(ปีสองห้องสาม)
อิชิคาวะ
ช่วยเป็นตัวแทนนักเรียน กล่าวอําลารุ่นพี่ในพิธีจบการศึกษาได้ไหม
ฮะ ไม่เอาครับ
หือ อะไรน่ะ สุดยอดเลย
ไม่ๆ ของแบบนี้ ต้องให้คนที่เป็นนักเรียนดีเด่นกว่านี้ทําสิ
อย่างอิชิมูโระคุง ไม่ก็คุณฮาระ
แล้วฉันล่ะ
งั้นก็ทําสิ
กล่าวอําลาเหรอ
ดีออก อิจจิก็นักเรียนดีเด่นนะ
สอบไล่ก็ได้ที่สองของระดับชั้น
สุดยอด จริงเหรอ
อ้าว ไม่รู้เหรอ
ตอนโมเอะกําลังดีใจ เพราะอันดับขึ้นมาหน่อย...
หืม แต่ฉันได้ที่สองนะ
ระ เหรอ
เอาเลยสิ
อิชิคาวะกล่าวอําลาเหรอ
อย่างฮา
เดี๋ยว คะแนนไม่เกี่ยวสักหน่อย
ไม่เป็นไรๆ ครูก็ไม่ได้อยากบังคับหรอก
แค่ไม่รู้จะทํายังไง เพราะพรุ่งนี้จะซ้อมแล้วแต่ไม่มีใครอยากทําเลย
จะ จนกว่าจะได้คนอย่างเป็นทางการ
ถ้าแค่ซ้อม
ผมทําก็ได้ครับ
(เธอผู้อันตรายต่อใจผม)
คําอําลา จากตัวแทนนักเรียน
อิชิคาวะ เคียวทาโร่
รู้งี้ปฏิเสธไปดีกว่า...
คําอําลา เมื่อถึงวันที่ต้องออกเดินทาง
จะรู้สึกได้ว่าแสงแดด ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิอบอุ่นยิ่งกว่าเดิม
ขอแสดงความยินดี ให้กับทุกท่านที่เข้าร่วมพิธีจบการศึกษาในวันนี้
- ไม่ได้ยินเลย - ผมขอเป็นตัวแทนนักเรียน
- เสียงเบาไปไหน - กล่าวแสดงความยินดีจากใจครับ
เมื่อสองปีก่อน รุ่นพี่ทุกคนต้อนรับพวกเรา
ผู้เข้ามาเรียนด้วยความกังวล...
ใครน่ะ
โคตรจะเกร็ง
เหมือนเสียงจะเบาไปเยอะเลยนะ
อ๋อ เหมือนเสียงจะมีปัญหาน่ะครับ
จบแล้วชีวิต
เหนื่อยไหม
คะ แค่นี้ครูก็คงหาคนมาทําแบบเป็นทางการ
เข้าทางเลย
ไปฝึกกัน ทางนี้
ฮะ
เดี๋ยว ผมก็บอกแล้วไงว่าไม่ทํา
ฉันเข้าคลาสการออกเสียงอยู่นะ
โอเค ลองสังเกตลิ้นปี่นะ
ละ ลิ้นปี่อยู่สูงกว่านั้น
สุดท้ายนี้
ผมขอกล่าวอําลาและอวยพร ให้ผู้จบการศึกษาทุกท่านประสบความสําเร็จ
และมีสุขภาพดีครับ
ดีขึ้นแล้วๆ
ยืนท่านี้เหนื่อยชะมัด
สุดยอด
สงสัยเพราะเป็นที่สองของชั้นปีละมั้ง
คนสอนการออกเสียงให้ผม คือยามาดะไม่ใช่เหรอ
มันก็ใช่แหละ
ทําไมไม่บอกเหรอ
ถ้าฉันได้เป็นที่สองของชั้นปี ฉันเที่ยวบอกคนรอบตัวไปทั่วเลย
ยังไงซะผลการเรียนที่โรงเรียน
ก็เป็นแค่กระบวนการไหม
ประเด็นอยู่ที่ว่าจะเอามาใช้ยังไงต่างหาก
(ยังไงซะผลการเรียนที่โรงเรียน ก็เป็นแค่กระบวนการ)
(ประเด็นอยู่ที่ว่าจะเอามาใช้ยังไง)
อย่างกับรายการโปรเฟชชันนอล
นี่อิชิคาวะ
ก่อนหน้านี้เธอมาดูงานฉันใช่ไหมล่ะ
เห็นตอนที่ฉันกําลังพยายามแล้วใช่ไหม
ฉันก็อยากเห็นเหมือนกันนะ
ชู่
ช่วยคบกับฉันด้วยนะคะ
ขอโทษ
ทําไม่ได้หรอก
จริงๆ ฉัน...
มีคนที่ชอบมากๆ อยู่แล้ว
คุณยามาดะเหรอ
อืม
คุณมิตะคบคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันดีกว่านะ
งั้นก็อย่าไปเดตด้วยกันบ่อยๆ สิยะ
ผมไม่อยากมองหน้ายามาดะเลย
หมอนั่นก็จริงจังเหมือนกัน
ผมจะทํา...
ผมจะกล่าวอําลา
ต้องแสดงให้เห็น ตัวผมที่กล้าทําอย่างภูมิใจ
ให้ยามาดะเห็น
ให้หมอนั่นเห็น
แต่ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ
ผมขอเป็นตัวแทนนักเรียน
และกล่าวจากใจว่า เอ่อ...
อย่ามองสิ
คนที่บอกให้คอยดูคือเคียวจังไม่ใช่เหรอ
ลูกบอกเองว่าไม่งั้นก็ไม่นับว่าซ้อม
อ๋อ ผมขอโทษ
ผมกลัวสายตาคนตั้งแต่ตอนไหนกันนะ
รางวัลชนะเลิศ โปสเตอร์ขับขี่ปลอดภัย
อิชิคาวะ เคียวทาโร่คุง
ยินดีด้วยนะจ๊ะ
(รถก็เจ็บเป็นนะ รณรงค์ขับขี่ปลอดภัย)
เจ้าพวกสมองทึบ
เหมือนขยะซะไม่มี
ตัวผมในสมัยนั้นจากไปไกลแล้ว
เคียวจัง พี่เอาเครื่องพ่นไอน้ํามาแล้ว
(แวบส์) แล้วก็ยาทาคอ
เอ้า ต้องทาตรงอก
มันเอาไว้ทาตอนเป็นหวัดเถอะ
แต่ว่า...
แค่อ่านสคริปต์ตามฟอร์ม ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย
ที่สําคัญกว่านั้น...
ร้านตัดผม
อ๋อ 2,000 เยนใช่ไหม
เปล่า ประมาณ 5,000 เยน
หา
ไอ้นี่
คิดจะเดบิวต์เข้าร้านตัดผมแพงๆ เหรอ
(จองสําเร็จ / ส่งอีเมลยืนยัน ไปที่อีเมลที่ลงทะเบียนไว้ (ไอดีสมาชิก) เรียบร้อย)
(หากต้องการเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิก กรุณาตรวจสอบที่หน้ามายเพจ)
ระบบร้านเป็นมิตร กับคนมีปัญหาทางการสื่อสาร
เอาละ
เขียนอะไรอยู่น่ะ
แผนผังบทสนทนากับช่างตัดผม
ผมต้องคิดทรงที่อยากให้ตัด ด้วยคําที่เข้าใจง่ายเตรียมไว้ด้วย
(งานอดิเรก เกม เอพ็อกซ์ มังงะ หนัง ดักแด้เอฟเฟกต์) ให้ไปเป็นเพื่อนไหม
(ชมรม สารสนเทศ กลับบ้าน เพราะมีเรียนพิเศษ) เรื่องนั้นไม่ต้องเลย
ด้วยเหตุนี้ นี่จึงเป็นร้านตัดผมที่ผมเตรียมใจมา
แต่อาจเป็นเพราะดูออกตั้งแต่แวบแรก ว่าเป็นพวกมืดมน
จึงจบลงด้วยดี โดยที่ไม่ได้พูดเลยสักคํา
ประมาณนี้นะคะ
อ๊ะ ครับ
ร้านตัดผมแพงๆ นี่สุดยอดจริงๆ
และแล้ว...
ตัวแทนนักเรียน อิชิคาวะ เคียวทาโร่
อย่าร้องสิ
จะทําไมฮะ
(โรงเรียนมัธยมต้นที่ 12 ประจําเขตเมกุโระ) ก็ถึงวันจัดพิธีจบการศึกษา
(ขอแสดงความยินดี พิธีจบการศึกษา)
(โรงเรียนมัธยมต้นที่ 12 ประจําเขตเมกุโระ / ขอแสดงความยินดี พิธีจบการศึกษา)
หือ
ทําไมผ่านไปคืนเดียว แล้วไม่เหมือนเดิมเลยล่ะ
ไถผมด้วย
ดูลูกคุณสุดๆ
มีอะไรเหรอ
เปล่า แค่ไปซาลอนที่เพิ่งไปครั้งแรก
แล้วมันแปลกๆ
พูดอย่างกับนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ไปร้านตัดผม
ใส่แว็กซ์หรือเปล่า
แว็กซ์เหรอ
เอ่อ คอยเดี๋ยวนะ
อาดาจิ
มีแว็กซ์ใช่ไหม
เอามาหน่อย
ไถตังค์หรือไง
ประมาณนี้มั้ง
เซริเนียเขาอยากเป็นช่างเสริมสวยน่ะ
ไม่ได้อยากเป็น แค่เป็นหนึ่งในตัวเลือกเถอะ
พูดอะไรไม่รู้
ว่าแต่ผมจะสวยไปไหนเนี่ย
ถ้าเป็นแบบนี้ละก็...
โอเค
ก็ต้องแบบนี้สิ
จะยกพวกไปตีใครเหรอ
แค่นี้ก็ไม่มีใครมาหยามแล้ว
ยามาดะ
เห็นแบบนี้ฉันก็เป็นนางแบบนะ
รู้สึกเหมือน...
นี่จะเป็นภาพที่ผมนึกไม่ถึงเลย ถ้าเป็นเมื่อครึ่งปีก่อน
ว่าแต่ เราต้องผูกโบด้วยนะ
เอ้อ จริงด้วย ขี้เกียจจัง
เป็นอะไรไปเหรอ บายาชิโค
เปล่า
แค่กําลังคิดว่ามันกําลังจะจบแล้วสินะ
หือ
ต้องเปลี่ยนห้องไง
ตอนขึ้นม.3
ก็นะ เห็นเขาบอกอยู่ ว่าจะจับกลุ่มเด็กเกเรแยกกัน
นี่เราเป็นกลุ่มเด็กเกเรเหรอ
ก็หมิ่นเหม่อยู่นะ
เราอาจต้องแยกกันก็ได้เนอะ
ไม่เป็นไรหรอก
รู้เหรอ
เปล่า
ไม่รู้
แต่ถึงจะไม่รู้...
ลองเชื่อดูก็ไม่เสียหายนะ
อื้อ
จะเริ่มแล้วนะ
ไปตั้งแถวที่ทางเดินด้วย
เดี๋ยวนะ
เหมือนเดิมเลยนี่นา
ขอบใจนะ
โยชิดะก็ด้วย
ไม่เป็นไรหรอก
งั้นไปกันเลยไหม
เฮ้อ ขี้เกียจชะมัด
อืม ต้องนั่งจนปวดก้นอีก
เอาละ
ที่เหลือคืออย่าลืมเอาสคริปต์ไปด้วย...
(งานอดิเรก เกม เอพ็อกซ์ มังงะ เอโดะกูล ชิจุทสึไทเซ็น) ที่เหลือคืออย่าลืมเอาสคริปต์ไปด้วย...
(หนัง ดักแด้เอฟเฟกต์ ชมรม สารสนเทศ กลับบ้าน เพราะมีเรียนพิเศษ)
ว่าไงนะ ลืมสคริปต์กล่าวอําลาเหรอ
แต่มันจะเริ่มแล้วไม่ใช่เหรอ
ไม่เป็นไรๆ ใจเย็นๆ นะ
เดี๋ยวพี่เอาไปส่งให้แบบด่วนจี๋เลย
แถวๆ โต๊ะเหรอ
ว่าแต่คงไม่มีของลามกใช่ไหม
เร็วๆ เถอะน่า
(พี่)
เอาไงดี ไปบอกครูแล้วถอนตัวดีไหม
หรือเอาแค่ส่วนเกริ่นนําที่จําได้แล้วตัดจบดี
หรือว่า...
มีอะไรเหรอ
เปล่า
อันที่จริง...
ผมจะทํา
ผมจะกล่าวอําลา
ไม่มีอะไร
อิชิคาวะ
ขอล่ะ
ตอนนี้อย่าบอกให้ผมสู้ๆ เลยนะ
อย่าพูดเลยนะ
ไม่เป็นไร
ผ่าม
นั่นมัน...
อันนี้ของฉัน
พกไว้สิ
ไปกันๆ
ทันทีเถอะ ขอให้ทันทีเถอะ
โอ๊ย ปัดโธ่
หือ โรงเรียนเคียวจังอยู่ทางนี้ใช่ไหม
เป็นอะไรเหรอครับ
อ้าว น้องเด็กใหม่
พอจะรู้จักโรงเรียนม.ต้นที่ 12 ไหม
ผมจบที่นั่นครับ
สะ สวรรค์มาโปรด
ช่วยพาฉันไปทีได้ไหม
ตามมาเลยครับ
อะ อือ
(โรงเรียนมัธยมต้นที่ 12 ประจําเขตเมกุโระ / ขอแสดงความยินดี พิธีจบการศึกษา)
ถ้าอย่างนั้น ลําดับต่อไป
จะเป็นการกล่าวอําลา จากแขกที่มาร่วมงานครับ
คิดยังไงผมก็ไม่ไหว
จะให้ออกไปพูดโดยไม่มีสคริปต์เนี่ยนะ
ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปละก็...
ขะ แขนขวาผม...
(พิธีมอบใบประกาศนียบัตรผู้สําเร็จการศึกษา) หยุดน้า
ไม่ได้นะ นี่พิธีจบการศึกษา
รีบไปก่อนแล้วปรึกษาครูดีกว่า
อ้าว อิชิคาวะ
คือว่า...
ขอบใจนะ ที่ยอมทําหน้าที่กล่าวคําอําลา
ฮะ
ครูดีใจมากที่เธอยินดีทํา
ไปทางนู้นนะ
เดี๋ยวๆ ไม่ไหวก็คือไม่ไหวนะ
ไม่ว่าใครจะให้กําลังใจผมมา
คนมืดมนก็ยังเป็นคนมืดมน
(รถก็เจ็บเป็นนะ รณรงค์ขับขี่ปลอดภัย) ตัวผมในตอนนั้นไม่อยู่แล้ว
(อ๊ะ / ดูให้ดีก่อนข้าม) อย่าเข้าใจผิดไปสิ
นายคิดว่าครูกับยามาดะ
เอาใจช่วยคนมืดมนไร้ความสามารถอยู่หรือไง
ตัวนายในสมัยนั้น คือตัวตนจริงๆ ของนายไม่ใช่เหรอ
คนหาพวงกุญแจนั่นเจอคือใครกันล่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ เราคงให้บุคคลทั่วไปเข้าไปไม่ได้
ไม่ใช่นะคะ น้องชายฉันเป็นตัวแทนนักเรียน
สุดยอดเลยเนอะ
คะ คือ...
คําอําลา จากตัวแทนนักเรียน
- โอ๊ย จะบ้าตาย - อิชิคาวะ เคียวทาโร่
เอ่อ หยุดก่อนค่ะ
(พิธีมอบใบประกาศนียบัตรผู้สําเร็จการศึกษา)
อย่าลืมเชียวล่ะ
ใครกันที่เชื่อใจนายมากที่สุด
ครูเหรอ
พี่เหรอ
ยามาดะเหรอ
ผิดแล้ว
ฉันต่างหาก
นายรู้ดีใช่ไหม
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรหรอก
คนที่ชอบนายมากที่สุด
คือฉันไง
อย่าละสายตา...
ไปจากฉันล่ะ
เมื่อถึงวันที่ต้องออกเดินทาง
จะรู้สึกได้ว่าแสงแดด ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิอบอุ่นยิ่งกว่าเดิม
ถึงทุกท่านที่กําลังจะจบการศึกษา
ผมขอแสดงความยินดี กับการจบการศึกษาในวันนี้ครับ
ได้ยินด้วย
เราได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างมาจากรุ่นพี่
คนที่คอยชี้แนะพวกเรา ผู้กําลังกังวลกับสภาพแวดล้อมใหม่
ก็คือรุ่นพี่ทุกคนครับ
จากนี้ไปรุ่นพี่ทุกคน จะต้องแยกจากกับผู้คนที่ไม่มีใครมาแทนที่ได้
และออกก้าวเดินสู่อนาคต
ระหว่างทางนั้น...
อาจเจอเรื่องที่เจ็บปวดและยากลําบาก
แต่ถึงอย่างนั้น
แต่ถึงอย่างนั้น...
ผมจําได้ถึงแค่นี้น่ะสิ
แต่ถึงอย่างนั้น
สุดท้ายแล้วจะก้าวต่อไปหรือไม่ ก็อยู่ที่ตัวเราครับ
การตระหนักถึง เรื่องง่ายๆ แบบนั้นอาจทําให้กลัว
ทําให้ลําบากใจ
แต่ว่า
แต่อย่าได้ถอยหนี
เพราะเราได้พบแสงสว่างแล้ว
นั่นคือเพื่อน
คือครูบาอาจารย์
และประสบการณ์ที่ได้รับจากสถานศึกษาแห่งนี้
นึกว่าเรียนจบเอง
ฉะนั้น ไม่เป็นไรครับ
ขอจงอย่าหยุดพยายาม
และรักตัวเองให้มากๆ
ผมขอให้ทุกสิ่งที่พบเจอ
กลายเป็นสมบัติล้ําค่าครับ
ตัวแทนนักเรียน อิชิคาวะ เคียวทาโร่
พูดได้ดีมาก อิชิคาวะ
พวกสมองทึบ
เหมือนขยะซะไม่มีเลยครับ
อิชิคาวะ
(ห้องพยาบาล)
สุดท้ายผมก็ยังเป็นผมวันยังค่ํา
เป็นไงบ้าง
ไม่เป็นอะไรแล้ว
คือว่านะ
คํากล่าวอําลาของอิชิคาวะ
ค่อยยังชั่ว
อยู่นี่เองเหรอ
รุ่นพี่หน้าหม้อ
อ้าว น้องตัวแทนนักเรียนก็อยู่เหรอ
คํากล่าวอําลาโคตรดีเลยละ
กินใจฉันสุดๆ
คําพูดไม่จริงใจสักนิด
เอ่อ คุณยามาดะ
คุยด้วยได้ไหม
ยามาดะ
ผมขอนอนพักอีกหน่อย
ฉันว่าตรงนี้เลยก็ได้มั้ง
ยินดีด้วยนะคะที่เรียนจบ
ขอบใจนะ
ขืนทําอะไรแผลงๆ ละก็
ต้องเจอแบบนี้ แบบนี้
แล้วก็แบบนี้
ผมน่ะ
ไม่ใช่คนเดิมในตอนนั้นอีกแล้ว
เอ่อ
ขึ้นม.ปลายแล้ว จะเล่นฟุตบอลต่อไหมคะ
หือ ทําไมเหรอ
ถึงรุ่นพี่จะออกจากชมรมไปแล้ว
แต่ก็เห็นไปดูชมรมฟุตบอลซ้อมอยู่บ่อยๆ
เลยคิดว่ารุ่นพี่น่าจะชอบฟุตบอลน่ะค่ะ
(หลังจากนี้ก็สนิทกันไว้ล่ะ / ดีใจด้วยเรียนจบแล้ว)
(ตอนรุ่นพี่นันโจเล่นบอลเท่สุดๆ เลยค่ะ / ถึงรุ่นพี่นันโจ) ดีใจจัง คอยสังเกตฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
ไม่ทําแบบนั้นเหรอคะ
เปล่านี่
ก็แค่ทําเป็นพิธีเท่านั้นแหละ
เห็นแบบนี้ ตอนประถม ฉันเคยอยู่ทีมเยาวชนด้วยนะ
แต่ถึงเล่นต่อก็ไม่ได้แปลว่าจะเป็นมืออาชีพ
เที่ยวเล่นไปวันๆ สนุกกว่าตั้งเยอะ
เทียบกันแล้วคุณยามาดะนี่น่าทึ่งจริงๆ
ได้ยินว่าเล่นหนังด้วยนี่
เท่ยิ่งกว่าฉันอีก
พอเห็นคุณยามาดะพยายามฉันก็ดีใจไปด้วย
นับถือเลย
เหมือนผมเลย
แล้วก็ ไม่ใช่ๆ
ไม่ใช่เหรอ
ฉันชอบเธอ
กระดุมเม็ดที่สอง
ฉันอยากให้เธอรับไว้
เข้าใจเลยค่ะ
เอ่อ หมายถึง...
เวลาเห็นใครพยายามก็ดีใจ
แล้วก็รู้สึกนับถือ
กลัวว่าสักวันเขาจะเกลียดเรา
กังวลไปต่างๆ นานา
เพราะงั้น
เอ่อ
ก็เลย
คือ...
เอ่อ
ฉัน
มีคนที่ชอบอยู่แล้วค่ะ
ต้องขอโทษด้วยนะคะ
มือของฉันไม่เหลือที่แล้ว
คงรับไว้ไม่ได้ค่ะ
(บทที่ 18)
ผมรู้ดี
ความรู้สึกตอนร้องไห้ เวลาคิดถึงคนที่ชอบ
ยามาดะ
(ยามาดะ)
ชอบผมนี่เอง
(ชอบผม)
อืม
พิธีของฉันจบแล้ว
ไปก่อนนะ
ปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิเมื่อไหร่จะติดต่อไปนะ
ก่อนหน้านี้เคยถามน้องตัวแทนนักเรียน แล้วเขาบอกมาน่ะ
ไลน์ของคุณยามาดะ
พูดอะไรบ้าๆ
โกหกค่ะ
อย่าพูดเรื่องโกหกแบบนั้นจะได้ไหมคะ
ไม่หลงกลเหรอเนี่ย
(บทที่ 18 ยามาดะชอบผม)
ทําไมตอนสุดท้าย ต้องโกหกไม่ดีแบบนั้นด้วย
ถ้าบอกว่าเลิกเล่นฟุตบอลเพราะบาดเจ็บ...
ถ้าทําแบบนั้น รักก็เริ่มต้นเพราะความสงสารน่ะสิ
นี่ๆ
อุตส่าห์ทิ้งให้อยู่กันสองคน
เอ๊ะ
ทําแล้วเหรอ แค่ไม่กี่วิเองนะ
นั่นสินะ