Ik kam de big blue uit op zoek naar een zeldzame…
…super pod van 5.000 spinnerdolfijnen.
Er is veel activiteit aan de oppervlakte.
Vogels verzamelen op het water. Kijk nou eens.
Dit is episch.
Het is een grote school lantaarnvissen. Hun lievelingsgerecht.
Maar waar zijn ze?
Kijk. Daar zijn de dolfijnen.
Ze komen. We hebben een grote verrassing.
Ben je klaar?
Ik ben Bertie. Dieren filmen is wat ik doe…
Zo'n jacht zie je niet vaak.
…en ik neem het heel serieus.
Ik probeer pinguïns te filmen. En ik heb het gemist.
Dat was wel heel dicht.
Ik vertel verhalen over de dierenwereld in een snel veranderende wereld.
Dat klonk als een grote barst.
Dit zijn mijn avonturen.
ENGELAND
Ik verlaat Engeland en vertrek naar de machtige Stille Ocean…
…8.000 km verder langs de kust van Centraal-Amerika.
Het is intimiderend om de grootste wildernis ter wereld te onderzoeken.
Deze oceaan bedekt de halve planeet.
Het is de open oceaan, volle zee.
Ik zoek een super pod spinnerdolfijnen.
Dat is wanneer meerdere groepen voor een korte tijd samenkomen…
…om één, enorme pod met duizenden dieren te vormen.
Dat filmen zou een droom zijn die werkelijkheid wordt.
Helaas verkeren de oceanen in moeilijkheden en komt dit…
…steeds minder vaak voor. We zijn naar deze plek gekomen…
…omdat dolfijnen nog steeds in groten getale samenkomen.
Niemand weet waarom de super pods ontstaan maar het gebeurt…
…wanneer er veel voedsel is.
We zoeken de breuklijn tussen Quepos en de grens van Panama.
Daar valt de ondiepe zeebodem plots weg.
Deze strook koud diep water heeft speciale kwaliteiten…
…die veel hongerige dolfijnen kunnen lokken.
De zeebodem diep onder ons is allesbehalve vlak.
Er zijn ravijnen en troggen en bergen en vulkanen.
De stromen vloeien door die structuren…
…en dat stuwt een deel van het water op sommige plekken omhoog…
…en brengt voedsel aan de oppervlakte.
Het is dus een grote blauwe woestijn met oases verborgen onder de golven.
Daar zijn de dolfijnen naar op zoek.
Dat klinkt natuurlijk wel goed. Zoek maar eens een van die oases.
Film de dolfijnen. Klaar. Naar huis.
Het is een enorme gok.
We zijn te ver van land om terug te keren voor voorraden.
We hebben drie weken om 10.000 vierkante kilometer af te schuimen.
Hoe gaan we die dolfijnen vinden?
We moeten goede ogen hebben, we moeten ze van ver zien;
Mijn gids, Nico, heeft nog een goede tip. Kijk uit naar vogels.
Je merkt ze gemakkelijker op in de lucht en ze volgen vaak dolfijnen naar voedsel.
NOG 17 DAGEN
Na een zoektocht van vier dagen, vinden we ze.
Johnny, aasbal, aasbal? -Waar?
Voor de boeg.
Waanzinnig veel vogels doen het water opspatten.
Lukt het? Hulp nodig?
Nee, het gaat wel. -Oké.
Het is tijd om de snelle boot in het water te laten.
Er is veel activiteit aan de oppervlakte en er vormt zich een aasbal.
Dat gebeurt wanneer alle roofdieren, dolfijnen, tonijn de vis…
…de prooidieren naar de oppervlakte drijven en ze een bal vormen zodat…
…het water borrelt.
Nu proberen Nico en Maiky uit te zoeken waar…
…ze me in het water laten omdat die aasballen veel bewegen.
Word ik te dichtbij afgezet, dan beïnvloeden we misschien…
…het gedrag en dat willen we niet.
Ben ik te ver, dan zie ik het misschien nooit.
De dolfijnen zijn nergens te bespeuren maar het krioelt van de geelvintonijn.
Het is alsof je kijkt door een kaleidoscoop van zilver en goud.
Precies in het midden zie je een tornado van makreel.
Dat is een diner voor tonijn.
Het is intens.
Van boven en onder.
Elke makreel probeert in de aasbal te geraken.
Het is hun enige verdediging.
Dat was het tenminste.
Ze zoeken bescherming.
Ze gebruiken me als een menselijk schild.
Ik wil dit niet verknallen voor de tonijn.
Ik wil ook niet door eentje geraakt worden.
Ze wegen ongeveer 200 kilogram.
Ik moet hier weg.
Dat was gek, zo intens. Zodra je in het water bent, zie je…
Je ziet één tonijn voor elke 100 onder de oppervlakte. Nog in één stuk, Johnny?
Ja, voorlopig nog.
Onze dolfijnen trekken vaak samen op met tonijn…
…maar ze kunnen zo tevoorschijn komen.
We willen dit zeker niet verknallen door er te snel terug in te gaan.
We wachten tot het stabiliseert…
…tot er zeker genoeg roofdieren zijn om die bal vast te pinnen.
Nico heeft wat gezien.
Het zijn geen spinnerdolfijnen.
Een grote groep vlekdolfijnen heeft de makreel in het vizier.
Ik moet erin. Kom op.
De dolfijnen zouden de makreel in moeten sluiten.
Ze zijn zo kalm vergeleken met de tonijn.
Ze weten precies wat ze doen.
In groep drijven ze de makreel als een herdershond.
Zo kunnen de tonijnen zich ook ergens op richten.
Twee grootse roofdieren die zij aan zij werken. De makreel wordt afgeslacht.
Hoe meer er opgegeten worden, hoe minder ze zich kunnen verschuilen.
De dolfijnen zijn een twintigtal minuten geleden aangekomen.
Ik denk dat het voorbij is.
Ik zal vandaag niet snel vergeten.
Wanneer je een vreetpartij aan land ziet…
…ben je vaak ver weg en gebruik je een lange zoomlens.
Onder water is het helemaal anders.
Het waterzicht beperkt je. Je moet er dus middenin zitten.
Tonijnen van mijn omvang zwommen me voorbij, duwden me bijna uit de weg.
Ik voelde de geluiden van de dolfijnen hun echolocatie, hun klikken in mijn buik.
Veel beter dan dit wordt het niet.
We zitten op een productief stukje oceaan en als er voedsel is voor dolfijnen…
…dan is de kans groot dat we die super pod dolfijnen vinden.
Het is bijna zonsondergang en we moeten terugkeren…
…om ons voor te bereiden op morgen.
Ik wil 's nachts niet te ver afdrijven…
…maar dit is de open zee en die is hier meer dan drie kilometer diep.
Een gewoon anker kan hier niets vastgrijpen.
Theo zet ons enige verankeringsmiddel in. Een zeeanker.
Het gebruikt de stromingen van de oceanen in de plaats van rotsen.
Aan de oppervlakte werkt de boot als een reusachtig zeil.
Als de wind 's nachts toeneemt, kunnen we weggeblazen worden.
Deze grote parachute werkt als een anker, een sleep.
Deze houdt ons dichtbij de dolfijnenhotspot.
Wij staken onze zoektocht maar spinners jagen 's nachts ook.
Misschien klieft een super pod zich nu ergens door de golven.
NOG 16 DAGEN
We starten vroeg. Dankzij het zeeanker…
…bevinden we ons nog steeds in de buurt van de aasbal van gisteren
Kapitein Oscar heeft iets gezien. Ik bekijk het eens met de drone.
Het zijn zeker dolfijnen.
Iets dichterbij. Naar beneden.
Kijk eens aan. Dat zijn veel spinnerdolfijnen.
Het is geen super pod maar als 30 zo'n pods samenkomen…
…bingo. Dan heb je een anderhalve kilometer brede pod of nog breder.
Daar zijn we naar op zoek.
Ik moet mijn filmkunsten oefenen voor de hoofdattractie.
Er zijn enkele baby's bij. Ze zijn piepklein.
Ze blijven zo dicht bij hun moeder en zeggen: 'Mam, wacht op mij'.
Ik betwijfel of ze ooit land hebben gezien.
Ze denken vast dat de big blue oneindig is.
Drones bieden zo'n prachtig perspectief. Vanaf de oppervlakte is er…
Je ziet wel wat rugvinnen maar zodra je van bovenaf kijkt, denk je…
…kijk ze nou eens. Je hebt geen benul.
Dankzij de drone kan ik de omvang tonen van een super pod wanneer we die vinden.
Nu wil ik het gedrag vastleggen waaraan de spinnerdolfijn z'n naam te danken heeft.
Daarvoor heb ik een andere tool nodig.
Een gyro-gestabiliseerde camera die opnamen op de golven stabiliseert.
Ziezo. Kijk uit.
Heb je het? -Ja.
Het is een paar centen waard, dus helpt Tash me ermee.
Daar wordt er veel gespind. Draai de camera naar links.
Met de drone zie je…
…zowat alles dat gebeurt. Een beetje lager graag, Tash.
We proberen vanuit een lage hoek op waterniveau heel dichtbij te filmen.
We weten niet waar de dolfijnen boven komen.
Ik kies een punt en hoop dat de dolfijnen binnen beeld komen.
Er bestaan veel theorieën waarom ze springen en spinnen.
Volgens sommigen verwijderen ze zo parasieten van hun lichaam.
Volgens anderen is het een vorm van communicatie of voor het plezier.
Die heeft wel drie keer gespind.
Men denkt dat ze tot zes of zelfs zeven keer kunnen spinnen tijdens één sprong.
Eén ding is zeker, de reden waarom ze spinnen, is belangrijk voor hen…
…want ze oefenen al vanaf een heel jonge leeftijd.
Dat is zo schattig.
Er is een ieniemienie baby die kleine sprongetjes maakt.
De spinnerdolfijnen zo filmen is leuk, maar ik krijg geen nieuwe kans…
…om met een super pod te zwemmen. Ik moet nu het water in.
Dolfijnen gebruiken klikken om te navigeren en fluiten om te communiceren.
Het geluid is enorm.
Ze bewegen ook snel.
In volle vaart zwemmen ze sneller dan 30 kilometer per uur.
Ik kan ze zelfs niet bijhouden op kruissnelheid.
Dat is zo episch.
Zo veel dolfijnen onder water.
Maar die pod met een paar honderd dieren is slechts een fractie…
…van een super pod die spinners kunnen vormen.
Er is hier ergens een pod van duizenden spinners en ik wil die echt vinden.
Die korte ontmoeting heeft me een belangrijke les geleerd.
Spinners aan de oppervlakte filmen is moeilijk, maar doenbaar.
Met ze duiken is dat niet.
Voor de volgende poging ga ik eerst terug naar de grote boot voor mijn geheim wapen.
Ze onder water bijhouden, is onze grootste uitdaging tijdens het filmen.
Ik kan niet snel genoeg zwemmen.
Dit is misschien wel de oplossing.
Het is een onderwaterscooter.
Aan de achterkant zit een krachtige propeller.
Mijn camera is aan de voorkant bevestigd.
In theorie moet ik de dolfijnen kunnen bijhouden.
Het is maar een theorie. Het is mogelijk dat door een catastrofale storing…
…mijn volledige uitrusting in de diepzee verdwijnt.
Als dat gebeurt, is het over en uit.
We doen het rustig aan en zullen zien of het werkt.
De kleine jongen in mezelf is ook heel enthousiast…
…om een onderwaterscooter te gebruiken.
Daar gaan we. Eerst op lekken controleren.
Het ziet er goed uit.
Het houdt stand bij trage snelheden.
Nu in James Bond-modus.
Dolfijnen zwemmen ongeveer tien kilometer per uur.
Ik haal slechts vijf met de scooter, maar zo snel kan ik niet zwemmen.
Dat is zeker al een verbetering.
Alles goed?
Het is heel leuk. -Geef maar door.
Trek aan de gashendel en je voelt je net een dolfijn.
Hopelijk aanvaarden de dolfijnen het.
Het lijkt heel stil onder water en dat is belangrijk.
Ik denk dat het zal werken.
Wat een dag. Deze ochtend heb ik voor het eerst met spinners gezwommen.
Deze avond spelen we scènes uit Thunderball na.
Ik denk dat we klaar zijn.
Morgen moeten we enkel nog die super pod vinden.
NOG 15 DAGEN
Een nieuwe dag brengt nieuwe twijfels.
De volgende vier dagen aan boord van de Aguila verlopen volgens hetzelfde ritme.
We staan vroeg op.
Goedemorgen.
Drinken koffie.
Hij doet dat nu omdat we filmen.
Op het dek staan en naar de zee staren.
De grote, prachtige en blijkbaar levenloze zee.
We staan hier met zo'n ogen van zonsopgang tot zonsondergang.
Kleine sporen zullen ons naar een super pod leiden.
Een vreemde rimpel, een toevallige plons, een hongerige zwerm vogels.
Hoe groot is de kans?
We zitten op een gigantische oceaan zonder teken van leven.
Dit is heel erg saai.
Ik ga niet liegen maar ik begin me zorgen te maken.
We hebben lang een enorm groot gebied onderzocht.
Terwijl wij bewegen, blijven de dolfijnen ook bewegen.
Ze zijn misschien wel op een plek die we al eerder onderzocht hebben.
We hebben ze niet onderschept.
NOG 7 DAGEN
We hebben de kaarten bekeken en de koers uitgestippeld…
…naar een kloof onder water waar de stromingen…
…het voedsel naar de oppervlakte drijven.
We hebben nog geen enkele spinner gezien, laat staan een super pod.
Ons moreel moet opgevijzeld worden.
Dat komt in de vorm van tuimelaars.
Ze gebruiken de boeggolven om snelheid te maken.
Ze sparen zo energie en het geeft ons hoop.
Als ze hier voedsel vonden, vinden we misschien ook spinners.
We hebben net een grote groep dolfijnen gezien.
Bertie. -Ja?
Grienden recht voor ons. -Grienden?
Ja, met de dolfijnen… -Waar?
…aan de boeg.
Echt niet.
Het werd net heel interessant.
De grootste school dolfijnen zie je op drie uur, Bertie.
Hier zijn nog een paar grienden.
Gek.
Het zijn er meer dan een paar.
Met de drone zie ik er minstens 30.
Grienden zijn ook een dolfijnsoort.
Ze jagen tot één kilometer diep.
Voedsel vinden is hard werk.
Ze komen naar de oppervlakte om te rusten en op adem te komen.
Zo krijgen de tuimelaars de kans zich te mengen.
Dat is buitengewoon. Het lijkt alsof ze tikkertje spelen.
Twee verschillende soorten die met elkaar spelen, dat is maf.
Ik weet niet of dat ooit opgenomen werd.
Kijk eens.
Ze hebben een leuke tijd.
Voorwaartse flip.
Dolfijnen kunnen bruinvissen lastigvallen, zelfs walvissen pesten…
…maar hier is er geen vijandigheid.
Het is gewoon ouderwets plezier maken.
Hoewel grienden evenveel kunnen wegen als een nijlpaard…
…zijn ze nerveus bij duikers.
Ik moet voorzichtig te werk gaan wanneer ik het water inga.
We gaan er heel traag in, de motor draait op lage toeren…
…want ze kunnen nogal verlegen zijn.
We moeten alles zo stil mogelijk doen.
Ik ga het water in zonder te plonzen. Hopelijk willen ze gezelschap.
De aanwezigheid van de tuimelaar werkt misschien in mijn voordeel.
Als zij er geen problemen mee hebben, dan stelt het de grienden op hun gemak.
Ik blijf dicht bij hen totdat ik ben voorgesteld.
Het is prachtig.
Sommige hangen hier rond als gigantische zeppelins.
Andere chillen nog met de dolfijnen.
Ik vraag me af of dit niet meer dan spelen is.
Ze raken elkaar aan.
Zo versterken dolfijnen hun band.
Zijn zij al jaren vrienden?
Het is wonderbaarlijk om zo'n intiem moment met grienden te delen.
Straks zakken ze terug af naar het diepe om verder te jagen.
Zo te zien hebben ze momenteel andere belangrijke walviszaken.
Je leert veel van het dieet van een dier aan de hand van uitwerpselen.
Grienden maken er veel van.
Ik ga mijn vondsten bekijken en me voorbereiden op nog een duik.
Het leukste moment was toen een van de walvissen…
…in mijn gezicht poepte en ik er recht in zwom.
In de uitwerpselen vind ik de bekken van een inktvis.
Dit zit in de mond van inktvis.
Je vindt er nu geen aan de oppervlakte.
Ze zitten heel diep.
Ze duiken dus heel diep, eten er inktvis en komen naar de oppervlakte om te ademen.
Gezien de rustige zee en rustige walvissen, haal ik nu alles uit de kast.
De scooter is klaar en het leuke eraan…
…de reden waarom we dit bij deze walvissen kunnen doen, is dat die stil is.
Als het lukt, geeft het een gans nieuwe dimensie aan het filmen van spinners.
Het werkt beter dan verwacht.
Ik voel me een griend.
Vroeger dachten we dat de groep geleid werd door één leider.
Nu weten we dat dit niet waar is. Een sterke familieband houdt ze samen.
Er is één walvis die opvalt. Een volwassen vrouwtje.
Ze observeert me, kijkt of ik ongevaarlijk ben.
Het is alsof ze in mijn ziel kijkt.
De walvisfamilie lijkt me te vertrouwen.
Als teken van eer, vallen ze voor mij in slaap.
Ze zijn wonderbaarlijk.
Het is tijd dat ik ze met rust laat.
Het heeft gewerkt. -Heeft het gewerkt, ja?
Het is alsof je een griend bent.
De grootste, een vrouwtje denk ik, kwam naar me toe.
Ik kon haar oog zien, dat me aankeek en draaide.
We deelden een moment en ik heb zoiets nooit eerder gezien.
In het oog kijken van iets dat duidelijk heel intelligent is.
De intelligentie druipt ervan af.
We zitten hier in een uithoek.
Dat was waarschijnlijk voor het eerst dat die walvis een mens zag.
Ik zag voor het eerst een griend onder water.
Ik hoop dat het voor haar even cool was als voor mij.
De grienden waren een enorme bonus, maar de tijd slinkt…
…om die super pod te vinden.
NOG 6 DAGEN
Het is alsof de oceaan ons bespot.
Ik denk eraan die paal voor altijd aan mijn lichaam te bevestigen.
Dan hoef ik mijn handen niet te gebruiken. Spring nog eens Mr of Miss Dolfijn.
Het is een gewone dolfijn.
Drie of vier keer per dag raken we heel opgewonden omdat we dolfijnen zien.
Het is altijd cool een dolfijn te zien, maar helaas zijn het steeds de verkeerde.
Gewone dolfijnen springen veel hoger.
Ze maken grote sprongen waardoor je van heel ver weg…
…kunt zien of het om een gewone dolfijn of een spinner gaat.
Je ziet het verschil ook wanneer een gewone dolfijn springt en zijn buik toont.
Is die wit, dan is het een gewone dolfijn.
Wat is dat daar? Grote hoge sprong. Het is een gewone dolfijn.
Gelijk welke dolfijn zien voelt aan als een droom.
Grote plons. -Nachtmerrie.
Tenzij je een deadline hebt.
Gewone dolfijn.
Ik zag één heel hoog springen.
Ik was nooit zo teleurgesteld een dolfijn te zien.
Daarom worden ze gewoon genoemd, Bertie.
Da's waar. We zijn zover gekomen voor een super pod spinnerdolfijnen.
Naarmate de tijd verstrijkt, bekruipt de twijfel ons.
Dit begint frustrerend te worden.
Er zitten daar ergens duizenden dolfijnen…
…maar we vinden ze gewoon niet. Hoe meer we rondkijken…
…en zoeken naar die naald in de hooiberg…
…hoe meer ik het gevoel krijg dat we die super pod spinnerdolfijnen niet vinden…
…die hier zou moeten rondzwemmen en verzamelen.
De oceaan heeft me geleerd dat je geluk ieder moment kan keren.
NOG 1 DAG
Het is onze laatste dag en we staan allemaal op de uitkijk.
Misschien is de schildpadtaxi een goed voorteken.
Wat is dat?
Ze duiken op tien uur, Bertie, richting negen.
Vogels duiken.
Dit is onze laatste kans om spinnerdolfijnen te vinden.
Er is hier veel activiteit aan de oppervlakte.
Vogels verzamelen op het water.
Ik zie onder andere sula's en stormvogels.
Kijk nou eens.
De activiteit aan de oppervlakte is gek.
Je kunt over zijn schouder filmen. Dat ziet er echt cool uit.
De laatste dagen waren frustrerend.
Het is hier prachtig maar het is saai om naar een lege oceaan te staren.
Af en toe vind je kleine oases waar het krioelt van het leven.
En nu krioelt het hier.
De vogels duiken en het aas is op.
Waar is het? -Daar.
Het is zo stil.
Geen tonijn die voorbijsuist, geen gekwetter van dolfijnen…
Een gigantische aasbal van lantaarnvissen.
Ze leven in het diepe en komen 's avonds naar de oppervlakte voor het plankton.
Dan jagen spinnerdolfijnen op hen.
Ze zijn belangrijk voor hun dieet.
Lantaarnvissen komen overdag zelden naar de oppervlakte.
De schubben in het water bewijzen dat de dolfijnen gegeten hebben.
Waar zijn ze naartoe?
Kijk, Nico. Daar zijn de dolfijnen. -Ze komen.
We hebben een mooie verrassing.
Dat klinkt als muziek in de oren.
De dolfijnen zijn terug.
Het zijn geen spinners maar vlekdolfijnen.
Het is alsof je kijkt naar een sportploeg.
En de sport is: 'Laat de vis niet ontsnappen.'
Ze blazen onderaan bellen.
De lantaarnvissen schrikken van de opstijgende lucht…
…waardoor ze aan de oppervlakte blijven.
De vogels zijn hun dankbaar.
Een jongeling. Kijkt naar zijn moeder en leert.
Dit voelt als de hoofdprijs winnen.
Lantaarnvissen zijn een van de meest voorkomende vissen op de wereld…
…en ze lokken veel roofdieren.
Daar komt er nog één… mobula roggen.
Vroeger werden ze gezien als passieve planktoneters.
Dat zijn ze allesbehalve wanneer ze een aasbal zien.
Die flappen bij hun gezicht worden voorhoofdskwabben genoemd.
Ze gebruiken die om vis naar hun mond te kanaliseren.
Daar gaan we.
Nu komen ook de raketten van de viswereld aan.
Geelvintonijn, honderden.
Nu jagen vier roofdieren op hetzelfde voedsel.
Je zou verwachten dat ze botsen.
De lantaarnvissen zijn het enige slachtoffer.
Het is voorbij. De roofdieren zijn weg.
Ze hebben de aasbal aan gruzelementen geslagen.
Al wat overblijft, zijn kleine visschubben die schitteren in het water.
Hiernaartoe komen op zoek naar een plek waar weinig mensen ooit komen…
…is een nederige ervaring geweest.
Ik heb zeker veel geleerd van de oceaan.
Je moet geduldig zijn, je moet volhouden en je moet je vooral kunnen aanpassen…
…want je weet nooit wat je te zien krijgt.
Ik heb ook geluk. Overbevissing, vervuiling en stijgende watertemperaturen…
…beïnvloeden oceanen wereldwijd maar deze parel blijft volhouden.
Een hoofddoel van deze expeditie was om super pods van spinnerdolfijen…
…te proberen filmen en helaas is dat niet gelukt.
Ze zijn op raadselachtige wijze verdwenen.
Dat gebeurt nou eenmaal als je in de open oceaan zoekt.
Die dolfijnen zijn daar ergens en we hebben ze niet kunnen vinden.
De magie is dat de open oceaan je aan de ene kant dingen ontzegt…
…en aan de andere kant dan weer geeft.
De kennis dat er hier hotspots zijn waar je de meest waanzinnige dieren ontmoet.
Dat is heel bijzonder.
Hoewel we er dolfijnen wilden filmen, was de grootste verrassing…
…de hoeveelheid geelvintonijn.
Sedert buitenlandse fabrieksschepen offshore geduwd werden…
…zeiden de lokale vissers dat de aantallen toegenomen zijn op die ene plek.
Het is een kleine overwinning maar het toont aan wat mogelijk is…
…wanneer fabrieksvissen verboden wordt en de natuur er zich kan herstellen.
Dat is goed nieuws voor de fauna en lokale vissers.
Ondertiteld door: Jonathan Petyt