Sądzę, że każdy, kto jest kowalem swego losu, jest nieustraszony.
Nie może być inaczej.
Uważny, ale nieustraszony.
Ja podejmę w życiu własne decyzje
i zarobię własne pieniądze.
Kupię własny samochód i pójdę własną drogą.
Nie będę od nikogo zależna.
Gdy stajemy się od kogoś zależni, wówczas coś tracimy.
Tracimy prawo do podejmowania własnych decyzji.
Po prostu trzeba o to powalczyć.
Podejmowanie ryzyka, by zrobić coś po swojemu, może wzbudzać lęk.
A więc trzeba zdobyć się na odwagę.
Shania zmieniła muzykę country, ponieważ mówiła tak:
„Aha, to tu są granice? Fajnie”.
Ona pierwsza wyszła poza schematy, przekraczając bariery gatunków muzycznych.
Była pionierką.
Jest wszechstronna. Gra na gitarze, pisze piosenki,
daje odjazdowe koncerty.
Była silną kobietą w świecie muzyki country,
a kobietom rzadko udaje się to osiągnąć.
Trzeba było wziąć młot, żeby zwalić ją z nóg.
100 MLN PŁYT SPRZEDANYCH NA ŚWIECIE
Sprzedaż płyt, nie streaming.
TRZY KOLEJNE DIAMENTOWE PŁYTY
Ilu artystów powtórzyło swój sukces raz, a co dopiero dwa razy?
WALKA. SUKCES. STRATA. MIŁOŚĆ. SPUŚCIZNA.
Nie nosi kapelusza z napisem: „Jestem feministką”.
Po prostu nią jest.
Shania Twain zmieniła kulturę.
Utorowała drogę nie tylko kobietom w świecie muzyki country,
ale wszystkim muzykom i muzyczkom.
Jesteście gotowi?
Spytałam,
czy jesteście gotowi.
Większość dzieciństwa spędziłam w średniej wielkości miasteczku górniczym
Timmins, w Ontario.
SHANIA MIESZKAŁA W SKROMNYM DOMU Z RODZICAMI JERRYM I SHARON TWAIN.
BYŁA JEDNĄ Z PIĘCIORGA RODZEŃSTWA
Było nam ciężko, jeśli chodzi o pieniądze.
Zawsze był problem z opłaceniem rachunków za prąd,
czynszu.
Zawsze był problem z robieniem zakupów.
Więc to były ciągłe zmagania.
Mama kochała muzykę.
Oboje rodzice kochali muzykę, więc zawsze coś u nas grało.
Głównie country.
Często słuchałam Dolly, na przykład albumu Coat of Many Colors.
Dolly Parton wywarła na mnie duży wpływ.
- Moja droga, ale wyrosłaś. - Rosnę, nie?
Miała bardzo ciekawe życie.
Dorastała w małym domu. Było dużo dzieci, ale mało pieniędzy.
Byłam zafascynowana jej historią i się z nią utożsamiałam, więc myślałam:
„Jeśli ona przeszła tak daleką drogę z tego miejsca i skończyła aż tutaj,
to pewnie to możliwe.
Może ja też mogę…
Może mam jakąś szansę”.
To ja zawsze okupowałam radio.
Ciągle zmieniałam stacje
i wybierałam muzykę, której mieliśmy słuchać w aucie.
Zawsze próbowałam śpiewać harmonie,
ciągle wtórując.
Myślę, że to chyba wtedy mama rozpoznała,
że mam inny
słuch muzyczny niż przeciętne dziecko.
Uznała, że powinnam go rozwijać i zostać małą piosenkarką.
Gdy miałam trzy lata, mama stawiała mnie na blacie
i śpiewałam dla ludzi w restauracji.
Wtórowałam szafie grającej.
Wszędzie, gdzie mama widziała publiczność,
zabierała mnie tam, żebym śpiewała.
W wieku ośmiu lat zaczęłam grać na gitarze.
Tata nauczył mnie pierwszych trzech akordów.
D, G i A.
Pamiętam to doskonale.
Mama marzyła o tym, żebym została profesjonalną piosenkarką.
OD ÓSMEGO ROKU ŻYCIA
MAMA ZABIERAŁA SHANIĘ NA WYSTĘPY PO GODZINACH W LOKALNYCH BARACH
Mawiała: „Dobra, to przyjdę po ciebie,
gdy tata zaśnie.
A potem się wymkniemy i
pójdziemy do baru, i zaśpiewasz parę piosenek”.
Czasem, kiedy wracałyśmy, tata nadal spał,
a czasem na nas czekał.
To się dobrze nie kończyło.
Byłam przerażona wyjściem na scenę.
Jako dziecko mogłam wejść do baru,
gdy prawnie nie można już było sprzedawać alkoholu,
choć stoliki były pełne drinków zamówionych przed zamknięciem.
Istne szaleństwo. Rano miałam lekcje.
Mama miała obsesję.
Żadne inne dzieci nie śpiewały w barach.
Koniec, kropka.
To nie było normą. Nie.
Pamiętam, że zawsze starałam się mieć w repertuarze sto piosenek.
Jednocześnie.
Gdyby zespół nie znał jednej piosenki, to znał inną – mniej więcej o to chodziło.
I mogłam też śpiewać na prośbę.
Dorastanie w domu pełnym przemocy
było
okropne.
Ale ja
uciekłam w muzykę,
by odciąć się od całej reszty.
Wszystko, co widziałam, słyszałam i o czym myślałam, to była muzyka.
Ponieważ mama powtarzała:
„Dasz radę. Uda ci się”,
wydawało mi się, że to miało nas jakoś ocalić.
Była to dla mnie taka odpowiedzialność,
zostać artystką, robić to zawodowo.
SHANIA ŚPIEWA „TO DADDY” W WIEKU 11 LAT
BĘDĄC W TRASIE Z MATKĄ, SHANIA POZNAŁA MIEJSCOWĄ PIOSENKARKĘ MARY BAILEY.
TO BYŁ POCZĄTEK WYJĄTKOWEJ RELACJI
Miałam koncert w Północnym Ontario,
a Shania była moim supportem.
Ta dziewczynka, blisko 11-letnia,
z gitarą większą od niej,
usiadła i zaśpiewała, a ja byłam za kulisami i powiedziałam:
„O rety, to niewiarygodne”.
Ten dźwięk, ten głos, ta kontrola, już na tak wczesnym etapie.
Miałam łzy w oczach, bo w jej głosie było tyle emocji.
Była tam jej matka, Sharon.
Sharon zapytała, czy mogłabym z nią popracować.
Ja już wtedy, od samego początku, myślałam, że ta dziewczynka ma szansę.
SHANIA GRA W SZKOLNYM ZESPOLE W SZKOLE ŚREDNIEJ I ZAWODOWEJ W TIMMINS
Wiedziałam, że kocham muzykę.
Zawsze śpiewałam, zawsze byłam kreatywna muzycznie.
Kiedy byłam już nastolatką,
występowałam w telewizji w tym dziwnym programie.
Miło mi znów ją u nas gościć, ma 15 lat,
przed państwem panna Eilleen Twain! Powitajmy ją.
Gdy miałam 16 lat, już wtedy
bardzo chciałam śpiewać rocka.
Moim rodzicom się to nie podobało,
bo myśleli, że będę śpiewać „ich country” do końca życia.
1981 – SHANIA WYKONUJE UTWÓR PATA BENATARA „HIT ME WITH YOUR BEST SHOT”
Chcieli, żebym była następną Tanyą Tucker.
A ja chciałam dać czadu.
Chciałam pokazać moją energię i wyjść zza gitary.
To była trudna przemiana, bo zawsze byłam nieśmiałą wokalistką.
Kiedy zaczęłam śpiewać rocka,
zaczęłam rozwijać mój własny styl.
Rozwijałam się twórczo i artystycznie,
a to wpłynęło na pisanie moich piosenek.
Mare była dla mnie wielkim wsparciem, zachęcała mnie do pisania piosenek,
nagrywania demo.
To właśnie wtedy pomyślałam, że ona naprawdę ma talent.
Ma w sobie coś wyjątkowego.
Zamierzałam nagrać demo,
żeby zainteresować producentów i wytwórnie płytowe.
I…
wtedy moi rodzice umarli.
DN. 1 LISTOPADA 1987 RODZICE SHANI ZGINĘLI W WYPADKU SAMOCHODOWYM
W WIEKU 22 LAT SHANIA MUSIAŁA ZAOPIEKOWAĆ SIĘ
MŁODSZYM RODZEŃSTWEM: MARKIEM, DARRYL I CARRIE-ANN
Nikt nie był w stanie pomóc mi uporać się
z żalem.
To był druzgocący okres.
Straciła nagle grunt pod nogami.
Powiedziała mi: „Mary, nie wiem, co teraz zrobię. Naprawdę nie wiem”.
W tamtym momencie naprawdę chciałam to rzucić…
i
poszukać zwykłej pracy.
Teraz mam dzieci. Mam dzieci na utrzymaniu.
Jak ja sobie poradzę?
Ale Mary Bailey powiedziała mi, że poszukują piosenkarki w kurorcie
o nazwie Deerhurst w Huntsville, w Ontario.
RECEPCJA I PAWILON
To był kurort, w którym organizowano występy.
Realizowano tam produkcje off-broadwayowskich musicali.
Praca polegała na występach.
To była jej szansa, by zarobić na utrzymanie rodziny.
Okazało się, że występy na żywo były dużo lepiej płatne,
nawet na tak niskim poziomie, niż zwykła praca na etacie.
To były przyzwoite pieniądze.
Mogłam utrzymać braci.
Śpiewając w tym kurorcie, mogłam wyżywić rodzinę.
Raz w Deerhurst miałam występ w stylu Las Vegas,
co było dla mnie totalną nowością.
Po raz pierwszy coś takiego robiłam.
Eilleen Twain. Co wy na to? Niech was usłyszę!
To było przerażające. Nie miałam zielonego pojęcia, co robię.
Nie wiedziałam,
jak na przykład śpiewać i nosić buty na obcasach.
Jednocześnie.
Musiałam się szybko uczyć, bo to była moja praca.
W międzyczasie nauczyłam się
szanować i doceniać to,
że mam prawdziwy talent i szkoda byłoby go zmarnować.
Byłam zajęta próbami, bieganiem z dziećmi w tą i z powrotem.
Tak przed, jak i po występach wracałam do domu i pisałam.
Nie było innego sposobu, by iść naprzód, jak tylko harować.
I to by było na tyle.
ŚWIĘTA BOŻEGO NARODZENIA 1991 – SHANIA GRA DLA RODZINY I PRZYJACIÓŁ
Mogłam tylko dalej pracować, nagrywać demo, pisać piosenki
i liczyć na szczęśliwy traf.
Shania zaczęła koncentrować się na tym i rozumieć, kim tak naprawdę jest
i w jakim kierunku chce podążać.
Powiedziała mi: „Wiesz co, Mary,
jestem gotowa na country”.
KOLEBKA MUZYKI COUNTRY
Nashville 95, WSM-FM…
1992 – SHANIA PODPISAŁA PIERWSZY KONTRAKT NAGRANIOWY
Moja debiutancka płyta była właściwie odzwierciedleniem
mnie jako nowicjuszki w mieście, w Nashville,
stąpającej ostrożnie i próbującej odnaleźć własną drogę
jako artystka z własnymi pomysłami,
tak aby nie wyrzucono mnie z miasta.
Byłem wiceprezesem działu A&R,
kiedy podpisałem kontrakt z Shanią.
Najbardziej pamiętam brzmienie jej głosu.
Nie można go przyrównać do głosu żadnej innej piosenkarki.
Jej piosenki,
i nie mówię tego w złym sensie,
ale niektóre z jej piosenek były według mnie niekompletne,
jak na tamte czasy, i
nie brzmiały do końca jak muzyka country,
a przynajmniej nie tak, jak pojmowano ją wówczas.
Zaczęliśmy więc szukać piosenek
wśród innych autorów i wydawców w mieście.
Moje piosenki miały w sobie zdecydowanie więcej pikanterii.
I dla działu A&R
nie było w nich wystarczająco country,
więc musiałam dostosować swoje oczekiwania do sytuacji.
Nie uskarżałam się na to.
Zaakceptowałem to.
Nie było
zbyt wiele mojego kreatywnego wkładu
w tamtym albumie.
Może poza moją interpretacją piosenek
czy sposobem wyrażania się, tego typu elementami w studiu.
Ale to było za mało, bo sesje trwały trzy godziny.
A co mogłam zrobić w trzy godziny?
To wystarczało do nagrania piosenek reklamowych.
Starałam się być kreatywna, ale nie miałam czasu na eksperymenty.
Nie miałam czasu na wdrożenie…
na wdrożenie się w projekt.
Byłyśmy dwiema kobietami – artystka i jej menedżerka.
Wydaje mi się, że nie traktowano nas poważnie.
Shania, witamy. Wyglądasz fantastycznie.
- Naprawdę. - Dziękuję.
Sądzę, że jednym z istotnych aspektów w biznesie jest prezentacja,
a wygląd odgrywa tu kluczową rolę.
Twoja uroda idzie w parze ze świetną piosenką.
Czy to naprawdę ostatnie nagranie na tej płycie?
- Nie, kłamałam. - Kłamałaś?
- Tak trzymać. - To prawda.
A oto album zatytułowany Shania Twain.
Łatwo go zapamiętać, bo jest nietypowy,
a na okładce jest ładne zdjęcie.
Gościmy dziś u nas Shanię Twain.
Jej debiutancki album robi wokół siebie sporo szumu.
- Wyglądasz i brzmisz świetnie. - Dziękuję.
Musisz pracować trzy razy ciężej niż przeciętny piosenkarz country,
żeby mieć jakąś szansę.
Nieustępliwość była jedyną drogą,
żeby traktowano mnie poważnie.
Trzeba walczyć do upadłego. Czy warto?
Nie wiem. Może kiedy jest się młodym,
czemu nie?
Dla kobiet, szczególnie w muzyce country,
są ustanowione zupełnie inne standardy niż dla męskich wykonawców country.
Johnny Cash mógł z powodzeniem śpiewać o zastrzeleniu kogoś w Reno,
o upijaniu się do upadłego, albo o braniu kokainy
i nikt nie miał nic przeciwko temu.
Natomiast od kobiet oczekiwano, że będą reprezentować to,
co uważamy za dobre, chrześcijańskie wartości.
To tyczy się głównie kobiet: jeśli nie wiesz, kim jesteś,
co chcesz przekazać i co chcesz sobą reprezentować,
to ktoś ci to narzuci.
A to może nie odzwierciedlać, czego tak naprawdę chcesz.
W teledysku do „What Made You Say That?”
mogłam pokazać się od strony twórczej
i to było wyzwalające.
Wyzwoliłam się na wiele sposobów.
Już od pierwszego nagrania.
Może i była ograniczona, jeśli chodzi o nagrywaną muzykę,
ale wizualnie potrafiła być kreatywna we wszystkich elementach.
To była dla mnie wolność.
Dla mnie – jako artystki – to był chyba wielki punkt zwrotny.
To był przełomowy moment, w którym postanowiłam przejąć pałeczkę.
Nakreślił pewien kierunek.
To było bardzo oryginalne w porównaniu z tym, co wtedy pokazywano.
Wystarczy popatrzeć:
„Boże, jak to pokazać? Ta kobieta jest bardzo zmysłowa”.
CMT początkowo nie była zainteresowana,
bo to była absolutna nowość.
Kobiety w muzyce country nie pokazywały aż tak brzucha.
Zakłóciłam wizerunek muzyki country.
Bez wątpienia.
Bardzo mi się to podoba, jak ona
obmacuje tego półnagiego przystojniaka.
Tak, jakby mówiła: „Spoko, to ja tu rządzę”.
A potem, oczywiście, Mutt zobaczył ten teledysk i
to była już zupełnie inna historia.
MUTT LANGE BYŁ JEDNYM Z NAJBARDZIEJ UZNANYCH PRODUCENTÓW MUZYKI ROCKOWEJ
NAGRYWAŁ PŁYTY, KTÓRE STAŁY SIĘ HITAMI DLA AC/DC, DEF LEPPARD I BRYANA ADAMSA
Powiedziałam Eilleen: „Jest taki gość o imieniu Mutt,
który chce z tobą pogadać o muzyce”.
A ona: „Mary, na litość boską”.
Ja na to: „Nie znam go, ale to chyba ktoś z branży muzycznej, bo dużo wie”.
Nie wiedziałam nic ani o nim, ani o jego osiągnięciach.
Wiedziałam, że nazywa się Mutt Lange.
Pomyślałam, że Mutt to dziwne imię.
Brzmiało zabawnie. Co to w ogóle za imię – Mutt? Mutt Lange.
Brzmiało mi śmiesznie.
W końcu zadzwoniłam do niego o pierwszej w nocy.
Dla niego to chyba było około szóstej rano.
Rozmawialiśmy przez trzy godziny.
Nasza rozmowa trwała trzy godziny.
Puszczał mi przez telefon swoją oryginalną muzykę,
a potem ja śpiewałam mu do słuchawki.
I wtedy powiedział: „Powinniśmy napisać coś razem.
Efekt może być fajny, bo ja kocham muzykę country.
Podoba mi się twój głos i sądzę, że wyjdzie fajna kombinacja”.
Nie chciałam wychodzić
przed szereg,
ale pomyślałam sobie:
„Rany, gdyby ten gość
nadał mojej muzyce takie brzmienie, to byłoby spełnienie marzeń”.
Z pierwszą płytą, wydaną chyba w 1993 roku,
nie poszło nam za dobrze.
Wypuściliśmy chyba dwa single,
trafiliśmy na 55. miejsce na liście przebojów country – jakoś tak.
Shania była postrzegana jako kolejna
kobieta, aspirująca na piosenkarkę country.
Lewis, szef wytwórni, powiedział: „Musimy obgadać to przy lunchu, bo
umowa może zostać rozwiązana, jeśli nie potraktujesz tego poważnie.
Więc lepiej udowodnij mi, że robisz coś naprawdę świetnego”.
A ja na to: „Dobra.
Pracuję teraz z producentem rocka, Muttem Lange'iem”.
Jakbym musiała się do czegoś przyznać.
To naprawdę zabrzmiało jak spowiedź.
A jego to oszołomiło.
Powiedział chyba coś w stylu: „Kurwa mać”.
A ja się zastanawiałam, czy to oznaczało: „Kurwa mać, nie ma mowy”,
czy raczej: „Kurwa mać, to świetnie”.
Na szczęście chodziło o to drugie.
Mutt był moim bohaterem – facet był producentem Back in Black
i Def Leppard, a jako miłośnik rocka uwielbiałem tę muzykę.
Słyszałem o nim i znałem nieco jego historię.
Dużo wiedział o muzyce country, chyba więcej niż ktokolwiek inny.
Raz, dwa, trzy…
Fakt, że mogłam teraz pisać i nagrywać własną muzykę,
to było właśnie moje marzenie.
Pojechałam do Nashville z nadzieją,
że je zrealizuję, ale nie nastąpiło to razu.
Byłam bardzo zmotywowana i natchniona.
Zupełnie niespodziewanie pojawił się Mutt, któremu podobały się moje pomysły.
Może pod koniec powinniście poczekać.
Jakbym zaśpiewała: „Spadam stąd”, beat i dalej.
Beat pomiędzy.
Napisaliśmy album bardzo szybko.
Podczas tego całego procesu staliśmy się parą,
nawiązaliśmy wspaniałą intymną relację.
Krótko mówiąc,
poznaliśmy się,
zakochaliśmy się w sobie,
zaręczyliśmy się i napisaliśmy album,
wszystko w sześć miesięcy.
I wzięliśmy też ślub.
Tyle się wydarzyło, że dla mnie to był bardzo intensywny okres.
Mutt potrafił jej słuchać
i dlatego wiedział, w jaki sposób dać jej większy
rozgłos i jak wydobyć z niej to, czego jeszcze w sobie nie odkryła.
Znalazła kogoś, komu ufała,
kogoś, kto nie miał zamiaru jej osądzać,
ale pomagał ją ukształtować,
żeby stworzyć coś wyjątkowego, co do niej pasowało.
To była jedna z najlepszych muzycznych współpracy.
Sprawiła, że Shania brzmi jak Shania z megafonem.
LUTY 1995 – ZOSTAJE WYDANY DRUGI ALBUM SHANI THE WOMAN IN ME
Chciałam zacząć od „Any Man of Mine”.
Chciałam, by to był pierwszy singiel z albumu The Woman in Me,
ale pozostali postawili na „Whose Bed Have Your Boots Been Under?”,
bo ta piosenka brzmiała bardziej country.
I to była prawda.
Gdybym się postawiła, udałoby mi się.
Wiem, że by się zgodzili.
Chciałam mieć prawdziwe wejście smoka,
a nie się przez to prześlizgnąć.
Ale pomyślałam sobie, że ten album to coś więcej niż jedna piosenka.
Byłam pewna, że gdy ludzie usłyszą „Any Man of Mine”,
stacje radiowe też się do niej przekonają.
Wszystko miało wyjść w praniu. Ja uważałam, że była bardzo dobra.
Jeśli – tak jak ja – całe życie handlujesz płytami,
wiesz, kiedy coś stanie się hitem.
Nie potrzeba mieć wyjątkowego słuchu
ani być geniuszem.
To się po prostu czuje.
Ja czułem to na tyle, że powiedziałem szefowi w Nowym Jorku:
„Słuchaj, wydam na to trochę więcej, niż by ci się podobało,
bo myślę, że mamy wielki hit”.
DO KOLEJNEGO TELEDYSKU SHANIA WYBRAŁA HOLLYWOODZKIEGO REŻYSERA JOHNA DEREKA
Przyszła do nas…
AKTORKA
Mówię „nas”, bo mój zmarły mąż John Derek
był znany ze swoich fotografii, szczególnie fotografii kobiet,
pięknych kobiet.
Powiedziałam: „Nakręcimy ją. Brzmi ciekawie”.
Zapytał, czy jest piękna, a ja odpowiedziałam, że tak.
Jego proces był tak nietypowy, że wiele dziewczyn nie dawało rady.
Chodziło mu tylko o wydobycie piękna.
Nie cackał się i nie owijał w bawełnę, żeby czasem nie zranić czyichś uczuć.
Mówił prosto z mostu: „Masz krzywy nos,
więc muszę zmienić oświetlenie i kąt kamery”.
Gdy robił mi zdjęcia, mówił: „Przestań, bo wyglądasz, jakbyś wąchała gówno”.
Albo: „Twoje usta wyglądają jak kurzy kuper”,
Dlatego niektóre dziewczyny wracały do domu z płaczem.
Pomyślałam sobie: „Dobra,
musisz wziąć się w garść i jakoś to przetrawić,
bo masz robotę – teledysk do nakręcenia, a słońce już zachodzi”.
Był taki śmieszny moment, kiedy
John chciał, by zrobiła coś ckliwego i oklepanego, a ona nie chciała.
W pewnym momencie staliśmy twarzą w twarz, kłócąc się o to.
Niezbyt dobrze znosił odmowę.
A ona świetnie umiała walczyć o swoje.
Ciężko się z nim pracowało.
Miałam własny pomysł na to, jak chcę wyglądać
i jak chcę się pokazać.
Powiedziała: „To mój teledysk, i moje pieniądze – będzie tak, jak chcę”.
To był moment pełen napięcia.
Myślałam, że odejdzie i zrezygnuje z nagrania.
Wtedy on włączył kamerę i powiedział „Chcesz, to masz”.
Wcisnął guzik i odwrócił wzrok. Był taki rozwydrzony.
Od tamtej pory zaczął mnie bardziej szanować
i przerodziło się to w wielką przyjaźń.
Dopiero po latach sobie to uświadomiłam.
Jeśli się mu postawisz, będzie się kłócił, a potem bardziej cię szanował.
To nie przypadek, że stała się wielką gwiazdą.
LIPIEC 1995 – „ANY MAN OF MINE” ZAJĄŁ 1. MIEJSCE NA LISTACH PRZEBOJÓW COUNTRY
Obrałam jeden kierunek dla mojej kariery,
a gdy wytwórnia zorientowała się, że zamierzam dać z siebie wszystko,
naprawdę zebrali siły i ciężko nad tym pracowali.
Byli przyzwyczajeni do innego tempa, innego poziomu zaangażowania.
Ale ja powiedziałam: „Raz kozie śmierć”.
Nie będziemy jeść tyle, co zwykle,
nie będziemy spać tyle, co zwykle.
Jeszcze się nie obudziłam. To niesprawiedliwe!
Cześć, tu Shania Twain, za chwilę moja nowa piosenka,
więc słuchajcie najlepszej trzydziestki w CISS FM…
Przeboje nie tworzą się same. Nie jeden za drugim.
Teledyski też nie nagrywają się same.
To takie pracochłonne.
Pa!
Pamiętam, jak Luke Lewis powiedział: „Wiesz co?
Powinnaś nakręcić kolejny teledysk w Egipcie.
W Kairze, przy piramidach”.
A ja na to: „Co?”.
To było jak sen. Po prostu surrealistyczne.
To nie było tanie.
Nadal jestem wkurzony, że nie pojechałem. Trudno to nawet wyrazić.
Oni jeżdżą konno wokół piramid, a ja siedzę w domu i myślę:
„Co ja tu, kurwa, robię?”.
Nigdy nie zapomnę tego doświadczenia.
Czułam, że właśnie wtedy zrodziła się
moja szansa na prawdziwą rywalizację na skalę światową.
Bez wątpienia.
Nie miałam żadnych wątpliwości co do tego, że ten album
zmieni oblicze muzyki country.
I tak było.
Tak właśnie było.
W 1995 ROKU THE WOMAN IN ME BYŁ NAJLEPIEJ SPRZEDAJĄCYM SIĘ ALBUMEM COUNTRY
UTRZYMAŁ SIĘ NA SZCZYCIE LISTY PRZEZ 29 TYGODNI
W Kanadzie Shania Twain jest bez wątpienia największą gwiazdą muzyki country.
To męczące czy ekscytujące?
To ekscytujące! Cześć!
Moje gratulacje. A to dla ciebie.
5 MILIONÓW
Wezmę to!
Gdy wyszedł album The Woman in Me,
pojawiło się silne uczucie spełnienia.
To było wspaniałe.
Cieszy mnie taki bieg wydarzeń.
I choć nic mi nie ucieka,
to jednocześnie myślę: „Rety, trochę wolniej.
Chcę się tym trochę nacieszyć”.
Nie przyswajam tego, bo chyba dzieje się to za szybko.
Ale przyznaję, że jest wspaniale. Naprawdę niesamowicie.
Cześć.
To moja pierwsza platynowa impreza, więc nie wiem, czego się spodziewać.
Jeszcze raz dziękuję wam. To dla nas coś wyjątkowego.
- Dziękujemy za przybycie. - Dziękuję!
Dziś kanadyjska gwiazda country
zdobyła diamentową płytę za sprzedaż krajową.
Tuż po otrzymaniu nagrody Grammy w zeszłym tygodniu.
Ale to nie koniec nagród.
Albumem roku jest: The Woman in Me Shani Twain!
O rety! Nie spodziewałem się tego. Tak!
„Whose Bed Have Your Boots Been Under?”,
Shania Twain.
„Any Man of Mine”, Shania Twain!
- Shania Twain. - Tak!
Shania Twain!
Chcę podziękować dwóm osobom, które pracowały
ciężej niż ktokolwiek inny,
bym zaszła aż tak daleko.
Mówię o moich rodzicach.
Nie ma ich już z nami, ale…
poświęcili najwięcej, bym mogła się tu znaleźć.
Shania sprzedała
w niecałe pół roku ponad sześć i pół miliona płyt.
To było po prostu…
niewiarygodne w tamtych czasach.
Niewiarygodne.
Mogę tylko powiedzieć:
„Rany Julek”.
Trzeba było biec, żeby za nią nadążyć.
Trzeba było biec.
Jestem niezwykle poruszona.
To się stało przytłaczające.
1996 – SHANIA I MARY ROZSTAŁY SIĘ
Zostałam sama w tak młodym wieku,
więc gdy miałam dwadzieścia parę lat, Mary była moją życiową przewodniczką,
także w sferze osobistej.
I z tego względu takie trudne było
pożegnanie się z tym elementem naszej relacji,
a to właśnie miało miejsce.
Ale wiedziałam też,
że wszystko to, na co razem pracowałyśmy,
mogło zaowocować czymś więcej.
Jeszcze nie byłam bliska celu.
To było świetne, ale tylko w świecie muzyki country.
Nie w porównaniu do Michaela Jacksona. Nie w porównaniu do The Rolling Stones.
Miałam jeszcze do pokonania długą drogę.
SHANIA ZACZĘŁA SZUKAĆ NOWEGO MENADŻERA, KTÓRY WYNIÓSŁBY JEJ KARIERĘ NA WYŻYNY
Przeprowadziła rozmowy z kilkoma osobami, kiedy była w trakcie poszukiwań.
Ale gdy spytała mnie o Jona…
Pracowałem w CBS od zawsze i pracowałem od dawna nad płytami Springsteena,
od pierwszych dwóch płyt.
I widziałem go w akcji.
Ona chciała kogoś, kto był supergwiazdą wśród menadżerów.
MENADŻER
A to dlatego, że sama chciała być jeszcze większą supergwiazdą.
Musieliśmy się spotkać i upewnić się, że się dogadujemy.
Ale sam fakt, że od początku był otwarty na współpracę, wzbudzał we mnie emocje.
Od razu się polubiliśmy.
Powiedziałem jej:
„W świecie muzyki country nie mamy pola do popisu, bo osiągnęłaś wszystko.
Czego właściwie chcesz? Jak możemy pomóc?”.
A ona powiedziała, że chce trzech rzeczy:
chciała przerzucić się na pop,
chciała zostać supergwiazdą światowej sławy
i wiodącą artystką tras koncertowych.
To były jej trzy cele, jasne jak słońce, już przy pierwszym naszym spotkaniu.
A ja na to: „No cóż,
w tym chyba możemy pomóc”.
1996 – PO SUKCESIE THE WOMAN IN ME
SHANIA STAWIŁA CZOŁA DECYZJI, KTÓRA MIAŁA ZADECYDOWAĆ O JEJ KARIERZE
Wszyscy przypominali mi o tym,
że mogłam zrobić dużo więcej pieniędzy,
gdybym pojechała w trasę po wydaniu The Woman in Me.
Zostawiła dużo pieniędzy na stole.
Po wydaniu płyty mogła spędzić kolejne dwa lata w trasie koncertowej.
Wiedziałam, że ruszenie w trasę jedynie odciągnie mnie od pisania
lepszych piosenek.
Chciałam wykorzystać ten czas.
Zastanowić się. Napisać więcej piosenek.
Trudno powiedzieć, czy to była dobra decyzja.
Była ryzykowna, ale strategiczna.
Musiałam napisać jak najwięcej przebojów,
by po wydaniu kolejnego albumu móc zagrać na koncercie
tylko i wyłącznie własne utwory.
SHANIA I MUTT ROZPOCZĘLI PRACĘ NAD KOLEJNYM ALBUMEM
To brzmi o wiele lepiej.
Dużo lepiej. Brzmi świetnie.
Czy to nie wspaniałe uczucie?
Dziękuję!
Wyczuwałam to wszechobecne poruszenie.
Dużo melodii komponowałam sama, ale,
szczerze mówiąc, to była praca zespołowa.
Oboje braliśmy gitary i próbowaliśmy różnych progresji akordów.
On zawsze prowadził spis tekstów,
więc było w nim mnóstwo fajnych kawałków.
Te pomysły były dla mnie inspiracją.
Wymyślałam jakąś jedną linijkę, a potem dopowiadałam resztę historii.
Co o tym myślisz, Mutt?
Dobra, jeszcze raz.
Shania Twain jest niezwykle pracowitą osobą,
wspaniałą artystką i autorką piosenek.
PERKUSJA
Blisko, ale pudło.
Postrzegam ją, pod każdym względem, jako wszechstronną osobę.
GITARA
Zachowuje się bardzo naturalnie, ale kiedy wchodzi do pokoju,
przyciąga uwagę wszystkich.
„Rety. Ona wygląda jak gwiazda”.
Spójrz na niego. Musisz się wczuć. Musisz być jak…
Naprawdę się starałem.
- Przysięgam. - To było przezabawne!
Wiem, że się zapędziłem.
Jednego wieczoru, gdy byliśmy razem w Nowym Jorku,
oni po prostu sobie usiedli
i mieli ze sobą boomboxa
ze wszystkimi ścieżkami, które znalazły się na Come on Over,
i zaśpiewali mi je wszystkie.
Puszczali ścieżkę,
ona śpiewała,
Mutt śpiewał harmonie, co często robi na płytach.
Wyśpiewali mi cały album.
NIEOPUBLIKOWANE DO TEJ PORY NAGRANIE DEMO „FROM THIS MOMENT ON”
Trząsłem się
z dwóch powodów.
To była wspaniała muzyka.
To musiał być strzał w dziesiątkę. Po prostu musiał.
Dla mnie, a mam do tego dobre ucho, każda piosenka była przebojem.
Nic dodać, nic ująć.
Więc wzięliśmy się do roboty.
LISTOPAD 1997 – UKAZUJE SIĘ ALBUM COME ON OVER.
Z 16 PIOSENEK Z ALBUMU 12 ZOSTAŁO WYDANYCH JAKO SINGLE
Życie dobrze mi się układało Miłość musiała poczekać
Nie spieszyło mi się…
Najnowszy album Shani Twain
sprzedał się w nakładzie ponad 12 milionów egzemplarzy.
To pierwszy singiel z jej nowej płyty zatytułowanej Come On Over.
Wyrażam bez ogródek, co naprawdę myślę i czuję,
swoimi słowami.
To chyba dlatego, że obrałam bardziej konwersacyjne podejście.
A niech to, znów to zrobiłam
Znów to zrobiłam
Chyba się zakochałam…
Jeśli oczekujesz zbioru wolnych kowbojskich ballad,
nie znajdziesz ich na tej płycie,
ale znajdziesz wiele piosenek o miłości i o związkach.
Różnica pomiędzy albumami The Woman in Me a Come on Over
opiera się zasadniczo
na intencji.
A naszą intencją był przeskok z sukcesu krajowego
do sukcesu światowego.
To oznaczało nadanie muzyce bardziej popowego charakteru.
Pamiętam, że wydając „You're Still the One”, myślałam,
że to duże ryzyko.
To jest pierwsza ballada z tej płyty,
a moje największe hity były zawsze radosne.
Wiedziałam, że nadeszła chwila prawdy.
Myślałam sobie, że jeśli ta ballada nie zostanie dobrze odebrana,
to może to oznaczać mój koniec.
„YOU'RE STILL THE ONE” BYŁ NAJLEPSZYM SINGLEM SHANI
BYŁ JEJ PRZEPUSTKĄ DO POPU I ZROBIŁ Z NIEJ ARTYSTKĘ ŚWIATOWEJ SŁAWY
To była bardzo wymowna piosenka, z którą ludzie się utożsamiali
i przy której wspominali.
Nie zdawałam sobie sprawy z mocy jej przesłania.
Ani z tego,
jakie znaczenie ludzie nadali
tej piosence w swoim życiu.
„You're Still the One” odnosi się w dużej mierze
do mojego życia,
ponieważ uważam,
że moje małżeństwo, związek z moim mężem,
większość osób uważała za coś niemożliwego,
za coś, co nie miało szans.
Kiedy napisałam tę piosenkę, myślałam
o różnicy wieku między Muttem a mną, o różnicy światów i kultur,
bo naprawdę czułam, że wielu ludzi nie wierzyło w nas.
Wyczuwałam, jak w wywiadach dziennikarze
traktowali go jak Svengali, zastanawiając się, jak te wszystkie
fenomenalne rzeczy mogła stworzyć taka dziewczyna znikąd.
Chyba w to nie wierzyli.
Ostatnio pojawiło się wiele pytań o to, ile swojego sukcesu zawdzięczasz temu,
jak on cię zaprezentował.
Jak na to odpowiesz?
Istnieje między wami prawdziwe partnerstwo.
Opowiedz nam o tej relacji i o tym, jak ona pomaga ci w karierze.
Oczywiście gdybym była facetem,
zupełnie inaczej by to postrzegano.
To seksistowski punkt widzenia.
Bez dwóch zdań.
Nie można zaprzeczyć, że miał w tym swój udział.
Ani przez chwilę.
Ale to była współpraca od samego początku.
Myślę, że gdyby ktoś skłonił go do wypowiedzi,
co jest mało prawdopodobne, on powiedziałby to samo.
Stworzenie kolejnego świetnego dzieła
było na to niezaprzeczalnym dowodem.
To był prawdziwy i autentyczny związek,
w którym nie było nic fałszywego ani naciąganego.
„You're Still the One” szło w górę jak rakieta.
Ta piosenka była popowym hitem.
Ale w przypadku Shani chodziło o coś więcej.
Jej wizualny zmysł twórczy był niesamowity.
Kiedy wydajesz singiel, nakręcasz teledysk.
A jej teledyski były jak dynamit.
Zawsze oglądałem jej teledyski i sądziłem, że jest nieziemska.
Niewielu artystkom udało się przejść na drugą stronę.
Niektóre teledyski leciały na MTV 2,
nie tylko w CMT w programie Country Countdown,
więc naprawdę przekroczyła granice gatunków,
a poza tym była piękna.
Wszyscy chcieli, żeby była ich dziewczyną.
Była najbardziej pożądaną kobietą Ameryki.
Przy wszystkich jej teledyskach
pracowali świetni reżyserzy, a kiedy zakończyły się zdjęcia,
mówiła: „Wyślijcie mi nagranie”.
Ona sama je edytowała.
Wiedziała, czego chce.
Myślisz, że jesteś wyjątkowy
Myślisz, że jesteś kimś lepszym
Dobra, czyli jesteś naukowcem
To nie robi na mnie wrażenia…
W teledyskach zawsze próbuję zrobić coś nowego i odmiennego.
Lubię wcielać się w różne osobowości,
pod warunkiem, że one do mnie pasują.
Więc
zaczynam po prostu od tego, jak chcę wyglądać.
To nie robi na mnie wrażenia…
Zawsze podobały mi się ubrania w panterkę, w dowolnym kolorze.
I chciałam odsłonięty brzuch.
Musiał być w tym teledysku.
Chciałam, żeby było sportowo i seksownie.
Efektownie!
Wiem, że Shania uwielbiała panterkę, podobnie jak ja.
Zdecydowaliśmy się więc na cały strój w panterkę.
PROJEKTANT MODY
Wykorzystywała modę, stroje i kostiumy tak, by grały na jej korzyść.
To ona stworzyła niektóre z najbardziej emblematycznych stylizacji.
Dobra, więc jesteś Bradem Pittem
To nie robi na mnie wrażenia…
Naprawdę bawiła się modą w teledyskach,
podobnie jak tym, że jako kobieta świetnie czuje się w swoim ciele.
Sposób, w jaki w tym nagraniu afiszuje się ze swoją seksualnością
jest bardzo feministyczny.
Shania spaceruje sobie po bezkresnej pustyni,
zwracając się do tego całego, jak mi się zdaje, patriarchatu,
ale w sposób, który nie wydawał się ani zbyt upolityczniony,
ani zawzięty.
To było jak świętowanie.
Jesteś jednym z tych gości Którzy lubią polerować swój samochód
Każesz mi zdjąć buty Zanim mnie do niego wpuścisz…
Z jakiegoś powodu w tamtym czasie
po prostu lubiłam pokazywać pazury,
śpiewać o byciu silną kobietą.
To część mojej osobowości. Taka w rzeczywistości jestem.
Mam swoje zdanie
i chcę je przekazać,
a przynajmniej tego oczekuję.
Ale nie chcę nikogo wkurzyć po drodze.
To nie robi na mnie wrażenia…
Dla mnie Shania Twain to znakomita piosenkarka country.
Z jej piosenkami można się utożsamić. Pisze teksty.
Pisze o byciu kobietą z perspektywy kobiety.
O wszystkim: o byciu tą jedyną, o kryzysie z włosami,
o za ciasnej sukience
albo o zimnym piwie po ciężkiej pracy,
z czym ja się utożsamiam.
Myślę, że Shania bierze na warsztat te uniwersalne idee o miłości,
o pewności siebie, o odkrywaniu samej siebie jako młodej kobiety,
i o tej ciągłej huśtawce złych i dobrych dni,
i wszystkie te uniwersalne tematy, pojawiające się w piosenkach,
i sprawia, że brzmią, jakby nigdy wcześniej o nich nie pisano.
Oczywiście, jest mnóstwo piosenek, które mówią o tym,
jak dobrze jest czuć się silną kobietą,
ale jest też „Man! I Feel Like a Woman!”.
Wiecie, o co mi chodzi? Ta piosenka jest wyjątkowa.
Zaczynamy, dziewczyny
No dalej…
Shania Twain wniosła do gatunku buntowniczego ducha,
którego brakowało od kilku dekad.
Już sama ta rozrywkowa fraza: „Zaczynamy, dziewczyny”,
to jej mobilizujący okrzyk.
Mówi: „Dołącz do mnie, do mojego gangu”.
„Naśladuj mnie, rób tak jak ja”.
„Nie wstydź się wyrażania siebie,
bo jesteś piękną kobietą, a to może kogoś przytłoczyć”.
Totalnie zwariować
Zapomnieć, że jestem damą
Męskie koszule, krótkie spódniczki
Naprawdę zaszaleć, tak
Robiąc to z klasą…
„Man! I Feel Like a Woman!” nie wymaga objaśnień,
bo ta piosenka jest
oczywiście manifestem: „Rety!
Jak wspaniale jest być kobietą. Teraz”.
Rety! Czuję się jak kobieta…
Ta piosenka ma styl celebracyjny.
Nie chcę wyrażać się jak wściekła feministka,
kiedy podejmuję te tematy.
Raczej bawię się faktem, że lubię o nich pisać.
Może nie tyle o walce płci,
ile o różnicach i radości wynikającej z tych różnic.
Ta piosenka jest tego przykładem.
Tak, wspaniale jest być dziś kobietą,
wypowiedzieć się i dobrze się przy tym bawić.
Tak! I na dodatek z rotacją.
COME ON OVER BYŁ NAJLEPIEJ SPRZEDAJĄCYM SIĘ ALBUMEM COUNTRY
SPRZEDAŁ SIĘ W NAKŁADZIE PONAD 40 MILIONÓW EGZEMPLARZY
JEST NAJLEPIEJ SPRZEDAJĄCYM SIĘ KOBIECYM ALBUMEM
W HISTORII.
Jest jedną z najlepszych artystek muzyki country i pop.
Ale Shania Twain wcale nie zwalnia tempa.
Szczerze mówiąc,
było sporo hitów.
Mieliśmy same hity. Co trochę pojawiały nowe.
Poprzestalibyśmy na tym, gdyby nam się nie udawało.
Ale szło jak po maśle.
ALEJA GWIAZD
Nie wiem, czy jest sporo płyt, które miałaby tyle przebojów.
Na pewno 12 singli trafiło na listy przebojów.
To dużo dobrych kawałków na jednej płycie.
A dla konsumentów to świetny interes.
Naprawdę świetny interes.
Ten album jest lepszy.
Come on Over.
The Woman in Me to świetny album, ale Come On Over
zdarza się raz w życiu.
MIMO ŻE ODNIOSŁA SUKCES NA LISTACH PRZEBOJÓW I W SPRZEDAŻY,
SHANIA NIE ODBYŁA JESZCZE TRASY KONCERTOWEJ
Desperacko chciała jechać w trasę.
Ponieważ nie koncertowała z The Woman In Me były jakieś podteksty
na temat tego, czy ona podoła zadaniu.
Ponieważ tyle zwlekałam, żeby ruszyć w trasę koncertową,
odczuwałam presję, by zrobić to jak najlepiej.
Nie tylko była gotowa na trasę, ale wiedziała, że musi w nią jechać.
Była niezwykle pewna siebie.
Gdyby wyszła na scenę i nie dała występu pierwszej klasy,
i nie zwaliła wszystkich z nóg, nieźle by ją obsmarowano.
Nie martwiłam się, że nie podołam zadaniu.
Śpiewałam całe życie, a śpiewanie w barach
znacznie bardziej obciąża głos niż dwugodzinny koncert.
Kiedy wyszła na scenę, przekonano się, że potrafi śpiewać.
DYREKTOR MUZYCZNY
I temat ucichł.
Zespół, który stworzyła, był naprawdę światowej klasy,
więc każdy z występów był strzałem w dziesiątkę.
Przebyłaś długą drogę, kochana.
I zajdziesz jeszcze dalej, więc tak trzymaj.
Trasa miała niebywały rozmach.
Dotarliśmy do Australii. Byliśmy w Kanadzie. Dotarliśmy do Europy.
Robicie furorę w Ameryce, podbijacie Europę,
mamy wielu słuchaczy w Azji i Afryce.
Jakie masz plany wobec tych kontynentów?
Zamierzam tam jechać.
I tak było bez przerwy.
Uznanie przejawia się na wiele sposobów.
Doceniła ją ogromna publiczność,
tak ze świata country, jak i popu.
A gdy spotykasz się z tak jednomyślnym odbiorem,
który jest pozytywny, a nawet uzdrawiający dla wielu ludzi,
myślisz sobie: „Rany!”.
Nagle uświadamiasz sobie,
że nie zdawałaś sobie sprawy z wydźwięku jakiejś piosenki
czy jakiegoś konkretnego wyrażenia.
Nie chodzi już o liczby. Chodzi bardziej o to,
jaki masz wpływ na ludzi.
Jesteście gotowi, Miami?
Z opinii fanów wynikało,
że istniała wśród nich duża różnorodność.
Nie było jednego konkretnego typu fanów Shani Twain.
Rozmawiałam z dziećmi.
Lubisz śpiewać?
A co lubisz śpiewać?
Nie wiem.
Rozmawiałam z rodzicami. Rozmawiałam z dziadkami.
Rozmawiałam z ludźmi, którzy słyszeli o mnie w innych krajach.
Z ludźmi z naprawdę różnych środowisk.
Nie bez powodu Shania ma też tylu fanów wśród społeczności LGBTQ.
Każdego, kto widzi taką pewność siebie i poczucie własnej wartości,
mając za sobą walkę i uciemiężenie,
taka postawa po prostu kręci.
Bo dla tych osób jest to przyzwolenie
na obnoszenie się z tym tak, jak robi to Shania.
Jednym z powodów, dla których Shania ma tylu fanów wśród społeczności LGBTQ+,
są jej stylizacje i stroje, które na siebie wkłada,
bo do tej konkretnej społeczności, do której należę, przemawia wizerunek.
Od Dorotki z Czarnoksiężnika z krainy Oz do Shani Twain.
Takie uderzające wizerunki zapadają w pamięć.
To właśnie pamiętamy.
To właśnie kochamy.
Zawsze powtarzałem, że mnie osobiście
w świecie country, mówiąc ogólnie,
zawsze dziwił fakt, że nie było więcej zdeklarowanych homoseksualnych muzyków.
Bo przecież istotą muzyki country jest rozczarowanie, złamane serce,
poczucie niedoskonałości, poczucie straty.
A tego niestety doświadczyły osoby homoseksualne na jakimiś etapie.
W moim przypadku tak właśnie było przez długi czas.
I myślę, że kiedy spotykasz artystę lub artystkę, którzy
potrafią się do tego odnieść
i napisać o tym piosenkę,
a na dodatek zrobić to w sposób,
który jest kolorowy, ekstrawagancki i zabawny,
a nawet żartobliwy, także w stosunku do samego siebie,
to uważam, że jest to niezwykle istotne
doświadczenie dla kultury LGBT+.
Dosięgła mnie przez stereo i sprawiła, że poczułem się
bezpiecznie, kiedy byłem dzieckiem.
A dziś na szczycie rozrywki
Shania Twain – to jedna z najlepiej sprzedających się wokalistek.
Ona i jej mąż Robert „Mutt” Lange mieszkają w Szwajcarii,
gdzie pracują nad czwartym albumem.
Nie wiadomo, w którym miesiącu ciąży jest Shania.
Ma 35 lat.
A teraz czas na kolejną krótką przerwę…
Zawsze chciałam zostać mamą.
Miałam długą przerwę między albumem Come on Over i Up!,
a więc miałam czas, aby skupić się na dziecku
i żeby odpocząć po tylu latach ciężkiej pracy.
Żeby zrobić karierę, trzeba wszystko odłożyć na bok,
a ja nie chciałam być mamą,
która jest nieobecna i zajęta robieniem kariery.
Kariera nie mogła być ważniejsza od mojego dziecka.
Śpiewasz mu kołysanki?
Tak.
Możesz nam jakąś zanucić?
Zaśpiewam wam własną kołysankę…
- Tak? - …którą mu wymyśliłam.
Ma na imię Eja,
Eja D'Angelo,
więc mówię do niego Eja D. To idzie tak:
Eja D, czy możesz policzyć Do jednego, do dwóch, do trzech?
Czy jest ktoś tak cudowny jak mój Eja D
Nie spędzałam tyle czasu w studiu, kiedy nagrywaliśmy Up!,
bo miałam Eję i karmiłam go piersią przez 14 miesięcy.
Kiedy w końcu w nocy zasypiał,
szłam do studia i nagrywałam wokal.
Miałam na to jakieś cztery godziny.
To oczywiście Mutt był naszą ostoją w studiu.
Wszystko podporządkowywał mojej dyspozycyjności.
On też został ojcem, więc stał się bardziej wrażliwy.
Ta sytuacja nam służyła. To, że przechodziliśmy przez to
razem, że szukaliśmy równowagi.
Ruszamy
LISTOPAD 2002 – UKAZUJE SIĘ UP!
Nie chcę cię na weekend
Nie chcę cię na noc…
Nadal miało być optymistycznie, stąd też tytuł Up! (W górę!).
Celem było napisanie utworów, które nadal by mnie lansowały
i które nie przeszłyby bez echa.
Na pewno każdy tego by właśnie oczekiwał.
Niewiele osób otrzymało trzy diamentowe płyty z rzędu.
Nie była to więc kwestia presji, ale z pewnością taki był cel.
UP! ZOSTAŁ TRZECIĄ DIAMENTOWĄ PŁYTĄ SHANI
JEST JEDYNĄ ARTYSTKĄ Z TAKIM OSIĄGNIĘCIEM
W HISTORII.
Ilu artystów powtórzyło swój sukces raz, a co dopiero dwa razy?
Dostanę cię, póki mam cię w zasięgu wzroku
Dostanę cię Nawet jeśli to zajmie całą noc…
Gdy album stał się trzecią diamentową płytą,
to było cudowne, wspaniałe, satysfakcjonujące uczucie.
Rzecz jasna, było to dla mnie najważniejsze osiągnięcie w karierze.
Każdy na moim miejscu by tak uznał.
Album został wydany w trzech wersjach jednocześnie.
To było ekscytujące.
SZEF WYTWÓRNI
Była oczywiście wersja country, zwana zieloną,
czerwona wersja była popowa,
a wersja niebieska była międzynarodowa.
Nikt dotąd czegoś takiego nie zrobił.
Ja uznałem to za inspirujące i sprytne.
Coraz lepiej się bawiłam przy nagrywaniu teledysków.
Towarzyszyły temu wszystkie te kultowe stylizacje.
Teledysk z motocyklem, który wówczas był jednym z najdroższych.
To był strzał w dziesiątkę.
Mieliśmy sporo hitów na tej płycie.
Tak jest, Chicago!
PODCZAS TRASY KONCERTOWEJ UP! SHANIA WYSTĄPIŁA NA BLISKO 100 ARENACH
PRZED MILIONAMI FANÓW NA ŚWIECIE
Podczas trasy Up! zaczynałam czerpać więcej pomysłów
z występów słynnych zespołów rockowych, jak Metallica.
Zarządzała mną wtedy agencja Q Prime, mająca ogromne doświadczenie
w organizacji spektakularnych występów rockowych
z pokazami pirotechnicznymi i innymi bajerami.
Podobało mi się, że koncerty były bardziej widowiskowe.
Myślę, że nabrały stylu ekstrawaganckiego występu rockowego.
Do zobaczenia w trasie! Dobranoc!
Już od pierwszego spotkania, aż do końca kampanii promocyjnej Up!,
bardzo się do siebie zbliżyliśmy.
A kiedy przebywasz z bliską ci osobą cały czas,
chcąc nie chcąc uczestniczysz w jej wzlotach i upadkach.
Zacząłem sobie to uświadamiać, kiedy Up! zaczęła zmierzać ku końcowi.
To było już przy samym końcu tamtej trasy koncertowej.
Gdy jeździłam konno, ugryzł mnie kleszcz.
Kleszcz był nosicielem boreliozy,
więc zachorowałam.
Moje objawy były dość przerażające,
bo jeszcze przed diagnozą
miałam zawroty głowy, traciłam równowagę na scenie.
Bałam się, że z niej spadnę,
a scena jest dość wysoko.
Trzymałam się z daleka od krawędzi i próbowałam się jakoś dostosować.
Miałam takie milisekundowe omdlenia, które pojawiały się regularnie,
co minutę lub co 30 sekund.
Miałam wszystkie możliwe objawy, które wymagały kontroli lekarskiej.
Czułam się dobrze,
ale mój głos już nigdy nie był taki sam.
Po prostu
zaczął się dziwnie załamywać,
straciłam kontrolę nad przepływem powietrza.
Nie wiedziałam czemu.
2004 – SHANIA WYDAŁA NAJSZYBCIEJ SPRZEDAJĄCY SIĘ ALBUM Z HITAMI
MIAŁ TRZY NOWE PIOSENKI
NIE NAGRAŁA NOWEGO ALBUMU Z POWODU CHOROBY
Myślałam, że straciłam głos na zawsze, że już nigdy więcej nie zaśpiewam.
Ciężko mi było na to patrzeć.
Nigdy nikomu tak bardzo nie współczułem.
A miałem wielu artystów z problemami.
Przyjechała do Nashville, radziła się ekspertów na świecie.
GDY SHANIA BORYKAŁA SIĘ Z NASTĘPSTWAMI BORELIOZY,
MUSIAŁA STAWIĆ CZOŁA KOLEJNEMU OSOBISTEMU KRYZYSOWI
W tym samym czasie, gdy starałam się ustalić przyczynę
braku kontroli nad głosem i tej zmiany w nim,
czekał mnie też rozwód.
Mąż zostawił mnie dla innej kobiety.
Podobno najlepsza przyjaciółka miała romans z twoim mężem
i to było powodem rozwodu.
Znów znalazłam się w dołku.
I nie widziałam sensu w dalszej karierze muzycznej.
Byłem w domu w Nashville, kiedy zadzwoniła
i oznajmiła, że Mutt i ona chyba się rozwiodą.
To był bardzo smutny
okres.
Niestety bardzo dobrze to pamiętam.
Kiedy straciłam Mutta, chyba pomyślałam…
Myślałam sobie, że
tamten żal był…
tak głęboki jak po stracie rodziców.
To przypominało śmierć.
To była śmierć, to był koniec,
koniec wielu aspektów mojego życia.
Nigdy nie pogodziłam się ze śmiercią rodziców, więc myślałam:
„Cholera, nigdy się z tego nie otrząsnę”.
Jak się z tym uporać?
Mogłam jedynie
postanowić, co zamierzam zrobić dalej.
Jak się wydostać z tego wszystkiego,
z tego dołka,
do którego wpadłam?
Tak po prostu.
Musiałam stawiać małe kroczki.
Zaczęłam od pisania piosenek.
Samo odsłuchiwanie siebie
na taśmach roboczych było trudne.
Zawsze wkradały się te milisekundowe
przerwy.
GDY SHANIA STARAŁA SIĘ ODZYSKAĆ GŁOS, ZOSTAŁA ZAPROSZONA DO WSPÓŁPRACY
PRZEZ JEDNEGO Z NAJLEPSZYCH I NAJSŁYNNIEJSZYCH PIOSENKARZY NA ŚWIECIE
Lionel Richie skontaktował się z moim menadżerem i oznajmił:
„Przygotowuję album i chcę nagrać z artystami muzyki country
nowe wersje”.
Została nam „Endless Love”.
„Kogo chcesz?”
„Chcę Shanię Twain”.
Wtedy nie znałem jeszcze historii Shani.
Wiedziałem tylko, że taki jest mój wybór,
jeśli chodzi o partnerkę do piosenki „Endless Love”.
Więc oczywiście zadzwoniłem.
Nie czułam się komfortowo, narażając się na taką presję.
Powiedziałam, że nie. Odmówiłam.
Ale on ciągle wracał i prosił mnie o to.
Powiedziałem wprost: „Widzimy się w Nashville”.
„Nie mogę przyjechać do Nashville”.
„W porządku.
Zapraszam cię do Kalifornii”.
„Nie mogę przyjechać do Kalifornii”.
W końcu spytałem, gdzie chciałaby się spotkać.
Powiedziałam mu przez telefon:
„Wiesz, Lionel, po prostu nie mogę.
Tak mi przykro. Chcę to zrobić.
Chciałabym śpiewać na tyle dobrze, żeby podołać zadaniu, ale nie dam rady.
Bardzo mi przykro”.
Ale zanim tamta rozmowa się skończyła, udało mu się mnie przekonać.
Ona wtedy zaproponowała, żebyśmy spotkali się na Bahamach.
Oczywiście nagrywałem już w wielu lokalizacjach,
ale Bahamy były ostatnim miejscem na Ziemi, o którym bym pomyślał.
Kiedy wreszcie tam dotarłem,
jak tylko przekroczyłem próg,
poprosiła mnie o rozmowę na osobności przy basenie.
Próbowała mnie zapewnić, że nie da rady.
Przeklinałam pod nosem: „Jak mogłeś mnie w to wpakować?
To najgorszy dzień w moim życiu. Nie dam rady. Jestem taka zestresowana”.
Wiedziałam, że Lionel nie odpuści.
Ale to był taki łagodny, miły nacisk.
Pomyślałam, że jeśli mi się nie uda,
to jednak wolę ponieść porażkę z kimś wyrozumiałym i miłym.
Powiedziałem: „Za chwilę wejdziemy, do tego pokoju, ale musisz wejść ze mną.
I wiesz, co się wydarzy? Coś odkryjemy.
Pojawią się Lionel Richie i Shania Twain”.
Czułam wielką presję. O rety, to był bardzo stresujący dzień.
Cieszę się, że minął i dobrze się skończył.
Potrzebowałam zewsząd dużo zachęty, żeby naprawdę się w to wczuć.
Lionel Richie miał w tym duży udział.
Podobnie jak David Foster i Michael Bublé.
Oprah Winfrey miała w tym swoją zasługę.
Spotkanie z Gladys Knight też dodało mi dużo otuchy.
Jest chyba moją ulubioną wokalistką.
Powiedziała: „Po prostu stań przed mikrofonem i śpiewaj.
Próbuj aż do skutku”.
Odkryłam, że jeśli zdołam doprowadzić głos do pewnego miejsca,
z ogromnym wysiłkiem,
to utrzyma się w nim na tyle długo, żebym mogła świetnie zaśpiewać.
2012 – PO UDANYM DUECIE SHANIA POSTANOWIŁA WRÓCIĆ NA SCENĘ,
DAJĄC SPEKTAKULARNY SHOW W LAS VEGAS
Dziękuję. Tak!
Decyzja o koncercie w Las Vegas była bardzo zobowiązująca,
ale tego właśnie potrzebowałam.
Minęło sporo czasu.
Od ponad dziesięciu lat nie stałam na scenie.
Niech was usłyszę.
Podjęcie tego zobowiązania wobec Caesars Palace
wywarło na mnie ogromną presję.
Ale wydaje mi się, że jedynym sposobem na osiągnięcie czegoś
wokalnie, było postawienie siebie samej pod ścianą.
Trzeba było wziąć młot, żeby zwalić ją z nóg,
a ona i tak by się podniosła.
Chyba potraktowała to jako wyzwanie, jako szansę: „Zrobię to i pokażę im”.
A następnie sama nagrała płytę.
SHANIA ZACZĘŁA NAGRYWAĆ NOWY ALBUM
PIERWSZY OD ROZSTANIA Z MĘŻEM I PARTNEREM MUZYCZNYM MUTTEM LANGE'IEM
Długo nie byłam gotowa na powrót do pisania i nagrywania.
Bałam się
wrócić do studia bez Mutta.
Więc tak naprawdę chodziło tu o
odzyskanie niezależności
i o powtarzanie sobie
w kółko: „Nie możesz tak po prostu zaprzestać tworzenia muzyki,
bo nie masz Mutta.
Musisz pójść na całość”.
Byłam przerażona. Naprawdę.
Nie wiem, dokąd idę. Wychodzę ze studia. Rzucam to.
Żartowałam.
Postanowiłam więc, że nie tylko
wrócę do studia bez niego, ale sama skomponuję muzykę
i odkryję w sobie na nowo tę kreatywną osobę.
Tę, którą byłam w młodości.
Mamy dziś piękny dzień.
Tak sobie pomyślałam, że może zrobimy jakiegoś grilla.
Albo lepiej nie.
Chodziło o pewną słabość.
PRODUCENT
I myślę, że wielu z nas w muzyce
odkrywa pewnego rodzaju terapię.
Dla niej to na pewno była okazja do otwartego mówienia o tym,
o czym dotąd milczała.
Dzięki tobie jestem mną
Nagle staję się kimś innym
Dzięki tobie wiem…
Shania mówi w swoich tekstach o rzeczach, które są dla niej ważne.
A ja na to: „Słuchaj, to dobrze. To w porządku.
Trzeba o tym mówić. Ludzie muszą poznać cię od tej strony”.
Myślę, że sam ten fakt dodał jej na tyle pewności siebie,
że postanowiła iść naprzód.
To było takie piękne.
To było wspaniałe doświadczenie.
Now to moja najulubieńsza płyta, której do tej pory lubię słuchać.
2017 – NOW ZADEBIUTOWAŁ NA SZCZYCIE LIST PRZEBOJÓW W USA I W KANADZIE
I BYŁ PIERWSZYM ALBUMEM SHANI, KTÓRY ZDOBYŁ PIERWSZE MIEJSCE
W NAJWAŻNIEJSZYCH REGIONACH
Ciągle to powtarzam.
Nie sądzę, bym zrobiła taką karierę,
karierę, którą chcę kontynuować,
gdyby Shania nie była Shanią.
Dla mnie Shania Twain jest supergwiazdą,
z którą miałam zaszczyt śpiewać na scenie, gdy miałam 14 lat.
To ona głównie przyczyniła się do tego, że zostałam zauważona
jako młoda kanadyjska piosenkarka.
Cześć, Shania. Pamiętasz mnie?
Patrząc na różnorodność artystów, na których miała wpływ,
widać, jak daleko sięgnęły jej macki.
Shania nigdy nie pozwalała, by jej pochodzenie,
to, kim była, czy to, że była kobietą,
by którakolwiek z tych rzeczy zadecydowała o tym, co chciała robić.
A chciała tworzyć sztukę i muzykę po swojemu.
Zrobiła to inaczej. Naprawdę wyszła poza schematy.
Widać to w karierze choćby Taylor Swift
czy też w mojej, bo poszłyśmy w jej ślady.
To kobieta, która powiedziała, że nie trzeba trzymać się ram gatunków.
Jeśli wytwórnia coś narzuca, a serce mówi ci co innego, słuchaj głosu serca.
Jest niesamowita.
I fajnie, że dalej to robi. Nie odpuszcza. Uwielbiam to w niej.
Lubię wypływać łodzią, zrelaksować się, porozmyślać.
Zawsze zabieram gitarę i oczywiście psa.
Czasem rzucam kotwicę i…
szukam inspiracji.
Nie jestem dziewczyną
Nie jestem chłopcem
Nie jestem dzieckiem
Ani zabawką
Bo jestem królową
Zawsze byłam bardzo śmiała i mówiłam prosto z mostu, co myślę,
jakie mam poglądy – zwłaszcza jako kobieta.
Poglądy na temat związków,
na temat tego, jak kobiety powinny być traktowane i szanowane.
Moje poglądy się nie zmieniły,
więc dalej będę je głosić.
To ja tu rządzę.
Biorę odpowiedzialność za to, co myślę, co mówię,
co robię i…
I nie pozwolę sobą pomiatać. Nie dam się zastraszyć.
Będę mówić to, co myślę.
SHANIA NADAL TWORZY MUZYKĘ,
DZIELĄC SIĘ SWYM WYJĄTKOWYM GŁOSEM Z LOJALNYMI FANAMI NA CAŁYM ŚWIECIE
Właśnie kończę w Londynie nowy album
i współpracuję z wieloma utalentowanymi Brytyjczykami.
Z twórcami.
Po prostu miło spędzam czas, przebywając w jednym pokoju
z innymi ludźmi,
tworząc muzykę – to naprawdę wspaniałe uczucie.
Mark Ralph jest pisarzem i producentem,
który ma niesamowity i wyjątkowy styl pracy.
W jego produkcjach jest wiele świetnych brzmień elektronicznych.
Myślałam, że tak będzie w naszych kompozycjach,
ale gdy wchodzisz z nim do studia, wszystko wychodzi naturalnie.
Nie ma takich rytmów, żadnych elektronicznych dźwięków.
Nic w tym stylu.
Ja gram w tle z normalną prędkością,
a on sobie tam coś miksuje. Jest super.
Tańczę i dobrze się przy tym bawię.
Sądzę, że fanom się to spodoba.
Utwory są podnoszące na duchu.
Nadal przedstawiają kobiecy punkt widzenia.
Jest to taki powrót do tematyki –
nie tyle umocnienia pozycji kobiet – co umocnienia własnej pozycji.
Ja jestem kobietą, ale czuję się bardzo dobrze we własnej skórze
i nie będę za to przepraszać, tym bardziej teraz.
Czuję się teraz dobrze.
Chyba że znów coś mnie powali po drodze.
Ale wtedy i tak się podniosę, tak jak zawsze.
Shania Twain nie powinna się tak wywnętrzać w tej piosence!
Mam gdzieś, co mówicie!
CHWILA, W KTÓREJ SHANIA MÓWI: „ZACZYNAMY, DZIEWCZYNY”
Ja też, Shania!
Napisy: Anita Danielewska