Downloaded from YTS.MX
Po kolei wzywali nas do piwnicy.
Paul zapytał mnie: „Wiesz, że jesteśmy braterstwem? Tajnym stowarzyszeniem?
Official YIFY movies site: YTS.MX
Jeśli poprosimy, żebyś dla nas zabił, zrobisz to?”.
„Tak” – odparłem.
W przysiędze jest mowa o honorze, uczciwości, lojalności.
Ale nic z tego nie jest prawdą.
Nigdy nie widziałam Sammy’ego „Byka”, jakiego zna świat.
Dla mnie był ojcem.
Dlaczego miałbym mówić o tym, co robię z dzieckiem?
Zabijam.
Mam wrócić do domu, usiąść i powiedzieć: „Wiecie, kogo dziś zabiłem?”.
- Temu złamałem rękę, tamtemu nogę. - Twardy gość.
Mogą racjonalizować wiele naprawdę złych zachowań.
Robią to w ramach swojej pracy.
Kraść pieniądze, przerażając i zastraszając.
Każdy, kto wybrał sobie ten świat, wiedział, na co się pisze.
Niektóre kobiety przymykały oko.
Dla wielu ludzi bycie bogatym i posiadanie tego, czego chcesz,
warte jest tego, o czym nie chcesz wiedzieć.
Były nakazy i zakazy.
Nie zabijaj nikogo bez pozwolenia. Nie kabluj. To było poważne.
Mów, mów, mów.
Prowadziłem podwójne życie. Miałem rodzinę i byłem gangsterem.
FBI NOWY JORK
Wszystko albo nic.
Wstrząsnęliśmy mafią. Wstrząsnęliśmy stanem Nowy Jork.
Wstrząsnęliśmy całym światem.
16 GRUDNIA 1985
Około 17:30, dokładnie w tym miejscu,
na 46. Ulicy, na wschód od Trzeciej Alei, dwie osoby wielokrotnie postrzelono.
Jedyne, co o tej porze mogliśmy ustalić,
to że sprawcami byli trzej mężczyźni w trenczach.
Według wstępnej identyfikacji to Paul Castellano i Tom Bilotti.
Dwie godziny temu Castellano był szefem
największej rodziny przestępczej w USA.
Teraz już go nie ma.
Często mówi się, że profesjonalni płatni zabójcy nie dają się złapać.
Ale to nieprawda.
Opuściłem okno i spojrzałem na Tommy’ego.
Leżał na ulicy w ogromnej kałuży krwi.
Nie widziałem Paula.
Powiedziałem mu, że Tommy nie żyje, i uciekliśmy.
Tak zachowuje się mafia. Tak zachowaliśmy się my.
Tak żyjemy. Oto jest prawdziwa strona mafii.
To nie ktoś inny opowiada o mafii.
- Ja jestem jej częścią. - Zastanawiał się pan: „Kim się stałem?
Z tą krwią na rękach... kim jestem”?
Jestem gangsterem.
BYŁY CZŁONEK MAFII
Byłem płatnym zabójcą i byłem w tym dobry.
Wykonałem swoje zadanie. Strzeliłem mu w głowę. Dwukrotnie.
Cóż... to część życia.
CÓRKA SAMMY’EGO
Wiedziałam, że ojciec jest gangsterem zamieszanym w śmierć Paula Castellano.
„Tylko dzięki zabójstwom każdy znał swoje miejsce”.
To była ostateczna broń. Nikt nie był odporny.
GŁOS AKTORA
Kto się wychylił, obrywał. Wszyscy znali zasady
a mimo to zawsze ktoś się wychylił. I ciągle ktoś obrywał”.
Nowy Jork w latach 70. i 80. był jak Dziki Zachód.
Wszędzie zwłoki. To było szaleństwo.
DYREKTOR
W mieście panowała anarchia.
Mafia przechodziła bardzo gwałtowny okres.
To były bardzo niebezpieczne czasy.
FELIETONISTKA
Sammy „Byk” to seryjny zabójca. To psychopata i socjopata,
który zabił tyle samo ludzi, co Jeffrey Dahmer i Ted Bundy razem wzięci.
To nie seryjny zabójca. To nie Jeffrey Dahmer.
On nie był taki. Był gangsterem.
Sammy to uliczny zbir, który dorastał w Bensonhurst.
W młodości wciągnął go świat przestępczości zorganizowanej.
ADWOKAT
- Włoska dzielnica? - Tak.
- Pański ojciec przyjechał z Włoch? - Tak.
- Spod Palermo? - Tak.
Wyznawał dawne zasady?
Stara szkoła, stare myślenie. Całkowicie uzasadnione.
Co powiedziałby pański ojciec na wieść,
że był pan zastępcą szefa w rodzinie Gambino?
Myślę, że złamałoby mu to serce.
Tak jak i mnie, gdyby mój syn, siostrzeniec
czy ktoś inny przystąpił do mafii, bo wiem, jak skończą.
BYŁY CZŁONEK MAFII
U nas zostawało się strażakiem, gliną albo gangsterem.
Tak to się toczyło.
Idąc ulicą, czuliśmy się prawie jak w Chłopcach z ferajny.
Sami faceci. W garniturach, kurtkach sportowych.
Spędzali razem czas, grając w kości na ulicy.
To była dobrze chroniona okolica.
Myślę, że w dużej mierze to zasługa mafii,
która w pewnym sensie chroniła swoich.
Każdy wiedział, kto co robi, ale jakby co, odwracał wzrok.
Nikt nic nie wie. Mamy klapki na oczach, w uszach kulki z waty,
a usta są zasznurowane.
Dorastali więc w dzielnicy przypominającej kampus...
BYŁY DETEKTYW
...dla przyszłych gangsterów.
Mój ojciec mógł być kimkolwiek, ale wybrał życie na ulicy.
Bo właśnie to widział, tak wyglądała jego społeczność,
właśnie to podziwiano.
SYN JOHNA GOTTIEGO
Nie miałeś wyjścia. Byłeś twardy albo schodziłeś na manowce.
I tyle.
Dorastanie na ulicy.
PRZYJACIÓŁKA S. GRAVANO
Chłopaki zawsze się bili.
Taka okolica. Tak się dorasta.
SYN S. GRAVANO
To było jak magia. Urok bycia złym.
A kim pan był?
Jak pan się przedstawiał?
- Sammy „Byk”? - Nie, nie „Byk”.
Ksywkę Sammy „Byk” wymyślili inni.
Zaczęło się w dzieciństwie. Dzieciaki skradły mi rower.
OD MAFII SAMMY „BYK”
A ja walczyłem jak szalony, żeby go odzyskać.
Po drugiej stronie ulicy stała nasza lokalna mafia.
Rozdzielili nas.
Jeden z nich powiedział:
„Dlaczego płaczesz? Wygrałeś”.
I dodał: „Spójrzcie na niego. Jak mały byk. Sammy Byk”.
I to do mnie przylgnęło.
Wcześnie nadawali ci ksywkę,
a ty czułeś, że musisz na nią zasłużyć.
Nie zdawałeś sobie sprawy, że to nonsens.
„Mężczyźni na postoju taksówek nie przypominali nikogo z dzielnicy.
Rano nosili jedwabne garnitury.
Obnosili się z plikami 20-dolarówek
i sygnetami z diamentami wielkości orzechów włoskich.
Widok tego bogactwa i władzy był odurzający”.
Rekruci to zwykle młodzi mężczyźni.
BYŁY CZŁONEK MAFII
Lubią samochody,
dziewczyny i pieniądze.
Pewnie dorastali, widząc, że wszyscy wokoło
mają przy sobie co najmniej pięć, sześć tysięcy w gotówce.
W tamtych czasach tak właśnie było.
Na ile widoczni byli w okolicy?
Bensonhurst, Brooklyn był przesiąknięty mafią.
Każdy klub, bar, miejsce, do którego się udałeś.
Chyba każda rodzina miała swój klub.
BYŁY CZŁONEK MAFII
Genovesowie mieli klub, Colombos. Jak wszyscy.
Ojciec zaczął mnie zabierać do klubów towarzyskich,
żeby mnie przedstawić i powiedzieć:
„To jest mój syn. Jak go zobaczycie, uważajcie na niego”.
Miałem wtedy ze 13 lat.
Marsz drewnianych żołnierzyków,
marsz prostaków, którzy chcą stać się mężczyznami
i zrobią wszystko. „Włamiemy się do aut, wszystko usprawnimy”.
A zaczynali jako chłopcy na posyłki.
„Podaj mi kawę, mały. Przynieś mi Daily News”.
A potem nagle widzisz go z 5-dolarówką,
z Lincolnem. „Hej, wydać ci resztę?”
„Nie, mały, dobrze się spisałeś”.
I zaczynało się smarowanie. Chodziło tylko o forsę.
Zawsze chodzi o forsę.
Wtedy gangi były duże.
Wszystkie grupy etniczne miały gangi. Dzielnice miały gangi.
Sammy był w grupie zwanej Rampers.
Zajmowałem się lichwą, kradzieżą aut, włamaniami.
Temu złamałem rękę, tamtemu nogę.
Miał wszelkie cechy gangstera.
Czy była możliwość nie przystąpić do mafii? Oczywiście.
Ale w mafii było już wszystko albo nic.
A kiedy wreszcie dołączyłem do mafii, to dla pieniędzy.
Z chciwości. Dla kobiet i szybkich samochodów.
Chodziło o to, by stać się częścią społeczności, braterstwa.
Bardzo w to wierzył, całym sobą.
Był lojalny wobec Cosa Nostry, to było jego życie.
I taki właśnie był, takim się stał.
Piął się w górę.
Stał się członkiem rodziny przestępczej Gambino.
W 1970 roku...
Miał pan ile, 24, 25 lat?
Tak.
Każą panu kogoś zabić. Pomyślał pan, żeby odmówić?
Nie, skąd.
Przecież to zabójstwo.
To będzie zabójstwo.
W tym życiu każdy musi w którymś momencie
wykonać zadanie, zabić. To część tego życia.
„Żyło się bez siatki bezpieczeństwa.
Chcieli pieniędzy. Chcieli władzy.
I byli gotowi zrobić wszystko, aby osiągnąć swoje cele.
Z urodzenia z pewnością nie byli przygotowani
do osiągnięcia swoich marzeń.
To nie były najmądrzejsze dzieci w okolicy.
Nawet nie najtwardsze.
W sumie brakowało im prawie wszystkich niezbędnych talentów,
które mogłyby im pomóc zaspokoić apetyty swoich marzeń.
Z wyjątkiem talentu do przemocy”.
BYŁY CZŁONEK MAFII
Anthony Ruggiano Jr., jestem synem Grubego Anthony’ego,
który został członkiem amerykańskiej mafii w 1953 roku.
W mafii zabójstwo to „robota”.
Ojciec mówił, że wykonał robotę.
Wiedziałem, że chodziło o zabójstwo. „Robota” to słowo-klucz.
Oznaczało po prostu zabójstwo.
To mój ojciec, Gruby Anthony, z drinkiem w ręku.
Zawsze miał w ręku drinka.
Ojciec mógł ci oddać własną koszulę,
a potem walnąć cię siekierą w głowę i wrócić do domu na obiad.
- W 1970 miał pan ile, 24, 25 lat? - Tak.
Każą panu kogoś zabić. Pomyślał pan, żeby odmówić?
Nie.
Wiedziałem, że prędzej czy później to pytanie padnie.
Joe Colucci był przyjacielem ojca. I jego pierwszym zabójstwem.
- Co wtedy pan zrobił? - Poszliśmy razem się napić.
A w drodze do domu
wsiadłem na tylne siedzenia auta i strzeliłem mu w głowę.
Dwa razy.
Brzmiało to jak wystrzał armatni.
Odbierałem wszystko w zwolnionym tempie.
I zaatakowałem znowu.
A potem jego ciało zatrzęsło się i trochę się osunął.
Było tak, jakby poza samochodem nic nie istniało.
Nie było ludzi, drogi. Tylko ja i on.
Zabrałem go do Far Rockaway, gdzie wyrzuciliśmy zwłoki z samochodu.
Jeszcze trzykrotnie strzeliłem mu w plecy.
Pamiętam, zaskoczyło mnie, że nie miałem wyrzutów sumienia.
To straszne, odrażające i boli.
Boli, bo to czuję.
Ale to byli gangsterzy i każdy,
kto wybrał ten świat, wiedział, na co się pisze.
SERCA, KWIATY, KULE
Po tym zabójstwie pogratulowali mi dobrze wykonanej roboty.
I chyba wtedy moje życie się zmieniło.
Szedłem do tego samego klubu, stawałem w kolejce, nim się zorientowałem,
wychodzili bramkarze albo właściciele.
„Sammy, nie musisz stać w kolejce. Po prostu wchodź”.
Wszystko zaczęło się zmieniać.
Widziałam, że mój ojciec ma duże wpływy,
bo ludzie go szanowali. Te uściski dłoni, pocałunki w policzek.
Każdy wiedział, kim jest Sammy.
Szliśmy na początek kolejki. Nawet na Manhattanie, w Studio 54.
To były czasy dyskotek, srebrnych kul itp.
Szło się do klubu, piło,
wciągało w łazience kilka kresek kokainy
i każdy czuł się jak milion dolarów.
Chodziłem do Copa. Jak w Chłopcach z ferajny, w tym filmie.
Wchodziłem przez piwnicę, przez kuchnię.
CHŁOPCY Z FERAJNY
- Co robisz? - Co?
- Czym się zajmujesz? - Budowlanką.
I podeszli do ludzi w Bamboo Lounge.
Był tam brat Mo Blacka, Gruby Andy.
Jak leci, stary?
Wymieniali nazwiska. Padło „Gruby Andy”
i wszyscy razem zapytali: „To twój ojciec?”. I widziałem...
Ten film był zupełnie jak moje życie.
Siedzieliśmy z przodu, wszystko podsuwano nam pod nos,
ten cały styl życia.
Chłopcy z ferajny to prawdziwsze życie,
zwłaszcza jeśli chodzi o efekt kokainy.
- Biały proszek. - Wszyscy brali koks.
A potem pieniądze płyną, a ty spędzasz czas z tymi ludźmi.
David Bowie.
Mój wujek Junior zaczyna opowiadać mu sprośne dowcipy.
Śmieje się.
Siedzę z nimi do 4 rano.
I takie było moje życie.
Myślisz, że nigdy się nie skończy.
Mafia, pierwotnie nazywana mafioso,
zaczęła się w średniowieczu jako tajne stowarzyszenie na Sycylii.
Jej celem było zwalczanie obcych najeźdźców.
Mafia sycylijska. Oni wierzyli,
- że tak żyje Cosa Nostra. - Cosa Nostra, czyli „nasza rzecz”.
Wyjaśniono mi to tak, że we Włoszech
społeczności chronią swoich. To należy do nas i to chronimy.
Składamy przysięgę i słyszymy wprost,
że Cosa Nostra będzie najważniejsza w naszym życiu.
Mówią, że nawet jeśli twój syn umiera na raka
i została mu godzina życia, to jeśli cię wezwą,
zostawiasz go i przychodzisz.
Nie spotykasz się z żonami innych. Nie donosisz. To poważne.
- Nie współpracujesz z rządem. - Nie handlujesz narkotykami.
Wyrok był surowy,
dlatego mógł nakłaniać do współpracy.
PRODUCENT RODZINY SOPRANO
Myślą, że to jak w wojsku. Uważają się za żołnierzy.
Kiedy więc szef mówi, że muszą kogoś zabić,
czują, że postępują właściwie.
W związku z tym racjonalizują wiele naprawdę złych zachowań.
Żołnierza na wojnie nie nazwalibyście zabójcą.
Dlatego jeśli oni są żołnierzami na wojnie,
też nie są zabójcami. To część ich pracy.
Ojciec powiedział: „Kiedy złożyłem przysięgę Cosa Nostrze,
zrezygnowałem ze wszystkiego”.
Na ceremonii było 14 facetów.
Po kolei wzywali nas do piwnicy.
Przyciemnione światła. Dym.
Poszedłem na dół. Był tam Paul Castellano.
Paul zapytał mnie: „Wiesz, że jesteśmy braterstwem?
Tajnym stowarzyszeniem?
Chcesz do nas należeć?”. Przytaknąłem.
„Jeśli poprosimy, żebyś dla nas zabił, zrobisz to?”
„Tak” – odparłem.
„Którym palcem pociągnąłbyś za spust?”
I wskazałem na palec wskazujący.
Na stole był obraz świętego.
Ukłuli mnie w palec, żeby poleciała krew.
Przyłóż krew na świętego.
Włożyli mi go do ręki i zapalili.
A potem on powiedział: „Jeśli zdradzisz to braterstwo,
niech twoja dusza płonie jak ten święty”.
Naprawdę w to wierzyłem, sercem i duszą.
W przysiędze jest mowa o honorze, szacunku,
uczciwości, lojalności.
Jest o braterstwie i tajnym stowarzyszeniu.
Te słowa chciałem usłyszeć i byłem im całkowicie lojalny.
Ale niestety nic z tego nie jest prawdą.
UNICESTWIENIE
Dwie godziny temu Castellano był szefem
największej rodziny przestępczej w USA.
MIASTO NOWY JORK
W latach 80. i 90. Nowy Jork był bardzo interesującym miejscem.
W Nowym Jorku żyło wówczas dużo ciekawych postaci.
Ludzie, którzy dzień po dniu trafiali na pierwsze strony gazet.
Nie sądziłam, że ktoś taki jak Trump
zostanie prezydentem USA.
Ani że John Gotti stanie się takim prominentnym celebrytą.
Ale tak się stało, bo Nowy Jork kocha wyrazistość.
Mój ojciec był jednym z 13 dzieci z Bronxu.
Przenieśli się do Brooklynu, gdzie zapuścił korzenie.
Bieda aż piszczała.
Mój ojciec i jego rodzeństwo musieli walczyć,
by coś w życiu osiągnąć.
Nie mieli niczego, a on dążył do wielkich rzeczy.
Starał się być kimś.
POLICJA NOWOJORSKA
Albo się go kochało, albo nienawidziło. Był jak piorunochron.
Najbardziej interesujące w Johnie Gottim jako postaci jest to,
że był czystym gangsterem.
Wydaje mi się być człowiekiem,
który nigdy nie chciał być nikim innym.
Kiedy postanowił zostać gangsterem, to na całego.
To tak, jak kiedy dziecko chce zostać prezydentem.
Oczywiście, w Parku Ozone były dziś fajerwerki.
Dużo. W powietrzu i na ziemi.
W Parku Ozone, który mieścił się w Queens,
na prawo od granicy Brooklyny i Queens, gdzie mieszkał John Gotti, był bohaterem.
Na dachach domów trzymali skrzynki z fajerwerkami,
przypominające kule, M-80.
I urządzili uroczystość która prawie równała się z tą w Macy’s.
I wszyscy myśleli: „Jaki wspaniały facet”.
Masz czapkę z napisem „Dzięki, John”. O kogo chodzi?
- O Gottiego, a o kogo? - Za co?
Za tę wspaniałą imprezę.
Tak? A wiesz coś o Johnie Gottim?
Nie. A nawet gdybym wiedziała, nie powiedziałabym.
Chyba wyrobił sobie opinię wytwornego Robin Hooda.
Nie mieszkał w lesie. Nosił garnitury warte 1000 dolarów
- i czesał się u fryzjera. - A media karmiły bestię.
Był zimnym zabójcą.
Przyciągał ludzi, którzy też czuli żądzę krwi.
Ten facet mógł cię zdzielić za spóźnienie
na spotkanie w klubie Bergin Hunt and Fish.
Pamięta pan, jak poznał Gottiego?
Byłem w klubie z hazardem itp.
Wydawał się mądry, bezczelny. Taki twardziel z ulicy.
Trochę mi zaimponował.
Umiał przyjąć i zadać cios.
Z-CA KOMENDANTA POLICJI
Nie bał się glin. Nikogo się nie bał.
Był gangsterem gangsterów.
Gotti nie zamierzał sprawdzać innej ścieżki.
BYŁY AGENT FBI
I Sammy tak samo.
Myślę, że obaj byli bardzo niebezpieczni.
Obaj byli twardzielami.
Sammy miał dobrą opinię, słynął z niezawodności,
z załatwiania spraw.
Był profesjonalnym zabójcą i wpadł w oko Johnowi Gottiemu.
W tym samym czasie Gotti rósł w siłę
i zabił Paula Castellano,
który był głową rodu Gambino.
Paul Castellano nie był gangsterem. Zajmował się rakietami.
Genialny człowiek. Przesiadywał w tym domu na Staten Island, czytając
- The Wall Street Journal i The Times. - Duży dom.
John Gotti i Sammy to chłopaki z ulicy.
To inny gatunek. On nie był gangsterem.
Gottiemu nie podobało się, jak Castellano kierował rodziną.
On też myślał, że kto zabije szefa
i przejmie jego rodzinę, będzie mógł sam zostać szefem.
Kiedy zastrzelono Paula, jego otoczenie przeżyło wielki szok.
ZAMORDOWANO ZNANEGO SZEFA MAFII
To tabu. Przygwożdżono go na środku ulicy.
Chyba wraz ze śmiercią Castellano dotarło do mnie,
jak niebezpieczne życie ojciec prowadzi poza domem.
Jest tam organizacja zajmująca się
wszystkimi rodzinami mafijnymi. Zwano ją „Komisja”.
KOMISJA COSA NOSTRY
W Komisji zasiadało pięciu szefów rodów nowojorskich.
Dlatego potrzeba było zgody wszystkich pięciu szefów,
żeby zgodzić się na coś takiego.
Mówiono więc: „Idziemy do Komisji”.
Wszyscy siadali. Głosowali.
A potem, nawet kiedy mówili „nie”, podwijałem ogon
i zgadzałem się ze względu na szefów.
- Co za bzdura! - Gotti wysłał Angela, swoją prawą rękę.
Powiedział: „Sammy, chcemy zdjąć Paula”.
Wysłaliśmy wiadomość do Johna, że nie tylko się na to zgodzimy,
ale też przyłączymy się. Chcieliśmy pokonać Paula.
John Gotti nie miał na to zgody,
ale i tak to zrobił, bo wiedział, że nikt nie lubi Paula.
Tworzą więc grupę, która chce zorganizować spotkanie w Sparks.
Następnego dnia powiedziano im: „Nie wycofujcie się.
Nie uciekajcie, nawet jeśli będą gliny. Zabijcie ich.
A jeśli będziecie musieli tam zginąć,
umierajcie z nimi. Nie wycofujcie się”.
Cztery osoby faktycznie pociągnęły za spust.
Na ulicy stało jeszcze trzech w rezerwie.
Miałem przed sobą plan Sparks Steak House.
To ja zaplanowałem tę akcję. Opowiem wam, jak nam poszło.
Przed Sparks Steak House stało dwóch strzelców.
Byli gotowi. Jeden stał tutaj, drugi tutaj.
Tu stał strzelec. I tutaj.
Zabójcy mieli na sobie krótkie białe trencze
i czarne rosyjskie czapki.
Był 16 grudnia 1985 roku.
Wtedy wszystko się zmieniło. W 1985.
Ja i John Gotti zaparkowaliśmy auto tutaj
i czekaliśmy, aż się pojawią.
Obok mnie zatrzymał się samochód. Lincoln.
Odwróciłem się w prawo.
Włączone światło, przyciemniane szyby. W środku siedział Paul.
Pochyliłem się i powiedziałem do Johna:
„John, są obok nas”.
Wyciągnąłem broń i powiedziałem do Johna:
„Jeśli odwróci się w naszą stronę, będę strzelać. Tu i teraz”.
Nie odwrócili się. Światło się zmieniło. Zatrzymali się przed Sparks.
Zaparkowali. Kiedy Paul otworzył drzwi...
Tych dwóch zdjęło Paula Castellano.
Tommy Bilotti wysiada z wozu. Ci dwaj podbiegają do niego.
Zatrzymaliśmy się obok nich. Lekko uchyliłem okno.
Spojrzałem na Tommy’ego. Leżał w wielkiej kałuży krwi.
Powiedziałem: „Nie żyje”.
Zanim wróciliśmy do mojego biura, mówili o tym w wiadomościach.
Po strzelaninie trzej napastnicy pobiegli tędy,
w stronę Drugiej Alei i czekającego samochodu.
Policja podaje, że zastrzelono dziś Paula Castellano...
16 GRUDNIA 1985
...i jeszcze jednego mężczyznę.
John Gotti popełnił grzech ciężki.
Zabił szefa, nie mając zlecenia Komisji.
W świecie mafii to jak trzęsienie ziemi.
Kto to zrobił? Dlaczego? Kto na to pozwolił?
Nikt? W takim razie kto za to zapłaci?
Zastanawiałem się nad tym, co się stało i co miało się stać.
Robiąc to, wiedzieliśmy, że to oznacza wojnę.
Wstrząsnęliśmy mafią. Wstrząsnęliśmy stanem Nowy Jork.
Wstrząsnęliśmy całym światem.
SZEF MAFII I KIEROWCA ZASTRZELENI
Powiedzieli, że to tylko dla rodziny. Czuwanie dla wielkiego Paula Castellano.
Gotti rzekomo chciał okazać szacunek, przyjeżdżając tutaj,
ale postanowił trzymać się z daleka ze względu na tajniaków,
którzy chcieliby z nim pomówić o zabójstwie Paula Castellano.
NOWY OJCIEC CHRZESTNY
Przed zabójstwem Paula Castellano w 1985
nikt w Nowym Jorku nie wiedział, kim jest John Gotti.
Gotti obejmuje tron po zabójstwie Castellano.
POZNAJ SWOJEGO NOWEGO SZEFA
Osiem dni później, w Wigilię,
ponad 200 mędrców, czy potencjalnych mędrców,
przyszło złożyć hołd Johnowi Gottiemu w klubie Ravenite.
To był koniec Paula Castellano
i początek rządów Gottiego jako szefa rodu Gambino.
John Gotti był ikoną przestępczości zorganizowanej.
Pokazywał swoją twarz.
Wciągał ludzi do świata, który widywało się tylko na filmach.
Jakby poprosili agencję castingową:
„Przyślijcie mi szefa mafii. Współczesną wersję Capone’a”.
Lubił się popisywać i zawsze był zadbany.
lubił się bawić.
To było jak wszystko, czego nauczyliśmy się z Ojca chrzestnego,
a czego gość z mafii by nie zrobił.
Chcę pewnych ludzi, którzy nie dadzą się ponieść emocjom.
Mój ojciec był chyba najbardziej charyzmatycznym, inteligentnym
i przystojnym twardzielem, jakiego w życiu spotkasz.
Oglądasz go w telewizji. Ma w sobie tę butę.
- Prawie wzbudzał szacunek. - Był niesamowity.
I w pełni wykorzystywał swoją sławę.
NOWY OJCIEC CHRZESTNY
Nosił się wytwornie.
Gdyby ktoś chciał powiedzieć:
„Tak wyglądamy”, mógł pokazać Johna Gottiego.
Jego problem polegał na tym, że zakochał się sam w sobie.
Widział siebie w telewizji, w gazetach.
I stracił kontakt ze sobą. Z tym, że jest gangsterem, nie aktorem.
W którymś momencie w Nowym Jorku
John Gotti pozował do zdjęć z turystami.
Mówił: „To moja publiczność”.
Na ile rozumiem Cosa Nostrę, jest to tajne stowarzyszenie.
My nie mamy publiczności.
A jego życie? Jak żył?
Wychodził z domu o 11 czy 12.
Dzień dobry panu.
Ktoś wybierał mu koszulę, krawat i buty.
Codziennie przychodził do niego fryzjer, żeby go ostrzyc.
Powinniście być w kościele.
Podcinał mu też włoski w nosie.
To był występ dla mediów i ludzi, którzy mieli go zobaczyć.
Kiedy John Gotti kończył pracę,
hulał całą noc,
aż do rana. I tak każdej nocy.
A Sammy Gravano wracał do domu do swojej rodziny.
To były trochę inne osobowości.
John troszczył się głównie o rodzinę Gambino, nie o własną.
SZEF – ZASTĘPCA GOTTI – CONSIGLIERE
Sammy to rozdzielił. Był bardzo lojalny wobec rodziny Gambino,
ale jego własna rodzina była dla niego równie ważna.
To ja i moja żona.
Na tym zdjęciu jestem ja, moja żona i syn na naszej farmie.
Ta farma była wspaniała.
Kiedy dosłownie uciekałem od mafii,
jechałem na tę farmę i relaksowałem się z rodziną.
Jakbym prowadził... podwójne życie.
Jakiś rok po ślubie urodziła się moja córka Karen.
Dwa lata później mój syn Gerard.
Wiedziałem, że ojciec jest szanowany i podziwiany.
SYN SAMMY’EGO GRAVANO
Ale nigdy nie opowiadał w domu o tym, co robił na ulicach.
Dorastałam, miałam wspaniałe wspomnienia. Wspaniałe życie.
Dorastałam w rodzinie, która była bardzo zżyta.
Były przyjęcia, dużo członków rodziny.
Kiedy dorastałem, przez większość czasu był w domu.
O 5 czy 6 była kolacja.
Siadaliśmy razem do kolacji. Była tam mama i siostra.
Dla mnie to było zwyczajne życie.
Nigdy nie widziałam Sammy’ego „Byka”, jakiego zna świat.
Nigdy nie widziałam jego niebezpiecznej strony, tej potężnej.
- Dla mnie był po prostu ojcem. - Jakbym był dwiema osobami.
Prowadzę życie rodzinne i jestem gangsterem.
Znam doświadczenie mojej matki.
Chciałam mieć dom z biały ogrodzeniem,
dom i ogród, po którym biegałyby psy.
Ale kochała swojego męża.
I kochała go za to, jak kochał nas, swoje dzieci.
Żony zajmowały się rodziną.
Zajmowały się wszystkim, co wiązało się z domem.
Większość mężczyzn miała żony, rodziny.
Ale mieli też dziewczyny. Goumada.
Ja byłam dziewczyną.
Powiedziałam kiedyś: „Tam, gdzie jest rodzina, musisz stać się kłamcą.
Musisz”.
Zajmowali się nielegalnymi rzeczami,
a żony myślały, że prowadzą interesy.
Chyba skłamałabym, mówiąc, że nie wiedziała.
Po prostu wiedziała, że nie należy zadawać pytań, bo jego życie
toczyło się na zewnątrz.
Nie narzucał nam swojego stylu życia, więc mogła odwrócić wzrok.
Niektóre kobiety nie chciały słyszeć ani wiedzieć.
Mawiały: „Spójrz, jaki dostałam śliczny pierścionek”.
„Ja dostanę futro”.
Dla wielu ludzi bycie bogatym i posiadanie tego, czego chcesz,
warte jest tego, o czym nie chcesz wiedzieć.
Chyba do roku 1990 nie zdawałem sobie sprawy, że ojciec jest w mafii.
Uważałem, że tata zajmuje się budowlanką.
Po co miałbym rozmawiać z dzieckiem o tym, co robię?
Zabijam. Co mam zrobić? Wrócić do domu, usiąść przy stole...
„Hej, wiecie, kogo dziś zabiłem? Joego Blowa. Więcej go nie zobaczycie”.
Nie mogłem tego zrobić. Prawda?
Kiedy pozycja taty w mafii umacniała się, chciał próbować
większych, lepszych rzeczy.
I chciał przenieść się do Todt Hill. Znalazł piękny dom.
Nienawidziłem Todt Hill. Nie lubiłem tam mieszkać.
Dorastaliśmy w Bulls Head, na Staten Island.
Todt Hill bardzo się różnił od Bulls Head.
Jedno z dzieci powiedziało mojemu bratu, że nie możemy wejść do domu
ze względu na mojego ojca.
Nasze dzieci nie mogły się razem bawić, bo byłem gangsterem.
Poszedłem do tego domu i zadzwoniłem do drzwi.
Zapytałem: „Mąż jest w domu?”. „Kim pan jest?”
„Jestem Sammy Byk”.
Jestem facetem, z którym wasze *** dzieci nie mogą się bawić”.
Facet podszedł do drzwi.
„Nigdy tak nie mówiłem”.
„Bracie, jesteś dobrym tatą dla swoich dzieci?”
„Tak”. „A jak twoje dzieci nie będą miały taty?
Myślisz, że dobrze się to dla was skończy?”
Chyba był przerażony.
To mnie otrzeźwiło. „Co ty *** wyprawiasz?”
To normalni ludzie. Facet chyba właśnie *** w spodnie.
I wyszedłem.
Ojciec wstrzymał budowę domu.
Sprzedał go i wróciliśmy do Bulls Head.
Chciał, żebyśmy byli wśród ludzi, których znamy. Wśród swoich.
Choć miałam tam wielu przyjaciół, w ich oczach wciąż byliśmy inni.
Mój ojciec był gangsterem.
Doszło do wielu szkód ubocznych.
Trzeba z tym żyć, widzieć to,
a może nawet zrobić następny krok i o tym rozmawiać.
To taka wiadomość.
Zapominam, ile Gotti znaczy dla ludzi.
CÓRKA A. RUGGIANO JR.
Mój związek z nim... On był szefem.
Poznałem go jako młodego chłopaka.
Zanim się urodziłaś, zabierałem twojego brata
do klubu Bergin Hunt and Fish, a on wskakiwał na Johna,
ciągnął go za krawat itp.
John śmiał się, bo go znał.
Ludzie mówią: „On był zabójcą. Był taki czy siaki”. To wszystko prawda.
Ale wiesz go? Kochali mnie. A ja kochałem ich.
Po tym jak Gotti przejął rodzinę, prasa była nim zafascynowana.
Często widywano Gottiego, jak szedł Mulberry Street
do klubu Ravenite, który był ich siedzibą.
Sammy „Byk” zawsze był z nim.
A John Gotti był tak zachwycony Sammym, że zrobił go swoim zastępcą.
Z Johnem kierowaliśmy rodziną. Ja i on przeciwko światu.
Wyciągałeś dłoń do Sammy’ego, a on robił tak...
Nie chciał.
Najpierw trzeba było uścisnąć rękę Johna, bo to on był szefem.
Po mowie ciała można było poznać, że byli sobie bliscy.
Rozmawiali, trzymając głowy blisko.
Szeptali do siebie. John Gotti ufał mu bezgranicznie.
Dzięki Sammy’emu John miał pewność,
że jeśli chciał czegoś od rodziny, dostawał to.
Współpracował z innymi rodzinami, negocjował w czasie sporów.
Nadzorował zlecane zabójstwa.
W rodzinie Gambino Sammy’ego uważano za mądrego,
bo prowadził interesy, miał legalne firmy
i zarabiał pieniądze.
Sammy miał wszystkie kontrakty budowlane, stanowe, miejskie.
Te firmy zarabiały miliony dolarów.
Patrzę na Manhattan i podziwiam ten widok,
bo ja go kontrolowałem. Naprawdę kontrolowałem Manhattan.
Kiedy patrzę na niego w nocy, na te wszystkie światła,
myślę o Donaldzie Trumpie i wszystkich,
którzy nie mogli budować bez mojego pozwolenia.
To mnie nakręcało. I zarabiałem mnóstwo forsy.
Myślę, że w Sammym najbardziej fascynowało mnie to,
że gdyby nie został gangsterem,
pewnie odnosiłby wielkie sukcesy jako biznesmen.
Dostrzegał okazje do zarobku.
Dostrzegał słabość, na której
mafia mogła położyć rękę i ją wykorzystać.
Świetnie umiał zaszczepić w ludziach strach.
Ma na swoim koncie 19 zabójstw.
Jak daleko pańskie macki sięgały w biznesie?
Wszędzie. Byliśmy wszędzie.
Przemysł odzieżowy. Ty płacisz za ubrania,
my mamy z tego prowizję.
Dolar od okna, cent od galonu paliwa.
Słyszałem o 4 $ na każdej parze dżinsów.
Śmieci. Kontrolowaliśmy je.
Restauracje, barmani i kelnerki. To też kontrolowaliśmy.
Związki, kierowcy ciężarówek.
Transport, przemysł transportowy. Nabrzeże.
Jeśli coś budowano
w Nowym Jorku albo w okolicy,
mafia miała w tym swoje udziały. A rozmawiano z moim ojcem.
Ile pieniędzy zarabiała rodzina Gambino?
To było niewyobrażalne. Zarabiałem kilka milionów rocznie.
Miałem dom na Staten Island wart około pół miliona.
I 12-hektarową stadninę koni w New Jersey.
Miałem małego mercedesa 560SEL. Żyłem więc całkiem przyzwoicie.
Czy były jakieś znaki? Tak. Mój ojciec wracał do domu,
pomagałam mu liczyć gotówkę. Miał mnóstwo gotówki.
Wyciągał zwitki na stół w kuchni, a ja mu pomagałam. To było moje zadanie.
John zarabiał...
Powiedziałbym, że od 5 do 20 milionów dolarów rocznie.
Zadawaliśmy gwałt społeczności w każdy możliwy sposób.
Co sobie mówiliście, robiąc to ludziom?
A co mówimy sobie, licząc pieniądze przy stole?
Niewiele. Dzieliliśmy pieniądze.
Robiliśmy to z chciwości. W wielu rzeczach nie było honoru.
„Przemoc była dla nich czymś naturalnym. Napędzała ich.
Powszechna świadomość, że mogli odbierać życie,
jak na ironię pozwalała im żyć.
Jeśli ktoś ich rozzłościł, obraził czy pokrzyżował im plany,
czy choćby lekko zirytował, domagano się zemsty.
Ich odpowiedzią była przemoc”.
Zabijaliśmy między sobą... zgodnie z naszymi zasadami.
Nigdy nie zabiłem zwykłego człowieka.
Nie budziłem się rano z myślą: „Chciałbym kogoś zabić”.
To było za to, co ktoś zrobił.
I zwykle chodziło o coś, za co zasługiwało się na śmierć.
- Nie mam dla was litości. - Zwykle strzelali do swoich,
bo z kim spędzasz najwięcej czasu?
Siedzisz w klubie wśród swoich.
Słuchasz plotek. Ten zrobił to, ten tamto...
Nagle masz ochotę wyjść i wyrównać rachunki.
Uważasz się za twardziela.
Zabójstwo w mafii to bardzo często sprawa osobista.
To ludzie, których znasz.
Zawsze mawiają, że zabije cię
twój najlepszy przyjaciel, bo ktoś taki może sprawić,
że czujesz się swobodnie na spotkaniu, na którym zginiesz.
Louis Milito był dla Gravana przyjacielem z dzieciństwa.
Nie tylko uważałam go za przyjaciela ojca, ale też był dla mnie wujkiem.
Jako dziecko często go widywałam.
Jego rodzina... Był w Cosa Nostrze, jak mój ojciec.
Powiedziałam: „Wujku, od dwóch dni nie rozmawiałam z tatą. Coś się stało?”.
CÓRKA L. MILITA
„Księżniczko, nic mu nie jest”.
Ja na to: „Nie wiem, gdzie on jest. To dziwne”.
Kiedy Sammy wyszedł, jej matka powiedziała:
„On zabił twojego ojca”. Jej matka wiedziała.
Nic pan wtedy nie czuł?
Oczywiście, że tak. Czułem się rozdarty.
Znałem jego żonę, dzieci. To mnie zabiło od środka.
Był wspaniałym człowiekiem.
Tak mnie trzymał... Tak się razem śmialiśmy...
Ten jego uśmiech.
Nie mogłem temu zapobiec.
Załatwiono to szybko. To mnie dobiło.
Nie możecie oczekiwać, że uwierzę,
że zabicie mojego ojca było dla niego bardzo trudne.
Nie kupuję tego.
Ale takie jest życie.
Zdradził nas, został przyłapany i zabity.
Nigdy nie odnaleziono szczątków mojego ojca.
ZA CHWILĘ
Jest pan najważniejszym świadkiem, który kiedykolwiek zeznawał przeciw mafii.
Chyba tak.
To był chciwy, zazdrosny potwór.
John to oszust. Ja jestem mistrzem oszustwa.
Graliśmy w szachy, przegrał.
To szczur. Zjadł parmezan.
To prawdziwe oblicze mafii.
Nie opowiadam o mafii. Jestem jej częścią.
„Twój ojciec to Sammy »The Bull«? Możemy autograf?”
Nie opowiadał mi szczegółów.
Wiedziałem, że zabijał ludzi.
Odparł: „19”.
Nie sądziłam, że aż tak wielu.
Ojciec był 19. ofiarą Sammy’ego Gravano.
- Załatwiałeś robotę. - Tak.
Był zawodowym zabójcą i wpadł w oko Johnowi Gottiemu.
To jasne, że John chciał wrobić ojca.
Zdradził mnie, więc ja zdradziłem jego.
Powiedział, że będzie współpracował z rządem.
To ostatnie, czego się spodziewałam.
To szczur! Zjadł cały parmezan!
Stał się najsłynniejszym świadkiem w historii.
Mogą cię ściskać i całować,
uśmiechać się do ciebie, a potem strzelić w twarz.
Ma 19 morderstw i co najmniej dziewięć żyć.
Żałuje tego? Ma wyrzuty sumienia? Jak chce to naprawić?
Doświadczyłam wszystkich aspektów stylu życia mojej rodziny.
Złamania serca, szczęścia, zdrady, wszystkiego.
Sto lat
Moje 16. urodziny odbyły się w gangsterskim lokalu.
Wtedy poznałam Johna Gottiego.
Ojciec powiedział mi: „To wujek John”.
Przywitałam się, a on dał mi kopertę,
w której było 1000 dolarów.
Ojciec wybrał nietradycyjną ścieżkę.
Większość osób by jej nie wybrało.
Chciałabym, by było inaczej, ale nie jest.
Mafia zaburzyła życie wielu rodzin.
Nas to nie dotyczy. Wpłynęła na nas.
- Jasne. - Ale też zbliżyła nas.
Rozumieliście mnie oraz to, co się dzieje.
Nie mogę się z tym zgodzić,
bo mafia wpłynęła na każdą rodzinę.
Na nas też. To kwestia tego, jak ludzie sobie z tym radzą.
Zrozumiałem, że każdy ma dwa oblicza.
Ludzie sądzą, że mafia to zwierzęta.
Wcale nie.
Ludzie, z którymi zadawał się ojciec, nie byli dla mnie gangsterami.
Byli wujkami. Kochałam ich.
Byłam pewna, że mnie ochronią.
Cosa Nostra to „nasza rzecz”.
Wszystko, co pokazali w Ojcu chrzestnym,
to sama prawda.
- Spędzasz czas z rodziną? - Oczywiście.
OJCIEC CHRZESTNY
Prawdziwy mężczyzna musi poświęcać czas rodzinie.
Liczy się rodzina, ale też kontrola i władza.
Władza mężczyzn.
W mafii nie ma kobiet.
I nigdy nie było. Przynajmniej we włoskiej.
I nie będzie.
Ojciec chrzestny to najlepszy film o mafii.
Uszlachetnił ten styl życia.
Sposób bycia Dona Corleone
można było zobaczyć u ówczesnych mafiosów.
Sporo rodzinnej kultury pokazuje wielkie, włoskie wesele.
Wszystko było przesadzone,
skupiało się na jedzeniu, rodzinie oraz muzyce.
Frank Sinatra świętował sukcesy.
Ojciec chrzestny zmienił to, jak ludzie postrzegali mafię.
Wcześniej uznawano ich za zbirów. Nikt nie szanował Włochów.
Film postawił ich w zupełnie innym świetle.
Niemal święta postać, Marlon Brando,
głowa rodziny Corleone, czekał na swoją beatyfikację.
„Ojcze święty, jeszcze on. Powinien być świętym!”
My nazywaliśmy ich „un animales”,
ale to obraza dla świata zwierząt.
To podzwierzęta, najgorsze istoty.
To moja pierwsza odsiadka.
Jestem Toni Lee Ruggiano, córka Anthony’ego Ruggiano Jr.
i wnuczka „Fat Andy’ego” Ruggiano.
W młodości znałam tatę tylko z więzienia.
Wiedziałam, że mnie kocha
i troszczy się o naszą rodzinę. Znałam go wyrywkowo.
Kto jest na tym zdjęciu?
Co ci to przypomina?
To mój ulubiony film z dzieciństwa. Oglądałam go bez przerwy.
Uwielbiałam film z wesela rodziców.
Oglądałam go kilka razy dziennie.
Zapamiętałam każdą piosenkę,
jego twarz, gdy szedł do ołtarza. To, jak patrzył na mamę.
Wyglądali na takich szczęśliwych.
Był tam mój brat. Tańczył i wygłupiał się.
- Ty też tam byłaś. - Tak, w brzuchu mamy.
Ciebie też mogłam dostrzec w innym...
Oglądałam nagrania z tobą,
by zobaczyć twoje interakcje z innymi ludźmi.
Jak zachowujesz się na wolności.
Całe życie Cosa Nostra wpływa na dzieci, rodziców i żony.
Efekty sięgają naprawdę daleko.
Każdy dzień takiego życia
to naruszenie prawa ludzkiego oraz praw boskich.
Nie powinno się tego obrazu łagodzić.
Nie opowiadał mi szczegółów.
Wiedziałem, że zabił kilka osób.
Z tego, co wiem, zasłużyli na to.
Zrobiłbym wszystko dla niego i mojej rodziny.
Fascynuje mnie zdolność ludzi
do oddzielenia się od szarej rzeczywistości
i skutków ich działań.
Jeśli jesteś zabójcą w mafii, separujesz się od tego,
kim jest ofiara, bo często to ktoś bliski.
Słyszałem o Sammym i jego szwagrze,
członku rodziny.
Gdyby postawiono mnie w takiej sytuacji,
nie mógłbym tego zrobić.
Gdy zabija się przyjaciela lub szwagra, jak zrobił to Sammy,
nie wiem, jak można to wyjaśnić.
Ale mafia dokonała wielu morderstw i żadne nie było właściwe.
- Nick Scibetta. - Brat mojej żony.
Kolejne trudne morderstwo.
Wracałem do tego przez 14 lat.
Widziałem swoją żonę i teściów.
- Byłem zdruzgotany. - Wiedzieli o tym?
Nie, niby jak? Miałem rzucić: „Zabiłem wam syna”?
Lub brata? Jasne, że nie.
- Nie podejrzewali? - Nie.
- Żona też nie? - Nie.
Kiedy się dowiedziała?
Gdy powiedziałem o wszystkim rządowi.
Powiedziała coś?
Była w małym szoku.
Nie powiedziała za wiele.
W małym szoku?
Sammy zracjonalizował sobie wszystkie swoje morderstwa.
Byli w mafii, wiedzieli, co oznacza złamanie zasad,
znali karę. On tylko ją wymierzał.
Popełnili samobójstwo.
Czy mógłbym teraz powiedzieć:
„Nie zrobiłbym tego, choćbym przypłacił to życiem?”.
Nie.
Nie zrezygnuję ze swojego życia, bo ty coś zrobiłeś.
Złamię złotą zasadę i zginę, bo ty coś odstawiłeś?
Czemu? Ty to zrobiłeś. To ty zasługujesz na śmierć.
Nie ja.
Nie siedzę w jego głowie ani sercu,
ale trzeba mieć coś w sobie,
by zrobić coś takiego. I nie jest to nic dobrego.
John szczekał, ja gryzłem.
- Wiele osób to wiedziało? - Załatwiałeś robotę?
- Tak. - Gdyby kazał zabić twojego syna?
Syna? Pewnie bym się postawił.
Nie zabiłbym syna.
Zginąłbym z nim lub próbując go uratować.
Nie ma szans.
Przez wiele lat Ameryka tolerowała
syndykat zorganizowanej przestępczości,
której władza sięga na same szczyty.
Według rządu John Gotti to bezwzględny zabójca.
Być może najbrutalniejszy i największy szef mafii w USA.
To najgorszy gość, który mógł stanąć na czele mafii,
bo gadał jak nawiedzony.
Powinniście być w kościele z Giulianim.
Gadał i gadał. Plotkował i plotkował.
Dziękuję.
Gotti pokazał światu podziemia.
A FBI śledziło każdy jego ruch.
Obserwowali go.
Musieli tylko usiąść naprzeciwko, ustawić kamery
i kręcić bez przerwy.
John, zwłaszcza kiedy został szefem,
kazał wszystkim płaszczyć się przed sobą.
Ravenite Social Club był głównym celem w prowadzonym śledztwie.
Był to znany klub rodziny Gambino przy Mulberry Street.
Ravenite był ekskluzywnym klubem.
Grało się tam w karty i piło kawę.
Czuło się tam jak w prywatnym klubie, ale ten należał do mafiosów.
Te kluby były naszymi siedzibami.
Miejscami, w których się spotykaliśmy i rozstrzygaliśmy sprawy.
Co tydzień w Ravenite musiała stawić się cała rodzina.
John był tam pięć dni w tygodniu.
Sprowadzał tam kapitanów. Mówił, jak mamy się ubierać i zachowywać.
Jak macie się ubierać?
Tak.
Faceci mieli mieć garnitury, koszule i krawaty.
Wchodząc do knajpy,
chciał mieć ze sobą 14 identycznie ubranych gości.
Trzeba było sporo zrobić, by pokazać, że jest się jednym z nich.
Ale było to konieczne, by się z nimi zadawać.
To mój szczęśliwy pierścień. Kiedy coś pili,
robili to w ten sposób, by było widać mały palec.
Wszystko robili na pokaz.
Gangsterzy spopularyzowali prążkowane garnitury.
Nosiliśmy drogie zegarki.
To Rolex Presidential.
Musieli też mieć łańcuszki. Z 52 krucyfiksami,
które pewnie symbolizowały liczbę ofiar.
Bordowe do bordowego smokingu.
Każda kultura czymś się wyróżnia.
Włoska mafia wyróżniała się władzą.
Chyba nikt z dawnej gwardii nie uwierzyłby, że Cosa Nostra
będzie działała w ten sposób.
Mając tyle władzy, można uwierzyć, że jest się nieśmiertelnym.
Sammy powiedział, by nie kazali tu wszystkim przychodzić.
To miało być tajne miejsce.
„Spotykajcie się gdzieś w metrze.
Tak to powinno wyglądać”.
Powiedziałem mu, że przed klubem obserwuje nas cały rząd.
Jest mnóstwo dziennikarzy.
Co my robimy?
Odpowiadał tylko: „Nie. Pokażę ci, jak to załatwić”.
I pokazał nam.
Gdy szef mafii trafia na okładkę Time
jako rysunek Andy’ego Warhola, sprowadza na siebie uwagę.
PROCES MAFII
Bez dwóch zdań.
Ale sprowadza też uwagę na inne rodziny.
Powinien być niewidzialny.
Ułatwił mi całą pracę. Przedstawił mi całą rodzinę.
Powinien tam być?
Powinien podać FBI mafię na tacy?
FBI i grupa zadaniowa ds. przestępczości zastawiła pułapkę na Gottiego.
Chcieliśmy podłożyć pluskwy w miejscu jego tajnych spotkań,
w których rozmawiałby o swoich działaniach przestępczych.
Najlepszym miejscem było Ravenite
oraz mieszkanie nad klubem.
Ta pluskwa to żyła złota.
Mieliśmy szefa, jego zastępcę i starszego doradcę,
całą administrację rodziny Gambino,
rozmawiających na temat najważniejszych problemów.
Nie martwmy się więzieniem. Szczególnie ja.
Wolę więzienie od ulicy.
Wszyscy ostrzegali go, by nie robił tam spotkań,
bo klub jest cały w pluskwach.
„Jestem nietykalny. Nic mi nie zrobią”.
Jak MC Hammer, „Can’t Touch This”.
Odsłuchaliśmy rozmów o haraczach w związkach zawodowych.
Ale kiedy podsłuchuje się największe szychy w mafii,
muszą w końcu zacząć mówić o morderstwach.
Wiesz, czemu zginie?
Odmówił przyjścia, kiedy zadzwoniłem.
Nie zrobił nic innego.
John myślał, że może mówić, co zechce.
Zaczął gadać o morderstwach przez telefon.
Był moim najlepszym świadkiem. Nie mógł niczemu zaprzeczyć,
bo to jego nagraliśmy.
Taśmy Gottiego dowodzą, że John chciał wrobić ojca.
Uwierzyłem Sammy’emu, że obgaduje mnie za plecami.
Biedny John Gotti stracił kontrolę nad Sammym.
- Zabijał ludzi. - Nie chciał umrzeć dla Johna.
Zabicie go było jedynym wyjściem.
Jak byś to zrobił?
Wszedłbym z Frankiem, zaczęlibyśmy go dźgać,
a ja poderżnąłbym mu gardło. I byłoby po wszystkim.
Rzekomy szef mafii, John Gotti, uniewinniony od zarzutu napaści.
Wymuszenia, lichwiarstwo, haracze, przekupstwo.
Niewinny.
John Gotti opuścił sąd jako wolny człowiek.
Gotti był oskarżany już trzy razy
i za każdym razem wyszedł wolno.
Z powodu tych spraw nazywano go „Teflonowym Donem”.
Oskarżano go kilka razy, ale nic się go nie tykało.
Nie tykało się go żadne oskarżenie.
- Dlatego był „Teflonowym Donem”. - Pokonasz ich?
Nie, nie pokonał systemu.
To ja sterowałem procesem, kontaktowałem się z ławnikami.
Przekupywałem ich.
Nie wygrał tego uczciwie.
Wszystko ustawiłem.
Dynamika między Johnem Gottim a Sammym
była bardzo ciekawa, bo widziałem w niej
coraz mniejszy szacunek Sammy’ego do Johna Gottiego.
Szanował zasady oraz to, że Gotti był szefem,
ale uważał, że byłby lepszy w jego roli.
John zaczął dostrzegać, że wszyscy znają i szanują Sammy’ego.
Dogadywał się z każdym.
Stał się zagrożeniem dla szefa, bo nagle okazało się,
że może go zastąpić i każdemu będzie to pasowało.
Wtedy ojciec i John przestali pojawiać się na ulicy.
Zazdrość o członka gangu to pierwszy krok do rozpadu.
I tak się właśnie stało.
Był 11 grudnia 1990 roku. Wyszliśmy z Ravenite.
W radiu mówili o oskarżeniu Johna Gottiego.
Świetnie to pamiętam.
Oglądałam wiadomości i widziałam, że aresztowano jego i Gottiego.
Nie mogłam uwierzyć.
Rzuciłam: „To kwestia czasu, kiedy wszystko to runie”.
Podzielili się już pierwszego dnia,
gdy Sammy usłyszał nagrania...
PLUSKWY FBI NAGRYWAJĄ GOTTIEGO
...i to, co mówił o nim John.
Przekonywał ludzi, że ojcu nie można ufać.
Gdzie tylko nie zajrzę, pojawia się jakaś nowa firma.
Pręty zbrojeniowe, budynki, doradztwo, beton.
Gdy ktoś się z nami nie zgadza, zabijamy go.
Idziesz do „Szefa”, a ten go zabija.
Zatwierdza to.
Na taśmach John umniejszał Sammy’emu.
Że gdy kogoś zabija, przejmuje jego biznes.
Że chciałby wszystkich pozabijać.
Wrzucał Sammy’ego pod autobus.
Gdyby go aresztowano, Sammy wziąłby na siebie ciężar.
Rozmowa z Gravano była najgorszą z taśm.
Ojciec powiedział mu: „Jeśli będzie na ciebie więcej skarg,
będę musiał to załatwić”.
Od tego momentu Sammy stanął na rozdrożu.
To właśnie dlatego rozmawiali.
Zrozumiałem, że John w końcu mnie wyeliminuje,
bo chce tylko jednego szefa, Johna Gottiego.
Nikt nie może być mu równy.
Nikt nie może błyszczeć poza nim.
- A ja błyszczałem za bardzo. - Brzmi, jakby to było liceum.
W liceum można było kogoś opluć. My używaliśmy nabojów.
Najpierw Sammy chciał zabić go w więzieniu,
ale wtedy spędziłby resztę życia za kratkami.
Zabicie go nie dałoby mu satysfakcji.
Jak byś to zrobił?
Załatwilibyśmy sobie noże ręcznej roboty.
Wszedłbym z Frankiem,
zaczęlibyśmy go dźgać, a ja poderżnąłbym mu gardło.
I byłoby po wszystkim.
Pomyślał o jego rodzinie i powiedział:
„Mogę tylko dać rządowi to, czego chcą,
Johna Gottiego podanego na tacy”.
I tak zrobił.
Po roku od aresztowania Sammy dał znać, że chce współpracować.
Zmienił strony 8 listopada 1991 roku.
Gdy Gravano stał się szczurem, zmieniło się nasze życie,
bo był w mafii od lat i znał naprawdę dużo sekretów.
Sammy miał łeb do interesów.
„Mam szansę, by żyć dalej
w trochę lepszy sposób niż za kratkami do końca życia”.
Gravano nigdy nie był w więzieniu.
To był jego pierwszy raz.
Nie podobało mu się.
Ojciec był niezadowolony.
Wiedział, że nie powinien był mu ufać.
Zrozumiał, że popełnił wielki błąd.
Gdy ojciec powiedział, że będzie współpracować,
byłam naprawdę załamana.
To ostatnie, czego się spodziewałam.
Jakby dźgnął mnie prosto w serce.
- Czułam się zdradzona. - Wybiegła z płaczem.
Byłem bliski, by się wycofać. Nie chciałem widzieć jej w takim stanie.
Po tym, jak zaczął współpracę, nie chciałam mieć z nim nic wspólnego.
Ludzie, z którymi dorastałam, którym ufałam i których kochałam,
nie mogli się już ze mną kontaktować.
Czułam się naprawdę odrzucona i bardzo to na mnie wpłynęło.
Skontaktował się ze mną i powiedział, że chyba się wycofa.
Spytałem go: „O czym ty mówisz?”.
Odparł: „Mam problem z córką.
Sprzeciwia się, bym zawarł z wami umowę.
Nie zrobię tego, jeśli będzie przeciwna”.
Gdy spotkaliśmy się w Quantico, nie wiedziałam o niczym.
- O niczym. - Zmusili mnie.
To była kwestia życia i śmierci.
Nie żadna gra.
Współpraca może doprowadzić do twojej śmierci.
Niektórzy ludzie
mogą cię ściskać, całować, uśmiechać się do ciebie,
a potem strzelić w twarz.
Wiedziałam, że ojciec zawarł umowę tydzień wcześniej,
nim dowiedziała się prasa.
Poleciałam z nimi do Wirginii do siedziby FBI.
Powiedział mi: „Wszystko wyjdzie na jaw”.
Potaknęłam. Dodał: „O morderstwach”.
Znów potaknęłam. „Aż 19”.
Nie sądziłam, że aż tak wielu,
ale po prostu słuchałam dalej.
Po wyjściu z pokoju wciąż byłam temu przeciwna.
Powiedziałam mu, że nie zmienię zdania.
Musieliśmy przekonywać ją przez kilka spotkań,
by doszło do umowy.
Byłem pod wrażeniem, jak ważna była tu rodzina.
Sammy „The Bull” Gravano.
Prywatny zabójca Johna Gottiego wziął na cel swojego pracodawcę.
JESTEM SZCZUREM
Gdy Sammy nas zdradził, chyba każda osoba
była w całkowitym szoku.
To szczur!
Sammy „The Bull” Gravano.
- Sammy Gravano zabił 19 osób. - Oto jego umowa.
Zgadza się zeznawać w zamian za 20 lat więzienia.
EGZEKUCJA W BROOKLYNIE
Ten człowiek odebrał nam ojca.
ŁAWNICY SŁUCHAJĄ O OJCU
W ciągu tych lat wiele razy tęskniłam za ojcem.
Nie będzie go na weselu córki.
Nie może przyjść w niedzielę na obiad.
CÓRKA OFIARY SAMMY’EGO GRAVANO
Naprawdę za nim tęsknię.
Jestem Laura Garofalo. Mój ojciec to Eddie Garofalo.
Był 19. ofiarą Sammy’ego Gravano.
Pracował przy budowach i wyburzeniach.
W branży budowlanej w Nowym Jorku
działało też podziemie.
Mojemu ojcu było bardzo ciężko,
bo dużą część przemysłu kontrolowała mafia,
a w głównej mierze Gravano.
Ojciec nie chciał się podporządkować i przypłacił to życiem.
Szedł przez ulicę do swojego auta
i nagle goście z dwóch aut zaczęli do niego strzelać.
Przestępczość zorganizowana istnieje
z powodu umiejętności zastraszania.
Jeśli każesz mi coś zrobić, a ja się ciebie nie boję,
to co mi grozi, jeśli tego nie zrobię?
Co sądzi pan o doniesieniach Times,
że szykują panu nowe zarzuty?
Prokuratura musiała wygrać sprawę z moim ojcem.
Oskarżyli go o pięć morderstw, łącznie miał 13 zarzutów.
Prokuratorzy tak bardzo chcieli głowy Gottiego,
że zawarli umowę z Gravano.
Prawą ręką Gottiego.
Zastępcą szefa rodziny Gambino.
To proces Departamentu Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych
z najsłynniejszym gangsterem i mafią w całej Ameryce.
Zawarł umowę, że dostanie maksymalnie 20 lat.
- Skazano go na pięć. - Sammy to przetrwał.
Ma 19 morderstw i co najmniej dziewięć żyć.
To było naprawdę szokujące.
Ludzie odsiadują więcej za jedno morderstwo.
To był jego kolejny przekręt.
Wiedział, że John Gotti to numer jeden rządu USA.
Czemu Sammy zmienił strony? To cwaniak.
Potrafił spojrzeć na sytuację z każdej perspektywy.
Zmienił strony, bo zawsze myśli o sobie.
Gdy trafił do więzienia, jego potrzeby okazały się ważniejsze.
Nie zamierzał siedzieć ani dnia dłużej.
Macie określenie na osoby, które zmieniają stronę.
- Które współpracują. - Tak.
Mam je powiedzieć?
- „Szczur”, tak? - Tak.
Jest pan szczurem?
Jeśli taki termin pani odpowiada. Ja się za takiego nie uważam.
Zdradził mnie, więc ja zdradziłem jego.
Tak jest w mafii.
- Oszust? - To John jest oszustem.
Jestem mistrzem oszustwa. Graliśmy w szachy i przegrał.
W Nowym Jorku główny świadek mafii
rozpoczął zeznania podczas procesu przeciwko mafioso, Johnowi Gottiemu.
Wszyscy czekali tylko na jednego świadka.
Byłem naprawdę zdenerwowany.
Nie zapomnę, jak wszedłem do sali
i nie słyszałem absolutnie nic.
Tylko moje walące serce.
Był świetnym świadkiem.
„Kto był szefem rodziny” „John Gotti”.
„Widzisz go na tej sali?” „Tak, siedzi tam”.
Spojrzeli na siebie.
Jakby chcieli zabić się wiązkami lasera.
Miał lodowate spojrzenie.
Gapił się na mnie, by mnie zastraszyć.
Nie dałem się.
Zaznawał chyba przez dziewięć dni.
Potem padały pytania stron, które go nie wzruszyły.
To nie był koniec procesu, ale wynik był już oczywisty.
KARTOTEKA GOTTIEGO
Po sześciu latach i czterech procesach
prokuratorzy zdołali skazać Johna Gottiego.
DOŻYWOCIE
Ojciec, John Gotti, został skazany.
Nie byłem zszokowany tym wyrokiem,
ale zrozumiałem, że nie jest niezwyciężony.
Teflon zamienił się w rzep i wszystkie zarzuty zostały podtrzymane.
W Nowym Jorku szef mafii, John Gotti,
został skazany na dożywocie.
Gdy okazało się, że Gotti dostał dożywocie,
pod sąd ściągnęły tłumy.
Pokojowy wiec zmienił się w zamieszki.
Zaczęli przewracać auta szeryfów,
walić w dach, wybijać szyby.
Wybuchły prawdziwe zamieszki z powodu skazania go na więzienie.
Zrozumiałem, jak bardzo świat stanął na głowie.
Powtórzę tu to samo co w sądzie. Ten kraj jest zepsuty do cna,
jeśli jest gotów zapłacić za zeznania,
uniewinniając osobę z 19 morderstw.
Mój ojciec to ostatni Mohikanin.
Nie ma już takich mężczyzn.
Nasze społeczeństwo romantyzuje tych samotników,
którzy stawiają się władzy.
Powiedzieli, że jesteś najważniejszym świadkiem,
jaki zeznawał przeciwko mafii.
Tak sądzę.
Nikt wyżej postawiony nie współpracował z rządem.
Myślę, że jestem najmądrzejszym zastępcą szefa, jaki współpracował.
Sammy pomógł mi zamknąć resztę rodziny
i szefów pozostałych rodzin.
Skazaliśmy ponad 38 osób.
Doprowadził do upadku przestępczości zorganizowanej w Nowym Jorku.
Umowa z Gravano była krytykowana.
Głównie przez rodziny osób, które zabił.
Czułam się jak na wojnie z diabłem.
Nie mogliśmy nic zrobić. Wyrazili na to zgodę.
Owinęli go amerykańską flagą i odesłali z powrotem.
To była świetna umowa. Pięć lat za 19 morderstw.
Od tego dnia
wszystkie czyny są mu wybaczane.
Po wyjściu trafił do programu ochrony
i zamieszkał pod Phoenix pod nową tożsamością.
Wydał książkę.
Łamie zasady i zarabia.
Istnieje „prawo Syna Sama”,
które chroni nas przed tym, by zarabiał na swoich zbrodniach.
Jak morderca 19 osób może na tym zarabiać?
Jak może pisać książki? Złożyliśmy pozew w Arizonie.
Przyznali nam rację.
To zabawne, bo Sammy to Sammy.
Pewnego dnia jego syn rzucił: „Tato.
Dzieciaki kupują masę molly i ecstasy”.
Co zrobił? Zamiast zmienić się i powiedzieć:
„Nie robię już tego. Odnalazłem Pana”,
wrócił do gry i przestępstw.
Były zabójca mafii, Salvatore „The Bull” Gravano,
aresztowany w Phoenix w Arizonie.
Według policji finansował handel narkotykami w całym stanie.
Gdy dorastałem, ludzie oczekiwali po mnie przemocy.
Chcieli, bym żył tak jak ojciec.
Raz lub dwa mnie aresztowano.
Chciałem robić pewne rzeczy, by był ze mnie dumny.
To był po prostu urok bycia złym.
- Nie chciałem tego. - Wiem o tym.
W domu nie mówiłeś o tym, co robiłeś na ulicy.
Nie bez powodu.
Nie chciałem nakłaniać cię do takiego życia.
Ale wiedziałeś, że nie zostanę lekarzem czy prawnikiem.
Nie każdy musi być lekarzem czy prawnikiem.
Możemy być, kim chcemy.
Włosi zawsze chcą,
by ich dzieci były lepsze od nas i robiły więcej niż my.
W Ojcu chrzestnym
Don Corleone był bardzo zły, gdy Michael wrócił z wojska
i trafił do rodzinnego biznesu.
Co cię gnębi?
Mówiłem, że dam sobie radę.
Nie tego ci życzyłem.
Gdy ma się sławnego rodzica, staje się jego częścią.
Ma się wiele możliwości. Ale to ogromna presja,
bo ojciec jest tylko jeden.
Od samych narodzin żyje się w jego cieniu.
Gdy ojciec zawarł umowę,
matka przeniosła się z bratem do Arizony. Dołączyłam do nich.
Gość trafił do programu ochrony świadków.
Mieszka w Phoenix,
montuje baseny, jego rodzina ma knajpkę.
Wciąż byłam zła. Nie dogadywałam się z ojcem.
Gdy trafiłam do Arizony, przywiązałam się do stylu życia
i nie mogłam odpuścić, bo tego nie rozumiałam.
Wciąż czułam się skrzywdzona.
Dzieci były zdruzgotane moją współpracą.
Musiały się wynieść, były poniżane i sprowadzane do zera.
Napisał książkę, która była bestsellerem New York Timesa.
Wszyscy się nią interesowali.
Po wylądowaniu usłyszałam:
„Twój ojciec to Sammy »The Bull«? Możemy autograf?”.
Dopuściliśmy wokół siebie złych ludzi i chciałam do nich dołączyć,
bo czułam, że wtedy zyskam szacunek.
Był znanym gangsterem.
W końcu znaleźli go poprzez syna.
Razem z bratem podjęliśmy złe decyzje.
Wplątaliśmy się w handel ecstasy.
Każdy, z kim się zadawałem, mówił,
że to ecstasy od Sammy’ego „The Bulla”.
I wystarczyło.
Były zabójca mafii, Salvatore „The Bull” Gravano,
aresztowany w Phoenix w Arizonie.
Według policji finansował handel narkotykami w całym stanie.
Sammy zawsze siedział z nosem w korycie.
Uznał: „Co te dzieciaki wiedzą?”.
Złapali mnie.
Syn i córka w tym siedzieli.
Wszystko skupiło się na mnie. Zainteresowanie sprawą wzrosło
pod każdym kątem.
Zostałem królem ecstasy.
W historii mojej przestępczości to drobne przestępstwo.
Nawet jeśli je dowiedziecie, w co wątpię.
Sammy tłumaczył, że chciał im pomóc,
by się z tego wyplątali.
Naprawdę chciał pomóc rodzinie,
czy to była tylko jego śpiewka:
„To nie ja. To moje dzieci. Ja chciałem dobrze”.
Podobnie było z Gottim.
Zawarł umowę, by uratować dzieci i wziął całą karę na siebie.
Syn dostał dziewięć lat,
córka i żona dostały zawiasy.
Odsiedział 20 lat, bo chciał mnie uratować.
Większość ojców zrobiłaby to dla syna.
To naprawdę spore brzemię.
Nie rób tego sobie. Zrobiłem to, co powinienem.
Nie noś w sobie ciężaru. Uświadom sobie, jak cię kocham.
Nie popełniajmy więcej błędów. Zostawmy to życie za sobą.
Biorę na siebie odpowiedzialność, bo moje czyny ich skrzywdziły.
Każdy spieprzył. Nie żyj z poczuciem winy.
Idziemy do przodu. Obaj popełniliśmy błędy.
Każdy je popełnia. Jestem z ciebie dumny.
Jesteś mężczyzną.
Masz czwórkę dzieci i jesteś mężczyzną.
Oby moje dzieci myślały tak samo.
Tak będzie.
Byłem zastępcą szefa największej mafii w historii USA.
Byłem szanowany, kochany, oddanych i traktowany z lękiem.
Teraz Sammy Gravano ma podcast.
wojuje z Michaelem Franzese, synem Sonny’ego Franzese,
zabójcy z rodziny Colombo.
Wiesz, o czym mówisz?
A tym wiesz?
Zamiast się zastrzelić, kłócą się w podcastach.
Przestań. Gadasz jak jakiś błazen.
To jakiś obłęd!
Jestem na emeryturze. W marcu skończę 77 lat.
Podcast idzie dobrze, wydaliśmy kolejne odcinki.
- Jakieś wieści z Nowego Yorku? - Oglądają go.
Ludzie mogą lubić tatę lub nie,
ale wiedzą, że mówi prawdę.
Jeśli dostanę ten głos po 35 latach,
mogę powiedzieć wszystkim, którzy słuchają jego podcastu,
by go nie gloryfikowali.
Nie jest szlachetnym bohaterem. To socjopata.
Dopiero po ponad 20 latach
wszystko zrozumiałam, mogę z tobą usiąść i powiedzieć:
„Rozumiem i szanuję styl życia, jaki wybrałeś. Rozumiem powody”.
Poznałam cię jako ojca i jako przyjaciela.
Taką stworzyliśmy relację.
Zarabia na swoim podcaście.
To usługa subskrybencka.
Gdy wspominam przeszłość, wydaje mi się, że przeżyłem trzy życia.
Ma swoją arenę, gdzie może się wypowiadać,
ale co z jego drugim obliczem?
Żałuje tego? Ma wyrzuty sumienia? Nie widzę tego.
Jak chce to naprawić? Wciąż gloryfikuje swoje życie.
Kiedy odpuści?
Czy jest coś, czego żałuję i co zrobiłbym inaczej?
Oczywiście.
Kiedy weźmie odpowiedzialność za życia, które zniszczył?
Nieważne, jak się czuję. Nie zmieniłbym przeszłości.
To było paskudne. Wiem, co ciekawi ludzi.
ZABÓJSTWO MAFIOSO
Czy bym coś zmienił?
Teraz tak. Ale i tak bym nie mógł.
Sammy twierdzi, że do końca życia będzie w Cosa Nostrze.
To nieprawda. Nie jesteśmy już Cosa Nostrą.
Może kiedyś w to wierzyliśmy,
ale nie możemy już tak mówić, bo naruszyliśmy omertà.
Złamałem przysięgę.
To już nie jest nasze życie.
- Podobał się panu Ojciec chrzestny? - Tak, bardzo.
Jakaś część pana za tym tęskni?
Gdyby było tak jak w filmie i liczyłby się honor oraz szacunek,
to być może.
Ale okazało się, że liczy się coś innego.
Nie liczy się szacunek.
A na tym miało to właśnie polegać.
Czasami tęsknię za tym życiem. Lubiłem ten szacunek.
Siadałem w pierwszym rzędzie. Teraz mnie na to nie stać.
- Dziadek. - Tak.
„Fat Andy”.
Złościsz się, gdy mówię, że tęsknię za tamtym życiem.
- Rzucasz: „Niby za czym?”. - Patrzę na te zdjęcia...
Spójrz na to. Zabierałem was do Świętego Mikołaja.
Nie co roku, ale zabrałem was z trzy razy.
Ten element życia mógłby trwać dalej.
- Ale... - Nie było nam to dane.
Myślę, że wielu wciąż zastanawia się, o co chodziło
i czy naprawdę było warto.
Bo wszystko się rozpadło.
Lojalność i etos nigdy nie istniały.
Każdy myślał o sobie.
- Jest pan dobrym człowiekiem? - Przyzwoitym.
Nie martwi pana sąd ostateczny?
Będę się tym martwił, kiedy nadejdzie.
Przetłumaczone przez: Krzysztof Kowalski