GIBBS ADASI ANTARKTİKA
HAVA: 2°C / 35F DENİZ: -1,7°C / 29F
Dalgıçlar suda, dalgıçlar suda.
Burası tehlikeli bölge, avcıların yaşadığı yerler.
Pars foku! Pars foku!
Dur, hayır! Isırmak yok!
Hayır!
Şimdi biraz dikkatli olmalıyız.
Hazır mısın?
Ben Bertie. Benim işim hayvanları çekmek…
Böyle bir kovalamaca sık görülmez.
…ve işimi çok ciddiye alıyorum.
Penguenleri çekmeye çalışıyorum! Al, kaçırdım işte!
Evet, bu çok yakındı.
Hızla değişen dünyamızdan vahşi yaşam hikâyeleri anlatmak istiyorum.
Büyük bir çatlama sesi gibiydi bu!
Bunlar da benim maceralarım.
BERTIE GREGORY ILE VAHŞİ YAŞAM
İNGİLTERE
İngiltere’deki evimden 15.000 km uzağa
dünyanın en soğuk kıtasına gidiyorum.
ANTARKTİKA
Antarktika'ya kadar geldik!
Dünyanın sonundaki şu devasa buzul dağlara bakın.
Aman tanrım!
Buradaki buz gibi sular, sıra dışı hayvanlara ev sahipliği yapıyor.
Ben de dünyamızdaki en büyüklerden bir tanesini çekmek için
buraya geldim.
Devasa oluklu balina…
Bir şehirlerarası otobüsün iki katı boyda ve tamamen dolu bir uçak kadar ağır…
Dünyadaki okyanuslarda binlerce kilometre boyunca geziyorlar.
Ticari balina avcılığı sebebiyle yıllarca avlanarak tükenmenin eşiğine geldiler.
Hâlâ da nesli tehlikedeki hayvanlar arasındalar.
Ama son birkaç yılda bilim insanları
Antarktika'daki bir adada çok sayıda oluklu balinanın toplandığını keşfetti.
Ben de dünyanın en büyüğü olan bu toplantıyı hem su üzerinde
hem de su altında çekmek istiyorum.
Bu yolculukta muhteşem başka hayvanlar da göreceğimize eminim.
Antarktika'da çekim yapmak en iyi zamanlarda bile aşırı zor.
Buz gibi sular, uluyan rüzgâr…
Ama çekmek istediğimiz balina toplanması bir dağın altında
korunaklı ve hoş bir koyda gerçekleşmiyor.
Okyanusun en zorlu bölgelerinden birinde gerçekleşiyor.
Güney Okyanusu'nda korunacak bir yer yok. Saatte 110 km hıza ulaşan rüzgârlar
ve 20 metreye kadar yükselen dalgalar var.
Sular da donma noktasının sadece biraz üzerinde.
İnsanlar bu suda birkaç dakikadan fazla hayatta kalamaz.
Ayrıca bir şey daha var.
Antarktik'te kış gelmek üzere.
Yani burada geçireceğimiz her gün daha soğuk, daha karanlık, daha fırtınalı…
…ve daha tehlikeli olacak.
Kaptanımız 28 gün içerisinde buradan ayrılmamız gerektiğini söyledi.
SON 28 GÜN
Süremiz başladı.
Başarıya giden yol, yiyecek zincirinden geçiyor.
Okyanus çok büyük ama yiyeceklerini bulabilirsek
balinaları da bulabiliriz.
İlk büyük ipucumuz penguenler.
Aynı yemeği yiyorlar.
Bir penguen kolonisiyle karşılaşmak bambaşka bir şey.
İnsanın tüm duyuları adeta saldırıya uğruyor.
Gürültülü, çok kötü kokuyor ve çok fazla şey yaşanıyor.
Bu penguenler taşlara bayılıyor.
Bayılıyorlar!
Antarktika çok buzlu olduğu için bu penguenler yuva yapacak taşlar arıyor.
Buldukları taşlarla yuvalarını inşa ediyorlar.
Burada bir çiftin etrafa koşuşturduğunu görüyorsunuz.
Taşları alıp yuvalarına götürüyorlar.
İşte geliyor bu… Bakın bir taş alacak.
Aferin, çok güzel bir taş buldun.
Yuvasına geri dönüyor.
Asıl amacımız devasa balina toplantısını bulmak olsa da
buradaki tüm hayvanlar, bu sakallı penguenler,
bu kolonide etrafta koşuşturan Antarktik tüylü fokları
ve diğer hepsi denizin içinde birlikte avlanıyor olacak.
Antarktika devasa hayvanları çekmek için harika bir yer olabilir
ama buraya rahatlıkla gelip kayıt tuşuna basamıyorsun.
Giriş ücretini ödemen gerekiyor.
Bu da dünyadaki en tehlikeli sulardan birinden geçmek demek.
Güney Amerika ve Antarktika arasındaki
Drake Boğazı.
5 GÜN ÖNCE
800 km'yi bulan vahşi ve öngörülemeyen bir okyanus.
Bizimkinden çok daha büyük sayısız gemi hiçbir iz bırakmadan
bu sularda kayboldu.
Kaptanımız Ben Wallis için en basit işler bile
hayati tehlike teşkil ediyor.
Ben'in direkteki bir ampulü değiştirmesi gerekiyor.
Bu işin en kötü yanı teknenin altında hissedilen bir dalganın
direğin tepesinde çok daha fena sallaması!
Böyle dalgalarla ve donma noktasının biraz üstündeki su sıcaklığı
suya düşen herhangi bir kişinin hayatta kalamayacağı
anlamına geliyor.
Tekneyi döndürüp onları bulacak
vaktimiz olmaz.
Hey!
-Tamam mıdır? -Yeni gibi oldu.
Birkaç gündür boğazdan geçiyoruz ve çok iyi hissetmiyorum.
Ama küçük bir tekne turu için iyi bir zaman olduğuna karar verdim.
Önce şuraya bakalım. Bizimkilerin odalarından biri.
İyi misiniz millet?
Burada da Tash var. Onun görevi çok önemli.
Tüm görüntülerden o sorumlu.
-İndirme iyi gidiyor mu? -Evet, harika.
Burada biraz yavaş olalım çünkü Will
pek iyi hissetmiyor.
Nasılsın?
Yok, iyi değilmiş. Onu rahat bırakalım.
Ve… evet, hareketlenme var!
Tanrım.
DRAKE BOĞAZI ANTARKTİKA
Denizde geçen dört günden sonra Antarktika'yla tanışıyoruz:
Fil Adası.
Ve doğru yere geldiğimizi gösteren bir işaretle karşılaşıyoruz.
Oradaki dev bir oluklu balina. İlk oluklu balinamız.
Bu kadar devasa bir hayvana göre
suyun dışından bedeni çok belli olmuyor.
Bu yüzden dronu hazırlayıp daha iyi bir göz atacağım.
Bu güzellik bir güney oluklu balinası.
Bu 25 metrelik devler 90 yıla kadar yaşayabiliyor.
Çok büyükler.
Büyük bir dişi 80 tondan büyük olabiliyor. Bu da yaklaşık 16 Afrika fili eder.
Ayrıca hızlılar da. Bu oluklu balinaların şekli
hızlanmaya elverişli bir torpidoya benziyor.
Saatte 40 km hıza kadar çıkabiliyorlar.
Antarktika'daki bu balinaların sarı-turuncu gibi bir rengi var.
Biraz kirli gibi duruyorlar. Şunlar da diyatomeler.
Balinaların derisinde yaşayan mikroskobik organizmalar.
İnsanlığın doğaya karşı işlediği en büyük suçlardan biri olarak
1986 yılında ticari balina avcılığı yasaklanmadan önce
bir milyon oluklu balinanın dörtte üçü öldürüldü.
Nesilleri tükenmeye çok yakındı ama şu anda sayıları biraz toparladı.
Biz de bu yüzden buradayız.
SON 24 GÜN
İlk işimiz demir atacak güvenli bir yer bulmak.
Söylemesi kolay tabii.
Elephant Adası, Güney Okyanusu'nun vahşi fırtınalarına karşı
korumasız bir yerde.
Buradaki havanın neye benzediğini öğrenmemiz çok vakit almadı.
Bu göreve başlarken, dünyada çekim yapmanın
en zor olduğu yerlerden birine geldiğimizi söyledim.
Ama artık buraya geldik ve söylediğim şeyin
ne demek olduğunu şimdi anlıyorum.
Bu havada hiçbir şey yapamıyoruz.
Bu fırtına geçip gidene kadar
burada beklemek zorundayız.
Şimdilik hiçbir yere gitmiyoruz.
Balinaları takip etmek istiyorsak bilime başvurarak
yiyeceklerin toplanacağı yerleri bulmalıyız.
Bu iş için tam da adamını yanımda getirdim.
Leigh Hickmott, dünya çapında bir balina uzmanı.
Sence ana bölgelerimiz nereler olacak?
İzobatların nerede birbirlerine yaklaştığını görebiliyoruz.
Bu, çok derindeki suların hızlı bir şekilde
sığ sulara yükselmesi oluyor.
LEIGH HICKMOTT BALİNA BİYOLOĞU
Bizim de bu bölgelere odaklanmamız lazım.
Leigh en iyi şansımızın burası olduğunu düşünüyor.
Adanın kuzey batısında denizin tabanı bir anda onlarca metre alçalıyor
ve su altında dik bir uçurum oluşturuyor.
Derin okyanus akıntıları
bu uçuruma çarparak yukarı yükseliyor
ve küçük canlıları buraya çeken besinleri taşıyor.
Küçük canlılar da büyük canlıları buraya çekiyor ve öyle devam ediyor.
SON 22 GÜN
İki gün olduğumuz yerde bekledikten sonra fırtına geçti.
Başlamak için sabırsızlanıyorum.
Planımızı test etmemiz, Kuzey Batı Köşesi dediğimiz bölgede
birkaç balina bulmamız gerekli.
Hadi, başlıyoruz. Büyük gün bugün olabilir.
Demir aldık ve yola çıkıyoruz.
Burası epey rüzgârlı görünüyor ama denemeden başaramayız.
Hava koşulları da beş dakikada bir değişiyor gibi.
Umarım balinalar buralardadır.
Kıyıdan uzaklaştığımız an fırtınalı bir denize açılıyoruz.
Denize pek düz diyemeyiz, epey bir sallıyor.
Bu dalgalı denizde balinaları bulmak zaten zor,
bir de üzerine dalmak ve dronları göndermek için
küçük botu indirmemiz gerekiyor.
Yani, evet. Epey zor bir iş olacak.
Doğru bölgeye gidebilmek için GPS'imize
ve derinlikölçere güveneceğiz.
Derinlikölçere bakıyorduk
ve kıyıdan uzaklaştığımızdan beri
derinlik yavaş yavaş artıyordu.
Ama birkaç dakika önce bir anda
büyük bir hızla artmaya başladı.
Yani herhalde o su altı uçurumuna geldik.
Balina yiyecekleriyle ilgili teorimiz
işe yarayacak mı öğrenme zamanı geldi.
Orada.
Etrafta çok hareketlilik var.
Bir sürü albatros ve alaca fırtına kuşları etrafta geziyor.
-Kuşlar… -Balinalar geldi!
Bir balina var!
Bir püskürtme daha, güzel.
İlk balinalarımızı görmeye başladık.
İki.
Evet, büyük bir atlayış.
Vay canına.
Bir sürü ayrı ayrı püskürtme görüyorduk
ve bir anda en azından on balina birden belirdi.
Değil mi Leigh? Sence kaç?
Şu püskürtmelere de bakın!
Bunu görmek iyi geldi.
Başlıyoruz!
Doğru yerdeyiz gibi görünüyor ama bunu doğru düzgün çekmek için
özel kameralarımızın hepsini kullanmak istiyorum.
Ve şu anda bunu yapmıyoruz.
Hava çok sert.
Yani, sanırım ne suya girebileceğim
ne de dronu uçurabileceğim.
Ama doğru yeri bulduğumuza eminim.
Şimdi biraz da havanın yardım etmesi lazım.
Ama hava hiç yardımcı olmadı.
Saat 65 km hıza varan rüzgârlar ve devasa dalgalar oluştu.
Birkaç saatte bir hava tamamen değişebiliyor.
Ve dakikalar içinde bozabiliyor.
Sığınak bulmaya gitmek zorunda kaldık.
Böylesine büyük bir adrenalin patlamasından sonra sakinleşmeye başladım.
Normalde vahşi doğada çekim yaparken
asıl soru hayvanların istediğiniz şeyi yapıp yapmayacağı olur
ama burada hayvanlar tam olarak istediğimiz şeyi yapıyordu.
Bugün hava çok kötü olmayacaktı
ama bir anda dönüverdi ve kaçmak zorunda kaldık.
Tekrar fırsat kovalayacağız.
Tekrar bir şans elde edeceksek
çok fazla şeyin rast gitmesi gerekecek.
Bu gece bir fırtına daha bekliyoruz.
Bu yüzden güneyde Gibbs adındaki bir adaya doğru gidiyoruz.
Kaptanımız orada güvenle demir atabileceğimizi düşünüyor.
GIBBS ADASI
Saklanıp tekrar balina aramaya çıkmak için uygun koşulların
oluşmasını bekleyeceğiz.
Bu köşeyi döndüğümüzde gerçekten devasa bir
sakallı penguen sürüsünün şu dağın kenarında toplandığını gördük.
Ayrıca sayısız dev fırtına kuşu da var.
Bu avcı ve leşçil büyük kuşlar, bazı penguenleri yakalamış.
Bu, burada başka avcılar da olabileceğini gösteriyor.
Özetle burası olan biteni izlemek için güzel bir nokta olabilir gibi duruyor.
Bu beklenmedik penguen kolonisini incelemek için kıyıya çıkıyorum.
Buradaki varlıkları bizi balinalara götüren bir ipucu olabilir.
Sakallı penguenlerin isimleri çenelerindeki siyah çizgiden geliyor.
Bir diğer isimleri de taş kıran penguenler.
Sebebi de bu kulak tırmalayan çığlıkları.
Yuva kurmak için kıyılarda çok büyük sayılarda toplanan
sosyal kuşlar bunlar.
Bir kolonide bir milyondan fazla üreyen çift görüldüğü oldu.
Yuvalarının güzel bir manzarası olması için oldukça uğraşıyorlar.
Burada çok fazla penguen var!
Geçtiğimiz her tepeden, döndüğümüz her köşeden sonra
daha da fazla sakallı penguenle karşılaşıyoruz.
Burada on binlerce kuş var herhalde.
Bu da bize okyanusta bu kadar hayvanı besleyecek
yiyecek olduğunu gösteriyor.
Karada bu penguenler için yiyecek bir şey olmadığından
her sabah suya girmek için sıraya giriyorlar.
Bu muhteşem bir manzara için kıyı şeridine kurulacağım.
Ama buradaki diğer hayvanlara da dikkat etmemiz gerekiyor.
Karada hiç doğal avcı olmadığından ve neredeyse hiç insan görmediklerinden
bu Antarktik kürklü fokları insanlara karşı bir korku geliştirmemiş.
Tamam, tamam, dur!
Bu yeterince yakın. Hadi, git buradan.
Bunlar yaramaz olanlar. Hop, geri git!
Onlara bizim diş çiğneme oyuncağı olmadığımızı hatırlatmak gerekiyor.
Devam et, yürü. Aferin. Genelde laftan anlıyorlar.
Bu sakallı penguenler derin sulara vardığında
balinalarla aynı yiyeceği avlıyorlar.
Karidese benzeyen, milyonlarcası bir arada gezen kabuklu hayvan kriller.
Krilleri yakalamak için, bu hantal, paytak ve uçamayan penguenler
torpidoya benzeyen su altı ninjalarına dönüşüyor.
Buraya kocaman bir balina toplantısını
çekmek için geldik ama bu penguenler ve kürklü foklar da
aradığımız büyük beslenme merasiminde
önemli bir rol oynuyor.
Ayrıca penguenleri gerçekten çok seviyorum.
Drondan bakınca bu yolculuğun boyutları inanılmaz görünüyor.
Bu penguenlerin buradaki yaşamları oldukça zor.
Şu minik olana bakın, gidiyor.
Her sabah bir sürü engeli aşmaları gerekiyor.
Sadece suya girebilmek için.
Ve bu daha işlerin başlangıcı.
Suya girmekte epey çekingen davranıyorlar, etrafta sığ kayalıkların orada
avcılar olabilir.
Kimse ilk hamleyi yapmak istemiyor.
Klasik av davranışı. Ne kadar kalabalık, o kadar iyi.
Sanırım atlamaya başlayacaklar.
Başlıyorlar.
Şu suya giren penguenleri izliyorduk
ve epey endişeli görünüyorlardı.
Neden olduğunu da şimdi anladık.
Kocaman bir pars fokunun kafası gözüktü.
Evet, tam oradaydı.
Kayaların orada penguenlerin suya inmesini bekliyor.
Aralarından birini kapabilmek için.
Pars foku, penguenlerin
suya atladığı anı kullanmak istiyor.
Çok fazla dalga var, köpük var.
Böylesine büyük bir hayvana göre suyun içinde çok çevikler.
Kocaman kafası, büyük gözleri ve çok güçlü çenesi ve dişleri var.
Bu yetişkin dişi, onu bu kadar ölümcül bir avcı kılan
becerilerini sergiliyor bize.
Avını öyle sallamak biraz canice görünebilir
ama köpek balıklarındaki gibi tırtıklı dişlere sahip değiller.
Avlarını yutabilecekleri parçalara ayırmalarının
tek yolu bu.
Hava bozmaya başlıyor.
Av peşindeki bir pars foku kaçırılmayacak kadar büyük bir fırsat ama.
Bu yüzden giyinip ilk defa buzlu sulara girmenin zamanı geldi.
Burada su altında çekim yapmak için hazırlanmak pek eğlenceli değil.
İnsan çok üşüyor ama buna değeceğini düşünüyorum.
Şimdi de en soğuk kısmı.
Hızlı ol, hızlı.
Islak dalış elbisesi kullanıyorum.
Kuru olanlara kıyasla daha çevik olabilmek için.
Ama en kalın ıslak dalış elbisesi bile su alır.
Buz gibi bir su…
Daha önce Antarktika'da dalmadım.
Bu yüzden suya girdiğimiz o ilk andan biraz çekiniyorum.
Aldın mı?
Bu, biraz korkutucu.
Su, -1 santigrat derece.
Yani yaklaşık 30 fahrenhayt.
Biraz rahatlamak için kendime
insanların, pars foklarının doğal avları arasında olmadığını hatırlatıyorum.
Ama tabii bu dişinin isterse bizi kolaylıkla öldürebileceğini de biliyorum.
2003 yılında bir bilim insanı, Antarktik'te bir pars foku tarafından
su altına çekildi, ısırıldı ve boğuldu.
Bu soğukta, vücut ısım tehlikeli seviyelere düşmeden önce
dalacak yaklaşık 20 dakikam var.
Hızlı olmam gerekecek.
Burası penguenlerin tehlike bölgesi.
Kayalardan atlayıp suya girdikleri yer.
Bu bölgeden bir an önce çıkabilmek için
kayalardan yüksek hızla suya atlıyorlar.
Pars foku, pars foku!
Oradaki arkadaş...
...bir penguenin en büyük kâbusu.
Vay canına.
Bu pars fokları, yetişkin bir aslanın iki katı ağırlığa ulaşabiliyor.
Ama buradan daha çok bir ejderhaya benziyor.
Kocamanmış.
Yapma!
Biraz meraklıymış.
Şimdi burada dikkatli olmalıyız.
İyi durumdayız ama yaramazlık yapmasına izin veremeyiz.
Geri geliyor.
Hayır! Isırmak yok.
Lütfen cam küremi çizme.
Tüm bu merak ve ısırma çabası bizi yemek için değil.
Sadece ne olduğumuzu anlamaya çalışıyor.
Çünkü ona tamamen yabancıyız.
Bu dişinin hayatında insan gördüğünü sanmıyorum.
Çok da sinsi.
Ne tarafa baktığımızı çok iyi anlıyor
ve hep arkamızdan geliyor.
Dalgaları ve kayaları kullanarak köpüklerin arasında
bir anda kayboluyor ve geri beliriyor.
Tamam, bu hamle fazla oldu.
Artık penguenleri görmezden gelip dikkatini daha çok bize yöneltiyor.
Dan, sudan çıkma zamanı.
Teşekkürler.
Çılgıncaydı!
Doğal rengini kullanarak kayaların ve köpüren suyun…
DAN BEECHAM SU ALTI KAMERAMANI
…arasında saklanıyor.
Penguenler de çok geç olana kadar fark edemiyor.
Yani doğru bir yerde duruyor.
Bizimle uğraşması da muhtemelen bu yüzdendi.
Çünkü orası çok iyi bir av noktası ve onu diğer pars foklarından savunuyor.
Herhalde avlanmaya devam etmek istiyordu ve bu da bizim gitme zamanımız demek.
Bence tam vaktinde çıktık.
-Evet, iyi karardı. -İşler biraz ilginçleşiyordu.
Av bölgesinden geçebilen penguenlerinse
şansları oldukça artıyor.
Hızları ve çeviklikleri onlara açık suda büyük avantaj sağlıyor.
Böylece kıyıdan uzaklaşıp kendilerini ve yavrularını doyuracak
kril sürülerini avlayabiliyorlar.
SON 18 GÜN
Bizim de aynı kril sürülerini avlamaya geri dönmemiz gerekiyor.
Ama kuzey batı köşesinde hava bize hiç iyi davranmıyor.
Rüzgâr sürekli yön değiştiriyor.
Bu yüzden, gece uyuyabilmek istiyorsak demir atacak bir yer bulmalıyız.
Vay canına!
Şu balina kemiklerine bakın.
Bazen Antarktika'da
en büyük vahşi yaşam katliamının yaşandığını unutuyorum.
Hatta tarihteki en büyük olabilir.
Milyonlarca balina
margarin ve sabun yapılmak üzere yağları için katledildi.
Bu sanırım çene kemiği.
Kocaman!
İnsanoğlunun ne kadar kötü şeyler yaptığını
hatırladıkça üzülüyorum. Ama 80'li yıllarda ticari balina avcılığı
yasaklandığından beri buradaki balinaların sayısında
tekrar büyük bir artış başladı ve raporlara göre
bu sularda, on yıllardır görülmemiş miktarda balina bir araya geliyor.
Burada olma sebebimiz de bu, onları arıyoruz.
Bu kemikleri bulmak balina toplantısını bulma isteğimi
iyice arttırdı.
Oluklu balinaların gerçekten de dönüp dönmediğini görmek istiyorum.
SON 14 GÜN
Zamanımız azalıyor.
Deniz daha düz, hava da daha açık gibi.
Ve burada oluklu balinalar var.
Tam olarak aradığımız buluşma değil ama balina biyoloğu Leigh'nin
takip cihazı takması için yeterli.
Bu cihazlar, hayvanların davranışını anlamasına...
...ve umarım bizim de beslenme buluşmasını bulmamıza yardım edecek.
Toplamak istediğimiz veriler yepyeni şeyler.
Bu hayvanlar buradan ayrılınca nereye gidiyor öğrenmek istiyoruz.
Göç rotaları neler? Nerede doğum yapıyorlar?
Benim işim kimlik fotoğrafı çekmek olacak.
Balinanın sırtında veya sırt yüzgecinde
ayırt edilebilir bir işaret var mı diye bakacağız.
Tamamdır Dave, hazır mısın?
Bu takip cihazlarını takma sürecinde çok katı kurallar var.
Balinaları gereksiz strese sokmamak için.
Yavaşça.
Yavaş yavaş, sakince ilerleyerek hayvanın da sakin ve rahat
olduğuna emin olacak.
Temiz bir atış yapmak istiyor.
Takip cihazları bu devasa hayvanlara zarar vermiyor.
Yine de Leigh'nin iradesine hayran kaldım.
Mükemmel anı bulana kadar dartı ateşlemeyecek.
Yüzgecin biraz daha görünmesi lazımdı.
Bu çok yakındı.
-Evet, çok yakındı. -Atışı yapacaksın sandım.
Geliyor.
Bu beklediğimden çok daha zor bir iş çıktı.
Evet, iyice yaklaşalım.
Uydu takip cihazını taşıyan titanyum dartın
balinanın bedenine değil, yüzgecin dibine takılması gerek.
Yoksa balina suya daldığında takılı kalamaz.
Evet, yaklaşalım.
Evet! Cihaz takıldı. Hepinize çok teşekkür ederim.
Bu cihaz, balinanın hareketiyle ilgili verileri düzenli olarak
Leigh'nin Almanya'daki çalışma arkadaşına gönderecek.
Bu veri bize ulaştığında da bizi hedefimize yaklaştıracağını umuyorum.
Cihaz takıldı.
Ama önümüzdeki birkaç günde…
SON 10 GÜN
…koşullar kötüleşmeye devam etti.
SON 7 GÜN
SON 4 GÜN
Günler geçtikçe şüphe tohumları da yeşermeye başlıyor.
SON 3 GÜN
Şansımız hiç yaver gitmiyor.
Her geçen gün deli gibi rüzgâr, yağmur ve karla karşılaşıyoruz.
Hava asla çekim yapabileceğimiz kadar sakinleşmeyecek gibi duruyor.
Baskıyı hissediyoruz.
Ama hâlâ ufak bir umut ışığı var.
Leigh'nin uydu takip cihazlarından biri demir attığımız yerin yakınlarında
balinalar olduğunu söylüyor.
SON 2 GÜN
Az önce demir aldık ve günlerdir ilk defa
hava açık, sis yok ve rüzgâr da çok sert değil.
Koşullar uygun.
Ve doğrudan önümüzde, ufukta
minik patlamalar görebiliyorum.
Patlayan toplar gibi görünüyorlar.
Ama ne olduklarını biliyoruz.
Biz de tam gaz oraya doğru ilerliyoruz.
İşte bu, aradığımız fırsat geldi.
Bütün hazırlık, arama süreci, her şey bu an içindi.
Artık en gergin noktaya geldik.
Kaç aydır, hatta kaç yıldır
bu anı düşünüyorum bilmiyorum.
Vaktimiz azaldı, hadi!
Bu inanılmaz! Yüzeyden bakınca epey bir balina
görünüyordu.
Ama şimdi yukarıdan bakınca
akıl almaz bir boyuttalar, her yerde balina var.
Püskürttükleri suya güneş vuruyor
ve arkada da Elephant Adası var.
Tekneyi topluluktan belirli bir uzaklıkta tutmamız lazım
ama dronu kullanarak olayların tam ortasına dalabilir
ve bu muhteşem beslenme tekniğini gösterebilirim.
Yan yan gidiyorlar, hamle yapacaklar.
Hızlanıyorlar, büyük bir kuyruk darbesi…
Çok çılgın!
Şu an süzgeç hareketi yapıyorlar. Çenelerinin üst kısmında
balina çubuğu denen büyük plakalar var.
Saçlarımız ve tırnaklarımız gibi keratinden yapılma.
Kocaman ağızlarının esnekliğini
ve devasa dillerini kullanarak suları o balina çubuklarından
dışarı doğru itiyorlar. Onlar da süzgeç görevi görerek
krilleri yakalıyor.
Bu, dünya üzerindeki en sıra dışı adaptasyonlardan biri olabilir.
Birkaç saniye içerisinde ince, düz, roket gibi bir yapıdan
devasa bir balona dönüşebiliyorlar.
Yok artık!
Orada bir de kambur balina var.
Kocaman göğüs yüzgeçlerinden anlaşılabiliyorlar.
Oluklu balinalarda bunlar çok daha küçük oluyor.
Bu kambur balinanın bir yavru olduğunu sanmıştım ama değilmiş.
Tamamen erişkin ama oluklu balinalar
o kadar büyük ki…
Albatrosları, balinaları, penguenleri ve pars foklarını görebiliyoruz.
Adeta devasa bir ziyafet çekiyorlar.
Bu balina gösterisini dronla izlemek güzel bir şey.
Gerçekten muhteşem, olayın boyutu anlaşılıyor.
Ama çok uzaktayız, samimi bir ortam yok.
Bu yüzden, gerçekte olan biteni görmek için...
...suya girmemiz gerek.
Evet, yüzeydeki hava biraz toparladı
ama deniz hâlâ dondurucu soğuklukta ve dalgalar da artıyor.
Dikkat.
Suya girdikten sonra, dipten gelen güçlü akıntılar
doğrudan üzerimize gelecek.
Bu görevin en tehlikeli anı.
Artık şimdi ciddi dalıyoruz.
Açık denizdeyiz, çok dalgalı.
Dikkatli olmamız gerek.
En büyük tehlikelerden biri kaybolmak.
Dostumuz Calum
Dan ve benim su altındaki yerimizi işaretleyecek.
Bu yüzden o salak turuncu şapkası var.
Görülmesi kolay olsun diye.
-Sert oldu. -Evet, ama doğru.
Bu balinalar büyük, zeki hayvanlar.
Ama beslenmekle meşgul olduklarından
kendimize dikkat etmeliyiz.
Oluklu balinalar yasalarla korunuyor ve onlara yaklaşma konusunda
kurallar çok katı.
Doğru bir pozisyon bulup onların bize gelmesini bekleyeceğiz.
Tabii sudaki hızları ve çok derinlere dalmaları işleri kolaylaştırmıyor.
Dalgıçlar suda, dalgıçlar suda.
Suyun altında, okyanus daha da büyük ve boş görünüyor.
Doğru yeri bulabilmek için ipuçlarını okuyabilmek gerekiyor.
Ve tahmin edin kim bize yolu göstermeye geldi.
Sakallı penguen dostlarımız krilleri takip etmekte ustalar.
Altımızda, nadir görülen alacalı kaya balıklarının devasa bir sürüsü var.
Derinliklerden çıkıp ziyafete katılmaya gelmişler.
Ardından kriller tekrar bir araya geliyor.
Yukarıdan oldukça büyük görünüyorlar ama oluklu balinalar suyun altında
muazzam boyutlardalar.
Bunca uzun bir arayıştan sonra
bir tanesinin yanında durduğuma inanamıyorum.
Bu balinaların 90 yıl yaşayabildiğini düşününce insan utanıyor.
Bu hayvan, balinaları avladığımız dönemden beri yaşıyor olabilir.
İnsanların, türdeşlerini katlettiği zamanlardan beri…
Ama bir düşmanlık sezemiyorum.
Yalnızca merak…
Balinalar her bir hamleyle, bir okul otobüsü kadar
su ve krili ağzında topluyor.
Kısa bir süreliğine hacmi iki katına çıkıyor.
Oluklu balinalar tek bir lokmayla 10.000 krili yakalayabiliyor
ve günde iki ton kadarını yutabiliyor.
O koca vücutları hareket ettirmek için çok büyük miktarlarda enerji gerekiyor.
Bu inanılmazdı. Bir anda dev bir oluklu balina…
Yemeğini yemiş, doğrudan yanımdan geçti.
Ağzı tamamen şişmiş haldeydi. Ağzının ne kadar büyüdüğünü gördüm.
Sonra yanımdan geçmeye başladı ben de kendi kendime,
"Kuyruğu da gelecek, kuyruğu da gelecek!" diyordum.
Yanımdan geçmesi o kadar uzun sürdü ki…
Tamam, balinalar tekneden ve drondan
bakınca çok büyükler ama birkaç metre öteden görünce
bambaşka bir şey oluyor, tamamen şişmiş halleri hele…
En komik şeyse, Calum nerede diye baktığımda
etrafını bir sürü albatros ve dev fırtına kuşunun sardığını gördüm.
Herhalde ölüp yüzeye vurmuş, yiyebilecekleri bir şey sandılar onu.
Çok eğlenceli bir yer değildi.
Öğleden sonra devam ederken bizi şaşırtan bir şekilde
balina sayısı artmaya devam etti.
Teşekkür ederim.
Daha önce herhangi bir ekranda bu kadar muhteşem bir şey görmemiştim.
Yüzeyde görebildiğimiz her bir balina için
altlarından en az üçer tane daha var.
750 bin oluklu balinayı katlettiğimize inanmak biraz zor.
Türü, tükenmenin eşiğine sürükledik.
Ama bunu bilmek, bu sahneyi daha da muhteşem kılıyor.
Daha da önemlisi, yakın zamandaki araştırmalara göre
bu devler, karbonun yakalanmasında
ve geri dönüştürülmesinde büyük rol oynuyor.
Güçlü bir balina popülasyonu sadece bu açık denizlere değil,
dünyanın tamamına benzersiz bir katkı sağlıyor.
Bilim insanları bu görüntülere bakarak bu buluşmada 300'den fazla balinanın
beslendiğini tahmin ediyor.
Bugüne kadar kaydedilmiş en büyük oluklu balina toplantısı.
Biraz da duygulanıyorum çünkü tüm dünyayı gezerek
vahşi doğadaki muhteşem manzaraları çekebilecek kadar şanslıyım.
Ama bu sıralar nereye gidersem
vahşi yaşamın düzelmeye başladığını görüyorum.
Ama burası bambaşka bir şey, baksanıza.
Vahşi doğaya iyi baktığınızda böyle oluyor işte.
Bir şans tanıdığınızda akıl almaz bir ölçekte düzelmeye başlıyor.
Bu, hayatım boyunca unutmayacağım bir gün.
GÜNCELLEME…
Yaptığımız yolculuğa kadar kimse oluklu balinaların
Antarktik'te beslendikten sonra tam olarak nereye gittiğini bilmiyordu.
Ama burada takip cihazı yerleştirdiğimiz balinaların
ilk defa Güney Amerika'nın batı kıyısına göç ettiği tespit edildi.
Üremek için oraya gidiyor olabilirler mi?
Maalesef cihazların sinyali kesildi.
Daha fazla araştırma yapılana dek de bunu kesin olarak bilmemiz mümkün olmayacak.
Alt yazı çevirmeni: Efe Kalfaoğlu