Spędzę dzień w Londynie, a potem lecę do Stambułu.
Chcę mieć na imię Imogen.
POPRZEDNIO W ZA ZASŁONĄ
Czemu w obozie jest mundurowy?
Ochrania jedną Francuzkę.
Mówi, że nazywa się Adilah El Idrissi.
Jezydka widziała ją w Ar-Rakce.
Daesh!
Jeśli jest tą, za którą ją mają, jest morderczynią.
Zabijała kobiety, dzieci i niemowlęta.
Adilah. Mogę ci pomóc.
Pomóc? W czym?
Przeżyć.
- Nienawidzą mnie. - Zasługujesz na nienawiść?
Daesh!
Uciekaj.
Informator syryjskiego wywiadu powiedział,
że dowódczyni ISIS jest częścią ich zagranicznej komórki.
Planuje potężny atak na nieznany obiekt na zachodzie.
Za jakieś siedem, dziesięć dni.
Jutro rano Amerykanie przyjadą do obozu.
Na pewno z sobie znaną pompą.
Chcą znaleźć DNA tej kobiety.
Wysłali go do Paryża.
Max Peterson.
- Witaj we Francji. - Nienawidzę Francji.
Czemu DGSE pozwala, aby Dżin z Ar-Rakki
swobodnie przemieszczała się
po terytorium sojusznika NATO w obecności pana dziewczyny?
Jak matka mogła zostawić dziecko?
Masz dzieci?
Nie.
Czemu piękna córka intelektualistów i komunistów
dołączyła do tak brutalnej organizacji?
Chciałabym żyć na tyle długo, by się dowiedzieć.
Wiedz, że nie mam pojęcia, co nas czeka.
OBÓZ DLA UCHODŹCÓW GRANICA SYRYJSKO-TURECKA
Uwaga! Proszę zostać w namiotach.
Co się dzieje?
Szukamy kobiety, która do wczoraj przebywała w obozie.
Podawała się za Adilah El Idrissi.
Czego konkretnie szukacie?
To w tym namiocie przebywała?
Tak.
- Ile czasu w nim spędziła? - Jedną noc.
Doszło do bójki.
Rozpoznały ją kobiety z Ar-Rakki.
Powiedziały, że to dowódczyni ISIS. Została pchnięta nożem.
Cel otrzymał rany kłute w tym rejonie.
Ogrodźcie teren i zbierzcie dowody.
AULNAY-SOUS-BOIS PARYŻ
Tęsknię za mamą. Wróci niedługo?
Na pewno niedługo zadzwoni. Bardzo za tobą tęskni.
Mamy mało czasu, Yasmina. Musimy szybko wybrać.
Chcę wziąć ulubione ciastka mamy.
Oczywiście.
Yasmina. Dzień dobry.
Dzień dobry.
Idziesz do szkoły?
- Tak. - Co mogę podać?
Trzy makaroniki.
- Trzy makaroniki? - Tak.
Wspaniale.
Prawie się pomyliłam.
Proszę, skarbie.
- Miłego dnia. - Dziękuję. Do widzenia!
A dla pani?
Trzy ptysie.
Ciociu!
Yasmina!
Pomocy! Zabrali ją!
Yasmina!
Yasmina.
Ciociu!
- Ciociu! - Yasmina.
Co ci zrobili?
Wyrwali mi pukiel włosów.
ZA ZASŁONĄ
A teraz, moja kochana Violet,
czas pożegnać się z Ilirią.
Głuptasku.
Nieodebrane połączenie
DROGA 16
PROWINCJA GÓRSKA KÜTAHYA ŚRODKOWA TURCJA
Dobrze.
Nie wierzę, że nadal się złościsz.
A jednak.
I to przez taką głupotę.
Zrób mi zastrzyk.
Wiele razy widziałaś, jak je robię.
To proste.
Dobrze. Zrobię go sama.
Nie. Ja go zrobię.
Nie. Przecież sama powiedziałaś, że to proste.
Nie rób tego tylko po to, żeby coś udowodnić.
Daj.
- Daj. - Nie.
Daj.
Nie.
Jesteś kurewsko dziecinna.
Puszczaj.
Lubisz mnie ranić, nie?
Tak, to prawda.
Pokaż ranę.
Nie. Nie jesteś lekarką.
Noc spędziły z dala od głównych dróg.
Unikają płatnych dróg i miejsc, gdzie jest monitoring.
Są na pustkowiu.
Porzuciła zamiar doprowadzenia celu do Edip Köyü
i zmierza do Stambułu.
Gdy wrócimy na drogę, możesz prowadzić.
Nie ma ruchu. Nawet ty nas nie zabijesz.
Nieodebrane połączenie
Kurwa.
Nie mogłam się wysikać. Pasterz ciągle tam stoi.
Kurwa, co za koszmar.
Żałujesz, że zdecydowałaś się mi pomóc.
Jak możesz być przeciwna tańcowi brzucha?
Czemu tak bardzo cię to obchodzi?
Wcale mnie to nie obchodzi.
I nie żałuję swojej decyzji.
Z wdzięczności albo podziwu dla mnie
mogłabyś chociaż zgodzić się ze mną
- w tak ważnej dla mnie sprawie. - Dobra.
Do samego Stambułu będę się z tobą zgadzać, żeby nie oszaleć.
- Do Paryża. - Nie. Do granicy Francji.
Masz rację na każdy temat, aż dotrzemy do granicy Francji.
Dobra.
„Taniec brzucha był dawniej świętym rytuałem kobiet.
Celebrował narodziny dziecka i przygotowywał kobietę do porodu”.
Nie powiedziałam, że go potępiam.
Tylko, że po raz kolejny Zachód zbezcześcił tradycję ze Wschodu.
Chodziłam na zajęcia.
Proszę. Ani słowa więcej.
Adilah...
Kiedy cię zradykalizowano?
Serio użyłaś tego słowa?
Ile wiesz o tej religii?
W Syrii odkryłam,
- że wielu zradykalizowanych... - Znów.
...Europejczyków nic o niej nie wie.
Nie jesteś religijna. Masz komunistyczną rodzinę.
Tylko dziadek był komunistą.
Czasem kobiety szukały w Syrii mężów. Wyjechałaś za facetem?
Nie.
Wszyscy tak myślą, ale są w błędzie.
Starsze kobiety rekrutują młódki.
Mają gadane.
Moja rekruterka powiedziała, że dzięki Bogu będę miała lepsze życie
z dala od korupcji Zachodu.
Po raz pierwszy poczułam, że moje życie ma jakiś cel.
Dobrze wyglądasz za kółkiem. Normalnie.
Dziękuję.
Ale taka nie jesteś. Jesteś morderczynią.
Możesz podnosić rękę na znak, że żartujesz?
Żeby ułatwić sobie poród, trzęsłam brzuchem i tyłeczkiem,
a morderczyni mnie za to osądza.
Nie nazywaj mnie tak.
Mam absolutną rację aż do granicy Francji.
Nie. Jesteś jak dręczyciele w szkole. Ukrywasz się za żartami.
Nie mogę chodzić do teatru, bo gdy aktorzy wychodzą na scenę,
chcę wstać i krzyknąć „kurwa”.
Nie wiem czemu, ale zupełnie bez powodu
mam tendencję do mówienia okropnych rzeczy.
Mówiłaś, że nie masz dzieci.
Nie mam. Możesz wyprzedzić tę jebaną ciężarówkę?
Muszę zajarać.
Cholera.
Teraz cię bawię?
Kazałaś mi to zrobić.
Co? Chcesz się bić?
Chyba rana mi się otworzyła.
Nie chcę się z ciebie śmiać.
Byłam przerażona.
To numer do mojego kolegi w Paryżu.
Jest lekarzem.
Poznaliśmy się w obozie w Libanie.
Dzwoni, by upewnić się, czy u mnie wszystko OK.
Chyba się zakochał.
Przynajmniej na to liczę.
Mów, jeśli chcesz skorzystać z kartki i długopisu albo z telefonu.
Dobra.
STAMBUŁ, TURCJA
Kurwa.
Zadzwoń do mnie
Zakochał się jak nic.
Cholera. Więc będę musiała go zabić.
Chyba kogoś szukają.
Mam dość tego auta.
Idziemy?
Most Galaty
Co?
Straciliśmy sygnał. Nie wiemy, gdzie jest.
Cholera!
- Tędy. - Czemu?
Bo tak mówię.
Tam. Schowaj się.
Gdzie ona jest?
Spierdalaj.
- Gdzie ona jest? - Tutaj.
Miałaś czekać na dole.
Nigdy mnie, kurwa, nie słuchasz.
To twój sposób na powiedzenie „dziękuję”?
Dziękuję.
SIEDZIBA DGSE PARYŻ
A to co?
Przed walką
mamy w ciszy oddać się zadumie, patrząc na wielkie dzieła.
Luwr pożycza nam obrazy.
Przed walką?
W DGSE macie związki zawodowe i 35-godzinny tydzień pracy, nie?
To wam pomaga?
Mamy spotkanie.
Nie. Nic nie czuję.
To po prostu kobieta z dziwną głową.
Widziałem nagranie waszej utarczki na lotnisku.
Stało się viralem wśród członków wywiadu.
Podobno przypadkiem był tam tajny agent z Rosji.
Również was nagrał i zamierza to puścić na Gwiazdkowej imprezie.
Zrozumcie, że jesteśmy po tej samej stronie.
Nasz kolega z Ameryki naraził brytyjską agentkę,
która była na tajnej misji DGSE, na niebezpieczeństwo,
wysyłając pieprzoną kawalerię na ulice Stambułu.
W wyniku czego
zniszczyła jedyny środek komunikacji, dzięki któremu mogliśmy ją namierzać.
Może ktoś by was o tym powiadomił,
gdyby nie to, że zakazano nam kontaktów z francuskim wywiadem
od 12.00 do 15.00, ponieważ macie wtedy lunch.
Wolisz się wymienić stereotypami czy informacjami?
Wiemy wszystko, o czym wiecie, a nawet to, czego nie wiecie.
Kobieta na wolności w Stambule
została rozpoznana przez sześciu świadków w obozie jako Dżin z Ar-Rakki.
Uważamy, że od 15 lat jest dowódczynią w ISIS
i nazywa się Sabaine Al Kubaisi.
Tylko ona jest zdolna do czegoś takiego.
Wiemy.
Ale podaje się za Adilah El Idrissi i mówi, że pochodzi z Paryża.
Nie mamy informacji, żeby ktoś taki
podróżował z Syrii do Paryża.
Jej nazwisko nie widnieje na listach osób, które obserwujemy.
My mamy inną listę. Dłuższą. Czasem pomijamy lunch.
Adilah Idrissi istnieje?
Tak. I mogła mieć powiązania z ISIS,
ale rzadko bywa aktywna.
Nie dorasta Sabaine Al Kubaisi do pięt.
Nasz wywiad pozyskał informacje, że w Paryżu jest jej córka.
Około półtora kilometra stąd.
Czemu o tym nie wiemy?
Ma dziesięć lat, chodzi do szkoły w Aulnay-sous-Bois.
I wiecie co?
Dziś o 8.15 została przechwycona w drodze do szkoły.
Pobrano próbkę jej włosów.
I dlatego was potrzebujemy.
Macie ją zbadać.
Jeśli DNA z jej włosów
odpowiada DNA pobranemu dziś rano w obozie,
to jego dziewczyna była z jej matką w aucie,
a jej imię to Adilah El Idrissi.
Jeśli próbki nie będą zgodne, kobieta podszywa się pod Adilah.
A twoja laska przebywa z najbardziej poszukiwaną kobietą na świecie.
Widzicie?
Ta psychologiczna szopka nie jest potrzebna.
Nie potrzeba podwójnych agentów i ukrywania tożsamości.
Ani obrazów z dziwnymi głowami.
Tylko, kurwa, starej, dobrej, amerykańskiej nauki.
Szybko zbadajcie próbkę, zamiast babrać się z tym trzy tygodnie,
jak macie w zwyczaju.
Zamach ma być za siedem, dziesięć dni. Spieszy nam się.
Magritte?
Porwano dziecko na ulicy Paryża, a my o tym nie wiemy?
Zlecę badanie włosów i wyślę wyniki Amerykanom.
Zadzwonię i dam ci znać.
Nie będzie mnie w domu. Pracuję dłużej niż 35 godzin.
Niezależnie, Malik...
już nie potrzebujemy ponadprzeciętnych zdolności tej Brytyjki.
Przepraszam.
Mamy komplet. Musicie poczekać do 19.00.
My do pana Demira.
Nie ma go.
Ta kobieta musi się dostać do Paryża. Mam 2000 dolarów.
Pan Demir już się tym nie zajmuje. Proszę stąd wyjść.
Nie dotykaj mnie.
Dziesięć tysięcy.
Dziesięć tysięcy dolarów.
Za mną.
Skąd masz 10 000 dolarów?
Kim jest ten pieprzony Demir?
Podrabia tutaj dokumenty.
- Chcę, żebyś podróżowała jako tancerka. - Tancerka czego?
Tańca brzucha. A co myślałaś?
Od kiedy ją znasz?
To moja przyjaciółka. Znamy się od dawna.
Chcę, żeby podróżowała jako tancerka i piosenkarka.
Mówi po angielsku?
Nie. Na granicy powiem, że jest częścią trupy artystów folkowych.
Dziś zamknęli most Galaty. Szukają kogoś.
Nie chcę, by zostawiła tu odciski.
Już się tym nie zajmuję.
Zrobiło się zbyt poważnie.
Pieprzeni Daesh do tego doprowadzili.
Jak zdobyła takie pieniądze?
Ma bogatego ojca w Damaszku. Dał jej pieniądze na podróż do Paryża.
Płaci mi za fatygę.
To twoja kochanka?
Nie jesteśmy kochankami. To przyjaciółka.
A podobno nie mówi po angielsku.
Tak naprawdę mówi biegle.
Ale podczas podróży zamknie dziób na kłódkę.
Wcale nie.
Dwa tysiące teraz,
a 8000, gdy otrzymamy paszport i dokumenty.
Za 10 000 możesz mi załatwić komórkę.
Mnie też.
Wymyśliłam imię, datę i miejsce urodzenia.
Pochodzi ze wschodu.
Za taki hajs lepiej się postaraj.
Pewnie chcecie szybko wyjechać ze Stambułu?
Damy wam znać, jak skończymy.
To nasza biblioteka.
Poczekajcie tutaj.
Wieczór Trzech Króli
„Jak słodki wietrzyk, do uszu mych wbiegła,
Co się unosząc nad grzędą fijołków”.
A teraz, moja droga Vi,
czas pożegnać się z Ilirią.
Głuptasku.
Mają moją ulubioną książkę:
Kitāb al-Bulhān. Księga Dziwów.
Z XIV wieku.
W dzieciństwie uwielbiałam oglądać ilustracje.
Są piękne.
Dziadek mi ją czytał.
Jest o dżinach, złych duchach i zmiennokształtnych.
Jest siedmiu królów dżinów, tak?
Po jednym na każdy dzień tygodnia.
Każdy ma inny kolor.
Mogą się zmieniać, w co chcą. W zwierzęta.
A nawet w ludzi.
Ten dżin jest Karmazynowym Królem Wtorku. Jego bałam się najbardziej.
Dziadek mówił, że dżinów już nie ma...
ale ja nadal widuję je w snach.
Mamy zgodność próbek?
To wasze referencje. Ale nie ode mnie.
Moja obecność wystarczy.
Czy masz, kurwa, pojęcie, co robisz, podróżując z tą kobietą?
Jesteś tancerką?
- Udowodnij. - Nie zatańczy dla ciebie.
Jak was złapią, zażądają tego.
Nie masz prawa...
Według dokumentów jesteś tancerką i piosenkarką.
Zaśpiewaj piosenkę.
No już.
Dzięki.
Nie mam czasu, Malik.
Co jest, kurwa? Kto zamknął most Galaty?
Obiecałeś mi, że będę mogła robić swoje.
Nie ma już takiej potrzeby.
Jak to?
Dzięki próbkom DNA Amerykanie...
pieprzeni Amerykanie, a nie DGSE ani DGSI...
udowodnili ponad wszelką wątpliwość, że podróżujesz z Adilah El Idrissi.
Jest Algierką francuskiego pochodzenia i mieszka w Paryżu. Ma córkę.
To nie Sabaine.
To nie Dżin z Ar-Rakki.
Jest zagubiona, chce wrócić do domu
i nie interesuje ani nas, ani Amerykanów.
Możesz wracać do Paryża z nią lub bez niej.
Malik,
to nie dowodzi, że Adilah to nie Dżin z Ar-Rakki.
Ta kobieta to poszukiwana dowódczyni ISIS.
To Dżin z Ar-Rakki...
i to udowodnię.
Skoro załatwiłyśmy sprawę twoich dokumentów,
teraz czeka nas podróż autokarem do Sofii i lot do Paryża.
Więc mogę zadzwonić do córki?
Dzwoń, do kogo chcesz.
Od teraz jesteśmy zdane na siebie.
Pospiesz się. Ruszamy za dwie minuty.
Niedługo wrócę. Obiecuję.
Już niedługo.
Zaczniemy od nowa.
Ale tęsknię za tobą, mamo! To nie fair!
Napisy: Małgorzata Banaszak