TAGSIBOL, 1549
KASTILYO NG NAGOYA, DOMINYO NG OWARI
Inuchiyo!
'Wag mong kapalan ang kilay ko!
Aray! Sige!
Ayusin mo!
Katsusaburo.
Gawin mo itong mas mataas at buo.
Mas mataas!
Nipisan mo ang dulo, tanga.
Kyosuke.
Hindi maganda ang sinturon.
Ang lubid.
Ang lubid!
Bilis!
Mas magiting tingnan kung may pekeng peklat sa pisngi.
Hindi.
Sige.
Hindi!
Sige.
Napakakisig ninyo.
Napakaganda, panginoon ko.
Napakagalante.
Ano'ng hitsura ko?
Kung ako, mabibighani ako sa iyo.
Napakamoderno nito.
Nanginginig ako.
Pwede kong…
gawin ito.
Ito!
Nahihilo ako!
Bibigay ang mga tuhod niya!
Sa iyo na ako!
-Ano 'yon? -Sa iyo na ako.
Ano 'yon?
Nandito na sila!
Ano?
-Panginoon! -Tabi!
Tumabi kayo.
Tumabi kayo!
Ang ganda ng bungad!
Uminom ka ng isang tasa ng sake, kamahalang Binibining No.
Walang ibang nakakaalam nito, anak.
Malubha ang sakit ko.
Paglisan ko sa mundong ito,
magkakaroon ng kaguluhan sa ating dominyo.
Makikita ito ng Ahas bilang isang pagkakataon para sumalakay.
Kailangan kong pigilan iyon habang ako ay nabubuhay.
Oras na upang makipagkasundo na itigil ang labanan ng ating mga dominyo.
Anak…
Pakakasalan mo ang kanyang babaeng anak, si Binibining No ng Dominyo ng Mino.
Tinatawag siyang Anak ng Ahas ngunit marangal ang pamilya ng kanyang ina.
Sigurado akong magiging mabuti siyang asawa.
Ang kinabukasan ng Dominyo ng Owari
ay pasan mo sa balikat, anak.
Nakita ko siya! Gaya ng sabi ng ama mo, maganda nga siya!
Ano naman kung tinatawag siyang Anak ng Ahas!
May kutob ako na pinagpala siya!
Inuchiyo!
Ano?
Kumalma ka.
-Paumanhin. -Hinaan mo.
Masusunod!
Pinagpala rin kayo, panginoon ko!
Dali!
Binibini.
Siguraduhin mo…
Siguraduhin mong palagi mong tatandaan ang mga salita ng iyong ama.
Hindi magtatagal, ang iyong kapatid ay mag-aalsa laban sa akin.
Iyon ang gagambala sa kaayusan ng ating dominyo.
Sasamantalahin iyon ng Tigre sa tabi.
Aking anak.
Ang susunod mong asawa ay anak ni Panginoong Owari.
Huwag kang aangal!
Ang kinabukasan ng ating dominyo ay nakasalalay sa iyo.
Kilala siya bilang pinakamalaking tanga ng Owari
ngunit sigurado akong edukado siya at magaling gumamit ng espada.
Tahimik! 'Wag kang magsasalita!
Pakiusap itikom mo ang iyong bibig.
Masyado kang mapusok sa iyong mga paniniwala.
'Wag kang magsasalita!
Ano iyon?
Naghihintay ang mahal na binibini.
-Panginoon ko! -Paraanin mo kami.
Galingan ninyo, panginoon ko!
'Wag kang madamot.
Imasahe mo ang aking balikat.
Hindi ganyan. Masyadong mahina…
Aray!
Maaari ko bang tanungin…
Kung bakit kita kailangan ipagtimpla at imasahe sa balikat at paa?
Kasi asawa kita.
Pagod ka ba?
Ako? Hindi.
Maaaring ikaw hindi, pero ako, pagod pagkatapos ng mahabang paglalakbay.
Ang mabuting asawa, ipagtitimpla ako at imamasahe
ang namamaga kong mga paa.
Mahihina lang ang gumagawa no'n.
Hindi kahinaan ang pagiging maaalalahanin. Nasa mali kang landas.
Kinamumuhian ko ang mga babaeng hindi alam ang lugar nila.
At kinamumuhian ko ang mga lalaking mangmang.
Wala kang natutunang asal!
'Yan din ang masasabi ko sa 'yo!
Ano'ng sabi mo?
'Yung pananamit mo, mukhang tanga!
Ito ang…
Ito ang moderno, ikaw taga-bundok ka!
Wala kang alam.
Kaagad ka ngang nalasing, isa kang hamak na bagito.
Munting bagito… Nakakahiya naman.
Subukan mong patayin ako rito!
Darating ang ama ko kasama ang kanyang hukbo.
Papatayin namin siya ng aking ama at lulusubin ang kanyang dominyo!
Nagbibiro ka!
Nakalimutan mo bang tinalo ng ama ko ang ama mo?
Matagal nang natalo ang ama mo at ang kanyang kayabangan.
Inayos ng ama mo ang kasal para matigil ang pag-atake namin.
Mali.
Ipinadala niya ako bilang parte ng plano niyang pagsalakay.
Matatalo ka ng ama ko. Tandaan mo 'yan.
Talaga…
Pagtataksil 'yon!
Bitawan mo!
Bwisit…
Teka!
Bwisit!
Ikaw! Bwisit ka!
G. Hirate.
Talaga bang maingay ang panginoon sa mga ganitong sitwasyon?
Inuchiyo.
Medyo sensitibo siya, ginoo.
Kapag hindi niya kontrolado.
Ang binibini… paano ko ba sasabihin? Mapusok ba siya?
Medyo.
'Wag, masakit!
"Wag d'yan"!
Tama na! Mababali. Mababali mo!
Pinapatay mo ako!
Mga kawal!
Bwisit!
Panginoon ko!
Minamasahe ko ang paa niya. Nagustuhan mo ba?
Mas malakas pa?
'Wag kayong tumayo d'yan! Patayin ang babaeng ito!
Sandali lang po muna!
Pakawalan mo siya, mahal na binibini!
Hindi ito tama!
Iligtas ang panginoon!
Subukan ninyo!
-Kagamino! -Patawarin niyo siya!
'Wag po!
-Patawarin niyo siya! Pakiusap! -Ikaw…
Mabangis siya! Siguro mamamatay-tao talaga siya ng Ahas!
Ikatlong kasal niya ito. Ang unang dalawa niyang asawa
ay namatay sa hindi malamang dahilan.
Totoo ang sabi-sabi. Pinatay niya sila.
Mabuting lumayo kayo sa kanya, panginoon ko.
-Tama 'yan! -Nakabalik na kami.
Anong tingin 'yan?
Ako po? Paumanhin, panginoon ko.
Sabi nga nila, mangmang at mahina ang unang anak na lalaki.
Atin ang dominyong ito!
Tama!
'Wag masyadong mabilis!
Mahal na binibini, makinig ka sa akin.
Kapag inutos na ni Ama, papatayin ko siya habang tulog.
Tama!
Manahimik kayo, pwede?
TAGSIBOL, 1551
LIBING NI OWARI NOBUHIDE
May binabalak ka bang patayin?
Ituloy natin, Heisuke.
Tingnan mo 'to.
Walang ganito kagandang lawin ang iyong ama.
Tama nga.
Wala pang nakakita ng ganyan kagandang lawin.
Bibigyan kita ng ilang biktima nito. Ihanda mo ang palayok mo.
'Wag ka nang mag-abala.
Hindi ka pa nakapag-uwi ng sapat para ipamahagi.
Ano'ng sabi mo?
Ang katotohanan.
Hindi mo pa naranasang mangaso gamit ang lawin!
Tama ka, hindi ko naranasan
kasi hindi naman kinailangan.
Ano?
Tumira kami ng aking ama sa Bundok Inaba.
Laro lang ang paggamit ng lawin.
Makakahuli ako ng kasing dami gamit ang pana.
Dalhin ang aking pana!
Masusunod!
Ano'ng binabalak mo, Panginoon?
'Di mo nakuha? Isa lang itong patibong.
Magkakagulo kung pinatay mo siya pero kung nahulog siya sa bangin…
Mamamatay siya…
Nang aksidente!
Panginoon?
Sino'ng mas mahusay na mangangaso? Hinahamon kita.
Tinatanggap ko.
May nahanap ka ba?
Aray!
May isa do'n!
Saan?
-Panginoon. -Nakikita ko!
Teka.
Mag-ingay!
Ang gong!
Masyadong maaga!
Naka-isa na ang binibini!
Pinagbigyan niya lang!
Hindi ba, Panginoon?
Hindi ako magsasalita.
Mali ang tiyempo mo. Sumabay ka.
Isa na naman mula sa binibini!
Muntik na--!
Isa na naman!
'Yong hangin. Hinangin.
Bwisit!
Hindi! Hindi niyo pwedeng gawin iyan, Panginoon!
-Masyado na 'yan! -Ano!
Hindi katawa-tawa, Panginoon.
Isa pa mula sa binibini!
Hindi ako kumakain ng ibon.
Walang kwenta 'yang pana.
Hinarang niyo ako!
-Panginoon. -Ano?
Panginoon!
May usa…!
Palibutan ninyo.
Masusunod, Panginoon!
Ihanda ang mga kabayo!
Bilis!
Akin 'yon.
Lumapit kayo mula sa kanluran!
Mula sa kabila!
Nasaktan ka ba?
Tawagin mo ang mga kasamahan ko!
Ngayon din!
'Di ko kailangan ng tulong ng babae!
Wala nang oras! Abutin mo ang kamay ko.
Tabi! Kaya kong iligtas ang sarili ko.
'Wag nang magmatigas! Kung nahulog ka, patay ka.
Mas mabuting mamatay kaysa humingi ng tulong mo.
Talaga?
Bumalik ka at tulungan mo ako! Hindi na ako makatagal.
Ito.
Dali!
'Wag mo itong ipagsabi kahit kanino. Kahit ano'ng mangyari!
May nakakatawa ba?
Ang dagat.
Ano naman kung may dagat?
Maaaring wala lang 'yan sa 'yo pero walang dagat sa pinanggalingan ko.
Nagdadala ng swerte ang mga bapor.
Gusto mong kunin ang aming mga daungan?
-Oo! -'Di ako papayag.
Gusto kong lumapit sa dagat para makapaglayag ako sa ibayo.
Ano'ng meron sa ibayo?
Mga kakaibang lupain!
Mga barbaro.
Ano ang gagawin mo do'n?
Hindi ko alam.
Ano'ng meron do'n?
Hindi ko alam.
Basta…
Gusto kong magpunta do'n.
Dali, dalhin ang susunod!
Isa, dalawa, tatlo!
1556 KINUKUMPUNI ANG KASTILYO NG KIYOSU
Isa, dalawa, tatlo!
Matibay ang pagkakatayo.
Ipaalam mo sa aking ama ang marupok na banda upang malusob niya ang kastilyo.
Sadaie, anong paraan ng pag-atake ang gagawin mo?
Oo.
Tingnan ko…
Mahal na binibini.
Kitsuno.
Gusto kong ikaw ang unang makaalam, Binibini.
Nahihiya ako pero… Pinagbubuntis ko ang anak ng panginoon.
Binabati kita!
Magandang balita.
Sana ay malusog na batang lalaki 'yan.
Napakabait niyo po.
Napakasaya ng okasyon.
G. Sadaie!
Ganoon ba?
Dali!
Huli na sina Sakuma at ang mga kawal niya!
Pabayaan mo na! Ako ang kukuha sa ulo ng heneral.
Pangungunahan natin ang hukbo! Humanda, mga kawal!
Makinig!
Nandito na ang panginoon! Ihanda ang kabayo niya!
Sasakay ang panginoon.
Humanda ka, Sanzaemon.
Pagdating nila, papuntahin mo sila sa amin.
Tigil! Tigil!
Pupunta ka sa Dominyo ng Mino kasama ang iyong hukbo?
Oo.
Pagkakamali ang lumabag sa kasunduan ng pagtigil ng labanan!
Humanda kang matalo kung hahamunin mo ang ama ko.
Nagkakamali ka, binibini.
Tama siya.
Naglalaban ang iyong ama at kapatid.
Tutulungan ko ang ama mo.
Hindi para sa 'yo kundi para sa kasunduan, kaya tabi.
Sasama rin ako.
'Wag kang tanga!
Mga mensahero!
Ano iyon?
Napatay ng kalaban…
ang iyong ama.
Aalis ba tayo, panginoon ko?
Teka! Maghintay tayo.
Maghintay?
Duwag ka ba?
Bawiin mo! Bayan ko 'yon!
Hindi 'yon gano'n kadali!
Pwes ako ang gagawa.
Kunin mo ang kabayo ko! Aalis tayo, Sadaie!
Masusunod!
Pigilan niyo siya!
Mahal na binibini…
Binibini!
'Wag mong gawin 'yan!
Lumayo kayo.
Tapos na ang aking tungkulin.
Hindi doon nagtatapos.
Ako ang kapatid ng kalaban.
Gagamitin ako sa pulitika.
Papatayin ko na lang ang sarili ko.
Ang tungkulin mo ngayon ay…
maging asawa ko!
Bantayan niyo siya!
Mahal na binibini…
MAYO 18, 1560
Shibata Gonroku.
Panginoon.
Bagay sa iyo 'yang balbas.
Salamat.
Ano?
Ano 'yon?
KASTILYO NG OTAKA
KUTA NG MARUNE KUTA NG WASHIZU
KASTILYO NG NARUMI
Kinuha ng Dominyo ng Suruga ang mga kastilyo ng Narumi at Kutsukake.
Si Panginoong Imagawa Yoshimoto mismo ang namumuno sa hukbo ng
45,000 sundalo.
45,000 sundalo!
Bukas makukuha niya ang mga kuta ng Marune at Washizu.
Tapos pupunta siya sa atin!
Katapusan na ito. Wala nang pag-asa!
Hinanda ni Inoko Hyosuke ang ruta ng paglikas.
Lumikas na kayo.
Uulan nang malakas bukas, binibini.
Ngayon na ang oras para tumakas.
-Imposibleng 45,000… -Mahal na binibini!
Nasa pulong ang panginoon ngunit hindi siya makapagpasiya.
Ano'ng laban niya sa hukbo ng Imagawa?
Matatalo siya. Ang tanging inaalala niya ay ang kanyang hitsura.
Iiwan siya ng kanyang mga sundalo, panigurado.
Katapusan na ng Dominyo ng Owari. Nag-aalala ako para sa Owari.
Mali kayo ng iniisip…
'Di ko ginagawang katatawanan ang sitwasyon! Wag kang magalit!
Mahal na binibini!
Mukha kang pinugutan ng ulo.
Huling biro mo ba 'yan?
Ano ang desisyon mo?
Hindi ko alam kung ano'ng sasabihin.
Wala bang pag-asa?
Sa bilis ng pagkawala ng mga sundalo ko.
Isang paraan para matigil ang digmaan ay patayin ko ang sarili ko ngayon.
Hindi kawili-wili ang buhay…
Sabi dati ng aking ama…
sisirain niya ang angkan ng Oda, sunod ang angkan ng Matsudaira
at pagkatapos ang angkan ng Imagawa
bago sakupin ang Kyoto.
Napakahibang na pantasya.
-Kung ako ikaw… -Ano'ng gagawin mo?
Mas gugustuhin kong
harapin nang mag-isa si Panginoong Imagawa kaysa maupo rito at mamatay.
Madali maging babae! Pwede kang magpantasya hangga't gusto mo.
Isang tuklaw ng ahas sa mahinang bahagi ng baka, patay na ito.
Walang kahinaan ang hukbo nila.
Mayroon.
Mag-isip ka sa paraan ng pag-iisip nila.
Iniisip nilang hindi matatalo ang hukbo nila.
'Yon ang kahinaan nila…
Nasaan sila?
Sa Kastilyo ng Kutsukake papunta sa Kastilyo ng Otaka.
Tambangan sila sa mga kuta ng Washizu at Marune.
Kalokohan!
Mauuna sila sa atin!
Pababalikin ko ang aking mga sundalo upang depensahan itong kastilyo.
Imposible. Wala ka nang mga kawal.
Tumatakas ang mga sundalo mo kaya mamamatay ka lang dito.
Palakasin ang opensa.
Magkunwari kaya tayong magtitipon sa mga kuta?
Ituloy mo.
Sa oras na 'yon, kikilos ang pangunahing hukbo…
Himukin ang kaaway sa Okehazama, patayin ang panginoon nila.
Paano kung hindi sila dumating?
'Yon ang sugal.
Kung dumating sila, paano natin sila tatambangan?
Sa ulan.
Ulan?
Malakas ang ulan bukas kaya hindi nila kayo maririnig.
Lumabas ang mga bituin.
Kailanman ay hindi nagkamali ang mahal na binibini tungkol sa ulan.
Hindi ako susugal d'yan.
Kailangan.
Lamang tayo sa bilang…
Panatilihin mong buhay ang kanilang diwa.
Palakasin mo ang kanilang moral!
Bigyan mo sila ng kakayahan sa mga salita mo!
Mga salita ko?
Gamit ang aking mga salita…
Tinatawag ko kayo!
Ialay niyo sa akin ang buhay niyo! Atake!
Walang mauudyok d'yan kundi ikaw.
Paano ang gagawin ng Ahas?
Makinig kayong mabuti sa akin.
Pagod na ang mga sundalo ng Imagawa pagkatapos magmartsa buong gabi.
Wala silang sigla na mayroon kayo.
Langit ang magpapasya ng mananalo!
Umurong kayo kung susulong sila. Sumulong kayo kung uurong sila.
Urong, sulong hanggang sa masira ang pagkakaayos nila!
Madali lang siya!
Kung nakatayo ka 'pag nanalo tayo, nagdala ka ng karangalan
sa pamilya mo sa maraming henerasyon!
Atin ang tagumpay kung gugustuhin mo!
Matasuke.
'Wag mong banggitin na naparito ako.
Dapat na magmukhang ang panginoon ang nagpasya.
Ipaalam sa mga tao na sinayaw niya ang Atsumori at isinuot ang baluti.
Bumalik na sila!
Nagbalik ang panginoon!
Bumalik na ang panginoon!
Mga kawal!
Sunod ang Dominyo ng Mino!
Babawiin natin ang Mino!
-Magdiwang! -Mabuhay!
TAGLAGAS SA MINO, 1567
Walang pinagbago! Ang mga burol, bukid at ilog!
At ang Kastilyo ng Inabayama.
Papalitan ko ang pangalan nito.
Gizan… Giyou… Gifu…
Ang burol kung saan tanaw ang lahat.
Papangalanan ko itong Gifu.
Ito ang Kastilyo ng Gifu.
Napakarangya mo.
Hindi mo kailangang manirahan dito.
Iyo na ang Bundok Sagi.
Lumaki ka sa lugar na 'yon.
Iyo 'yon upang gamitin ayon sa gusto mo.
Ganoon.
Ngayong iyo na ang Dominyo ng Mino, wala nang halaga ang pagiging bihag ko.
Hindi mo kailangang maging asawa ng lalaking hindi mo gusto.
Ikaw rin. Ipagdiwang mo ang kalayaan mo mula sa asawang ayaw mo.
Tama.
Paghihiwalay na ba ito?
Kailangan mo lang humiling at tutuparin ko.
Wala akong karapatan. Ikaw dapat ang humiling.
Ikaw ang humiling.
Ikaw na.
-Sutil-- -Panginoon!
Ano iyon, Goroza?
Nais makipagkita nang palihim si Panginoong Wada.
Para saan?
Hinala ko tungkol ito sa pagbisita ni Panginoong Ashikaga Yoshiaki sa Kyoto.
Panginoong Ashikaga…?
Gusto niyang maging shogun at kailangan niya ng tulong mo.
Gusto niyang… ano?
Ikaw, Panginoon.
Ako ang kasamang pupunta ni Panginoong Ashikaga sa Kyoto?
Gusto niyang makipagtulungan sa inyo para maisaayos ang shogunate.
Panginoon, tingin ko ay hindi ka makikinabang dito.
Tumanggi sina Panginoong Takeda at Panginoong Uesugi.
Lumapit siya sa inyo kasi sumikat ka matapos ang Labanan sa Okehazama.
Pinapayuhan ko kayong 'wag magpadalus-dalos, Panginoon.
Tanga lang ang papayag.
'Di ako makukuha sa pambobola.
Napakatalino mo, Panginoon.
Maaaring pumayag ang pinakamalaking tanga ng Owari.
Manahimik ka. 'Wag kang magsabi ng mga walang katuturan.
Hibang na pantasya ba ito?
Manguha ng mga lupain at abutin ang pinakamataas na posisyon.
'Yan ang gusto namin ng ama ko.
Sa pamamagitan mo, magagawa ko iyon.
Mahalaga ang bilis. 'Wag mag-aksaya ng oras papuntang Kyoto.
Bago sila gumawa ng mga harang.
Gumawa ng kalsada!
Para makakilos tayo nang maramihan.
May mga kakalabanin pa tayo bago makarating ng Kyoto.
Hikayatin niyong maging sundalo ang sinumang susuko.
Para lumaki ang hukbo habang nagpapatuloy kayo!
Kailangan natin ng maraming pera at bigas.
Kailangan ba?
Hindi, pero kasama natin ang shogun ng angkan ng Ashikaga.
Kamkamin natin lahat ng pwedeng kamkamin.
Ang unang hadlang ay si Panginoong Azai. Kailangan natin siya bilang kakampi.
Ipapakasal ko ang kapatid ko sa kanya.
At kailangan natin ng bakal at mga kabayo!
KYOTO TAGLAGAS, 1568
Hayaan ninyo akong makasama kayo.
Tingnan ninyo ito! Kayamanan ang mga ito!
Nababagay sa lalaking nasa katayuan mo.
Matalino ka.
Tokichiro.
Tingnan mo siya.
Nagtatrabaho siya para sa mga misyonaryo ng Kanluran.
Hindi kapani-paniwala.
Maaari siyang maging makapangyarihang sundalo.
Kukunin ko siya. Ipakita mo sa kanya ang kinakailangan.
Masusunod, Panginoon.
Siya nga pala, dumating si Binibining No.
Nandito siya? Papasukin niyo siya.
Masusunod.
-Hoy! -Oo!
Tumuloy kayo, mahal na binibini.
Kumusta ang biyahe? Kumusta ang Kyoto?
Tingnan mo ang mga regalo!
Bigay ito ng mga aristokrata at mangangalakal.
Nakikita mo siya? Nagtatrabaho siya para sa mga Kanluranin--
Ano'ng nangyari?
Ano'ng ibig mong sabihin?
'Yung mukha mo…
Ayaw kong magmukhang taga-bundok. 'Di ba, mukhang elegante?
Oo.
Oo, mukha kang ele… eleg…
Hindi ako! Naunang tumawa si Tokichiro.
Ikaw ang nauna, Panginoon.
-Tumigil ka, unggoy! -Kasama kitang tumatawa.
Tama na, mahal na binibini! Mas ginagawa mong katawa-tawa!
Mamamatay ako sa kakatawa!
Uuwi na ako!
Sandali lang!
Ang sakit ng tiyan ko…
Ayos ka lang, Panginoon?
Tokichiro, hihingi sana ako sa 'yo ng pabor.
Ano 'yon?
Makinig kayo.
May pribadong pag-uusap kami ng panginoon at ng binibini kaya lumabas kayong lahat.
Masusunod.
Sadaie, pwede ka nang bumalik sa tanggapan mo.
'Wag kang mag-alala, sasamahan kong maglakad si Binibining No.
Maghihintay ako rito.
Bumalik ka na.
Yumuko ka.
Maligayang pagdating!
Kumusta! Maligayang pagdating!
Kumusta!
Mamili lang kayo. Nandito lahat ng kailangan ninyo.
Gusto mo 'yang palaka?
Magkano ito?
500 mon 'yan.
-Ito nga. -Pwede ba…?
Salamat, ginoo.
Nakikita mo ang mga kanluranin?
Kanluranin!
Kakaibang sayaw!
Gusto mong tikman, ginoo?
Gusto ko ito!
-Kendi ito. -Magkano ito?
Nahihilo ako.
Ano 'yan?
Tingnan mo ang dinadaanan mo!
Tikman mo itong kendi…
Konpei…
Mandurukot!
Tabi kayo! Tumigil ka, bata!
-Ninakaw mo ang kendi ko! -Teka!
Mokichi.
Nandito ka na!
Akin na 'yan!
-Akin na 'yan! -Ano 'yan?
Ang gulo!
Akin na 'yan!
Ang kapal ng mukha mong nakawan ako, bata!
Bitawan mo! Sa akin 'to!
Tara na.
Ang baho nila…
'Wag kang bastos!
Umalis na tayo.
-Tabi. -Masakit 'yon!
Hayaan mo na.
'Wag!
Tigilan niyo na ang bata!
Ano ang gusto niyo?
Mali ang kilos na 'yan…
Patayin siya!
Ano'ng ginagawa mo?
Galingan mo, Anak ng Ahas!
Bitaw!
Akin 'yan!
-Kunin siya! -Pera ito!
'Wag niyong hawakan ang asawa ko!
Paumanhin! Paumanhin!
Sa itaas.
Halika!
Dito.
MAYO 21, 1570
Magpatuloy tayo!
Malapit na nating matanaw ang kastilyo! Magpatuloy tayo!
Makakabalik kayo!
Si Panginoong Akechi Jubei Mitsuhide ay nakabalik!
Namatay sa laban si Saito Hideomi.
Namatay sa laban si Toda Genzo.
Si Kokubo Shozaburo at
Koichiro.
Namatay rin sa laban si Harada Sukeroku.
Namatay rin sa laban sina Asano Shokichi at Heisuke.
Namatay rin si Asano Inosuke.
Bakit kailangan nilang mamatay?
Trinaydor tayo ni Azai Nagamasa!
Paano siya nakapagsulong ng isang pag-aalsa?
Kasalanan ito ni G. Gonroku.
Takigawa, ang kapal ng mukha mo!
Tama na!
Nasa inyo ang galit ng mga panginoon habang papalapit kayo sa Kyoto.
Sinabi nang hindi ito magandang ideya--
At ngayon mo iyan sasabihin, Niwa?
Pupugutan kita sa susunod.
Tokichiro at Akechi. Mahusay kayong nakipaglaban sa likuran.
Salamat sa pagkilala, Panginoon!
Masyado pang maaga para sa mga papuri.
Oras na para umatake.
Alam ko. Maghanda na tayo at umalis kaagad.
At pugutan si Azai Nagamasa!
Nakauwi na ako.
Kumusta ka?
Paumanhin sa nangyari sa sanggol…
Magkakaroon ka pa ng pagkakataon.
Pagkakataon?
Masyado na akong matanda…
para magbuntis.
Hindi ka sigurado d'yan.
Hindi ka ba nalulungkot na mawalan ng anak?
Siguro nga hindi.
Marami ka nang mga anak.
'Yung mga anak mo sa magagandang sina Kitsuno at Nabe.
Sigurado akong hindi mo naman ginustong magkaanak tayo umpisa pa lang.
Naisip mo nang tama na!
Itigil mo 'yang walang kabuluhan!
Nakikidigma ako.
Namatayan ako ng maraming kawal ngayon.
Pasan ko sa balikat ko
ang libu-libong buhay ng mga sundalo at ng aking mga tao.
Hindi iyon maikukumpara sa isang sanggol.
Panginoon, maaari ko ba kayong makausap? Patawarin ninyo ang kabastusan niya.
Nasiyahan siya nang malamang pinagbubuntis niya ang anak ninyo.
Araw-araw siyang nanahi ng mga damit ng sanggol…
Ano ngayon?
Kinausap ninyo sana siya nang may pag-aalala, Panginoon.
Sadaie.
Sa ngayon…
Wala akong puso.
TEMPLO NG ENRYAKU-JI, BUNDOK HIEI 1571
Bumalik kayo! Atras!
Utak ng talunan 'yan! 'Wag kayong umatras! Sulong!
Sunugin ninyo.
Ang mga lalaki, babae, bata… Patayin ninyo lahat.
Ngunit, Panginoon…
-Mga babae at bata… -Patayin ninyo lahat.
Patayin ninyo sila…
Itong mga monghe…
Bakit nila sinusuportahan ang traydor na si Azai at kinakalaban ako?
Bakit pumapasok sa pulitika ang mga pinuno ng relihiyon?
Paparusahan ako sa mga kasalanan ninyo kung kinakailangan…
kaya sunugin niyo silang lahat.
Palagay ko,
hindi 'yon ang gagawin ng disenteng tao…
Matagal na akong hindi disente.
Hindi ako tao!
Hari ako ng mga demonyo sa Ika-anim na Langit.
Sang-ayon ako, Panginoon.
Kailangan mong maging hari ng demonyo
upang mapalitan mo ang shogun o emperor.
Hayaan ninyo ako,
si Akechi Jubei Mitsuhide, na gumawa ng aksyon, Panginoon.
Gawin mo iyon nang tama.
Masusunod!
Paumanhin, mahal na binibini.
Ano iyon?
May pabor kami
na gustong hingin sa iyo.
Bakit ka naparito?
Wala sa usapan ang sirain ang templo ng mga Budista.
'Wag kang malilinlang.
Kumakain sila ng hayop, nakikisiping at pumapatay ng mga tao!
Kahit na, maraming magagalit sa pagpatay mo ng mga babae at bata.
Wala akong pakialam.
Marami kang makakaalitan.
Pwes papatayin ko sila.
Pati ang shogun ay nagalit sa ginawa mo.
Wala siyang kwentang tanga.
Paaalisin ko siya sa Kyoto. Kung kakalabanin niya ako…
papatayin ko siya.
May mas matalinong paraan…
Pero ikaw ang pinakamalaking tanga ng Owari.
Oo, hindi ako katalinuhan para makapag-isip ng ibang paraan.
Kawawa ka naman. Matutulungan kita kung--
Hindi.
Si Gonroku ba ang nasa likod nito? O si Goroza?
Akala nila makikinig ako sa 'yo?
Simple ang naging labanan ng Owari at Mino.
Wala nang oras sa mga laro.
Wala kang lugar sa mga tagumpay namin.
Tulong!
BAGONG TAON, 1574
Nagtipon tayo para sa magandang kapalaran ngayong bagong taon.
Ang iyong mga sundalo ay walang kapaguran na magtatrabaho
para sa plano ni Panginoong Nobunaga na pag-isahin ang buong Hapon.
Kami ang iyong tapat na mga sundalo magpakailanman.
Oras na para magdiwang!
Tulad ng isang puno ay yayabong ka
Oras na para magdiwang!
Kilala mo kung sino ang ating panginoon?
Ang pinakamahusay sa Hapon Walang katapat
Samahan ninyo ako, Panginoon.
Tama na 'yan, unggoy!
Sunod!
Ikaw na, Akechi Jubei.
Subukan mo rin.
Ipakita mo ang galing mo.
Ano ang ipapakita mo?
Hindi ako natatanging tao at wala akong talento.
Walang pakikisama!
Naghanda ako ng espesyal na inuming pang-bagong taon.
Pakilabas!
Bungo ito ng mga kaaway mo na binuhusan ng ginto.
Bungo nina Asakura Yoshikage, Azai Hisamasa at Nagamasa.
Ngayon lang ako nakatikim ng ganito kasarap na sake, Akechi.
Nagagalak ako.
Tumagay kayong lahat!
Tagay!
Tayo na at magdiwang!
Dali!
Nalimutan mong hindi ka malakas sa alak.
Tumayo ka! Lalamigin ka rito.
'Yong mukha mo… Naging katakut-takot.
May iba pa bang nakapatay ng kasing dami ng pinatay mo?
Ilang digmaan pa ang iyong lalabanan?
Ilan pa ang mamamatay?
Ano'ng punto mo?
Binigyan ako ng mahal na binibini ng mga pinatuyong persimmon.
Kasama niya ang asawa niyang nagpunta
sa bundok at naghanap ng puno ng persimmon.
Napadami ng kain ang asawa niya at sumakit ang tiyan.
Ano'ng punto mo?
Mag-asawa sila!
Gano'n ang mag-asawa 'pag magkasama.
Bakit mo sinasabi sa akin 'yan ngayon?
Sabihin mo.
Ikaw ang nagsabi sa akin na pumunta ng Kyoto.
Ikaw ang may ideya!
Wala nang balikan.
Hanggang sa araw na magkaroon ng kapayapaan ang buong Hapon…
papatay ako hanggang wala nang kakalaban sa akin!
Hanggang sa araw na 'yon,
hindi ako makakatulog nang mahimbing.
Papatayin ako ng kalaban
o ako ang papatay sa kanila.
'Yon ang pinili kong landas.
Umalis ka.
Umalis ka!
Hindi ko maintindihan ang sarili ko.
Pinakasalan ko lang siya upang mapatay ko siya…
tulad ng ginawa ko sa mga naging asawa ko.
Nang mamatay ang aking ama, ginamit ko ang Panginoon
upang makamit ang aking ambisyon.
Bilang resulta, siya ay
paakyat na sa itaas.
Umayon ang lahat sa plano ko.
Kaya bakit…?
Ano'ng mali sa 'kin?
Nayayamot ako.
Hindi ko na kaya.
May mas naging
importante sa 'yo kaysa sa mga ambisyon mo.
Mahal na binibini.
Napamahal ka na sa Panginoon.
Mahal…
ko siya?
Ang makita ang lalaking mahal mo
na naghihirap ay nakapanyayamot sa 'yo, binibini.
Pero kinamumuhian niya ako.
Ayaw ko nang
manatili rito.
Pinatawag ninyo ako, Panginoon.
Napakaganda…
ngunit malungkot itong kanta.
Sa tingin ko, naintindihan ko na sa wakas kung bakit…
noon pa man ay nais kong pumunta
sa lupain sa ibayong dagat.
Nais kong maiba ang pamumuhay ko.
Kung saan walang nakakaalam ng kahit ano tungkol sa akin.
Walang kakabit na pangalan
at pamilya.
Iba ang buhay ko.
Isang hibang na pantasya.
Panginoon ko.
Sinabi mo minsan na kapag hiniling kong makipaghiwalay, tutuparin mo.
Hayaan mo akong humiling ngayon.
Nais kong
iwan ka, Panginoon.
Tinatanggap ko.
Hiwalay na ako sa 'yo ngayon. Gawin mo ang gusto mo.
Salamat, Panginoon.
Humanap ka ng mabuting asawa
at mamuhay ka nang masaya.
Mahusay ka.
Walang duda.
Wala ito.
NAGASHINO-SHITARAGAHARA 1575
Ang susunod ay si Fukao Kyubei!
Panginoon!
Ginang.
Bakit sinusubukan mong magpakamatay?
'Wag!
Isama mo ako.
Isama mo na lang ako!
Bumalik ka!
Bumalik ka.
-Bumalik ka. -Panginoon, gising ka na.
Ibalik mo 'yan!
Pagod na kayo. Ilang araw na kayong walang tulog.
Ranmaru…
Panginoon?
Para saan ang lahat…?
Ano?
Pinatay ko ang lahat ng humamon sa akin.
Nagtayo ako ng kastilyong walang katulad sa Azuchi.
Sa dami ng nagawa ko, humanga pati ang Emperador.
Siya nga, Kamahalan.
Para saan?
Para saan ito…?
Upang pag-isahin ang buong Hapon.
Panginoon!
Magsalita ka.
Nakabalik na si G. Sadaie.
Bubuksan ko na ang pinto.
Mahal na binibini.
Pakibukas ang pinto para sa bisita.
Umalis ka!
Bakit siya nandito? Ayaw kong makita niya akong ganito.
Bakit hindi ako nasabihan nang maaga?
Ayaw niyang abalahin ka…
Sadaie, hindi mo siya itinuring na asawa.
Ngunit, Panginoon.
Hindi ko siya hinawakan sa huling pitong taon.
Ano?
Binigyan kita ng kautusan.
Ano'ng karapatan ko…
Alam ko kung gaano kayo kamahal ni Binibini kaya hindi ko siya mahawakan!
Umalis ka!
'Wag mo akong tingnan.
Sumama ka sa akin sa Azuchi.
Hindi na tayo kasal…
Tama na. Sumama ka na!
Pagagalingin kita.
Hindi ko 'yan kailangan! Hindi ko kailangan ng awa mo.
Sino ang nagdala sa kanya rito?
Mahal na binibini.
Tingnan mo ang mukha niya.
Nakikita mo ba kung gaano siya kapagod at kamiserable?
Sino ang nangangailangan ng tulong?
Siya ang nangangailangan ng tulong.
Humihingi ang Panginoon
ng tulong mo, mahal na binibini.
Hindi ba, Panginoon ko?
Pakiusap…
Samahan mo ako.
Sa itaas.
Masdan mo! Ito ang tore ng Kastilyo ng Azuchi.
Natatangi ito!
Tingnan mo. Parang nakatingin ka mula sa langit.
Ang bulgar nito.
Bulgar?
Para sa pag-akyat na kinailangan kong gawin!
Ito ang pinakabago sa arkitektura ng Kanluranin--
Sabik na bata lang ang makakagawa nito!
Isa kang bata! Nakakahiya!
Hindi ka masyadong maputla.
Umakyat ang dugo ko sa ulo dahil sa iyo!
Gumawa ako ng hardin sa Bundok Ibuki.
May mga halamang gamot ako mula sa libu-libong butong nakolekta ko.
Walang sakit na hindi nagagamot.
Mula ito sa Kanluraning halaman.
Inumin mo ito.
Ito…
Sige na.
Ang baho! Bakit hindi mo subukan?
Hindi naman ito mabaho.
'Di ba?
'Wag ka nang mag-abala sa akin.
Marami ka pang gagawin.
Pero gusto ko itong gawin.
Alam ko pero
walang sasalo sa responsibilidad mo.
Lahat ng anak ko ay may kakayahan.
Nand'yan sina Gonroku, Niwa, Akechi at Hideyoshi.
'Wag mo akong alalahanin. Magpagaling ka.
Panginoon.
Panginoon!
Ano?
Magpapatuloy tayo kung sasang-ayon ka, Panginoon.
Tungkol saan?
Tungkol sa pagtanggap kay Panginoong Tokugawa.
Sige.
Gawin ninyo ang gusto niyo.
Panginoon!
Mahalagang usapin ang pag-iisa ng Hapon--
Alam ko iyan!
Panginoon, bakit ninyo hinayaan ang sundalong humikab sa diskusyon?
Napaka-mapagmasid ni Panginoong Tokugawa.
Kung hindi niya kayo makitang banta, mag-aalsa siya.
Nakikiusap ako sa inyo.
Ipaalala mo sa lahat na ikaw ang nakakatakot na hari ng demonyo.
Paano?
Sa pagtalaga mo sa akin sa pagsalubong.
Napaka-engrandeng kastilyo!
Matutumba ako sa pagtingin ko sa itaas!
Tila nakikipag-kumpitensya sa Bundok Fuji!
Masarap ito.
Pasalubong ito mula sa Mikawa.
Ang baho ng isda, Akechi Jubei.
Ganoon?
Ganoon ba, Panginoon?
'Wag mo nang kainin iyan, Panginoong Tokugawa.
Baka sumama ang iyong pakiramdam.
Paumanhin--
Hindi iyan sapat!
Jubei.
Nilagay mo sa panganib ang buhay ni Panginoong Tokugawa.
Oo.
Hangal ka…
Walang kapatawaran iyon!
Pinahiya mo ako sa harap ng marami!
Sino ka ba sa tingin mo?
Hinding-hindi ka na makakapasok sa kwartong ito!
Napakahusay no'n.
Masarap ito.
Nagkamali ako.
Natigilan ang lahat sa takot.
Epektibo iyon.
Patawarin mo ako.
Kumusta ka?
Naaalala mo ito?
Nakita natin itong tinutugtog ng mga dayuhan sa Kyoto. Kinuha ko ito.
Hindi ito madali…
Mas kaya mo itong tugtugin. Mabilis kang matuto.
Saan ka pupunta?
Sa Kyoto.
Natigil ang pagsalakay sa Shikoku. Kailangan nila akong mamuno.
Sumama ka sa akin sa Kyoto.
Magkakaroon ng salu-salo sa Templo ng Honno-ji.
Hindi ako magtatagal.
Kung magiging maayos ang lahat,
iyon na ang katapusan.
Wala nang
digmaan para sa akin.
Pagbalik ko,
sasakay tayo sa barko ng dayuhan at pupunta sa kanilang lupain.
Kung saan walang nakakaalam ng kahit ano tungkol sa atin.
Malaya mula sa
ating mga pamilya at pangalan.
Kaya…
dapat kang magpagaling.
Ano iyon?
Ito ba?
Sisiguruhin nito…
na makakabalik ka nang ligtas.
Isang anting-anting.
Para tumalon ako pauwi na parang palaka?
Hindi ko ito kailangan. Siyempre babalik ako sa 'yo.
Ito
ang tumulong sa akin
na makabalik sa 'yo.
Pwes hinahamon kitang tugtugin ito.
Pagbalik ko, tumugtog ka ng isang Kanluraning kanta.
Tinatanggap ko.
Hanggang sa muli.
TEMPLO NG HONNO-JI HUNYO 2, 1582
Dahil sa aking debosyon, sinunod ko ang baliw na hari.
Ngunit ngayon, isa na lang siyang tao, hindi hari ng demonyo.
Hindi na kayang pamunuan ng simpleng tao ang nagkaisang Hapon.
Panginoon ko.
Tatapusin ko ang iyong nasimulan.
Atake ng kalaban!
-Inaatake tayo. -Sino sila?
Sa katunayan nga, ang hukbo ni Panginoong Akechi.
Akechi Jubei?
Akechi…!
Dito!
Ilikas ang mga kababaihan sa likod!
Dalian niyo sa likod!
Naro'n si Panginoong Nobunaga! Pugutan siya!
Sunugin ito!
Dali!
Sunugin!
Panginoon!
Mag-ingat ka!
Panginoon!
Dito!
Tumabi kayo!
Kailangan kong bumalik!
Kahit patay na ako,
hindi ko hahayaang kunin ninyo ang ulo ko!
Sa likod.
Dali!
Panginoon!
Dapat kong kitilin ang aking buhay.
Nakabalik na ako.
Umalis na tayo.
Kumapit ka sa akin.
Dito ka lang sa tabi ko.
'Wag kayong tumigil!
-Nasaan siya? -Hanapin siya!
Mahal na binibini?
Ang 50 taon ng buhay
ay panaginip lang kung ikukumpara…
sa buhay ng mga nasa langit.
Kahit sinong nabubuhay sa mundong ito
ay tiyak na mamamatay.
Lahat tayo mamamatay.
Noon pa man…
Noon pa man ay minahal na kita.