วันนี้เป็นวันเปิดเทอมใหม่
แล้ววันนี้ผมจะได้เริ่มใช้ห้องม.3
แต่ก็ต้องดูก่อนว่าผมอยู่ห้องอะไร
อ้าวอิจจิ ได้อยู่ห้องเดียวกันแหละ
กับโมเอะ
ปัดโธ่
ดีใจล่ะสิ
(ขอแสดงความยินดีที่ได้เลื่อนชั้น เปลี่ยนห้องเรียน)
การเปลี่ยนห้อง ผมพยายามไม่คิดถึงมันมาโดยตลอด
(ปีสามห้องหนึ่ง ครูประจําชั้น) แต่ถึงจะอยู่คนละห้องกับยามาดะ
(ชื่อ-สกุลนักเรียน อันโด คันนะ / อิชิมูโระ ยูสุเกะ) แต่ถึงจะอยู่คนละห้องกับยามาดะ
(อิชิคาวะ เคียวทาโร่) แต่ถึงจะอยู่คนละห้องกับยามาดะ
ยังไงซะมันก็เป็นแค่โลกแคบๆ
(เคียว: ฝันดี / วันนี้ / ฉันดูแค่ชื่อตัวเองแล้ว / ตอนนี้อยู่ห้องใหม่)
เคียวทาโร่
ไอ้หยา
(ปีสามห้องหนึ่ง)
ไหนระยะห่างที่เหมาะสม
ขะ ขอโทษ ผิดคนแฮะ
สลับกับรินจัง
เอ๊ะ
ไม่ ไม่ได้ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ไม่...
(เธอผู้อันตรายต่อใจผม)
เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น ต้องระวังระยะห่าง
นี่คือสิ่งที่ต้องระวังในปีการศึกษานี้
แต่เราไม่ได้คบกันด้วยซ้ํา
จะมาระวังเรื่องระยะห่าง
- มันก็ฟังดูแปลกๆ - โมเอโกะก็อยู่ด้วย
- มันก็ฟังดูแปลกๆ - อยู่ห้องเดียวกันอีกแล้ว
แหมๆ อันนะนี่ ยังชอบเข้าไปใกล้คนอื่นเหมือนเดิมเลยน้า
ใช่ๆ
ชอบสกินชิปกับทุกคนด้วย
ขอบใจที่ช่วยแก้ตัวให้
กับผู้ชายก็ไม่เว้นใช่ม้า
- แตะๆ - หือ
ชึบ
อะไรเล่า
ก็เปล่านี่
เนีย
อ้าว
หือ
ที่จริงแล้วฉัน...
- อยู่ห้องเดียวกันละ - แต่นแต๊น
อือ เรื่องนั้นรู้อยู่แล้วละ ชื่ออยู่ต่อฉันเลย
ยามาดะกับโยชิดะอยู่ใกล้ๆ กันนี่เนอะ
- เย่ - เย่
- อายเป็นบ้า - เย่
จี้
ฉันอาจจะซ้ําชั้นก็ได้
หือ
ไม่มีชื่ออยู่ในห้องหนึ่งก็จริง แต่อย่าหนีความจริงสิ
ไม่ใช่นะ
ฉันไม่เจอตรงไหนเลย
เท่ากับว่าเธอย้ายโรงเรียน โดยที่ไม่รู้ตัวเหรอ
หา
งั้นก็ช่วยไม่ได้แล้ว
ช่วยไม่ได้
- ไม่จริง - จี้
(ห้องพักครู)
โคบายาชิเหรอ
เอ่อ...
ขอหาก่อนนะ
เจอแล้วๆ
แตรกๆ ๆ ๆ
แตก
อยู่ห้องหนึ่งไง
ค่อยยังชั่ว
ความผิดครูเอง
ไปห้องเรียนกัน
ดะ ดูก็รู้ว่าครูจงใจ
- จี้ ไปเปลี่ยนรองเท้าก่อน - ต้องใช่แน่ๆ
- จี้ ไปเปลี่ยนรองเท้าก่อน - ใช่ไหมเล่า
(ห้องพักครู) ใช่ม้าย
มีอะไรเหรออิชิคาวะ
ไม่พอใจอะไรหรือเปล่า
เอ่อ เปล่าครับ
แค่คิดว่าถ้าครูทําแบบนี้เพราะเป็นห่วง คงไม่โอเคเท่าไหร่
เห็นไหมครับหัวหน้า ผมบอกแล้วว่าเขาไม่เป็นไร
เอาละ
นี่คือห้องเรียนใหม่งั้นเหรอ
ยิ่งอ้อมไปไกลก็ยิ่งดีใจใช่ไหมล่ะ
กลับมาแล้ว
ยินดีต้อนรับกลับ
อ๊ะ รูกับยูกะจังนี่นา
- ผู้หญิงชมรมบาสเหรอ - ดีใจจัง
โมเอปี้
อ้าว คังคัง
ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันตั้งหนึ่งปี
ยูริเนะก็อยู่ด้วยนะ
เราเคยไปคาราโอเกะกันนี่นา
โมเอปี้
- คังคัง - อือๆ
เซรินะ
คังคัง
โมเอปี้
คังคัง
- ชึบ - เซรินะ
- ชึบ - คังคัง
- โมเอปี้ - ชึบ
- ชึบๆ - คังคัง
เซรินะ
คังคัง
- ชึ้บ ลูบๆ ๆ ๆ ๆ - อะไรเนี่ย
โมเอปี้
คังคัง
เซรินะ
อะไรน่ะ
(อยู่ก่อนนะ) คังคัง
(อยู่ก่อนนะ) เซรินะ
(อยู่ก่อนนะ)
(ปีสามห้องหนึ่ง)
ครูมาเป็นครูประจําชั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปค่ะ
ร่าเริงให้สุดแล้วหยุดที่โมริยะค่า
- เอาเถอะ ก็ดีแล้วนี่นา - เรามาร่วมกันทําให้ห้องนี้
- ผมจะสนุกกับโลกแคบๆ ใบนี้ - เป็นห้องที่สนุกสนานร่าเริง
- อย่างตรงไปตรงมาแล้วกัน - ด้วยกันนะคะ
ไปที่ชอบๆ นะ
กําลังรออยู่เลย แต่ส่องกางเกงในสาวๆ ไปด้วยน่ะนะ
มีอะไรล่ะ
ห้องหนึ่งเป็นไงบ้างอิชิคาวะ
มีเพื่อนยัง ได้เห็นกางเกงในเลยหรือเปล่า ได้เผลอไปจับหน้าอกใครยัง
นี่ไม่ใช่รอมคอมแอบติดเรตนะเฮ้ย
โอ๊ย ห้องหนึ่งนี่มันดีจริงจริ้ง
นอกจากยามาดะ ก็ยังมีคุณฮันซาวะ
แถมยังมีอันโด ที่เป็นเหมือนหัวหน้าห้องสองเก่าอีก
มีแต่สาวๆ ชนชั้นสูงทั้งนั้น
นี่เป็นชาวบ้านที่ชอบมาอธิบายตอนสอนเล่นหรือไง
โอเค งั้นตอนขากลับฉันกับโอตะจากห้องสอง จะมาถามนะว่าห้องหนึ่งเป็นยังไง
เรื่องเห็นกางเกงในหรือยังด้วย
หา
ไปชมรมกันไหม
อยู่ม.3 แล้วด้วยสิ
ม.3 แล้วเหรอ
ไม่รู้สึกแบบนั้นเลย
เตาะแตะๆ ๆ
ผ่าม
หะ ให้อยู่ก่อนหมายความว่าไง
ใช่ๆ เพราะว่า...
นี่ไง ฉันอยากให้มานานแล้ว
โห
สุขสันต์วันเกิดนะ
ไม่ใช่ๆ
โซ่กระเป๋าสตางค์ต่างหาก
แต่จะว่าไปนะ
มีตั้งสามห้อง แต่ห้องสามเก่ามีกันเกือบครึ่งเลยไหม
นั่นสิ
พวกฉันออกจะสนิทกับห้องสองมากกว่า
ว่าแต่ คุณยามาดะ เขาคบกับคนชื่ออิชิคาวะอยู่เหรอ
ไม่รู้สิ
ปฏิเสธหน่อยเถอะ
ถ้าใช่แล้วมันผิดอะไรเหรอ
อันนะไม่ได้ถูกห้ามให้มีความรักสักหน่อย
มันจะผิดได้ยังไง
ฉันอยากฉลองจัดเต็มให้กับอะไรแบบนั้นน่ะสิ
(ขอให้มีความสุข) ปีที่แล้วที่ห้องสองนะ มีคู่รักที่แอบชอบกัน
ทั้งห้องก็มาจัดแฟลชม็อบ แล้วคอยดูตอนสารภาพรักจนสําเร็จอย่างยิ่งใหญ่
ตอนงานโรงเรียนเราก็ให้ทั้งสองคน ร้องเต้นด้วยกัน สนุกมากเลยละ
ฉันอยากทําแบบนั้นอีกรอบจัง
แต่ฟังดูเหมือนนรกเลยนะ
เห็นว่าสองคนนั้นเลิกกัน ตอนปิดเทอมใบไม้ผลิละ
อ้าว จริงเหรอ
เราฉลองให้ไม่พอเหรอ
เดี๋ยว คังคัง
แฟลชม็อบเนี่ยนะ
หือ
(ยินดีด้วย)
น่าสนุกจัง
แล้วก็เตรียมสายรุ้ง มาโปรยแบบจัดหนักจัดเต็ม
พลุกระดาษล่ะ
- พลุกระดาษด้วยไหม - เฮ้ย
คบกันอยู่เหรอ
เขาพูดแบบนั้นด้วยเนอะ
อะ อือ
อุ๊ย ลืมของ...
ฉันจะไม่ช่วยแก้ตัวให้แล้ว
เป็นไงอิชิคาวะ
ได้เห็นกางเกงในยัง
เป็นฝ่ายโดนเห็นกางเกงในสิไม่ว่า
ฉันละอิจฉาห้องหนึ่งจริงๆ
เซกิเนะก็อยู่ห้องหนึ่งใช่ไหม
หา ยัยนั่นไม่นับ
ยัยนั่นไม่นับสิ
อิชิคาวะล่ะชอบใคร
อะไรทําให้คิดว่าผมมีสิทธิ์เลือกฮึ
นายคิดยังไงบ้างล่ะ
กับห้องใหม่น่ะ
ยังไม่รู้สึกอะไรเลย
แต่พอคนห้องอื่นอิจฉา ก็รู้สึกดีเป็นบ้า
หมอนี่นิสัยเสียนะเนี่ย
ฉันก็ห้องหนึ่งนะ
จริงเหรอ
ฉันไปดูคุณฮาระที่ห้องสองทุกช่วงพักเลย
ต้องแยกกันเหรอเนี่ย
พอได้เห็นคุณฮาระทุกๆ 45 นาที เขาก็ดูสวยขึ้นนิดหน่อย
นั่นแฟนที่เพิ่งเข้ากรุงเรอะ
คุณฮาระที่โดนห้องอื่นกลืนไปเรื่อยๆ
ก็ดีเหมือนกันนะ
รสนิยมแบบใหม่ก็มา
อิจฉาอิชิคาวะจัง ได้อยู่กับคุณยามาดะด้วย
กะ ก็นะ
ทําไมอะ
หา เอ่อ เปล่า
กะ ก็คุณยามาดะสวย
เอ็งไม่คิดแบบนั้นเลยเถอะ
ก็แค่สนิทที่สุดน่ะ ไม่มีอะไรหรอก
เหรอ
ตอนนี้ที่ผมไม่อยากโกหกอะไรแปลกๆ
อ้าว
ผมขอตัวตรงนี้แหละ
ไว้นานๆ ทีกลับด้วยกันบ้างล่ะ
เพราะผมมองว่าอาดาจิเป็นเพื่อนหรือเปล่านะ
นานๆ ทีเหรอ
ตึกๆ ๆ ๆ ๆ
แฮ่
คิวแน่นนะ
ปีการศึกษาใหม่เริ่มขึ้นแล้ว
(ห้องพยาบาล)
ฮึ่ม
เขย่งใหญ่เลยนะ โคบายาชิ
ไม่ได้เขย่งเหรอ
หนูใช้จิตยืดน่ะค่ะ
อ๋อ ใช้จิตเหรอ
คนต่อไป
อย่างนี้นี่เอง
ฉันกําลังจะเพ่งจิต
แขม่วไปก็ไม่ช่วยหรอกนะ
วันนี้เป็นวันตรวจร่างกาย ตอนเริ่มปีการศึกษา
ไม่รอดแฮะ
(ผลตรวจร่างกาย ปีสามห้องหนึ่ง) ไม่รอดแฮะ
(ชื่อ อิชิคาวะ เคียวทาโร่) - ผลก็คือ... - ไม่ต้องคิดมากๆ
เฮ้ย
เอามาให้ดูบ้างสิ
ยังไม่ได้ดูสักหน่อย
บอกแล้วไงว่าอย่ามาป่วนต่อหน้าคนอื่น
เพราะอิชิคาวะเสียงดังนั่นแหละ
(ขอให้มีความสุข)
- นี่มันยัยแม่สื่อที่เคยจัดอีเวนต์สารภาพรักแบบบังคับ - ทั้งห้องก็มาจัดแฟลชม็อบ
- ที่ไม่ต่างอะไรกับนรก - แล้วคอยดูตอนสารภาพรักจนสําเร็จอย่างยิ่งใหญ่
ยัยนี่เป็นคนเดียว ที่ไม่อยากให้รู้ว่าผมรู้สึกยังไงกับยามาดะ
โดนบีบบังคับให้สารภาพรักเนี่ยนะ ยังไงก็ไม่เอาเด็ดขาด
นี่ทั้งสองคนเป็น...
เฟื่อนกันเหรอ
ท่าทางเฟื่อนที่ว่า จะหมายถึงเพื่อนที่ไม่ธรรมดา
เปล่า
ก็นั่นไง ครูโมริยะเขาก็บอก
เดือนเมษาเป็นเดือนแห่งการลองคุย กับคนที่ไม่เคยคุยนะคะ
ทุกคนมาหาเพื่อนให้ครบ 100 คนกันนะ
เพื่อคะแนนความประพฤติไง
จะว่าไปฉันก็ยังไม่เคยคุยกับคุณยามาดะนี่นา
จริงด้วยเนอะ
เรียกว่าคังคังสิ
คันนะได้ไหม
ทําไมล่ะ
เพราะไม่อยากเรียกเหมือนคนอื่นไง
ผมก็ออกจะยาว แต่สวยสุดๆ เลยเนอะ
- ลูบๆ - เขิน
อย่าเล่นทีเผลอ แล้วบุกเข้าไปในใจเขาสิ
ลูบๆ
(ยามาดะ อะ)
คันนะ ฉันเรียกก่อนแล้ว
ขอโทษ
ขอโทษแทนยามาดะด้วยนะ ที่ทําตัวตีสนิท
ฉันกับคุณฮันซาวะสนิทกันตอนประถมน่ะ
ไม่เจอกันนานเลย
เป็นแฟนเก่าเขาหรือไง
งั้นเรียกว่าแพนด้าได้ไหม
เอาอะไรมาได้ก่อน กลัวละ
งั้นฉันจะเรียกว่า ยามาดะอะ นะ
เอาสิ
ได้เฉย
ยามาดะอะ
แพนด้า
ยามาดะอะ
แพนด้า
ยามาดะ
แพนด้า
ยังไม่ได้พูดอะเลย
- ส่วนผมก็อยู่คนเดียวเหมือนเดิมครับ - เสร็จกัน เร็วไปเหรอ
(ห้องสมุด)
ทําอะไรอยู่เหรอ
แค่กําลังสงสัยว่าเอื้อมถึงชั้นบนตั้งแต่เมื่อไหร่
เธอก็สูงขึ้นเยอะนะ
สูงกว่าปีที่แล้ว...
หกเซน
ยอดเลย
หึ
แต่ของฉันตอนอยู่ป.5 เคยสูงขึ้น 15 เซนในหนึ่งปีละ
อย่าพูดแบบนั้นจะได้ไหม
เอาเถอะ นี่เป็นแค่ทางผ่านเท่านั้นแหละ
อย่างกับบทสัมภาษณ์นักกีฬา
มีอะไรเหรอ
ฉันอยากเก็บส่วนสูงตอนนี้เอาไว้จัง
ก็มีข้อมูลไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น
จริงสิ
อะไรล่ะ
ฉันเคยได้ยินมาว่า
คนสมัยก่อน จะเขียนส่วนสูงของลูกๆ ไว้ที่เสาบ้านด้วย
อิชิคาวะ ไปยืนที่เสาซิ
เอ๊ะ
เดี๋ยวก่อน เขียนเล่นไม่ได้นะ
นั่นปากกาลบไม่ได้นี่
อันนี้แบบลบได้
เกิดไปเขียนไว้ในที่ที่มีคนเห็น เดี๋ยวก็ถูกลบหรอก
จริงด้วย
โอเค ยืนแบบนั้นแหละ
ประมาณนี้มั้ง
เรียบร้อย
หัดรู้จักผิดชอบชั่วดีหน่อยเถอะ
วัดฉันด้วยสิ
หยิบหนังสือชั้นบนออกเลย
ไหนเธอบอกว่าหยิบถึงไง
ผมจะไปเอาเก้าอี้
(เคียว)
เสียงแตกหายหรือยัง
เอ๊ะ
หายแล้ว
โอเค เสร็จแล้ว
ไหนๆ จะห่างกันแค่ไหนกันน้า
เอ๊ะ เดี๋ยว
(อันนะ)
หมุนๆ ๆ
เอาจริงๆ ก่อนหน้านี้
ผมคิดมาตลอดว่าไม่ค่อยอยากโตเลย
แต่ตอนนี้ผมรู้สึก อยากเข้าใกล้ยามาดะมากขึ้น
ทางร่างกายน่ะ
ฉะ ฉันโอเคนะ
หือ
คือผมหมายถึงส่วนสูง
ขอโทษที
ผมอยากบอกด้วยตัวเอง
ยามาดะ
ก่อนที่
ความรักของผม
จะมีใครรู้ไปมากกว่า...
นี้
ไม่มีปฏิกิริยาสักนิด
เป็นพวกไม่สนใจเรื่องโรแมนติกเหรอ
เอาเถอะ ผมเองก็ไม่ได้ทําอะไรด้วย
หรือผมระแวงไปเองนะ
นี่
เธอจะพูดอะไรหรือเปล่า
อ๋อ คือว่า...
หือ
เอ๊ะ
โอ๊ย
(ห้องสมุด)
โอ๊ย
(ห้องสมุด)
ตกใจหมดเลย
มีอะไรหล่นอยู่ด้วย
(สารานุกรมภาพใต้ทะเลลึก / ห้อง ทานตะวัน / ชื่อ ฮันซาวะ ยูริเนะ)
หนังสือปลาทะเลน้ําลึก
มีชื่อเขียนไว้ด้วย
ของเขาเองแฮะ
(ห้อง ทานตะวัน ชื่อ ฮันซาวะ ยูริเนะ)
ฉันเอาไปคืนเอง
(ห้อง ทานตะวัน ชื่อ ฮันซาวะ ยูริเนะ)
วันต่อมา
- เปลี่ยนที่นั่งครั้งแรกหลังขึ้นม.3 เหรอ - เอาละๆ ตื่นเต้นๆ หยิบเลย
- จะนั่งตรงไหนผมก็ไม่สนใจหรอก - ตื่นเต้นๆ
- ที่สําคัญกว่านั้นคือฮันซาวะ ยูริเนะ - ไหนๆ
ท่าทางจะเป็นเพื่อนสนิท ของยัยแม่สื่อที่ควรระวังไว้มากที่สุด
แต่เขาก็ดูคูลๆ ดูไม่ใช่พวกที่จะเอาไปป่าวประกาศให้ชาวบ้านรับรู้
ที่นั่งตัวเอกนี่นา
คุณยามาดะ
จ้า
ฉันสายตาไม่ค่อยดี
ขอสลับที่นั่งกับเธอได้ไหม
ได้สิ
ฮึบ
- เดี๋ยว ไม่ต้องทําแบบนั้นก็ได้น่า - อื้มๆ ๆ
ผมยิ่งชอบต่อต้าน เวลามีใครมาจัดแจงอะไรให้ด้วยสิ
ไม่รู้จัก ต้องแกล้งทําเป็นไม่รู้จัก
- โอ๊ย ไม่ได้การละ - ยามาดะอะ - แพนด้า
- อย่ายิ้มออกมาสิ - ยามาดะอะ - แพนด้า
ยามาดะอะ
นั่งข้างยามาดะ อันนะเหรอเนี่ย
หึ ก็คงไม่แย่หรอกมั้ง
อย่างเบียว
อย่างกับต้นเรื่องการ์ตูนตาหวาน
ขอดูหนังสือด้วยสิ
ไม่เอา
พอระยะห่างของพวกเราลดลง
ก็ไม่กล้าที่จะถอยออกไป
(ขอโทษ)
อึดอัดชะมัด
วันนี้ยามาดะกลับเร็ว เราเลยไม่ได้คุยกันเลย
- บ๊ายบาย - ผมกังวลเรื่องระยะห่างมากเกินไป
ผมกังวลเรื่องระยะห่างมากเกินไป
เกิดเราห่างกันขึ้นมาจริงๆ จะทํายังไง
ยามาดะก็อาจจะเบื่อเหมือนกัน
ที่ผมไม่เชื่อใจมนุษย์
(สารานุกรมภาพใต้ทะเลลึก)
หนังสือคุณฮันซาวะนี่
(สารานุกรมภาพใต้ทะเลลึก) ยังไม่ได้เอาไปคืนเหรอ
(สารานุกรมภาพใต้ทะเลลึก) ช่วยไม่ได้ ผมคืนเอง
จดหมาย
(ถึงคุณฮันซาวะ ขอโทษที่จู่ๆ ก็เขียนจดหมายไปหา)
ลายมือยามาดะ
(ถึงคุณฮันซาวะ ขอโทษที่จู่ๆ ก็เขียนจดหมายไปหา)
(ฉันยามาดะ อันนะค่ะ) ที่เขียนจดหมายนี้ขึ้นมา เพราะคิดว่าเธอน่าจะเข้าใจผิด
(ลายมืออาจจะอ่านยากไปหน่อย อย่าถือสากันเลยนะ) อิชิคาวะกับฉันสนิทกันมากก็จริง
(ลายมืออาจจะอ่านยากไปหน่อย อย่าถือสากันเลยนะ) แต่ไม่ได้แปลว่าเราคบกันนะคะ
วงเล็บ ณ ตอนนี้วันที่สิบเมษายน
แต่ฉันไม่ได้จะเขียนมาบอกเรื่องนั้นนะ
อิชิคาวะเขาเป็นคนขี้อายสุดๆ เลยละ
เขาชอบคิดถึงแต่เรื่องคนอื่น
(ฉัน คนอื่น) จนบางทีก็ทนดูไม่ไหว
พอเข้าใกล้ เขาก็จะถอยห่าง
เขานิสัยเหมือนแมวจริงๆ
เราค่อยๆ สร้างความสัมพันธ์นี้ขึ้นมา
ทีละเล็กละน้อยค่ะ
ทั้งเวลาและระยะห่างเหล่านั้น
ถือเป็นสิ่งที่พิเศษและสําคัญสําหรับฉันเลย
เพราะอย่างนั้น
เพราะอย่างนั้นเธอไม่ต้องห่วงอะไรนะ
ปล่อยให้มันเป็นไปแบบนั้นดีแล้วค่ะ
ฉันมั่นใจว่าสักวัน...
อ่านต่อไม่ได้นะ
(บทที่ 22)
อรุณสวัสดิ์
(ผม)
อรุณสวัสดิ์
(อยากเข้าใกล้ยามาดะ)
(ห้องสมุด)
ระยะห่างที่เราสร้างขึ้น
เป็นสิ่งสําคัญกว่าอะไร
ขอโทษนะที่ทําอะไรไม่เข้าเรื่อง
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันอยากรู้น่ะว่าความรักมันคืออะไร
ต่างจากการเป็นเพื่อนหรือเปล่า
ต่างจากการปลื้มด้วยหรือเปล่า
มันออกจะเป็นเรื่องที่ดี ทําไมยินดีด้วยไม่ได้ล่ะ
ทําไมคู่รักเมื่อปีที่แล้วถึงได้เลิกกัน
พวกเรา
ทําอะไรผิดไปหรือเปล่า
อ๊ะ เคียว...
อิชิคาวะ
ไปก่อนนะ
คุณฮันซาวะ มาแลกไลน์กัน
ไว้ฉันจะเล่าให้ฟังเยอะๆ เลย
มะ ไม่สะดวกค่ะ
อ้าว
ระวังกับคนอื่นด้วยสิ
ระยะห่างน่ะ
ทําไมล่ะ
(บทที่ 22 ผมอยากเข้าใกล้ยามาดะ)