Raja. Kochanie.
Bas. Lebas.
Ojciec.
- Wezwę pielęgniarkę. - Dobrze, matko.
Jeng Yah…
Jeng Yah!
Jeng Yah…
Ojcze?
Już dobrze, ojcze. Ojcze…
Już dobrze, ojcze. Uspokój się.
Kogo szukasz, ojcze?
Ojcze?
Czego szukasz, ojcze?
Jeng Yah.
Kim jest Jeng Yah?
- Szukam Jeng Yah. - Co?
Znajdź ją, zanim będzie za późno.
Ojcze.
Zajmijcie się moim ojcem.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI AUTORSTWA RATIH KUMALI
DZIEWCZYNA Z PAPIEROSEM
DŻAKARTA, 2001 R.
W razie czego będę na zewnątrz, panie Lebas.
Dobrze. Dziękuję, pani Edith.
Nie mogę zapomnieć
o czterech rzeczach.
Po pierwsze,
o teksturze goździków
na mojej dłoni.
Po drugie,
o mocnym zapachu tytoniu
przeszywającym mój nos.
Dasiyah!
Po trzecie,
o głosie wołającego mnie ojca.
MIASTO M, 1964 ROK
Dasiyah!
Dzień dobry panu.
Po czwarte,
o świecie kretek,
który staje się dla mnie tchnieniem życia.
Marzę, by tworzyć najlepsze papierosy kretek,
tak jak robił to mój ojciec.
Chcę być twórczynią smaków.
Esencji papierosów kretek.
Ale w świecie tych papierosów
kobiety mogą tylko skręcać je ręcznie.
Dasiyah.
Dotarł nowy tytoń od pana Budiego.
To mieszanka.
MERDEKA DJAJA PAPIEROSY KRETEK
No, może i mieszanka.
Ale chyba ujdzie.
Wciąż możemy zrobić segregację pod względem jakości.
Ale nie możesz tego tak zostawić.
Porozmawiaj z panem Budim.
Kochanie, od dawna współpracuję z panem Budim.
Nie chcę go urazić.
Poza tym, gdzie dostanę tani i dobry tytoń,
jeśli nie u pana Budiego?
Ale mamy dowód.
Dobrze.
Chodź ze mną później na targ
porozmawiać z panem Budim. Dobrze?
Nie jesteś chętna iść na targ,
żeby rozmawiać o tytoniu.
Za dużo
tam ludzi.
Nie podoba mi się tam.
Na targu zawsze jest pełno ludzi.
Za to na cmentarzach cisza jak makiem zasiał.
Proszę pana.
Proszę spojrzeć. Purwanti mi to dała.
Co to jest?
Pan Djagad wypuści Kretek Proklamasi i to w nowych opakowaniach.
Purwanti mówi, że to będzie wielki start.
Bo mają nowego inwestora
i linię dystrybucji na zachód.
Nawet z ogromnym kapitałem
czy nowym kolorem
Kretek Proklamasi
nigdy nie pokona Kretek Merdeka!
Próbowali skopiować nasz smak!
Ale ludzie i tak wybierają
Kretek Merdeka.
Panie Dibjo!
Panie Dibjo.
Porozmawiamy?
Bramą do mojego marzenia
jest Pracownia Smaków
za tymi niebieskimi drzwiami.
To dla mnie miejsce zakazane.
Ale to właśnie tam są moje marzenia.
Chodź tu na chwilę, Yah.
Bratanek pani Melati przyjechał z Solo.
Spokojnie.
Już o niego rozpytałam.
Wygląda na to, że do siebie pasujecie.
Jest nauczycielem.
Od kilku miesięcy także wdowcem.
Ma dwójkę małych dzieci.
I chyba nie obchodzi go
wiek jego przyszłej żony.
Dobrze, matko.
Nie każda kobieta chce wyjść za wdowca.
Nie próbuję cię wydać za mąż
za wdowca.
Ale czy masz już własnego kandydata?
Nie powinniśmy iść na targ, ojcze?
Porozmawiać z panem Budim?
Teraz?
Tak.
Teraz.
Tak mówiłeś wcześniej.
Tytoń mieszany. Nie możemy na to pozwolić.
Tak powiedziałem?
Tak.
Pójdę z wami.
Kończą mi się cukierki imbirowe.
Dobrze, no to chodźmy.
I co my z nią zrobimy?
Odrzuca wszystkich mężczyzn.
To dlatego, że ojciec ją rozpuścił.
Wie pani, jaka ona jest.
Tak wielu rzeczy pragnę.
Więcej, niż jest mi przeznaczone.
Ojciec na pewno się zgodzi.
Moim zdaniem…
odsetek jest za mały.
A co to?
Proszę, proszę.
A co ty robisz w biurze ojca?
To on został już szefem marketingu, Rim?
Zignoruj go, Tegar.
Pierwszy raz widzę go przy pracy.
Teraz chociaż, jak moi biznesowi kumple zapytają
o mojego leniwego brata,
będę im mógł powiedzieć, że pracuje.
Więc firma nie będzie tyle tracić, płacąc mu.
Uciekłeś tu przed prasą, prawda?
Przez twoją wczorajszą imprezę z Mią
cały dzień wydzwaniają do nas plotkarskie tabloidy.
Od samego rana, Bas.
Przeczytaj to.
ROMEO I JULIA KRETEK?
Niewiarygodne, Bas.
Spiknąłeś się nawet z córką naszego konkurenta!
Przecież między nami nic poważnego nie będzie.
Bas, wiesz, w jakim stanie jest ojciec.
Weź przykład z braci.
My mamy żony. Tylko ty nadal się bujasz.
Jesteś najmłodszy, ale to nie znaczy, że możesz wiecznie pajacować.
To nie jest trudne.
Po prostu chodź na poranne zebrania.
Pokażesz, że jesteś odpowiedzialny za naszą firmę.
Dobrze, będę poważny.
Ojciec wspominał wam kiedyś o Jeng Yah?
- O kim? - Jeng Yah.
A kto to jest?
Ojciec kazał mi znaleźć tę osobę.
No wiecie,
ojciec nigdy mnie o nic nie prosił.
Może to jego była.
- Nie jest taki. Wiesz o tym, Rim. - A co my właściwie wiemy o ojcu?
- Ja wiem o nim wszystko. - Naprawdę?
- Hej. - Co?
Jeśli chcesz pomóc ojcu, pomóż nam rozwinąć firmę.
Możesz to zrobić?
Pomagam ojcu znaleźć Jeng Yah.
On jest poważny tylko, jeśli chodzi o kobiety.
Co o tym myślisz, Rim?
Nie mam na to czasu.
Daj spokój, Rim.
Mam sprawy do omówienia z Tegarem.
Zadzwoń, jeśli czegoś się dowiesz.
Rim.
Poważnie chcę odnaleźć Jeng Yah.
Ojcze.
Zapomniałeś, że masz raka?
Nie zapomniałem.
Czy palimy, czy nie, i tak umrzemy.
Papierosy kretek pierwotnie produkowano
do leczenia.
To nieprawda, ojcze.
Przeprowadzono już badania.
Ty po prostu nie chcesz słuchać.
Ojcze, pamiętasz, co się stało zeszłej nocy?
Pamiętam.
Wczoraj w nocy wszedłeś do mojego pokoju, prawda?
Przyszedłeś do domu po imprezie, tak?
Co to jest, ojcze?
Co to jest?
Co to jest, bezczelny głupcze?
Jak śmiesz wchodzić do mojego biura?
Dałeś mi klucz.
Prosiłeś, bym kogoś znalazł.
W życiu cię o to nie prosiłem.
Masz rację.
Nigdy nie prosiłeś o pomoc.
Jesteś dyktatorem. Masz iść do tej szkoły, pracować w rodzinnej firmie.
Mam robić, co każesz. Nie prosić o wiele.
Nie masz prawa tak mówić.
W porównaniu ze mną miałeś bardzo przyzwoite życie!
Nic nie wiesz.
I w tym problem, ojcze.
Zawsze mnie unikałeś, gdy tylko próbowałem cię zrozumieć.
Co to za zdjęcie, ojcze?
- Dość. - Może zapytam mamę?
- Nie waż się… - Kim jest Jeng Yah?
Ojcze…
Bas…
Nie zostało mi wiele czasu.
Przynieś tę szkatułkę.
Wystarczy, ojcze.
Siostro!
Lebas, proszę, pomóż mi…
znaleźć Jeng Yah.
Obiecaj mi.
Znajdź Jeng Yah.
Bas, naprawdę szukasz Jeng Yah?
Tak.
Mówiłem już. Na serio chcę znaleźć Jeng Yah.
Właśnie dojechałem do Miasta M.
Pamiętaj, Rim.
Nie mów matce i Tegarowi.
Tak mi powiedział ojciec. Dobrze?
Bas, co w ciebie wstąpiło, że nawet ty słuchasz ojca?
Szczerze? Nawet nie wiem, gdzie mam szukać, Rim.
Więc posłuchałem twojej rady. Jestem przy Muzeum Kretek.
Dobra.
Porozmawiaj z panią Sri.
Jest tam dyrektorką.
Zadzwonię do niej później.
Dobrze, dziękuję, Karim.
Gdy jestem wśród ludzi,
widzę to, czego inni nie dostrzegają.
Widzę wolność
w przestworzach.
I chcę nieść ze sobą te marzenia,
gdziekolwiek pójdę.
Ale moje marzenie to tylko maleńki okruch
na rozległej skali życia.
O mojej upragnionej wolności
nie mogę decydować sama.
I bardzo mnie to przeraża.
W prawdziwym świecie
ludzie chcą widzieć tylko tę część mnie,
którą chcą zobaczyć.
Hej.
Pan Idroes zwykle nie zabiera córki na targ.
Mam nadzieję,
że będą w stanie dostrzec prawdziwą mnie.
Są takie marzenia…
nadzieje
i pragnienia,
bym stała się czymś innym
od tego, co już dla mnie przewidziano.
Panie Budi.
- Panie Idroes, zapraszam. - Tato.
Najpierw pójdę do stoiska Purwanti.
Tak.
Nowe produkty dotarły?
Tak, proszę pana. Proszę.
Które papierosy wziąć?
Merdeka, oczywiście. Papierosy kretek Merdeka.
Chwila. Muszę się upewnić, że to oryginał.
- Smakuje inaczej. - To ten.
Po co pan kupuje papierosy Merdeka,
skoro można kupić smaczniejsze?
Proszę.
Proszę bardzo.
Proszę.
Proszę się zaciągnąć,
a zobaczy pan, że to najlepszy tytoń. Prawda?
I ma najlepszy smak.
Smakuje wspaniale.
Kretek Proklamasi
to kretek dla prawdziwych mężczyzn.
Niesamowite.
MERDEKA DJAJA PAPIEROSY KRETEK
PROKLAMASI PAPIEROSY KRETEK
Proszę wziąć do domu.
- Dla mnie? - Tak.
Dziękuję.
- Chodź. - Nie ma za co.
Wszystkiego dobrego.
Już i tak zapłaciłem ci więcej,
a moja marka nadal niewyeksponowana.
Przepraszam.
Nie przepraszaj. Wystaw na przód.
Dobrze.
Dasiyah.
Zwykle nie przychodzisz na targ.
Jesteś dziewczyną, po co bawisz się papierosami?
Nikt cię nie zechce, jeśli twoje dłonie będą cuchnąć tytoniem.
Z kim tu przyszłaś? Z matką?
Nie, panie Djagad. Jestem…
Ona jest ze mną.
Niesamowite.
Ojciec, który sprawy biznesowe załatwia z córką.
Twoja córka ma dobry gust.
Istotnie, ma naprawdę dobry gust.
Tak jak jej matka.
Lubi oryginały.
MERDEKA DJAJA PAPIEROSY KRETEK
Panie Budi!
Hej!
Co słychać?
Bez obaw!
Jakim sposobem, panie Budi?
Dlaczego tytoń, który mi pan przysłał, jest inny?
Pomylił pan daty czy coś pomieszał?
Córka zauważyła.
Jak mógłbym oszukiwać takich klientów jak pan, panie Idroes?
Handluję tytoniem od czasów,
gdy pana córki nie było jeszcze na świecie.
Poza tym
co dziewczyny mogą wiedzieć o papierosach kretek?
Proszę, zaliczka.
Ja też urodziłam się w magazynie tytoniu.
Potrafię wyczuć zapach Srintil, koniuszka tytoniu.
Pan wybaczy, panie Budi.
Proszę to przyjąć.
Z tym mam pewność…
że wszystko będzie dobrze, panie Idroes.
Dobrze.
Jutro dam panu
specjalny tytoń.
Proszę. Jest wyjątkowy.
Hej! Nie uciekaj!
- Hej! Nie uciekaj! - Hej!
- Hej, ty! - Stój!
Pur.
Stój!
Yah!
- Hej! - Nie uciekaj!
- Stój! Nie uciekaj! - Hej!
- Nie uciekaj! - Hej!
- Hej, ty! - Stój!
Starsza siostro.
Gonią kogoś.
Wielki facet, jak jakiś demon. Chodźmy zobaczyć.
Nie, Yah. Boję się.
Purwanti.
Chodźmy po te cukierki imbirowe.
Spojrzenie tych oczu
jest inne.
Przywykłam do tego, że mężczyźni patrzą na mnie z góry.
Ale poczułam, jakby on dostrzegł
ukrytą we mnie wolność.
MUZEUM KRETEK, JAWA ŚRODKOWA
Dzień dobry.
Dzień dobry. W czym mogę pomóc?
Ja do pani Sri.
Proszę tu usiąść i zaczekać.
Dam jej znać.
Dziękuję.
Czemu tobie się to podoba?
Ręce się od tego lepią.
Przecież wiesz, prawda?
To najlepszy sposób
na ręcznie skręcane papierosy.
Dlatego, że…
Ojciec chce wyłącznie smaku wytworzonego rękami córek.
Dasiyah! Rukayah!
Ojciec wrócił!
Wejdź.
- Kochanie! - Tak, skarbie?
To jest…
Jak mówiłeś, że ci na imię?
- Soeraja, proszę pana. - Od dzisiaj
Soeraja będzie nam pomagać.
Mój mąż to lubi nas zaskakiwać.
Co będzie robił?
Niech się najpierw umyje.
Marem.
Proszę, pomóż mu,
powiedz, co może robić.
Dobrze, rozumiem.
Tędy.
Kto to jest?
Później wyjaśnię.
Tato. Twój ręcznie skręcany papieros.
O, proszę…
Moja córka wie, czego chce jej ojciec.
Twoja córka wydoroślała.
Ładnie pachnie.
Podnieś, proszę.
Dobrze.
Proszę.
Tutaj.
Tak, postaw tutaj.
Jak się nazywasz?
Raja, proszę pani. Soeraja.
Pracowałeś kiedyś w fabryce?
Jeszcze nie, proszę pani.
Ale cieszę się,
że pan Idroes i pani rodzina mnie przyjęli.
Mam nadzieję, że będę pomocny.
Nie potrzebuję pomocy.
Mój ojciec nie ma syna,
więc to ja pomagam mu prowadzić fabrykę.
Nie lubisz pracować z kobietami?
To nie tak, proszę pani.
Nie mam z tym najmniejszego problemu.
Po prostu nie przeszkadza mi praca fizyczna.
To krzesło jest wolne.
A nie ma pani jakiejś innej pracy?
Proszę o uwagę.
- Tak? - Tak?
- To jest Raja. - Tak, proszę pani.
Jest nowy, więc proszę, pomagajcie mu.
- Tak, proszę pani. - Raja.
- Proszę tu podejść. - Proszę. W porządku.
- Spokojnie. - Siadaj tutaj.
- Chodź, Raja. - Nie wstydź się.
- Usiądź tutaj. - Tutaj.
- Nie wstydź się.
- Ale milczek. - Idzie do mnie.
- To proste. - Jasne.
- Zetrzyj to. - Zetrzeć?
W ten sposób. O tak…
Właśnie tak.
Pusty.
- Nic tam nie ma. - Nie nadaje się do sprzedaży.
- Dajcie spokój. - Jeszcze raz?
To gdzie się poznaliście?
Ja i pan Idroes poznaliśmy się na…
Na targu. Wczoraj.
Prawie zginął.
Jakieś zbiry niemal go zakatowały.
Wysłuchałem jego historii
i sprowadziłem tutaj, żeby mógł tu pracować.
Tato. Twój ręcznie skręcany papieros.
To skąd się właściwie wziąłeś w Mieście M?
Jestem z południa, proszę pani.
Ostatnio pomogłem
kilku rodzinom, które padły ofiarą lichwiarza.
Chciałem im pomóc.
Ale zadarłem z niewłaściwą osobą.
Nękali mnie
i ścigali aż tutaj.
Twoi rodzice pewnie się martwią.
Jestem sierotą.
Kochanie, nie zadawaj naszemu gościowi dziwnych pytań.
To nie problem, proszę pani.
Nie przeszkadza mi to.
Mógłbyś przeczytać tę część?
Ojcze. Ja mogę ci w tym pomóc.
„Idąc,
widzi blady księżyc ukryty
w koronach młodych drzew i nie zauważa,
że przechodzi przez oświetlony jar,
który niemal wpływa do szkieletu
czarnej katedry,
potwornej skały
wyrastającej w noc od zarania dziejów”.
Czyli
jesteś wykształcony.
Prawda?
Moi rodzice pracowali dla Holendrów.
Pomogli mi i wysłali mnie do szkoły.
Ale rdzennej ludności trudno jest uzyskać
taką samą edukację jak dla holenderskich dzieci.
Dyrektor zmuszał mnie,
bym przeczytał do końca pięć książek.
Bo inaczej nie da mi nic do jedzenia.
W wieku 14 lat
też pomagałem rdzennej ludności.
Płacili mi za pisanie listów.
Ale potem…
gdy Holendrzy zostali deportowani,
ludzie z wioski nie lubili rdzennych, którzy byli z nimi związani.
Więc uciekłem.
Bo moja rodzina była prześladowana.
Aż po dziś dzień żyję sam.
Cóż…
Tacy ludzie jak ty zdecydowanie
przydadzą się nam w fabryce.
Najpierw zjedzmy.
Śmiało, jedz.
Raja, nie krępuj się.
Proszę.
Połóż tutaj. Tak.
Postaw jedno tam.
Tak. Małe postaw tutaj. Reszta jest na górze.
- Przynieś je też. - Tak.
- Weź je na dół. - Dobrze.
Połóż tu jedną. Tak.
A gdzie pan Idroes?
Ma coś do załatwienia.
Ja będę odbierać dostawę.
Nie tam. Zanieś ją tam.
Co ty robisz?
Różni się od tego, co pokazywał pan na targu.
Oskarżasz mnie? Co?
Oskarżasz mnie?
Chwileczkę.
Odsuń się.
Co sprzedawcy kretek zrobią bez sprzedawców tytoniu?
To nie jest twój interes.
Ty masz tylko sprzątać dom
i znaleźć sobie męża!
Rozumiesz?
Proszę ignorować takich jak pan Budi.
Jest niemożliwie męczący.
Jeśli pani chce,
może moglibyśmy kupować od kogoś innego?
Pan Budi jest najlepszym dostawcą tytoniu w okolicy.
A gdybyśmy poszukali na północy, proszę pani?
Wiesz cokolwiek o tytoniu?
Trochę, proszę pani.
Pracowałem tam na polu tytoniu.
Jeśli potrzebujecie tytoniu najlepszej jakości,
mogę porozmawiać z rolnikami.
Wracam do pracy, proszę pani.
IDROES MOERIA FABRYKA KRETEK
KWOTA, SUMA
Liście nie wyglądają dobrze.
Panienki powinny to umieć.
Potem zrób bukiet.
Ten to naprawdę lubi podrabiać.
PANOWIE, WYBIERZCIE DOBRZE PROKLAMASI KRETEK - DOBRY WYBÓR
MERDEKA DJAJA PAPIEROSY KRETEK
Proszę.
Zauważyłem, że smakuje pani ta kawa.
- Djoko, tu masz jeszcze jedno. - Tak?
Dziękuję.
Jak się masz? Lepiej?
Tak, proszę pana.
- Pozdrów rodzinę. - Dobrze.
- Dziękuję. - Wszystkiego dobrego.
MERDEKA DJAJA PAPIEROSY KRETEK
Nic pani nie jest?
To dla pani.
Kretek Merdeka to najlepiej sprzedające się papierosy kretek.
Ale jeśli staniemy w miejscu
i niczego nie zmienimy…
przegramy.
Szkoda, że ojciec mnie nie słucha.
Jak dla mnie, proszę pani…
pan Idroes słucha pani bardzo uważnie.
Przypomina mi to,
jak pięknie jest mieć rodzinę, na której można polegać.
To, że mój ojciec ci ufa,
nie znaczy, że pozwolę ci zniszczyć mój plan.
Jaki plan, proszę pani?
Pomogę pani.
Tak będę mógł spłacić mój dług.
Kojarzysz
pokój z niebieskimi drzwiami?
Sekretem każdego kretek jest smak.
Chcę tworzyć smaki.
Niestety pan Dibjo,
twórca smaków Kretek Merdeka,
uważa, że kobietom nie wolno wchodzić do Pracowni Smaków.
Że zepsują smak kretek.
Że przez kobiety skwaśnieje.
Pomogę pani.
Panie Lebas.
Przepraszam, że musiał pan czekać.
Nazywam się Sri.
Jestem dyrektorką tego muzeum.
Nie szkodzi. Nie pierwszy raz czekam na kogoś takiego jak pani.
Ojejku, nie.
Dziękuję za pani czas.
Nie ma sprawy.
Cieszę się, że pan przyjechał,
bo pan Raja
podarował temu muzeum wiele przedmiotów
- ze swojej zamkniętej fabryki. - No tak.
Proszę pani.
A, tak. To jest Nur.
- To ona zajmuje się naszą kolekcją. - Przepraszam, że będę pani przeszkadzać.
- Nie ma sprawy. - Nie ma sprawy.
- Mam pytanie. - Tak?
Znalazłem list, w środku było zdjęcie.
Chcę zapytać, czy wiedzą panie,
- co to za miejsce? - Mogę zobaczyć?
Gdzie to może być, Nur?
Nie wiem dokładnie, gdzie to jest,
ale to dokument z lat 60.
W tym czasie przemysł kretek kwitł.
W Mieście M było mnóstwo domowych firemek z branży kretek.
- Ale nie każdą markę zarejestrowano. - No tak.
Najczęściej firma upadała wraz ze śmiercią właściciela.
Nie mamy więc dość szczegółów,
by dostarczyć panu potrzebnych informacji.
Ale może pan przejrzeć pewne dokumenty.
- Racja. - Dokumenty?
- Tak. - Pokaże mi je pani?
- Oczywiście. - Dobrze.
Pracujemy nad tym obszarem.
Odkąd dostaliśmy nowe przedmioty od naszej darczyni.
Rodzina darczyni prowadziła kiedyś rodzinną firmę kretek.
Może są tu jakieś przydatne dokumenty.
Kto wie, może pomogą.
Zostawimy pana tutaj.
- Pani Sri. - Tak?
Mógłbym poznać tych darczyńców?
Oczywiście.
Darczyni planowała tu dziś przyjechać.
Potwierdzę to.
- Bardzo dziękuję. - Nie ma za co.
Partia Czerwona, jako jedna z największych
partii politycznych w Indonezji, świętuje 19. Dzień Niepodległości Indonezji.
Z tej okazji przewodniczący partii podkreślił,
że historia Partii Czerwonej
zawsze była związana z ruchem niepodległości Indonezji.
Dlatego doradzają członkom lewicowych partii politycznych
stworzenie armii do walki z kolonializmem.
- Wolność! - Wolność!
Wolność!
Fajnie było, prawda?
Zdejmij to.
Pomogę ci.
Czekaj.
- Wolność! - Wolność!
- Proszę. - Dziękuję.
- Wolność! - Wolność!
Wolność!
Mamy święto. Czemu pani pracuje?
W tym sęk. Jest święto, więc można spokojnie popracować.
Nikt nie będzie mi przeszkadzał.
Co to?
Skąd to masz?
Od pana Budiego?
To od znajomego z północy. Tego, o którym pani mówiłem.
Taki tytoń z pewnością jest drogi.
Ojciec go nie kupi.
Ma pani rację.
Ale, jak sama pani powiedziała,
musimy znaleźć sposób, by pokonać konkurencję.
Właściwie w mieszance wystarczy tylko niewielka ilość tego tytoniu.
I papierosy smakowałyby jak żadne inne.
Trochę jak z solą podczas gotowania.
Tak.
Można kupować małe partie?
Już z nimi rozmawiałem.
Powiedział, że możemy dostać tytoń wysokiej jakości
za niską cenę, jeśli będziemy jego stałym klientem.
I nie będziemy już musieli kupować u pana Budiego, proszę pani.
Halo?
Bas.
Naprawdę musisz szukać tej kobiety?
Tej Jeng Yah.
Cały ten czas to ja się nim opiekowałam.
A on szuka tej kobiety?
To była mama?
Zapytałem ją o tą Jeng Yah.
Sam słyszałeś jej reakcję.
Rany, Karim!
To miało pozostać tajemnicą.
No to lepiej się pospiesz.
Co to jest?
Prosiłam o jajko na miękko.
Dlaczego jest smażone?
Przepraszam, proszę pani.
- Zrób nowe. - Tak jest.
Gar, rozmawiasz z Lebasem?
Co, mamo?
Co?
- To Lebas? - Nie, to…
To sprawy firmowe.
Tego dnia
wszyscy świętowali Dzień Niepodległości,
a ja rozmyślałam,
jak mogę wyzwolić siebie.
Kochanie.
Jest pewna propozycja,
którą trudno
będzie nam odrzucić.
Bo wiesz…
Pan Tira, właściciel Kretek Boekit Klapa,
chce, by jego syn
cię poślubił.
Moim zdaniem
to dobre małżeństwo.
Dobre dla ciebie.
Dobre dla interesów.
Dobre dla nas wszystkich.
Będziesz miała szczęśliwsze życie.
Dlatego
razem z twoją matką już na to przystaliśmy.
Weźmiecie ślub w przyszłym roku,
a rodzina twojego przyszłego męża przyjdzie cię poznać.
Panie Lebas, przybyła darczyni.
To pani Arum.
TYLKO DLA PERSONELU
Jej rodzina zrobiła dla muzeum bardzo wiele.
Podarowali przedmioty, takie jak te, które pan oglądał.
Skąd masz zdjęcie mojej mamy?
W NASTĘPNYM ODCINKU
Jeden, dwa…
Mój ojciec szuka osoby z tego zdjęcia.
Mój ojciec jest bardzo chory.
To jego ostatnie życzenie.
Mam pomysł na nowy smak.
Kobietom nie wolno wchodzić do Pracowni Smaków.
Wiem, że chcesz coś światu udowodnić.
I chciałbym mieć w tym swój udział.
To jest nasz kretek.
I mamy mało czasu.
To stary list napisany przez Jeng Yah.
Nie wiem, co łączy ją z moją czy twoją rodziną.
IDROES MOERIA FABRYKA KRETEK
Dasiyah, jestem Seno Aji.
Dasiyah już więcej nie będzie musiała pracować.
Potraktuj to jako swoją powinność.
Kocham Jeng Yah.
Znaj swój miejsce.
A czy Dasiyah wie,
kim naprawdę jesteś?
Jeng Yah, proszę, przestań.
Nie!
Ojcze!
Jeng Yah!
Napisy: Karolina Kuczyńska