ไอ้นั่นมันตัวอะไรเนี่ย
รีบหนีกันเถอะ
เดี๋ยวสิ เราอาจจะถูกฆ่าอีกก็ได้นะ
แล้วจะให้ทํายังไงวะ
ไม่มีทางออกเลยเหรอ
คิดว่าฉันรู้เรอะ
มีคนตายไปสองคนแล้วนะ
ทุกคนอย่าขยับนะ ถ้าเราขยับ พวกมันจะโจมตีเราอีก
คุณจูฮีครับ คุณจูฮี
เส้นยาแดงผ่าแปดเลยนะนั่น
ถ้าซองไหวตัวไม่ทันบอกคนอื่น ทุกคนคงตายกันหมดแล้วละ
ที่ตะโกนบอกไม่ใช่ว่านายรู้อยู่แล้วหรอกเหรอ
เปล่าครับ ผมแค่รู้สึกว่ามันอันตรายน่ะครับ
คุณซง แขนคุณน่ะ...
กัดฟันทนหน่อยก็พอไหวแหละ
นายช่วยห้ามเลือดให้ฉันทีได้ไหม
ที่จริงฉันควรจะขอให้คุณจูฮีช่วย
แต่จิตใจเธออ่อนแอเกินไป
นี่คือเหตุผลที่ฮีลเลอร์แรงก์บีอย่างเธอ ยอมมาลงเรดง่ายๆ แบบนี้ยังไงล่ะ
ที่จริงแล้วฉันเองก็พอมีประสบการณ์ ลงเรดแรงก์บีอยู่สองสามครั้ง
แต่เจ้านั่นน่าจะอยู่แรงก์เอ
ไม่ก็... แรงก์เอส
จะว่าไปบัญญัติแห่งวิหารคาร์เธนอน ที่จารึกอยู่บนแผ่นหินนั่นเขียนว่า
"ข้อแรก จงเคารพเทพเจ้า ข้อที่สอง จงสรรเสริญเทพเจ้า"
"ข้อที่สาม จงเลื่อมใสศรัทธาในเทพเจ้า"
"ผู้ที่ปฏิบัติตามบัญญัติเหล่านี้ไม่ได้ จะไม่มีชีวิตรอดกลับไป"
คุณซงครับ เทพเจ้าในบัญญัตินั่น คงจะหมายถึงเจ้านั่นสินะครับ
ย้อนไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน
มีทางที่เชื่อมต่อโลกนี้กับโลกอีกมิติ
ที่ถูกเรียกว่า "เกต" ปรากฏขึ้นมากะทันหัน
ทําให้ทั่วโลกเริ่มพบกับเหตุการณ์ อันอยู่เหนือสามัญสํานึกของมนุษย์
การปรากฏตัวของผู้ที่ตื่นด้วยพลัง ที่เรียกกันว่า "ฮันเตอร์" นั้นคือตัวอย่างชั้นยอด
พวกเขารับหน้าที่สําคัญในการกําจัดมอนสเตอร์ ที่อาศัยอยู่ในดันเจี้ยนที่อยู่อีกฟากหนึ่งของเกต
และพลังที่ถูกมอบให้กับฮันเตอร์แล้ว จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
นอกจากนี้ ในบางครั้งบางคราว ยังมีสุดยอดปีศาจ
ที่อยู่อีกฟากหนึ่งของเกต
ที่มีตัวตนอยู่เหนือความน่าสะพรึงกลัว และใกล้เคียงกับความสิ้นหวังรออยู่
ดูนั่นยัง
อ๋อ คลิปนั้นน่ะเหรอ
มัวไปทําอะไรอยู่เนี่ย คาบเรียนจะเริ่มแล้วนะ
ก็นิดหน่อยน่ะ
หืม
พี่ชายของจินอาเป็นฮันเตอร์ใช่ไหม
ใช่จ้ะ
ก็นะ ถึงจะบอกว่าเป็นฮันเตอร์ แต่พี่เขาก็อยู่แค่แรงก์อี
แถมเจ็บตัวบ่อยด้วย ลําบากน่าดูเลยแหละ
คราวก่อนพี่เขาพันผ้าพันแผลเต็มตัวเลยละ
ว่าแต่ ทําไมจู่ๆ ถามเรื่องนั้นล่ะ
ไม่มีอะไรหรอก
ถ้าเป็นฉัน ฉันคงทําได้ดีกว่านั้นแน่
มันแข็งแกร่งเกินกว่าที่เราจะสู้ด้วย
รอสถานการณ์สงบ แล้วเราค่อยหาทางหนีดีกว่า แต่ก็คงไม่ง่าย...
คิดว่าฉันจะยอมตายสภาพนี้งั้นเหรอ
ฉันน่ะเพิ่งได้เซ็นสัญญา กับกิลด์ใหญ่มาหมาดๆ แท้ๆ เชียว
ฉันไม่ยอมมาลาโลกในที่เฮงซวยแบบนี้เด็ดขาด
ทําอะไรน่ะ อย่าขยับตัวสิ
ฉันทําได้แน่ เรื่องความเร็วเนี่ยฉันมั่นใจมาก
ต้องรีบชิ่งก่อนโดนมันสอย
บ้าเอ๊ย
งั้นก็หมายความว่าถ้ามันอยากฆ่าเรา มันจะฆ่าล้างบางเราเมื่อไรก็ได้สินะ
แถมมันยังฆ่าเราได้สบายๆ เหมือนบี้มดบี้แมลงเลยด้วย
แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ทําไมมันไม่ฆ่าพวกเราตอนนี้เลยล่ะครับ
ฆ่าเราได้แต่ไม่ฆ่า
มันมีอะไรบางอย่างต่างจากมอนสเตอร์ ที่โผล่มาเล่นงานเราในดันเจี้ยนแฮะ
คุณซงครับ บัญญัติข้อแรกเขียนว่าอะไรนะครับ
บัญญัติเหรอ ถ้าจําไม่ผิด ข้อแรกคือ...
"จงเคารพเทพเจ้า" น่ะ
"เทพเจ้า" เหรอ
ดันเจี้ยนแห่งนี้มีกฎอยู่ครับ
นายคิดจะทําอะไรน่ะ
ถ้าผมอ่านเกมถูก...
นี่ หยุดเลยนะ...
แววตานั่นไม่ใช่แววตาของคนที่ยอมแพ้ชีวิตสินะ
ทุกคน ก้มหัวให้รูปปั้นตัวนั้นเร็วครับ
ว่าไงนะ ก้มหัวให้รูปปั้นงั้นเหรอ
นายพูดบ้าอะไรออกมาเนี่ย
นี่นายรู้อะไรงั้นเหรอ
ครับ ดูเหมือนว่าเจ้านั่น
จะไม่โจมตีเวลาที่เราก้มหัวต่ําครับ
เหมือนที่บัญญัติมันจารึกไว้ว่า "จงเคารพเทพเจ้า" ไงครับ
นายแน่ใจใช่ไหม
ครับ ผมคิดว่าใช่ครับ
อย่างนั้นก็...
นี่หมายความว่าเรารอดแล้วใช่ไหม ถ้าก้มหัวให้แบบนี้น่ะ
หน้าตาน่ากลัวชะมัดเลย
สีหน้าของมันเปลี่ยนไปแฮะ
มันไม่ทําอะไรเราแล้วแฮะ
เฮ้ย อย่าขยับตัวมั่วซั่วสิ
ดูนี่สิ มันไม่โจมตีเราแล้วละ
มันจบแล้วจริงๆ เหรอ
นี่เรารอดแล้วเหรอ
สําเร็จแล้ว
- เรารอดแล้ว - มีชีวิตรอดกลับบ้านแล้วเรา
เปล่าเลย ยังหรอก
มันยังไม่จบเหรอเนี่ย
ซอง ต่อไปต้องทํายังไง นายมีแผนใช่ไหม
ผะ ผมไม่มีแผนหรอกครับ
แต่ผมคิดว่ายังไง เราก็ห้ามละเมิดบัญญัตินั่นน่ะครับ
บัญญัติข้อที่สองบอกว่า "จงสรรเสริญเทพเจ้า" นั่นแหละครับคําใบ้
สรรเสริญเหรอ
สรรเสริญยังไงล่ะ
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเองครับ
ผมเคยวิจัยเรื่องคติชนวิทยามาก่อน
ผมพอจะจําบทสรรเสริญแด่เทพเจ้าได้ครับ
โอ้ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า
ผู้ปกครองซึ่งนํากฎระเบียบมาสู่โลก
เป็นยังไงบ้าง
เหมือนมันขยับช้าลงนะ
โปรดนําทางข้าสู่เส้นทางแห่งความจริงเถิด
เดี๋ยวนะ นั่นน่ะ...
สรรพสิ่งล้วนเป็นไปตามพระประสงค์ของพระองค์
ไม่ใช่บทสรรเสริญเทพเจ้าองค์นี้นะ
ข้าทั้งหลายขอนมัสการและบูชาพระองค์
โอ้ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ผู้ปกครองซึ่งนํากฎระเบียบมาสู่โลก
เวรเอ๊ย
หนีเร็ว
ขืนอยู่รวมกันได้ตายหมู่แน่ แยกกันเร็ว
ครับ
คุณจูฮี วิ่งเร็ว
คิดว่าฉันจะยอมตายอยู่ที่นี่งั้นเหรอ
ฉันยังมีครอบครัวที่รอฉันอยู่
หนีมาตรงนี้คงปลอดภัยแล้วใช่ไหม
นี่ คุณพัค ระวังหลังด้วย
คุณพัค
จงสรรเสริญเทพเจ้า จงสรรเสริญเทพเจ้า
ต้องสรรเสริญอะไรไอ้รูปปั้นนั่นเนี่ย
แบบนี้มันปีศาจชัดๆ เลย
แต่ยังไง
เราจะปล่อยให้คุณจูฮีอยู่คนเดียวไม่ได้
มันต้องมีคําใบ้อะไรสักอย่างสิ
หอก ขวาน...
แขนฉัน แขนฉัน...
ค้อน ดาบ เครื่องดนตรี
เครื่องดนตรี...
ทุกคนครับ หนีไปอยู่ข้างหน้า รูปปั้นที่ถือเครื่องดนตรีเร็วครับ
เครื่องดนตรีเหรอ
นี่มันเล่นดนตรีอยู่เหรอเนี่ย
นี่ทุกคน รูปปั้นที่ถือเครื่องดนตรี มันจะไม่โจมตีเราแน่ะ
บ้าเอ๊ย
รีบเล่นเครื่องดนตรีสิ เร็วเข้า
อย่าบอกนะว่าห้ามยืนสองคนน่ะ
คุณจูฮีอยู่ตรงนี้ อย่าขยับนะครับ
คุณจินอู
ตรงนั้นไง
ไม่ใช่ตรงนั้น
ไม่นะ คุณจินอู
ยังหรอก ยัง...
ยังไม่จบหรอก
นี่คือคําตอบของการสรรเสริญงั้นเหรอ
คุณจินอู ไหวหรือเปล่าคะ
ครับ ผมพอไหวครับ
คุณจินอูคะ
ครับ
ขาคุณ...
ผมว่าพอเถอะครับ คุณจูฮี
ผมไม่เป็นไรแล้วละ
พูดอะไรของคุณคะ
ฉันจะรักษาคุณให้ได้เลยค่ะ
คุณจูฮี
น่าอนาถชะมัดเลย ให้ตายสิ
ผมเสียใจเรื่องแขนของคุณด้วยนะ
เป็นถึงหัวหน้า แต่กลับตัดสินใจอะไรไม่ถี่ถ้วน
กรรมตามสนองแหละนะ
ใจร้ายจัง
- แต่คุณคิมก็เออออกับเขานี่ - ทุกคนตัดสินใจร่วมกันไม่ใช่เหรอ
นายก็เห็นด้วยไม่ใช่หรือไง
ไม่ผิดหรอก เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่ตัดสินใจก็คือผมเอง
ผมต้องรับผิดชอบทุกอย่างนั่นแหละ
นี่ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกันนะ ยังเหลือบัญญัติอยู่อีกข้อ
อะไรอีกเนี่ย
แผ่นดินไหวเหรอ
นั่นอะไรน่ะ
แท่นบูชา
ในเทพนิยายมันชอบมีแท่นบูชานี่ครับ
ที่ไว้ถวายสมบัติ และสังเวยเครื่องบูชาแด่เทพเจ้าน่ะ
บัญญัติข้อที่สาม จงเลื่อมใสศรัทธาในเทพเจ้า
ขนาดคนโง่ๆ อย่างฉันยังรู้เลยว่า พอมาถึงขั้นนี้แล้วต้องทํายังไงต่อ
นี่ พี่ซอง
หมายความว่าเราต้องสังเวยอะไรสักอย่าง ให้เทพเจ้าใช่ไหมล่ะ
คนที่พูดอวดเมียก่อนเราเข้ามาที่นี่ เขาโดนไอ้รูปปั้นผ่าเป็นสองซีกเลยนะ
ไหนจะคนอื่นๆ ที่ตายไปอีกเยอะแยะเลย
คงไม่ลืมสิ่งที่ตัวเองพูดเมื่อกี้ใช่ไหม
ผมจะให้คุณรับผิดชอบเองเลย คุณหัวหน้า
- ได้ไงล่ะครับ คุณคิม - พี่ชายน่ะเงียบๆ ไปเลย
เข้าใจแล้ว ขอผมเดินไปตรงนั้นเองนะ
ไม่ใช่ความผิดของคุณซงคนเดียวสักหน่อย
ทุกคนโหวตกันเองว่าจะมาที่นี่ไม่ใช่เหรอ
มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
ซอง นี่เราต้องทําอะไรอีกไหมเนี่ย
หมายความว่ายังไงเนี่ย
ไม่จําเป็นต้องใช้เครื่องสังเวยแล้วงั้นเหรอ
ขอโทษครับ
ผมอยากไปดูแท่นบูชาน่ะครับ ช่วยพาผมเดินไปหน่อยได้ไหมครับ
รบกวนพาผมไปใกล้ๆ แท่นบูชาหน่อยครับ
ถะ ถ้าทําแบบนั้น...
คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกครับ
นายคิดอะไรออกแล้วเหรอ
เปล่าครับ ยังหรอกครับ
ถ้าเรารออยู่ที่นี่ จะมีคนมาช่วยเราไหมครับ
วันนี้ครบหนึ่งสัปดาห์ที่เกตมันเปิดแล้วนะ
เจ้าพวกนั้นคงลงมือก่อนจะมีใครมาช่วยเราแน่
ถ้าเกตเปิดครบเจ็ดวัน จะถูกเปิดค้างโดยสมบูรณ์
หรือที่เรียกกันว่า "ดันเจี้ยนแตก" นั่นเอง
ถ้าเป็นอย่างนั้นมอนสเตอร์ก็จะออกมานอกเกตได้
เพื่อป้องกันเหตุการณ์นี้
จึงต้องมีการกําจัดบอสในดันเจี้ยน และปิดเกตในเวลาที่กําหนด
ซึ่งเป็นอีกจุดประสงค์หนึ่งของภารกิจเรด
ตอนนี้ ถ้าพวกเราทําไม่สําเร็จ...
เจ้าพวกนั้นก็จะออกไปยังโลกภายนอกได้
สวัสดีค่ะ
อ้าว คุณซอง ขยันมาทุกวันเลยนะจ๊ะ
แม่คะ วันนี้หนูมาหาแม่แล้วนะ
วันนี้ซงอีมาโรงเรียนสายด้วยแหละแม่
ถึงเขาจะบอกว่ามีธุระเลยมาสายก็เถอะ
แต่หนูว่าเขาตื่นสายแน่เลย
แล้วก็ ที่หนูสอบทั่วประเทศคราวก่อน...
คุณสองคนช่วยมาตรงนี้หน่อยครับ
ผมว่าเปลวไฟมันสว่างขึ้น ตามจํานวนคนที่อยู่ในวงน่ะครับ
ถ้าจะเกิดอะไรขึ้น คงเป็นตอนที่คนเข้ามาอยู่ครบแล้วแน่ๆ ครับ
ประตูเปิดแล้ว
เราออกไปได้ใช่ไหมเนี่ย
มันอาจจะเป็นกับดักก็ได้นะ
คราวนี้เสียงอะไรอีกเนี่ย
ระ รูปปั้นกําลังเดินเข้ามาหาพวกเราแน่ะ
เราจะทํายังไงดีครับเนี่ย
ทําไมมันต้องเข้ามาใกล้พวกเราด้วยล่ะ
คุณจูฮี ห้ามหลับตาเด็ดขาดนะครับ
ถ้าเราไม่มอง มันจะขยับมาหาเราครับ
เหมือนเกมที่เราเล่นตอนเด็กๆ ไงครับ
ทุกคน ห้ามละสายตาจากรูปปั้นเด็ดขาดเลยนะ
เดี๋ยวสิ
ซอง มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ประตูมันปิดเข้ามานิดหน่อยแล้ว แต่คนนั้นเขารอดแฮะ
ทําไมล่ะเนี่ย
เปลวไฟสีฟ้าจะค่อยๆ ดับไปเรื่อยๆ เมื่อเวลาผ่านไป
ส่วนเปลวไฟสีส้มจะดับทันที ที่มีคนหนีออกไปได้สําเร็จ
บัญญัติข้อแรกให้เคารพ
ข้อที่สองให้สรรเสริญ
ส่วนข้อที่สามให้เลื่อมใสศรัทธา
มันต้องเป็นกับดักแน่ๆ
ทั้งความกลัวและภยันตราย ทั้งความหวังจอมปลอมที่เห็นตรงหน้า
มันอาจจะเป็นบททดสอบว่าเราจะเลื่อมใสศรัทธา ในเทพเจ้าต่อไปหรือไม่ก็เป็นได้
โทษทีนะ ฉันทนไม่ไหวแล้ว
- จองโฮ - เดี๋ยวสิ
อย่านะครับ
อย่าขยับนะครับ
ถ้าคนหายไปเยอะกว่านี้ จะเกิดจุดบอดนะครับ
ซอง หมายความว่ายังไงน่ะ อธิบายมาที
ตราบใดที่เรายังจ้องตารูปปั้นอยู่แบบนี้ พวกเราก็ไม่เป็นไรครับ
เปลวไฟสีฟ้าคือตัวจับเวลาถอยหลังครับ
พอเปลวไฟดับครบทุกดวงแล้ว เราทุกคนน่าจะรอดหมดครับ
แต่ว่านะพี่ชาย
ตอนที่เปลวไฟดับหมดทุกดวง
เราอาจจะถูกขังอยู่ในนี้ก็ได้นี่
พูดตามตรงนะ
ฉันไม่นึกเลยว่าคนที่อ่อนแอที่สุดอย่างพี่ชาย จะช่วยพวกเราได้ขนาดนี้น่ะ
ที่พวกเราทุกคนยังรอดกันอยู่ที่นี่ ก็เพราะได้พี่ชายนี่แหละ
คุณคิม...
แต่ว่านะ ฉันก็คนมีครอบครัวเหมือนกันนะ
ฉันยังไม่อยากตาย ฉันอยากมีชีวิตรอดกลับไปน่ะ
ฉันก็ทนไม่ไหวแล้วละ
ขอโทษนะ
ทําไมล่ะ
ยังหรอก เราต้องมีชีวิตรอดกลับไปให้ได้
ที่ผ่านมาเราก็เอาชีวิตรอดมาแบบนี้ไม่ใช่หรือไง
พวกเธอสองคนหนีออกไปใช้ชีวิตเถอะ
คุณซง
ไม่แน่ ถ้ายังมีคนเหลืออยู่ที่นี่สักคน ประตูมันอาจจะไม่ปิดสนิทก็ได้นะ
ยังไงก็ควรจะช่วยคนอนาคตไกล อย่างพวกเธอก่อนนั่นแหละ
คุณจูฮี ฝากซองด้วยนะ
ค่ะ
ขาฉันเปลี้ยไม่มีแรงเลยค่ะ
น่าจะเป็นเพราะฝืนรักษาซองสินะ
คุณซงครับ หนีไปกับคุณจูฮีเถอะครับ
- ฉันบอกว่าฉันจะอยู่เองไง - แล้วใครจะพาคุณจูฮีออกไปล่ะครับ
ไม่มีเวลาแล้ว รีบไปเร็วครับ
ไม่ได้นะคะ คุณจินอู ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะ...
ผมสัญญาไว้ใช่ไหมครับว่าผมจะเลี้ยงข้าวคุณน่ะ
เอาไอ้นี่ไปซื้อข้าวกินก่อนได้เลยครับ
ถ้าผมออกไปได้ ผมขอไปรับเงินทอนทีหลังนะครับ
ในสถานการณ์แบบนี้ยังจะพูด...
ขอโทษทีนะ ตอนนี้เราแทบไม่มีเวลาเหลือแล้ว
ฝากด้วยนะครับ
ดีแล้วละ ให้เราเป็นคนเดียวที่ตายเถอะ
ถ้ารู้ว่าจะลงเอยแบบนี้ รู้งี้ทําประกันที่คุ้มครองเยอะกว่านี้ก็ดีสิ
อย่างน้อยลากไปมันด้วยสักตัวก็ยังดีวะ
เข้ามาเลย
เราเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดมาโดยตลอด
ถูกคนอื่นเยาะเย้ยไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
แต่เราก็ดิ้นรนมาได้ถึงขนาดนี้
แต่ถึงอย่างนั้น...
ไม่ตลกเลย
ไม่ตลก ไม่ตลกเลยสักนิด
เราเองก็อยากจะเก่งขึ้นบ้างเหมือนกัน
แต่เราก็ไม่เก่งขึ้นเลย
แต่เรา...
ก็พยายามมีชีวิตรอดในแบบของเรา จนมาถึงจุดนี้ยังไงล่ะ
ทนไม่ไหวงั้นเหรอ ทุกคนก็ทนไม่ไหวเหมือนกันนั่นแหละ
สุดท้ายก็แค่พูดปลอบใจตัวเอง ว่าทําถูกแล้วไม่ใช่หรือไง
ไอ้คําขอบคุณก็แค่เปลือกนอกจอมปลอม
ไม่ว่าใครหน้าไหน ก็คิดถึงตัวเองก่อนเป็นอันดับแรกทั้งนั้นแหละ
เราก็มีครอบครัวเหมือนกัน เราเองก็อยากมีชีวิตรอดกลับไปเหมือนกัน
"ให้เราเป็นคนเดียวที่ตายก็ดีแล้ว" งั้นเรอะ
อย่ามาพูดพล่อยๆ นะ ไอ้พวกหน้าซื่อใจคด
ไม่ เรายังไม่อยากตาย
ถ้าเรา... ถ้าเรายังมีโอกาสอีกสักครั้งละก็...
(การแจ้งเตือน เควสต์ลับ: ความกล้าหาญของผู้อ่อนแอ)
(คุณมีคุณสมบัติที่จะเป็น "เพลเยอร์" คุณจะยอมรับไหม)
(หัวใจคุณจะหยุดเต้นภายใน 0.02 วินาที หากเลือกที่จะไม่ยอมรับ คุณจะยอมรับไหม)
(ยอมรับ)