Pięknie!
WITAMY W EL SEGUNDO
LICEUM EL SEGUNDO WESOŁYCH ŚWIĄT!
DZIĘKUJEMY ZA WIZYTĘ NA ŚWIĄTECZNEJ ALEI
LĄDOWISKO MIKOŁAJA
ŚWIĄTECZNA ALEJA
NAJLEPSZY TATA
ZWYCIĘZCA 2013
ZWYCIĘZCA 2018
ZWYCIĘZCA 2022
I stworzył Bóg Mikołaja.
O raju.
Musisz naprawdę lubić cukrowe laski, Chris.
Ano.
A ty dmuchane lale, Bruce.
Uwielbiam je.
Skumałem.
Sam je nadmuchałeś?
- Lubimy sobie dmuchnąć. - Jasne.
Wciąż dłubiesz w drewnie.
Wszystko ręcznie rzeźbione.
Super. Nie na medal, ale urocze.
Jak dmuchana lala ma się mierzyć z rękodziełem?
- Nie kręci mnie to. - Zobaczymy.
- Zobaczymy.
Zobaczymy.
O tak, zobaczymy.
Chcę pelerynę-niewidkę czy latające buty?
Coś, co elfy mogą wyprodukować.
Elfy potrafią zrobić wszystko.
To prawda. A teraz dokończ list.
Musimy go wysłać na biegun.
Ile jeszcze balonów tam ustawi?
Dziękuję, że mi przypomniałeś.
Pamiętaj, żeby kupić jakieś dobre wino na wieczór.
Nie kupię wina konkurencji.
To nie konkurencja. To nasi sąsiedzi.
- Tato, gdzie moje buty? - Tutaj.
Joy, nigdy nie wiesz,
gdzie leżą.
Co zrobisz na studiach?
Notre Dame?
UNIWERSYTET NOTRE DAME
Skąd to się wzięło?
Tato, wiem, że poznaliście się na USC, ale...
- Nie chcę tam iść. - Co?
Jak to? USC masz we krwi.
- Do boju. - Do boju.
Mogłabym przedzwonić do trenera softballu.
Mamo...
Jestem strasznie zawiedziony.
Rany, Joy. USC. Do boju.
Do boju, kochanie.
Do boju.
To pół godziny stąd.
Tyle czasu z tatą.
Bez korków to 20 minut. Jadalibyśmy razem kolacje.
Tak.
Nick, jak tam test z matematyki?
Miałeś sprawdzian? Co dostałeś?
Oceny mnie nie definiują.
- To nie brzmi dobrze. - Ani trochę.
Jeśli chcesz odnieść sukces,
musisz umieć skupić się na tym, co ważne.
Moja muzyka jest ważna.
Matma jest konieczna, muzyka nie.
Kochanie, muzyka go uszczęśliwia.
Na muzyce nie zarobi.
W tej branży są ludzie, którzy zarabiają.
Nie na tubie.
Wymień jednego tubistę, który żyje w luksusie.
Jednego. Słyszałaś, żeby ktoś powiedział:
„A na tubie” i przedstawił muzyka?
Skup się na matmie.
Na matmie. Z tubą się nie dorobisz.
AULA MIEJSKA
Zawieś jemiołę
Zamierzam poznać cię lepiej
PORÓWNYWANIE ODBIERA RADOŚĆ
W te święta
A ubierając choinkę
Będziemy się świetnie bawić
- Cześć, Pam. - Dzień dobry.
Co się stało?
Wesołych świąt.
Są też dobre wieści.
Nasi specjaliści chętnie wystawią ci
jak najlepsze referencje.
SYDELTWAIN TWORZYWA PRZEMYSŁOWE
Nikt tak nie rozmawia z klientami jak ja.
Nikt nie ma mojej bazy, historii i rolodexu.
Rolodex?
Klasyka. Super.
Zwalniacie ludzi przed świętami?
To tylko biznes.
Wiemy, że są święta.
Przykro mi.
Dlatego mamy coś dla ciebie.
Na co mi polar?
Wiecie co? Wezmę go.
I komuś oddam.
Pokażę wam, jak nim gardzę.
Otworzę.
Wesołych świąt, bracie.
Wesołych świąt.
Kto następny?
Ograniczyłam straty na nockach o 14%.
Jak zwykle świetna robota, Car.
Góra będzie pod wrażeniem.
Myślisz, że mnie wezmą pod uwagę
na stanowisko dyrektor operacyjnej?
Kiedy przyjadą, zobaczą, że jesteśmy...
Najlepszym centrum dystrybucyjnym na zachodzie.
To moja i twoja zasługa.
Cóż, głównie moja.
Mogę liczyć na wsparcie?
- Jeśli pójdzie idealnie. - Tak.
- Jasne. - Dzięki.
- Dobra robota. - Dziękuję.
Tak!
Dzień dobry.
Nie uwierzysz, co się stało.
Chciałem powiedzieć to samo.
Udało się. Mam poparcie Donalda.
To wspaniale, kochanie.
Wariat by cię nie awansował.
Dostanę podwyżkę i więcej urlopu.
Tu też wydarzyło się coś zabawnego.
Czekaj, wzywają mnie. Oddzwonię.
- Carol... - Oddzwonię.
Na razie.
Cześć.
Jestem Kimmer, mam ci pomóc w aktywizacji zawodowej.
- W czym? - W aktywizacji.
- Tak, w zmianie pracy.
Wiem, że mnie zwolniono.
Nie wiedziałem, że ktoś ma mi pomagać.
Od tego jestem. Jak się czujesz?
Czuję się jakby odrzucony.
Czyli co, pomagasz zwolnionym odejść z pracy?
NZO. Niedawno zwolnionym osobom.
- Rany. Dzięki, Kimmer. - Wychodzimy.
No cóż.
WESOŁYCH ŚWIĄT
Tutaj jesteś.
- Jesteś gotowy? - Tak.
Carol.
Muszę ci coś...
Gdzie wino?
Szlag.
No weź, nie chcę pić wina z kartonu.
- Wybacz. - Ślicznie wyglądasz, mamo.
Dziękuję, kochanie.
Idziemy do sąsiadów naprzeciwko.
Pizza jest w drodze.
- Dobra. - Gotowy?
Tak.
Powinniśmy zagrać w pickleball.
Wszyscy w to grają. Scott i Shelly też.
Powinniśmy mieć takie same opaski i spodenki.
Świetnie ci w nich.
Robilibyśmy coś razem, jak kiedyś.
Szykowaliśmy się i gdzieś wychodziliśmy.
- Carol. - Tak, kochanie?
- Hej. - Tak?
Zwolnili mnie.
- Co? - Zwolnili mnie.
Lee sprzedała firmę, zwolnili połowę działu.
Miałem pecha.
- Boże. Kiedy to się stało? - Dziś rano.
Nie chciałem nic mówić,
bo cieszyłaś się Donaldem i awansem.
Nie chciałem tego zepsuć.
- Trzymasz się? - Nie. Mam przechlapane.
Wcale nie.
Poradzimy sobie.
Dzieci nie mogą się dowiedzieć.
Kochają cię. Powinny wiedzieć, co się dzieje.
Nie chcę im psuć ostatnich świąt.
Ostatnich? Jak to?
Joy się wyprowadza, Nick niedługo też.
Boże, moja córeczka niedługo zda sobie sprawę...
Powoli.
Zdarzyło się coś złego, ale to nie są nasze ostatnie święta.
Coś wymyślimy.
- Na pewno? - Tak. Na pewno.
- W porządku. - Ahoj, sąsiedzi!
Zapraszamy na pokład.
- Mam dobre winko! - Zapraszamy na karton grogu.
Mówi o winie!
Zaraz będziemy! Dajcie nam dwie sekundy!
- To karton wina. - Tak.
Chcesz sobie darować?
- Bo możemy. - Nie, słyszałaś. Dobre winko.
- Chodźmy. - Dobra.
Dobre winko dobrze mi zrobi.
Sam wypiję cały karton, może będzie mi lepiej.
- Później będzie coś lepszego. - Trzymam za słowo.
- Dobra. - No.
Dzwonili ze szkoły Aidana.
W porównaniu do reszty klasy
wymiata w matematyce.
Czytałem w necie,
że wielu socjopatów to geniusze matematyki.
Ale nie Aidan.
Bardzo się cieszę,
że Świąteczna Aleja zawitała do nas.
- Tak. - Światła, dekoracje.
Zgoda między sąsiadami.
Ponoć w tym roku ma być inaczej.
- Zaczyna się. - Uwaga.
Prism 1. Patrzymy na świat waszymi oczami.
Cześć. Jestem Emerson Turner.
A ja Kit Kliman.
Coś nowego.
Poprowadzimy Relację ze Świątecznej Alei
w pięknym El Segundo.
Tylko na Prism.
Czekają nas nie tylko muzyka, zabawa...
I światełka.
Stawka będzie wysoka, bowiem sąsiedzi udekorują domy,
by zawalczyć o nagrodę. Dzięki sponsorom to...
Co? Nigdy nie było sponsorów.
...sto tysięcy dolarów.
- Sto tysięcy? - Co?
No nie.
Sto tysięcy dolarów?
Śledźcie z nami relację przez cały tydzień.
Zaczniemy od parady świateł Świętego Mikołaja.
Zakończymy w Wigilię spektakularnym finałem.
Wigilia.
Wigilia już za trzy dni,
więc zacznijmy rywalizację.
Hoł, hoł, hoł.
NA ŻYWO: RELACJA
ZE ŚWIĄTECZNEJ ALEI
- Rany. - Kurczę.
Myślisz o tym samym?
- Fajnie było. Dzięki. - Zmęczona?
- Zmęczeni? - Tak, było bardzo miło.
- Przemiło. - Tak.
Dziękujemy.
Miłego wieczoru. Musimy...
Musimy położyć Aidana. Dobranoc.
- Bez wsporników nie założę renifera. - Co?
Tato!
Poważnie?
Dzięki, synu.
UWIERZ
Mam dostawcę. Mogę załatwić więcej.
Zuch dziewczyna.
- Co to jest? - W sensie?
Miałem przygotować plan.
Dobra.
To niby sporo, ale musi być widowiskowo.
- Jasne. - Nieszablonowo.
- Cóż... - Wiesz.
Mówiłam o planach zawodowych.
Zaktualizuj profil na LinkedIn.
Powiedz dostawcom. Ogłoś, że wracasz na rynek.
Będzie dobrze. Wiesz dlaczego?
- Dlaczego? - Wygram sto tysięcy.
Kochanie, wiem, że to dla ciebie ważne,
ale weź pod uwagę, że możesz nie wygrać.
Mogę też nie nie wygrać.
No dobra, dzieciaki, jedziemy.
- Do szkoły. - Do dzieła.
Zawieziesz Holly?
Nie wiem. Mam mnóstwo rzeczy do zrobienia.
Z tysiąc sopelków.
Tak? Bo ja jadę do pracy.
- Dobra. Wygrałaś. - Tak.
- Do pracy. - Zawieziesz?
- Zawiozę. - Dziękuję.
- Kocham cię!
Też cię kocham. Pa!
Nie idę do szkoły, prawda?
Nie bądź śmieszna.
Jasne, że nie.
SKLEP ŚWIĄTECZNY – WALMART
SEZONOWE
Już?
Bez żartów.
AULA MIEJSKA
Sam zrobiłeś nasze dekoracje. Zobaczą, jak się napracowałeś.
To lepsze niż kupne.
Ciężka praca? Nikogo to już nie obchodzi.
A szajs zawsze wygra z jakością.
Ciężka praca.
Powinnaś już znać prawdę.
Jeśli ktoś ci mówi, że to czysty biznes,
to robi cię w ch...
W choinkę.
W choinkę?
Tak, w choinkę. Świąteczną.
Mnie zrobili w choinkę.
I nie było miło.
OBJAZD
Na co umiejętności
czy budowane latami relacje?
OBJAZD
- Traktują cię jak śmiecia. - Przestań.
WIDZI CIĘ, GDY ŚPISZ
Holly, spójrz.
O rety.
Niewiarygodne.
Niesamowite.
Spójrz na te szczegóły.
- Wesołych świąt. - Hej.
Nie chciałam was przestraszyć.
Żartuję, chciałam. Co to za święta bez strachu?
Jestem Pepper.
Hej, Pepper. Od kiedy istnieje ten sklep?
Jesteśmy sklepem tymczasowym.
Dziś jest, jutro go nie ma.
Idealny na Insta. Zróbmy sobie elfie.
Wybacz, słonko.
Ostrożnie. To bardzo cenne.
Jak prawdziwe.
Prawda? Każdy ma własną historię.
A co z wami? Pokój, dom, odważnie, z klasą, jemioła, pije-mioła?
Chcemy dokopać innym.
Nie to chciała powiedzieć.
Dzieci zawsze mówią, co myślą.
To dorosłym nie można ufać.
Lubię ją.
Tak.
Co roku nasza ulica stroi się na święta.
Słucham uważnie.
A stawka wzrosła.
Sąsiedzka rywalizacja?
Będzie w telewizji.
Kablówka, streaming, net?
Wszystko.
Walczymy o sporą kasę.
Naprawdę sporą.
Zwolnij sanie.
- W świętach nie chodzi o pieniądze. - Fakt.
- Nigdy nie chodziło. - Nie chodzi o pieniądze.
- O nie. - Chodzi.
Żartuję. Jasne, że chodzi. Bo po co nam święta?
Chodźcie, dokopiemy im.
ŚNIEG
LAMPKI
A oto wisienka na torcie.
Hit hitów. Wygrana murowana.
Na samiuśkim czubku
czeka wasza szczęśliwa kuropatwa.
- Biorę. - Powoli, Krampus.
To ręczne wyroby. Niepowtarzalne.
Muszę wiedzieć, że rozumiesz prawdziwy sens świąt.
Żartujesz? Jestem symbolem świąt.
Święta to dawanie.
Siła dziecięcej wyobraźni.
Szansa, by najmniej popularny renifer
mógł się wykazać.
Są też aspekty religijne.
Chryste, nie. Idę do kasy.
Jedno wielkie Toblerone
PRACOWNIK MIESIĄCA
36 zestawów lampek,
drzewko Dwanaście Dni Świąt,
co razem daje...
Nie. Nie chcę wiedzieć.
Może to i lepiej.
- Przyłóż kartę. - Jasne.
Podpis.
PODPIS
Zignoruj drobny druk. Prawniczy bełkot.
Wygląda jak cyrograf.
Cisza!
Kontynuuj.
Wesołych świąt.
CHOINKA OBROTOWA Z POSTACIAMI Z DWUNASTU DNI ŚWIĄT
Dalej.
Jeszcze.
Tak jest.
Jeszcze trochę.
Tak.
Stop.
Stój!
12 DNI ŚWIĄT INSTRUKCJA OBSŁUGI
KROK 1: POTRZYJ KUROPATWĘ
„Potrzyj kuropatwę”.
Niech to będą wspaniałe święta. Chcę to wygrać.
Głupota. Tatusiowi odbija.
POCIĄGNIJ ZA JĘZYK
Oglądacie Prism One.
W El Segundo robi się świątecznie.
Jestem Kit Kliman.
Bez zmian.
Jestem Emerson Turner.
Zapraszamy na wieczór otwarcia Świątecznej Alei,
gdzie temperatura spada,
ale konkurencja robi się gorąca.
Cieszę się, że jestem tu z wami.
Ja też jestem.
Część Acacia Avenue wkrótce zabłyśnie.
I nie bez powodu.
W tym roku mieszkańcy Świątecznej Alei
walczą o nagrodę w wysokości 100 000 dolarów.
To ekscytujące. Czekałam na to cały rok.
A ja czekałem,
odkąd skończyłem z wyróżnieniem
dziennikarstwo.
- Serio? - Nie.
Zacznijmy od prognozy pogody.
Przed państwem Sunny Roberts.
Dam wam radę.
Statek kosmiczny obok Świętego Mikołaja
mówi, że nie chcecie wygrać.
Przepraszam. Kto to jest?
To mój siostrzeniec, Josh.
Jest influencerem.
A gdzie jest Sunny?
Gdzie Sunny?
Czekajcie, robotę mam.
Czas na pracę.
- Nic nie mówisz? - Idzie na żywo.
- Co robisz? - Na żywo.
Czołem.
SUNNY ROBERTS – POGODA
Na żywo z Prism Cable, czaicie?
Wasz ziom, Josh DaBoss. Rozmawiam ze Świętym Mikołajem.
Wiecie, która jest godzina?
KORESPONDENT
Świąteczna Aleja to nie zabawa.
Ekipa, KJ, G-bear,
mówiłem, że będę w wiadomościach.
Lajkujcie i subskrybujcie.
Nie wiem, ile się utrzymam.
To poleci na Roku?
Słyszeliście. Rozkręcimy imprezę
z szefem szefów.
Przed nami Święty Mikołaj!
NIE MA ŚWIĄT BEZ JEZUSA
- O tak. - No dobrze.
Włączają lampki. Zobaczmy.
Magiczny palec Mikołaja
rozświetla domy.
WESOŁEJ CHANUKI
- Rety. - Święty Mikołaj dał ognia.
Trochę Chanuki, trochę świąt,
ale w końcu Jezus był Żydem.
Owszem, był Żydem.
L'Chaim dla naszych żydowskich widzów.
Święty Mikołaj rozświetla wszystko. Spójrzcie tam.
Tato, Mikołaj się zbliża. Pospiesz się.
Dobra.
Synu!
Wyglądasz niesamowicie!
ORŁY
Ależ daje czadu!
Tato, zbliża się!
Jestem gotowy.
Jest dwa domy dalej. Pośpiesz się.
Matrix!
Hej, Matrix.
Już prawie tu jest.
Hej, Mikołaju!
Zapnij pasy, nie robię was w balona!
No nie?
Ten dom wygrywał przez ostatnie cztery lata,
chyba mamy wczesnego faworyta.
Znów wygra.
Jesteśmy następni.
Co tam masz, Chris?
Dalej, tato.
Dajesz, skarbie.
No dalej.
Stary.
Nie zapłaciłeś rachunku? Podłącz się do Matrixa.
Biedak. Co za rozczarowanie.
Mówisz jak mój ojciec.
Josh, co się tam dzieje?
To...
Mikołaju, daj mu jeszcze jedną szansę.
Rób swoje.
- Tato, udało się. - Udało się nam.
To mój dom.
To mój mąż.
Zaraz wracam.
To niesamowite.
Owszem.
Chris!
- To niesamowite. - Widzicie?
Boże, spójrz tylko.
Piątka! Jaki wysoki elf.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
To chyba nowy faworyt. Prawda?
Ta noc nie jest cicha.
W Wigilię będzie już tylko jaśniej.
Czekajcie na relację
ze Świątecznej Alei i szczodrościowe szaleństwo.
- Nieźle. - Sama wymyśliłam.
Wiemy.
O Boże.
NUMER NIEZNANY
Halo?
- Halo? - Cześć, Chris.
- Kto mówi? - Pobudka, niegrzeczny chłopcze!
Wiesz, gdzie są ozdoby?
Bo one wiedzą, gdzie ty jesteś. Przyjdą po ciebie!
Dzieciaki. Jak zablokować nieznane numery?
Powiem ci, jak zablokujesz muzykę Nicka.
Co?
Czego słuchasz?
Napisałem to. Chcesz od początku?
Nie.
- Co z tobą? - Za sekundkę.
Co się...
O nie.
- No nie. To... - Chris.
- Nie! - Chris!
Carol, ktoś nam zniszczył...
Nie ma mowy o żywych łabędziach.
O nie.
- Co to jest? - Nie wiem.
Nie pozwalasz dzieciom na psa,
a sprowadzasz łabędzie?
Muszą stąd zniknąć.
To nie moja sprawka.
Z drugiej strony żywe zwierzęta to mocny atut.
Nie.
Łabędzie to przesada. Nie chcę się spóźnić, zarząd przyjeżdża.
- Zabierz je stąd. - Pozbędę się ich.
W basenie. To obrzydliwe.
- Pozbędę się ich. - Oby.
Hej, łabądku.
Cześć.
Słuchajcie, musicie stąd zmykać.
Ożeż... Przestań!
Dość!
Wynocha stąd!
Nie martw się, kochanie. Naprawię to.
- Ty, podstępny Bruce. - Co?
Nie mów, że nie wiesz, co z moimi ozdobami.
- O czym ty mówisz? - Dobrze wiesz.
Nie mam pojęcia.
Winowajca nie działał sam.
Scott i Shelly.
Że co?
- Nie wiem, o czym mówisz. - Dobrze wiesz.
Jeśli nie wiesz, to zapytaj Scotta i Shelly.
Powiedzą ci.
Chris, nic nie zrobiliśmy.
Nic. Zrobiliście coś?
- Nie. - Ja nic.
- Dobra. - Nie patrz tak.
O Boże.
Przeraża mnie.
Tyle warte są święta, gdy chodzi o sto tysięcy.
Tak się kończy krucha sąsiedzka miłość.
Co zrobisz, tato?
Pojadę po części zamienne.
- Mogę też? - Masz szkołę.
To ostatni dzień.
Oglądamy Krainę lodu na trzech różnych lekcjach.
Jesteś uroczą manipulantką.
Co z tym ptakiem?
Ponoć przynosi szczęście.
Nie idzie mu.
MIEJSCE ZAREZERWOWANE
Co to było?
Boże.
Halo?
Jesteś tu?
Halo?
- Co robicie? - Ejże!
Przestań mnie tak straszyć.
Ktoś potarł kuropatwę.
Co? Nie.
Umiem rozpoznać potartą kuropatwę.
Wszystko zgodnie z instrukcją.
- Dziwna była. - Czego sobie życzyłeś?
Sławy? Nie.
Fortuny?
Nie. Już wiem.
Chcesz wygrać konkurs.
Bo w święta chodzi o wygrywanie, prawda?
- Paniusiu. - Pepper.
Pepper, ktoś ukradł mi ozdoby. Szukam zamienników.
Przykro mi, mówiłam.
Drzewka są niepowtarzalne.
Jeśli zgubiłeś ozdoby,
musisz je znaleźć sam.
Nie zgubiłem. Ktoś je ukradł.
- Słyszysz to? - Nie.
- Nie słyszysz melodii? - Nie.
Jeśli człowieczek wykona zadanie, jego marzenie prawdą się stanie.
Nim zabrzmi zegarowa wieża, niechaj pierścienie złote zbierze.
Wtedy zostanie królem Gwiazdki.
Potas i wodór to pierwiastki.
- Pierwiastki? - Nic innego się nie rymuje.
Tak. To słabe.
I kto się śmieje?
Sami jesteście słabi.
Klient.
Witaj. Spodziewaliśmy się ciebie.
Wariatka.
Tutaj.
Halo?
Tato.
Dzień dobry pani.
Dzień dobry panu.
Co się od...
Spokojna głowa. Ciężki orzech, co?
Ale bez obaw. Pip, do usług.
Miło mi, Pip. Jestem Holly.
Nie zbliżaj się do tego człowieczka.
Jest taki uroczy.
- Ale nie jest prawdziwy. - Hej!
- Jesteś prawdziwy? - Jak wy.
Przynajmniej byłem.
Wszyscy byliśmy, dopóki nie wpadliśmy w pułapkę tej elfki.
Nie daj się nabrać jak my, stary.
Święta raz w roku są fajne.
Ale codziennie? To koszmar.
Od dziesięciu lat żywię się kasztanami.
Mam zaparcia.
Ciągła radość i te stroje.
Bez końca. Zapalam, gaszę.
Zapalam, znowu gaszę. Zapalam, gaszę.
- Przestań! - Bardzo bym chciał, Cordelio.
Pepper jest prawdziwym elfem?
Była ulubieńcem Mikołaja.
A teraz jeden błąd i uzna was za niegrzecznych.
Nie da się jej zadowolić.
Jeden błąd i wypadasz.
Mikołaj kazał jej czyścić stajnie reniferów.
No to odeszła. Kto porzuca Mikołaja?
Postanowiła ukarać każdego,
kogo uzna za niegrzecznego.
A za niegrzecznych uznaje wszystkich.
Przynajmniej mam wąską talię.
Dość tego. Nie ma czasu.
Pepper zaraz wróci.
Szybko. Co ci sprzedała?
Jakieś ozdoby. 12 dni świąt.
Dwunastu doboszy Jedenastu dudziarzy
- Darujcie! - Cisza!
Dała ci jakieś zadanie?
Z kiepską rymowanką.
- Tak... - Tak.
„Nim zabrzmi zegarowa wieża,
niechaj pierścienie złote zbierze”.
Pięć złotych pierścieni...
Znajdź pięć złotych pierścieni, zanim wybrzmi dzwon na wieży.
Bije tylko o 20.00 w Wigilię.
To za trzy dni. Pospiesz się.
Tylko tak się uratujesz.
Ale uważaj.
Jeśli zawiedziesz...
- Tak? - Co robicie?
Przestań.
Co się dzieje?
Podziwiamy figurki.
Jak żywe.
Ciekawy dobór słów.
No cóż.
- Musisz znaleźć te pierścienie. - Nie.
To na pewno żart z ukrytą kamerą.
Będziemy w internecie.
Niczego nie szukam.
Kurczę.
Na co czekasz? Bierz.
Holly, to szaleństwo.
A jeśli nie? Co może się wydarzyć?
Jeśli to ściema, masz pierścień.
A jeśli nie, masz pierścień.
Dobra, spokojnie, kurczaki.
Spokojnie.
W porządku, kwoczki.
Tak!
No nie.
Hej. Miałam przedziwny poranek.
Mojego nie przebije.
Mam spotkanie z zarządem i jajko na twarzy.
Serio. I na ciuchach.
Poradzisz sobie.
Wiem, że to dziwnie zabrzmi,
ale to nie Bruce nas okradł.
To jakiś test.
Muszę zdobyć pierścienie do Wigilii. Tylko tak...
Rano zaatakowały mnie ptaki.
Co? Jakie ptaki?
Leciały i składały jaja.
Jaki ptak tak robi?
Tak się nie rozmnożą.
Nowiutki kombinezon...
Sześć gęsi znosi!
Widziałaś złoty pierścień?
Bierz, jak zobaczysz.
Kończę. Kocham cię.
- Carol. - Muszę kończyć.
Czekaj.
Coś się dzieje u mamy.
Myślisz, że jest tam pierścień?
Tylko tak się dowiemy.
No dobrze, kurczaki wy moje,
czas na demolkę.
Wywołajcie chaos.
Niech cierpią jak Francuzi.
Na co czekacie?
Dalej, Pierre. Dalej, Jacques.
Dzięki naprzemiennemu napływowi paczek
unikamy zatorów,
które prowadziłyby do kosztownych...
przestojów.
Tędy. Pokażę panom...
Chodźmy tędy.
Sortownia jest piękna.
Sortowanko. Tędy, śmiało.
Odmieni działalność firmy.
Posłuchajcie jej, naprawdę.
Mów, Carol.
Wypełniacze opakowań.
Nasze są biodegradowalne.
Pochodzenia roślinnego...
pozyskiwane...
Kurczak?
Wypełniacze z kurczaka?
Nie.
To by było szaleństwo.
Boże, chwileczkę. Mam.
Mam!
O Boże.
- Carol! - Tak?
W czym problem?
To właśnie problem.
Chciałem zademonstrować, co może się wydarzyć.
Wąskie gardła, nieprzewidywalność.
- Kurczaki. - Tak.
Tego można uniknąć
dzięki moim procedurom.
Tak.
Tak?
Tak.
Śmiało. Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję. Poważnie.
- Ukłon. - Tak.
Dziękuję.
ZAMKNIĘTE! WRÓCIMY Z PRĘDKOŚCIĄ ŚWIATEŁEK
Dokąd jedziemy, tato?
Wejdziemy od tyłu. Potrzebuję odpowiedzi.
Przecież jej nie ma.
Nie od niej.
Nie podoba mi się to.
Włamujemy się?
Skądże.
Jesteśmy klientami. Płacimy.
Widzisz, było otwarte.
Stań na czatach.
Tak się mówi podczas włamań.
Rób, co mówię.
Pobudka.
Wstawać.
Pobudka, wszyscy.
Halo.
Nie wstaję przed dziesiątą.
- Dobra. - Co tam?
Pobudka.
Już, jesteśmy.
Dobra, mały. Pepper zadarła z moją rodziną.
Cała ona, kolego.
Ściga twoich bliskich, niszczy ci życie.
Dość tego. Wycofuję się.
Koniec.
Co? Nie zatrzymasz tego.
Pomyślałeś życzenie. Wpadłeś.
- Tak. - Ona tak robi.
Obiecuje życzenie.
A potem trzeba wykonać niemożliwe zadanie.
- Dlaczego ja? - A dlaczego my?
Złapaliśmy przynętę.
Każdy może popełnić jeden błąd,
a wtedy zadziała klątwa i po tobie.
Jest zła i chciwa,
jak przygarnięty kot, który cię nienawidzi.
Kazała mi znaleźć złoto, kadzidło i mirrę.
Złoto – łatwizna. Mam go na pęczki.
Ale to pozostałe badziewie?
Byłam w każdej Sephorze.
Wszystko mają, ale żadnej mirry.
Zero!
Mnie kazała się przebrać za policjanta
i uratować żonę, z którą byłem w separacji,
z rąk terrorystów w wieżowcu.
Szklana pułapka? To nie jest film świąteczny.
Moment, pewnie, że jest.
- Nie mogę z tobą. - A ja mogę.
- Dość. - Spoko.
Wszyscy zawiedliśmy.
Utknęliśmy w wiosce bożonarodzeniowej.
Ty też utkniesz, jeśli nie znajdziesz pierścieni.
Że co? Mowy nie ma.
Nie pisałem się na to.
Pisałeś. I to dosłownie.
Na paragonie.
Nie czytałeś drobnego druku?
Nikt nie czyta.
Trzeba to czytać.
Regulamin mają do bani.
Wiem jedno. Żaden elf mnie nie zmieni
w dziwacznego świątecznego ludzika.
- Ejże. - Jestem dziwny.
- Cham. - Sorki.
Znajdę te pierścienie.
- Rany. - Kurza japka.
Ruszam.
Boże, on to naprawdę zrobi.
To dobry znak. Brakuje ci tylko trzech.
Mając pięć...
Pięć złotych pierścieni
Cisza!
Mając pięć, zdejmiesz klątwę.
A jeśli zdejmiesz ją z siebie,
to może i ze mnie!
- Z nas. - Ze wszystkich.
Na klątwach i magii się nie znam,
ale elfów się nie boję.
- Tak jest. - Pokaż jej.
Szkoda, że jej tu nie ma, bo byś jej wygarnął.
Tato, idzie tu.
Jest przed drzwiami.
Chodź.
Zabierzcie nas.
Pomożemy wam.
- Chodźcie. - Dziękuję.
- Do środka. - Dziękuję.
- Szybko. - Ruchy.
- Po drodze jest pub? - Dobra.
Do niezobaczenia.
A masz, Pepper!
Spadamy.
Szybciutko.
Dalej. Ostrożnie.
Patrzcie, słońce.
Wyszłam na zewnątrz!
O nie.
Nie!
Nie mogę bez was żyć!
Znaczy mogę, ale po co?
- Powoli. - Delikatnie.
Prosto na kość ogonową.
Przygniotłem was.
O Boże!
Brawo, cukiereczku.
Tylko wejdę...
Nie ruszaj gwałtownie!
Niesamowite.
Tak chcesz się bawić?
To się bawmy.
Jestem królem świata.
Naciągnąłem coś.
Spokojnie. Fajnie było.
Nie skręcaj już tak, bo zwymiotuję.
Dwie osoby normalnego wzrostu jadą ulicą.
Witam sąsiadów.
To jakaś biedawersja Kringle's?
Mam chorobę lokomocyjną.
Nie bełtaj na mnie.
Wreszcie. Wolny od udręki wiecznych Świąt Bożego Narodzenia...
WESOŁYCH ŚWIĄT
Spalę tu wszystko.
W nogi!
- Fala! - Nadchodzi!
- Moja turniura. - Moje wszystko.
Niezła z ciebie dekoratorka.
To przewodnik rzeźnika?
Boże. Operacja!
Uwielbiam tę gierkę. Nigdy nie przegrywam.
Nie porazi mnie. Patrzcie.
Gary!
- O nie. - Sweeney Todd.
Wszystko w porządku?
A wygląda?
Chyba jest nawet lepiej.
Zaczekajcie.
To ważne.
Poważnie?
Wiesz, jak źle to się mogło skończyć?
- Wyjaśnię. - Skąd te kurczaki?
- To twoja sprawka? - Nie.
Cóż, poniekąd.
Chryste.
Chodzi o konkurs? Żartujesz...
Miałeś szukać pracy.
- Tata szuka innej pracy? - Odszedłeś?
Zwolnili cię?
To tylko redukcja.
Nie chciałem wam psuć świąt.
Ale to nic.
Poważnie.
Dopóki ja mam pracę.
Pokażę wam coś.
Wtedy wszystko zrozumiecie.
Tylko bez paniki.
- Musicie to zobaczyć. - Ostrożnie.
- Poważnie? - O co chodzi?
- Serio? - Co robisz?
- Co to? - Niezwykłe.
Co to ma być?
Właśnie to.
...nic nowego
Kto to śpiewa?
Oni.
Co?
O Boże.
No proszę, laleczka.
Smacznie wyglądasz.
- Cofnij się. - Co mówisz o mamie?
Widzę między nami ogień.
Mówi do mnie?
Pilnuj się. To moja żona.
Póki co.
Wybaczcie.
Miło poznać.
Przepraszam za Gary'ego. Jest okropny.
Mała czuje ten ogień.
Bo drzewko się pali!
- Uważaj, drzewo! - Pali się.
Ciągle coś podpalasz. Uważaj.
Taka robota.
Patrzcie na moją furę.
Ktoś zamawiał taksówkę?
Pip.
Uszanowanko, Holly.
Chris.
Czym oni są?
To moja żona, Carol.
Cześć.
Przychodzimy z kolędą Wśród liści
Nie.
Ale dziwnie.
Mój syn, Nick.
Wesoły święty Mikołaju Nakłoń ku nam ucha
Pamiętacie Holly.
Ostrokrzew i bluszcz
Moja najstarsza córka, Joy.
Radość się niesie
Moment.
Nasze imiona nawiązują do świąt?
Serio? Dopiero zauważyłaś?
To był mój pomysł.
- Jego. - Namówiłem na to mamę.
Fakt. Możemy pogadać?
Co tak cedzisz przez zęby?
Chodźmy na bok.
Kawałek stąd.
Ktoś ma kłopoty.
Gdzie tam.
Czym oni są i dlaczego gadają?
To świąteczne ludziki.
Widzę, ale to szaleństwo.
- Są nakręcane, na baterie? - Nie. Sprawdź.
Nie ma baterii.
To mali świąteczni ludzie. Ożyli.
- To straszne. - Co w tym strasznego?
Mówią, a ten mały mnie podrywa.
Tylko wydaję się taki.
Jeszcze jedno słowo,
a dolecisz do kolejnych świąt.
Ładnie pachniesz.
Nie są cudni?
Nic w tym magicznego. To przerażające.
Nie dotykaj tego.
Nic mu nie będzie.
Wiesz, co to jest?
To magia świąt.
Ja jestem magiczna, a Gary?
Raczej obrzydliwy.
Muszę znaleźć trzy pierścienie,
nim ten zegar wybije osiem razy w Wigilię.
- Czyli ta Popper... - Pepper.
- Pepper.
Pepper spełni twoje życzenie.
Tak. Wtedy wygram.
- Wygram i dostanę sto tysi. - Tak.
I będziemy mieli najlepsze święta w historii.
Oprócz pierwszych, to było coś.
- O tak. - Takie miałeś życzenie?
Wygrać konkurs?
- Nie pokój na świecie? - Koniec z głodem?
- Bezdomnością? - Ociepleniem?
- Misie polarne? - Album Drake'a?
- Kocham go. - Ja też.
Trafna uwaga, ale to nie tak.
Myślałem o rodzinie.
Za to go kocham.
Pamiętaj, jeśli ci się nie uda...
Co wtedy?
- Co? - Wtedy nie wygram.
Ale nie musimy się tym martwić, bo znajdę te pierścienie.
Tak.
Miejmy nadzieję.
Co masz na myśli?
Trochę optymizmu.
W porządku.
Zszywacz.
Zszywacz!
Dajcie jej ten zszywacz.
Kto go używał?
3 FRANCUSKIE KURCZAKI
2 SYNOGARLICE
12 DOBOSZY
Chodź, mały dudziarzu.
11 DUDZIARZY
I już.
Gnojki.
Mam was.
6 GĘSI
A ty tutaj.
I już.
W porządku. Mamy dwa pierścienie.
Pierwszy to...
Dwie synogarlice
Tak. Drugi to trzy...
Trzy francuskie kury
Właśnie.
Widzieliśmy też...
Siedem łabędzi
Potem gęsi...
Sześć gęsi
Ależ ją chętnie podpalę.
Jak pochodnię.
Gary.
- Tak. - Nie.
Spłonie w piekle.
Gary, zgaś to.
Pytanie.
Kim jest ta Pepper?
To jakaś twoja była?
Jedną poznałam, dalej była wściekła.
To fakt.
Żadna była. To elfka.
Podstępna. Stąd nowa zasada.
Nikt nie wychodzi do Wigilii.
- Co? - Może być.
- Mam próby. - Nie pójdziesz.
Ja mam zawody,
będą skauci.
Poważnie?
Z USC?
Tak.
No to musimy iść wszyscy.
- Muszę cię chronić. - Tak. Jako rodzina.
- Rozdzielmy się. - Co?
Oglądałeś kiedyś horror?
Jak się rozdzielasz, ktoś umiera.
To prawda.
Czarny umiera pierwszy, a jesteście czarni.
W sieci nikt nie słyszał o tej Pepper.
Rano zadzwonimy na policję.
- Co im powiesz? - Prawdę.
Że jakaś sadystyczna elfka nęka naszą rodzinę.
Faktycznie, bez sensu.
Znajdę te pierścienie.
Daruj sobie.
Po prostu oddaj jej wioskę
i figurki, przeproś za to,
czym ją wkurzyłeś, i z głowy.
To nie takie proste.
Czego mi nie mówisz?
O czymś mi nie mówisz.
Nie mogę po prostu odpuścić.
Nie ma opcji.
Dobra.
- Rozumiem. - Tak?
- Tak. - W porządku.
- Przysięgaliśmy. - Miałem ci przypomnieć.
- Co? - Zanim to powiedziałaś.
- Dobra. - Tak?
Pomogę ci, bo gramy w jednej drużynie.
Dlatego się wspieramy.
- Wspieramy się. - Wspieramy się.
W dziwactwach i szaleństwach.
Wspieramy się.
- Tego nie było. - Już jest.
W dziwactwach i szaleństwach. Wspieramy się.
Jestem z tobą.
Damy radę.
- Za to cię kocham. - Też cię kocham.
Jeszcze jeden.
Kocham was. Co dalej?
- O nie. - Ejże.
- Nie. - Zajmę się nim.
Chris...
Weź, nie w święta.
Zajmę się tym maluchem i wrócę za sekundę.
- Dostałaś list? - Tak.
Alarm rozbrojony.
Ruszamy.
Jesteś bardzo dzielna.
Dziękuję, Pip.
Sam się boję.
Pepper nie odpuści, dopóki nas nie znajdzie.
To nic. Możemy się nawzajem chronić.
To bardzo miłe.
Ale ja jestem maleńki.
Ja też.
Czy to skrzynka pocztowa?
Tak.
DO MIKOŁAJA
Damy radę.
Dziękuję, Pip.
Bułka z masłem.
Nie mam bułki.
To idiom.
Co to jest?
Środek stylistyczny. Kojarzysz Charliego Dickensa?
- Nie... - Moja mama znała jego matkę.
Gdzie jesteście, durnostojki?
Pip?
Ani drgnijcie. Nie oddychać.
Cordelia?
Latarnik?
Na Mikołaja. To slumsy.
Co za upadek.
Wyjdźcie, moi mali.
To ja.
Gdzie jesteście?
Halo?
- Proszę, nie. - Opowiem wam bajkę.
Ale musicie się pokazać.
Gdzie jesteście?
Wynoś się.
Zaczynam myśleć,
że celowo się ukrywacie.
No proszę.
Czy to ja?
Jestem piękna.
Dobrze, wychodzę.
A może nie?
Pędząc przez śniegi
W jednokonnych saniach
Jak to szło?
Zna ktoś tekst?
Poprzez pola mkniemy
Zanosząc się śmiechem
Nie będzie was wiecznie chronił.
Nie znajdzie ostatniego pierścienia.
Aby król Gwiazdki ocalił skórę, musi na półkę spojrzeć w górę.
Wrócę, gdy ósmą zegar wybije.
Wtedy poznacie, co wam los...
Naszykował?
Zaplanował? Nie, też nie.
Dziewczyny, sztafeta jak sztafeta.
Nic nadzwyczajnego, skaut z Notre Dame.
ORŁY
Joy, twój tata wie?
Hej, Joy.
Widzimy cię.
Nie przejmujcie się nim.
To chyba ci skauci z USC.
- Jasne. - Spójrz.
- Hej. - To oni, prawda?
To oni? Tak?
- Tak. - Tak?
Ten środkowy.
Słonko.
Hej!
- Do boju! - O Boże.
RODZINA
Usiądź.
Powoli mam dość.
Halo?
Zegar tyka, niegrzeczny kurczaku.
Polly nie chce tylko krakersa, chce was!
Żaden Carver nie jest bezpieczny!
Co to jest?
Jakiś dowcip. Jakbym miał mało kłopotów.
Brzmiało jak papuga.
Otóż to.
Ptaki.
- Co? - Ptaki?
To ptaki.
Ona z nami igra.
No dobra. Co robimy?
Weź lornetkę.
Rozejrzyj się. Jak coś, informuj.
- Robi się. - Jest tutaj?
Może być wszędzie.
Spójrz na to.
Nick, pan od matmy.
- Nie. - Pan Benedetto. Cześć.
Słonko.
Cieszy się, bo jesteś dobry z matmy.
Raczej z muzyki.
Idzie ci pogratulować.
Cześć. Widzę pana.
Zaraz podejdę.
Gdzie Nick?
NAGRYWANIE
Gotowe...
- Poszła. - Dalej, Joy.
- Dawaj! - Jedziesz!
- Możemy? - Dalej!
Musimy pomówić o Nicku.
Chce go pan pochwalić? Śmiało.
Za oblanie moich zajęć?
Przecież nie obleje.
Wiedziałabym.
Obleje?
- Kto co obleje? - O tak. Do potęgi.
Nie wiem, gdzie jest.
Muszę coś dodawać?
Lepiej nie.
Sport, temat, o którym nic nie wiem.
Ale trochę poczytałam.
Sprawdziłam największe ikony sportu wszech czasów.
Takie jak
Wade Gretzky,
Tiger Wools
i słynne trio, Le, Bron i James.
I największy z nich.
Michael B. Jordan.
Wiecie, co by powiedzieli, gdyby tu byli?
Że to nie jest gra.
Nie biegamy tu w kółko.
Nie podajemy pałeczki.
Pałeczkę trzeba chwycić
i wsadzić przeciwnikowi w komin!
To wszystko, biegiem!
Pierścień.
- Dojarka? - Cześć.
Mleczka?
Idź.
Co ty wyprawiasz?
Nic nie kumasz.
Bez żartów.
Idę, Joy. Jestem.
To się nie liczy! Co ty...
Nie jestem jakimś leszczem.
Co?
Czego tu szukacie?
Idźcie do cyrku czy coś.
Biegnij, Joy!
Nie rozumie pani, jakie to ważne.
Dziesięciu lordów skaczących.
Joy, co robisz?
Wyglądacie jak Prince.
Chris, pierścień! Musisz go zatrzymać!
Matematyka to królowa nauk...
- Posłuchaj, koleś. - Co?
Stul dziób.
Moment.
Tak!
Co pan mówił?
No...
A już miałem wszystkim dokopać.
Tym razem wam się upiekło.
Joy, to było niesamowite.
Dzięki, tato.
Masz pierścień.
- Wszystko gra? - Tak, mamo.
Jest i skaut.
- Gdzie? - Nie.
Załatwię to.
I co, widział pan?
Niesamowita, co?
Proszę posłuchać.
Nie rozmawiam z rodzicami
ani sportowcami.
Tylko obserwuję.
To się pan naobserwował.
- Widział pan, co zrobiła? - Tak.
Naliczyłem 20 naruszeń i wykroczeń.
- Zwykle tak nie biegam. - To prawda.
Jeśli pobiegła tak z takimi przeszkodami,
to jak pobiegnie dla USC?
Pewnie dobrze. Bo dla nas biegać nie będzie.
Notre Dame? Kto by chciał tam iść?
Ona nie pójdzie.
O co chodzi?
O kurczę.
Jasny...
Nie chcę o tym mówić.
Skłamałeś w sprawie matematyki.
Tylko nagiąłem prawdę.
I dokąd chcesz tak zajść?
Nie wiem, może do Białego Domu?
Mam ambicje.
Nie wytrzymam.
Nie powiedziałem, że sobie nie radzę,
bo wiem, co o tym myślicie.
A ja umiem mówić za siebie.
Nie zrzucaj tego na mnie.
Wiedziałaś, że to skaut z Notre Dame.
Tak.
Nie chcę iść na USC.
Nie chcę tu jadać kolacji.
Chcę mieć własne życie.
Nie ma w tym nic złego,
ale nie okłamuj nas.
Wiecie, jak ja haruję,
żebyście mieli, co najlepsze?
Najlepsze święta?
Wszystko robię dla was.
Nie. Robisz to dla siebie.
Wszystkie te świąteczne bzdury.
Dość.
To dla ciebie.
Chcesz naszej pomocy, ale wszystko robisz sam
i tylko czekasz, aż będziemy cię chwalić.
„Najlepszy tata”.
To nie pomaga.
Oboje pracujemy.
- Wiem. - Dobra.
Nie teraz.
To wszystko prawda.
Dobra?
Chcę przeprosić za wiele rzeczy.
Nie powiedziałem wam całej prawdy.
- Jeśli znajdę pierścienie, wygram. - Tak.
A jeśli nie,
dołączę do nich.
- Co? - Że co?
Boże, Christopher.
Już to wiedziałeś.
No tak, ale to podniosła chwila.
- Nie. - Tato.
Też staniesz się takim ludzikiem? Na zawsze?
- Tak. - Czemu nie mówiłeś?
Myślałem, że sam sobie poradzę.
Sam?
- Chryste. - A teraz zmienię się w...
- Nie płacz. - Będę malusieńki.
Stłukłabym cię.
Nie pozwolisz jej zabrać taty. Prawda, Pip?
Nie pozwolę, moja droga.
Cukiereczku.
Nie płaczę. Oczy mi się pocą na widok uroczych rzeczy.
Nie, kochanie. Wstawaj.
Nie damy jej zmienić taty
w dziwaczną zabawkę z Happy-Meal sprzed lat.
Bez urazy.
- Nie obrażam się. - Ja trochę.
Mama ma rację.
To wspólny problem.
Rodziny Carverów.
Tak.
Jesteśmy rodziną.
I zrobimy to razem, jako Carverowie.
- Jesteśmy Carverami! - Tak!
Wy w zasadzie nie jesteście.
Członkowie honorowi.
Tymczasowo.
Tymczasowi honorowi Carverowie!
- Poważnie? - Hej.
Mają go te drzewne stwory.
Nie bądź taki pewien.
Pepper nie można ufać.
Była tu wczoraj, szukała nas.
Była w moim domu?
Powiedziała, że nie znajdziesz ostatniego pierścienia.
- Zawsze jest haczyk. - Tak robi.
Gdy zegar zacznie bić, a ty pomyślisz, że wygrałeś...
Przegrasz.
Wspominała też o twórcy prezentów.
Aby król Gwiazdki ocalił skórę,
musi na półkę spojrzeć w górę?
Na półkę. Co to znaczy?
Co? Poważnie?
Elf na półce.
Elf, no tak.
Tak. Elfy robią prezenty. Pepper jest elfem.
Pepper ma pierścień.
Widzisz?
Miło mieć pomoc od bliskich, co?
Miło, faktycznie.
A jeśli potrzebujesz specjalistki od operacji...
To ja!
Śmiało, za mamą. Mam pomysły.
Słyszeliście mamę. Dalej.
- Co ona robi? - Wkręciła się.
Dobra.
Dobrze.
Dzisiaj zrobimy tak.
Ludziki, staniecie z przodu.
Po co?
Na przynętę.
Wolałem, jak Chris rządził. Nieskutecznie, ale bezpiecznie.
Nie pytałam.
Chociaż raz zgadzam się z Garym.
Chcecie złapać elfkę czy nie?
- Nie odbieraj! - Nie!
Słuchaj, durniu, coś ci powiem.
Dorwiemy cię. Zadzierasz z niewłaściwą rodziną.
- Lepiej nie... - Mówi pan Benedetto.
Co wy tam...
O nie. Pomyłka.
Dobra. Słuchajcie.
Będziemy potrzebować koła pasowego, sklejki i lampek.
Mnóstwa lampek.
Mówisz moim językiem miłości.
Słonko, dasz radę zrobić lasso z lampek?
Mój mężulek.
Wesołych świąt wszystkim.
Przed wami specjalna relacja
ze Świątecznej Alei w El Segundo.
I szczodrościowe szaleństwo!
ŚWIĄTECZNA ALEJA
Nasi sponsorzy od tygodnia oceniają domy.
Jedna ze szczęśliwych rodzin
wygra główną nagrodę
i otrzyma czek na 100 000 dolarów.
Tak?
Nie czek.
Nagrody o wartości 100 000 dolarów. Coś nie było jasne?
Nie było. Jakie nagrody?
Zobaczcie sami. Prosimy o nagrody.
PAKIETY NAGRÓD
Są bony upominkowe do Tony's Tacos.
Każdy dzień będzie taco wtorkiem.
Tacos?
Sto tysięcy dolarów w tacos?
Nie forsa? Tacos?
Tato, skup się.
Zmienią cię w figurkę.
Skup się na planie.
Tacos są głupie.
Sto tysi w tacos? Boże. To niewiarygodne.
Co jeszcze takie jest?
Że nie zwolniłem agenta?
Magia i muzyka przygotowana przez mieszkańców.
Lecimy!
Nocny wiatr
Powiedział do owieczki
Czy widzisz to, co ja?
Wysoko na niebie, owieczko
Rzuca.
Zdobywa punkty! Przyłożenie.
Czy widzisz to, co ja?
Gwiazda, gwiazda...
Widzicie to, co ja?
Z ogonem wielkim...
To do nas.
...jak latawiec
Z ogonem wielkim jak latawiec
Miętówka.
Tam jest.
Leć.
Miętówka.
Tam jest. Złodziejka radości.
Pip!
Witaj, stary przyjacielu.
Witaj, mała diablico.
Zakręcony dzień?
Złap mnie.
Czas wiać.
No. Teraz!
Mam cię!
Zadarłaś ze złą rodziną.
Poważnie? Ta Umpa Lumpa narobiła tylu problemów?
O nie. Weszłam prosto w pułapkę.
A może ty w moją?
O czym ty mówisz?
Mikołaj jest za bardzo pobłażliwy.
Ode mnie dostaniesz węgiel do skarpety.
Masz problemy z gniewem.
Maleńkie.
Mam ostatni pierścień.
Wygrałem!
Wygrałem.
Czyżby?
Jasne. Muszę się wiele nauczyć o świętach.
Nieważne, jak ozdobisz dom.
Ważne, kto jest w środku.
Tak.
Nic innego się nie liczy.
Jak nie przestaniesz mi prawić kazań...
A to co?
Ale pędzi!
Tato, co to jest?
Peppermint!
Szlag.
Czy ja mam zwidy?
Mikołaju, siemano!
Wiedziałem, że jest czarny!
O Boże, czarny Mikołaj!
Widzę tylko Mikołaja.
Kolor dziadka do orzechów?
Biały.
Mikołaju, kochamy cię.
- To Święty Mikołaj. - To Mikołaj. Cześć!
Wiedziałam!
Peppermint!
Peppermint?
Przeginasz, Peppermint.
No hej. Kurka.
Świetnie wyglądasz.
Co to za dieta?
- Mniej ciastek? - Coś ty narobiła?
Wiem, jaki jesteś zajęty.
Postanowiłam pokazać paru osobom prawdziwy sens świąt.
To ciebie trzeba czegoś nauczyć.
Co?
Rany, Mikołaj.
Mikołaj, tak?
Witaj, Christopher. Tak.
Zna twoje imię.
- Bardzo was przepraszam. - Nie ma sprawy.
Naprawdę tu jesteś.
Słuchaj, jestem grzeczny?
Mam wszystkie pięć pierścieni.
Nie mówiłam, że jest pięć.
Mówiłaś.
„Nim zabrzmi zegarowa wieża, niechaj pierścienie złote zbierze”.
Jest pięć pierścieni.
Czyżby?
Dwanaście.
Tato, jest 12 kuropatw.
Co? Dlaczego 12?
- O nie. - Co?
Ta kolęda, 12 dni świąt. Powtarza się.
Ona zawsze zmienia zasady. To cała sztuczka.
Dlatego nikt nie wygrywa.
To jakieś wejście dla zwierząt?
Śpiewa się to w kółko.
Ciągle się coś dodaje.
I 12 kuropatw.
Czyli co, matma?
I dwie synogarlice.
- A potem się powtarza. - Jedenaście razy.
- Czyli... - Są 22 synogarlice.
Czyli nie ma pięciu pierścieni.
Jest 40.
- Czterdzieści. - O Boże.
On ma rację. Jakim cudem?
Nie wiem.
To muzyka,
ale też matma.
Ja liczę.
To rachunek różniczkowy?
Co? To mnożenie, baranie.
Ale masz rację. Raz.
Moment.
Czterdzieści pierścieni?
Ale was zrobiłam. A wy szukacie pięciu.
A było 40.
Peppermint.
- Wystarczy. - Nie.
Zawarł umowę. Podpisał i w ogóle. Patrz.
Widzisz? Podpisane.
Nic nie zrobisz, umowa to umowa.
Umowa to umowa.
Sporo tu drobnego druku.
Nie możesz oczekiwać, że ktoś to przeczyta.
Ojej.
Wpadłeś.
O Boże.
Chwileczkę.
Jesteś Świętym Mikołajem.
Na pewno możesz to podważyć.
Christopher, podpisałeś to. To twój podpis.
Tylko ty możesz zdjąć klątwę.
Słyszysz to, co ja słyszę?
A wy tu skąd?
Cofnijcie się.
Tik-tak, już prawie ósma.
Mamy teraz zdobyć 40 pierścieni?
Nie. Macie ich nie zdobyć.
Peppermint, ostrzegam...
To ja ostrzegam ciebie, starcze.
Zmiękłeś.
Wszystko się zmieni.
Nadciąga Peppermint!
- Nie! - Na Rudolfa!
Lećcie, moje ślicznotki. Lećcie!
Czy ona kopnęła Mikołaja?
Tak było.
O Boże.
Rety.
- Potrzebujemy pierścieni. - Ile mamy?
- Pięć. - Dobra, mamy pięć.
- Czyli 35. - Tak.
- Jestem geniuszem. - Nie, kochanie.
Łapmy, ile się da.
- Rozdzielmy się. - Zabroniłaś.
- To nie horror. - A co to?
W porządku, Mikołaju?
Wszystkie elfy takie są?
Co za pokolenie.
Racja.
Skąd się wzięły te ptaszyska?
Trafił cię.
Ale trafił.
Na pewno nic nie możesz zrobić?
- O tak. - No nie.
Mikołaju.
Wpadnij czasem do sklepu.
Przedstawię cię elfom.
Ciastek, Iskierka, Maluch...
Streszczajmy się.
Mrużko, Maluch, Paluch i Smrodek.
On nie wchodzi do środka.
Lubicie jajecznicę?
Zapraszam na Świąteczną Aleję.
Dla takich akcji mogę tu żyć.
Ożeż!
- Dziękuję. - Hej.
W porządku.
- Już, Bruce. - Dziękuję.
- Tak. - Dzięki.
Ale powoli się zamyka.
Nie mogę.
Szybko biegasz.
Znam się na tym.
Ja też. Zadzwoń.
O Boże.
Kiepsko.
Ona wie, która godzina, ale Chris nie.
- Dobra. - Co robimy? Czekamy?
Czas wsiąść za kółko.
Nie.
Co? Jeszcze nie czas. Mamy pięć minut.
Carol!
Gdzie pierścień?
Przepraszam.
Jest.
Co robicie?
Kim są ci goście?
- Musimy zdobyć pierścienie. - Co?
- Na tym bębnie. - Bitwa orkiestr.
Lecimy.
Dajcie ich bliżej.
Wtedy ich dosięgnę.
Carol!
Dajesz, Nick.
Co jest?
O nie.
Pilne.
Koleś od domu, który nie chciał się zaświecić,
skurczył się.
Dorwała mnie.
Mam jeszcze czas.
Idę.
Patrzcie pod nogi.
Nie wiem, co się stało. Nigdy...
Dokąd on poszedł?
Niech się zbliżą.
Przód w szeregu.
Tyle możemy. Twoja kolej.
Lecimy.
Mam.
Co?
Mam je.
- Carol, tutaj. - Chris!
Carol!
Szlag.
Co za prymitywna kura!
Uwaga, jadą piękni i szybcy!
To ja powinienem prowadzić.
Wiem, co czuje Barbie!
Lecimy!
A kierunkowskazy?
To Chris.
Pip! Cordelia!
Boże, za późno.
- Wsiadaj! - Chris, wskakuj!
- Hej! - O rety.
Już nie pójdę do Popeye's!
Wsiadaj!
Chyba żartujesz.
- Gazu! - Dalej!
Co się stało? Nie ma jeszcze 20.
Pepper przesunęła wskazówki.
Mówiłem ci, ona zawsze oszukuje.
Wciąż mam czas. Musimy zdobyć pierścienie.
Będziemy udawać, że nie jest ze szkła?
Serio?
Jest jeden. Ostro w lewo, całym ciężarem!
- Łap! - Tak jest!
O to chodzi. Pięknie, Pip.
To jeszcze nic. Patrz na to.
Nazywam to szaszłykiem.
Raz, dwa, trzy.
Trzy obrączki po trzech mężach Cordelii.
Unieważniono te małżeństwa.
Bomby, uwaga!
Dam radę!
- Nie ma przyczepności. - Szybko!
No dalej!
To nie jedyny problem.
Daj mi to.
Nie tykaj mi kija.
- Załatwię to. - Chyba wiem.
Lecimy!
Dźgnij kuraka.
Oby się udało!
Dalej, Chris!
No, imponujące.
Tak! Mam pierścień. Dalej.
Świetnie nam idzie.
Koniec drogi, robaczki.
Czemu zawsze nas znajdujesz?
No to nas przycisnęła.
Podpisałeś umowę.
- To niesprawiedliwe. - To tylko biznes.
Tato, nie!
Jesteś zła.
O Boże.
Spokojnie.
Zaczekajcie.
Chris. Rany.
Niech to.
Nie sądziłam, że do tego dojdzie.
Wiem, skarbie. Jak w Strefie Mroku.
Tato, nie.
Jak to naprawić?
Tatusiu.
Nie ukrywam.
To najgorsze święta.
Dobrzy ludzie też miewają ciężko.
Ale kto ma rodzinę
i miłość,
przetrwa wszystko.
Zawsze lepiej z kimś
niż samemu.
Joy, wybierz sobie dowolną uczelnię.
Nikt cię nie powstrzyma.
To twój wybór.
Nick, twoja muzyka jest dobra.
Świetna.
Zrozumiałem to.
Synu, jesteś artystą i liderem.
Dziel się tym darem.
Holly, córeczko,
każdy dzień z tobą to święta.
To twój dar dla świata.
I dla mnie.
Carol, musisz sobie poradzić beze mnie.
Nie, Chris.
Bez ciebie nie jesteśmy Carverami.
Jaka szkoda.
Pożegnajcie tatusia.
Moment.
Mikołaju. Musisz nam pomóc.
Nie kombinuj, dziadku.
Wygrałam uczciwie. Potrzebowali 40 złotych pierścieni.
A ile mają?
Policzyłem, 38.
Trzydzieści osiem.
Na pewno?
Tak.
Trzydzieści dziewięć!
I moja obrączka! 40!
Moja ręka.
- Wróciłeś. - Co się stało?
Aleś ty ciężki.
Cześć.
Kocham cię.
Kocham was wszystkich.
- My też cię kochamy. - Boże.
Rety.
- Holly. - Kocham cię.
Te się nie liczą.
- Czterdzieści pierścieni. - Nie.
Sama tak powiedziałaś.
Nie.
Nie!
No nie!
Nie.
A co z nami, maluczkimi?
Mikołaju.
Możesz im pomóc?
Należą do mnie.
Też zawarli umowę i przegrali.
To prawda. Nic nie mogę zrobić.
Ale jest pewien sposób.
- Jaki? - Świąteczne życzenie dziecka.
Oprah mówi, że mogę wszystko!
- Impreza! - Skaczemy!
O rany.
To niesamowite.
- Wróciłem. - Cudownie!
Co tu się odpier...
Holly, mój aniołku.
- Jesteś Gary? - A ty moja?
Nie w tym sensie.
No chodź, nie podobam ci się?
- Nie. - No dobra.
Co my wyprawiamy?
Brawo, Święty Mikołaju.
Dlaczego?
O to poprosiłam Mikołaja.
Na święta.
Poelfiło cię?
Zło zwalczaj uściskiem.
- O nie. - Nie!
Nie.
Dlaczego jest tak ciepło?
O to chodzi.
Jeśli obiecasz czynić dobro, pozwolę ci wrócić na biegun.
Stoi.
Moment.
Po tym wszystkim, co nam zrobiła?
Jestem Świętym Mikołajem. Każdemu daję drugą szansę.
Przestań, sporo namieszała.
Zasłużyła na chłostę czy coś.
Dawno nie byłam chłostana.
Czas najwyższy.
Chodźcie. Musicie zdążyć na święta.
- Cześć. - Pa!
- Ja z przodu! - Będę pierwszy!
Tak to nie działa!
Moje szpilki!
Będę za tobą tęsknić.
Szkoda, że musisz iść.
Pewnie czeka na ciebie rodzina.
Tak.
Rodzina.
To prawdziwy dar, prawda?
Prawda.
- Wesołych świąt, Pip. - Wesołych.
No dobra.
Patrzcie, odlecą.
Wesołych świąt wszystkim!
- Pa, Cordelio. - Pa.
Posłuchaj dzwonków sań Dzwonią, dzwonią tu
Chodź, jest piękna pogoda Na wspólny kulig znów
Na zewnątrz pada śnieg Przyjaciele wołają już
- Pa! - Do widzenia!
Chodź, jest piękna pogoda Na wspólny kulig znów
O rety.
- Hej! - Nie do wiary. Śnieg?
- Spójrzcie. - To cud.
No nie.
Co się stało?
To nie śnieg.
Szlag.
- Żartujesz. - To od Bruce'a.
Myślałam, że to cud.
Wyglądał jak prawdziwy.
ZWYCIĘZCY CARVEROWIE
Chyba był.
Niezłe.
Jak tacos u Tony'ego.
Niech każdy dzień będzie...
TONY'S TACOS KAŻDY DZIEŃ TO TACO WTOREK
Bożym Narodzeniem.
Jak to przebijemy za rok?
- Nie przebijemy. - Co?
- Poważnie? - Żartuję.
Dobre wieści.
Za 10 miesięcy Halloween.
Poważnie, mamo?
Nieźle.
Wesołych, Bruce.
Hej, Chris.
- Cześć. - Dziękuję.
Nic dla ciebie nie mam.
A co to jest?
- Czy to... - To polar.
- Prawdziwy? - Tak.
- To bardzo miłe. - Tak.
Uwielbiam polary.
No proszę.
Od razu pomyślałem o tobie.
Mało kto wie, że to oddychający materiał.
Bardzo oddychający.
To nie ptaki, prawda?
Oby nie.
Halo?
Do ciebie.
Noś z przyjemnością.
Jasne.
- Jaki to rozmiar? - Halo?
Twój.
Oczywiście.
Również wesołych świąt.
Do widzenia.
Dostałam pracę.
- Dostałam! - Masz tę pracę.
Mówisz poważnie?
Dostałaś?
- Super. - Niesamowite.
Otwórz.
Wzięli mnie.
- Mamo. - Dostałam pracę.
- Nie do wiary. - Dostałam.
Nie trzeba.
Dobra.
Pip, wróciłeś.
- Dzień dobry. - Wszystko gra?
Tak, byłem w okolicy, więc wpadłem.
- Pip. - Wesołych świąt, aniołku.
Też miałem życzenie.
Nie spędzać świąt sam.
- Przyjmiecie mnie? - Dajcie mu taco.
- Taco. - Taco?
- A to co? - Karton wina.
- Jak miło. - A to co?
Świeżo upolowana kaczka.
Świeżo zabita kaczka.
- Pycha. - Tak.
Świąteczny cud.
Wejdź. Usiądź.
Zapraszamy.
- Dziś jemy tacos. - Śmiało.
Na pewno jakoś się uda
przyrządzić tę kaczkę...
- Kochanie, umiesz... - W życiu.
Pasuje jak ulał.
- Tak. Ma sportowy krój. - Utrudnia oddychanie.
ZWYCIĘZCA 2023
To Bruce, a to Pip. Pip, Bruce.
Miło mi. Lokalny modniś?
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
Cześć. Dobrze cię widzieć.
Miała być druga szansa.
Dostaniesz ją.
Wierzę w ciebie.
Jeśli będziesz dobrą ozdóbką,
zasłużysz na pracę w stajni.
Wszystko, tylko nie to.
Będziesz szuflować łajno.
Mogę coś zrobić?
Mam wrażenie...
Wściekam się, bo...
Nie możesz zmieniać ludzi w ozdoby.
Przepraszam, no.
CHRIS CARVER NOWY WŁAŚCICIEL
Niszczysz mi życie.
Czemu wybrałeś tubę?
Wezwała mnie.
Tuba? Ciebie?
- To... - Co mówiła?
Mam tu krakersa, strasznie uwiera.
- Krakersika? - Nie.
Mam czekoladę!
To się zmieni, bo Peppermint...
Biały Mikołaj by nam pomógł.
- Sorki. - No weź, stary.
Tylko wygląda na ciężkie.
- Jest ogromne. - Gotowa?
Nie! Nie pchaj!
- Pcham! - Nie!
Boże.
- Nie umiem tak. - Święta.
Ja tak nie hałasuję. A jak poznałem waszą mamę?
Na imprezie usłyszałem krzyk.
- Dalej! - Dalej!
Powiem wam coś o tacie.
Umie tańczyć i śpiewać. Co?
Jestem tu, słyszą cię. Nie tak głośno.
Przetłumaczone przez: Konrad Szabowicz