เฮ้อ เหนื่อยจังเลย
พระผู้เป็นเจ้า
ทําไมท่านถึง...
มอบบททดสอบแบบนี้ให้ผมล่ะครับ
งั้นเอาเป็นว่า มาคุยเรื่องความรักกันไหม
พูดอย่างกับตอนเดินเข้าร้านไปสั่งเบียร์
ฉันขอๆ
ว่ามาเลย ยูกะจัง
คุณยามาดะมีคนที่ชอบแล้วเหรอ
คนไม่รู้อะไรเลยนี่สุดยอดจริงๆ
เนอะ
ยังไงๆ
ก็ตามนั้นแหละ
งั้นเอางี้ๆ คุณยามาดะชอบคนแบบไหนเหรอ
พระเจ้า พระเจ้า
(เธอผู้อันตรายต่อใจผม ภาคที่ 2)
บอกหน่อยๆ ชอบคนแบบไหนเหรอ
เอ่อ คนตลกๆ
นั่นไงล่ะ พูดแบบนั้นทุกทีเลย
แล้วก็เป็นคนที่เหมือนแมว
คนแบบไหนล่ะนั่น
อะไรอีกๆ
ช่างเรื่องฉันเถอะ แล้วทุกคนล่ะ
เอาเป็นว่า...
เคยมีคนมาสารภาพรักไหม
เคยจ้า
ฉันก็เคย
งั้นฉันด้วย
ไม่เคย
ในนี้มีคนโกหกอยู่หนึ่งคน
ไม่ สองคนค่ะ
เลิกสงครามประสาทได้แล้ว
แต่ว่านะ สารภาพรักมันก็แค่สิ่งที่เด็กๆ ชอบทํา
หือ
เอ๊ะ หมายความว่าไง
เห็นว่าพวกผู้ใหญ่เป็นแฟนกัน หลังจากที่ความสัมพันธ์บ่มเพาะไปถึงระดับหนึ่ง
ที่ไม่ต้องสารภาพรัก
แต่ฉันก็ไม่รู้นะ
บ่มเพาะ...
ยากเกิ้น
แต่ฉันชอบให้มีคนมาสารภาพรักมากกว่านะ
เป็นไรน่ะ
อ๋อ เปล่า
แค่ไม่เข้าใจคําว่าบ่มเพาะน่ะ
แหม เดี๋ยวจะบอกให้นะ
กะ ก่อนจะคบกันน่ะเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
เซ็กส์...
พวกผู้ใหญ่มีเซ็กส์กันเหมือนเล่นกีฬา
แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะคบกันหรือเปล่า
ฉันปิดไฟนะ เดี๋ยวครูดุ
- โอเค - โอเค
ไม่ได้การ ต้องหาทางออกไปให้ได้
รอให้ทุกคนหลับไปก่อนดีกว่า...
แต่เกิดความแตกว่าผมไม่อยู่ห้องผู้ชาย จนเป็นเรื่องขึ้นมาล่ะ
หือ...
เซ...
เซ็ก...
เอาไงดี
มะ ไม่ได้แล้ว
ยะ อย่าคิดอะไรไม่เข้าเรื่อง
อะ เอ่อ... สอง สาม ห้า สิบ
เดี๋ยว จํานวนเฉพาะคืออะไรแล้วนะ
นี่
ฉัน...
เป็นผู้ใหญ่หรือเปล่า
หือ
ผู้...
หรือว่า...
เซ...
ตอนนี้ ตรงนี้เนี่ยนะ
(พรุ่งนี้มีเรื่องจะคุยด้วย)
ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย
มีอะไรเหรอ ยามาดะ
เอ๊ะ
เปล่านะ ไม่มีอะไร
หือ
รู้สึกว่า...
ผ้าห่มใหญ่ไปไหม
ผะ ผมตายแล้ว
- หือ - ฮะ
- หา - หา
ชะ...
ช่วยด้วย
- อะไรเนี่ย - อะไรเนี่ย
ครูขา
ตอนนี้แหละ
โอเคๆ
จะคุยอะไรเหรอ
พะ พรุ่งนี้...
จะบอก
ดีๆ นะ
อืม
และแล้วก็ถึงช่วงทํากิจกรรมเป็นกลุ่ม ในวันทัศนศึกษาวันที่สอง
จึ้งมาก
คง
คง คงๆ ๆ ๆ
- อย่าทําเสียบรรยากาศสิ - คงๆ ๆ ๆ ๆ
ที่นี่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นะรู้ไหม
ถ้าได้จับมือกับแฟนลอดตรงนี้ไป
เขาว่ากันว่าจะได้เคียงคู่กันตลอดไปด้วยแหละ
โห จริงเหรอ
ยามาดะนี่ติดกับง่ายนะเนี่ย
คง
เสิร์ชแล้วแต่ไม่เจอ
โอ๊ย ไม่ต้องเสิร์ชเรื่องไม่เป็นเรื่องก็ได้
คง
เอาน่า เขาเล่ากันมาแบบนั้น
- ถึงเมื่อคืนจะพูดแบบนั้น - เอาน่า เขาเล่ากันมาแบบนั้น
คง
- แต่ผมควรเข้าเรื่องออดิชันยังไงดี - เดี๋ยวนะ
- เลิกพูดคงๆ ทีเถอะ - ว่าแต่ตอนแรกผมอยากคุยเรื่องอะไรนะ
ไม่อยากให้คิดมากเรื่องผมเหรอ
อยากให้เขาให้ความสําคัญกับงานเหรอ
ไม่รู้เลย
แต่ถ้า...
เขามาทัศนศึกษาเพื่อผมละก็...
ผมคงไม่โอเคมากๆ
คง
ไปกันๆ
อื้อ
ชักหิวแล้วสิ
ไม่ได้อยู่กันสองคนนานเลยเนอะ
อืม
เป็นไงบ้าง สนุกไหม
ก็สนุกกว่าที่คิดนะ
โอ้
ค่อยยังชั่ว
ได้ยินแบบนั้น
ฉันก็ดีใจที่สุดแล้ว
หมายความว่าไง
หือ
พูดจริงนะ
ทั้งสนุกทั้งดีใจ
ถ้างั้น...
ทําไมทําหน้าตาแบบนั้นล่ะ
เปล่า ไม่มีอะไรสักหน่อย
มีออดิชันไม่ใช่เหรอ
ขอโทษนะ
ขอโทษทําไม
ฉันมันไม่ได้เรื่องเลย
ฉันตั้งใจ...
ตั้งใจจะสนุกกับทัศนศึกษาที่สุดแสนจะสําคัญ
ฉันคิดว่าถ้าเคียวทาโร่สนุก
ฉันก็จะมีความสุข
แต่ฉัน...
หยุดคิดเรื่องออดิชันไม่ได้เลย
เห็นแก่ตัวเนอะ
เพราะอะไรกันนะ
ผมถึงได้โล่งใจ
ขอโทษนะ
พูดไปเธอก็คงจะลําบากใจสินะ
ยามาดะที่ร้องไห้ เพราะหันหลังให้กับความฝันของตัวเอง
ยามาดะที่ตัดใจไม่ได้
เพราะยามาดะเป็นแบบนั้น ผมถึง...
ผมถึง...
แย่แล้ว
ยามาดะ อันนะ
อย่าดูถูกผมสิ
ผมเคยอยู่ตัวคนเดียว
แต่ก็ไม่เป็นอะไร
(ผู้มีสิทธิ์เข้าศึกษา)
เพราะผมเคยคิดไปเองว่าโลกนี้มีแต่สิ่งที่โสมม
(สารานุกรมฆาตกรรม) ผมทั้งกลวงเปล่า
อ่อนแอ
ดูไม่ได้
ผมเคยคิดว่าทุกคนล้อเลียนผมในใจ ที่ผมเป็นแบบนั้น
แล้วพากันหัวเราะเยาะ
ผมเลยคิดไปเอง ว่าไม่มีใครอยากคุยกับคนอย่างผม
จะเป็นอย่างนั้นก็ไม่แปลก
แต่ว่า
ผมก็มีเพื่อนใหม่
อาดาจิ โอตะ คันซากิ
แล้วตอนนี้บางทีก็คุยกับพวกคุเกนุมะด้วย
กับพวกผู้หญิงก็คุยแบบปกติได้แล้ว
ส่วนพวกครูก็มีบางมุมที่น่ารําคาญ
แต่ก็ไม่ได้ไม่ชอบ
โรงเรียนที่ผมเคยคิดว่าไม่มีอะไร
มันเริ่มมีอะไรมากขึ้นวันละนิดวันละหน่อย
ทั้งเรื่องที่ดีใจ เรื่องเสียใจ
เรื่องน่าอาย หรือน่าตกใจ
โลกที่ไม่มีอะไรเลย ค่อยๆ มีสีสันขึ้นมาเรื่อยๆ
ผมรู้สึกสนุกกับโรงเรียนจริงๆ
ต่อให้ไม่มียามาดะก็สนุก
ทําไม...
แต่ว่า...
เพราะมียามาดะอยู่
เอ๊ะ...
(บทที่ 25)
เพราะมีคนที่แสดงโลกแบบนั้นให้ผมเห็น
คนที่ทําให้ผมได้รู้ว่าโลกมันสวยขนาดนี้
อย่างยามาดะอยู่
ผมชอบยามาดะนะ
(ผม)
ใช่แล้ว มันไม่ได้พิเศษอะไร
คนที่มองไม่เห็น แม้กระทั่งภาพธรรมดาๆ อย่างผม...
เจอแล้ว เตรียมแสดงความยินดี
- เจอแล้ว เตรียมแสดงความยินดี - เดี๋ยวสิ
คัน...
เมื่อกี้เขาจูงมือกันเหรอ
ระ เหรอ
ตั้งแต่ได้เจอกับยามาดะ
แม้แต่อะไรธรรมดาๆ พวกนั้น
ก็ดูพิเศษไปหมด
ผมอาจจะพูดเกินจริงไปหน่อย
แต่ยามาดะ
สร้างตัวผมในตอนนี้ขึ้นมา
(สถานีอินาริ)
อย่างน้อย
ผมก็อยากเป็นส่วนเล็กๆ
ส่วนหนึ่ง...
ของยามาดะ อันนะ
ไปสิ ไปออดิชัน
พรุ่งนี้ใช่ไหมล่ะ
ถ้างั้นยังทันนะ
แต่...
นั่งชินคันเซ็นไปตอนนี้เลย
เดี๋ยวผมบอกครูให้เอง
เอาไปสิ
มีแค่นี้น่าจะพอนะ
กระเป๋าถึงได้ตุงสินะ
ไปนะ
มะ เมื่อกี้...
ผะ ผมโล่งใจแล้ว
ที่ยามาดะเป็นยามาดะ
ฉันก็...
ฉันก็อยากบอกให้ชัดๆ เหมือนกัน
อืม
ยามาดะ
จี้
คนกําลังตามหายามาดะกันอยู่เลย
อยากไปออดิชันแล้วใช่ไหมล่ะ
(ออกเทฟของเธอ 12) เอาไปสิ
ควรซ้อมไปนะ
อื้ม
มา ฉันใส่ไว้ตรงนี้นะ
อ้าว เดี๋ยวฉันเอาขนมใส่ไว้ให้ด้วย
แน่นเลย
ที่เหลือเดี๋ยวฉันหาทางจัดการให้
อื้อ
เอาไว้ร้องทีหลังนะ
เอ้า รีบไปสิ
อืม ขอบใจนะ
ยามาดะ
ไม่เป็นไร
อื้อ
ซวยละ โคบายาชิก็อยู่นี่ ดันทําท่าเห่ยๆ ไปซะได้
ทิ้งสมาชิกกลุ่มมาแบบนี้
เป็นหัวหน้ากลุ่มที่ไม่ได้เรื่องเลยฉัน
ไม่จริงสักหน่อย
ตายแล้ว ต้องรีบกลับ
(โรงเรียนดัง สอบผ่าน กวดวิชาไดจิ)
แล้วตอนนี้ผมจะแก้ตัวยังไงดีล่ะ
ยามาดะมีเรื่องด่วนต้องไปทํา ก็เลยไปส่งที่สถานี
แต่พูดแบบนั้นก็เหมือน โบ้ยว่าเป็นความผิดยามาดะเลย
ยินดีด้วยจ้า
(จูบเลย) - ยินดีด้วยน้าๆ - เย่ๆ
(จูบเลย) โอ๊ย หยุดๆ ไม่ใช่ๆ
(จูบเลย) ไม่ใช่ตรงไหน
(จูบเลย) ก็คู่รักไง
- โอ๊ย แต่คนนี้อยู่ห้องอื่นนะ ฮือ - สองมาตรฐานนี่
- นี่ เลิกทําแบบนี้ทีเถอะ - ไม่ได้ๆ ก็บอกให้พอได้แล้วไง
ไม่ใช่ว่าเขินอะไรหรอกนะ ฉันพูดจริง
โทษค่ะ
คุณฮาระ...
แข็งแกร่ง
- โอ้โฮ - สวยจัง
สวยมาก
(อิชิคาวะ เคียวทาโร่ ขอให้ผ่านด้วยเถิด) เรียบร้อย
(ขนมยัตสึฮาชิ / ผักดองเกียวโต)
อะไรแบบนี้เหรอ
ฮัลโหล ตั้งใจเลือกของฝาก จากเกียวโตอยู่หรือเปล่าเอ่ย
อย่าซื้อพวกพวงกุญแจ หุ่นกระโดดระเบียงวัดคิโยมิสึมาเชียวนะ
ถ้าจะซื้อก็ซื้อกระดาษซับมันของกิโอนิโดมานะ
ฝากซื้ออาจาริมันจูกับถุงหอมรันรันด้วยจ้า
แล้วก็พริกในขวดน้ําเต้าด้วยนะ
(กิโอนิโด) อันนี้
(มันจู) แล้วก็อันนี้
อะไรล่ะนั่น
ของพี่...
ของฝากของพี่
พี่คนนั้นน่ะเหรอ
นายจะดีใจทําไมก่อน
จึ้ก
หือ...
จึ้กๆ ๆ
- พอแล้ว ไม่เอาน่าทั้งสองคน - เดี๋ยวเถอะ อย่าเอาของซื้อของขายมาเล่นสิ
นี่ แก๊งผู้หญิงตรงนั้นน่ะ
ยามาดะรีบติดต่อพ่อแม่ทันที
(โยโกฮามะ ชินากาวะ โตเกียว) แล้วพ่อแม่ก็รีบติดต่อครู
(จุดขายตั๋ว สถานีชินากาวะ จุดขึ้นชินคันเซ็น)
- ยามาดะ... - อันนะ
- เลยได้ไปออดิชันทันเวลา - ป่าป๊า หม่าม้า
ต่อให้ยามาดะไม่อยู่ผมก็สนุก
แต่ว่า...
(ยามาดะ อันนะ: ไปแล้วนะ / โชคดี / รออยู่ที่เดิมนะ)
แต่ว่า...
(จุดขึ้นชินคันเซ็น ทางเข้าทิศใต้) ฟังนะเด็กๆ
(จุดขึ้นชินคันเซ็น ทางเข้าทิศใต้) ทัศนศึกษายังไม่จบจนกว่าจะถึงบ้าน
แต่ว่า...
ผมก็ยังอยากเจอยามาดะอยู่ดี
♪น้ําตาแห่งความสุขไหลริน ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นคําพูด♪
♪เสียงหัวใจเต้นแรงสั่นระรัว♪
♪ความรู้สึกที่อัดแน่นในใจ ได้เผยออกมาแล้ว♪
♪แสงระยิบระยับ♪
แต่ที่เดิมนี่ที่ไหน...
ที่เดิม...
ที่เดิมเหรอ
หรือว่า
(ห้องสมุด)
♪งัดประตูหัวใจที่เก็บงําไว้♪
♪มันเอ่อล้นออกมา ฉันออกวิ่งไปโดยไม่หยุดยั้ง♪
ใส่ชุดไปรเวทก็ยังเข้ามาได้อีกนะ
รู้เลยเหรอ
งงอยู่เหมือนกัน
เพราะมันมีหลายที่
แต่ว่า
(รออยู่ที่เดิมนะ)
ถ้าพูดถึงขนม...
ก็ต้องห้องสมุด
ถึงมันจะฟังดูแปลกๆ ก็เถอะ
อ๊ะ ผมเปล่าเล่นมุกนะ
♪จนทําให้ฉันรักแม้กระทั่งตัวฉันเอง♪
ออดิชันล่ะ...
♪ตอนนี้สิ่งใหม่กําลังจะเริ่มในสองเรา♪
ไม่รู้สิ แต่ฉันทําเต็มที่แล้วนะ
งะ งั้นเหรอ
หัวเราะอะไร
เรื่องที่เกิดขึ้นคราวนี้ทําให้ฉันได้รู้ว่า...
ฉันมันก็แค่คนอ่อนแอ
ไม่จริงสักหน่อย
ทั้งลังเลไม่กล้าทําอะไร
เอาแต่อิจฉาคนอื่น
เป็นคนคิดลบ ชอบด่วนกังวลไปก่อน
แก้ยังไงก็ไม่หาย
แต่ฉันก็ชอบตัวเองที่เป็นแบบนั้น
ฉันว่าในที่สุดฉันก็เข้าใจเรื่องนั้นแล้วละ
เพราะงั้น
เพราะแบบนั้นแหละ
ฉันถึงรู้สึกว่าทุกอย่างรอบตัวฉันทั้งสําคัญ
พิเศษ และเป็นสิ่งที่ฉันรัก
อิชิคาวะ เคียวทาโร่
คนที่ทําให้เข้าใจว่าตัวเองเป็นแบบนี้
อิชิคาวะ เคียวทาโร่
คนที่สําคัญมากกว่าทุกสิ่ง
คนที่พิเศษมากกว่าใคร
และเป็นทุกอย่างของฉัน
(กับฉัน)
(ความรัก)
ฉันชอบเธอที่สุดเลย
ช่วย...
คบกับฉันได้ไหม
อื้อ
ไชโย
สมองผมไม่ปกติจริงๆ ด้วย
เรื่องนี้ไม่มีทางเป็นจริงได้เลย
แต่บางที
นี่คงเป็น...
ความรัก
(ของผมกับฉัน)
- ของผม - กับฉัน
(ความรัก)
(บทที่ 25 ความรักของผมกับฉัน)