SERIAL NETFLIX
WIEJSKI OBSZAR ZIMBABWE
Kapitanie, potrzebuję ekipy.
Tak.
Tablice rejestracyjne Golf Lima Alpha 429 Golf Papa.
Tak, przyjąłem.
Witajcie.
Jaco. Niech Bóg cię błogosławi.
Petra, Willem. Szczęść Boże.
PRETORIA, PAŹDZIERNIK 1979 ROKU
Wspaniałe kazanie.
Zastanawiałem się, czy, mówiąc o przykazaniach,
nie zapomniał ksiądz o siódmym.
Zadałem księdzu pytanie.
Gdzie pana żona?
- Żałuje za swoje grzechy. - Pieprzony dupek.
Zabiję cię.
A co z: „Nie cudzołóż”?
Co o tym sądzi twoja kongregacja, Viljoen?
No dalej. Chodź.
Chcesz się znowu poczuć jak szef?
A kto by nie chciał?
Co powiesz na biurko, które sprawi, że znów będziesz na szczycie?
Gdzie mam podpisać?
Tutaj i z tyłu.
Sprawdź nasz katalog internetowy
albo odwiedź nas osobiście.
- Jesteście rodziną? - Odwiedź nas i rozgość się.
To mój szwagier.
Cholera, policja była tu dziś rano.
Nie chciał z nimi rozmawiać. Wszystko w porządku?
- Nic mu nie jest. - Dobrze.
Dziękuję.
RECEPCJA
Rety.
Tu Charles. Nie mogę teraz rozmawiać.
Proszę.
- Błagaj, draniu. - Proszę.
- Powiedz to. - Bogini!
- Tak. - Tak.
To właśnie ja.
A ty jesteś nikim.
- Powiedz to. - Jestem nikim.
- Jestem nikim.
Kocham cię.
Dam ci, czego chcesz.
Nie wiesz, czego chcę.
Nie chodzi o seks, tylko o władzę. A ja ci ją daję, tak?
Zamknij się.
Jesteś tylko chłopcem.
Daan?
Odpoczywaj.
Porozmawiamy później.
Jak się czuje?
Co się stało?
Został napadnięty.
Nie okłamuj mnie.
To mój szwagier, Anet.
Danie.
Chodź, usiądź.
Nie możesz chorować w każdy poniedziałek. Co się dzieje?
Wyczyśćmy cię.
Kochanie.
Zadzwońmy do szkoły. Dobrze?
Musisz założyć czystą koszulę. No dalej, wstań.
Weź talerz.
Czemu przywiozłeś tu Swysa?
Problemy Daniego nie mają nic wspólnego ze Swysem.
Chodzi o coś innego.
W szkole trwa tydzień przedsiębiorczości, a on się boi.
Bo jego tata, król sprzedaży detalicznej mebli,
nie ma czasu, aby mu pomóc.
Może uda mu się coś sprzedać, jeśli zacznie mówić.
Swys nie może tu zostać.
Danie! Ubieraj się, idziesz do szkoły.
Daan mówi, że to tylko połowa. Musicie nam zaufać.
Mówią, że to dopiero połowa dostawy.
I że powinniśmy im zaufać.
Czego dotyczy twój projekt, synu?
Dobra.
Pamiętaj o jednym.
O sprzedaży decyduje moment, w którym klient cię zobaczy.
Nie okazuj słabości. Pamiętaj o tym.
I musisz do cholery nauczyć się mówić.
Co się stało wujkowi Swysowi?
Ktoś go pobił.
- Ale dlaczego? - Bo jest łatwym celem.
Nieźle. Dobra. W porządku.
Teraz cię mam.
Dobra, zobacz, co się stanie, gdy podniosę biodro.
Odklepuję!
Dobra. Odklepujesz. Proszę!
Gdy ktoś trzyma głowę, bij tam, gdzie boli.
Walnę cię w jaja!
Nie w moje. Ale tak - w jaja.
Słyszałeś o turnieju? Możesz wziąć w nim udział?
Mój tata zna dobrego trenera, ale wciąż oszczędzam.
„Mój tata zna trenera”.
Daj spokój, on zna ludzi.
Kogo? Komitet szkolny?
Nie wszyscy poruszają się w twoich kręgach.
- Czemu mój tata tu był? - Powierzył mi kierowanie.
To miejsce jest do dupy. Czemu go nie sprzeda?
- To mieszkanie Swysa. - Tak. Jasne.
Co mnie to obchodzi?
Wkrótce wygram międzynarodowe mistrzostwa.
Zanim urodzisz pierwsze dziecko.
Spadaj.
Jesteś gotowa zamienić swoje kierownicze szpilki
na patelnię i żelazko?
Odwal się, Markus.
- Dokąd idziesz? - Na razie, Markus!
- Wracaj, przepraszam. - Nieważne.
Jestem niepokonany?
Król sztuk walki. Markus, Boerboel, Ludik!
Proszę bardzo.
Dziękuję. Czy mogę…
- Nie mamy serwetek. - Nie dostanę jej?
- Jest brudne. - Słuchaj, dziewczynko,
jeśli chcesz serwetkę, musisz zapłacić.
I rusz swój piękny tyłek, bo blokujesz kolejkę.
Jesteśmy zajęci, jasne?
- Jaka arogancka. - Niewiarygodne. Niezły tyłek.
Serwetka.
Dzień dobry.
Jest ktoś z policji.
- Powiedzieli, o co chodzi? - Nie.
- Czy Charles się odzywał? - Nie. A do ciebie?
Nie.
Przyprowadź go do mojego biura.
Cześć.
Felix, Charles się dzisiaj odezwał?
Nie, proszę pana.
Czy ma numer do rodziny w Masvingo?
Nie, proszę pana.
- Dobra robota, dziękuję. - Dziękuję.
Przepraszam, że musiał pan czekać. Proszę usiąść.
Dziękuję.
Co mogę dla pana zrobić?
Chcę zadać kilka pytań dotyczących
jednego z waszych pojazdów.
Samochód dostawczy, numer rejestracyjny LNK 1003 GP.
Czy wie pan, którędy wczoraj jechał?
Nie.
Musi pan zapytać kierownika działu dostaw.
- Firma prowadzi sprzedaż transgraniczną? - Czasami.
Ciężarówkę znaleziono porzuconą na poboczu
- niedaleko Harare. - Rozumiem.
Sprawdzę, czy jest kierownik działu dostaw.
Tak, Daan?
Rina, sprawdzisz, czy Charles dojechał?
Żartujesz sobie?
Przepraszam na moment.
- Kawy? Herbaty? - Nie, dziękuję.
Jak doszli do tego tak szybko?
Dane marketingowe z trzech dni i sprzedaży online są z tyłu.
Nie ma za co.
Hej.
To nie jest strój służbowy.
Nie ma jeszcze szefa działu dostaw.
Przepraszam, nie udzielę panu informacji.
Czy może pan potwierdzić, że w weekend wyruszyły jakieś dostawy?
Według mojej wiedzy, nie.
Dlaczego więc ciężarówka przekroczyła granicę?
Mam salon w Zimbabwe.
Umieszczamy tam towar w ramach promocji.
W porządku. Dziękuję, panie Ludik. Jeszcze tylko jedna sprawa.
Szef poprosił o wykaz zawartości ciężarówki. Czy ma pan go?
Nie mam.
Zespół się tym zajmie. Komu przesłać?
Zespołowi do Zadań Specjalnych. Pytajcie o oficera Moyo.
Dobrze.
Dziękuję.
Czy kierowca skontaktował się już z firmą?
Nic mi o tym nie wiadomo. Czemu?
Funkcjonariusze znaleźli krew na miejscu zdarzenia.
Ich zdaniem była to dość znaczna ilość.
Nie znaleziono ciała.
Czy to dobrze?
Śledztwo w tej sprawie wciąż trwa.
Proszę dać znać, gdy kierowca zadzwoni.
Oczywiście. Dziękuję.
A więc?
Jak długo tam będziesz?
Do końca maja. Chciałbym, żebyś pojechała ze mną.
Naprawdę?
Oczywiście. Jeśli chcesz.
Tata chyba nie będzie zadowolony.
- Czemu się tym przejmujesz? - Bo to mój tata.
W porządku.
Ale jeśli się nie zgodzi, to uciekniemy.
Marne szanse.
W porządku, kochanie, muszę wracać.
Nie forsuj się. Zostaw sobie trochę siły na wieczór.
Dobrze.
- Do zobaczenia. - Pa.
Na razie.
Cześć, wujku Hein!
Hej. Co chcesz ze mną zrobić?
Chodź tu, tatuśku.
Chodź.
Ssij, tatuśku.
Cholera.
Chciałabym mieć takie włosy. Jakbym wyglądała?
Krótkie i proste. Są takie urocze.
A ja chcę być jak Steve Hofmeyr.
Podaj bułkę.
- Skąd się wziął ten facet? - Proszę.
Niezły chwyt.
Proszę bardzo.
Poproszę z dowódcą.
Podaj mi serwetkę.
Tak?
Dobrze, połącz mnie z nim.
Moyo. Co masz?
Ma tam posiadłość, a ciężarówka przewoziła meble.
Rozumiem. Jaką posiadłość?
Nie sprecyzował.
A kierowca?
Nie słyszał. Nie wygląda, jakby coś wiedział.
Bogaty, biały facet, który za dużo gra w golfa.
Spisz wszystko i wyślij mi.
Jeśli facet jest przestępcą, to szybko go złapiemy.
Tak, proszę pana.
Co z tą serwetką?
Nie wiem.
Ludik.
- Co się stało? - Kurwa.
Gdzie jest Charles?
Zabiję cię, kurwa.
Proszę przestać! Panie Brown!
Rozwalę ci mózg.
Dosyć.
Powiedziałem dość.
Bells, zostaw nas.
Daan.
Proszę, usiądź.
Ty draniu.
Przyszła do mnie policja.
Łatwo się ich pozbędziesz.
Chyba się nie zrozumieliśmy.
To jest twój burdel!
Co się stało, do diabła?
W Zimbabwe jest pewna rodzina.
Rodzina Nkala.
To w pewnym sensie rodzina królewska.
Głowa rodziny, John Nkala, zmarł niedawno.
Od kilku lat dostarczaliśmy broń.
Mieliśmy dobry system i zaufanych ludzi.
Ale po jego śmierci władzę przejął jego syn, Albert.
Chłopak jest szaleńcem. Myśli, że może wszystko zmienić.
Teraz toczy się walka o władzę.
Nie usłyszałem, dlaczego moja ciężarówka wpadła w zasadzkę.
Nie ma co płakać z tego powodu.
To może wyjść ci na dobre.
Kawał z ciebie drania.
Wysłałeś najlepszego człowieka. To twoja wina.
Czasem potrzeba poświęceń.
Daj spokój, Daan. Spójrz na to z szerszej perspektywy.
- Co z tego będziesz miał? - Potrzebujesz nowego kontaktu na granicy.
I wiesz, że go mam.
- Mogę też przewozić towar. - Właśnie.
Pozwól więc, że złożę ci propozycję. Rozważ swoje stanowisko.
Bells, podejdź tutaj.
Co wiemy do tej pory?
Kierowca został postrzelony. Uciekł i zaginął.
To był mój ulubiony stolik śniadaniowy.
Był zabytkowy.
Lubiłem pić przy nim poranną kawę.
Jeśli jeszcze raz podniesiesz broń w moim domu,
utnę ci jaja nożem do masła. Jasne?
Miej oko na Ludika. Albo będzie w mojej drużynie, albo w żadnej.
Aha. Bells?
Za stół potrącę ci z pensji. Ty pieprzony kretynie.
LOUISE: MUSZĘ Z TOBĄ POROZMAWIAĆ, TATO!
Cześć.
- Co z twoją twarzą? - Wpadłem na coś.
Co się stało?
- Ja… - Co się stało?
Ktoś mi to przysłał.
- Hej. - Do kurwy nędzy.
Nie przejmuj się, Lulu. Udawaj, że tego nie widziałaś.
A ty wiedziałeś?
Kurwa mać, tato. Od jak dawna?
Od lat.
Cholera.
Co to za facet?
- Dwulicowy drań. DJ Jakes. - Kurwa.
Uspokój się. Dobrze?
Poprosi o pieniądze albo zagrozi, że zdemaskuje Heina.
Nie mieszaj się w to.
Zdradza ciocię Maureen z mężczyzną.
Tak.
- Pieprzyć to. Nie mogę… - Nie denerwuj się.
Gdzie jesteś, Charles?
Gdzie jesteś?
Chodź tu.
Jest twój?
Ja też mam psa.
Danie!
Co ty tam robisz?
Obudził się?
Dobrze.
Cześć, Anet.
Swys.
Przyniosłam obiad. Jest w kuchni.
Trzymaj się od niego z daleka. Słyszysz? Jest chory.
Słuchasz mnie?
Umyj twarz, a potem zjemy.
Hej! Posprzątajcie te śmieci.
Mówię do was. Posprzątajcie te śmieci.
- Cześć. - Hej, Daan. Kto cię pobił?
Twój chłopak wysłał maila do mojej córki.
Nagrał wideo. Wiedziałaś o tym?
Tak, nie ustąpi, dopóki nie dostanie kasy.
On jest szalony.
Ostrzegałem go. Bez skutku.
Wciąż mnie prowokuje.
- Daj mi jego adres. - Pogadam z nim.
Daj mi jego adres, bo dorwę go w pracy.
Proszę, Daan, daj mu to, czego chce.
Daan, powiedziałem, że mi przykro. Pogadam z nim!
Dzień dobry. W czym mogę pomóc?
Dzień dobry. Nazywam się Davies.
Inspektor Davies.
Chciałem porozmawiać z Daanem Ludikiem. Czy jest dostępny?
Niestety wyszedł. Ale przekażę, że pan był.
Wróci niedługo?
Wątpię. Ma kilka spraw do załatwienia.
Nic nie szkodzi. Musi być bardzo zajęty, mając taką firmę.
Czy to wasz jedyny oddział?
Nie, mamy też jeden w Cape Town. I jeden w Limpopo.
Duży okręt do sterowania.
Tak.
Sprzedaż wygląda dobrze.
Pooglądam sobie
i poczekam, aż wróci.
Wątpię. Ma kilka spraw do załatwienia.
- Już to pani powiedziała. - Tak.
Luke.
Zajmiesz się tym człowiekiem?
Będziesz grzeczny? Spójrz na mnie.
Będziesz grzeczny?
Tak.
Będziesz grzeczny?
Uważaj na fermatę.
Świetnie.
NIEZNANY: INSPEKTOR Z POLICJI JEST TUTAJ I ZADAJE PYTANIA.
NIE CHCĘ JUŻ BRAĆ W TYM UDZIAŁU. ODCHODZĘ.
Nie kupię tego gówna.
- Kwiaciarnia? - To ja.
Charles się odzywał?
- Nie. Co się stało? - To była zasadzka.
Zaginął.
Arend przyparł mnie do muru. Wysłałaś kwiaty?
Tak.
Nie zadawali pytań, ale będą chcieli odpowiedzi.
To, co im dałam, to wstyd.
- Mogę potrzebować reszty. - Masz problemy?
Muszę kogoś znaleźć.
Jasne, mogę pomóc.
Dobra, mów?
DJ Jakes.
Pieprz się! Przestań krzyczeć, zachowujesz się jak mała dziewczynka.
- Zostaw go w spokoju! - Zamknij się, dziwko!
PRETORIA, PAŹDZIERNIK 1979 ROKU
Daan. Czekaj.
Tato!
Co zrobisz?
Uderzysz mnie kijem do krykieta?
Pieprzony, mały maminsynek.
O niczym nie wiesz, prawda?
- Twój ojciec… - Tertius!
- Przestań go bić! - Przestań… Co?
Tertius! Wystarczy.
Albo co?
To moja żona. Moja żona.
Moja.
Tertius, przestań pieprzyć, weź swoje rzeczy i idź.
Przykazanie numer dziewięć.
Kurwa, nie kłam!
Człowiek idzie do Jezusa i pyta:
„Panie, co muszę zrobić, aby dostać się do nieba?
Których przykazań muszę przestrzegać?”.
Jezus mówi: „Nie jednego albo dwóch.
Wszystkich”.
Przestrzegaj wszystkich!
Chodź tu. Pierdol się, człowieku.
Nie ma Boga!
Jest tylko człowiek.
Był naprawdę zdenerwowany. Powinieneś się wycofać.
Proszę.
Zadzwoń do mnie.
Hein, co ty tam robisz po ciemku?
- Już idę, Maureen. - Jedzenie stygnie.
- Daan. - Ostrzegałem cię. Jasne?
To ostatnie, kurwa, ostrzeżenie. Wiem, że Hein cię kocha,
ale ty nie jesteś go wart. Jesteś gnidą.
Trzymaj się z daleka!
Miłość. Co twoja rodzina wie o miłości?
Hein jest tak zdesperowany, że w niedzielę będzie obciągał.
Posłuchaj mnie, ty draniu. Nie zbliżaj się. To już koniec.
Albo co? Co zrobisz? Uderzysz mnie?
Uważaj, Ludik.
Nikt nie kupuje mebli ogrodowych od geja.
Co zrobiłby Jezus?
Trzymałby się z dala od twojej rodziny.
Hein pożałuje dnia, w którym mnie poznał.
Pospiesz się, chcę się wysrać.
Trener się odezwał? Przyjmie mnie?
Chcę skorzystać z toalety.
Wujek Daan kazał mi zarządzać warsztatem, więc mogę się dorzucić.
- Gdzie jest Swys? - Znowu mu odbiło.
No już. Idź.
HEJ, KUZYNIE, PRZEPRASZAM ZA WCZORAJ.
DR KAREN SWANEPOEL, PSYCHOLOG EDUKACYJNY
Daan?
Swys.
Cześć, stary.
Jak się czujesz?
Tak mi przykro, Daan.
- Spieprzyłem sprawę. - Spokojnie.
Mogłem się bronić.
Dlaczego ja?
Co chcieli wiedzieć?
Nic.
Nic nie powiedzieli. Po prostu…
pobili mnie i…
Ile cię to kosztowało?
Już się z tym uporałem.
Tęsknię za nią.
Ja też.
Daan Ludik? Szukałem pana.
Przegapiłem niezłą bójkę?
PRZEDSTAWIONE POSTACIE I WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE.
PODOBIEŃSTWO DO RZECZYWISTYCH OSÓB LUB WYDARZEŃ JEST PRZYPADKOWE.
Napisy: Marlena Wilczak