Poprzednio...
Pracujemy dla narzeczonej Ethana.
Mylisz, że jest ze mną dla kasy.
Kiedy nie uwierzyłabym, że Ben mnie wykorzystuje.
Wynajmę cię dla siebie.
- Chce cię usidłać. - Skończ już.
- Zasługuje na więcej. - Mówisz o mnie.
Dokąd idziesz? Mogę z tobą?
- Powiesz im? - Że masz romans z morderczynią?
- Spokojnie. - Wykorzysta cię i zabije.
- Felicity. Jak mam ci zaufać? - Nie możesz.
Zabiłem Felicity.
Ona żyje i z pewnością coś kombinuje.
Zabiłeś ją.
Własną dziewczynę.
Daj spokój.
Chyba bardziej twoją dziewczynę?
I twojego szpiega.
Śledziłeś nas.
Zajmowałem się własnymi interesami.
Była nielojalna, a to tylko problem.
Mogłeś ją zwolnić.
I zaufać, że nie będzie się mieszać?
Zawiodło nawet zaufanie, że nie żyje.
Dobra.
Gdzie ona jest?
Tym razem zrobię to skutecznie.
Nie ma mowy, Rhys. Nie wiemy, dlaczego tu jest.
Żeby nas zabić, to oczywiste.
Może ciebie, bo ja spędziłam z nią dwa dni.
Mów dalej.
Miała już milion okazji, żeby mnie zabić.
Chodzi o coś innego.
Dokładnie, o zabicie mnie.
Pytam ponownie. Gdzie ona jest?
Odłóż to! Nie twoja sprawa. To ze mną utrzymuje kontakt.
To mój biznes chce przejąć.
I wyraźnie ma pomocnika.
Jak tylko się dowiem, z kim współpracuje,
wtedy możesz ją zabić.
Najpierw powiedz mi wszystko o nocy, w której zabiłeś Felicity.
Może dowiemy się, kto przywrócił ją do życia.
Twój brat zabił kobietę, ona odżyła, a ty o niczym nie wiedziała,
więc przespałaś się z nią, zrobiłyście interes
i twierdzisz, że ona sabotuje.
Dokładnie tak.
Co mamy z tym zrobić?
Dowiedzcie się, z kim pracuje
i co planuje. Wtedy będę mogła ją zniszczyć.
A mówiąc „zniszczyć ją”...
Nie musisz przejmować się szczegółami.
Wiem, że jesteście wyczulone
na punkcie mojej legalnej...
- Nielegalnej. - ...działalności.
Chcesz ją zabić?
Jeszcze nie wiem.
Musicie odtworzyć kroki lady Felicity od dnia nieudanego morderstwa Rhysa,
począwszy od ustalenia, kto ją ocalił.
W porządku.
Rhys podobno zszedł do baru po tym, jak do niej strzelił.
- Jasne. - Stamtąd wykonał telefon
do faceta z firmy, która usuwa zwłoki.
- Nazywa się „Czyściciel”. - Może się przydać.
W barze siedział ponad 2 godziny.
Gdy wrócił do pokoju, ciała już nie było.
Zaczęłabym od Czyściciela.
Jeśli pracuje dla Kensington...
Pracował. Zmył się zaraz po tej akcji.
Myślałam, że zajął się restrukturyzacją, ale...
Może współpracować z Felicity.
Musicie go znaleźć.
- Znasz jego nazwisko? - Nie.
Ale pseudonim Czyściciel
pochodzi od jego... charakterystycznej techniki.
Lepiej nie mów.
Pełne upłynnianie.
Co powiedziałam?
Ofiara może być spłukana w kiblu. To bardzo wygodna opcja.
Margot...
Myślisz, że lepiej pokroić ciało na kawałki
i wrzucić do worka?
Czy możesz przestać?
Dobra, nie możemy.
- Czego nie możecie? - Zająć się tym.
Pomóc ci.
Dajcie spokój, ona chce mnie zabić.
Będziecie przeciwdziałać morderstwu.
Pomyślcie przynajmniej o biednej Tessie, twojej pasierbicy.
Jeśli umrę, będzie musiała zamieszkać z tobą.
Nieodwracalnie.
- Dobra, niech będzie. - Wiedziałam.
Ale to już ostatni raz.
Się okaże.
Zrób miejsce w grafiku. Mogę cię dziś potrzebować.
Dobrze. A w jakim...?
Nie będę cię powstrzymywać przed zostaniem jej sługusem.
Nie jestem jej sługusem.
Czy ona o tym wie?
Co porabiasz?
Szykuję się do wyjścia.
- Nie możesz. Mamy robotę. - Wybacz. Najwyżej powiesz Justine...
To nie jest robota od Justine.
A któż to powrócił do męskiego biznesu!
- Kto na celowniku? - Ethan Ward.
- Były Alice. - Coś kombinuje.
Potrzebuję dowodu i specjalistę od włamań.
Imponujące, ale będę musiał się poddać.
- Chcę chronić Alice. - Gdy ona się dowie,
to ciebie będzie trzeba chronić.
Bez ciebie nie dam rady.
To tego nie rób.
Albo spytaj Justine.
Jeśli Ethan to oszust,
to jest świetnym celem dla FBI.
Alice prędzej uwierzy Justine, a nie tobie.
- Racja. - A jeśli Justine spyta o ciebie?
Powiedz, że musiałem pożegnać pewną zmarłą osobę.
Kazałam Sophie zrobić listę magazynów chemicznych
w LA i okolicy.
To musi być ostatni raz.
Jak tylko rozwiążemy tę sprawę,
kończymy pomagać Margot Bishop.
Zgoda. Najwyżej oddamy jej wszystkie pieniądze razem z odsetkami.
Tylko bez przesady.
Ethan zapłaci nam więcej
i nie będzie kazał dopadać kogoś, kto udrażnia rury ludźmi.
Czyli zgadzamy się na jego ofertę.
A dlaczego nie?
- Ben nie zrobi problemu. - Jasne. Przecież z nim o tym gadałaś.
Nie muszę z nim gadać. To nie jest jego decyzja.
Zgadzam się jako twoja partnerka biznesowa.
Ale jako przyjaciółka...
Jest tylko zazdrosny.
Mam aresztować byłego twojej dziewczyny.
Wiem, jak to brzmi.
To takie ludzkie z twojej strony.
- Nie jestem zazdrosny. - Wiadomo.
Dlaczego miałbyś być zazdrosny
o okropnie bogatego magnata biznesowego, któremu się powodzi?
- To zły człowiek. - A wygląda wspaniale.
Siedem lat temu był poszukiwany za morderstwo, oszustwo i korupcję,
- ale było za mało dowodów. - Może nie był winny.
A może jest i to ty by go w końcu dopadła.
To urocze, że troszczysz się o moją reputację.
Przecież łapiemy złych ludzi, prawda?
- Skąd ten twój pomysł? - Chce zatrudnić Alice na wyłączność.
Muszę się upewnić, że jest szczery... dla niej.
Mam wymienić powody, dla których to jest zły pomysł?
To przysługa.
Podszywałem się, żeby uratować twojego byłego męża.
Ethan Ward to zwykły obywatel.
Jest też multimilionerem. Nie da się uczciwie nim zostać.
Pójdę do wydziału przestępstw urzędniczych.
Zobaczę, czy czego się dowiem.
Skoro nie ufasz tej kobiecie, to dlaczego jest częścią naszego planu?
Żeby wyciągnąć od niej jej plany.
Nic ci nie powie. Zabije cię.
Czasami zanim cię zabiją,
zaczynają cwaniakować, mówić o wszystkim i bum!
Ty zabijasz ich.
Zabijmy ją już teraz.
Bądź miła.
Albo lepiej nie, bo zacznie co podejrzewać.
Hej, kochanie.
Nie znalazłaś żadnej niani?
Tessa będzie dzisiaj z nami. Taka nauka w Firmie.
Mama uważa, że powinnam uczyć się od starszych.
Dlatego będę obserwować każdy twój ruch.
Spotkanie z Keeganem nie poszło zgodnie z planem.
Kurczę. Co się stało?
Kto nas uprzedził i podpisał umowę.
Jakim cudem?
Myślałam, że tylko my o tym wiemy.
Też tak myślałam.
Problem w tym, że nie wiem, z kim mamy do czynienia.
- To znaczy? - Znam tylko ksywkę - Przedrzeźniacz.
Przedrzeźniacz?
- Coś ci to mówi? - Nie, chyba nie.
My też niczego nie skojarzyliśmy.
Można by się odezwać do mojego brata.
Do Rhysa?
Nie wiedziałam, że macie kontakt.
- Jest tu w mieście? - Tak, niestety.
- Pewnie chciałby cię zobaczyć. - Nie byłabym taka pewna.
Rozstaliśmy się w dziwnych okolicznościach.
Jestem jedyną osobą z tej rodziny, z którą jeszcze nie spała?
Dobrze, wystarczy już.
Obmyślmy plan, jak zwabić Przedrzeźniacza.
Za chwilę zadzwonię.
Rhys.
Felicity.
Nie wierzę, że wylizałaś się ze śmierci i nie dałaś znaku życia.
Nie miałam jeszcze okazji podziękować ci za bliznę, prawda?
- Pewnie wróciłaś, żeby mnie zabić? - Tak. Między innymi.
Chyba nie muszę pytać, jak mnie znalazłeś.
Na obronę mojej siostry powiem,
że próbowała mnie od tego odwieść. Nie posłuchałem jej rady.
Nawzajem przysłaniacie sobie zdrowy rozsądek.
Czyżby?
To wszystko twoja wina, wiesz o tym.
Nie musiałbym cię zabijać,
jeśli nie działałabyś z nią za moim plecami.
Jeśli planujesz mnie zabić, to musisz o czymś wiedzieć.
O czym?
Twoja siostra...
była znacznie lepsza w łóżku.
Gryzło mnie sumienie, gdy wtedy do ciebie strzeliłem.
Ale teraz zrobię to z przyjemnością.
Opuść spluwę, jeśli chcesz, by twoja siostrzenica żyła.
Na miłość... To ty jesteś Tessa?
Jeśli zginie, Margot i Ben nie dadzą ci żyć.
Wszystko dobrze?
Następnym razem oprzyj go o moje ramię. Wtedy oddasz czysty strzał do tej suki.
- Jestem Tessa. - Rhys.
Już cię lubię.
Widziałaś, ile Ethan oddaje na cele charytatywne? Jest święty.
Jest najgorszy.
Świętych nie podejrzewa się o oszustwo i pranie brudnych pieniędzy.
Miałeś rację. Ethan Ward to zły człowiek.
Możesz powtórzyć? To tak pięknie brzmiało.
Nasz analityk wykrył pewne finansowe nieprawidłowości
w jednym z jego projektów.
Luksusowy ośrodek w Cozumel.
Dokumenty mówią, że budowę ukończono miesiąc temu.
Moi ludzie to badają.
Przysłali mi to zdjęcie.
- Nie istnieje. - W rzeczy samej.
- To na co idzie ta kasa? - Zgaduję, że gdzie za granicę.
Ethan pójdzie siedzieć.
Jego podpisy na tych zgodach wystarczą, żeby go oskarżyć.
- Chyba o to ci chodziło. - Tak, ale to nie jest podpis Ethana.
Skąd masz pewność?
Widziałam milion jego podpisów
na milionie jego papierów, które rano przeglądałem.
Każdy fałszerz dostrzegłby, że odstępy są całkiem inne,
a litera D nie wygląda tak samo.
Ktoś podpisuje się za niego
- i przepuszcza kasę przez lewy hotel. - Pewnie jego pracownik.
Kto by to nie był...
masz, czego chciałeś.
Ethan Ward ma przerąbane.
Jakieś wieści o Czyścicielu?
Nie chcesz wiedzieć.
- O Boże. - No właśnie.
- To były ciała? - Były.
Witamy w życiu Margot Bishop.
Myśleliśmy, że jak się dowiemy,
jak Czyściciel robi to, co robi,
to wpadniemy na jaki trop.
- I co? - Nie my pierwsi pytamy Internet,
jak upłynnić ludzkie ciało.
Musimy się temu przyjrzeć.
Jego dostawcy, sprzedaż masowa,
wszystko, co nas doprowadzi...
Obiecuję, że jak tylko go znajdziemy,
odcinamy się od Margot Bishop.
- Hej. - Możemy pogadać o Ethanie?
Zależy, co chcesz powiedzieć.
Chcę powiedzieć,
że chcąc cię chronić, być może trochę przegiąłem.
Nie mam prawa mówić ci, co masz robić i dla kogo.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Nie musisz się przejmować mną i Ethanem.
- Wiem o tym. - Cieszę się,
bo chcemy przyjąć jego ofertę.
- Wiesz, dlaczego? - Posłuchaj mnie.
Aktualnie Margot każe nam
śledzić gościa, który upłynnia zwłoki,
bo odżyła morderczyni z Kensignton, a jest dopiero poranek.
Prosiłem cię też, żebyś dla niej nie pracowała.
Wybacz. Dzwonisz, żeby przeprosić,
czy pokazać, że zawsze masz rację?
Żeby przeprosić.
Praca dla Ethana rozwiązałaby wszystkie problemy AVI.
Nie mogę prosić dobrych ludzi, by robili złe rzeczy.
- Rozumiem. - Naprawdę?
Tak.
- Co? - Musimy uratować Ethana Warda.
Co ty sobie myślałeś?
Że uratuję cię przed zdolną manipulantką i morderczynią.
- Chcesz? - Co? Nie.
- Nie do ciebie. - Poproszę.
Felicity była tam, gdzie potrzebowałam, by ją obserwować.
Chyba robiła trochę więcej.
Odstawiłeś taki numer, że pewnie nas rozgryzła.
Jest na wolności i stwarza zagrożenie.
- Wiem, nauczyłem ją. - Możesz mnie też nauczyć?
- Oczywiście, słonko. - Nie!
Musimy być ostrożni, póki jej nie unieszkodliwią.
Zwiększam ochronę na ten czas.
Tesso, przykro mi. Twoja mama serio była kiedyś zabawna.
Uważasz to za żart?
- Rhys, jesteśmy pod ostrzałem. - Nie, to Felicity pod nim jest,
bo tym razem zakończę to na dobre...
- ...jak tylko ją znajdę. - Jak chcesz to zrobić?
W okolicy jest 132 dostawców chemikaliów,
więc jeśli podzielimy ich geograficznie...
Co jest?
Co tak wszyscy tu stoicie?
Mamy sprawę do załatwienia.
Valerie Anderson. Cóż za przyjemność poznać to piękno i umysł,
które bierze w tym udział.
Jeśli to próba przekupstwa, to na mnie nie zadziała.
Proszę poczekać. Od razu nie zadziała.
Miło, że chcesz naszej pomocy,
ale znajdziemy Czyściciela same.
Nie dacie rady.
A skoro Felicity zniknęła,
nie mamy czasu.
- Zniknęła? Kiedy? - Myślałam, że jest z Margot.
Była, ale już nie jest.
Próbowałeś ją zabić, prawda?
Dwukrotnie. Ale do trzech razy sztuka, więc...
Nie pomożemy ci jej znaleźć,
żebyś mógł ją zabić... ponownie.
Słuchaj. Nie tylko mam tajne kontakty,
ale mogę też poprosić o przysługi,
które pozwolą nam zwabić Czyściciela
szybciej niż jakimkolwiek waszym sposobem.
Nie chcę tego mówić, ale im szybciej go znajdziemy,
tym szybciej odetniemy się od Margot.
- Lubię ją. - I jej brata.
Cofam to.
Jeśli zabijesz Felicity pod moją opieką, zabiję cię.
- Nie zrobisz tego. Jesteś za dobra. - Wcale nie.
Wierzę ci.
Ale będzie zabawa! Które biurko jest moje?
I czy dostanę komputer?
Jeśli tak, to pamiętajcie, że lubię Maca.
Więc nie jesteś przestępcą.
Już nie. Formalnie.
Jest w porządku gościem,
dlatego tu jesteś.
Ktoś w twojej firmie oszukuje inwestorów i pierze pieniądze.
Musimy dowiedzieć się kto.
Skąd to wiecie?
Chciałeś zatrudnić Alice dla siebie,
więc sprawdziłem, czy działasz legalnie.
- Śledziło mnie FBI. - Badało sprawę.
W twojej historii są pewne brudy.
Zerwałem z tym.
- To jest nas dwóch. - Nawet jeśli, to możesz pójść siedzieć.
Zastraszacie mnie?
- Nie. - Tak się składa, że nie.
Możesz nie wierzyć, ale chcemy pomóc.
Dlaczego?
Bo wyraźnie potrzebujesz AVI do ochrony
i nie pozwolę, by Alice miała przez to kłopoty.
- Wie o tym? - Nie. I niech tak pozostanie.
Bo ochrzani cię, że mnie stalkujesz?
Z całą pewnością.
Zrobiłbym to samo.
Co teraz robimy?
Co powiesz o lewym ośrodku w Cozumel?
Nic. Pierwsze słyszę o jakiej nieruchomości w Cozumel.
Kto w twoim biurze miałby środki, by to zbudować?
Kto z działu handlowego. Pracuje tam 50 osób.
Musimy więc znaleźć sposób,
żeby zmniejszyć to grono do jednej osoby.
Minimum dwóch facetów musi non stop pilnować tych drzwi.
Brzmi trochę szalenie.
- Nie boję się Felicity. - A powinnaś.
Felicity była główną morderczynią i nie spuszczę z ciebie wzroku,
dopóki jej nie złapią.
A skoro Felicity jest ścigana, będziesz mi potrzebna,
żeby ukraść ten towar.
Robimy zapasy?
Nie, to już należy do Przedrzeźniacza.
A jak już ukradniemy towar?
Wykorzystam go,
dowiem się, kim jest i jak mogę...
Go zabić.
Sprawić, by poddał się mojej woli.
O 15.00 przyjadą przesyłki Keegana.
Będzie kierowca i uzbrojony ochroniarz
i barmanka, za którą się podam, żeby wszystko podpisać.
Ty jako barmanka plus dwie osoby.
Potrzeba jeszcze kogo, żeby się udało.
Skoro nie twój brat ani dziewczyna,
to kto zostaje?
Mam ci pomóc w porwaniu?
To czysto taktyczna zagrywka.
Nie ma potrzeby robić nikomu krzywdy.
Jednego chcesz upisz, a dwóch porazić.
Dokładnie, zero przemocy.
Oczywiście będziemy uzbrojeni...
dla własnego bezpieczeństwa.
- My? - Nie zostawię jej samej.
Przy Felicity nie będzie bezpieczna.
Możemy porozmawiać na osobności?
Tessa, skarbie, idź się przebrać.
Zero seksu. Nie mamy czasu.
Jeśli chcesz mnie pouczać w temacie wychowania...
Chodzimy ze sobą?
Co?
Jeśli prosisz mnie o to, bo jestem twoim sługusem...
Nie jesteś sługusem.
To kim w takim razie jestem?
Jeśli mam być szczera... nie wiem.
Nie wiem, jak to nazwać.
Nie wiem nawet, czy jestem zdolna do spotykania się z kimś.
Jasne.
Ale wiem na pewno,
że jesteś obecnie...
jedyną osobą na wiecie,
której naprawdę ufam.
A może Sebastian Smith, aka „Wielki Grzmot”.
Chyba regularnie korzystał z usług Czyściciela.
Mamy nawiązać kontakt z masowym zabójcą?
To raczej seryjny morderca.
Pan Bash jest w więzieniu federalnym.
Dożywocie za podwójne zabójstwo.
To była kwestia czasu.
A może Nicholas Bennett.
Przegrywałem z nim licytacje, walcząc o dostawców.
Brzmi jakby Kensington była w rankingu Fortune 500.
Gdy ja nią zarządzałem, mogła być.
Bennett ma nierozwiązaną sprawę morderstwa.
Kilka razy dźgnięty w plecy.
- Oto twoja karma. - A odkąd Margot przejęła Kensington?
Musi mieć znajomości.
Wypraszam sobie sugestię,
że moje kontakty są nieaktualne.
- Chociaż możesz mieć rację. - Naprawdę?
Margot odwaliła niezłą robotę na urodzinach córki Taggarta.
Dlaczego miałby nam pomóc?
Bo Margot ma go w kieszeni.
Raymond Taggart... żyje i nie jest w więzieniu.
Na razie najlepszy straszny kandydat z tych wszystkich.
Zadzwonimy do Taggarta, on do Czyściciela,
Czyściciel tam pójdzie, a my go zaskoczymy.
- Brzmi podejrzanie dobrze. - Wcale nie.
Potrzebujemy tylko świeżego trupa.
Nie będę plotkował.
Nie jestem plotkarzem, ale wiecie, jacy są ludzie.
Słyszałem, że całą misję Taggarta
przejął ktoś wpływowy.
Nie musicie mi o tym mówić, ale...
...Albo, wiecie co?
Nie mówcie mi. Nie chcę wiedzieć.
Nie opowiem się za żadną ze stron.
Zadbam tylko o to,
żeby podłoga była tak czysta, że można z niej jeść.
- O Boże. - Poznaje go pan?
Rhys Griffiths, pana były szef.
Wiem, kim jest. A pani to kto?
Alice Vaughan. Biuro śledcze Anderson/Vaughan.
I akurat chcemy zająć się tym, co pan narozrabiał.
Chcemy?
Rhys.
Nie wierzę. Czy właśnie zabiłem nasz jedyny trop?
Powiedz dokładnie, co się wydarzyło.
Już powiedziałem.
Prosimy o powtórzenie.
Wezwano mnie do Weatherby na czyszczenie.
Pojechałem tam, zlokalizowałem problem,
upłynniłem ten problem
i spłukałem ten problem w kiblu.
- Naprawdę? - Serio.
To dlaczego moja siostra kochała się wczoraj z tym „problemem”?
To nie mój problem.
Czyżby?
Dobrze. Zacznijmy od początku. Możemy?
Pewnie.
Po pierwsze, pracował pan dla Rhysa.
Wiedział pan, do czego jest zdolny.
Ale mnie pan nie zna.
A skoro nadal pan żyje,
pewnie myśli pan sobie „To ona jest tu tą rozsądną.
Musi być dobrym gliną”.
I to jest prawda.
Ale rzecz w tym, że...
im dłużej będzie pan zwlekał z ujawnieniem prawdy,
tym dłużej tu z panami posiedzę.
Bez urazy, ale oboje przyprawiacie mnie o mdłości.
I co pan na to?
Ma pan mdłości?
Czuję się dobrze. Prawda jest taka,
że nawet nie widziałem tego ciała.
Jak to?
Zadzwoniłeś do mnie o 9.30.
Jak dotarłem tam o 11.00, nie było już żadnych zwłok.
Pomyślałem, że wynająłeś kogo innego.
Czyli wziąłeś moją kasę i zniknąłeś?
Następnym razem ja stawiam.
Następny to jesteś ty.
Czyli w ciągu 1,5 godziny kto inny przyszedł do pokoju.
I rozwiązał twój życiowy problem.
Tak jak pan swój.
Kto jeszcze miał dostęp do pokoju?
To... wszyscy z tego działu.
Najpierw sprawdzimy ich przeszłość.
- Jak to się stało? - Tego się dowiemy.
Mam na myśli twój układ z Benem.
Kiedy poznałam Bena,
oddał się w ręce FBI za co, czego nie zrobił.
Dlaczego to zrobił?
By chronić Alice Vaughan.
To nie ja wyprowadziłam go na prostą.
To jej zasługa.
Robi to wszystko dla niej.
Chyba mam sposób, jak złapać naszego bogatego kapusia.
Za jedyne 99 centów.
Twoja asystentka puści tę kartkę w obieg.
Pan Ward ma urodziny. Każdy musi się podpisać.
W ten sposób zdobędziemy podpisy wszystkich 52 pracowników
działu rozwoju handlowego.
Porównamy je z podrobionymi podpisami z dokumentacji ośrodka Cozumel.
Oprogramowanie FBI bardzo sprawnie wykryje podobieństwo.
Kim jest Carol Cooney?
Carol jest z nami od lat.
To dobra specjalistka. Czy to może być błąd?
Nie mamy jeszcze dowodu.
Pismo rzadko przechodzi w sądzie.
To co robimy dalej?
Mówisz, że to dobra specjalistka.
Może warto dać Carol awans.
Dzwonisz, oznajmiasz dobrą wiadomość
i idziecie na obiad to uczcić.
- Dziękuję, że przyszłaś. - To ja panu dziękuję.
Cóż za uczta!
Pogadaj z nią i powiedz, że dostaje awans właśnie teraz,
bo dzięki niej twoja firma zarobi...
- miliony. - Miliony.
Jak mam to zrobić?
Ośrodek w Cozumel. Luksusowy budynek?
To twoja zasługa, prawda?
Nie tylko moja.
Wie pan... Jesteśmy drużyną i jedną rodziną.
Nie ma litery „I” w... Jest „I” w słowie rodzina.
Carol. Nie bądź taka skromna.
Jako że nigdy nie miałeś wiedzieć o tej tajnej nieruchomości,
zacznie się denerwować.
Wtedy powiesz jej, że ktoś chce kupić ośrodek
za ekstremalnie wysoką cenę.
Ktoś chce go kupić?
Kto?
- Oto on. - Pani to pewnie Carol.
Terry Keaton. Z firmy Keaton.
Miło panią poznać.
Pan Keaton wkręca się w biznes hotelowy
i chciałby zacząć od ośrodka Cozumel.
Kiedy skończysz wstęp, wyrażę swoją ekscytację
i zaoferuję za kupno 175 milionów dolarów.
Jest jedna sprawa...
- Chciałbym go zobaczyć. - Chce pan zobaczyć ośrodek?
Moja asystentka przygotuje prywatny samolot.
- Możemy polecieć moim. - Nie, nie ma problemu.
Widzę, że chce pan dobić targu. To tak jak my.
Oczywiście. Nie mogę się doczekać.
Na chwilę panów przeproszę,
ale muszę się odświeżyć przed wyjazdem.
Zaraz wracam.
Kiedy Carol zorientuje się, że nie ma wyjścia...
będzie próbowała uciec.
Dzień dobry. Agentka Justine Diaz, FBI.
- Serio? - Tak.
- Cholera. - Dokładnie.
Wejdźmy do środka, porozmawiamy.
Czyściciel nie widział nigdy ciała.
Ktoś musiał je zawinąć.
Ktoś, kto ma dostęp do pokoju Rhysa.
Albo Felicity dała radę po kogoś zadzwonić.
Niemożliwe. Strzeliłem z bardzo bliska. Jestem znakomitym strzelcem.
- Tylko się przechwala. - Brytyjczycy się nie chwalą.
To domena Amerykanów. Stwierdzam fakt.
Co dalej chcemy zrobić?
Dowiedzieć się, kto był w Weatherby między 9.30 a 11.00.
Zdobyć listę połączeń, wykonanych do i z pokoju Rhysa.
Sprawdzić kamery.
Zdalnie nie dam rady. Muszę mieć dostęp do hotelu.
Margot może w tym pomóc.
Świetnie. Więcej Margot.
Łączę się w bólu.
Ja pójdę.
Dobra, dam radę.
Ktoś ma tu charakterek.
Myślała, że będzie łapać przestępców,
a nie wykonywać ich polecenia.
Chyba nie rozumie sensu pracy detektywa.
To znaczy?
Ludzie zatrudniają was, by odkryć prawdę.
A prawda i sprawiedliwość nie mają ze sobą związku.
Masz wszystko? Paralizator, zapinki?
I pistolet.
Dobra dziewczynka. Idziemy.
Danny przygotował już auto.
- Kto tam? - Sophie.
Nie mogła zadzwonić?
Dzwoniłam do Danny'ego. Myślałam, że jest z tobą.
Jest w samochodzie.
- Jedziecie gdzieś? - Mamy sprawę. Potrzebujesz coś?
Mamy trop w sprawie Felicity.
- Wiecie, gdzie jest? - Nie, ale jesteśmy blisko odkrycia,
jak przeżyła i z kim współpracuje.
Do czego jestem potrzebna?
Potrzebuję dostępu do serwerów Weatherby.
Wpiszę ci hasło.
Lepiej nie wchodź w galerię.
I na skrzynkę pocztową.
I w wiadomości.
Wiem, że z nim sypiasz.
Tylko nie pozwól, by go zabili.
Na jak długo potrzebujesz?
Jakieś kilka godzin.
Wrócimy tu za dwie.
Wszyscy.
Tessa? W porządku?
Tak.
Nigdzie się stąd nie ruszamy.
- Danny. - Zająłem pozycję.
Zmiana planu.
- Id do samochodu. - Dlaczego?
- Odwieź Tessę do hotelu. - Co?
To zbyt niebezpieczne.
Chodzi o to, co mówiła Sophie?
- Co powiedziała? - Uważa, że przez mamę zginiesz.
Nie bez powodu.
Danny, po prostu odwieź Tessę.
- Nie zostawię cię. - To ukryjcie się gdzie. Załatwię to.
Podpiszę to.
Umiem o siebie zadbać. Mam się dobrze.
A on skąd się wziął?
Dlatego z nikim się nie spotykam.
- Co zrobiłaś? - Zabiłam go.
Czy nie mówiłam, żebyś się ukryła?
Aż za dużo. Proszę bardzo.
Powiedz Przedrzeźniaczowi, że jeśli chce odzyskać towar,
musi zadzwonić na ten numer.
- Daj mi je. - Idę z tobą.
Nigdzie nie idziesz.
- Zwalniam cię. - Słucham?
Nie potrzebuję już twoich usług.
Zabiłeś go.
Zabiłby ciebie.
Plusem bycia zwolnionym jest to,
że nie musisz mówić kadrom o romansie z szefową.
Idziemy, ojczymie.
Towar sam się nie zawiezie w tajne miejsce.
Ojczymie?
Brzmi lepiej niż sługus.
Powiem o wszystkim, ale nie jestem jedyna.
Joe Vernon przez lata zmieniał swój grafik.
A Jamie Yarsky sypia z Kathleen O'Neill.
Carol... ośrodek Cozumel.
- Racja. Przepraszam. - Powiedz, jak to było.
Jakiś miesiąc temu
znalazłam na swoim biurku kopertę.
Było w niej 10 000 $.
Świeżutkie rachunki ze wszystkimi wskazówkami.
Jakimi wskazówkami?
Jak stworzyć na papierze ośrodek.
Jak przepuścić pieniądze przez korporację.
I zrobiłaś to?
Wskazówki mówiły, że jeśli to zrobię,
będę dostawać taką kopertę co tydzień.
Uwielbiam dla pana pracować,
ale dostaję za mało.
- Ja... - A Jamie Yarsky
zarabia znacznie więcej. Wie pan, dlaczego.
- Carol... - Seksizm w miejscu pracy.
Mogłabym złożyć pozew.
Wiadomo, kto wysyła te koperty lub skąd pochodzą?
Po prostu się pojawiają.
Prała też pani brudne pieniądze. Skądś musiały się wziąć.
- Tak. Jest taki fundusz. - Jak się nazywa?
To...
Piosenka Carly Simon. Ta taka...
śpiewa ją z Jamesem Taylorem.
„Przedrzeźniacz”!
Fundusz Przedrzeźniacz.
Nieźle się ustawiłaś.
Sługusy odwalają brudną robotę,
a ty zajmujesz się burbonem.
Wolę być Poirotem, a nie panią Marple, jak ty.
Tak samo jak wolisz udawać, że jesteś agentem FBI?
„Kryminalny informator”.
To nazwa stanowiska.
Choć wiem, że nie jest błyskotliwa.
Ten kryminalny epitet ci pasuje.
Reszty nie kupuję.
Chyba praca dla mojej siostry obudziła w tobie cynizm.
Nie spróbujesz zabić Felicity, gdy ją znajdziemy?
Spróbuję? Nie.
Dlaczego tracisz czas na zgrywanie dobrego?
Wiem, po co Ben to robi, ale jaki ty masz cel?
Gdybym ci powiedział, już bym go nie miał.
Nie uwierzyłaby mi.
A gdybym miał, dlaczego miałbym ci to zdradzić?
Szkoda.
Chciałabym cię lubić.
Lubisz mnie. W tym jest problem.
Ben mnie kocha.
Dlaczego nie możesz być jak on?
Bo teraz jest dobry?
To masz na myśli?
Powiem ci co.
Ben jest taki sam jak ja.
Tylko lepiej to ukrywa.
Może wcześniej tak.
Kiedy wcześniej? Dzisiaj rano?
Kiedy kazał mi się włamać do biura twojego byłego?
Chciał, żebyś się włamał do biura Ethana?
Dlaczego?
Bo natura ciągnie wilka do lasu.
A ty, moja droga, zakochałaś się w wilku.
Dajcie znać, kiedy znajdziecie Felicity.
Resztą się zajmę.
Więc tak to działa?
Załatwiasz ludzi, a agentka Diaz ich zamyka?
Co w tym stylu.
Jak długo jeszcze masz to robić?
Kilka miesięcy.
Uratowałeś mi dziś tyłek.
Nie chciałem.
A i tak to zrobiłeś.
Zrobiłem to tylko dla Alice.
Możecie razem pracować.
Myślałem, że odrzuciła ofertę.
Nie odezwała się.
Odezwie się.
- Ben, posłuchaj... - W porządku.
- Nie musimy się przyjaźnić. - Całe szczęście.
Co nie?
- Hej. - Cześć.
Pozwoliłam sobie wejść.
Dlatego dałem ci klucze.
Właśnie miałem wychodzić.
Nie wychodź z mojego powodu.
W porządku. Chyba wszystko omówiliśmy.
Tak sobie myślałem...
jeśli nie masz z tym problemu,
może lepiej nie pracujmy razem.
Dobrze?
Tak, oczywiście.
Absolutnie to rozumiem.
Dziękuję.
Do zobaczenia.
Co zrobiłeś?
Ethan.
Przepraszam.
- Czy Ben coś powiedział, zrobił... - Nie. Był wspaniały.
Jest wspaniały.
I bardzo cię kocha.
Dlatego nie powinniśmy razem pracować.
Ciągle cię kocham.
Przepraszam, Allie.
Wszystko gra?
Co tu się wydarzyło?
Nic, przysięgam.
Nie.
Wczoraj go nienawidziłeś. Błagałeś, bym z nim nie pracowała.
Dziś pijecie razem drinki, a on mnie zwolnił.
Na swoją obronę...
Powiedz, co się wydarzyło.
Czy to kobieta, z którą się spotykam?
- Powiedziałeś już Alice? - Nie.
Zrób dla mnie przysługę i cyknij jej fotkę, gdy o tym powiesz.
Jakieś wieści o Przedrzeźniaczu?
Tak, właśnie jadę się z nim spotkać.
- Sama? - Nie martw się.
Podjęłam odpowiednie środki ostrożności.
Zaraz wyjadę. Spotkamy się tam.
Masz być w moim pokoju, gdy wrócę.
Powiem ochroniarzom, że przyjdziesz.
To randka.
Tak, tak mi się wydaje.
Kończysz już?
Tak.
A wciąż tu jesteś.
Może pójdziesz ze mną?
Dlaczego niby miałabym to zrobić?
Felicity gdzieś się czai i planuje uśmiercić całą twoją rodzinę.
Wie, że tu jesteś.
I ty zapewnisz mi ochronę?
Zaprowadzę cię do działu ochrony.
Myślisz, że przestępcy nie mogą się dostać do AVI?
Moja mama tym zarządza. Mój wujek tam jest.
Czy twoje życie nie byłoby lepsze,
gdyby Felicity zabiła mnie i mamę?
Nie musiałabyś już na nas patrzeć.
- Co nie znaczy, że chcę, byś umarła. - Nie zostaniesz tu.
Tam są drzwi. Zwalniam cię.
Dobrze.
Upewnię się, że ochroniarze wiedzą...
Teraz ty idziesz ze mną.
Nie, nie.
Pogotowie, co się stało?
Rana postrzałowa. Kobieta. Trzydzieści lat.
- Co z nią? - Operacja trwa.
Lekarze dadzą znać, gdy tylko się skończy.
A Margot? Gdzie jest?
Na spotkaniu. Nie odbiera komórki.
- Jest z Tessą? - Nie. Zostawiła ją.
O Boże.
Zaraz wrócę.
Alice, przepraszam. Przykro mi.
Będzie dobrze.
Benji, cóż za wyczucie. Właśnie miałem zamawiać kolację.
Dlaczego nie powiedziałeś o Felicity?
- Pewnie widziałeś się z Alice. - Rhys!
- Nie chciałem cię w to wciągać. - Teraz już za późno.
O czym ty mówisz?
- Porwała Tessę... - Co?
Benji, przykro mi.
- Nie myślałem... - Nigdy nie myślisz.
Ale teraz musisz zacząć i pomóc mi ją odzyskać.
To moja wina.
Nieprawda.
Nie chciała iść do Margot. Kazałam jej.
Oferowała się, że pójdzie. Sama podjęła decyzję.
Wykonywała swoją pracę.
To ja nas zmusiłam, żeby Margot została naszą klientką.
- Nieprawda. - Nie zmusiłaś nas.
- Potrzebowaliśmy pieniędzy. - Wszyscy się zgodziliśmy...
więc to moja wina.
- Danny. - Co?
Znalazłem ją.
- Pewnie uratowałeś jej życie. - Ostrzegała mnie, a ja nie słuchałem.
Przed czym ostrzegała?
To nie najlepszy moment, by o tym mówić,
ale...
Tak jakby... spotykam się Margot.
Przepraszam, że musiała pani czekać.
Pewnie pan Przedrzeźniacz.
Miło mi panią nareszcie poznać.
A więc...
Gdzie jest towar, który mi pani ukradła?
Napisy: Maria Gil