SERIAL NETFLIX
Daan.
Pomóż mi, Daan! Proszę. Oni mnie zabiją!
Daan!
SZEŚĆ GODZIN WCZEŚNIEJ
Dzień dobry. Nazywam się Daan Ludik.
W firmie Meble i Dywany Ludika możesz liczyć na moją opiekę.
Po prostu rozgość się.
- Słyszę głos mojego męża? - Nie jestem tylko głosem.
- Doprawdy? - Chyba muszę ci to udowodnić.
Dobrze.
Chcesz się znowu poczuć jak szef? A kto by nie chciał?
Co powiesz na biurko, które sprawi, że znów będziesz na szczycie?
Zatrzymam dziś Daniego w domu.
- Jest chory? - Nie.
Dopóki nie jest martwy lub umierający,
ma iść do szkoły.
Odwiedź nas.
Rozgość się.
Paszport.
Proszę.
Meble Ludika. Tak?
Tak.
- Proszę otworzyć. - Tu są moje dokumenty.
To, co zawsze.
- To, co zawsze? - Tak.
W porządku!
Jego paszport.
- OK. - Wróć do samochodu.
GRANICA - ZIMBABWE
- Powodzenia. - Wzajemnie.
WITAMY W POŁUDNIOWEJ AFRYCE
KOPALNIA DIAMENTÓW CAPRICORN, LIMPOPO
Hej, Eric.
Tak.
- Przyjechałem. - Proszę bardzo.
- OK. - Dziękuję.
Dziękuję.
MEBLE I DYWANY LUDIKA, ROZGOŚĆ SIĘ
Danie, chodź! Musimy już iść.
Skąd się tu wzięłaś?
Spałam u kolegi.
- Kolega ma imię? - Tak, ma.
Danie! Chodź.
Cześć, Danie. Pa, Danie.
Nie, synu.
Tak zamierzasz zaprezentować się światu?
No i proszę.
MALEŃKA RYBKA
Dzień dobry, piękni ludzie.
Słuchacie audycji Living Hope FM z DJ Jakesem.
Czyż nie mamy szczęścia, że mieszkamy w pięknym Mzansi?
Hipokryta.
Mama mówiła, że potrzebujesz mojej pomocy?
Mówię do ciebie.
Nie mogę ci pomóc, jeśli nie będziesz rozmawiać.
MEBLE I DYWANY LUDIKA
- Cześć, chłopaki. - Dzień dobry, szefie.
- Daan. - Dzień dobry.
Charles dzwonił. Wrócił. Wpłaciłam 50 000 na konto Ludik Trust.
Twój szwagier już trzy razy dzwonił do biura.
Kurwa, odbierz, Daan.
Kurwa.
Linda.
Infolinia Anonimowych Alkoholików.
Halo?
Halo.
Mam na imię Swys.
Swys, wszystko dobrze. Słucham. Jestem tutaj.
Dziękuję.
Czy wszystko dobrze?
Tak…
Nic mi nie jest.
Gdzie się znajdujesz, Swys?
W Silverton.
Należałeś do jakiejś grupy?
Tak…
Jestem czysty od 15 miesięcy.
To niesamowite, Swys.
Słuchaj, niedaleko jest grupa.
W Lynwood?
Tak. Wiem.
Chciałem tylko z kimś porozmawiać.
Nie ma sprawy. Słucham cię.
Nic mi nie będzie.
- OK. - Nic mi nie będzie.
Zadzwoń do grupy, Swys.
Dziękuję.
Charles, cieszę się, że wróciłeś.
Dziękuję, Daan.
- Wszystko w porządku? - Bez problemów.
- Weź dzień wolny. - Dziękuję, Daan.
Dzień dobry!
Jak mogę pomóc?
Dzień dobry, szukam właściciela. Ma na imię Swys.
Znalazłeś go.
- To ja. - To ty.
Bardzo zły nawyk.
- Miło mi poznać. - Mi też. Jak mogę…
Chodźmy!
PRETORIA, PAŹDZIERNIK 1979 ROKU
„Chociażbym chodził ciemną doliną,
zła się nie ulęknę,
bo Ty jesteś ze mną.
Twój kij i Twoja laska
są tym, co mnie pociesza.
Stół dla mnie zastawiasz
wobec mych przeciwników”.
Dzień dobry, Lindo. Idziesz do szkoły?
Nie, nie dzisiaj.
Mogę w czymś pomóc?
Możesz iść posiedzieć z mamą.
Proszę bardzo.
Smakuje ci?
To drogi dżem.
Musi starczyć dla innych.
Tak, tato. Przepraszam, tato.
Kury zniosły jajka?
Nie.
ŚWIEŻE JAJKA NA SPRZEDAŻ
Mały Ludik.
Dzień dobry pani.
Nie powinieneś być w szkole?
Mam propozycję nie do odrzucenia.
Dwa centy za jajko.
- Od kiedy? - Rodzina musi jeść.
Ale dla pani będzie dziesięć centów
za sześć.
Nie dam więcej niż jednego centa za sztukę.
Czy twój tata o tym wie?
Gdzie indziej znajdzie pani takie ładne i duże jajka?
Takie świeże. Są wciąż ciepłe.
Konkurs na wypieki sam się nie wygra.
Wspaniała robótka, proszę pani.
Proszę bardzo. Pierwsza nagroda będzie pani.
- Tato, Hein. - Daan.
Cieszę się, że do nas dołączyłeś.
Daan, chciałem porozmawiać o mojej sytuacji.
Teraz?
Zastanawiałem się, czy coś zrobisz.
Dlaczego miałbym? Ostrzegałem cię.
Masz rację. To nie jest odpowiedni czas ani miejsce.
KU PAMIĘCI MARIE LOUISE LUDIK, 1936 - 1979
UKOCHANA ŻONA, CÓRKA I SIOSTRA LINDA DE VILLIERS LUDIK
12.05.71 - 16.09.2019 BÓG DAJE. BÓG ZABIERA.
„Nic…
nie może nas oddzielić od miłości Chrystusa.
Trud,
niedostatek,
prześladowanie…
nagość lub głód…
strach czy miecz”.
PRETORIA, PAŹDZIERNIK 1979 ROKU
Cześć, Swys!
Czemu tak bardzo go lubisz?
Swysa? Rozśmiesza mnie.
Jest naprawdę zabawny.
Daan. Chodź.
Mama cię potrzebuje.
Chodź.
Daan.
Pomódl się ze mną.
„Pan jest moim pasterzem.
Nie brak mi niczego.
Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody,
gdzie mogę odpocząć…
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach
przez wzgląd na swoje imię.
Chociażbym chodził ciemną doliną,
zła…
się nie ulęknę.”
„Nic dzisiaj
ani jutro
nie odłączy nas od Jego miłości”.
Swys.
Gdzie jesteś, do cholery?
Zapomniałeś, jaki jest dzień?
Daan Ludik.
- Meblarz. - Halo?
Kto mówi?
Przykro mi z powodu śmierci twojej siostry.
Kto mówi, do cholery? Gdzie jest Swys?
Interesuje się panem mój szef.
Proszę posłuchać.
Nie. Pieprz się. Ty mnie posłuchaj.
Gdzie jest Swys?
Teraz posłuchasz?
Masz dwie opcje.
Albo zrobisz, co mówię, i…
pieprzony Swys będzie mógł dalej żyć swoim żałosnym życiem frajera,
czy co tam, kurwa, robi.
Albo jutro w twoim domu pojawią się gliny.
I oczywiście
ciało twojego szwagra znajdą gdzieś w rzece.
Czy to jakiś żart?
Nie.
- Przestań. - Swys?
- Tak mi przykro, Daan. - Swys! Gdzie jesteś?
Kim są ci skurwiele? Swys!
Oni mnie, kurwa, zabiją, Daan!
Swys! Milcz. Powiedz mi, gdzie jesteś.
Swys!
Wybór należy do ciebie.
Wyślę adres. Szef oczekuje cię o siódmej.
Słuchaj, kolego. Nikt nie jest moim szefem, jasne?
Halo?
- Cholera! - Daan! Wszystko dobrze?
BRAK 87 HIGHGROVE LANE
Zadzwoń do Lil.
- Kwiaciarnia. - To ja. Sprawdź adres.
- Mów. - 87 Highgrove Lane.
KONIEC GRY
- Potrzebuję komputera. - Po co?
Adres.
Musisz zacząć mi za to płacić pensję.
Mądrala. Chcesz oberwać?
Lil? Jesteś tam?
Lil!
Daan, czego chcesz od tego faceta?
Kim on jest?
- Arend Brown. - Znasz go?
Znam. Nazywa się Percival Brown.
Zajmuje się wykupem lewarowanym. Jest bardzo wpływowy. Co zrobiłeś?
Przyjdź jak najszybciej do sklepu.
Chyba mamy problem.
- Jak duży? - Jeszcze nie wiem.
Kurwa!
Pięć najgorętszych, krótkich, kudłatych, szpakowatych, ostrych fryzur.
Skusi się pan na smaczną przekąskę, panie Ludik?
Problemy w domu, mówię ci.
Daan.
Nie powinieneś iść.
On może zabić Swysa.
Charles ma rację.
To mój szwagier. Muszę działać.
Rina, dowiedz się wszystkiego, co możesz, o Percivalu Brownie.
Uchylanie się od podatków. Interesy. Z kim się spotyka.
Dlaczego nazywa siebie „Arend”?
- Wszystko. - Podobno jest groźny.
Tu nie chodzi tylko o twój wizerunek. A co z diamentami?
Co z kupcami? Powiesz im?
Już podzieliłem diamenty. Tu są papiery.
- Dostarczysz połowę. - Połowę?
- Dlaczego połowę? - Bo tak zadecydowałem, Lil.
Nie dostarczę połowy.
To się skończy zabójstwem posłańca. Nie ma mowy.
Wymyśl coś. Powiedz, że na północy jest konflikt. Zyskamy trochę czasu. OK?
Nigdy nie dostarczyłeś połowy.
Farhad nie jest idiotą.
Co o tym sądzisz?
Daan, nie masz już władzy.
Musisz się uspokoić i pomyśleć.
To nie pierwszy człowiek, który wysrał się na twoim trawniku.
I nie ostatni.
Odwróć się.
Ostrożnie.
Naprawdę?
Ups.
Dość!
- Kurwa. - Za mną. Chodź.
Kurwa!
Kurwa.
- Dziękuję, Christina. - Dziękuję panu.
Pływam, żeby móc palić.
Każdy z nas ma wady.
Proszę, Daan. Siadaj.
Porozmawiajmy.
Ile chcesz?
Nie, nie.
Mam problem.
I wierzę, że potrafisz pomóc mi go rozwiązać.
Czy ja wyglądam jak dr Phil?
Bardzo zabawne.
- Opowiedz mi o swoim biznesie. - Sprzedaję meble.
- Daj spokój, nie mam całego dnia. - Ja też nie.
Masz inne źródła dochodu.
Tak. Sprzedaję też dywany.
Naprawdę?
Szmuglujesz diamenty.
Wiem, że to nie jest wielki biznes, ale pozwala ci na mały luksus.
Kto ci to powiedział?
Wspierasz kapitalizm.
Ładny dom. Miła żona.
Dobry dochód.
Ale na tym się kończy.
Wolę sam decydować o sobie.
Widzę to.
Ale czy to daje ci władzę?
Władza daje możliwość inicjowania zmian.
Tego właśnie potrzebuje Pretoria.
Tego potrzebuje ten kraj.
Zmian.
Ja to robię.
Moja organizacja każdego dnia karmi 300 000 głodnych osób.
Wydałem dwa miliardy dolarów na projekty mieszkaniowe
zasilane energią słoneczną.
Co robi twój rząd?
Nic.
A co ty robisz?
Dbam o moich ludzi. Do czego zmierzasz?
Zmierzam do tego, że…
Jesteś małą rybką. Jesteś malutką rybką w wielkim oceanie.
I właśnie tego potrzebuję.
Kogoś nieznaczącego. Kto nie da się złapać w sieć.
- Potrzebuję przewoźnika. - Moich ciężarówek?
W tym tygodniu mam dostawę, którą trzeba przewieźć do Gabonu.
Dostawę czego?
A co trafia do Afryki Środkowej?
Pan Panel Słoneczny jest również Panem Kryminalistą.
Swój pozna swego.
Jak myślisz, jak cię znalazłem?
Gdzie jest mój szwagier?
Nic mu nie będzie.
Jeśli to zrobię, wypuścisz go? I zostawisz mój biznes w spokoju?
Bells wyjaśni ci wszystkie szczegóły.
Chcę mieć twoje słowo.
Naucz się pokory, Daanie Ludiku.
A teraz wypierdalaj z mojego domu.
- Sukinsyn! - Nie. Hej.
Zadzwonię do ciebie.
- A co ze Swysem? - Zostaje ze mną.
Wypierdalaj.
MEBLE I DYWANY LUDIKA, ROZGOŚĆ SIĘ
Szalona historia.
- Myślę, że cudowna. - Nie przypal mięsa.
Sugerujesz, że nie umiem grillować?
- Jesteś wreszcie. - Cześć.
Jedzenie prawie gotowe.
Tato, chciałabym, żebyś poznał Pietera Daviesa.
Rozmawialiśmy o nim rano.
Cześć, Pieter. Daan Ludik, miło mi cię poznać. Witaj w moim domu.
Dziękuję panu.
Mów mi Daan.
Ja to zrobię.
Nie ma sprawy. Mogę przejąć dowodzenie.
- Nalegam. - Tato, pozwól mu to zrobić.
Chodźmy na piwo. Chodź.
Wybacz.
Mogłeś powiedzieć,
że chłopak twojej córki przyjdzie na kolację.
Nie wiedziałem.
To twoje oczko w głowie.
Mógłbyś poświęcić więcej uwagi Daniemu.
Dzisiaj miał wizytę u psychologa szkolnego.
Chce się z nami spotkać.
Czy ty mnie słuchasz?
Słyszałem.
Czego ode mnie chcesz?
Danie!
Jedzenie prawie gotowe.
Opowiedz nam o sobie, Pieter.
Czym się zajmujesz?
- Tato. - Ja…
Co?
To Pieter Davies.
- W porządku, skarbie. - Nie kojarzysz? Pieter Davies?
To nie ma znaczenia. Twój ojciec jest ważniejszy ode mnie.
Robi pan meble. Moja mama uwielbia pana sklep.
Pieter Davies jest sprinterem.
Zdobył cztery złote medale dla RPA. Musisz wiedzieć, kim jest.
A więc biegasz?
To dobrze. Teraz już wiem.
Danie próbował dostać się do drużyny rugby.
Trener powiedział, że jest dobrze zbudowany,
musi tylko popracować nad pewnością siebie.
Wspaniale.
- Tak. - Tak.
Musi umieć łapać piłkę.
Idź po lody. Możesz je zjeść przed telewizorem.
Bieganie to wszystko? Masz też pracę?
Mam organizację charytatywną, którą zarządzam na boku.
Zbieramy fundusze na zajęcia sportowe w biedniejszych szkołach.
Zebrał właśnie 100 000 randów dla szkoły podstawowej
na budowę i utrzymanie basenu.
- Tak. - Prawda, że świetne?
Nie pytałem o działalność charytatywną, tylko o dochody.
Moja firma przekazuje datki na cele charytatywne. Wiesz o tym.
Ale dobroczynność nie zapewni jedzenia na stole.
Co się z tobą dzieje?
Życie jest ciężkie. Trzeba być przygotowanym.
Przygotowanym na co?
Wiesz co? Czasami wydajesz się taki chciwy.
Osobiście nie wierzę, że za pieniądze można kupić szczęście.
Naprawdę?
To co kupiłeś za swoje 100 000 randów?
To było dla dzieci, proszę pana.
Ale zdobyłeś dzięki temu rozgłos, prawda?
Ucieszyło cię to. Louise z radością o tym mówi.
Co jest z tobą nie tak?
Pieniądze nie są wrogiem, Louise.
Nie słyszę, żebyś narzekała na swoją pensję.
Bo na nią zapracowałam.
- Dziękuję za kolację, Anet. - Proszę.
Miło było pana poznać.
Przepraszam.
Dziękuję za kolację.
Ciekawe, kto według niego płaci za jedzenie.
Na zdrowie.
Dzień dobry, Martho.
Dzień dobry, tato. Co cię tu sprowadza? Chcesz kawy?
Herbaty.
- Martha, możesz? - Oczywiście.
Nie przywitasz się z dziadkiem?
Co się z nim dzieje?
Za długo oglądał telewizję, za mało spał. Prawda, synu?
Może pobawisz się na dworze? Pożegnamy się przed wyjściem.
Tak.
Pewnie tylko ogląda telewizję i je śmieci.
- Czym go karmisz? Przytyje. - Hej.
Cóż, nie dziwi mnie to. Wszystkie bogate dzieci tyją.
- Obudzę Daana. - Jeszcze w łóżku. No ładnie.
Wizyta w domu?
Co się dzieje z twoim synem?
Nie mogę uwierzyć, że jest twój, nie zna manier.
- Facet wie, kiedy nie jest mile widziany. - Nie. Siadaj. Proszę.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Po prostu pomyślałem, że wpadnę się przywitać, bo już cię nie widuję.
Widzieliśmy się wczoraj.
Gdzie jest Swys?
Nie wiem.
Jestem zdenerwowany, bo nie było go wczoraj na grobie Lindy.
Mógł się chociaż pokazać.
Tchórz.
Skoro już o tym mowa.
Czemu nie było twojej rodziny? Za mało wytwornie?
To był mój wybór, tato.
W ten sposób człowiek traci kontrolę. Jesteś zbyt pobłażliwy.
Tato, mamy spotkanie w szkole.
- W sobotę? - Odwiedzę cię na plebanii.
A kiedy przyjdziesz do kościoła?
A może za dobrze ci się powodzi?
Ile jestem winien za herbatę?
Następnym razem zadzwonię.
Jak wiecie, spotykam się z Daniem od trzech miesięcy.
Jest uroczy, ale…
Niestety, nie robi
takich postępów, na jakie liczyliśmy.
I martwię się o niego.
Nie wiem, czy szkoła zapewnia mu odpowiednie wsparcie,
ale jeszcze nie doszliśmy do tego, czego potrzebuje.
Musimy zająć się jego zachowaniem społecznym.
Głównie z tego powodu szkoła chce go zatrzymać na rok.
Ale nie może tego zrobić. Jego oceny są ponadprzeciętne. Nie można…
Wiem, ale moje obawy nie dotyczą jego wiedzy,
ale umiejętności jej wykorzystania.
I dobrego funkcjonowania w środowisku szkolnym.
Społecznym i akademickim.
Porozmawiam z nim.
Surowa miłość nie pomoże jego małomówności.
Może ją nawet pogorszyć.
Jego co?
Jego małomówności. On się nie komunikuje.
Co mamy zrobić?
Będę się z nim spotykać
i spróbujemy znaleźć źródło jego niepokoju.
Następnie stopniowo opracujemy metodę, by pomóc mu pokonać lęk
i mam nadzieję, że zacznie się otwierać.
Bardzo by pomogło, gdyby mógł pan być dla niego wsparciem.
On nie jest tak twardy, jak pan oczekuje.
Ma 11 lat.
Mam go traktować jak dziecko?
Potrzebuje wsparcia i bezpieczeństwa, by się otworzyć.
- Panie Ludik… - Nie mów mi, jak mam wychowywać dziecko.
To była tylko sugestia.
- Tak, mamy propozycję. - Daan.
Kup sobie nowe biurko.
Siedzisz za gównem z brzozowej sklejki i mówisz mi, co jest nie tak z moim synem.
Dziwię się, że jeszcze stoi pod ciężarem twoich osądów.
Przepraszam.
Masz przestać rozmawiać ze szkolną psycholożką.
To właśnie przez takie osoby płacze z byle powodu.
Czego oczekujesz? On z nami nie rozmawia.
Inni go dręczą. Znęcają się nad nim.
To Ludik. Znajdzie swoje miejsce.
Dobrze, więc to mój problem?
Powiedz mi, co jest ważniejsze? Twoja praca czy twoje dziecko?
On cierpi. Musimy mu pomóc z tym dręczycielem.
Nie posłucha. Nie mam teraz na to czasu.
Dlaczego nie? Podaj mi jeden dobry powód.
- Swys. - Co z nim?
Ma kłopoty.
Myślałam, że pozbyłeś się go po śmierci Lindy?
Więc potrzeby twojego pijanego szwagra są ważniejsze od potrzeb twojego dziecka?
Nie dramatyzuj, dobrze? Uspokój się. Pogadam z Danie.
Swys jest priorytetem. Koniec dyskusji.
Panie Ludik.
Wiem, że ma pan dobrą reputację w mieście
i że ciężko na nią pracuje,
ale Danie jest wrażliwy.
Każda pana decyzja będzie miała wpływ na jego przyszłość.
Danie nie będzie już przychodził. Dziękuję za troskę.
Pan sądzi, że może mi rozkazywać?
Powinnaś wpaść na letnią wyprzedaż.
Wybrać coś ładnego. Na koszt firmy.
Dobra, trzymaj. Trochę mocniej. Oprzyj się na mnie.
Oprzyj się. No i proszę. O to chodzi. Ktoś przyjechał.
Wujku Daan, co tu robisz?
Jasna cholera, kto to zrobił?
- Jak długo potrwa naprawa? - Popołudnie.
Powinieneś mnie zatrudnić. Rozwiązałbym to raz-dwa.
Masz dla mnie auto?
Weź Tweety'ego. Kluczyki w środku.
Kiedy ostatni raz był tu Swys?
Wczoraj nikogo tu nie było.
Myślisz, że pije?
Zapłacę ci pensję kierownika. Tylko nie zniszcz tego miejsca.
Nigdy. Dzięki.
Przyda mi się kasa na treningi przed mistrzostwami MMA.
Mój tata ma namiary na trenera.
Jest trochę drogi. Co o tym myślisz?
- Tak mówi twój ojciec? - Tak.
- Mierz wysoko, Ludiku. - Będę.
- Odwieź go, jak skończysz. - Dobrze.
To ten facet od mebli?
- Tak, to mój wujek. To jego miejsce. - Będzie mnie sponsorował?
Takim jak ty nie daje kasy, bracie.
Chodź.
Chyba się nie zmęczyłeś?
- Co za gówno. - Co tym razem?
Co teraz? Wlałeś paliwo?
Paliwo? Wlałem olej napędowy za 15 randów.
Chyba dwa tygodnie temu.
- Patrz. - Co teraz?
Biedna dusza. Zagubiona w gęstym, ciemnym lesie.
Jego ojciec jest taki biedny.
Zamknij się i pchaj.
Dobra. Ale to nie ja powinnam pchać.
Luke.
Powiedz ludziom, że mają wolne, zamykamy wcześniej.
Uwaga, zamykamy! Pamiętajcie, że w poniedziałek rusza wyprzedaż.
Chcemy, by wszyscy byli w świetnej formie. Miłego weekendu. Zbierajmy się!
Na razie, Daan.
Dzięki, chłopaki. Miłego dnia. Do zobaczenia.
Dzięki.
Do zobaczenia w poniedziałek.
W porządku. Pa, Daan!
Piękna.
Kiedy się zgodzisz?
- Na co? - Daj spokój.
Co na obiad, Martho?
- Kurczak z warzywami, proszę pani. - Dobrze.
Daana chyba nie będzie w domu, więc przygotuj dla niego talerz.
Dobrze.
Czy podziękowałeś Marcie?
Podziękował.
- Będę przed telewizorem. - Dobrze.
- Dziękuję za posiłek. - Nie ma za co, mały Ludiku.
PRETORIA, PAŹDZIERNIK 1979 ROKU
Kto…
lub co może nas odłączyć od miłości Jezusa Chrystusa?
On jest tym, który umarł.
A jednak zmartwychwstał.
Niech się stanie wola jego.
Amen.
Jezus Chrystus mówi, że Bóg upomina się o tych, których kocha.
W imię Chrystusa. Amen.
MEBLE I DYWANY LUDIKA
Pamiętam tego dupka ze sklepu,
który chciał kupić łóżko z twojej ciężarówki.
„Czemu nie mogę tego kupić? Dam ci…
300 randów.
I coś jeszcze dorzucę.”
- Dwa randy napiwku. - Dwa randy napiwku.
Cholera.
Gdyby tylko wiedział, ile naprawdę jest tam pieniędzy.
I co wtedy powiedziałeś?
Powiedziałem, żeby spadał.
- Czasy były łatwiejsze. - Zdrowie.
Charles, czy nie proszę cię o zbyt wiele?
Daan, twój brat jest moim bratem.
Nie ufam tym draniom.
Całe życie na to pracowałem.
Nie pozwolę, żeby jakiś skurwiel to zepsuł.
Ale Swys może zginąć.
Obiecałem siostrze, że się nim zaopiekuję.
Już zawiodłem.
Są tutaj.
- Zaczynamy? - Najpierw chcę porozmawiać ze Swysem.
Za bardzo się martwisz. Je teraz kolację.
Nie, tego nie powiedziałam, Pieter.
Tak, wiem.
Może się przekonamy.
To zależy.
- Wiem. I zgodziłam się. - Louise.
- Tak? - Chyba czas kończyć?
Słucham? Chwileczkę. Oddzwonię.
Danie już śpi.
Zachowujesz się za głośno.
Tata ma rację.
Za bardzo mu matkujesz.
Ale to nie moja sprawa.
Czy nie nadszedł czas, abyś dla odmiany odwiedziła swoją mamę?
Anet.
To nie jest twój dom.
To jest dom Ludików.
Dobranoc!
- Dyżurny czeka na ciebie. - Jak się nazywa?
Po przekroczeniu granicy musisz dostarczyć części
na miejsce do poniedziałku rano.
Jak się nazywa ten dyżurny?
Panie Ludik, to nie pana sprawa. Może pan iść do domu.
Hej!
- Jak się nazywa? - Silo.
Na pewno go poznasz. To ten brzydki. Znajdzie cię.
Kiedy wypuścicie Swysa?
Dostarcz to na czas, a dostaniesz go z powrotem.
Daan.
Wszystko się uda.
Miej tylko wiarę.
Zadzwoń do mnie, gdy przekroczysz granicę.
Gdy ktoś idzie w nocy, potyka się, bo nie ma w nim światła.
Słuchajcie, noc to właściwa pora.
Zwierzęta wychodzą wtedy, ale nie bójcie się.
Bóg was ochroni.
Bóg jest wspaniałomyślny. A tymczasem
posłuchajmy wyjątkowego nowego utworu.
PRETORIA, PAŹDZIERNIK 1979 ROKU
Chcę ten, bez krzyża.
Zarobiłeś dziś niezłą sumkę.
Idziemy do kościoła.
Wyszykujcie się.
Szybko.
GRANICA - ZIMBABWE
Chodź, powiem ci, gdzie jechać.
CHARLES: ZABRAŁ MNIE Z TRASY
Witajcie, rodziny i przyjaciele.
Witamy tych, którzy rzadko odwiedzają dom Pana.
Linda.
I proszę was, abyście swoim otwartym sercem
hojnie obdarowali dom Pana.
CHARLES: ZADZWOŃ DO MNIE, COŚ JEST NIE TAK.
Silo, obudź się.
Dobra. Czekaj.
Co tu się dzieje?
PRZEDSTAWIONE POSTACIE I WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE.
PODOBIEŃSTWO DO RZECZYWISTYCH OSÓB LUB WYDARZEŃ JEST PRZYPADKOWE.
Napisy: Marlena Wilczak