CHOI HYE-JEONG
JEON JAE-JUN
SIESTA
Boleh saya bantu?
Tolong dodoikan saya. Saya tak boleh tidur.
Tuan mahukan tuala hangat?
Tak ada layanan hangat lain?
Jangan mengarut. Tidur saja.
Tuan-tuan dan puan-puan. Untuk keselamatan...
Saya sangat letih. Boleh tumpangkan saya nanti?
MESEJ BARU: JAE-JUN
Beli Bacchus dan naik bas. Saya sibuk.
Saya nak cuba yang ini.
Maaf.
Ada kebocoran di bilik acu pakaian.
Saya beri sepuluh peratus diskaun.
Awak tak cuba pun, saya tahu ia saiz awak.
kedai ini The Siesta?
Awak suka kita bersama waktu siang.
Betul.
Sebab malam awak jumpa orang lain?
Persediaan kahwin okey?
Kenapa tanya? Awak tak berminat pun.
Baru nampak penyayang.
Mengarut.
Beritahulah kalau awak nak kahwin.
dia kurang guna kosmetik.
Sudah.
Dia lebih kerap menggunakan Instagram sekarang.
Hye-jeong sudah ubah juga.
Dah tak guna Facebook?
Bertabahlah.
Ingat mudah nak balas dendam?
Guna akaun ini bila mereka tukar.
Nama dan kata laluan sama seperti Facebook.
Saya tak sangka perlu belajar.
Aduhai.
Itu sebabnya awak patut ubah fikiran.
Balas dendam memang kotor dan bahaya.
Saya kenal orang-orang yang ganas.
Kami membesar bersama di rumah anak yatim.
Mereka boleh membunuh untuk orang?
Bunuh?
Saya tak tahu nak bunuh atau tak.
Saya tak nak buat separuh hati sebab dah ke tahap ini.
Jadi saya perlu buat walaupun ambil masa.
Betul.
Tapi awak dah separuh jalan.
Mana cikgu beli baju itu?
Dalam talian.
- Awak dengar atau tidak? - Cantik.
Apa yang awak dengar?
Minggu depan ada ujian.
Lebih cantik tanpa baju.
Saya janji dapat markah tinggi jika tunjuk dada cikgu.
Bayaran cikgu akan naik jika markah saya bertambah baik.
Kerana awak, Yeon-jin,
perkara begini tak mengejutkan saya.
Bagaimana orang seperti awak boleh cam saya?
Ini kelas terakhir.
Kenapa?
Saya boleh cari duit dengan cara lain.
Sama ada markah awak naik atau jatuh,
awak hanya akan pakai baju yang sama.
Baju penjara.
Cikgu dah gila?
Habislah kalau mak tahu.
Mak awak dah tahu.
Dia mendengar sejak kelas pertama kita lagi.
Puan tahu semua ini dirakam?
Puan boleh bayar saya untuk diamkan saya.
Ini memang tak masuk akal.
Kata nak jadi guru.
Boleh buat begini?
Entahlah.
Tak bolehkah?
Selamat berjaya.
Dia sampai cepat sebab bergaduh di tempat berhampiran.
Dia tak boleh diberi cuti.
Si gila itu
sentiasa masuk TV selepas keputusan mahkamah keluar.
Betulkah?
Saya nak putuskan saja elektrik.
Beri sepuluh peratus DW dengan vitamin B dan C.
Tahniah atas perkahwinan awak, Yeon-jin.
Maaf tapi saya tak bawa duit.
awak rasa saya akan marah atau tak? Jawab.
Saya kata, jawab!
Aduhai.
Siapa orang hebat yang awak ikut ke sini?
Profesorlah orangnya. Saya hormat dan sayang profesor.
Aduhai. Kasihannya.
Saya dah berkahwin. Keluar.
Saya tak tahu profesor dah berkahwin.
Saya minta diri.
Cepat cakap. Siapa yang hebat?
Su-han.
Ingat awak tiada sebab tak jawab.
Saya ada kelas untuk penuhkan kredit.
Kenapa datang?
Nak belanja kawan.
Dah makan? Kalau belum, jomlah.
Awak minum arak?
Selamat hari lahir.
Amboi. Cantiknya.
Mana awak jumpa warna ini?
Saya rasa ia sesuai untuk awak.
Itu Gyeong-tae.
Dia ajak saya keluar minum.
Tapi dah lewat. Gila.
Berdua saja?
Mustahil.
Betul awak tak nak pergi?
Ya. Saya dah tengok siapa dia ajak. Buruk.
Kalau cantik, awak nak pergi?
Secantik mana?
Awak masih berus gigi walaupun saya buat begini?
Itu sebabnya saya laju.
Gyeong-tae anak manja ibunya dan membosankan.
Ia nampak mahal di siang hari
dan teramat mahal di waktu malam.
Berbaloi berbelanja.
Ambil dua jam pergi-balik Seoul. Tak apa?
Hidup sihat. Saya suka.
Awak kata awak tak suka wanita jadi gemuk lepas kahwin.
Bangun 2 pagi, lompat tali berperut kosong
dan gerak jam tiga. Barulah sempat.
Awalnya. Awak di berita lain?
Sebab saya dah tua.
Saya nak cakap sesuatu.
Boleh tak taja pengiklanan untuk berita saya?
Untuk perbaharui kontrak saya.
Awak patut cakap awal-awal.
Kenapa biar disakiti?
Masalah yang diselesaikan dengan wang ialah masalah kecil.
Betulkah?
Suami saya sangat hebat!
Adakah Unit PR akan ke pejabat penyiaran esok?
Di tengah hari.
Awak tukar rokok?
Apa? Ya.
Oh ya. Kawan pramugari awak.
Namanya Choi Hye-jeong. Awak patut ingat namanya...
Kenapa dengannya?
Dia beritahu Gyeong-tae kisah sekolah awak
sewaktu minum.
Mengenai saya?
Apa katanya?
Gred dia lagi tinggi.
Cuci tangan. Saya nak cuci tangan!
Saya terkejut. Nampak naluri keibuan saya tadi?
Buat apa dulu selepas merokok?
Comelnya.
Cis.
Bila awak datang?
Kenapa awak buka mulut?
Dengar tak?
Kita bukan di sekolah lagi.
Ingat persahabatan saja mencukupi?
Jaga mulut awak.
Sedar diri dan ukur baju di badan sendiri.
Kalau faham, angguk.
- Saya ambil ini. - Aduhai.
Maaf, Sa-ra. Saya akan cuci baju ini...
Hoi. Perempuan gila.
Ia dah longgar di dada. Awak pakailah.
Bunga-bunga yang mekar di keliling tokong nampak cantik.
Terutamanya jasmin yang bermaksud "menyambut musim bunga".
Di era Joseon, ia diletak di rambut penerima markah tertinggi
dan dipanggil bunga diraja.
Namun, cuaca kembali sejuk di seluruh negara
kerana hujan yang turun dari semalam.
Hujan akan turun hingga hujung minggu
dan cuaca akan terus sejuk.
Suhu kini tujuh darjah lagi rendah dari biasa.
Kawasan pergunungan sudah mula bersalji
dan mungkin berterusan hingga esok dan lusa.
Jika ada rancangan mendaki...
Saya tonton berita cuaca setiap pagi.
Sila sediakan pakaian yang bersesuaian.
Laporan oleh Park Yeon-jin.
BINA MASA DEPAN YANG CERAH BERSAMA JAEPYEONG
SYARIKAT JAEPYEONG
Aduhai. Pesakit itu lagi.
Saya dah kata jangan keluar. Buat apa di sini?
Pak cik ambil angin sebab bosan.
Apa awak buat di sini?
Ya. Dia minta bawa beberapa sweater.
Sekejap.
Cis.
Pakai kasut itu.
Ini ibarat kedai saya.
Arak, air atau kopi. Apa awak nak?
Kopi.
Tapi...
kenapa fikirkan saya?
Sekejap.
Saya ciuman pertama awak?
Masuk akal untuk awak fikirkan saya.
Betulkah kedai ini milik awak?
Lebih kurang.
Saya buat banyak kerja.
Jadi saya sibuk.
Jae-jun telefon. Dia tanya kenapa tak jawab panggilan.
Dia minta ambil baju di kedai dobi dan beli makana Louis.
Dia memang tak guna.
Dia tak boleh buat apa-apa tanpa saya.
Awak ingat Jae-jun lagi?
Awak masih sama.
Awak masih bekerja untuk Jae-jun?
Tak guna. Bukan begitu.
Hidup memang tidak adil.