Ελάτε σε έναν κόσμο...
πέραν της αντίληψής σας.
Έναν κόσμο εντυπωσιακών ζώων...
με κρυφές δυνάμεις και υπεραισθήσεις.
Αν νομίζετε ότι γνωρίζετε τη φύση...
ξανασκεφτείτε το.
ΥΠΕΡ/ΦΥΣΙΚΟ
ΑΦΗΓΗΣΗ ΜΠΕΝΕΝΤΙΚΤ ΚΑΜΠΕΡΜΠΑΤΣ
Βαθιά στην καναδική ερημιά...
ένα ζώο τόσο μυστικοπαθές...
που είναι γνωστό ως το Φάντασμα του Δάσους.
Το διπλοσάινο γεράκι.
Με ταχύτητα μηδέν ως 64 χλμ. την ώρα...
σε λιγότερο από δευτερόλεπτο.
Η ταχύτερη επιτάχυνση σε οποιοδήποτε αρπακτικό.
Κοντά φτερά και ούτε μισό μέτρο ουράς το καθοδηγούν μέσα σε πυκνά δάση,
με απαράμιλλη ευκινησία.
Αλλά ακόμα κι αυτό μπορεί να ξεγελαστεί.
Άλλα, πολύ μικρότερα πλάσματα...
κατέχουν εκπληκτικές ικανότητες που νικούν το Φάντασμα του Δάσους.
Με όραση προσαρμοσμένη στον χαμηλό φωτισμό,
το τσικαντί πρώτο εντοπίζει την εναέρια απειλή...
και πρώτο σημαίνει τον συναγερμό.
Ένα κωδικοποιημένο μήνυμα...
μεταδίδει τη θέση και ταχύτητα του γερακιού.
Οι σκίουροι όχι μόνο αναγνωρίζουν το κάλεσμα του τσικαντί...
το μιμούνται κιόλας...
σχεδόν τέλεια.
Μέσα σε δευτερόλεπτα, η ειδοποίηση έχει διαδοθεί από ζώο σε ζώο.
Μεταδίδεται στο δάσος με πάνω από 160 χλμ. την ώρα.
Πάνω από τη διπλάσια ταχύτητα του γερακιού.
Μήνυμα ελήφθη, δυνατά και καθαρά.
"Εχθρός πλησιάζει, χαμηλά και γρήγορα".
Όταν οι μικρούληδες προσέχουν ο ένας τον άλλον...
κερδίζουν προβάδισμα.
Δεν χρειάζεται να είσαι μεγάλος και σκληρός για να επιβιώσεις.
Αυτό που χρειάζεσαι είναι φίλους.
Καλωσήρθατε στον κόσμο των συμμαχιών των ζώων...
όπου τα πλάσματα επικοινωνούν και συνεργάζονται με απίθανους τρόπους...
και δημιουργούν τις πιο αναπάντεχες συνεργασίες.
ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Ακόμα κι σε αυτόν τον ανελέητο κόσμο...
ενώνοντας τις δυνάμεις τους...
τα ζώα μπορούν να θριαμβεύσουν στις πιο ακραίες συνθήκες.
Όταν αλλάζει ο καιρός σε αυτό το βορειοαμερικάνικο δάσος...
η σύμπραξη μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο.
Ζυγίζοντας μόνο 140 γραμμάρια, ο μικρός σκίουρος δεν μπορεί να αποθηκεύσει λίπος,
για να πέσει σε χειμερία νάρκη. Πρέπει να βρίσκει τροφή όλο τον χειμώνα.
Όμως, μόλις αφήσει τους φίλους του,
μπορεί να παγώσει.
Όταν η θερμοκρασία πέφτει στους μείον τριάντα...
μόνο ο πιο δυνατός σκίουρος...
θα επιστρέψει ζωντανός.
Χρειάζεται φαγητό...
και γρήγορα.
Τεράστια μάτια αιχμαλωτίζουν το αχνό φως.
Βλέπει στο σκοτάδι...
όσο καλά βλέπουμε εμείς την ημέρα.
Η οξεία του όσφρηση τον βοηθά να εντοπίζει τροφή στο έδαφος του δάσους.
Αλλά ένα μανιτάρι έχει μόνο τέσσερεις θερμίδες.
Χρειάζεται 20, για να επιβιώσει τη νύχτα.
Δύσκολο να βρεθούν το καταχείμωνο.
Αν κάψει περισσότερη ενέργεια από όση μπορεί να βρει, τρέχοντας πάνω κάτω,
αυτή η νύχτα θα είναι η τελευταία του.
Αλλά αυτός ο ελαφρύς μικρούλης έχει ένα μυστικό.
Μπορεί να πετάξει.
Ο βόρειοι ιπτάμενοι σκίουροι έχουν μία γούνινη στολή πτήσεως,
που πιάνει από καρπό μέχρι αστράγαλο και λέγεται "μεμβράνη patagium".
Μπορούν να γλιστρήσουν στον αέρα στο μήκος ενός γηπέδου σχεδόν.
Και για να προσγειωθεί, βάζει την ουρά του για φρένο.
Πλέοντας ανάμεσα στα δέντρα, βρίσκει τροφή με ελάχιστη προσπάθεια.
Τώρα όμως, αυτός ο νυχτερινός νίντζα είναι μακριά από τους φίλους του.
Αν δεν τους βρει σύντομα...
θα πεθάνει.
Εκπέμπει ένα επείγον υπερηχητικό μήνυμα.
Οι περισσότεροι θηρευτές δεν το ακούν...
αλλά οι φίλοι του το ακούν.
Και όταν απαντούν...
ξέρει ακριβώς πού να πάει.
Τώρα, πρέπει να γυρίσουν σπίτι μαζί...
να ζεσταθούν, πριν είναι αργά.
Με πάνω από 20 διαφορετικές φωλιές διασκορπισμένες στο δάσος...
δύσκολο να παρακολουθήσεις πού πηγαίνει ο καθένας...
ειδικά με τέτοια ταχύτητα.
Αλλά μία πρόσφατη ανακάλυψη μας έδειξε ένα ακόμα πιο απίθανο κρυφό ταλέντο.
Οι ιπτάμενοι σκίουροι...
φωσφορίζουν.
Οι λήψεις με υπεριώδεις ακτίνες αποκαλύπτουν πως φωσφορίζουν...
απορροφώντας φεγγαρόφωτο σε ένα χρώμα...
και εκπέμποντάς το σε άλλο.
Πιστεύεται ότι οι φωτεινές κοιλίτσες τους στο σκοτάδι
λειτουργούν ως φάροι...
για να βλέπουν τους φίλους τους τη νύχτα...
και να τους ακολουθούν πίσω...
εκεί που θα είναι ασφαλή και ζεστά.
Παραμένουν δίπλα δίπλα, να περάσουν οι πιο παγωμένες νύχτες.
Κάποια ζώα πάνε τη συνεργασία σε άλλο επίπεδο...
δημιουργώντας μία ισχυρή αίσθηση κοινότητας...
στην οποία θα μεγαλώσει με ασφάλεια η επόμενη γενιά.
Οι κουκουβάγιες των λαγουμιών μεγαλώνουν τα μωρά τους σε έναν επικίνδυνο κόσμο.
Με ύψος μόλις 25 εκατοστά ζουν κάτω από τα πόδια...
γιγάντων.
Και με τον συνεχή φόβο των θηρευτών.
Στις ανοιχτές πεδιάδες της Μοντάνα...
ο κίνδυνος έρχεται από όλες τις πλευρές.
Ευτυχώς, οι κουκουβάγιες των λαγουμιών έχουν ανοιχτά μάτια και αφτιά.
Τηλεσκοπική όραση και οξεία ακοή τους επιτρέπουν να εντοπίζουν τον κίνδυνο.
Και το πιο εντυπωσιακό, προσέχουν η μία την άλλη.
Οι μόνες κουκουβάγιες που ζουν σε μεγάλες ομάδες, μέχρι και 100 ζώων.
Δημιουργούν την απόλυτη ομάδα περιπολίας.
Ένα ασφαλές περιβάλλον για τα μικρά τους που μεγαλώνουν...
τελειοποιώντας τις ικανότητες τους.
Η όραση μίας μικρής κουκουβάγιας είναι πλήρως ανεπτυγμένη στον έναν μήνα.
Τώρα όμως, λίγες βδομάδες πριν αφήσουν το σπίτι...
πρέπει να ακονίσουν τις ακουστικές τους ικανότητες...
μαθαίνοντας πως να περιστρέφουν τα κοίλα πρόσωπά τους...
ώστε να κατευθύνουν τους ήχους στα αφτιά τους.
Αν το κάνουν σωστά, ενισχύει τους ήχους μέχρι και δέκα φορές...
αλλά θέλει εξάσκηση και συγχρονισμό.
Στο μεταξύ, οι γονείς φυλάνε τα νώτα τους,
κρατώντας τα ασφαλή...
και ταϊσμένα.
Οι κουκουβάγιες είναι σαρκοβόρες, αλλά δεν έχουν δόντια, για να μασήσουν.
Ακόμα και τα μωρά καταπίνουν ολόκληρα τα γεύματα.
Νύχια, γούνα, κόκκαλα, τα πάντα.
Και ό,τι μπαίνει, πρέπει να βγει...
σε συμπαγές μπαλάκι.
Τέλος πάντων, πίσω στο μάθημα.
Πώς να αποφύγουν τον κίνδυνο...
ακούγοντας τους γονείς τους και ακολουθώντας το παράδειγμα τους.
Όταν σημάνει συναγερμός για κροταλία...
τα μικρά ξέρουν να κρατάνε απόσταση.
Το δηλητήριο του είναι δυνατό, ώστε να σκοτώσει και τα πιο μεγάλα ζώα
της Αμερικής.
Αλλά το να είσαι περίεργος μπορεί να σώσει ζωές.
Όσο έχουν τα μάτια τους ανοιχτά και κρατάνε αποστάσεις...
θα είναι ασφαλή.
Κάποιοι κίνδυνοι είναι πιο δύσκολο να αποφευχθούν.
Βίσονας.
Στοχεύουν τα ανοίγματα των λαγουμιών, για να ξυστούν στο χώμα.
Αυτός ο γίγαντας βάρους ενάμισι τόνου...
άνετα μπορεί να διαλύσει τη φωλιά και να παγιδεύσει όποιον είναι μέσα.
Οπότε, τα μικρά κάνουν κάτι πραγματικά φανταστικό.
Έχουν γίνει ειδήμονες στη μιμητική τέχνη...
αντιγράφοντας τον γνωστό ήχο του κροταλία σχεδόν τέλεια.
Τρομάζουν ένα κτήνος 11.000 φορές μεγαλύτερό τους.
Αυτοί οι φοβεροί μικροί μίμοι είναι σε καλό δρόμο να γίνουν
πλήρως εκπαιδευμένα μέλη της ομάδας ασφαλείας των κουκουβαγιών των λαγουμιών.
Κοιτάξτε πάνω, γύρω γύρω, προσεχτικά...
και θα δείτε...
παράξενες συνεργασίες κρυμμένες παντού σε αυτόν τον πανέμορφο κόσμο.
Κάθε χρόνο, μερικές ιδιαίτερες νύχτες...
αυτό το μικρό κομμάτι δάσους στα βουνά του Μεξικού...
παρουσιάζει μία από τις πιο μαγευτικές συνεργατικές επιδείξεις της Γης.
Αυτή η αρσενική πυγολαμπίδα περίμενε δύο χρόνια υπογείως.
Τώρα ήρθε η ώρα του να λάμψει.
Και έχει την κατάλληλη χημεία γι' αυτό.
Κατευθύνει οξυγόνο στην κοιλιά του.
Το οποίο αντιδρά με ισχυρές χημικές ενώσεις...
λουσιφερίνη και λουσιφεράση, σε μία έκρηξη βιοφωσφορισμού.
Αλλά ακόμα κι αυτή η μαγευτική ικανότητα δεν φτάνει.
Τα θηλυκά πρέπει να θαμπωθούν.
Όσο φωτεινότερα, καλύτερα.
Η μόνη του επιλογή...
είναι να συνεργαστεί με τους ανταγωνιστές του.
Όταν χιλιάδες αρσενικές πυγολαμπίδες συναντιούνται...
σίγουρα είναι πιο φωτεινά...
αλλά και πιο χαοτικά.
Τα θηλυκά θα κάνουν κίνηση μόνο όταν τα αρσενικά συγχρονιστούν.
Σιγά σιγά, ρυθμίζουν τον χρόνο τους...
μέχρι που επιτέλους, κάτι μαγικό συμβαίνει.
Επιτυγχάνουν έναν υπερφυσικό συγχρονισμό...
ένα φωσφορίζον μεξικάνικο κύμα, σπάνια τραβηγμένο με κάμερα.
Από τα 2.000 είδη πυγολαμπίδας...
γύρω στα 12 μόνο συγχρονίζονται...
και αυτός ο κυματισμός είναι τόσο εκπληκτικός,
που ακόμα και το πιο εκλεκτικό θηλυκό θα διεγερθεί.
Δείχνει το ενδιαφέρον της...
αλλά το φως της είναι τόσο αχνό...
που πρέπει να κάνει σήμα στο διάστημα ανάμεσα στο αναβόσβημα των αρσενικών.
Υπάρχουν δέκα ανταγωνιστές που διεκδικούν κάθε θηλυκό.
Οπότε, τώρα, είναι κάθε αρσενικό για τον εαυτό του.
Αυτός ο αποφασισμένος τύπος φτάνει πρώτος...
κι επιτέλους θα ζευγαρώσει.
Αλλά στην ουσία,
χρωστά την τύχη του στον έρωτα σε αυτήν τη μαγευτική επίδειξη
άριστης συνεργασίας.
Όσο πιο βαθιά εξετάζουμε τις παράξενες συνεργασίες της φύσης...
τόσο πιο εκπληκτικές γίνονται.
Στην αφρικάνικη σαβάνα...
απρόσμενοι σύμμαχοι συνεργάζονται, για να ξεπεράσουν ένα μεγάλο πρόβλημα.
Για να ικανοποιήσει την τεράστια όρεξή του...
ένας ελέφαντας τρώει 136 κιλά χλωρίδας ημερησίως.
Τα δέντρα δεν τη γλιτώνουν.
Αλλά η ακακία "σφυριχτό αγκάθι" έχει ένα φοβερό απωθητικό ελεφάντων.
Μία ηχητική ασπίδα χαμηλής συχνότητας...
που ακούγεται σαν σμήνος θυμωμένων μελισσών.
Ένας ήχος που και οι ελέφαντες φοβούνται.
Αυτό το σύστημα συναγερμού δεν είναι ενσωματωμένο στην ακακία.
Κάποιοι μικροί βοηθοί το εγκαθιστούν.
Τα μυρμήγκια κοκτέιλ ανοίγουν τρύπες στα φουσκωμένα αγκάθια.
Πιστεύεται ότι με τις κεραίες τους βρίσκουν την τέλεια γωνία.
Οπότε όταν φυσά ισχυρός άνεμος...
η ακακία αρχίζει να τραγουδά.
Οι τρύπες των μυρμηγκιών δεν κάνουν το δέντρο να σφυρίζει μόνο...
είναι και πύλες προς έναν κρυφό κόσμο.
Μυστικές αποθήκες...
όπου τα μυρμήγκια μεγαλώνουν τα μικρά τους.
Το δέντρο παρέχει ένα ισχυρά εθιστικό ζαχαρένιο νέκταρ, εξασφαλίζοντας
την παραμονή τους.
Μία ακακία μπορεί να στεγάσει μία αποικία 50.000 ζώων.
Είναι μία πόλη στον ουρανό...
αλλά υπό επίθεση.
Ένας δίμετρος λαιμός φτάνει τα ψηλότερα φύλλα.
Μία ευκίνητη γλώσσα 50 εκατοστών μπαίνει ανάμεσα στα αγκάθια.
Και αντίθετα με τους ελέφαντες,
οι καμηλοπαρδάλεις έχουν ανοσία στο σφύριγμα της ακακίας.
Ώρα για τα μυρμήγκια να βγάλουν το ψωμί τους...
και να κινητοποιήσουν τον στρατό ενάντια σε έναν εχθρό,
158.000.000 φορές μεγαλύτερό τους.
Τα μυρμήγκια κοκτέιλ δεν βλέπουν μακριά, οπότε εντοπίζουν τους επιτιθέμενους,
χρησιμοποιώντας αισθητήρες δόνησης υψηλής ευαισθησίας.
Ενώ η καμηλοπάρδαλη τρέφεται...
στέλνει ωστικά κύματα μέσω των κλαδιών.
Τα μυρμήγκια μετρούν τις μικρές διαφορές στις δονήσεις με τα πόδια τους.
Αν το μπροστινό δεξί εντοπίσει κίνηση κλάσμα δευτέρου, πριν το πίσω αριστερό,
σημαίνει ότι ο εχθρός είναι δεξιά.
Ο στρατός επιτίθεται...
καταφέροντας επώδυνες δαγκωματιές στη γλώσσα και το πρόσωπο.
Όλοι για έναν...
και όλοι για το δέντρο.
Σηκώνοντας τις κοιλιές τους, απελευθερώνουν ένα βλαβερό οξύ.
Έτσι πήραν το όνομά τους.
Μυρμήγκια κοκτέιλ.
Και πιάνει.
Οι απώλειες είναι αναπόφευκτες...
αλλά τελικά, η καμηλοπάρδαλη οδηγείται σε φυγή.
Παρά τις ζημιές και τις απώλειες...
η ακακία και η αποικία τα κατάφεραν.
Χάρη στην αξιοθαύμαστη συνεργασία τους.
Δεν είναι μόνο οι συγκρούσεις που συσπειρώνουν τα είδη των ζώων.
Οι φακόχοιροι λατρεύουν ένα καλό λασπόλουτρο.
Δίνει ωραία αίσθηση...
και κάνει απολέπιση στο δέρμα...
αλλά υπάρχουν πράγματα που η λάσπη δεν μπορεί να αφαιρέσει.
Το σώμα του χοίρου είναι ξενιστής για διάφορα παράσιτα,
τσιμπούρια και ψείρες που ρουφάνε το αίμα...
κρύβονται σε δυσπρόσιτα σημεία.
Χωρίς λίγη βοήθεια, τουλάχιστον.
Αυτή η ομάδα μαγκούστες ζει κοντά.
Είναι λαλίστατες,
έχοντας μία από τις πιο εξελιγμένες γλώσσες ζώων.
Χρησιμοποιώντας μία μεγάλη ποικιλία φωνηέντων και συλλαβών...
συζητούν το πού θα βρουν τροφή...
και όλοι συμφωνούν.
Ώρα για επίσκεψη στην πόλη.
Με βάρος 150 κιλά...
και οπλισμένοι σαν αστακοί...
οι φακόχοιροι αμύνονται συνήθως.
Αλλά σε αυτό το χωριό...
έχουν μάθει να είναι λίγο πιο προσιτοί.
Οι φακόχοιροι και οι μαγκούστες δεν μιλούν την ίδια γλώσσα...
αλλά μοιράζονται κάτι ιδιαίτερα σπάνιο ανάμεσα σε θηλαστικά...
μία συνεργασία δύο ειδών...
σηματοδοτούμενη...
με τη γλώσσα του σώματος.
Όταν ο χοίρος ξαπλώνει κάτω, οι μαγκούστες καταλαβαίνουν.
Είναι πρόσκληση για δείπνο.
Με την αίσθηση της όσφρησης χίλιες φορές πιο ευαίσθητη από τη δική μας...
εντοπίζουν την αχνή μυρωδιά αίματος...
και βρίσκουν τα γεμάτα πρωτεΐνες παράσιτα.
Ένα θρεπτικό γεύμα για τις μαγκούστες...
κι ένα απαραίτητο βαθύ καθάρισμα για τους φακόχοιρους.
Αυτή η ιδιαίτερη σχέση βρίσκεται μόνο σε δύο μέρη στη Γη.
Και τις δύο φορές, κοντά σε ανθρώπινους καταυλισμούς με λιγότερους θηρευτές...
οπότε τα θηράματα μπορούν να χαλαρώσουν...
στη συντροφιά νέων φίλων.
Καθώς τα ζώα προσαρμόζονται στον σύγχρονο κόσμο...
δημιουργούνται μερικές από τις πιο αποτελεσματικές
συνεργασίες από όλες.
Τα ρινοδέλφινα
χρησιμοποιούν ευφυέστατες τεχνικές, για να πιάσουν το θήραμά τους.
Αλλά κάποια έχουν πάει το κυνήγι σε άλλο επίπεδο...
συνεργαζόμενα...
με ένα άλλο πανέξυπνο ζώο.
Οι ντόπιοι ψαράδες στη Λαγκούνα Βραζιλίας ξέρουν ότι ανάμεσα σε Μάιο και Ιούνιο
αυτές οι εκβολές γεμίζουν κέφαλους...
αλλά τα νερά είναι πολύ θολά, για να τους δουν...
εκτός κι αν βλέπεις μέσω ήχου.
Ο ηχοεντοπισμός είναι ένα ευκρινέστατο σύστημα σόναρ που εντοπίζει το μέγεθος,
την ταχύτητα και την απόσταση του θηράματος.
Τα δελφίνια το έχουν, για να εντοπίζουν τους κέφαλους...
και μετά τους συγκεντρώνουν όλους μαζί.
Αλλά τα κοπάδια ψαριών είναι δύσκολοι στόχοι.
Οπότε με ένα τίναγμα της ουράς τους...
κάνουν μία χαρακτηριστική βουτιά...
και χτυπούν το νερό, δίνοντας σήμα στους ψαράδες φίλους τους...
"Ώρα για τα δίχτυα".
Βοηθά τους ανθρώπους να πιάσουν πολλές ψαριές.
Αλλιώς θα ψάρευαν στα τυφλά.
Βοηθά και τα δελφίνια, επίσης.
Όταν ρίχνονται τα δίχτυα...
οι κέφαλοι πανικοβάλλονται.
Σπάνε τον σχηματισμό...
και σκορπάνε...
κατευθείαν προς τα δελφίνια που περιμένουν.
Όλοι γεμίζουν το στομάχι τους με ψάρια.
Η τέλεια συνεργασία.
Στρατηγική...
ευφυέστατη...
με δύο έξυπνα είδη να συνεργάζονται επιτυχώς.
Έχουμε πολλά ακόμα να εξερευνήσουμε στον κόσμο μας.
Και να ανακαλύψουμε ακόμα πιο παράξενες συνεργασίες.
Αποδεικνύεται πώς μία από τις πιο εντυπωσιακές συμμαχίες...
κρύβεται κάτω από τα πόδια μας.
Τα δέντρα έχουν μία μυστική κοινωνική ζωή.
Βαθιά, υπόγεια...
λαμβάνει χώρα μία ζωηρή συζήτηση.
Τα δέντρα μιλούν...
μέσω ενός κοινωνικού δικτύου που ανακαλύφθηκε πρόσφατα...
γνωστό ως δίκτυο μυκηλίου.
Οι μύκητες σχηματίζουν μία μήτρα κλωστών, λεπτών σαν τρίχα...
αφαιρούν ζάχαρα από τις ρίζες των δέντρων...
και ως αντάλλαγμα...
προσφέρουν στα δέντρα μέταλλα που διοχετεύουν από το έδαφος.
Αυτή η μυστική υπόγεια σχέση επιτρέπει κάτι ακόμα πιο απροσδόκητο
να συμβεί.
Μόλις τα δέντρα συνδεθούν...
μπορούν να ανταλλάξουν πληροφορίες...
ζωτικές ειδοποιήσεις για ξηρασία και αρρώστια.
Αυτό το έλατο του Ντάγκλας στέκεται εδώ για δεκαετίες.
Τώρα, όμως, κινδυνεύει.
Ένα σκαθάρι του ελάτου του Ντάγκλας έχει ένα θανάσιμο σχέδιο.
Να συγκεντρώσει στρατό...
κι να σκοτώσει το δέντρο.
Μεταδίδοντας χημικά και ηλεκτρικά σήματα,
το έλατο προειδοποιεί τους γείτονές του να παράγουν αμυντικά δηλητήρια.
Αλλά ίσως είναι αργά για το ίδιο.
Το μικροσκοπικό παράσιτο διαχέει μία φερομόνη...
που μπορεί να σφραγίσει τη μοίρα του ελάτου.
Καλεί ενισχύσεις...
και σηματοδοτεί μαζική εισβολή.
Σκαθάρια...
καταφτάνουν...
ζευγαρώνουν...
και φωλιάζουν.
Μετά, τα μικρά τους τρώνε το δέντρο ζωντανό.
Αυτό το δυνατό έλατο θα πεθάνει μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Αλλά σε μία τελευταία αλτρουιστική στιγμή...
ο ετοιμοθάνατος γίγαντας μεταφέρει ζάχαρα στις ρίζες του...
ώστε αυτές οι ζωτικές ουσίες να μοιραστούν μέσω του δικτύου μυκηλίου.
Και κάνοντας αυτό, βοηθά γείτονες και απογόνους
να γίνουν δυνατότεροι.
Καθώς σβήνει μία ζωή...
το υπόλοιπο δάσος
προετοιμάζεται καλύτερα, για να παλέψει για το μέλλον του.
Ακόμα ερευνούμε την ισχύ της σύνδεσης
μεταξύ δέντρων και μυκήτων.
Αλλά είναι ξεκάθαρο ήδη...
πώς αυτή η βαθιά ριζωμένη σχέση είναι θεμέλιο για όλη τη ζωή στη Γη.
Λένε πως στη φύση επιβιώνει ο ισχυρότερος.
Όταν, όμως, η συνεργασία...
και η επικοινωνία...
φέρνει κοντά ζώα και φυτά...
και με τον συνδυασμό υπερδυνάμεων...
ακόμα και οι πιο ευάλωτοι γίνονται ανίκητοι.
Αν νομίζετε ότι ξέρετε τη φύση...
ξανασκεφτείτε το.
Υποτιτλισμός: Μαριάννα Βενάρδου