Poprzednio...
Naprawdę nazywasz się Tessa Riley?
Radziłabym pytać u źródła.
Mamo, powiedz.
- Gdybym wiedział, że to moja... - Wiadomo, że twoja.
...nie mogłaś powiedzieć?
Wiedziałam, że zrobiłbyś wszystko dla dobra rodziny.
Tessa chce dołączyć.
- Nie, nie będzie jedną z nas. - Już nią jest.
- Kim, do cholery, jesteś? - Troy.
Jesteś dyskiem twardym?
Wystarczy, że spojrzę na dane, a zostają we mnie na zawsze.
Wiem, kim jest twój mąż.
- Co? - Agent specjalny Edgar Diaz.
Twój mąż jest w FBI?
I jak po spotkaniu z Ethanem?
- Wygadałaś, że zabiłem tego glinę? - Nie.
Kochałem cię.
- Ethan. - Chciałem za ciebie wyjść.
Ethan Ward był niewinny.
Muszę cię przeprosić.
Źle postąpiłam.
Był taki jeden facet, zanim cię poznałam.
Ethan Ward.
Możemy pogadać?
Powinienem zadzwonić, ale...
to nie jest sprawa na telefon.
- Ethan... - Gdy się rozstaliśmy...
miałem gorszy okres.
Żałuję tego, co zrobiłem.
Ja też. Nic się nie stało.
Nie, stało się.
Jestem teraz lepszym człowiekiem.
Nie marzę o niczym innym niż...
zaczniemy od nowa?
- Hej. - Cześć.
Wybacz. Myślałem, że jesteś tu sama.
Cześć. Ethan.
Rozmawialiśmy o tobie.
Ben to mój narzeczony.
Wow. Gratulacje.
Dziękuję.
Nie będę przeszkadzał. Rozmawiajcie sobie.
Nie, to ja wam przeszkadzam.
Będę uciekał.
Zadzwonię.
Świetnie.
- Miło było poznać. - Mnie również.
A może...
wejdziesz na drinka?
- Jasne. - Dobrze.
Przydałby się ten drink.
THE CATCH
Widzę, że był remont.
Malutki.
- Racja, przecież to był też twój dom. - Przez chwilę.
Mieszkacie razem?
- Nie. - Tak.
Zwykle wpadam na noc.
Jak długo jesteście...
- Dwa miesiące. - Rok.
- Nie, jesteśmy razem od... - Wcześniej randkowaliśmy.
Zaręczeni od dwóch miesięcy.
Jasne.
Macie już datę?
- Jeszcze nie... - 29 czerwca.
Nadal to ustalamy.
Czym się zajmujesz, Ben?
- Jestem... - Ben jest...
Nie odbierzesz?
Przepraszam.
Wszystko gra?
Wybaczcie, muszę iść.
Co się dzieje?
- Mogę jakoś pomóc? - Może.
Mogę jutro zadzwonić?
- Oczywiście. - Dobrze.
- Miło było cię poznać. - Z wzajemnością.
Wyskoczmy razem na obiad.
Z przyjemnością.
Oczywiście.
Jestem za.
- No, powiedz. - Co mam powiedzieć?
To, co tłumisz w sobie, odkąd wyszedł.
Jest miły.
Miałam mu nie mówić, że nie jest mordercą?
Myślę, że doskonale to wie.
Byłam mu winna przeprosiny.
- Jasne. - Nie wiedziałam, że przyjdzie.
Któż nie lubi niespodzianek?
Ja lubię.
Szczególnie, gdy ma ona
niebieskie oczy jak husky syberyjski.
Przestań.
Dzięki.
Co ty wyprawiasz?
Miałem ciężki dzień. Spotkałem ludzki dysk twardy,
poznałem byłego swojej narzeczonej, który nie jest mordercą...
Czyżby?
...zjadłem śniadanie z córką, o której istnieniu nie wiedziałem...
Ale musisz być zmęczony.
Naprawdę jestem.
Chyba pozwolisz mi zadzwonić do Ethana.
Nie ma takiej mowy.
Jak się poznaliście?
- Przez twojego wujka. - Czy to wujek Rhys?
Twój wujek Rhys uwięził nas na kradzionym jachcie.
A potem przez trzy dni balangował z prostytutkami.
Zanim dotarł do nas włoski strażnik, prawie byliśmy po ślubie.
Kiedy poznam wujka?
- Może nigdy? - Na spokojnie.
Więc poznaliście się, zakochaliście
i byliście razem szczęśliwi przez 15 lat?
Ja byłam. Przynajmniej tak myślałam.
Mieliśmy inne priorytety.
Ja chciałam okraść Alice Vaughan.
On chciał ją poślubić.
Czyli zostawiłeś dla niej firmę i całe swoje życie?
- Ależ romantyczne. - Dziękuję.
To znaczy, może dla nastolatków.
Musimy iść na imprezę urodzinową.
- Co? - Impreza gorącej szesnastki.
Znasz inne nastolatki?
To takie dziwne?
Będą jacyś chłopcy?
Niestety, chyba same laski.
Będą tam ich rodzice. Wyluzuj, tatusiu.
A to co?
Przecież nie puszczę jej tam bez broni. Byłeś kiedyś na takiej imprezie?
Daj mi to.
Możemy pogadać?
Nie zabierze broni na imprezę dla dzieci.
Żadne z nich dzieci. Pamiętasz Carla i Galindę Mangels?
- A co? - Federalni ich złapali.
Ich ekipa chyba nie jest zadowolona z następcy Carla, Raymonda Taggarta.
Taggart sobie nie radzi.
Jak wkręcę ich do Kensington,
w końcu potraktują mnie w tym kraju poważnie.
Ale nie rekrutując nastolatki.
To impreza córki Taggarta. Tessa wywęszy to i owo,
a ja pozyskam informacje.
Narażając naszą córkę.
Robiliśmy gorsze rzeczy za młodu.
Nie było wyboru. Musiałem wyżyć, a ty...
Uczyłam się biznesu. Jak Tessa.
- Przesadzasz. - To tylko urodziny.
Nie zgadzam się.
- Przepraszam? - Nie pójdzie tam. Zabraniam.
- Gotowi? - Ja tak, ale tatuś się nie zgadza.
To urocze.
Brakowało mi atencji.
Dzięki, tatusiu.
Lecimy, mamo?
Ustawiasz życie nastolatce?
Pamiętasz Troya, ludzki dysk twardy?
Rozprawiłeś się z nim?
Wraca do FBI.
Nieprawda. Justine go pilnuje.
- Troy nie jest w jej typie. - Jest w typie każdego.
A ona posłuży się nim, by zabić męża.
- Co? - Musisz natychmiast wrócić do domu.
- Zawsze zgrywam wrażliwca. - Nie mogę.
Musisz mnie kryć. Mam do załatwienia sprawy prywatne.
Co to znaczy?
Czy dzieje się to coś w kraju?
- Załapię się? - Nie dzisiaj.
- Jestem pewien, że dasz sobie radę. - Od kiedy...
- A dokąd to? - Po ciuchy dla Troya.
Nawet nie próbuj. Troy, dokąd ona idzie?
Dopaść jakichś handlarzy.
Troy, nie musisz o wszystkim mówić.
Wyszedłem na dziesięć sekund. Co tu się odbywa?
Z mojej wiedzy wynika, że mąż Justine był na misji Argosy,
gdzie śledził handlarzy bronią.
Operacja ta była ściśle tajna. Zakończyła się po dwóch miesiącach.
To było pół roku temu. Wrócili wszyscy oprócz Eddiego.
- Nie odezwał się więcej? - Odezwał.
Napisał maila, że zakochał się w innej.
Dlatego chcesz go zabić.
Po prostu bardzo go zranić.
Argosy to strój Billy'ego McLelanda.
- Podobno działali poza Santa Barbara. - Nadal to robią.
Być może miałem z nimi pewne układy.
Znasz ich?
Kulturalni... jak na handlarzy bronią.
Dostałem od nich to.
Interesuje cię cygaro?
- Kiedy ci to dali? - Kilka tygodni temu.
To Orbazos, z Kuby. Pali to jedynie Eddie.
To dowód, że nadal ma związek z Argosy. Dzięki wam wiem, gdzie go szukać.
Ethan Ward to nasz klient?
Nie musi, jeśli macie problem.
Dla mnie bez różnicy, ale martwię się o niego.
Miał współpracować z tobą.
A Ben nie ma nic przeciwko?
Zgrywa twardziela. Zaprosił Ethana na obiad.
Co? Kiedy?
Wczoraj, gdy Ethan przyszedł i piliśmy razem burbona.
Jak gdyby nigdy nic.
- Nie było dziwnie? - I to jak!
Jest tutaj.
- Pani detektyw Anderson. - Mów mi Val.
To nasza radczyni prawna i informatyczka, Sophie Novak.
Miło mi poznać.
- I oczywiście... - Miło mi. Ethan Ward.
Dziękuję, że tak szybko znaleźliście dla mnie czas.
To pilna sprawa.
Wczoraj wyciekły do sieci dane moje i całego zarządu.
- Co? - Jakie dane?
Wyciągi, sprawozdania, tajne maile.
- Ethan. - O, Boże.
Wszystko się sypie, inwestorzy się wycofują.
- Zarząd grozi sądem. - Myślisz, że to ktoś od was?
Sam nie wiem, co mam myśleć.
Dlatego tu jestem.
Pewnych rzeczy już nie cofniemy, ale możemy zabezpieczyć, co się da.
Sophie zabezpieczy serwery i zaszyfruje twoje pliki.
My namierzymy hakera.
Zaczniemy od twoich pracowników.
Może kogoś zwolniłeś albo zapomniałeś o kimś z przeszłości.
Może masz rywali lub wrogów.
- Mogą mieć w tym interes. - To długa lista.
Trochę czasu się tym zajmowałem. Wiesz, że nie zawsze byłem uczciwy.
To nic takiego. My też nie byliśmy.
Imponująca firma, Allie.
Imponujące będzie, jak rozwiążemy tę sprawę.
Nie wiem, czy to jest możliwe.
Dowiemy się, kto to był i pokażemy, kto tu rządzi.
Dzięki.
- Nie możemy się tym zająć. - Dlaczego?
- Wiem, kto zhakował jego firmę. - Kto?
Ja.
Błagam, powiedz, że nie zhakowałaś tej firmy.
- To nie ja. - Całe szczęście.
- Poprosiłam o to Heather. - O, nie!
- Też pracowała dla Anonymous? - Pracuje.
Badałyśmy, czy Ethan jest mordercą. Miała się czegoś dowiedzieć.
Może zostawiła otwarte drzwi.
Mogła ujawnić jego dane?
Nie zrobiłaby tego. Jest uczciwa.
Polubiłybyście się.
Nie jest haktywistką, która pracuje dla organizacji antykapitalistycznej?
Jest, dlatego nie powinnam była prosić ją o pomoc.
- Odchodzę stąd. - Nie, Sophie.
Jeśli zostanę, Ethan nie będzie mógł oskarżyć AVI.
- Nie będzie tego robił. - Mylisz się.
- Przeze mnie stracicie uprawnienia. - Biorę to na klatę.
Prosiłam cię o badanie sprawy Ethana, a ty to robiłaś.
Nadal będziesz to robiła i razem wszystko załatwimy.
- Załatwię to. - Sophie.
Zrobię to, obiecuję.
- To dla solenizantki. - Co to jest?
Srebrna piersiówka. Też kiedyś byłam młodą dziewczyną.
- A to dla ciebie. - Pluskwy z przekaźnikami.
Mamo, nie musiałaś.
Powtykaj je w całym domu i w ogrodzie.
Tutejsi ludzie lubią debatować na świeżym powietrzu.
Weź też to.
- Czyli będę tam podpieraczką ścian. - Wręcz przeciwnie.
Masz zagadać do każdego, kto tam będzie.
A to mi dodatkowo pomoże.
Będziesz moimi oczami.
Uszami również.
O mój Boże.
Pamiętaj, to twoja praca.
Nie, to jakiś koszmar.
- Widzę Raymonda Taggarta. -Zapomnij o nim.
Musisz zbliżyć się do jego córki, solenizantki, Arabelli Taggart.
- Jest psiapsi Arabelii? - Maddie Collins? Nie widzę. Idź!
To idę.
Hej, wszystkiego najlepszego.
Teraz rozumiem, dlaczego Maddie tak mnie tu zapraszała.
- Piękny dom. - Kim jesteś?
Nie mówiła, że przyjdę? Ale wstyd.
Mam dla ciebie prezent.
Widziałam twojego bloga modowego. Wiosenne kolorki od NARS.
Serio, przepiękny odcień. Szkoda, że mi nie pasuje.
Dzięki. Do twojej cery radziłabym dobrać różowe.
- Mówiłaś, że znasz Maddie? - To moja kuzynka. Jestem Rachel.
- Maddie nie przyszła? - Chyba nie.
- Przykro mi, może do niej zadzwonię? - Nie zapędziłaś się trochę?
- Tam nie ma szminki. - Nieładnie jest też otwierać prezent,
zanim anorektyczne przyjaciółki zrezygnują z ciasta.
Bardzo dobrze. Tak trzymaj.
- A ta na sofie to kto? - To Stephanie Porter.
Wygrała zawody w biegach na długie dystanse.
- Stephanie! - Rachel. Spotkałyśmy się na zawodach.
Dałaś mi popalić w konkursie lokalnym.
- Kto dalej? - Ta młoda to Eve Hildebrand,
ambitna poetka i piosenkarka folkowa.
Często gram twoją piosenkę. Twoje metafory robią wielkie wrażenie.
- Mikrofon 2 włączony. - Mikrofon 3 włączony.
Mikrofon 4 włączony. Wszystko idzie w dobrym kierunku.
Kim jesteś i dlaczego opowiadasz, że się znamy?
To twoja kuzynka, Maddie Collins. Użyj amunicji.
Tad, chłopak Arabelli, polubił Maddie podejrzanie dużo zdjęć. I vice versa.
Mam kuzynkę Rachel, ale to nie ty.
Więc o co ci chodzi, psycholko?
- O to, że zrobisz to, co ci każę. - Dlaczego?
Bo widziałam te nudesy, które wysyłałaś do chłopaka Arabelli.
- Co? -Że jak?
Wszyściutko widziałam.
Jeśli chcesz mieć nadal przyjaciółkę, to z uśmiechem powiesz każdemu,
kto zapyta, że jestem twoją kuzynką z...
- Skąd jestem? - Newport Beach.
Właśnie. I daj mi tę bransoletkę.
Dajesz albo wszystko zdradzę.
- Szantażujesz 16-latki? - Co tu robisz?
Co on tu robi?
Zabieram do domu naszą córkę.
- Jak tu dotarłeś? - Moja królewna zapomniała inhalatora.
- Idziemy stąd. - Tato, nie!
Możesz iść? Ogarnę tych idiotów.
A strażników na zewnątrz? Zauważyłaś 9-milimetrowe spluwy pod ich kurtkami?
Nie przejmą się, że masz 15 lat.
Dopiero cię poznałem i nie chcę cię stracić przez walkę matki o wpływy.
To też moja walka. I byłaby twoja, gdybyś nie zostawił mamy.
Więc pomóż mi.
- Muszę umieścić w domu mikrofony. - Nie ma mowy.
To zrobię scenę na oczach strażników. Twój wybór.
To jedyny salon cygar w okolicy, który sprzedaje te kubańskie.
Tu pewnie Eddie uzupełnia zapasy.
Co zrobimy, jak już go znajdziemy?
Chcę tylko pogadać.
Chcę wyjaśnień i tyle.
Wyjaśnienie jest takie, że zakochał się w innej.
Zdarza się. I tobie mogło, gdybyś zaczęła od nowa.
To nie takie proste po siedmiu latach małżeństwa.
A masz inny wybór?
Nie masz pojęcia, co czuję.
Myślisz, że nigdy mnie nie zdradzono? To grubo się mylisz.
Miała na imię Felicity.
- Gdzie teraz jest? - Nie ma jej.
Ale wiem, co się stało. Wyjaśniła mi.
A jednak... trudno zamknąć ten rozdział.
Dzień dobry, potrzebuję rady.
Mam urodziny, a kumpel powiedział mi, że dostanę tu jakieś Orbazos.
Nie sprzedajemy tu tego.
Miło mi, FBI.
Mój znajomy właśnie został okłamany.
Nie znajdziemy na zapleczu tajnego towaru?
Znieśli embargo.
Owszem, na cygara wyprodukowane po 2014.
- Daję wybór. Mogę pana zamknąć lub... - Lub co?
Powie mi pan wszystko o tym sukinsynu.
Pomożesz mi włamać się do mieszkania Heather?
- Słucham? - Nie odpisuje i nie odbiera telefonu.
Musimy tam wejść. Muszę dostać się do jej sieci.
Czy taki nie był początek, że poprosiłaś ją o złamanie prawa?
Nie gadaj, że nie włamujesz się ludziom do domów.
Nie dla zabawy.
Możesz to zrobić jako przysługę?
Chociaż dla Alice i Val. Wszystko zniszczyłam. Wszystko.
Proszę!
Dobrze, włamiemy się do jej domu.
Sophie, właśnie rozmawiałam z policją w sprawie Heather.
Kochana, znaleźli ją w jej mieszkaniu.
Już po niej.
Nie żyje.
Co tu robisz? Dalej, idziemy.
To chyba pana. Przyłapałem ją, gdy chowała to pod moje biurko.
Nie ruszajcie się stąd.
Dziękuję.
- Jeśli chcesz iść do domu... - Nie.
- Co powiedziała policja? - Znaleźli jej ciało w wannie.
Obok leżały leki nasenne.
Ale miała też siniaki na szyi, więc...
Zabili ją.
Nie wierzę.
Nie było śladów włamania, żadnych włosów, odcisków palców,
które nie należały do ofiary.
- Profesjonalne działanie. - Znaleźli też jej wyciągi bankowe.
Dwa dni po tym, jak poprosiłaś o zhakowanie Ethana,
wpłaciła do banku 250 tysięcy dolarów.
Czyli sprzedała dane Ethana?
- Mogli jej zapłacić za ich ujawnienie. - Tak czy siak, ktoś zatarł ślady.
Znajdźmy go.
Jeśli zabójca dowie się, że jesteś w to zamieszana...
Pójdziesz do działu bezpieczeństwa. Dostaniesz agentkę.
Nie, nie chcę siedzieć pod ochroną.
Będziesz tam bezpieczna.
Koleś zabił mi koleżankę. Muszę coś zrobić.
- Dam ci pistolet na wszelki wypadek. - Nie potrzebuję go.
Jeśli dowiemy się, kim jest, mogę zhakować go na milion sposobów.
Mogę włamać się do jego auta i zjechać nim z klifu.
Jasne jak słońce.
Musimy tylko go znaleźć.
Wiem, kto może nam pomóc.
Nareszcie. Co się stało? Czy tata jest z tobą?
Ma się świetnie.
Oboje są tutaj, Margot.
Raymond, skarbie. Co tam? Wszystko gra?
Sto lat dla Arabelli.
Dzieci szybko rosną, prawda?
Znalazłem mikrofony.
Jaki rodzic wykorzystuje swoją córkę, żeby zaatakować inną rodzinę?
- To samo jej mówiłem. - Tato.
Dość tego, Raymond. Powiedz, czego chcesz.
Myślę, że kara w wysokości 10 milionów dolarów sprawi,
że nie będziesz już rozwalać mi imprez.
- 10 milionów? -Żartujesz?
- Skarbie, tort czeka. - Chwilkę, kotku.
Co powiedziałam? Tort czeka.
Do 15:00 czekam na kasę. Jeśli nie, skończy się hucznie.
Już idę, wyluzuj.
Eddie jeszcze nie przyszedł?
Nie, ale niepojawianie się jest w jego stylu.
Przyjdzie. Nie oprze się świeżym Orbazos.
Każdy, kto wybiera cygara zamiast ciebie
jest kierowany do ciebie.
Idziemy.
Odwróć się.
Justine.
Nie możesz tu być, to niebezpieczne.
Niebezpieczne dla mnie?
Absolutnie nie rozumiesz tej sytuacji.
Wciąż jestem tajnym agentem.
Czyli zostawili cię w grze?
Powiem ci wszystko, ale teraz musisz stąd iść.
Ale wyczucie czasu. Potrzebuję cię.
Chciałbym ci pomóc, ale teraz to ja mam do ciebie interes.
Wyślę ci zdjęcie.
Nie, nie takie zdjęcie.
Sprawdź skrzynkę.
Dlaczego gapię się na zwłoki, a nie na twojego penisa?
To morderstwo zaaranżowane na samobójstwo.
Wiesz, że nie jestem detektywem? Podobno ty nim jesteś.
Wiem, ale patrząc na twoje zdolności...
Zabijanie ludzi.
...mogłabyś ustalić, kim jest zabójca.
Myślisz, że na co dzień tak siedzimy i wymieniamy się radami?
Czasami tak jest.
Nazywa się Willy Grace. Kocha numerek z wanną.
Wyślę ci nasze zdjęcie z corocznej imprezy świątecznej dla zabójców.
Willy Grace, dobrze.
Rozwiązałam twoją zagadkę, to ty pomożesz mi po południu.
Jasne, ale powiedz, jak znaleźć Grace'a.
Przykro mi, ale tym razem zapłacisz fotką penisa.
Co to ma być?
To Willy Grace, znany jako John A.C. Kennnedy lub Syd Quilling.
- To on zabił Heather. - Skąd wiesz?
Mam wtyki. Czekaj.
- Mam tylko to zdjęcie. - Pokaż.
- To... - Co o nim wiemy?
Jaki ma dom i auto, ile bierze za morderstwo:
aranżowane na samobójstwo.
A skąd to wiemy?
Od kogo wiesz?
Dzwoniłeś do Margot?
A nie powinienem?
Czasami kryminalistka może okazać się pomocna.
Bierz telefon. Złapiemy Grace'a.
Willy Grace?
Chcę porozmawiać o Heather Reynolds.
Jak już mówiłam, chcemy porozmawiać.
Zabójca Heather spławia policję. Niczego nam nie powie.
Pewnie ktoś płaci mu fortunę za milczenie.
- Chyba wiem, kto mu płaci. - Jak to?
Zhakowałam mu auto i mam rejestr jego połączeń.
Sześć minut po tym, jak był przy domu Heather,
zadzwonił do Marcusa Nasha.
- No przecież. - Kim jest Marcus Nash?
Zadzwonię do Ethana.
Marcus Nash przez lata chciał wypędzić mnie z biznesu.
Wtedy, gdy byłem z tobą.
Jak?
Zabierał oferty, przejmował inwestorów, plotkował.
Myślisz, że Nash jej zapłacił, a potem zabił?
Tak ukrył ślady.
Jest nietykalny. Nieruchomość, inwestycje, firmy.
Więc odpuścimy mu, bo ma kasę?
Nie.
Jeśli zabił Heather, może miec coś jeszcze za uszami.
- Musimy go dorwać. - Zrobimy to.
Możecie korzystać z moich źródeł.
Dzięki.
Czym się teraz zajmuje?
Ostatnie dwa miesiące ubiegaliśmy się o stary budynek w mieście.
A skoro pozbawił cię zarządu...
- Pewnie ich porwał. - Tak zrobił.
Dziś po południu ma oficjalnie ogłosić swoje plany rozwoju.
Brzmi jak niezła impreza.
Wiesz, że uwielbiam imprezy.
Przepraszam. Która godzina?
Chcę wiedzieć, o ile dłużej muszę żyć.
Wyluzuj, Taggart nie chce wojny z Kensingtonami.
Chce tylko ogarnąć twoją matkę.
Widocznie się z tym zgadzasz.
A nie mówiłem, że to zły pomysł?
Nie było trzeba się tu pojawiać.
A dlaczego tu siedzimy? Rzeczywiście, złapali cię.
- Wybiłeś mnie z rytmu. - Wiadomo.
Obwiniaj rodziców. Typowe dzieci.
Prawie zniszczyłam Kensingtonów.
Wynajęłam morderców na trzech kontynentach.
Zapłaciłaś za to przez Internet. Wystarczy mieć kartę kredytową.
Prawdziwy oszust jest sprytny.
Ale też nie zadurza się w swoim celu.
Ten cel nauczył cię pokory.
Więc chcę się odwdzięczyć.
Przepraszam, to astma. Mam inhalator w kieszeni kurtki.
- Proszę go wyjąć. - Tato...
i podać córce.
- Tato. - Spokojnie.
Idziemy po twój lek. Poczekaj tu.
- Bardzo przekonujący atak astmy. - Dziękuję.
Powiedz, że prawdziwy oszust wie, jak stąd wyjść.
Uwalniam cię.
- Bardzo proszę. - Dziękuję.
Nowy Jaguar. Powodzi się Arabelli.
Wychodzimy stąd.
- Tato, dziękuję bardzo! - Nie ma za co, skarbie.
- Moja żona to zamówiła? - Od Margot Bishop.
W bagażniku jest bonus, o którym rozmawialiście.
Proszę jej przekazać, że niedługo dostanie przesyłkę.
Dziękuję.
Zaparkuj w garażu i przelicz kasę z bagażnika.
Niespodzianka.
- Zaprosiłaś tu swojego męża? - Nie mogłam zabrać go do domu.
McLeland może nas śledzić. FBI też może.
A Eddie może tu sprowadzać szajkę dilerów bronią?
- Nie jest pan klientem? - Dziękuję, Troy.
Tak, dziękuję, Troy.
Przepraszam.
Nie ma sprawy. I tak tu nie przyjdzie.
Nienawidzę gościa
Nie daj się jemu urokowi.
Zaufaj mi.
- Damy im trochę prywatności? - Nie, dlaczego mielibyśmy to robić?
Którędy do wyjścia?
Widziałem strażników przy tym wejściu, więc tędy nie.
Wyjdźmy tam, gdzie wchodziłam.
Nie ruszać się.
Dlatego nienawidzę broni.
A dlatego ja ją kocham. Hej, mamo.
Właśnie mówiłem córce o minusach broni.
Teraz możesz dalej ją tym zanudzać.
Musimy sobie dogryzać przy niej? Idziemy.
Nie idziemy. Taggart chciał was porwać, a mnie zniszczyć.
- Nie zostawimy tak tego. - Więc co planujesz?
Zrobić mu niezapomnianą imprezę.
Biuro zakończyło akcję pół roku temu.
- Aresztowali kilku. - Ale McLelanda nie złapali.
Gdyby mnie posłuchali... gdyby poczekali choć dwa tygodnie,
dostarczyłbym go.
Poczekaj.
Zostałeś tam dobrowolnie?
- Skarbie... - O mój Boże.
- Mogę go złapać. Dam radę. - Odbiło ci?
McLeland zarządza terrorystami.
Więc zostałeś pod przykrywką i zerwałeś ze mną przez maila?
Zaczekaj.
Nie chciałem, żebyś marnowała życie na kogoś, kto umrze i nigdy nie wróci.
Czyli wybrał pracę zamiast ciebie.
- Kim są ci ludzie? - Tymi, którzy troszczą się o Justine.
Wspierają ją i nie pozwolą, byś znowu ją zranił.
Jestem Troy.
To było urocze, ale...
Ma rację. Im dłużej jestem przy tobie, tym mniej jesteś bezpieczna.
Tak samo jak ty.
Nigdy nie chciałem cię skrzywdzić. Nie przestałem cię kochać.
- I jeśli wyjdę z tego cało... - Wyjdziesz.
Obmyślimy, co zrobić z McLelandem, a potem cię z tego wyciągniemy.
Marcus Nash poszedł na całego.
Tak jak ty. Ben jest szczęściarzem.
Przekażę mu to.
Nie przeszkadza mu, że razem pracujemy?
Nie ma nic do gadania. I dobrze mu z tym.
- A ty? - Dla mnie też w porządku.
Chciałam spytać, czy masz kogoś?
- Chociaż to nie moja sprawa. - Przecież tylko razem pracujemy.
A właśnie...
- Marcus. - Ethan.
Alice. Cóż za niespodzianka. Wasza dwójka znów razem.
Cóż za niespodzianka, że ludzie nadal z tobą pracują,
po twoich wybrykach.
Poznajesz tę kobietę? Heather Reynolds.
To zdjęcia z miejsca zbrodni, które wskazują na Willy'ego Grace'a,
który zadzwonił do ciebie sześć minut po jej zabiciu.
Tak mówi rejestr połączeń.
Odważna prezentacja, ale w sądzie to nie wystarczy.
A co z opinią publiczną?
Twoja reklama prasowa. Odważna prezentacja.
Zadbaliśmy, by każdy obecny tu gość miał to na swoim krześle.
Myślę, że media będą miały do ciebie sporo pytań.
Nie tylko o twoją własność.
Wyprowadźcie ich stąd!
- Co? - Dawno nie wywalili nas z imprezy.
Dzieci w Los Angeles są beznadziejnie wychowywane.
Dlatego musimy wydostać stąd naszą córkę.
Za późno. Mam już pomysły na swoje urodziny.
Pomóż mi z Taggartem i pójdziemy.
Nie pomogę ci go zabić na imprezie jego córki.
Nie mieliśmy go zabić, tylko przejąć jego ekipę.
Niby jak?
Dzięki tobie usłyszałam wszystkie rozmowy z ostatnich trzech godzin.
Większość rodziców to jego pracownicy. Mają jakieś zażalenia.
- Które chcesz ujawnić. - Właśnie tak.
Jak to zrobić, żeby nas nie złapali?
Taggart dowiedział się, że w garażu ma niezły syf.
Zaraz tam pójdzie, więc mamy pole do popisu.
Przy dobrej współpracy wyjdziemy stąd za dziesięć minut.
- Daje ci pięć. - Może być.
Dzięki, tato. I to jest impreza.
Tam jest Scotty Beene. Taggart odcinał go od zysków
przez kilka miesięcy.
- Scotty, tak? Ted. - Znamy się?
Akcje na wschodzie. Ciężki miesiąc?
Hojnie, że Raymond dał podwyżkę.
- Podwyżkę? - Nie dostałeś?
Ty zagaduj mężów, a ja powkurzam żonki.
Jakie szczęście, że was spotkałam.
Nie mam z kim gadać, bo Ted ciągle biadoli o pracy,
kumplach i pensji 10 tysięcy dolców.
Dziesięć tysięcy?
Chyba każdy zarabia tyle samo?
Taggart chyba jest nie tylko sknerą, ale też kobieciarzem.
Nie powinnam mówić. Debbie jest przemiła i...
- jej tata tu jest. - O co chodzi?
Lidia mówiła, że Maddie mówiła, że Arabella mówiła,
że jej tata, pan Taggart, ma romans z mamą Debbie.
- O Boże! - Tylko nie mów nikomu.
Wylejemy na Taggarta tyle brudu, że zanim wróci na imprezę,
bunt przeciw niemu będzie już wzniecony.
Oczywiście, że zamierzałem panu zapłacić.
Oczywiście, mąż dostanie taką kwotę.
Oczywiście, że nie, Frank. Nie spałbym z twoją żoną.
Kto ci to nagadał?
Chyba średnio cię lubią.
Ludzie się od ciebie odwracają, a wielu się przeniosło.
- Dokąd? - Do firmy Kensington.
Interesy z panem to przyjemność.
Tylko uważaj, mała.
Zabierasz mi to, co kocham, więc zrobię to samo.
Oboje jesteśmy ojcami. Jeśli zbliżysz się do mojej córki,
rozwalę ci nie tylko nadgarstek.
Nadgarstek?
Teraz możemy iść.
Posuwa Tada, tak w ogóle.
Co?
Chciałam ci podziękować.
Za co?
-Że to wszystko znosisz. - Nie mam wyboru.
I że próbujesz mnie chronić.
To akurat nie pomogło.
I że mogłam spędzić noc z Eddiem.
- Co? Tutaj? - Nie mogę go zabrać do siebie.
Więc będziecie się bzykać tu?
Nie widziałam go osiem miesięcy.
Cieszę się, że się wyjaśniło.
Dziękuję.
Kto wie? Może jest szansa dla ciebie i Felicity.
Nie, to koniec.
Kiedy mnie zdradziła, nie potrafiłem wybaczyć tak jak ty.
To scena z tragicznej konferencji Marcusa Nasha sprzed kilku godzin.
Na jaw wyszło, że może być zamieszany
w morderstwo Heather Reynolds.
Cena akcji Nash & Partners ma wzrosnąć,
a FBI wszczęło już śledztwo w sprawie prezesa...
Federalni mieli układ z mordercą Heather.
Przyznał się. Nash zapłacił mu za zbrodnię.
Mamy go, Soph. Jest skończony.
Dziękuję wam.
Może dajmy jej odpocząć?
Miło znów z tobą pracować, Danny.
Pamiętałeś. Pamiętał.
Wszystko gra. Nash siedzi w areszcie.
- Chcą nasze sprawozdania. - Pomogę, jak tylko będę mógł.
Ależ się pozmieniało.
Daj spokój. Świętujemy.
Zaraz wracam.
Prawie zapomniałem, jak brzmi twój głos.
- To niecała doba. - Czyli zdecydowanie za długo.
Jak ci minął dzień?
W zasadzie...
całkiem nieźle.
A tobie?
- Nie było źle. - Już się ogarniam tu w biurze.
My zamawiamy coś do jedzenia.
Ciągle jesteś z Tessą?
Chyba, że mnie potrzebujesz.
Nie, spokojnie. Zadzwonię później.
Jasne. Albo ja zadzwonię.
To co zawsze? Stek z frytkami? Czy chcesz coś innego?
- Stek brzmi super. - Cholesterol.
- Myślisz, że tak by to wyglądało? - O czym mówisz?
O nas. O naszej rodzinie.
Pewnie tak. Recepcja, dobry wieczór.
- Poproszę trzy martini. - Nie zamawiaj jej martini.
- Dlaczego? Prosiła. - Będzie prosiła o różne rzeczy.
- Nie musimy jej wszystkiego dawać. - Daj spokój. Zasłużyła.
- Ani trochę. - Rozbrajasz mnie.
Jesteś nieodpowiedzialna.
Tessa, tatuś znowu stawia na swoim.
Kocham to. Tato, pokaż jak to robisz.
Cofam tamte słowa. Wyglądałoby to właśnie tak.
Tak, stek z frytkami...
Czy oni są...?
Może, sama nie wiem.
Takie życie szefowej. Same problemy i zero plotek.
Kocham plotki. Zawsze je lubiłam.
Mam jedną dla ciebie.
Ma na imię Gretchen.
- Twoja dziewczyna. - W sumie to narzeczona.
Niezła plotka.
Chciałbym, żebyś ją poznała. Polubiłabyś ją.
Jestem tego pewna.
Tessa, zapomniałaś o czymś?
Tessa? Mam być zazdrosna?
Myślałam, że jesteś w Indiach.
- Rhys wie, że tu jesteś? - Nie.
Nie przyszłam do niego.
Więc po co przyszłaś?
Narobić małego zamieszania.
Jesteś chętna?
Tłumaczenie: Maria Gil