światu.
Kiedy to zrobi, ty staniesz się księciem playboyem,
będą poklepywać cię po plecach.
Ale dla mnie to będzie koniec.
Nie wyjdę za mąż. Nie będę istnieć w socjecie.
Będę musiała wrócić do domu i dożyć swoich dni.
- To mi zrujnuje reputację. - Nan nie jest mściwa.
Czy ty ją widziałeś?
Nie jest sobą, Theo.
Nie chodzi o to, że czuje się zraniona. Oszalała!
Lizzy.
Nie odpisuje na moje listy. Nie chce rozmawiać.
- A potem zaprasza go na bal. - A potem zaprasza mnie na bal.
Skąd mam wiedzieć, co ona myśli?
Myślałem, że mamy już gierki za sobą.
Czego ona chce?
Wiemy już, że nie chce, byś ścigał ją konno.
- Chciałem się wytłumaczyć. - Zrobiłeś to.
- W czternastu listach. - Piętnastu.
Nawet nie wiem, czy je otwiera.
Czekaj! Nie, Guy.
O Boże.
- Słuchaj, Guy, upiliśmy się... - Tak.
...i przypadkiem wzięliśmy ślub.
Nikogo nie zabiliśmy. To nie była zbrodnia.
Ale skoro masz nastrój na przepraszanie... Ja musiałam opuścić swój dom.
Ludzie w Porto Salvo wiedzą, że mam męża
krócej niż trwa zwykle czkawka
i nawet nie mogę prowadzić interesów bez zgody męża.
Myślisz, że o tym marzę?
O małżeństwie z kimś, kto konno ściga inne kobiety?
O małżeństwie, które jest tylko udręką i w którym nie ma seksu?
Tak chyba wygląda większość małżeństw.
Może angielskich.
Kiedy stałaś się taka angielska?
Nic nie powiedziałaś. Dusiłaś to w sobie?
Zakładałam, że to pożądanie. Że szukałeś ukojenia.
Lizzy mówi, że ją kochasz.
Zgadza się.
Naprawdę ją kochasz?
Bardzo.
W takim razie zrobisz wszystko, by ją chronić.
Albo zdemaskuję Lizzy i opowiem światu o tym romansie,
- albo zostanę... - Nie zrobiłabyś tego.
Zrobiłabym. Nie chcę tego robić.
Złamałoby mi to serce,
- ale zrobię to. - Jeśli to upublicznisz,
mnie to nie zaszkodzi,
ale Lizzy do końca życia
będzie grzesznicą, która chciała uwieść żonatego księcia.
Chodzi o Lizzy. Jest dobra, troskliwa...
Nie potrzebuję listy zalet Lizzy. Nie od ciebie.
Albo ją zdemaskujesz, albo co? Czego chcesz?
Chcę zostać w Tintagelu.
Co? Dlaczego miałabyś tego chcieć?
Nie zamierzam wycofać się tam, gdzie mnie umieścisz.
Co się dzieje?
Nie chcesz tu być. Nienawidzisz tego miejsca!
Wreszcie mam głos.
To życie, ten tytuł i wszystko, czym mogą być.
Jestem księżną i to zawsze będzie dla mnie priorytet.
Nie tylko stałaś się Angielką. Stałaś się moją matką.
To zobowiązanie na całe życie.
Jeśli mam ponosić konsekwencje, to chcę też czerpać korzyści.
Odebrałaś mi wolność.
Złamałaś mi serce.
Prawie doprowadziłaś mnie do szaleństwa. A teraz mnie szantażujesz?
W zamku nie ma dla ciebie miejsca.
Jesteś nikim. Nie pozwolę ci tu zostać.
To dom mojej rodziny od wieków. Moje schronienie.
A czy jest dla ciebie ważniejszy od miłości?
PROCHY HENRY'EGO WILLIAMA USHANTA
5. KSIĘCIA TINTAGELU 19 LISTOPADA 1825 - 22 GRUDNIA 1858
ZDRADA W NAJBLIŻSZYM GRONIE KSIĘŻNEJ
ROMANS W TINTAGELU
Dziewczęta.
- Dzień dobry. - Spójrzcie.
ROMANS W TINTAGELU
- Co? - Czytajcie.
Co? Którą bliską przyjaciółką?
Nie podają nazwisk.
O kogo im chodzi?
O nie.
Co?
O co chodzi?
Och, Lizzy...
Nan!
Rusz się!
Nan!
Jak mogłaś?
MATKO, SPOTKAJ SIE ZE MNĄ O ŚWICIE W MAUZOLEUM
PROSZĘ, PRZYJEDŹ
Lizzy?
Masz gościa.
- Widzieliśmy gazety. - Musimy porozmawiać.
Oczywiście. Dobrze.
Wejdź.
Zrobię herbatę.
Nan musiała poinformować prasę.
Nie wiem, w co mniej wierzę.
Że Lizzy zrobiłaby to Nan, czy że Nan zrobiłaby to Lizzy.
Nie poinformowałaby o tym prasy. Nie zrobiłaby tego.
Są tu szczegóły, których nikt poza nią nie znał.
Kto inny mógł im powiedzieć?
Przykro mi.
Bardzo cię przepraszam.
To mi sporo wyjaśniło.
Ale jeśli mogę cię przed tym ochronić...
Mimo tego wszystkiego?
Prawda jest taka, że... zaoferowano mi pracę.
- Stanowisko w rządzie. To wielka szansa. - Gratulacje.
Wiem, że nie jest to dla ciebie... najbardziej romantyczny moment,
ale poprzednim razem dałem z siebie wszystko.
Moglibyśmy sobie pomóc.
Ludzie lubią widzieć polityka z żoną.
A ja lubię widzieć... ciebie.
Tak często, jak to możliwe.
Lizzy, nie mogę tego przerwać.
Nie mogę wyłączyć uczuć do ciebie. Nadal cię kocham.
Było nam razem dobrze, prawda?
Mógłbym cię też ochronić.
Szanowany obywatel u boku
pomógłby uciszyć plotki.
Czy tym razem rzeczywiście...
i pragmatycznie...
wyjdziesz za mnie?
Nan?
Kochanie, co się dzieje?
Jesteś jedyną osobą, której mogę zaufać.
W zamku podsłuchuje każda służąca. A nikt nie może się dowiedzieć.
- Co to za miejsce? - To...
Setki lat. Całe pokolenia Tintagelów.
Nie wiem, co robić.
Theo jest na mnie taki wściekły. Myśli, że wydałam Lizzy.
To Lizzy?
Nigdy bym tego nie zrobiła. Oczywiście że nie.
Powiedziałam to tylko po to, żeby pozwolił mi zostać w zamku.
- Muszę być bezpieczna, bo... - Dlaczego, Nan?
Tak bardzo się boję i jestem... taka zmęczona.
Jestem zagubiona i wiem tylko, że muszę na siebie uważać...
...bo spodziewam się dziecka.
Co?
Naprawdę. Będę miała dziecko.
Wiem, że kochanie go będzie najważniejszą rzeczą w moim życiu.
Czy zawsze się tak czujesz? Masz wrażenie, że...
że pękniesz z radości a jednocześnie
- zalewa cię strach? - Tak.
Zawsze tak się czujesz.
To strasznie przytłaczające.
To przytłaczające.
A ja... sama nie wiem. Co jeśli popełnię błąd?
Bo popełniam błędy. To moja specjalność.
Ale muszę to zrobić właściwie, bo noszę dziedzica Tintagelu.
To na pewno właściwa decyzja? Jesteś pewien?
Nigdy nie byłem pewniejszy.
Przykro mi, matko.
Jesteś absolutnie pewna, że to dziecko Theo?
Jestem pewna.
Lekarz ocenił ciążę na cztery miesiące. To było podczas naszej podróży poślubnej.
Czyli to dziecko będzie księciem?
Albo księżną. A Theo i jego matka pragną właśnie dziedzica.
To chyba się ucieszą?
Wcześniej by tak było. Ale Theo jest zakochany w Lizzy.
I chce, żebym odeszła.
Ale dziedzic księcia musi się wychować w tym zamku.
Moje dziecko jest przyszłością Tintagelu, a ja jestem nikim i...
Czuję się taka samotna.
Nie wiem, co robić. Co jeśli odbiorą mi dziecko?
Kochanie, posłuchaj.
Rozdzieliłam matkę i córkę 19 lat temu.
Więcej na to nie pozwolę.
Powinnam po prostu uciec? Wiemy, jak było z Jinny.
Nie będę miała żadnych praw.
Nie pozwolę na to.
To co mam robić?
Walcz.
Nan, nie jesteś w tym sama.
Masz mnie.
I masz małe dziecko, które cię potrzebuje.
I wiesz, co jeszcze masz?
Głos.
Gdy świat dowie się o dziecku, wszyscy będą świętować.
Musisz wziąć ich z zaskoczenia.
Wyjdź tam dziś o północy i to ogłoś.
„Jestem księżną i noszę dziedzica”.
Gdy powiesz to publicznie, nie będą mogli cię wykluczyć.
Kochanie, w dniu ślubu
zrobiłaś najodważniejszą rzecz na świecie i uratowałaś swoją siostrę.
A teraz ratuj siebie.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Zszokowały go doniesienia prasowe?
Przyjechał. Porozmawialiśmy.
I?
Wszystko będzie dobrze.
UFAM, ŻE TEN LIST ZASTANIE CIĘ W DOBRYM ZDROWIU.
MIAŁAM NADZIEJĘ, ŻE NIGDY GO NIE NAPISZĘ.
Nie winię was, że mnie nienawidzicie.
Sama siebie nienawidzę.
Nie musisz tego robić. Nie jedź, jeśli nie chcesz.
Każdy będzie obserwował, która z nas się nie pojawi.
Musisz jechać, Lizzy.
A my musimy porozmawiać z Nan. Będzie zrozpaczona.
Lizzy, Jinny i ja dobrze wiemy, jak to jest, gdy o nas szepczą.
Gdy gazety przyjmują nas z dezaprobatą.
Gdybyśmy musiały w tej chwili stanąć po stronie twojej lub szepczących...
Ten romans to tylko plotka.
A ponieważ nie podali nazwiska, to może być każda z nas.
Niech piszą, co chcą.
Odwołałam ślub. Jak mieliby nie wiedzieć, że to byłam ja?
I co? Ja uciekłam do Włoch. Jestem słynną wariatką.
Ja jestem w żałobie. Ledwo się trzymam. To absolutnie mogłabym być ja.
Powiedzmy, że to ja.
Byłoby cudownie, gdyby wszyscy tak myśleli.
Jedźmy na bal.
Lizzy?
Co jej powiesz?
Nan?
Rzuciła mnie wilkom na pożarcie, nie mamy o czym rozmawiać.
Czy teraz, gdy już wie, najgorsze nie jest za wami?
Zapytaj mnie po wielkim ogłoszeniu Nan o północy.
Nan kocha Guya. Czy ty i Theo nie moglibyście po prostu...
Theo zawsze będzie mężem Nan. Nie zostanę jego kochanką.
Ta hańba by mnie zabiła.
Chcę prawdziwego życia.
Czy pozwolili, by obrócił się w ruinę?
Jakoś radzi sobie beze mnie.
Wybacz.
Mogę do ciebie przyjść za chwilę?
Zostanę tu na chwilę... i się przewietrzę.
Nie biorę odpowiedzialności za markizów, których mógłbym obrazić.
Nie patrz na niego. Niech żadna nie patrzy.
Marzę o tym, by spojrzeć.
Myślisz, że Nan się zjawi?
Przyjdzie. Na pewno.
Panno Elmsworth.
Dziękuję za twoje szczodre i pragmatyczne oświadczyny.
I tak. Z przyjemnością je przyjmuję.
UNIEWAŻNIENIE
Całkiem przyjemna chatka.
Przez pół dzieciństwa biegałem po tych schodach.
Co?
Nic.
Wybacz. Od tygodni skupiam się tylko na tym, jak to wpływa na mnie.
Muszę wyjaśnić Nan, że unieważnimy małżeństwo.
Wiadomo, co z tymi dokumentami?
Jeszcze nie. Niełatwo jest unieważnić małżeństwo.
Mogliby trochę utrudniać jego zawarcie.
Kiedy już z nią porozmawiam, wrócę z tobą i to poukładamy.
Tęsknię za tym rynkiem. I za „calonni”
- Cannoli. - Cannoli.
Chyba mówisz tak celowo.
Nie sądziłem, że wrócę tu z żoną.
Jak mi idzie?
Mam cię ocenić?
Za czas w roli mojego nieobecnego męża?
Przypadkowego męża.
- Dziękuję. - Męża brutala i uciekiniera.
Wyryjesz mi to na nagrobku?
Gdziekolwiek zechcesz.
- Andiamo. - Andiamo.
Dziewczęta.
- Dziękuję. - Dziękuję, Virginio.
Gdzie Nan?
Zjawi się.
Czemu marzyłam, by jakiś mężczyzna docenił moje kształtne kostki?
Mabel, co ty robisz?
Muszę dojść do siebie po złamanym sercu.
Nie są w twoim typie.
Może są. Kto wie?
Co ona wyprawia?
Dobry wieczór.
- Potrzymaj. - Oczywiście.
Mabel Elmsworth.
- Czy widzieliście kształtniejszą kostkę? - Nie.
No dobrze.
- To nie dla mnie. - Wybacz.
- Ale warto było spróbować. - Mabel Elmsworth.
Najwspanialsza...
Elizabeth? Jest szalona i trzeba postępować z nią ostrożnie.
Poszukam Mabel i dziewcząt.
Oczywiście.
Lizzy.
- Nie możemy rozmawiać. - Martwię się o ciebie.
Nic mi nie jest.
Słyszałeś...
Kocham cię. Mam plan. Nie rezygnuj ze mnie.
Wpadłam na pomysł.
Flirtowanie nie jest łatwe dla ludzi takich jak ja.
Rozwinęłam instynkt, który pozwala mi wyczuć, czy dziewczyna jest na to otwarta.
Umiem wyłapać, którzy chłopcy i dziewczęta czują się zagubieni, komu jest nieswojo...
Sama taka byłam przed Honorią.
Jest nas wiele więcej, niż sądzisz.
Chodzi o to, by się odnaleźć
i zapewnić te dziewczęta i tych chłopców, że miłość nie jest niemożliwa.
Miłość jest możliwa.
Ktoś mógłby zrobić z tego interes, gdyby tylko umiał sprawnie...
Przedstawiać sobie ludzi.
Materiał do przemyśleń?
O rety.
- Widzę, że wszystko się ułożyło? - Tak.
Lizzy zgodziła się ponownie spróbować.
Uczynić mnie najszczęśliwszym na świecie.
Ale czy to się liczy?
Jeśli musiałeś podrzucić prasie przecieki, żeby ją do tego skłonić?
Nie chciałem, by któreś z nas musiało mierzyć się z dezaprobatą.
Ale czy zdołasz zmierzyć się sam ze sobą?
- To boli... - Tak.
...kiedy bliska osoba cię porzuca. Kiedy wybiera tego drugiego.
Ale wiesz, co boli bardziej?
Wstyd.
Przepraszam.
PAN GUY THWARTE PANI PALOMA THWARTE
Przepraszam. Zwiedzałam.
Pięknie tu.
W Porto Salvo macie miliony pięknych miejsc.
To inny rodzaj piękna.
Przykro mi w związku z twoją przyjaciółką. I tym, co pisali w gazetach.
To na pewno trudne.
Dziękuję.
Możemy porozmawiać o Guyu?
Twoim mężu?
To byłą szalona noc. Wspięliśmy się na latarnię morską.
My... rzucaliśmy chlebem w mewy i...
To długa historia.
Szczerze mówiąc, nie potrafię jej opowiedzieć...
...bo nie wszystko pamiętam.
Ale Guy cię kocha. Bardzo.
Uważa, że zniszczył nam wszystkim życie. A głównie tobie.
To, jak wszystko się potoczyło, nie jest winą Guya.
To my wzięliśmy ślub.
Powinnam była wysłać telegram?
Jeśli ktokolwiek na świecie zasługuje na szczęście, to właśnie Guy.
Do końca życia nie pogodzę się z tym, że nie będę mogła...
mu tego dać...
Ale dziękuję, że opiekowałaś się moją siostrą.
To była przyjemność.
Powodzenia, pani Thwarte.
Nan. Już czas. Zaraz cię zapowiedzą.
Och, Nan...
- Świetnie ci pójdzie. - Nan...
Dziękuję.
Muszę z tobą porozmawiać.
Proszę, Nan.
Nie mogę.
To ja.
Ja...
Nan, kocham cię.
Nan. Kocham cię.
Nan.
- Przepraszam. - Nan.
Panie i panowie, proszę o zdjęcie masek.
Nie musiało tak być.
Panie i panowie...
Książę Tintagelu pragnie coś ogłosić.
Lordowie, panie i panowie.
Tak jak sugerowały gazety,
przez ostatnie miesiące żyliśmy z moją żoną w kłamstwie.
Moja żona nie jest kobietą, którą kocham.
Kocham inną.
Bezgranicznie.
Choć nie zawsze łatwo mi to przychodziło,
służba w roli księcia była zaszczytem mojego życia.
Ale zawsze wiedziałem, że nie mogę zakończyć małżeństwa.
Moja miłość nie zasługuje na tajemnicę.
Musimy być w stanie świętować tę miłość.
Dlatego w tej właśnie chwili...
wyrzekam się swojego tytułu.
Wyrzekam się odpowiedzialności za Tintagel.
Za swoje obowiązki. I za swoją żonę. Wyrzekam się tego wszystkiego.
Żadne z nas nie będzie tego miało.
Abdykacja oznacza, że się rozwiodę.
Oznacza, że będę mógł zaoferować wszystko,
bezwarunkowo, kobiecie, którą kocham.
Od tej chwili nie jestem już księciem.
A Annabel St. George nie jest już księżną.
Blanche! Gdzie byłaś?
Przegapiłaś to.
Abdykację Theo?
Nie mogłam na to patrzeć.
Czy wiesz, co to oznacza? My... Jesteśmy wolni.
Możemy jechać, gdzie chcemy.
Całe życie Theo poświęciłam na zrobienie z niego księcia.
Nie ma dziedzica.
Ten tytuł to życie Theo. Moje życie.
Nie mogę na to pozwolić. Więc napisałam do Kita.
Co?
Jest już w drodze.
- Czy Theo wie? - Oczywiście, że nie.
Nie chciałaś, by twój syn dowiedział się, że jego ojciec cię zdradzał.
Jeśli Theo dowie się, że ma brata...
Kit jest niebezpieczny.
Tintagel walczy dalej.
Ale z człowiekiem takim jak Kit u sterów...
Mówisz, że kochasz mnie za to, kim jestem.
Tintagel jest tym, kim jestem.
A w ten sposób Tintagel pozostanie w rodzinie.
Będzie potrzebował mojego przewodnictwa. Nowy książę jest już w drodze.
Nan!
- Masz to, czego chciałaś. - Nie prosiłam go o to.
Nigdy nie poinformowałabym gazet. Wiesz o tym.
Nan, tylko ty wiedziałaś,
Naprawdę sądzisz, że mogłabym cię zdradzić?
Nie wiem.
Ja...
Bardzo cię przepraszam. Za to wszystko.
Jak do tego doszło?
Ta historia miłosna powinna być o nas, o dziewczętach.
To my powinnyśmy być jej tematem.
Tak powinno być.
Nan? Nan!
Gdzie ona jest?
- Nigdy tego nie chciałaś. - Nan!
A teraz możesz się rozwieść.
Kochasz Guya. Dlaczego to nie może być dobre dla nas obu?
Skąd wiesz, że to dla mnie dobre?
To nie jest błaha sprzeczka o to, kto kogo kocha i kto cierpi.
Muszę chronić swoje dziecko!
Co?
Urodzę dziecko Theo.
Nie mów mu. Proszę. Nie możesz.
Theo to porzucił, ale jego matka nigdy nie porzuci Tintagelu.
Jeśli dowie się, że jest dziedzic, odnajdzie mnie.
Odbierze mi dziecko i wciągnie je w ten świat.
Muszę powiedzieć Theo.
Stracisz go.
To również jego dziecko, Nan.
Lizzy, proszę.
Dokąd pójdziesz?
Gdziekolwiek. Bo masz rację. Jestem teraz wolna.
Ja i moje dziecko będziemy mieli nowe życie z dala od tego miejsca.
A ty będziesz z Theo.
Więc powodzenia. Z tym wszystkim. To niełatwe. Nic z tego nie jest łatwe.
Powodzenia z okłamywaniem Theo.
Tak mi przykro.
Co się stało, Lizzy? O co chodzi?
Nan?
- Nan! - Nan?
Napisy: Maria Zawadzka-Strączek