ΝΗΣΟΣ ΓΚΙΜΠΣ ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ
ΑΕΡΑΣ: 2°C ΘΑΛΑΣΣΑ: -1.7°C
Δύτες στο νερό.
Αυτή είναι η επικίνδυνη ζώνη. Εδώ κρύβονται οι κυνηγοί.
Μια φώκια λεοπάρδαλη!
Σταμάτα. Μην το δαγκώνεις!
Απλώς πρέπει να την προσέχουμε τώρα.
Έτοιμοι;
Είμαι ο Μπέρτι. Το να τραβάω ζώα είναι η δουλειά μου.
Δεν βλέπεις συχνά τέτοιο κυνήγι.
Και την παίρνω πολύ σοβαρά!
Τραβάω πιγκουίνους. Και μόλις το έχασα!
Παραλίγο.
Θέλω να πω ιστορίες της άγριας ζωής σε έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα.
Αυτό ακούστηκε σαν μεγάλο σπάσιμο!
Αυτές είναι οι περιπέτειές μου.
ΑΓΓΛΙΑ
Σχεδόν 16.000 χλμ. απ' το σπίτι μου στην Αγγλία
είναι η πιο παγωμένη ήπειρος.
ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ
Φτάσαμε στην Ανταρκτική!
Κοιτάξτε αυτόν τον τεράστιο βράχο παγωμένων βουνών στην άκρη του κόσμου.
Θεέ μου!
Σ' αυτά τα παγωμένα νερά ζουν διάφορα αξιοπερίεργα ζώα.
Ήρθα για να τραβήξω ένα από τα μεγαλύτερα που έχουν ζήσει ποτέ
στον πλανήτη μας…
την πελώρια πτεροφάλαινα.
Με το διπλάσιο μήκος ενός λεωφορείου και το βάρος ενός γεμάτου αεροπλάνου,
διασχίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα σε όλα τα μήκη του ωκεανού.
Έχοντας φτάσει στα πρόθυρα της εξαφάνισης μετά από χρόνια εμπορικής φαλαινοθηρίας,
κατατάσσονται ακόμη ως ευάλωτο είδος.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, επιστήμονες έχουν αναφέρει ότι είδαν
πάρα πολλές να συγκεντρώνονται στα ανοιχτά ενός απομονωμένου νησιού στην Ανταρκτική,
και θέλω να τραβήξω τη μεγαλύτερή τους συνάντηση στην ιστορία,
πάνω και κάτω από την ίσαλο γραμμή.
Σίγουρα θα δούμε κι άλλα φανταστικά ζώα στο ταξίδι μας.
Το να τραβήξεις στην Ανταρκτική είναι τεράστια πρόκληση και με καλές συνθήκες,
με παγωμένα νερά και μανιασμένους ανέμους.
Οι φάλαινες που ψάχνουμε, όμως, δεν συγκεντρώνονται
σε έναν μικρό κόλπο προφυλαγμένο από ένα βουνό,
αλλά στο πιο άγριο σημείο του ωκεανού στον πλανήτη.
Δεν υπάρχει καταφύγιο στον Νότιο Ωκεανό, όπου οι άνεμοι φτάνουν τα 100 χλμ. την ώρα
δημιουργώντας κύματα έως και 20 μ. ψηλά.
Με τη θερμοκρασία της θάλασσας λίγο πάνω απ' το μηδέν,
η ανθρώπινη επιβίωση είναι θέμα λίγων λεπτών.
Υπάρχει κι άλλο πρόβλημα.
Ο Ανταρκτικός χειμώνας πλησιάζει.
Άρα, κάθε μας μέρα εδώ θα είναι πιο κρύα, πιο σκοτεινή και πιο θυελλώδης…
και πιο επικίνδυνη.
Ο καπετάνιος μας θέλει να έχουμε φύγει σε 28 μέρες. Ούτε μία παραπάνω.
28 ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΗ
Ο χρόνος μετράει.
Το κλειδί της επιτυχίας μας βρίσκεται στην τροφή τους.
Ο ωκεανός είναι απέραντος, αλλά αν βρούμε την τροφή τους,
θα βρούμε και τις φάλαινες.
Οι πιγκουίνοι είναι το πρώτο μας βασικό στοιχείο.
Έχουν την ίδια τροφή.
Είναι τρελό το να φτάνεις σε μια αποικία πιγκουίνων.
Είναι σαν να κάνουν επιδρομή στις αισθήσεις σου.
Κάνουν πολλή φασαρία, μυρίζουν πολύ και συμβαίνουν τόσα πολλά εδώ γύρω.
Αυτοί οι πιγκουίνοι λατρεύουν τις πέτρες!
Στην Ανταρκτική έχει τόσο πάγο που θέλουν λίγες γυμνές πέτρες για τις φωλιές τους.
Τις φτιάχνουν μ' αυτές εδώ.
Βλέπετε μερικούς που τρέχουν εδώ κι εκεί…
και γυρίζουν στις φωλιές με πέτρες.
Να τος έρχεται. Θ' αρπάξει μια πέτρα από δω…
Αυτό είναι, καλή αυτή.
Πίσω στη φωλιά του.
Ενώ ο στόχος μας είναι να βρούμε τις φάλαινες,
όλα τα ζώα εδώ, οι πιγκουίνοι Πυγοσκελίς της Ανταρκτικής,
οι γουνοφόρες φώκιες που τριγυρίζουν
στην αποικία,
όλα θα βγουν στη θάλασσα και θα κυνηγήσουν μαζί.
Μπορεί να είναι το καλύτερο μέρος για να τραβήξεις τεράστια ζώα,
αλλά δεν έρχεσαι απλώς με την κάμερά σου και τραβάς.
Πρέπει να πληρώσεις είσοδο.
Δηλαδή, πρέπει να διασχίσεις ένα απ' τα πιο φονικά στενά
στα ύδατα της Γης, ανάμεσα στη Νότιο Αμερική και την Ανταρκτική,
το Πέρασμα του Ντρέικ.
5 ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ
Πρόκειται για ένα πέρασμα 500 μίλια ενός βίαιου και απρόβλεπτου ωκεανού.
Εδώ έχουν χαθεί αμέτρητα σκάφη πολύ μεγαλύτερα απ' το δικό μας
χωρίς να αφήσουν κανένα ίχνος.
Για τον καπετάνιο μας, ακόμη και οι πιο απλές δουλειές
γίνονται απειλητικές.
Ο Μπεν άλλαξε μια λάμπα στο κατάρτι.
Το χειρότερο είναι ότι αν κουνιέσαι πολύ
όταν στέκεσαι στο σκάφος,
πάνω στο κατάρτι κουνιέσαι ακόμη περισσότερο.
Με τέτοια κύματα, και με τη θερμοκρασία της θάλασσας
μόλις πάνω απ' το μηδέν, οποιοσδήποτε πέσει στη θάλασσα
απλώς δεν θα επιβιώσει.
Δεν προλαβαίνουμε να γυρίσουμε
και να πάμε να τον βρούμε.
-Όλα καλά; -Σαν καινούργια.
Εδώ και λίγες μέρες διασχίζουμε το πέρασμα και νιώθω χάλια.
Αλλά σκέφτηκα ότι θα ήταν μια καλή στιγμή για να σας δείξω το σκάφος…
Πάμε εδώ μέσα. Αυτό είναι ένα απ' τα δωμάτια των αγοριών.
Όλα εντάξει, παιδιά;
Εδώ είναι η Τας, που έχει μια πολύ σημαντική δουλειά.
Είναι υπεύθυνη για όλα τα πλάνα.
-Πάει καλά το κατέβασμα; -Μια χαρά.
Πρέπει να κάνω ησυχία εδώ γιατί ο Γουίλ δεν νιώθει
και πάρα πολύ καλά. Πώς είσαι, φίλε;
Δεν είναι καλά. Ας τον αφήσουμε μόνο του.
Έχουμε κάποιο πρόβλημα εδώ!
Θεέ μου.
ΠΕΡΑΣΜΑ ΝΤΡΕΪΚ ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ
Μετά από τέσσερις μέρες στη θάλασσα, παίρνουμε μια γεύση
απ' την Ανταρκτική, το Νησί των Ελεφάντων.
Μας αποζημιώνει μια ένδειξη του ότι ήρθαμε στο σωστό μέρος.
Αυτό το τεράστιο πράγμα είναι η πρώτη μας πτεροφάλαινα.
Για ένα τόσο ογκώδες ζώο,
δεν βλέπουμε και πολύ απ' την επιφάνεια,
γι' αυτό θα πετάξω το drone για να το δούμε καλύτερα. Ωραία.
Αυτή η ομορφιά είναι μια πτεροφάλαινα του Νότιου ωκεανού.
Αυτοί οι 25 μέτρων γίγαντες ζουν έως και 90 χρόνια.
Είναι τεράστιες.
Μια θηλυκή ζυγίζει πάνω από 80 τόνους, όσο περίπου 16 αφρικανικοί ελέφαντες.
Είναι και γρήγορες. Οι πτεροφάλαινες έχουν το σχήμα
τορπίλης, άρα είναι πολύ αεροδυναμικές.
Μπορούν να φτάσουν ταχύτητες έως και 25 μίλια την ώρα.
Αυτές οι φάλαινες εδώ έχουν μια κιτρινο-πορτοκαλί απόχρωση,
που τις κάνει να μοιάζουν κάπως βρόμικες. Κι αυτά είναι διάτομα.
Κάτι μικροσκοπικοί οργανισμοί που βγαίνουν στο δέρμα των φαλαινών.
Ένα απ' τα μεγαλύτερα ανθρώπινα εγκλήματα ενάντια στη φύση
ήταν η θανάτωση 750.000 πτεροφαλαινών πριν η εμπορική φαλαινοθηρία
απαγορευτεί το 1986.
Απ' το χείλος της εξαφάνισης, οι πληθυσμοί φαίνεται να επανέρχονται,
και γι' αυτό είμαστε εδώ τώρα.
24 ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΗ
Πρώτα, πρέπει να βρούμε ένα ασφαλές μέρος για να δέσουμε. Εύκολο να το λες βέβαια.
Το Νησί των Ελεφάντων είναι απόλυτα εκτεθειμένο στις έντονες καταιγίδες
του Νότιου Ωκεανού.
Δεν αργούμε να πάρουμε μια γεύση του τι μπορούμε να περιμένουμε
απ' τον καιρό εδώ.
Ξεκίνησα αυτήν την αποστολή λέγοντας ότι πάμε
στο πιο δύσκολο μέρος για κινηματογράφηση,
αλλά μόνο τώρα που είμαστε εδώ το συνειδητοποιώ!
Θέλω να πω, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα εδώ πέρα.
Θα πρέπει να περιμένουμε εδώ που ρίξαμε άγκυρα
ώσπου να περάσει η καταιγίδα.
Προς το παρόν δεν πάμε πουθενά.
Για να εντοπίσουμε τις φάλαινες, πρέπει να ρωτήσουμε τους επιστήμονες,
να προβλέψουμε πού μπορεί να ψάχνουν για τροφή.
Έχω φέρει το κατάλληλο άτομο για να βοηθήσει,
τον Λι Χίκμοτ, έναν από τους κορυφαίους ειδικούς φαλαινών.
Πού πιστεύεις ότι θα είναι οι βασικές μας περιοχές;
Όπου συγκλίνουν οι ισοβαθείς καμπύλες
είναι τα σημεία που το νερό από πολύ βαθύ
γίνεται γρήγορα πολύ ρηχό.
ΛΙ ΧΙΚΜΟΤ ΒΙΟΛΟΓΟΣ ΦΑΛΑΙΝΩΝ
Εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε.
Ο Λι θεωρεί ότι έχουμε περισσότερες πιθανότητες εδώ,
βορειοδυτικά του νησιού που ο βυθός ξαφνικά χαμηλώνει εκατοντάδες μέτρα,
αφήνοντας έναν απότομο υποθαλάσσιο γκρεμό.
Βαθιά ρεύματα του ωκεανού χτυπούν
πάνω του κι έτσι γυρνούν προς τα πάνω,
κουβαλώντας ουσίες που προσελκύουν μικρά πλάσματα,
κι αυτά μεγαλύτερα κι εκείνα προσελκύουν… Καταλάβατε πώς πάει.
22 ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΗ
Έχοντας κολλήσει δυο μέρες, η θύελλα περνάει
και ανυπομονώ να βγω έξω.
Πρέπει να δοκιμάσουμε το σχέδιο και να βρούμε μερικές φάλαινες
στο μέρος που λέμε Βορειοδυτική Γωνία.
Ξεκινάμε. Μπορεί σήμερα να είναι η μέρα.
Σηκώσαμε τις άγκυρες και φεύγουμε.
Φαίνεται να έχει πολύ αέρα, αλλά πρέπει να πάμε.
Οι συνθήκες μάλλον αλλάζουν κάθε πέντε λεπτά.
Μακάρι να βγουν οι φάλαινες.
Μόλις βγαίνουμε στ' ανοιχτά όμως, πέφτουμε σε τρικυμία.
Σίγουρα δεν είναι ήρεμη, έχουν μείνει πολλά κύματα.
Είναι πρόκληση να βρεις τις φάλαινες μέσα σε αυτά τα κύματα,
αλλά να βγάλεις μετά τη μικρή βάρκα
για να βουτήξεις, και για το drone…
Αυτή θα είναι η πραγματική πρόκληση.
Θα πρέπει να βασιστούμε στο GPS και στο βυθόμετρο
για να μας πάνε στο σωστό μέρος.
Κοιτούσαμε τώρα το βυθόμετρο,
και όσο βγαίνουμε περισσότερο στ' ανοιχτά το βάθος
χαμηλώνει σιγά σιγά.
Και μετά ξαφνικά τα τελευταία λεπτά
άρχισε να πέφτει απότομα,
άρα μάλλον χτυπήσαμε έναν τεράστιο υποθαλάσσιο γκρεμό.
Τώρα θα δούμε αν η θεωρία
για το πού βρίσκεται η τροφή, αληθεύει.
Ακριβώς εκεί.
Υπάρχει όντως κινητικότητα τριγύρω.
Πολλά πουλιά, άλμπατρος, διάφορα θαλασσοπούλια πετάνε τριγύρω.
-Όταν έχει… -Φάλαινες!
Να μια φάλαινα.
Κι άλλο φύσημα εκεί πέρα.
Αρχίζουμε να βλέπουμε τις πρώτες μας φάλαινες.
Δύο.
Μεγάλο χτύπημα.
Βλέπαμε πολλά μικρά ξεχωριστά φυσήματα,
και μετά ξαφνικά εμφανίστηκαν τουλάχιστον δέκα φάλαινες.
Λι, τι πιστεύεις;
Κοιτάξτε πώς ξεφυσούν όλες!
Είναι ανακουφιστικό να το βλέπεις αυτό.
Για πάμε!
Φαίνεται να είμαστε στο σωστό μέρος, αλλά για να το τραβήξω σωστά,
θέλω να χρησιμοποιήσω τις ειδικές μας κάμερες…
Και σίγουρα δεν θα το κάνω τώρα.
Έχει μεγάλη φουρτούνα.
Άρα, φαντάζομαι πως δεν θα μπορέσω να βουτήξω,
ούτε να πετάξω το drone.
Σίγουρα, όμως, έχουμε βρει το σημείο…
Απλώς πρέπει να συνεργαστεί ο καιρός.
Αλλά ο καιρός δεν συνεργάζεται.
Ο αέρας φτάνει τα 65 χλμ. την ώρα και έχει πανύψηλα κύματα.
Οι συνθήκες αλλάζουν εντελώς κάθε λίγες ώρες…
και χειροτερεύουν σε λίγα λεπτά.
Πρέπει να προφυλαχθούμε.
Νιώθω σαν να συνέρχομαι τώρα μετά από μια μεγάλη δόση αδρεναλίνης.
Συνήθως όταν τραβάς την άγρια ζωή,
όλα εξαρτώνται απ' το αν τα ζώα κάνουν αυτό για το οποίο ήρθαμε,
και εδώ είδαμε ότι σίγουρα το κάνουν!
Σήμερα, θεωρητικά, ο καιρός θα μας έκανε τη χάρη,
αλλά χειροτέρευσε τόσο γρήγορα πάλι που τώρα πρέπει να φύγουμε,
και να περιμένουμε να φτιάξει.
Θα πρέπει να έχουμε πολλή τύχη για να έχουμε έστω και μια ευκαιρία
να τα καταφέρουμε.
Τη νύχτα προβλέπεται να ξεσπάσει κι άλλη καταιγίδα,
γι' αυτό πάμε νότια σε ένα νησάκι που λέγεται Γκιμπς.
Ο καπετάνιος λέει ότι εκεί μπορούμε να δέσουμε.
ΝΗΣΟΣ ΓΚΙΜΠΣ
Πρέπει να περιμένουμε τις κατάλληλες συνθήκες
για να ψάξουμε τις φάλαινες.
Μόλις περάσαμε αυτήν τη γωνία και βρήκαμε μια τεράστια αποικία
πιγκουίνων Πυγοσκελίς της Ανταρκτικής, όλοι πάνω σ' αυτήν τη βουνοπλαγιά.
Υπάρχουν και πολλοί μακρονήκτες, οι οποίοι είναι τεράστια,
αρπακτικά πτηνά που ξεσκίζουν μερικούς πιγκουίνους.
Αυτό σημαίνει ότι ίσως έχει κι άλλα αρπακτικά εδώ.
Άρα, είμαστε σε πολύ καλό σημείο για να δούμε τι συμβαίνει.
Πάω προς τη στεριά για να εξερευνήσω αυτήν την απρόσμενη αποικία.
Η παρουσία των πιγκουίνων ίσως μας κατευθύνει προς τις φάλαινες.
Χαρακτηριστικό αυτού τους είδους είναι το μαύρο σημάδι
που έχουν κάτω απ' το σαγόνι τους,
αλλά και η χαρακτηριστική τους τσιρίδα που σου τρυπάει τα αυτιά.
Είναι πολύ κοινωνικά πτηνά και περπατάνε στην ακτή όλα μαζί
για να φτιάξουν τις φωλιές τους.
Μόνο σε μία αποικία έχουν καταγραφεί πάνω από ένα εκατομμύριο ζευγάρια.
Ανεβαίνουν πολύ ψηλά ώστε να φτιάξουν τις φωλιές τους σε σημεία με θέα.
Έχει πάρα πολλούς πιγκουίνους εδώ!
Από όποια κορυφογραμμή και όποια γωνία έχουμε περάσει,
βρίσκουμε συνέχεια κι άλλους πιγκουίνους.
Πρέπει να υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες πτηνά εδώ.
Αυτό δείχνει πόση τροφή πρέπει να υπάρχει
στον ωκεανό για να ταΐζει όλα αυτά τα στόματα.
Δεν υπάρχει καθόλου τροφή στη στεριά, έτσι κάθε πρωί παρατάσσονται
σαν τους εργαζόμενους τις ώρες αιχμής για να πέσουν στο νερό.
Είναι μια υπέροχη σκηνή, γι' αυτό θα εγκατασταθώ στην ακτή.
Αλλά πρέπει να προσέχουμε και τους άλλους της περιοχής.
Μην έχοντας επαφή με θηρευτές στη στεριά και σχεδόν ποτέ με ανθρώπους,
αυτές οι γουνοφόρες φώκιες δεν έχουν αναπτύξει φόβο για τον άνθρωπο.
Ώπα, κάτσε!
Φτάνει ως εδώ. Συνέχισε προς τα εκεί.
Αυτές είναι οι άτακτες. Κάνε πίσω!
Πρέπει να τους θυμίζουμε ότι δεν είμαστε παιχνίδι για μάσημα.
Συνέχισε προς τα κει. Μπράβο. Συνήθως είναι πολύ υπάκουες.
Όταν αυτά τα πιγκουινάκια μπουν σε βαθύτερα νερά,
κυνηγούν την ίδια τροφή με τις φάλαινες.
Το κριλ είναι ένα πολύ μικρό μαλακόστρακο που σχηματίζει σμήνη εκατομμυρίων.
Οι πιγκουίνοι μεταμορφώνονται από άγαρμπα, λυγιστά πτηνά που δεν πετούν…
σε τορπιλοειδείς υποθαλάσσιους νίντζα για να πιάσουν τα κριλ.
Σας είπα ότι ήρθαμε για να τραβήξουμε
μια μεγάλη συγκέντρωση φαλαινών, αλλά όλοι αυτοί οι πιγκουίνοι
και οι φώκιες, παίζουν μεγάλο ρόλο
στο μεγάλο θέαμα του ταΐσματος…
Και επίσης μ' αρέσουν πολύ οι πιγκουίνοι.
Από το drone, η κλίμακα αυτής της εξόδου είναι τρομερά εντυπωσιακή.
Έχουν σκληρή ζωή αυτά τα μικρά πιγκουινάκια.
Δείτε αυτόν τον μικρούλη.
Έχει να αντιμετωπίσει τόσα εμπόδια κάθε πρωί
για να μπει στο νερό.
Και αυτή είναι μόνο η αρχή.
Φαίνονται αγχωμένοι όταν πάνε να μπουν, ίσως παραμονεύει κανένα αρπακτικό
κοντά στα βράχια.
Κανείς δεν θέλει να κάνει την πρώτη κίνηση.
Κλασική συμπεριφορά θηράματος. Είναι πιο ασφαλές αν πάνε μαζί.
Φαίνεται ότι θα το κάνουν! Βουτάνε!
Κοιτούσαμε τους πιγκουίνους που θα βουτούσαν
και έμοιαζαν πολύ αγχωμένοι. Τώρα καταλάβαμε τον λόγο.
Μόλις είδαμε μια φώκια λεοπάρδαλη.
Ναι, εκεί ήταν.
Την έχει στήσει στους πιγκουίνους και περιμένει
να βουτήξουν για να αρπάξει κάποιον.
Η φώκια θα εκμεταλλευτεί το γεγονός
ότι οι πιγκουίνοι απλώς πηδάνε μέσα.
Υπάρχουν πολλά κύματα στη θάλασσα
Για τόσο μεγάλα ζώα, είναι τρομερά ευκίνητα στο νερό.
Τεράστιο κεφάλι, μεγάλα μάτια και δυνατά σαγόνια και δόντια.
Αυτό το θηλυκό μάς κάνει μια φρικιαστική επίδειξη των ικανοτήτων
που την κάνουν τόσο θανάσιμο θηρευτή.
Μοιάζει βάναυσο που το τινάζει έτσι,
αλλά καθώς δεν έχουν πριονωτά δόντια σαν τους καρχαρίες,
είναι ο μόνος τρόπος για να κάνουν την τροφή τους κομματάκια
και να μπορέσουν να την καταπιούν.
Ο καιρός χειροτερεύει ακόμη πιο πολύ,
αλλά μια φώκια λεοπάρδαλη κυνηγός δεν θα χάσει τέτοια ευκαιρία.
Ήρθε η ώρα να ντυθώ και να αντιμετωπίσω τα παγωμένα νερά για πρώτη φορά.
Η προετοιμασία για να τραβήξω υποβρύχια εδώ δεν είναι πολύ διασκεδαστική,
κρυώνω πάρα πολύ. Αλλά πιστεύω ότι θα αξίζει τον κόπο.
Πάμε για το πολύ κρύο τώρα.
Κάνε γρήγορα!
Φοράω στολή υγρού τύπου…
για να είμαι πιο ευκίνητος.
Ακόμη και η πιο χοντρή στολή όμως θα πάρει νερό.
Παγωμένο νερό.
Δεν έχω βουτήξει στην Ανταρκτική,
γι' αυτό είμαι αρκετά αγχωμένος για το πώς θα είναι η πρώτη φορά.
Το 'χεις;
Είναι λίγο τρομακτικό. Το νερό είναι στους μείον ένα βαθμό Κελσίου,
περίπου 30 βαθμούς Φαρενάιτ.
Προσπαθώ να καθησυχαστώ
με τη σκέψη ότι η φώκια λεοπάρδαλη εκ φύσεως δεν κυνηγά ανθρώπους.
Ξέρω επίσης ότι αυτό το θηλυκό μπορεί να μας σκοτώσει πολύ εύκολα
αν το θελήσει.
Το 2003, μια λεοπάρδαλη φώκια παρέσυρε κάτω απ' το νερό, δάγκωσε
και έπνιξε έναν επιστήμονα στην Ανταρκτική.
Με τέτοιο κρύο, έχω περίπου 20 λεπτά πριν η θερμοκρασία τους σώματός μου
αρχίζει να κατεβαίνει επικίνδυνα. Πρέπει να είμαι γρήγορος.
Αυτή είναι η επικίνδυνη ζώνη των πιγκουίνων.
Είναι το σημείο που πηδάνε απ' τον βράχο και μπαίνουν μέσα.
Πετάνε πάνω απ' αυτά τα βράχια με τρελή ταχύτητα για να σιγουρευτούν
ότι φεύγουν απ' την περιοχή το συντομότερο.
Φώκια λεοπάρδαλη.
Αυτό εκεί πέρα…
είναι ο χειρότερος εφιάλτης ενός πιγκουίνου.
Αυτές οι φώκιες λεοπαρδάλεις ζυγίζουν το διπλάσιο από ένα αρσενικό λιοντάρι…
αλλά αυτή μοιάζει πιο πολύ με δράκο.
Είναι τεράστια.
Σταμάτα!
Είναι λίγο επιθετική.
Απλώς πρέπει να την προσέχουμε τώρα.
Είμαστε καλά, αλλά δεν πρέπει να την αφήσουμε να κάνει ζαβολιές.
Ξαναέρχεται.
Όχι! Δεν έχει δαγκώματα.
Σε παρακαλώ, μη γρατζουνίσεις το ωραίο μου θολωτό γυαλί.
Δαγκώνει και ανοίγει το στόμα της, αλλά δεν θέλει να μας φάει,
απλώς προσπαθεί να καταλάβει τι είμαστε
γιατί της είμαστε εντελώς ξένοι.
Μάλλον δεν έχει ξαναδεί άνθρωπο στη ζωή της.
Είναι τόσο πονηρή.
Ξέρει ακριβώς προς τα πού κοιτάμε
κι έρχεται πάντα από πίσω μας.
Βλέπετε πώς εμφανίζεται κι εξαφανίζεται στο νερό,
και κρύβεται στα κύματα και στα βράχια.
Αυτό ήταν αρκετά μεγάλο χτύπημα.
Αγνοεί τους πιγκουίνους και δίνει υπερβολική σημασία σε μας.
Νταν, ώρα να βγούμε έξω.
Ευχαριστώ, φίλε.
Αυτό ήταν τρελό!
Λόγω του χρωματισμού της απέναντι στα βράχια
ΝΤΑΝ ΜΠΙΤΣΑΜ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΣ ΚΑΜΕΡΑΜΑΝ
…και το αεριούχο νερό, οι πιγκουίνοι δεν τη βλέπουν
ώσπου να 'ναι πολύ αργά.
Βρίσκεται στο σωστό σημείο, και μάλλον γι' αυτό
μας την μπήκε γιατί ξέρει ότι είναι στην περιοχή που κυνηγάει,
και δεν θέλει να της την πάρουν οι υπόλοιπες.
Άρα, έφτασε στο σημείο που ήθελε να κυνηγήσει κι άλλο
κι έπρεπε να φύγουμε.
Βγήκαμε τη σωστή στιγμή.
-Ναι, σωστή απόφαση. -Έγινε κάπως περίεργο.
Για τους πιγκουίνους που ξεπερνάνε τη ζώνη θανάτου,
οι αποδώσεις τους βελτιώνονται θεαματικά.
Η ταχύτητα και η ευκινησία τούς βγάζει στα ανοιχτά νερά…
Και μετά είναι ελεύθεροι να πάνε και να κυνηγήσουν τα σμήνη από κριλ
για να τραφούν αυτοί και τα μικρά τους.
18 ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΗ
Πρέπει κι εμείς να κυνηγήσουμε ξανά τα ίδια σμήνη από κριλ.
Αλλά πίσω στη βορειοδυτική γωνία, ο καιρός δεν λέει να καλυτερεύσει.
Ο αέρας αλλάζει συνεχώς κατεύθυνση, κι έτσι πρέπει να συνεχίσουμε να ψάχνουμε
πού θα ρίξουμε άγκυρα, αν θέλουμε να κοιμηθούμε με ασφάλεια.
Κόκαλα από φάλαινες!
Συχνά ξεχνάω ότι στην Ανταρκτική
σημειώθηκε μια απ' τις μεγαλύτερες σφαγές της άγριας ζωής,
αν όχι η μεγαλύτερη στην ιστορία. Εκατομμύρια φάλαινες σφάχτηκαν
για να φτιάξουν μαργαρίνη και σαπούνι με το λίπος τους.
Αυτό πρέπει να είναι απ' τη γνάθο.
Τεράστιο!
Συχνά απογοητεύομαι απ' το πόσο άσχημα έχουμε φερθεί
εμείς οι άνθρωποι, αλλά αφού απαγορεύτηκε η φαλαινοθηρία
τη δεκαετία του '80, οι φάλαινες εδώ άρχισαν
να επιστρέφουν θεαματικά και υπάρχουν αναφορές
για πιο πολλές φάλαινες απ' όσες υπήρξαν, εδώ και δεκαετίες.
Γι' αυτό ήρθαμε εδώ, αυτό ψάχνουμε.
Βλέποντας αυτά τα κόκαλα νιώθω ακόμη πιο αποφασισμένος
να εντοπίσω τη συγκέντρωση,
να ανακαλύψω αν όντως αυτές οι πτεροφάλαινες επιστρέφουν.
14 ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΗ
Ο χρόνος μας τελειώνει.
Αλλά η θάλασσα είναι πιο ήρεμη, ο ουρανός είναι κάπως καθαρός…
και έχουμε πτεροφάλαινες.
Δεν έχουμε τον αριθμό που θέλουμε, αλλά είναι αρκετές ώστε ο βιολόγος Λι
να βάλει δορυφορικές ετικέτες.
Αυτές θα τον βοηθήσουν να καταλάβει τη συμπεριφορά τους,
κι ελπίζω να μας οδηγήσουν στο μεγάλο τάισμα.
Τα στοιχεία που ψάχνουμε είναι κάτι καινούργιο.
Θέλουμε να μάθουμε πού πηγαίνουν
όταν φεύγουν από δω.
Πού ακριβώς μεταναστεύουν; Πού πάνε για να γεννήσουν;
Εγώ θα τις φωτογραφίζω για να δούμε αν έχουν κάποιο ξεχωριστό σημάδι
στην πλάτη ή στο ραχιαίο πτερύγιό τους.
Εντάξει, Ντέιβ, έτοιμος;
Η διαδικασία παρακολούθησης γίνεται υπό αυστηρούς κανόνες
ώστε να μην αγχώσουμε τις φάλαινες.
Με προσοχή.
Πηγαίνει ήρεμα κι ωραία, είναι προσεκτικός ώστε να σιγουρευτεί
ότι το ζώο είναι χαλαρό για να πετύχει τον στόχο του.
Οι ετικέτες δεν κάνουν κακό σε αυτά τα τεράστια ζώα,
αλλά με εκπλήσσει ακόμη η αυτοπειθαρχία του Λι.
Δεν θα ρίξει το βέλος, μέχρι η βολή του να είναι τέλεια.
Θέλαμε λίγο παραπάνω απ' το πτερύγιο εδώ.
Παραλίγο.
-Πραγματικά παραλίγο. -Νόμιζα ότι θα του ρίξεις.
Αυτό είναι.
Είναι πολύ πιο δύσκολο απ' ό,τι περίμενα.
Αυτό είναι, πλησίασε.
Το βελάκι τιτανίου με την ετικέτα πρέπει να μείνει
στη βάση του πτερυγίου και όχι στο σώμα της φάλαινας,
για να μη φύγει όταν βουτάει.
Αυτό είναι, πλησίασε.
Ναι! Μπήκε η ετικέτα. Τέλεια, σας ευχαριστώ πολύ όλους.
Αυτή η ετικέτα θα πρέπει να στέλνει τακτικές αναφορές
για τις κινήσεις της φάλαινας στον συνάδελφο του Λι.
Μόλις έχουμε αυτά τα δεδομένα, ελπίζω να οδηγηθούμε στον στόχο μας.
Μπήκε η ετικέτα.
Τις επόμενες μέρες όμως…
10 ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΗ
…οι συνθήκες χειροτερεύουν.
7 ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΗ
4 ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΗ
Καθώς οι μέρες περνάνε, οι αμφιβολίες μας μεγαλώνουν.
3 ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΗ
Δεν είμαστε πολύ τυχεροί εδώ, απλώς ταλαιπωρούμαστε
μέρα με τη μέρα με τρελό αέρα, βροχή και χιόνι.
Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι θα ηρεμήσει για να τραβήξουμε.
Η πίεση μεγαλώνει.
Αλλά έχουμε μια μικρή ελπίδα.
Μια απ' τις ετικέτες του Λι αναφέρει μεγάλη δραστηριότητα
εκεί κοντά που δέσαμε.
2 ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΗ
Μόλις σηκώσαμε την άγκυρα και για πρώτη φορά εδώ και μέρες,
είναι καθαρός ο καιρός. Δεν έχει ομίχλη, ούτε πολύ αέρα,
έχουμε καλές συνθήκες.
Και ακριβώς στον ορίζοντα,
είναι σαν να πέφτουν βεγγαλικά.
Μοιάζουν σαν μικρά κανόνια που εκρήγνυνται,
αλλά ξέρουμε ότι δεν είναι.
Άρα, θα κατευθυνθούμε ολοταχώς προς αυτήν την κατεύθυνση.
Αυτή είναι η καλύτερη ευκαιρία που έχουμε.
Όλη η προετοιμασία, όλο το ψάξιμο, όλα καταλήγουν σ' αυτό.
Είναι η πιο αγχωτική στιγμή.
Δεν ξέρω πόσους μήνες, ακόμη και χρόνια,
σκεφτόμουν αυτήν τη στιγμή.
Η πίεση μεγαλώνει, πάμε!
Είναι απίστευτο. Έβλεπα πολλές φάλαινες
από την επιφάνεια,
αλλά τώρα το βλέπω απ' τον ουρανό.
Είναι εντυπωσιακό το πόσες είναι. Έχει φάλαινες παντού.
Ο ήλιος φωτίζει τα φυσήματά τους,
και πίσω είναι το Νησί των Ελεφάντων.
Πρέπει να κρατήσουμε τη βάρκα σε ασφαλή απόσταση απ' τη συγκέντρωση,
αλλά με το drone μπορώ να είμαι στην καρδιά της δράσης
και να αποκαλύψω αυτήν την ξεχωριστή τεχνική για να φάνε.
Είναι δίπλα δίπλα, θα πηδήξουν,
επιταχύνουν και πιέζουν με την ουρά τους.
Είναι τρελό!
Τώρα φιλτράρουν άρα στο επάνω σαγόνι τους,
έχουν μεγάλες μπαλένες, είναι σαν μεγάλες τριχωτές πλάκες,
φτιαγμένες από κερατίνη όπως τα νύχια ή τα μαλλιά μας.
Με την ελαστικότητα αυτού του τεράστιου στόματος
και την πελώρια γλώσσα τους, σπρώχνουν το νερό προς τα πίσω
μέσα από τις μπαλένες που λειτουργούν ως σουρωτήρι
για να πιάσουν τα κριλ.
Πρέπει να είναι απ' τις πιο ιδιαίτερες προσαρμογές.
Από ένα λεπτό, αεροδυναμικό σχήμα πυραύλου
μεταμορφώνονται σε ένα γιγάντιο μπαλόνι μέσα σε δευτερόλεπτα.
Αποκλείεται!
Μια μεγάπτερη φάλαινα στη μέση.
Φαίνεται απ' τα θωρακικά της πτερύγια,
γιατί οι πτεροφάλαινες έχουν πιο μικρά.
Νόμιζα ότι αυτή η μεγάπτερη ήταν μικρούλα, αλλά δεν είναι.
Είναι ενήλικη, απλώς οι πτεροφάλαινες
είναι πολύ μεγαλύτερες.
Βλέπετε τα άλμπατρος, τις φάλαινες, τους πιγκουίνους, τις φώκιες,
να έχουν στήσει μια τεράστια γιορτή.
Το να βλέπεις αυτό το θέαμα με το drone είναι κάτι ωραίο.
Είναι εντυπωσιακό λόγω του μεγέθους,
αλλά είσαι αποκομμένος απ' αυτό.
Για να δω πραγματικά τι συμβαίνει,
θα πρέπει να βραχώ.
Ο καιρός στην επιφάνεια έχει βελτιωθεί,
αλλά η θάλασσα είναι παγωμένη και τα κύματα πάνε προς το χειρότερο.
Προσοχή.
Μόλις βουτήξουμε, θα μας χτυπήσουν δυνατά ρεύματα
που αναδύονται από κάτω.
Αυτό είναι το πιο επικίνδυνο σημείο της αποστολής.
Τώρα θα βουτήξουμε στα σοβαρά.
Είμαστε στα ανοιχτά με κύματα, θα πρέπει να τα πάμε τέλεια.
Το πιο επικίνδυνο εδώ είναι να χαθείς, γι' αυτό ο Κάλουμ
θα σημαδεύει πού είμαι εγώ και ο Νταν.
Γι' αυτό το χαζό πορτοκαλί καπέλο,
για να φαίνεται.
-Είσαι σκληρός. -Ναι, αλλά είναι αλήθεια.
Οι φάλαινες είναι έξυπνες,
αλλά θα τους νοιάζει να φάνε γι' αυτό θα πρέπει να έχουμε τον νου μας.
Οι πτεροφάλαινες προστατεύονται και υπάρχουν αυστηροί κανόνες
όταν τις πλησιάζεις.
Πρέπει να πάρουμε σωστή θέση και να έρθουν αυτές σε μας.
Αλλά δεν είναι πολύ εύκολο όταν κινούνται τόσο γρήγορα και βουτάνε τόσο βαθιά.
Δύτες στο νερό.
Κάτω απ' το νερό, ο ωκεανός μοιάζει ακόμη πιο αχανής και άδειος.
Πρέπει να διαβάζεις τις ενδείξεις για να κατευθυνθείς σωστά.
Και μαντέψτε ποιος θα μας δείξει τον δρόμο.
Οι φίλοι μας οι πιγκουίνοι είναι ειδικοί στον εντοπισμό των κριλ.
Από κάτω μας, ένα τεράστιο κοπάδι ενός σπάνιου είδους βακαλάου
ξεπροβάλλει απ' τα βάθη για να πάει στη γιορτή.
Και τα κριλ σχηματίζουν σμήνη ξανά.
Από πάνω οι πτεροφάλαινες μοιάζουν αρκετά μεγάλες, αλλά από κάτω
είναι απλώς τεράστιες.
Μετά από τόσο ψάξιμο,
σχεδόν δεν πιστεύω ότι έχω μια δίπλα μου.
Είναι ταπεινωτικό να σκέφτεσαι ότι μπορούν να ζήσουν 90 χρόνια,
και ότι αυτή εδώ η φάλαινα μπορεί να ζούσε κατά τη φαλαινοθηρία,
όταν οι άνθρωποι έσφαζαν το είδος της…
Αλλά δεν νιώθω εχθρικότητα…
μόνο περιέργεια.
Με κάθε πήδημα, κάθε φάλαινα αρπάζει μια ποσότητα νερού και κριλ
ίσα με ένα σχολικό λεωφορείο.
Για λίγο, γίνεται διπλάσια σε μέγεθος.
Η πτεροφάλαινα μπορεί να παγιδεύσει 10.000 κριλ με μια χαψιά,
και να καταπιεί μέχρι και δύο τόνους τη μέρα.
Χρειάζονται τρομερή ποσότητα ενέργειας για να τροφοδοτήσουν ένα τόσο μεγάλο σώμα.
Ήταν φοβερό. Απ' το πουθενά, μια τεράστια πτεροφάλαινα…
Προφανώς μόλις είχε φάει, και έσκασε δίπλα μας
με το στόμα της εντελώς φουσκωμένο. Ήταν πελώριο.
Και μετά πέρασε από δίπλα μας και σκεφτόμουν,
ότι θα περνούσε και η ουρά της,
αλλά έκανε δέκα ώρες να περάσει.
Φαίνονται μεγάλες απ' τη βάρκα,
κι απ' το drone επίσης, αλλά είναι σε άλλο επίπεδο
όταν είναι λίγα μέτρα μακριά και εντελώς φουσκωμένες…
Το πιο αστείο είναι όταν κοιτάς πάνω για να δεις πού είναι ο Κάλουμ
και τον βλέπεις περιτριγυρισμένο από μακρονήκτες και άλμπατρος,
να υποθέτουν ότι είναι κάτι νεκρό που μπορούν να φάνε στην επιφάνεια.
Δεν ήταν πολύ ευχάριστο.
Καθώς περνά η μέρα, προς μεγάλη μας έκπληξη,
συνεχίζουν να πληθαίνουν.
Ευχαριστώ.
Δεν έχω δει κάτι πιο εντυπωσιακό σε οθόνη.
Για κάθε φάλαινα που βλέπουμε στην επιφάνεια,
πρέπει να υπάρχουν άλλες τρεις τουλάχιστον από κάτω.
Είναι δύσκολο να αντιληφθείς ότι έχουμε σφάξει 750.000 πτεροφάλαινες,
οδηγώντας το είδος στα όρια της εξαφάνισης.
Όταν το ξέρεις αυτό, το θέαμα αποκτά ακόμη πιο πολύ νόημα και δύναμη.
Και το πιο σημαντικό, νέα έρευνα έχει δείξει
τον ζωτικό ρόλο που παίζουν στη δέσμευση και την ανακύκλωση του άνθρακα.
Οι πληθυσμοί φαλαινών που ευδοκιμούν επιφέρουν τεράστια οφέλη
όχι μόνο σ' αυτά τα απομακρυσμένα νερά, αλλά και σε όλο τον πλανήτη.
Από αυτά τα πλάνα, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι πάνω από 300 φάλαινες
τρεφόταν σ' αυτήν τη συγκέντρωση.
Είναι η μεγαλύτερη γνωστή συνάθροιση από πτεροφάλαινες που έχει τραβηχτεί ποτέ.
Είναι πολύ συγκινητικό γιατί ξέρω ότι είμαι πολύ τυχερός
και γυρίζω όλο τον κόσμο για να τραβήξω την άγρια ζωή,
αλλά όπου κι αν έχω πάει ως τώρα,
η άγρια ζωή είναι σε μειονεκτική θέση.
Αυτό το μέρος, όμως, είναι διαφορετικό. Κοιτάξτε το.
Αυτό συμβαίνει όταν φροντίζεις την άγρια ζωή.
Όταν της δίνεις την ευκαιρία, επιστρέφει σε απίστευτη κλίμακα.
Αυτήν τη μέρα δεν θα την ξεχάσω σύντομα.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ…
Μέχρι την αποστολή μας, κανείς δεν ήξερε πού ακριβώς
πήγαιναν οι πτεροφάλαινες αφότου έτρωγαν απ' τα νερά της Ανταρκτικής.
Αλλά οι φάλαινες στις οποίες μπήκε η ετικέτα στην ταινία εντοπίστηκαν
για πρώτη φορά στη δυτική ακτή της Νοτίου Αμερικής.
Μήπως πάνε για να αναπαραχθούν;
Δυστυχώς οι ετικέτες έπαψαν να μεταδίδουν,
και παραμένει ένα μυστήριο ώσπου να διεξαχθεί περαιτέρω έρευνα.
Υποτιτλισμός: Ελισσάβετ Σίκαλου