Açıklanan resmi rakamlara göre...
aşırı doza bağlı ölümler son iki yılda üçe katlandı.
Ölüm rakamları artmaya devam ediyor...
ALBANY, NEW YORK 2016
ALBANY KÜÇÜKLER BEYZBOL LİGİ
Barry. Barry.
- Barry! - Bir saniye.
- Yün festivali? - Evet.
Masamda mı?
- Yün festivali? - Evet. Bugün lazım.
Evet, bende.
Kusura bakma. Geçen haftaki eşek videoları acayip hit aldı.
Onlarla uğraşıyordum ama o da hazır.
Aferin. Aferin, Barry.
Bak, Thomas.
Teklif ettiğin şey, tık getiri ne olursa olsun...
gerçekten haber değeri var mı?
İlk yükümlülüğümüz baki.
Satış rakamlarında çakıldığımız ortada.
Ama seçim sürecini bir gösterge olarak kullanmamız gerek.
Eğer altı ay içinde tiraj alamazsak...
o zaman böyle olmuyormuş deriz.
Ama şu anda kuralına göre oynayacağız.
Yeni bir çağdayız artık. İnkâr ettiğim yok.
Bir dönüşüm varsa görecek kadar deneyimliyim.
Ama mesleğimizi de yapmalıyız.
Peki, devam edelim o zaman. Elinizde neler var görelim.
Gill, gece olay çoktu demiştin?
Bölüyorum, kusura bakmayın.
Toby?
Marissa'yla konuşmam gerek. Bir şey var...
Ne oldu?
Bir şey... Bir şey oldu.
Tamam. Biz devam edelim. Gill, sende ne var?
Arbor Hill'de cinayet.
Genç bir çocuk vurulmuş...
Kendini suçlama bunun için, anne.
Çok acı bir kayıp.
Dualarımız bu ailenin huzuru tanrıya sığınarak bulması içindir.
Böylesine elim bir olayın getirdiği acıyı ve öfkeyi dindirmek zor olsa da...
kabri başında toplananlar olarak...
bu kederli ailenin ıstırabını paylaşıyoruz.
Kaybettikleri evladı sevgiyle anıyoruz.
Böyle trajik durumlar karşısında...
bazen öfkemize yenilir ve yazgıya razı gelmek yerine...
kendimizi kaybedip...
Bırak, değmez.
Geleceğini biliyordun.
ölüm bizleri tanrıya daha da yaklaştırır.
Sağ olun.
Bayan Bennings...
Hamileyim.
Anne! N'apıyorsun sen ya?
Kusura bakma, sana vurdum. Bilseydim vurmazdım.
Evet, biliyorum.
Hamilesin diye sana iltimas...
Bak, benden hoşlanman gerekmiyor.
Sadece bu karnımdaki, küçük buruşuk yavru.
Onun mu, emin misin?
Evet, biri getirip gizlice oraya sokmadıysa onundur.
Biliyorsun, onu bağımlı yapan ben değilim.
Hayır, bilmiyorum.
Ama onu hırsız yaptığını biliyorum.
Seninle tanışana kadar benden asla bir şey çalmamıştı.
Bütün mesele o blender mı yani?
Hayır. Mesele yalan söylemesi...
çalması, para, mücevher ve sonra da blender.
Onu bana 40. yaş günümde almıştı.
- Hiç kullanmadın. - Sen kullandın?
Nasıl geçiniyordu?
Temiz kalmak için eve çıkmıştık.
Arada bir kendini kaybediyordu. Hastalanıyordu, panik yapıyordu.
- Hâlâ satıyor muydu? - Mesele o işte, bırakmıştı.
O ne olduğu belirsiz mallar piyasaya girince...
artık bırakma kararı aldı.
Chatham'da satılık ev bakıyordu.
Çocuğumuz olacağı için heyecanlıydı.
Ev mi alacaktı? Neyle ödeyecekti evin parasını?
Benim bildiğim kadarıyla Ducky'yle ikisi halledeceklerdi.
Ducky'yle görüşüyor muydu?
Evet. Kardeşimiz gibiydi o bizim.
Bak, ben buraya kavga etmeye ya da dilencilik yapmaya falan gelmedim.
Buradayım çünkü Michael'ı sevdim.
Ve vefat ettiği için üzgünüm, sen de öylesin biliyorum.
Şu anda öfke dolu olsan da...
biliyorum ki aslında sadece üzgünsün.
Evet, ben de özlüyorum onu.
Olsun, oğlum! Güzel atıştı!
Kimin yaptığını düşünüyorsunuz?
Elimizde bir ipucu var ama...
sen şimdi bunları düşünme.
Peki.
Michael'ın arkadaşı, Ducky'yi hatırlıyor musun?
Everett Dukowski.
Evet, tabii ki.
Göründüğü kadarıyla...
şehir merkezinde fentanili yayanın Everett olduğu kesin.
Çok illet bir şey.
Bulaşanlar öyle ya da böyle çukuru boyluyor.
Ee Michael da bulaşmış mı?
Ducky'yle ikisinin beraber iş yaptığını düşünüyoruz.
Anne Sütü denen malı satıyorlarmış.
Eroin, kokain, fentanil.
Belki aralarında bir çatışma vardı ya da bir anlaşmazlık çıktı.
Neye dayanarak söylüyorsun?
Michael'ın öldürüldüğü yer, Ducky'nin zula mekânlarından birine çok yakın.
Görgü tanığının verdiği eşkâl de ona uyuyor.
En son ne zaman görmüştün onu? Michael'ı.
Bilmiyorum, 3-4 ay olmuştur.
Benim daha fazladır.
Yuh! Hâlâ taşıyor musun onu?
Faydası oluyor.
İşi daha da zorlaştırır diye düşünmüştüm.
Çakmak taşımadığın sürece hayır.
Tamam, ver bir fırt.
Vay be.
Numara yapmak işe yarıyor gibi.
Ducky'yi bulacağım, söz.
GELEN ÇAĞRI: PAIGE
Paige: Bu işin şakası yok! Ara beni.
Girin!
Marissa, burada ne işin var?
Yokluğumda işler ne durumda diye bakmaya geldim.
Evet, işler yolunda.
Güzel o zaman.
En azından bir ay dönmeni beklemiyorduk.
Nasıl oldun?
Ben işe dönmek istiyorum.
- Frank vefat ettiğinde üç ay yoktun. - O başkaydı.
İşe dönmem gerek.
Nasıl olacak peki?
Eskiden olduğu gibi.
Sen editörlüğü sevmiyorsun.
Çık bak istersen. Senin yokluğunda Barry'nin neler yazdığını bir gör.
Barry, ha?
İç sayfayı seçim şaklabanlık- larıyla donatan herif?
Tamam, biraz sakin olalım.
Barry'den ve tüm diğer kadrodan nefret ediyorsun.
Neden?
Çünkü onlar yazar değil.
Onların tek bildiği rakamlar, formatlar...
vuruş sayısı falan.
Sen daha interneti çözemedin bile.
Marissa, sen en iyi yazarımsın.
Ama nedense, yazmayı reddediyorsun.
Acele etme, dinlen. Ama yaz.
Pekâlâ. Karavana.
- Saçmalama, değdi işte! - İzle öğren, çömez!
Balına.
- Ustasından öğrendim. - Bir tane daha.
Tamam, sıra sende.
Gina gelmek istemedi mi?
Rahatsız etmek istemedi.
Sizi yalnız bırakayım dedi, yas tutarken.
Öyle mi yapıyoruz?
Anne, iyisin değil mi?
Her top sırayla.
Üst kat, sol taraftan. Hızlıca yapalım!
Deri çanta.
Buralarda olması gerek.
Arkada da oda var.
Siktir!
İşte!
- Ne yapıyorsun? - Hep yapmak istemişimdir.
Tuhaf, değil mi?
Neymiş o?
Paige dedi. Michael, Ducky ve o...
çiftliğe mi ne, taşınacaklarmış.
Chatham'da bir yere?
Michael? Çiftlik hayatı?
Biliyorum. Çok mantıksız.
O kıza dikkat et bence.
Ne işin var senin burada?
Siktir, siktir, siktir. Kusura bakma, uyuyakalmışım.
Ne arıyorsun burada?
Birileri evime girdi.
Gidecek başka yerim yoktu.
Sen iyi misin? Kim olduklarını gördün mü?
Hayır ama bunu buldum.
Sanırım bunu arıyorlardı. Onlar gelmeden önce bulmuştum.
Ne o?
Yaklaşık 50 bin dolar değerinde eroin.
Diğer türlü daha iyiydi.
Bence de.
- Bebek işi kolay değil ama ne gerekiyorsa yapacağız. - Aynen.
- Annen nasıldı bu akşam? - Sarhoştu.
Ağladı mı?
Onun için yeterince ağladım zaten, dedi.
İçmesinin bir faydası olmayacak.
- Frank'tan sonra ne kadar kötü olmuştu, hatırlıyor musun? - Evet.
Hatırlamaz mıyım!
Alo, anne? Ne oldu?
Evet, logoyu biliyorum.
Bahsettiğim illet şey buydu işte.
Kızı götürmeyeceksin, değil mi?
Hayır.
Doğru olanı yaptın.
- Hepsi bu kadar mı? - Hepsi?
Eve girenlerin kim olduğunu gördün mü?
Hayır, hemen çıktım evden.
Ee, bu ne anlama geliyor?
- Ben bunu alıyorum... - Mesele ciddi, anlamına geliyor.
O akşam birisi onu aradı. Panikle evden çıktı.
Ne olduğunu anlayamadım. Sonra da bam bam!
Onu arayan kimdi biliyor musun, Paige?
Ducky'ydi.
Tamam?
Aramalarını inceledik.
Sağ ol, Paige.
Ben bunu merkeze götürüyorum. Tamam?
Ben sana battaniye getireyim.
Teşekkürler.
Kusma seslerim uyandırdı mı seni?
Hayır. Daha iyi misin?
Hiç değilim.
Hamileyken hiç tuhaf şeyler aşerdin mi?
Necco şekerlemesi.
Necci şekerlemesi neymiş?
Böyle disk şeklinde küçük şekerler.
Tebeşir gibi tadı vardır. Kolilerce yemişimdir.
Ben oyun hamuru istiyorum.
Oyun hamuru?
Bebek için zararlı olabilir o.
Çocuklar hep yiyor, bir şey olmuyor.
Doktoruna sormalısın bence.
Evet.
Doktorun var, değil mi?
Evet, ilk hamile kaldığımda gitmiştik.
Ama bütçemiz kısıtlıydı, o yüzden...
Tekrar gitmeyi planlıyorduk.
Yapma, doktora görünmelisin.
- Ne, şimdi mi? - Geç bile kalmışsın.
Hemen görün tabii.
Benim işyerime uğramam gerek. Ama fazla sürmez.
İşim bitince seni eve bırakırım.
Ev derken nereyi kastettiğine bağlı.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
Aç şunu, haydi!
Bazı şeyleri hallettiğimi söylemek istemiştim.
Plan yaptım.
Mantıklı buldular. Ben...
Tamam, beni evden atmakta haklısın ama...
...biraz nakit verebilseydin bana...
gerçekten çok işe yarardı...
Evdesin biliyorum!
Evin içinde dolaştığını görebiliyorum!
Aç kapıyı! Eşyalar benim!
Kilidi değiştirmişsin, anne!
Ne bok... Anne!
Alo anne? Açmanı beklemiyorum bu kez.
Sadece şunun için aradım. Doğum günü kutlu olsun!
Paige de burada.
Bil istedim. Artık daha iyiyiz.
Sana bizzat söylemek istediğim bir şey var.
Seni çok seviyorum.
Hoşça kal.
GELEN ARAMA PAIGE
Şaka mısın sen ya?
Paige?
Benim Gina.
Hey!
Ne yapıyorsun burada?
Sen de benim gibi galiba.
Marissa beni alacaktı.
Otursam olur mu?
Tabii.
Kolyen güzelmiş.
Target'dan çalmıştım.
Yakışıyor sana.
Teşekkürler.
Şey demek istedim...
Önemli değil. Anladım ben.
Kusura bakma.
Sana bir şey sorabilir miyim?
Bir polisle evli olmak nasıl?
Başkasıyla evli olmaktan çok farklı değil.
Bir gün eve gelemeyebileceği gerçeğini kabul ediyorsun sadece.
Bağımlı biriyle olmaktan çok da farklı değil.
Gelmeyecek bu karı.
Ben seni bırakabilirim.
- Emin misin? - Evet, tabii ki.
İşyerinde yoğundun galiba?
Kusura bakma, unuttum.
Önemli işleri olan birisin.
- Kes şunu. - Hayır, sen kes!
Anlamadım?
Her şeyden kaçıyorsun.
Ve hiç iyi bir görüntü değil.
Hepimiz dertliyiz. Bir tek senmişsin gibi davranmayı bırak.
Tekrar destek gruplarına katılmak istiyorum.
Başlangıç için iyi.
Ben de gelirim. Sözünde durduğuna emin olmak için.
Aklıma geldi, Michael senin çok iyi bir yazar olduğunu söylerdi.
Öyle mi?
Başka ne söyledi?
Frank ölmeden önce, senin mutlu olduğunu söylerdi.
- Ne zaman söyledi bunu? - Hep söylerdi.
Keşke onunla tanışabilseydim.
Hayır, tanışsaydın...
nasıl bir pislik herif olduğunu bilirdin.
Hastalandığında bile mi?
Özellikle de o zaman.
Evet ama...
Onu özlemeyi hiç bıraktın mı?
Asla.
Fenaymış.
İnanmıyorum.
- O kim? - Toby.
- Of ya. - Saçına bak.
Çok tatlı.
Sana da bunlardan alalım.
- Bebekle iyi oluyor. - Evet.
Erkek arkadaşım Michael'ın cinayetini araştırıyorum. 8 Mayıs gecesi öldürüldü.
Bilgisi olan lütfen arasın. - Ben yatmaya gidiyorum.
Tamam.
İyi geceler.
Bir şey duyarsam haber veririm.
Silah seslerini duydum ama bir şey görmedim.
Huzur içinde uyusun.
Hey, ismim Jeremy. Paylaşımını bir arkadaşım gönderdi.
Sanırım bundan bende...
Biz o sokakta oturuyoruz. Ben sadece sesleri duydum ama...
dedem olanları görmüş. - Aslında şunlardan da...
Yazdığın için teşekkürler. Onunla konuşabilir miyiz?
Evet.
- Olur. Ne zaman? - Şimdi?
Tamam ama bir saat sonra işim var. Kapı no 126.
- Oh be! - Pardon?
- Tanık var. - Ne var?
Görgü tanığı.
Onlar soruşturmalarını yapsınlar.
O sırada biz de biraz bilgi toplayabiliriz.
Yani belki polislere söylediklerinin aynısıdır ama...
kendi kulağımla duymak istiyorum.
Oturup beklemek yerine, en azından bu kadarını yapabiliriz.
Tanık bu!
- Aslında ne etik ne yasal. - Hiç de bile.
- Hey! - Jeremy? - Buyurun gelin.
Ben silah sesi duydum ama Jack olanları görmüş.
İlaçlardan pek kendinde değil.
Belinden rahatsız olduğu için oturur genelde.
O sırada böyle oturuyordu.
Merhaba, Jack. Memnun olduk.
Ben Marissa. Times Union gazetesinde çalışıyorum.
Olanları gördün demek?
Dede, geçen akşam olanları hatırlıyor musun?
Marissa'nın oğlu vuruldu. Öldürüldü, hatırladın mı?
Camdan öldürülüşünü gördüğün kişi oydu.
Çok yazık.
Başınız sağ olsun.
Olanları görmüştü hani?
- Haydi ama, bu mudur? - Paige, hey.
Jack, bir düşün. Lütfen düşün!
- Kabalaşma istersen. - Kabalaşmıyorum.
Dede, biri bağırıyordu demiştin. Sonra da...
- Kamyonet? - Evet, kamyonet.
Oğlan sokakta bağırıp duruyordu.
Sonra kamyonet geldi.
Oğlan orada yaşayan birisine sesleniyordu galiba.
Çünkü daha önce de görmüştüm.
Ducky!
Umarım işinize yarar.
- Hey, Laurie. - Hey.
Nasılsın?
İdare ediyoruz.
Geldiğiniz için hepinize teşekkürler.
Gelin, gelin daire yapalım.
Oturun. Güneşli bir günde bodrum katındayız ama...
birbirimizi tanıyıp konuşacağız.
Yeni yüzler görüyorum, hoş geldiniz.
Uzun süredir görmediğimiz kişileri de görüyorum.
Sizleri tekrar görmek güzel.
Bizim...
Dualarımız sizinleydi.
Peki, kim başlamak ister bugün?
Söz almak isteyen?
Laurie!
Ben üç ay önce kızım Jessica'yı kaybettim.
Hiç...
Şu ana kadar hiç bir şeyler paylaşacak gücüm olmamıştı.
Eminim o hissi biliyorsunuzdur.
Jessica zor bir çocuktu.
Sanırım bazen çocuklarımızı melek gibi göstermeyi seviyoruz.
Jessica bir melek değildi.
Tam tersiydi. Başa bela bir çocuktu.
Neyse işte, onu bulduğum sabah, işe gitmeye hazırlanıyordum.
Uyandırmak için odasına gittim.
O an farkında olmuyorsunuz ama...
o odaya o yürüyüşünüz....
eski hayatınızın son anları aslında.
Ama bilmiyorsunuz.
Ben bilmiyordum.
Kapıyı açtım ve oradaydı.
Giysileri üzerinde yatıyordu. Etrafında yanan mumlarla.
İlk başta sinirlendim.
Yanan mumlarla uyuyakalmış zannederek.
Bağırmaya başladım. "Delirdin mi sen?
"Evi yakacaksın!"
Sonra halının üzerinde küçük bir paket gördüm.
Ve... Alıp baktım.
Paketteki logoyu hatırlıyorum.
Kafama kazındı resmen.
MM.
Öyle bir şeyi görünce...
her şey tuzla buz oluyor.
Uydurduğunuz hikâyeler...
çocuğunuzla ilgili varsayımlarınız.
Kendinizle ilgili bildikleriniz.
Artık siz de o aileler gibisiniz.
O aileler gibi olduğunuzu hiç bilmiyordunuz.
Hey! Ben yürüyeceğim.
Sen Laurie'yi bırak istersen.
Rahatsız edilmek istemediğine eminim.
Hayır, o sensin.
Ben Ducky'nin mekânlarına bakacağım.
Hey, Laurie. Hey!
Marissa.
Bırakayım mı seni?
- Bu işin şakası yok! Ara beni. - Oğlum açsana şu telefonu!
Bunu sorsam mı sormasam mı bilemiyorum ama...
seninle röportaj yapabilir miyim?
Röportaj?
Sen çok güzel tarif ediyorsun.
Ben henüz onu yapamıyorum.
Orada konuşulanların hepsi gizli, biliyorsun.
Evet, tabii ki. O yüzden zaten.
Bana iki anne arasında kalacak şekilde anlatmanı istiyorum.
Ne için?
Bilmiyorum henüz.
Ama eğer yazarsam, belki anlarım.
Tekrar teşekkürler.
Hey, burası nedir?
Burası güvenli alım yeri. Ayrıca malzeme takas yeri. Kullananlar için.
Nasıl yani?
Benim kızım da odasında gizlemek yerine...
böyle bir yere gidebilseydi, şimdi yaşıyor olurdu.
Burada en azından o risk olmuyor.
Gel gör istersen.
Aradığın şey gerçekten yardımlaşarak iyileşmek ise...
bunu görmelisin derim.
- Tamam, hazır mısın? - Evet.
Hey, Johnny! Diane!
Marissa, bu Diane.
Fentanil test çubuklarının dağıtımından sorumlu.
Bana gidilecek yerleri söylüyor, nasıl yardım edeceğimi.
Tehlikeli yerlerden... Sen iyi misin?
Marissa?
İzninizle.
Toby Bennings'i aradınız. Mesajınızı bırakın.
Ducky! Ducky! Sadece konuşmak istiyorum!
Ducky!
- Paige! - Hey.
- Her şey yolunda mı? - Evet.
Evet, bir şey yok. Kusura bakma. Gina'yla konuşmaya geldim aslında.
İşten sonra arkadaşlarıyla buluşmaya gitmişti.
Yani geç gelir.
Tamam, tabii ki. Kusura bakma, böyle geldim.
Ebeveyn gibi olmayan ve aklı başında biriyle konuşmak...
daha iyi olur demiştim.
Evet, anlıyorum.
- Uğradığını söylerim. - Tamam.
- İyi geceler. - Görüşürüz.
Paige! İstersen içeri gelebilirsin.
- Ya? - Sonuçta...
Aileden sayılırsın artık. Yani gelebilirsin.
Siktir! İyi misin?
Öldün zannettim.
Ne diye takip edersin beni?
Sen oğlumu öldürdün!
Hayır, ben öldürmedim! Yalanlara mı inanıyorsun?
Nasıl oldu o zaman?
Nasıl oldu, Ducky?
Tek bildiğim, biri beni aradı ve Michael'ın başı dertte dedi.
Hemen evden çıksın dedi.
Ben de hemen onu aradım, bizim batakhanede buluşalım dedim.
Onu koruduğumu sanmıştım.
Kim olsa aynısını yapardı. Öldüreceklerini bilmiyordum!
Çok ikna edici.
Hayır. Çok kötü, Bayan Bennings. O benim en iyi arkadaşımdı.
Kim öldürdü o zaman?
Herifle hiç tanışmadım ama beyaz bir kamyoneti var.
Elinde büyük bir dövme var.
Bütün bildiğim bu.
Kimse bana inanmıyor.
Ducky!
Hey, sen! Ne işin var orada?
Anne, bu ne hal! İyi misin?
İyiyim. Konuşmamız gerek.
Oha, Marissa! Ne oldu?
Arkadaşınız Ducky'yi buldum.
- Ne? - Evet.
Evet, aşevindeydi.
Kilise Caddesi'ndeki demiryolu sahasına kadar takip ettim.
- Takip mi ettin? - Arkamdan gelip bir şeyle vurdu.
- Anne, öldürebilirdi seni! - Biliyorum ama konuştu benimle.
Konuştu mu?
Viski var mı?
Ben gidip bakınayım. Fazla uzaklaşmış olamaz.
O olduğuna emin misin?
Eminim.
Ne dedi sana?
O yapmamış, elinde dövme olan bir herif yapmış.
Tabii ki o yapmadı. O cinayet işleyecek biri değil.
Kafama vurup bayıltan adam için şiddet uygulayamaz mı diyorsun?
Seni de öyle takip etseler, ne yapardın?
Anlamıyorsun.
Michael'ı buluşmaya o çağırmış. Tuzağa düşürmüş onu, Paige.
Dedem dün akşam birinin o binaya girdiğini görmüş.
Teşekkürler! Çıkarken görürsen haberim olsun.
SATILIK
Ducky!
Merhaba!
Ducky!
Ducky.
SON MESAJLAR
- Michael: Bizi korkutmaya çalışıyor kanka - Ducky: Hemen batakhaneye gel
- Michael: Tamam yoldayım
Michael'a söyle oraya gelsin yoksa hepimizi öldük!
Sadece konuşacaklar onunla.
BİLİNMEYEN NUMARA
Hey! Kusura bakma, bodrumdaydım.
- Gelebilir miyim? - Olur, tamam.
- Ne oluyor? İyi misin? - Ducky ölmüş.
Nereden biliyorsun?
Çünkü o metruk binaya gittim ve cesedini buldum.
İntihar etmiş.
Siktir! Peki...
Of ya!
Tamam, bak. Sen otur.
- Sana su getireyim. İyi misin? - Evet.
Biraz iç, derin nefes al.
Siktir.
Başka kimse var mıydı?
Hayır, sadece ben.
Ve...
Evet, cesedini gördüm. Sonra da ayrıldım.
Anladım, tamam.
Neden 911'i aramadın?
Çünkü orada olmamam gerektiğini biliyordum.
O yüzden buradayım. Yardım edersin diye düşündüm.
Tabii ki. Çok üzgünüm.
Gerçekten başın sağ olsun.
Hemen oraya ekip gönderilmesini sağlarım.
Sen sakin ol, rahatına bak.
- Bana iki dakika ver, tamam? - Tamam.
Siktir!
Adrese birinin gönderilmesini istiyorum.
Bir bakılması gerek. Hemen şimdi.
Evet, doğru.
Verdiğim adres, olası intihar vakası.
Kişisel bir mesele.
Paige?
- Paige, telefonu ver. - Geri çekil!
- Ver şu telefonu. - Hayır.
- Telefonu ver. - Çekil önümden!
- Paige... - Hayır.
Beni dinle.
Olan biteni bilmiyorsun.
- Toby, hayır. - Lütfen.
- Geri çekil. - Açıklayabilirim.
- Bas geri! - Dinle beni.
- Ver o telefonu bana. - Bas geri!
- Bir dinle beni. - Bas geri!
Açıklayabilirim! Açıklayabilirim, Paige!
Sakin ol!
Dur diyorum! Tamam?
Sakin ol. Telefonu ver.
Siktir git! Uzak dur benden!
- Paige! - Siktir git!
Çekil önümden! Dokunma bana!
- Ver şunu... - Çekil!
- Ver şunu bana! - Bırak beni!
Telefonu ver! Paige!
Dur!
Siktir! Siktir!
Paige! Paige!
Hey! Hey!
Ah! Siktir!
Siktir.
Hass...
Hey, ben geldim.
Gina!
- Ambulans çağır, çabuk! - Ne? Ne oldu?
Gina, Paige burada. Ambulans çağır!
Banyoda düştü.
Aşırı doz almış galiba! Kanaması var!
Hemen ambulans çağır!
Tamam, tamam!
Merhaba.
Siktir ya! Siktir!
Toby, sanırım Paige bir şeyler saklıyor.
Evet, haklısın.
Yine kullanmaya başlamış ve aşırı doz aldı.
Ne?
Şu anda hastane yolunda.
St. Peter'da buluşalım.
Pens, lütfen.
Biraz daha genişletin.
Tamam.
Tamam. İşte oldu.
Nabız yok. Sepeti getirin.
Merhaba, kedi.
Bebek geldi. Tanışırsınız.
Aman ya! Ödümü patlattın.
Kusura bakma, kendim girdim içeri.
İyi misin?
Oda güzelmiş.
Tam minik meleğe göre.
Biberonunu vermem gerek.
Haydi, gel.
Al.
İşte böyle.
Evet.
Neyin var?
Bir şey buldum.
Marissa, bodrumda buldum. Merdivenlerin altında.
Önce bir mucize sandım...
...bir müjde gibi, hatırlatıcı bir şey.
Ama sonra kan buldum.
- Nasıl... - Bilmiyorum.
Her türlü olasılığı düşündüm.
Ben...
Sordun mu ona?
Hayır.
Ne diyeceğimi bilemedim.
Ne yapacaksın peki?
Ne yapsam doğru olur, bilmiyorum.
Yapabilir miyim, onu da bilmiyorum.
Biliyorum, ben de suçlu hissediyorum.
İpucu var ama sen şimdi bunları düşünme, anne.
Şehir merkezinde fentanili yayanın o olduğu kesin.
Haydi. Aç telefonu, haydi.
Ducky bu işten kolay kurtulamaz.
Michael'la ikisinin beraber iş yaptığını düşünüyoruz.
Belki bir anlaşmazlık falan çıktı.
Bu sefer açmanı beklemiyorum.
Sana bizzat söylemek istediğim bir şey var.
Peki, anne...
O kıza dikkat et bence.
Seni çok seviyorum.
Hoşça kal.
Onu arayan kimdi biliyor musun, Paige?
Ducky'ydi.
Aramalarını inceledik.
Hey.
Uyuyor.
Anne, iyi misin?
Hayır. Pek sayılmaz.
Vay be.
Yıllardır görmemiştim.
Babamın en güzel bavuluydu.
Her yerine etiket yapıştırmışlar.
O şey içinde.
Onu öldüren bu muydu sence?
Evet, öyle görünüyor.
İkisinin de bünyesinde fentanil vardı.
Anne, cidden. Sen bir doktora görün.
Olur, giderim.
Peki. Ben demiş olayım.
- Teşekkürler. - Demiştim sana.
New York yönüne gitmekte olan ekspres trenimiz...
Hudson, Rhinecliff, Poughkeepsie, Croton ve Yonkers duraklarında duracaktır.
Son durağımız New York şehri Penn İstasyonu'dur.
Lütfen biletlerinizi...
kondüktör için hazır bulundurunuz.
Michael'in çok iyi götürdüğü ama...
son anlarda rakibe hediye ettiği...
...o beyzbol maçını hatırlıyor musun?
Onun şansı öyleydi.
Bu noktaya gelmesini asla istememiştim.
Çok basit olacaktı.
Michael içinde ne olduğunu öğrenince...
geri vermeye ya da satmaya yanaşmadı.
Ne yapacaklarını sanıyordu?
Sanırım benim şansım da bu.
Bu işin şansla falan ilgisi yok.
Korkuyorum, anne.
Ben de.
En küçük oğlum doğuştan sporcuydu.
Abisi Toby, 2-3 yaşındayken topları fırlatmaya başlamıştı.
Ufaklık iyiydi, Toby de öyle.
Ama Michael başkaydı. Onda kol gücü vardı.
Sadece su alayım.
14 yaşında saatte 100 km hızla top fırlatabiliyordu.
Hocalar bize yeteneği olduğunu söylemeye başladı.
Atış yaptığı koluyla omzuna verdiği hasarın farkında bile değildik.
Belki ona dur demeliydik ama daha 15'inde...
ağrıları yönetimi için ilaç kullanmaya başlamıştı.
Pek bilmiyordum demek tam olarak doğru olmaz ama...
Teşekkürler.
...bir çocuğun bu kadar acı çekmemesi gerektiğinin farkındaydım.
Sonra davranışlarındaki değişimi görmeye başladım.
Toby başka bir hikâyeydi.
Onun için endişelenmemiz gerekmedi.
Koşturup duran, hırslı olan oydu.
Onda hâlâ gördüğüm tek şey olabilir, o zehirli hırs.
Toby ve Michael ne kadar farklı olsalar da...
hayatları birbiriyle hep kesişti.
Benim bilebildiğiminden çok daha fazla şekillerde.
Bunun olası sonuçlarının farkındasındır.
En iyi bilen benim.
Birkaç gün düşün.
Ya da bir hafta, ne kadar istersen.
Düşün biraz. Ondan sonra...
hâlâ yayımlamak istersen, ben arkandayım.
Çok iyi.
Gezdirmemize izin verdiğin için teşekkürler.
Ben alabilir miyim?
Merhaba, bebiş!
Gezelim mi seninle?
Evet! Sağ ol, anne. Görüşürüz.
Hey.
Haydi bakalım.
Gidelim gezelim.
ANNE SÜTÜ, KARDEŞ KANI Marissa Bennings
Çeviri: Takaya @TakayaSubs