Μπείτε σε έναν κόσμο
πέρα από την αντίληψή σας.
Έναν κόσμο εντυπωσιακών ζώων…
με κρυφές δυνάμεις και υπεραισθήσεις.
Αν νομίζετε πως γνωρίζετε τη φύση…
ξανασκεφτείτε το.
ΥΠΕΡ/ΦΥΣΙΚΟ
Σε έναν ανταγωνιστικό κόσμο,
μπορεί να είναι δύσκολο…
ΑΦΗΓΗΣΗ: ΜΠΕΝΕΝΤΙΚΤ ΚΑΜΠΕΡΜΠΑΤΣ
…να διακρίνεις τον φίλο από τον εχθρό.
Η έρημος Καλαχάρι.
Εδώ, ο καυτός ήλιος
αναγκάζει τα πιο ζουμερά και σκληροτράχηλα μαμούνια
να κρυφτούν υπογείως.
Μόνο οι πιο ικανοί κυνηγοί μπορούν να τα βρουν.
Οι σουρικάτες μπορούν να μυρίσουν τα καλύτερα θηράματα, κάτω από το έδαφος.
Όταν, όμως, είσαι με το κεφάλι στην άμμο,
σκάβοντας οχτώ ώρες την ημέρα…
καλό θα ήταν να έχεις φίλους σε υψηλές θέσεις.
Η οξεία όραση μιας δικρουρίδας
εντοπίζει ένα μικροσκοπικό έντομο
σε απόσταση πάνω από 90 μέτρα.
Και από τόσο ψηλά, εντοπίζει τον εχθρό ενάμιση χιλιόμετρο μακριά.
Όπως τον εχθρό της σουρικάτας, τον πολεμαετό των έξι κιλών.
Οι σουρικάτες ακούνε την ειδοποίηση της δικρουρίδας για…
την απειλή από τον ουρανό.
Όταν ο καλός τους φίλος
τους δώσει το ελεύθερο,
οι σουρικάτες ξέρουν πως μπορούν να ξαναβγούν.
Και επιστρέφουν στη δουλειά τους.
Λαχείο.
Πρωτεΐνη και νερό σε ένα δηλητηριώδες πακέτο.
Ευτυχώς, οι σουρικάτες είναι ειδικές στο να αποτελειώνουν τους σκορπιούς.
Αυτή η ιστορία. όμως, κρύβει μια δυσάρεστη εξέλιξη.
Πάλι ο συναγερμός.
Αυτήν τη φορά όμως…
δεν υπάρχει αετός.
Η δικρουρίδα είναι ψεύτρα,
μια απατεώνισσα,
που εκμεταλλεύεται τη σκληρή δουλειά της σουρικάτας,
για να κλέψει ένα δωρεάν γεύμα.
Αν σημάνει συναγερμό, όμως, πολλές φορές…
οι σουρικάτες θα καταλάβουν τι παίζει.
Τώρα, αυτή η ειδοποίηση δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Ειδοποίηση σουρικάτας.
Ή μήπως όχι;
Η ύπουλη δικρουρίδα…
είναι, επίσης, εξαιρετική μίμος.
Μπορεί να αλλάξει ανάμεσα σε 30 διαφορετικές μιμήσεις φωνών.
Και εφόσον λέει την αλήθεια,
οι σουρικάτες, κάποιες φορές, δεν μπορούν να αγνοήσουν την άσπονδη φίλη τους.
Τα ζώα χρησιμοποιούν απίστευτες δυνάμεις, για να ξεγελάσουν τους αντιπάλους.
Συχνά, όμως, ο μεγαλύτερος εχθρός
είναι αυτός που δεν τον περιμένεις.
ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ
Στη φύση, παντού υπάρχουν συγκρούσεις.
Ένα πάρκο στην Αυστρία μπορεί να φαίνεται αρκετά ήσυχο,
υπάρχει, όμως, ένα ζώο εδώ που ξέρει πώς να προκαλέσει προβλήματα
και να τα χρησιμοποιήσει προς όφελός της.
Αυτό το θηλυκό ευρωπαϊκό χάμστερ αναζητά το πιο κατάλληλο ταίρι.
Εδώ ζουν καμιά ντουζίνα, συνήθως μοναχικά, αρσενικά.
Αντί, όμως, να σπαταλάει χρόνο, κοιτάζοντάς τα,
διοργανώνει έναν μικρό διαγωνισμό.
Το σαγηνευτικό της τραγούδι έχει έναν δυνατό υπερηχητικό τόνο.
Το επιβραδύναμε, για να μπορέσουμε να το ακούσουμε.
Τα αρσενικά, όμως, σε απόσταση 20 μέτρων
ακούν το κάλεσμά της ξεκάθαρα.
Ο αγώνας αρχίζει.
Η γρήγορη ανταπόκριση είναι καλό σημάδι.
Πώς να διαλέξεις, όμως, ανάμεσα στα δύο φαβορί;
Αφήνει μια χαρακτηριστική μυρωδιά,
ένα ισχυρό αφροδισιακό.
Με την παραμικρή μυρωδιά στέλνει ένα κύμα αδρεναλίνης
στο αίμα του αρσενικού.
Τα επίπεδα τεστοστερόνης δεκαπλασιάζονται…
μετατρέποντας αυτά τα χνουδωτά τρωκτικά σε μανιακές, μισόκιλες μπάλες με δόντια.
Οι μάχες μπορεί να αποβούν μοιραίες.
Και το μόνο που κάνει το θηλυκό
είναι να αφήσει τον αγώνα να εξελιχθεί.
Ο αντίπαλος εκδιώκεται,
ο νικητής φροντίζει να γίνει ευπαρουσίαστος
και είναι έτοιμος να γνωρίσει το ταίρι του.
Πραγματικός νικητής, όμως, είναι το θηλυκό.
Κάνει τα αρσενικά να παλεύουν γι' αυτήν,
ώστε να εξασφαλίσει τον τέλειο σύντροφο.
Η αντίσταση στους αντιπάλους σου ίσως καταλήξει σε μάχη.
Έτσι, κάποια πλάσματα κάνουν τα πάντα, για να αποφύγουν τις μπουνιές.
Στα υποθαλάσσια δάση φυκιών της Καλιφόρνια,
υπάρχει ένα μικρό ψάρι που ονομάζεται Σαρκαστικός Λοφιοκέφαλος.
Με τα περίεργα γουρλωτά του μάτια
έχει πανοραμική θέα των κινδύνων από κάθε πλευρά.
Πολλοί κυνηγοί ευχαρίστως θα άρπαζαν ένα τόσο μικρό ψάρι,
άρα πρέπει κάπου να κρυφτεί.
Το κέλυφος ενός σαλιγκαριού είναι το τέλειο μέρος.
Είναι, όμως, ήδη κατειλημμένο
από ένα χταπόδι της Καλιφόρνια.
Οι κρυψώνες έχουν μεγάλη ζήτηση
και πρέπει να παλέψεις γι' αυτές.
Καλύτερα, όμως, να βρει κάποιον στο μπόι του.
Έναν άλλον Λοφιοκέφαλο.
Για να μην τραυματιστούν,
αυτά τα ψάρια έχουν έναν απίστευτο τρόπο να έρχονται αντιμέτωπα.
Τα στόματά τους ανοίγουν τρεις φορές πιο πλατιά από τα σώματά τους.
Δεν είναι, όμως, μόνο αυτή η επίδειξη που ρίχνει σαγόνια.
Αόρατο σε μας,
το ορθάνοιχτο στόμα τους ενισχύεται με μια εντυπωσιακή, υπεριώδη προειδοποίηση.
Είναι ένα μυστικό σινιάλο δύναμης,
με το οποίο οι Λοφιοκέφαλοι βλέπουν ποιος είναι πιο δυνατός,
πριν τραβήξουν αρκετά την μάχη.
Μπορεί να έχασε το σπίτι του, όμως είναι αλώβητος.
Και τώρα αυτός είναι εκτεθειμένος.
Ενώ ο εισβολέας έχει βρει καταφύγιο από τον έξω κόσμο.
Η φύση μπορεί να είναι πλούσια,
όμως είτε στον ωκεανό είτε στην ξηρά,
θα πρέπει να παλέψεις για τον χώρο και την τροφή σου.
Στο Δέλτα του Οκαβάνγκο, στην Μποτσουάνα,
ο άγριος ανταγωνισμός φέρνει αντιμέτωπο σαρκοφάγο…
με σαρκοφάγο.
Μια μοναχική ύαινα ενάντια στη δύναμη μιας αγέλης λυκαόνων.
Απομακρύνθηκε από τη φυλή της, για να ψάξει τροφή σε μεγαλύτερη περιοχή.
Μάλλον ήταν ριψοκίνδυνη στρατηγική.
Με ένα απίστευτο ανοσοποιητικό σύστημα όμως,
και σχεδόν υπερφυσικές ικανότητες επιβίωσης,
είναι κάθε άλλο παρά το αουτσάιντερ.
Με την εξαιρετική της όσφρηση ανιχνεύει την ευκαιρία έως τρία χιλιόμετρα μακριά.
Με σχεδόν δύο μέτρα ύψος, και εφτακόσια κιλά βάρος,
ένας αγριοβούβαλος θα ταΐσει ολόκληρη τη φυλή της για μια βδομάδα.
Δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνη της.
Με την ευφυΐα των πρωτευόντων θηλαστικών, θα διαλέξει μια πιο στρατηγική προσέγγιση.
Αφήνοντας τους ανταγωνιστές να κάνουν παιχνίδι.
Με διπλάσιο μέγεθος από αυτήν
και τετραπλάσιο βάρος,
τα λιοντάρια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της ύαινας.
Και κυνηγώντας ως αγέλη, γίνονται ακόμη πιο δυνατά.
Όταν, όμως, τα βουβάλια κινούνται ως τάγμα,
μέχρι και 600 σε αριθμό,
ακόμη και οι πιο βαριά οπλισμένοι κυνηγοί
δεν επιτίθενται.
Ο πιο έξυπνος κυνηγός
περιμένει υπομονετικά.
Καθώς η νύχτα πλησιάζει,
το παιχνίδι αλλάζει.
Τα λιοντάρια έχουν ανακλαστική ενίσχυση στα μάτια τους,
η οποία τους δίνει νυχτερινή όραση έξι φορές καλύτερη από τη δική μας,
αποκαλύπτοντας έναν κόσμο που βλέπουμε μόνο
με υπερευαίσθητες κάμερες.
Στη δροσερή νύχτα, οι κυνηγοί δραστηριοποιούνται περισσότερο.
Και με τη βοήθεια της νύχτας, καλύπτουν την επίθεσή τους.
Και οι ύαινες έχουν εξαιρετική όραση.
Τόσο το καλύτερο, να βλέπουν τα λιοντάρια να κάνουν τη δύσκολη δουλειά.
Και τώρα,
ήρθε η ώρα για το δικό της σχέδιο.
Ανακλώντας την πολεμική της κραυγή στο έδαφος, ενισχύει τον ήχο.
Έτσι φτάνει σε υπερευαίσθητα αυτιά, μέχρι και δέκα χιλιόμετρα μακριά,
κινητοποιώντας τη διασκορπισμένη φυλή της.
Περιμένοντας ενισχύσεις, κερδίζει χρόνο.
Αποσπά την προσοχή των λιονταριών και καθυστερεί το τάισμα.
Πρέπει, όμως, να προσέχει.
Με ένα χτύπημα, το λιοντάρι μπορεί να τη σκοτώσει.
Όταν είναι μόνη, βρίσκεται σε άμυνα.
Όταν, όμως, την ακολουθούν άλλες 20 από τη φυλή,
είναι η ώρα για την κίνησή της.
Οι ύαινες είναι πιο αποτελεσματικές ως ομάδα απ' ότι τα λιοντάρια.
Δουλεύοντας μαζί,
η φυλή εξουθενώνει την αγέλη.
Τα λιοντάρια ξέρουν πότε έχουν χάσει.
Με σαγόνια που συνθλίβουν κόκκαλα
και ανθεκτικά στομάχια, για να τα χωνέψουν,
μέσα σε λίγες ώρες
κάθε ίχνος του βουβαλιού θα έχει εξαφανιστεί.
Με γεμάτα στομάχια, ολόκληρη η φυλή είναι μαζί και πάλι.
Τουλάχιστον για σήμερα, οι ύαινες έχουν την δύναμη
στον πανάρχαιο πόλεμο των σαρκοφάγων.
Ακόμη μια αντιπαλότητα μεταξύ ζώων εξελίσσεται για εκατομμύρια χρόνια.
Αρκετός χρόνος. για να αναπτύξεις ένα μυστικό όπλο
που θα κρατήσει μακριά έναν πιο δυνατό εχθρό.
Μια ασιατική σφήκα γίγαντας,
η μεγαλύτερη σφήκα στον κόσμο.
Με μήκος πέντε εκατοστά και εξαιρετικά σαρκοβόρα.
Οι ιαπωνικές μέλισσες, τέσσερεις φορές μικρότερες, μοιάζουν ανυπεράσπιστες…
μπροστά στη βαριά οπλισμένη σφήκα.
Με κεντρί μισό εκατοστό
και υπερμεγέθεις κάτω γνάθους,
μπορεί να σκοτώσει 40 μέλισσες το λεπτό.
Δεν κυνηγάει, όμως, τις μέλισσες.
Τα μωρά τους θέλει.
Κρυμμένες μέσα σ' αυτό το δέντρο,
είναι χιλιάδες προνύμφες
και τις προστατεύουν 20 χιλιάδες αφοσιωμένες εργάτριες.
Πάρα πολλές, για να τις αντιμετωπίσει μόνη της μια σφήκα.
Έτσι, βάζει σημάδι στο οχυρό των μελισσών
με έναν χημικό φάρο.
Οι σφήκες διανύουν 100 χιλιόμετρα τη μέρα, ψάχνοντας φαγητό.
Μόλις η συγγενής της στείλει το σινιάλο,
ξέρουν πως η αναζήτηση τελείωσε.
Μέσα σε λίγες ώρες,
μια ομάδα από αυτές τις δολοφόνους μπορεί να αφανίσει ολόκληρη την κυψέλη.
Οι εξωτερικές άμυνες έχουν πέσει.
Σειρά έχει,
το εκκολαπτήριο.
Η μοίρα της αποικίας έχει καθοριστεί.
Σχεδόν.
Οι μέλισσες έχουν μια τελευταία ευκαιρία, για να επιβιώσουν.
Ένας χημικός συναγερμός τις αναγκάζει να κινηθούν σαν μονάδα
και να κατακλύσουν τις σφήκες.
Έπειτα, κάθε μέλισσα κουνάει τους μύες των φτερών της.
Παράγει ελάχιστη ποσότητα θερμότητας,
σε συνδυασμό, όμως, με τις υπόλοιπες,
γίνεται μια ανυπέρβλητη δύναμη.
Οι θερμικές κάμερες δείχνουν την άνοδο θερμοκρασίας του πυρήνα.
Αυτή η λαμπερή μπάλα από μέλισσες είναι ένα όπλο ακριβείας.
Με έναν βαθμό περισσότερο οι μέλισσες θα πεθάνουν.
Όμως, οι 47 βαθμοί Κελσίου ακριβώς
είναι η τέλεια θερμοκρασία,
για να ψηθούν ζωντανές οι σφήκες.
Και οι δύο πλευρές έχουν απώλειες.
Η απίστευτη ικανότητα, όμως, των μελισσών να δουλέψουν ως μονάδα,
εγγυάται πως η αποικία θα συνεχίσει να ζει.
Η ισχύς εν τη ενώσει αποφέρει προστασία,
μπορεί, όμως, να τραβήξει και τον ανταγωνισμό κοντά στην κατοικία.
Βράχος Bass, Σκωτία.
Εκατόν πενήντα χιλιάδες θαλασσοπούλια,
όλα φτιάχνουν τις φωλιές τους σε έναν βράχο,
μικρότερο από ενάμιση τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Από την οπτική των πτηνών,
όλα βρίσκονται σε απόλυτη αρμονία.
Είναι, όμως, μια οφθαλμαπάτη.
Οι φωλιές έχουν μεταξύ τους απόσταση δύο ράμφη, για καλό λόγο.
Όποιος περάσει αυτό το όριο,
αποκαλύπτει τις αόρατες εντάσεις που επικρατούν.
Ράμφη σχεδιασμένα, για να σχίζουν το νερό
και να αρπάζουν ψάρια με 100 χιλιόμετρα την ώρα,
γίνονται, επίσης, βάναυσα όπλα.
Οι μάχες για τον χώρο της φωλιάς διαρκούν έως και δύο ώρες…
και έχουν κόστος.
Στη φύση, η ειρήνη βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού.
Οι συγκρούσεις κρύβονται συνεχώς…
κάτω από την επιφάνεια.
Για να εξασφαλίσουν τη γενεαλογία τους,
κάποια πέφτουν σε πιο βαθιά νερά.
Η λίμνη Τανγκανίκα στην Τανζανία
είναι πρόσφορο έδαφος για συγκρούσεις.
Ένα αρσενικό burtoni cichlid
προσπαθεί να εντυπωσιάσει ένα θηλυκό.
Εκτελεί έναν χαρακτηριστικό χορό.
Μπορεί να μην της φαίνεται, όμως είναι γοητευμένη.
Ο θαλάσσιος Ρωμαίος βελτιώνει την κατάσταση με ένα φίλτρο αγάπης.
Μια φερομόνη σχεδιασμένη να διεγείρει το θηλυκό,
η οποία ταξιδεύει με το ρεύμα,
τραβώντας τη λάθος προσοχή.
Μια τοπική ομάδα γατόψαρων κούκων.
Το δέρμα τους, καλυμμένο με γευστικούς κάλυκες,
ανιχνεύει την παραμικρή ποσότητα φερομόνης.
Ξέρουν πως αυτό σημαίνει…
ότι τα burtonis είναι έτοιμα να γεννήσουν.
Η γέννηση 100 αυγών,
με μέγεθος ενός σπόρου σουσαμιού,
είναι η τέλεια στιγμή για ενέδρα.
Τα γατόψαρα τρώνε όσα περισσότερα αυγά μπορούν.
Και τώρα, αυτά γεννάνε.
Αφήνοντας πίσω τους μικροσκοπικές, ωρολογιακές βόμβες.
Η μητέρα burtoni ενστικτωδώς μαζεύει όλα τα αυγά.
Δεν τα τρώει.
Έχει μια ιδιαίτερη ικανότητα.
Κάποιες σούπερ-μαμάδες cichlid
μεγαλώνουν τα μωρά τους στο στόμα τους,
χρησιμοποιώντας το ως κινητό εκκολαπτήριο, ώστε να είναι ασφαλή, καθώς μεγαλώνουν.
Αυτήν, όμως, την burtoni cichlid την έχουν σφετεριστεί.
Μακριά από τα βλέμματα, μέσα στο στόμα της,
το μικτό τσούρμο της αρχίζει να εκκολάπτεται.
Και κάποια μεγαλώνουν πολύ πιο γρήγορα από άλλα.
Το ανυποψίαστο burtoni αφιερώνει χρόνο στην ανατροφή των λάθος απογόνων.
Διπλάσια σε μέγεθος, τα πεινασμένα μωρά γατόψαρα…
στρέφονται εναντίον των cichlid.
Ανοίγοντας αρκετά τα σαγόνια τους, ώστε να καταπιούν τα θετά αδέρφια τους
από το κεφάλι.
Τα ύπουλα μωρά γατόψαρα σύντομα θα γίνουν πολύ μεγάλα για το εκκολαπτήριο τους.
Φεύγουνε μόνα τους, κρατώντας χαμηλό προφίλ,
μέχρι να είναι έτοιμα να εκμεταλλευτούν κάποια άλλη ανυποψίαστη μητέρα.
Αφήνοντας την burtoni να προστατεύει τους εναπομείναντες απογόνους της,
δίνοντάς τους την καλύτερη ευκαιρία σ' αυτόν τον επικίνδυνο κόσμο.
Στα αλπικά λιβάδια της Ιταλίας, υπάρχει ένα μικρό ζώο
που ανεβάζει τη συγκατοίκηση με τον εχθρό σε εντελώς άλλο επίπεδο.
Γνωρίστε την ατρόμητη κάμπια Alcon blue.
Μόλις δύο εβδομάδων
και σε μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού.
Έτοιμη να ξεκινήσει σε μια από τις πιο απίθανες περιπέτειες
σε ολόκληρο τον φυσικό κόσμο.
Για αναζήτηση τροφής,
θα πρέπει να κατέλθει στον κάτω κόσμο,
τον φρουρούμενο από άγριες στρατιές μυρμηγκιών Myrmecia.
Τα βγάζουν πέρα με θηράματα πολύ μεγαλύτερα σε μέγεθος.
Μια μικροσκοπική κάμπια φαίνεται εύκολος στόχος.
Ειδικά μία που αναδύει θελκτική μυρωδιά,
προδίδοντας την παρουσία της.
Με κεραίες πέντε φορές πιο ευαίσθητες από σχεδόν όλα τα έντομα,
το μυρμήγκι την ακολουθεί σαν κυνηγετικό σκυλί.
Η κάμπια με το μικρό της μέγεθος μεταφέρεται εύκολα πίσω στη βάση,
όπου τα μυρμήγκια ετοιμάζουν φαγητό για τα μικρά τους.
Αυτή η κάμπια, όμως,
δεν μυρίζει σαν φαγητό,
μυρίζει σαν οικογένεια.
Γεννημένη για να εξαπατά,
αυτή η ειδική μυρωδιά της κάμπιας
μυρίζει το ίδιο με τις προνύμφες των μυρμηγκιών,
και έτσι τη φροντίζουν σαν δική τους.
Και δεν είναι μόνο αυτό.
Για να βελτιώσει τη μεταμφίεση,
η κάμπια τραγουδάει.
Αντιγράφει το τραγούδι του πιο σημαντικού μυρμηγκιού της αποικίας,
της βασίλισσας.
Αναγκάζοντας αφοσιωμένους εργάτες να φροντίζουν τις ανάγκες της
και να αγνοούν τους δικούς τους.
Ενώ η αποικία την προστατεύει,
την καθαρίζει και την ταΐζει,
η τολμηρή κάμπια μπορεί να συνεχίσει το θέατρο
για δύο μεγάλα χρόνια.
Φτάνοντας το εκατονταπλάσιο του αρχικού της βάρους,
το μπλε μωρό
είναι έτοιμο να αποκαλύψει τα πραγματικά του χρώματα.
Μέσα στη χρυσαλλίδα,
ο ιστός της κάμπιας διασπάται…
και επανασχηματίζεται.
Όταν όμως, μια Alcon blue γίνεται πεταλούδα,
χάνει την προστατευτική της δύναμη.
Καθώς δεν μυρίζει πλέον σαν μωρό μυρμήγκι,
πρέπει να βγει έξω… και γρήγορα.
Προτού τα μυρμήγκια ανακαλύψουν τον εισβολέα ανάμεσα τους.
Επιτέλους, η Alcon blue είναι ελεύθερη.
Για δισεκατομμύρια χρόνια,
οι ζώντες οργανισμοί έχουν αναπτύξει απίθανες ικανότητες,
για να διεκδικήσουν το μέρος τους στον πλανήτη.
Όταν, όμως, έρχεται ένας νέος αντίπαλος,
τα πάντα αλλάζουν.
Τα παράκτια ύδατα της Βρετανικής Κολούμπια
είναι το σπίτι ενός θρυλικού θαλασσίου τέρατος.
Ένα από τα πιο γρήγορα αναπτυσσόμενα ζώα στον πλανήτη.
Διπλασιάζει το βάρος του κάθε δύο μήνες, τρώγοντας κυρίως καρκινοειδή.
Πριν ακόμη και από την εποχή των δεινοσαύρων,
το γιγάντιο χταπόδι του Ειρηνικού
είναι ο ασυναγώνιστος κυνηγός καβουριών της περιοχής.
Έως τώρα.
Έχουμε έξυπνους τρόπους να πιάσουμε θαλασσινά
χωρίς καν να μπούμε στο νερό.
Οι παγίδες προσελκύουν αποτελεσματικά το αγαπημένο φαγητό του χταποδιού.
Όταν, όμως, στο πιο έξυπνο ασπόνδυλο του κόσμου
παρουσιάζεται μια πρόκληση,
δεν το βάζει κάτω,
βρίσκει τη λύση.
Δύο χιλιάδες βεντούζες,
κάθε μια με περισσότερους αισθητήρες γεύσης από την ανθρώπινη γλώσσα,
βοηθούν να ανιχνεύσει το θήραμα στα πιο θολά νερά.
Κατευθυνόμενο από εννιά εγκεφάλους,
έναν στο κεφάλι του
και από έναν μίνι εγκέφαλο σε κάθε πλοκάμι του,
το χταπόδι πλησιάζει.
Με έναν σκελετό από νερό, χωρίς κόκκαλα,
μπορεί να στριμώξει το τριών μέτρων σώμα του
μέσα από μια τρύπα μεγέθους ενός γκρέιπφρουτ.
Και τώρα, θα τραφεί, προτού σηκωθεί η παγίδα.
Η παγίδα ανοίγει προς μια μεριά μόνο.
Αυτό, όμως, δεν αποτελεί πρόβλημα
για αυτόν τον απίστευτο δεξιοτέχνη αποδράσεων.
Μπορεί να είμαστε έξυπνοι,
όμως ακόμη ανακαλύπτουμε πως τα ζώα έχουν αναρίθμητες ικανότητες
και εξίσου εντυπωσιακές.
ΣΚΑΦΗ ΛΑΪΦΤΑΪΜΕΡ
Αν τα παραβλέψουμε,
μπορεί να μείνουμε με άδεια χέρια.
Σε έναν κόσμο γεμάτο αναπάντεχους αντιπάλους,
ο ανταγωνισμός είναι η υπέρτατη κινητήριος δύναμη της εξέλιξης.
Το μυστικό πίσω από την απίστευτη βιοποικιλότητα στη Γη
και τις πιο απίθανες δυνάμεις των ζώων.
Αν νομίζετε πως ξέρετε τη φύση,
ξανασκεφτείτε το.
Υποτιτλισμός: Γιώργος Ζάπρος