Tak gorąco tu jeszcze nie było.
Pogoda nas nie rozpieszcza. Jestem spocony i cuchnę.
Niestety lwy zajęły ostatni skrawek cienia
w całej okolicy, więc zostaje nam
smażenie się w słońcu.
Ale jeśli nagranie tych scen
nie wymagałoby wysiłku,
to przy starcie nie byłoby takich emocji.
A wszyscy koledzy...
smacznie śpią.
Hej, lwy się obudziły!
Gotowi?
Jestem Bertie.
Zajmuję się filmowaniem zwierząt...
Niecodzienny pościg.
...i całkowicie się temu poświęcam.
Nagrywam tu pingwiny.
Przegapiłem.
Było blisko.
Snuję opowieści przyrodnicze w zmieniającym się świecie.
Usłyszałem ogromne pęknięcie!
Oto moje przygody.
BERTIE GREGORY ODKRYWA ŚWIAT
Wyruszam z Anglii do Parku Narodowego Południowej Luangwy
w samym sercu Zambii.
To jedno z ostatnich siedlisk lwów w Afryce.
No to jedziemy!
Słońce wyziera znad horyzontu.
Jedziemy nad Luangwę i liczymy,
że odbędzie się tam epicki pojedynek dwóch gladiatorów.
Żyje tu ponad trzydzieści stad lwów oraz tysiące bawołów.
Ekscytuje i jednocześnie stresuje mnie to,
że zwierzęta nie czytają scenariusza, więc nie wiadomo, co się wydarzy.
By było trudniej, mierzę się również z czasem.
Mam tylko trzydzieści dni.
30 DNI
Poświęciliśmy sporo czasu na planowanie i przygotowania,
a teraz mamy tylko miesiąc, by sfilmować lwy.
Do dzieła!
Jest ze mną świetny zespół.
Trafiliśmy na odpowiednie warunki.
Nie padało tu od pół roku,
więc rzeka jest jedynym źródłem wody dla lwów i bawołów.
Musimy znaleźć miejsce, gdzie na siebie wpadną.
Pomoże nam w tym dron,
dzięki któremu zbadamy okolice rzeki,
nie płosząc przy tym zwierząt.
Nie widzę lwów ani bawołów,
ale jest tu mnóstwo innych zwierząt.
Gromadka impali
oraz słoni, które chcą się napoić.
O tej porze roku każdy dzień
kręci się wokół wypadów nad rzekę.
To jedyne miejsce,
w którym jest woda.
Ale nadchodzi pora deszczowa i gdy zacznie padać,
rzeka nie będzie już tak oblegana.
Musimy znaleźć lwy i bawoły, zanim przestaną tu przychodzić.
Rzeka w granicach parku ma niemalże 200 kilometrów długości.
Najpierw przeszukam 8-kilometrowy odcinek.
Wybiorę taki z plażami, na których bawoły mogą pić wodę
oraz przy których rosną drzewa dające schronienie lwom.
Jednak tutejszy teren robi wszystko, by popsuć nam plany.
Na początek kolce.
Złapaliśmy kapcia, więc na chybcika
zmieniamy oponę.
Przesadziłem z tym „my”. Tylko Kevin się stara.
28 DNI DO KOŃCA
Potem owady.
Mamy pszczeli kłopot.
Może łyczka?
To nie są zwykłe pszczoły,
tylko pszczoły zabójcy.
Ciągle coś przykuwa moją uwagę.
26 DNI DO KOŃCA
Warto rozglądać się tu po drzewach.
Można na przykład wypatrzeć lamparta.
Za każdym zakrętem czekają niespodzianki.
Hipcio na drodze.
24 DNI DO KOŃCA
Zajmuje nam to dłużej, niż myślałem.
Ale zbieramy tropy.
Dobry znak. Są tu ślady lwów.
Te wielkie zostawił hipcio, a dalej...
Gdzie one są? Dobra, tutaj.
Ten się nada. Duży odcisk zostawiony przez lwa.
Widać palce i poduszkę.
Kierował się na wprost.
Czyli jesteśmy na dobrej drodze.
Zostaje nam odpalić auto i szybko je znaleźć.
Na widok tych śladów mocniej zabiło mi serce.
Szukamy stada godnego walki z bawołami.
Po sześciu dniach poszukiwań, szczęście się do nas uśmiechnęło.
Duża gromadka lwów.
Chyba znaleźliśmy nasze stado.
Na razie wylegują się w cieniu pod drzewem.
Co najmniej jeden młodociany samiec.
Jest też wiele krzepkich samic w najlepszej formie.
Wyglądają jakby stoczyli ciężką walkę.
Z bliska widzę wszystkie szczegóły ich fizjonomii.
Tej rozbójniczce z blizną obok pyska nadam ksywkę Warga.
Ona na pewno walczyła z bawołem.
Słyszysz?
Kolejny lew.
Słychać zawodzenie.
Wydają ten dźwięk tylko, gdy rodzą młode
albo wołają członków stada.
Kręcimy.
Nie ruszajcie się.
Są takie słodkie.
Inne lwy mają miny typu:
„Co to, u licha, jest?”.
Warga jest niewzruszona.
Pewnie jest ciotką tych młodych.
Trzy nowe mordki do wykarmienia
będą odpowiednią motywacją do zapolowania na bawoły.
Ciężko się od nich oderwać,
ale musimy przetestować sprzęt i dopiąć nasz plan.
Zbiera się na deszcz, więc musimy się spieszyć.
Pokażę Samowi,
drugiemu kamerzyście, swoje pomysły.
Lwy polują w sposób skoordynowany.
My też tak musimy.
By uchwycić walkę, musimy kręcić
z różnych ujęć, jak podczas meczu.
Kamera Sama ma zaawansowane funkcje stabilizacji obrazu,
więc może kręcić nawet w trakcie jazdy po nierównym podłożu.
- Wygląda jak scena. - Racja.
Weź.
Będziemy działać razem w niespotykany sposób.
Moją tajną bronią jest dron.
Lecimy z koksem.
Rzadko zdarzało mi się latać w tak trudnych warunkach.
Mimo to dron jest cichszy i zwinniejszy
niż dwutonowe pojazdy.
Jak daleko są, Bert?
Są za tym wąwozem.
My będziemy tu, a wy tam.
Nagrywanie przemieszczających się lwów będzie próbą generalną.
Boję się tędy latać dronem,
ale kadry są ekstra.
Sam nagrywa,
jadąc równo z nimi
i mając drzewa na pierwszym planie.
Jest i Warga. Naprawdę silna z niej kotka.
Ma też niczego sobie wsparcie.
Doliczyłem się ich
łącznie aż osiem.
Sporo gęb do wykarmienia.
Dlatego polują na tak duże zwierzęta, jak bawoły.
Inaczej nie byliby w stanie wykarmić całego stada.
Są... naprawdę imponujące.
Znaleźliśmy idealne stado.
Czas rozważyć opcje.
Lwy mają schronienie w postaci hebanowego lasku,
skąd widzą rzekę, więc mogą przyczaić się na swoje ofiary.
Wciąż jednak nie znaleźliśmy bawołów.
Na północ stąd jest miejsce, które wygląda obiecująco,
więc tam się udamy.
20 DNI DO KOŃCA
Jesteście gotowi?
Tak, czekamy na George'a.
Dobrze to wygląda.
Wielkie stado bawołów.
Przyjąłem.
Jest lepiej,
niż myślałem.
Zobaczę z drona, z jak dużym stadem mamy do czynienia.
Okazuje się, że jest ogromne.
Spójrzcie tylko, przybywa ich coraz więcej.
Widok z drona pozwala mi przyjrzeć się im z innej perspektywy.
Są zwarte.
Panuje tu określony porządek.
Chronią swoje bezbronne młode, trzymając je pośrodku.
Na samym przodzie idą zwiadowcy, którzy kierują stadem.
Pewnie widzieli już kilka lwich zasadzek.
Patrząc na ten czarny mur pełen rogów,
nie powiedziałbyś, że masz do czynienia z roślinożercami.
Przypominają armię maszerującą na bój.
Są naprawdę ogromne.
Największe samce ważą prawie 700 kilogramów.
Są też na tyle silne, że potrafią
wyrzucić dorosłego lwa na trzy metry w górę.
Właśnie to chcieliśmy zobaczyć, oto nasz gladiator.
Jeśli uda nam się
na czas trafić w miejsce ich potyczki,
to czeka nas spektakl.
Znaleźliśmy już drapieżców i ich ofiary,
więc pora szykować plan.
Bawoły są oddalone o osiem kilometrów od lwów,
ale idą w dobrym kierunku, więc szanse na spotkanie są duże.
To lwy zaatakują pierwsze, więc będziemy się ich trzymać.
Czas na grę... w oczekiwanie.
16 DNI DO KOŃCA
Jest coraz bardziej gorąco, a w powietrzu wyczuwa się wilgoć.
To znak, że nadciągają zapowiadane deszcze.
Gdy przyjdą, zwierzęta nie będą potrzebowały już tej rzeki.
Oznacza to koniec gry.
Tak gorąco tu jeszcze nie było.
TEMPERATURA: 35°C
Pogoda nas nie rozpieszcza. Jestem spocony i cuchnę.
Niestety lwy zajęły ostatni skrawek cienia
w całej okolicy, więc zostaje nam
smażenie się w słońcu.
Trzeba sobie ciągle powtarzać,
że właśnie to oczekiwanie zadecyduje o niezwykłości spektaklu.
Jeśli nagranie tych scen nie wymagałoby wysiłku,
to przy starcie nie byłoby takich emocji.
Jeśli wystartują.
Teraz ciężko uwierzyć, żeby coś miało się wydarzyć.
A wszyscy koledzy...
smacznie śpią.
Nie mogę ruszać lwów,
ale spróbuję zażartować sobie z mojej ekipy.
Hej, lwy się obudziły!
Okrutny żart,
ale przynajmniej jesteśmy gotowi,
by działać.
Zatrzymaj się przy tym pawianie.
Wypatrzył lwy i teraz informuje o tym wszystkich wokół.
Zbliża się grupka impali.
Ta jedna mnie wyczaiła
i woła na alarm.
Impale wiedzą o tym, że tam czekają lwy,
a mimo to wciąż idą w ich kierunku.
Tak bardzo potrzebna jest im woda,
że przechodzą obok lwów, będąc świadome niebezpieczeństwa.
Nie zatrzymują się.
Jestem pewien, że lwy zaraz ruszą.
Dlaczego lwy nie zaatakowały?
Mają stado impali tuż przed nosem.
Przerzucę się na drona.
Mama z cielątkiem.
Warga je wypatrzyła.
Zaczyna się.
Choć to nie było nasze widowiskowe polowanie na bawoły,
to wiele się nauczyłem.
Stado impali szło obok lwów, a ja dziwiłem się, czemu ich nie atakują.
Ale gdy pojawiła się mama z młodym, obrały sobie je na cel,
a złapanie ich nie stanowiło dla lwów wysiłku.
Takie cielątko to dla nich jedynie przekąska,
więc niedługo znów będą polować.
Ich przynętą jest rzeka opływająca lasek z trzech stron.
Wybrały tę konkretną stronę,
bo wiatr wiejący ze wschodu nie kieruje ich zapachu ku zwierzętom.
Lwy wybrały sobie
świetne miejsce obserwacji ofiar.
Widzą zwierzęta przychodzące
do wodopoju.
Wyglądają na wychudzone.
Pozostaje nam jedynie czekać.
Pogoń za impalami nie trwała długo.
Gdy przyjdą tu bawoły, atak nastąpi szybko.
Musimy monitorować sytuację.
Odsyłam najlepszych tropicieli,
by mieli oko na stado bawołów.
Są od nas oddalone o pięć kilometrów.
Nie możemy się oddalać od lwów,
więc sprawdzę, co słychać u ich młodych.
Są w ruchu, bo inaczej roztaczałyby zbyt intensywny zapach.
Ich mama nie chce, by przyciągnął on hieny.
Możliwe, że przyniosła je tu w swojej paszczy,
ale teraz chodzą już samodzielnie.
Wygląda to na zabawę,
ale tak naprawdę wyrabiają sobie dzięki niej siłę.
Są w ambitnej łowieckiej rodzinie, więc przyda im się taki trening.
Cieszy nas, że mama przyprowadziła ich nad rzekę,
bo tu polują one na bawoły.
Może to oznaczać, że będzie to dla lwów
nowe miejsce na wypoczynek.
Będę je teraz obserwował,
by dobrze poznać ich zwyczaje.
12 DNI DO KOŃCA
Zaczyna się robić ciekawie, bo na imprezkę właśnie przyszły samce.
Są o wiele większe i silniejsze od samic.
Co jakiś czas obraca głowę
i nas obserwuje.
Czujesz, jakby zaglądał ci w duszę.
Będą ogromnym wzmocnieniem dla stada.
Teraz dorwą każdą ofiarę.
Może się zrobić ciekawie.
Nadchodzi stado słoni.
Widać je przez drzewa.
Kręcą się w kółko, ale jak zechcą
udać się nad rzekę,
mogą mieć niespodziankę, ale na razie
tylko ociężale wleką się przed siebie.
Jest i młode!
Warga na razie nie reaguje,
ale na pewno
już upatrzyła sobie to słoniątko.
Widziałem, jak lew atakuje słonia. Tutaj też się na to zanosi.
Zawróciły i idą tutaj.
Chyba jest wnerwiona.
Zobaczyła je.
Ciężko o stabilny obraz, bo serce chce mi wyskoczyć z piersi.
Lwy się wystraszyły.
Wycofują się.
Spójrzcie tylko!
To jeden z samców. Nawet one są przeganiane.
Byliśmy świadkami ciekawego zjawiska.
Lwy potrafią powalić wielkie zwierzęta,
takie jak bawoły czy słonie,
a jednak w ciągu dnia, gdy w grę wchodzi woda,
to słonie rządzą w okolicy.
Lwy zostały przegonione, ale raczej nie udały się daleko stąd.
Jedziemy do ich siedliska.
Przyjechałem na plażę, na której lwy spędziły ostatnie kilka dni,
ale ślad po nich zaginął.
Gdy wydaje ci się, że zaczynasz rozumieć ich zwyczaje,
sprowadzają cię na ziemię i mówią:
„Nic o nas nie wiesz”.
Wracamy więc
do punktu wyjścia.
Trzeba je szybko znaleźć.
Dostaliśmy cynk, że bawoły są blisko.
Napięcie wisi w powietrzu.
Gdy lwy nie chcą być wypatrzone,
potrafią wtopić się w otoczenie.
Znaleźliśmy je dopiero o zmierzchu.
Gdy mieliśmy już stąd jechać,
nagle się ożywiły i zaczęły się przemieszać.
Wyglądają...
niezwykle.
Idzie Warga.
A wraz z nią cała rodzinka.
Są gotowi, by dać czadu.
Myślę, że wyczuwają bawoły i kierują się
w stronę rzeki.
Szkoda, że nie zrobiły tego wcześniej.
Czuję irytację, bo wygląda na to,
że lada moment rozpoczną łowy,
a my nie możemy filmować po zmierzchu.
Czas ucieka i nasze szanse na nagranie polowania maleją.
9 DNI DO KOŃCA
Poranek nie ma dla nas dobrych wieści.
Okazało się, że lwy
coś już zabiły.
To pewnie bawół, więc spóźniliśmy się.
Jest nawet gorzej.
Drużyna Sama znalazła drugie ciało.
Lwy są szczęśliwe, bo mają pożywienie.
Za to my nie tylko przegapiliśmy polowanie,
ale długo teraz poczekamy, bo najadły się do syta.
Moja strategia zakładała, że lwy muszą być głodne,
a skoro w ciągu nocy zabiły dwa bawoły,
to dziś już nie zapolują.
Zamiast rozpamiętywać porażkę,
poznam tajniki ochrony tego terenu przed wyniszczeniem.
Lwy wyglądają na niepokonane, lecz utrata siedlisk, kłusownictwo i łowiectwo,
skierowały ich na skraj wymarcia.
By chronić osobniki w parku,
część lwów ma założone obroże lokalizacyjne.
Dwa sygnały znaczą, że połączyła się z satelitą...
ZAMBIJSKI PROGRAM OCHRONY MIĘSOŻERCÓW
...i będzie już działać.
Thandi tu dowodzi.
Śledzenie zwierząt pozwala nam na chronienie ich
przed wpadaniem do pułapek rozstawianych przez myśliwych,
które są śmiertelnie niebezpieczne.
Lwy to zwierzęta stadne.
Udają się wszędzie tam, gdzie ich przywódca,
więc tylko jemu zakładamy obrożę,
ale tak naprawdę monitorujemy całe stado.
Jest ze mną dr Mwamba Sichande,
który wyjaśni mi rolę obroży.
Jeden, drugi, trzeci, czwarty, piąty, szósty, siódmy – sporo lwów!
Mwamba i Henry wybierają jednego,
którego uśpią, by założyć mu obrożę.
Mwamba trafił ją precyzyjnie tuż nad barkiem.
Jak długo poczekamy na efekty?
Pięć, dziesięć minut.
Im dłuższe otumanienie zwierzęcia, tym większe
ryzyko komplikacji, więc muszą działać szybko.
Filmowanie lwów to jedno.
- Daj rękawice. - Dobra.
Ale jeszcze nigdy nie byłem tak blisko nich.
Dopasowujemy obrożę.
Muszę trzymać jej głowę, która sporo waży.
Zbierając dane, takie jak DNA,
badacze porównują ze sobą lwy,
którym założono obrożę.
Sto dwa centymetry i jeden milimetr.
To jej przednie pazury.
Super.
Patrz, jaki ten jest wielki.
- Ma gdzieś tyle! - Tak, jest ogromny.
Uzębienie w porządku.
Jest jeszcze młoda. Jej zęby wyglądają na zdrowe.
Minęły już około 43, 44 minuty od wstrzyknięcia środka.
- Lepiej zwiać, zanim się obudzi. - Oczywiście.
Ruszamy.
Obroże ocaliły przed pułapkami 47 lwów,
które spłodziły łącznie 217 młodych.
Schodzi ze mnie adrenalina po tak bliskim spotkaniu.
Pomyśleć, że w idealnym świecie
obroże nie byłyby potrzebne.
Teraz jednak mogą ocalić im życie.
To coś wyjątkowego.
Teraz jeszcze bardziej chcę wytropić
nasze stado.
Jeśli przyjdą ulewy, to pozamiatane.
Mam nadzieję, że lwy już strawiły swoją wczorajszą ucztę.
6 DNI DO KOŃCA
Lwy znów tropią.
Wyraźnie coś namierzyły.
Zmierzają wprost w te zarośla.
Musimy je wyprzedzić i sprawdzić,
co takiego wypatrzyły.
Nie ma przed nimi zwierząt.
Przyjąłem.
Zaczyna wiać.
Lwy już nie polują,
tylko włóczą się, poszukując schronienia.
Straciły z oczu zwierzynę, którą tropiły.
Spoczną w cieniu rozłożystego drzewa.
Powinniśmy wziąć z nich przykład.
Aplikacje pogodowe
słabo tu działają, więc skorzystam z drona.
Widać ścianę deszczu.
Wracam stamtąd.
Przeraziłem się.
Jestem Brytyjczykiem, więc mżawka mi niestraszna,
ale afrykańskie burze to już inna para kaloszy.
Uruchamiam tryb sportowy!
Liczymy na kilka ujęć z wózka.
- Nagrać lwy w deszczu? - Tak.
- To jest nasz cel? - Tak jest.
Filmowanie lwów w takiej burzy to obłęd, ale kamery sobie poradzą.
Albo i nie.
Zaczyna padać.
Nasze pojazdy mają chronić przed upałami,
a nie ulewami.
Jeśli nie przestanie padać, nici z nagrywania.
Ciężko mi znaleźć jakieś pozytywy, ale spróbuję.
Powoli przestaje padać.
Grunt jest na tyle suchy, że może wchłonie sporą część
wody stojącej w kałużach.
Bawoły będą więc musiały
poszukać innego źródła.
Mam nadzieję, że za kilka dni będzie już sucho i znowu...
Grzmot. Znowu zaczną się przemieszczać.
Jednak kończy nam się czas.
Musimy zdążyć, zanim zaczną się prawdziwe ulewy,
które popsują nam plany.
Znów wyszło słońce.
Chyba podzielają moją radość z tego,
że nie jest już tak upalnie.
Deszcz obniżył temperaturę, więc przyszedł czas na relaks i zabawę.
Deszcz nie zrobił na lwach żadnego wrażenia,
ale nam utrudni śledzenie ich.
- Taplamy się w kałużach. - Kto by pomyślał,
że wystarczy jedna króciutka ulewa,
by gleba z suchej i koszmarnie wyboistej
zmieniła się w mokrą i koszmarnie śliską.
Jeśli jeszcze trochę popada, te drogi staną się nieprzejezdne.
Nawet wiedząc, gdzie są lwy i bawoły,
nie damy rady do nich dotrzeć.
- Mam rację, Kevin? - Owszem.
Cieszę się, że burza już przeszła,
ale nie podobają mi się jej skutki.
Wystarczyły dwa dni słońca, by ziemia stwardniała,
co jeszcze bardziej utrudnia poszukiwanie lwów i bawołów.
4 DNI DO KOŃCA
Wymarzona droga, Kevin!
W tej czarnej glebie potworzyły się
wielkie kratery.
Ślady słoni i hipopotamów
zamieniły się w twardą skamielinę,
tworząc w tym miejscu
najgorszą drogę na świecie.
Koleiny utrudniają też podróż drugim samochodem,
w którym są Sam i Adrian.
Super. Spróbuję tu zacisnąć.
Jechaliśmy przez wyboistą drogę
i wypadł nam wkręt ze spodu.
Kamera warta pół miliona funtów trzyma się teraz na dwóch śrubkach.
Musimy pomyśleć, w jaki sposób można to naprawić.
Improwizując.
Nawet stara sznurówka może się przydać.
Choć wygląda to tandetnie.
Musimy...
przypalić końcówki.
- Masz zapalniczkę? - Nie, ale mam krzesiwo.
Odchody słonia w sam raz nadadzą się jako paliwo.
Pełno w nich trawy.
Bardzo ładnie pachnie.
Naprawimy kamerę dzięki kupie.
- Uda się? - Tak, bo się trzyma.
Oby się pospieszyli, bo nad rzeką zaraz zacznie się akcja.
Przyszły bawoły i lwy, a naszych wciąż nie ma.
Słyszysz mnie?
Słyszę.
Gdzie jesteście?
Zmierzamy na miejsce, zatrzymały nas kłopoty techniczne.
Bawoły już piją, więc szybko.
Przyjąłem. Gaz do dechy.
To może być chwila, na którą czekaliśmy.
Bawoły kierują się
w stronę lwów.
Tygodnie oczekiwań
w ciągłym skwarze...
i w stresie, by uwiecznić
ten jeden kwadrans, co mnie przeraża.
Zbliża się chwila prawdy.
Lwy poczekają, aż bawoły się napiją.
Kilogramy wody sprawią, że staną się one ociężałe.
Dobrze to wygląda.
Akcja obejmie spory obszar.
Będę nagrywał dronem,
a ekipa Sama zbliży się do nich.
Już prawie jesteśmy.
Kręcę bawoły,
które piją wodę nad brzegiem rzeki.
Liczę na to, że bawoły przejdą
tuż obok nas.
Lwy czekają na parowie i widzę stąd,
że jest ich chyba czwórka, ale może być więcej.
Z naszego miejsca widać sporo lwów po prawej stronie.
Co teraz robią?
Samice idą w stronę bawołów.
Samce się nie ruszają.
Pierwsza samica jest dorosła, druga również.
Wygląda na to, że one będą przewodzić.
Bawoły kończą się nawadniać.
Przywódcy stada kierują się w górę plaży.
Gdy lwica tak się skrada,
jej celem jest zabicie ofiary.
Wyglądają na bardzo pewne siebie.
Mimo że idą wprost na tę ogromną czarną ścianę,
zachowują spokój.
Widzę pierwsze rogi.
Taktyka lwów się sprawdza. Bawoły mogą iść tylko w jedną stronę.
Atakują lwy.
Spójrzcie!
Nacierają.
Bawoły przebiegają obok lwów.
Jeden z nich padł.
Złapały go.
Jednak się uwolnił!
- Idą po następnego. - Dwa na jednego.
Mają go i pewnie już nie wypuszczą.
Wydostał się.
Jak to zrobił?
Pokonał dwa lwy.
Ten w pojedynkę atakuje cielaka.
Nie widzę innych lwów, a bawoły ratują młodego.
Lew uczepił się tego cielaka i myślałem, że to koniec,
ale reszta stada zdołała go przegonić.
Robią odwrót.
A lwy idą tuż za nimi.
Włączają turbo.
Co za prędkość!
Ledwo wyhamował.
Lwy muszą schwytać jakiegoś marudera.
Bawołom to się nie podoba. Obracają się w kierunku lwów!
Wyskakują pojedynczo,
by mierzyć się z lwami.
Bawół prawie go złapał!
Dostał kopa w pysk.
To chyba koniec. Lwy nie dały rady, mimo że było ich tak wiele.
Udało wam się złapać ostrość?
Mam nadzieję, bo to było coś niesamowitego,
przebywać wśród stada, a jak widok z góry?
Czułem się, jakbym oglądał coś zabronionego.
Niestety żadnego nie schwytali.
Pocę się, siedząc w aucie.
Nie wyobrażam sobie, jak męczący był taki pościg.
Dlaczego nie spróbujesz?
Podziękuję.
Miałem szczęście obserwować wiele polowań zwierząt,
ale nigdy nie widziałem,
by ofiara była tak agresywna wobec drapieżcy.
Trzęsę się.
Plan lwów się nie powiódł,
za to nasz wręcz przeciwnie.
Przy pomocy szczęścia i wielu kamer, uchwyciliśmy cienką linię
dzielącą sukces od porażki.
Zwierzętom z obu stad groziła śmierć.
Nie sądziłem, że bawoły się postawią.
Współpracowały nawet lepiej niż lwy.
Dzięki temu miały nad nimi przewagę.
Jeszcze bardziej szanuję to stado lwów.
Nie panują w tym środowisku i nie dostają nic na tacy.
Muszą wykazać się takim wysiłkiem, jak cała reszta.
Po spędzeniu miesiąca w lwim towarzystwie,
czuję do nich wielki podziw.
Liczę, że będą miały
warunki do rozwoju.
Widzieliśmy tu wcześniej lwy,
więc może się pojawią.
Słyszeliśmy szum w krzakach i myślałem,
że to żołny latają i łapią owady.
Ale... widzę teraz malutki ogon.
To młode z innego stada. Są nawet mniejsze i młodsze.
Ten ledwo umie chodzić. Ciągle się potyka.
Przyroda jest obłędna. Myślisz, że wiesz o niej wszystko,
a ona ciągle podsuwa ci takie perełki.
Wszystko, co widzieliśmy, od ataku lwów na bawoły,
przez młode z tego i tamtego stada, sprawia, że robi się przykro,
gdy pomyślimy, jak wiele zagraża lwom w Afryce.
Zostało ich około 20 tysięcy.
Dopiero ostatnio dowiedziałem się,
że w Afryce jest mniej lwów od nosorożców.
Ufam, że dzięki tym wspaniałym osobom, którym pomagaliśmy,
lwy nie będą
wpadały w pułapki
oraz unikną innych zagrożeń.
Przekonaliśmy się tutaj, że lwy sobie poradzą.
Będą miały mnóstwo młodych
i stoczą wiele epickich pojedynków z bawołami.
AKTUALIZACJA...
Sygnał z obroży, którą zakładaliśmy, przestał się poruszać.
Po przybyciu na miejsce okazało się,
że jedna z samic zaplątała się w sidła z drutu.
Ledwo żyła.
Dzięki obroży udało się wyplątać ją z sideł
i opatrzeć rany, nim puszczono ją wolno.
Napisy: Piotr Stefanowski