POPRZEDNIO W ZA ZASŁONĄ
Widziałem zdjęcie dwóch zabitych leżących w śniegu.
Dyrektor obozu i kierownik ds. komunikacji
zostali zastrzeleni.
Śmierć w stylu służb FSB z Rosji.
Muszę sprawdzić, czy wie o naszym planie.
Gdy zdejmiecie osłony z rdzeni maszyn radiologicznych,
będziecie mieć trzy minuty, by wyciągnąć je z obudowy
i umieścić w wodzie w ołowianym pojemniku.
Minutę po kontakcie z rdzeniem poczujecie się bardzo źle.
Po dwóch minutach oślepniecie.
A po trzech umrzecie.
Czemu się z nią umówiłaś, skoro wiesz, że cię podsłuchują?
Umówiłyśmy się podczas lotu.
Wiedziałam, że mam podsłuch.
Wyjaśnij mi, proszę, czemu mi pomagasz.
Przez obsesję na punkcie autodestrukcji i osób, które jej pragną.
Mam prośbę.
Potrzebuję potwierdzenia, że TDKP było przykrywką dla CIA
i zabiła Marcusa Seabrighta.
To nie byle jaka prośba, by przepracować problemy z ojczulkiem.
Gra na dwa fronty.
Nadal dla nich pracuje i wszystko wie.
Ale chce uciec z córką.
Musi mi uwierzyć, że chcę jej pomóc. Wtedy mi zaufa.
Ochronię cię przed Amerykanami.
Ale Yasmina musi wrócić do Nour,
póki czegoś nie wymyślimy. Z nami nie jest bezpieczna.
Jej bezpieczeństwo jest najważniejsze.
Jak naprawdę masz na imię?
Dobre kłamstwa są w części prawdziwe.
CMENTARZ PÈRE LACHAISE RUE DU REPOSE
Jest pan fanem jego muzyki?
Wie pan, co oznacza napis na nagrobku?
To greka.
„Żył w zgodzie ze swoim demonem”.
Też go kocham.
Przyleciałam tu aż z Baltimore.
A pan? Czemu pan tu jest?
Bo też żyję w zgodzie ze swoimi demonami.
- Masz coś? - Mieliśmy rację.
To punkt komunikacyjny. Odebrał coś.
- Co takiego? - Zabrał kartkę z nagrobka.
Nie widziałam, co na niej było.
Zostawił bukiet, ale był w rękawiczkach, więc nie zostawił odcisków palców.
Kurwa.
Jak wyglądał?
Ciemne włosy, 185 cm wzrostu, średniej budowy.
Ciemny płaszcz i kapelusz.
Jeśli go nie widzisz, wróć nad grób.
Zabierz kwiaty. Byle szybko.
Może na opakowaniu jest DNA.
Musimy dowiedzieć się, kim jest i dokąd zmierza.
Jasne.
- Tak? - Średnia budowa, 185 cm, czarny kapelusz.
- Zadzwoń, jak się pojawi. - Jasne.
Widziałam faceta o tej samej posturze, ale był inaczej ubrany. Szukam go.
Czekaj. Jesteś jeszcze zielona.
Uspokój nerwy.
Nie ryzykuj i nie zbliżaj się do niego.
- Rozumiesz? - Jasne.
- Masz coś? - Nie.
Dobra, pieprzyć to. Idź w teren, może go spotkasz.
Robi się.
O rany. Nie tak wyobrażałam sobie Paryż.
Udała się na południe w kierunku muru.
- Widzisz go? - Nie.
- Nie ma go. - Nie spuszczaj jej z oczu.
Ranna agentka. Kurwa! Cel kieruje się na północny zachód.
Idź za nim.
Cholera.
Matthew, mów, co się dzieje.
- Opuścił cmentarz. - Kurwa.
Wspina się na most na Rue de Bagnolet. Straciłem go.
Wracaj do Phillipy. Ruchy, kurwa!
Strzał w głowę z bliskiej odległości.
Nie żyje.
ZA ZASŁONĄ
Mamo, obudź się! No już, mamo!
Bo cię połaskoczę! Mamo!
Obudź się. Już czas na pobudkę.
No dobrze.
Dzisiaj wracam do domu, tak?
Tak.
Ale ty zostajesz tutaj. Zostajesz z tą panią?
Tylko na jakiś czas.
Dlaczego?
Muszę załatwić kilka spraw, żebyśmy miały nowy dom.
Niedługo znów będziemy razem.
Obiecuję.
W porządku?
Yasmina.
Nie martw się, skarbie.
Dobrze?
Adilah.
Jestem twoją ciotką, ale jesteś dla mnie jak córka.
Kocham cię.
Uczą nas, byśmy żyli w pokoju.
Modlę się, żeby Bóg cię ocalił i żeby ci wybaczono.
Bien.
Taksówka czeka.
Dobrze.
Nie każmy kierowcy czekać.
„Drogi Michaelu,
po twoim oddaleniu się zostanie mi w domu smutek i pożegna mnie szczęście.
Tęsknię za tobą”.
„Dla mojego druha”.
Dla mojego druha, Michaela. Na zawsze twój, Marcus.
Nie zmrużyłam oka.
Yasmina nigdy nie była w takim miejscu.
Właściciel pewnie jest bogaczem.
Michael?
Tak.
Dziwnie wypowiadasz jego imię.
Tak?
Tak.
Był przyjacielem mojego ojca.
A dla ciebie?
Po śmierci ojca był moim opiekunem.
I mentorem.
I kimś więcej.
Głuptasek.
To on mnie taką stworzył.
Nadal się widujecie?
Nie.
Nie do końca.
Pieprzyć przeszłość. Chcę martini.
Nie znamy jego pochodzenia.
Czasem podaje się za Korsykanina.
Mocno od niego śmierdzi, więc chyba nie dba o higienę osobistą.
Nie ma przyjaciół, kochanek ani rodziny...
Ale jest geniuszem.
To dobrze. Potrzebujemy kogoś takiego.
Wejść.
Cesar, to Malik.
Malik, Cesar.
Właśnie mówiłem Malikowi,
że jesteś specem od elektroniki i cyfrowego przechwytywania informacji.
Przejdźmy do rzeczy.
Mam wizytę u lekarza. Mam problem ze stopami.
Nie ma nazwy.
Do czego to służy?
Do wszystkiego.
Robi kawę?
Nie proszono mnie, bym stworzył ekspres do kawy.
A co miałeś stworzyć?
Amerykanie wiedzą więcej o Dżinie z Ar-Rakki niż my.
Nie ufają nam i nie przekazują informacji.
Poprosiliśmy Cesara, by wymyślił coś, co obejdzie
amerykańskie systemy bezpieczeństwa...
Te systemy chronią informacje przekazywane między agentami
a siedzibą w Langley w Virginii.
Działa tylko w pobliżu nadawcy wiadomości.
Tak jak teraz.
Chwila...
Kto wysyła informacje?
Wiemy, gdzie zatrzymał się Max Peterson...
i w którym jest pokoju.
Jeśli umieścimy urządzenie trzy metry od komórki albo laptopa,
nagra i prześle przekazywane informacje,
obchodząc ich procedury bezpieczeństwa.
Jednak w Virginii jest pewien koleś.
Ma na imię Wallace. W końcu kapnie się, co robię.
Mamy pozwolenie z Élysée, by przeprowadzić tę operację.
Muszę lecieć. Palce mnie pieką.
Boże...
Muszę lecieć.
Magritte, czy to działa?
Działa.
Agent CIA lubi popić,
więc mogłem sprawdzić urządzenie w barze hotelowym dwa dni temu.
Wpuścili cię?
Udawałem sprzątacza.
Umieściłem urządzenie w szafce.
Przechwyciłem dwa szyfrowane maile wysłane do zwierzchników w Langley.
Co im przekazał po pijaku?
Że brytyjska agentka Imogen raportuje bezpośrednio do niego...
i uważa, że Amerykanie są lepiej poinformowani i bardziej skuteczni.
Lecę.
Dzięki, Cesar.
Malik, to nie ty ją dymasz, tylko ona ciebie.
Czcze gadanie.
Wszystko, co robi, ma inny powód, niż się wydaje.
Odważne posunięcie.
Nienawidzę hoteli,
w których bywają bogaci Amerykanie.
Obrzydzają mnie.
Ale ty się tu odnajdujesz.
W mojej pracy muszę odnajdować się w różnych miejscach.
Grałam w życiu wiele ról.
Nie wiem, gdzie jest moje miejsce.
Ale przez najbliższą godzinę to mi wystarczy.
Czemu aż tak ci się nie podoba? Nie przypomina ci czasów modelingu?
Nie wiem, czy ci o tym powiedzieć.
W takim razie musisz.
Miałam 21 lat.
Ubrali mnie w piękne ubrania, mówili o raju.
Nadszedł mój czas.
Mój dzień.
Przypięli materiały wybuchowe do mojego ciała.
Kelner przywitał mnie uśmiechem, gdy wchodziłam do baru niczym śmierć.
Byłam nią.
Od wybuchu zawaliłby się sufit na nas wszystkich.
Na sali były dzieci.
Kochankowie, rodziny, przyjaciele.
Głównie turyści z USA.
Nieświadomi niczego, jedzący śniadanie.
Zaspani bogacze i ja.
W płaszczu miałam schowany detonator.
Wystarczyło go wcisnąć.
Więc dlaczego nadal tu jesteś?
Kabel się poluzował.
Czemu mi o tym mówisz?
Myślałam, że zainteresuje cię, jak postrzegam moment destrukcji,
skoro ją przeżyłam.
Wyjaśnijmy sobie coś.
Ja mówiłam o destrukcji samej siebie.
Która dotyczy tylko mnie.
A nie o destrukcji baru w hotelu.
Miałaś już wtedy Yasminę?
Nie.
Nic tak nie wywołuje cierpienia rodzica
jak ból dziecka.
Krew matki jest krwią dziecka.
To prawda.
Idę do toalety.
Zaraz wrócę.
Swoją drogą,
nie sądzę, że mogłabyś wcisnąć przycisk.
Jesteś niesamowita. Ja pierdolę.
Nie chciała się zamknąć.
Masz coś?
Dzięki tobie rozpoczęłam drugi etap.
Potrzebuję więcej czasu.
Myślałam, że to zaspokoi twój jankeski apetyt.
Nic z tych rzeczy.
Witaj w Ameryce.
Rano zabito agentkę strzałem w głowę z bliskiej odległości.
Przykro mi.
To dla ciebie.
Może to znów nie przypadek.
ISIS nie lubuje się w szybkich egzekucjach.
Jakby wyszkolił ich ktoś inny.
Inny oddział?
Sprawdzę to.
Opis zabójcy?
Ciemne włosy, 185 cm, średnia budowa, raczej członek IS.
Masz 24 godziny, żeby dostarczyć mi namacalne informacje.
Inaczej zabierzemy się za konwencjonalne metody przesłuchania
- i wszystko wyśpiewa. - Bez szans.
Nic wam nie powie.
Nawet jak wyrwiecie jej paznokcie i połamiecie kości.
Nic wam nie powie,
bo myśli, że jak puści parę, zabiją jej córkę.
Uważam, że jestem w stanie ją przekonać.
Niestety jestem waszą jedyną nadzieją.
Masz 24 godziny.
Gdzie informacje o moim ojcu?
Prawie zapomniałem.
Marcus Seabright...
Interesujący tatusiek.
Niełatwo być tak nikczemnym, żeby ktoś chciał cię zabić.
A to, do czego doszło w Maroku,
nie jest tym, na co wygląda.
A kiedy jest?
Miałaś rację.
Wyborne martini.
Salut, Malik.
W sumie nie jestem zaskoczony,
ale dowiedziałem się o twoim układzie z Maksem
i Amerykanami.
Nie masz prawa zajmować się terrorystką w tym kraju
bez nadzoru agenta francuskiego wywiadu.
Nie amerykańskiego, a francuskiego.
Wymknij się, gdy cel zaśnie.
Spotkajmy się na naszej ławce nad kanałem.
Dzięki Amerykanom wiem, gdzie pomieszkujesz.
Założyli podsłuch. Ja również.
Bardzo dojrzale. Nie bądź zazdrosny.
Do zobaczenia.
Dość bogatych Amerykanów.
Pokażę ci prawdziwy Paryż. Miejsce, do którego dawniej chodziłam.
Masz ognia?
Wszystko gotowe.
STAMBUŁ, TURCJA
Okręt wypłynął do Marsylii. Wejdziesz na pokład i popłyniesz do USA.
Dżin z Ar-Rakki potwierdziła, że jest w Paryżu z Brytyjką.
Nigdy nie jest sama. Kobieta nie spuszcza jej z oczu.
Wiem o niej.
Powiedz wszystkim, że jutro wrócę na pokład.
Ładunek wybuchowy jest na pokładzie.
Niedługo wypłyniemy do portu w Ameryce.
STAMBUŁ
PORT HAIDAR PASHA
Powiedz wszystkim, że jutro wrócę na pokład.
Ładunek wybuchowy jest na pokładzie.
Niedługo wypłyniemy do portu w Ameryce.
Skąd to mamy?
Rok temu Cesar podłożył pluskwę w miejscu, gdzie spotykają się podejrzane osoby.
Przychodzą tam na herbatę, a my podsłuchujemy.
W końcu wiemy więcej od Amerykanów.
Mówi o Dżinie z Ar-Rakki.
I o statku zmierzającym do portu w USA, na pokładzie którego jest bomba.
Nasi ludzie badają etymologię słowa „Dżin”.
Każdemu dniu tygodnia odpowiada inny Dżin.
Każdy dzień ma swój kolor oraz anioła.
Moim zdaniem ten oddział używa Dżina jako aliasu.
Musimy to powiedzieć Amerykanom.
Czekaj...
Cesar przechwycił rozmowę, z której wynika,
że dziś zamordowano amerykańską agentkę.
Próbujemy poznać tożsamość agentki
i zabójcy oraz dowiedzieć się, co się stało z jej ciałem.
Sytuacja w mieście wymknęła się spod kontroli.
Więc ją odzyskaj.
Dziś mam spotkanie z Imogen.
Mamy informacje o poważnym ataku terrorystycznym.
Pozwól mi z nią porozmawiać...
To nasze informacje.
Mieliśmy fart. Musimy się nimi podzielić.
Jeśli powiemy o tym Amerykanom, zrobią popisówkę.
Imogen szybciej dojdzie do prawdy.
Jeden dzień.
Liczysz, że spotkasz starych znajomych?
Nie. Po prostu dawno tu nie byłam.
Pójdę po coś do picia.
Twoje włosy...
Ubierasz się jak ona.
Adilah, skończ z tym szaleństwem.
Tak nie można. Chodź ze mną.
Zaufaj mi.
Wiem, kto to.
Pierdol się.
To nie tak, jak myślisz.
Kurwa.
Chodź.
Wsiadaj.
Rue de l’Atlantique 24.
- Co ty odpierdalasz? - Nie...
- Wiedziałaś o tym? - Nie.
Szybko! Kryj się!
Kurwa.
Chodź.
Przysięgam, nie wiedziałam, że to się wydarzy.
Nie wiedziałam, że nas śledzi.
Jednym z minusów mojej pracy jest to,
że miewam do czynienia z kimś, kto chce mnie zabić.
Ale to już przesada.
Czemu miałabym chcieć twojej śmierci? Tylko ty mi pomagasz.
Sama wiesz, że to bez sensu.
Proszę.
Idziesz?
Tak.
Dobrze, że nic ci nie jest.
Teraz już tak.
Mamy nowe informacje.
O statku.
Płynie do Ameryki.
Na pokładzie znajduje się bomba, którą chcą wysadzić w porcie.
To operacja komórki terrorystycznej.
Posługują się imionami wziętymi z Księgi Dziwów.
Pokazała mi ją w Stambule.
Jakby chciała, żebym odkryła prawdę.
I odkryjesz.
Zostanę przy niej
i obiecam ochronę dla niej i dla jej córki.
Skupię się na tym,
żeby podała mi nazwę statku i powiedziała, co jest na pokładzie.
Wiedzą, jak wyglądasz.
A rano zamordowano amerykańską agentkę.
Martwię się o ciebie.
Nie mogę odpuścić.
Prawie to mam.
My to prawie mamy.
Kurwa.
Wolałbym, żebyś nie nocowała w mieszkaniu Michaela.
Nie mam wyboru.
Przetrwamy to...
ale daj mi wykonać misję.
Wiem.
Wyjdź na klatkę o 6.00.
CENTRALNA AGENCJA WYWIADOWCZA ŚCIŚLE TAJNE
MARCUS SEABRIGHT, PODWÓJNY AGENT.
PRZEKAZAŁ ŚCIŚLE TAJNE DOKUMENTY ROSYJSKIEMU AGENTOWI
Napisy: Małgorzata Banaszak