[sombere orkestrale muziek]
Gedownload van YTS.MX
Officiële YIFY-filmsite: YTS.MX
[sombere muziek]
- [Verslaggever] Doorheen de geschiedenis van de geneeskunde,
we zijn getuige geweest van een aantal ongelooflijke mijlpalen en wonderen,
maar nu lijkt het erop we staan ​​misschien op het punt
van een van de belangrijkste medische ontdekkingen
van de eeuw, bedankt aan Dr. Jane Dunning,
ook wel bekend als de moeder van de neurochirurgie,
en haar team van onderzoekers.
- Hartelijk dank, op namens mijn collega's.
Nou, laten we dat maar zeggen we zijn misschien al overgestoken
de drempel, hoewel het het heeft ons bijna 10 jaar gekost
en het hele verhaal is nog steeds vrij experimenteel.
[Jane lacht]
Na veel obstakels en doodlopende wegen
dit Aftermath Project is tegengekomen,
we kunnen nu echt de kern van de zaak achterhalen,
voor de eerste keer.
We moesten beseffen dat we zag slechts een heel klein deel
van het hele plaatje tot nu toe.
[Jane lacht]
Verschillende tests en de meest nauwkeurige berekeningen
zijn nog steeds nodig om te kunnen zeggen
precies wat we hebben bereikt, maar ik durf te zeggen
dat we erin geslaagd zijn nieuwe dimensies bereiken.
[broeierige orkestrale muziek]
[Bedroemde orkestrale muziek gaat door]
[gedempte heavy metal muziek]
[motor draait] [gedempte heavy metal muziek]
♪ Ze zal je een rilling bezorgen dan je zult het nooit vergeten, nee nee ♪
♪ Als de nacht komt ♪
[telefoon rinkelt en trilt]
- [Kate] Kate spreekt.
- [Robbie] Kate, wat wat is er in hemelsnaam aan de hand?
Je zou moeten overhandigen in het materiaal van gisteravond.
Je weet heel goed dat dit was de derde deadline.
- Dat weet ik wel, ja.
- [Robbie] Maar toen-
- Weet je waarom ik dat weet, Robbie?
Het is Robbie, toch?
- [Robbie] Eh, ja, maar-
- Omdat ik waarschijnlijk de enige persoon ben
wie heeft hieraan gewerkt bijna vijf jaar lang rotzooi,
terwijl de bestuursleden worden vervangen
als teven in het huis van de Hefners.
- [Robbie] Kate, ik heb niet...
- Dat weet ik zeker niet.
Hoe lang bent u al hoofd R&D?
Drie weken lang?
Vier?
- Twee en een half, maar- - Precies.
Als ik voor elke dollar een dollar zou krijgen deadline waar ik mee ben genaaid,
Ik zou met pensioen kunnen gaan.
Vertel het dus aan de CEO en iedereen anders zal het klaar zijn,
omdat ik altijd lever.
En dankzij mijn werk, we zullen kunnen gooien
honderdduizenden van dollars in commissie
aan het eind van het jaar tegen elkaar,
terwijl ik bezig was met dezelfde waardeloze computer
Sinds wat, vijf jaar?
Dus doe mij een plezier en doe het niet Bel mij elke 10 minuten.
[telefoon piept]
Eikel.
[donkere orkestrale muziek]
[koffiespatten]
Oh, shit.
[sleutelhanger rammelt] [gedempte claxon toetert]
[banden piepen]
[donkere orkestrale muziek gaat door]
[interferentie knettert]
[wind waait]
[zwakke griezelige muziek]
[zwak hout kraakt]
[Kate hijgt]
[Kate zucht]
[Kate gromt zachtjes]
[Kate haalt scherp adem]
[griezelige muziek gaat door]
[Kate ademt zwaar]
[spannende orkestrale muziek]
[bladeren ritselen]
[geweerschoten]
[Kate piept]
[griezelige muziek gaat door]
[voetstappen naderen]
[geweerloop bonkt]
[voetstappen wijken terug]
[Kate kreunt zachtjes]
[Kate ademt zwaar]
[voetstappen naderen]
[onheilspellende muziek]
- [Beta] We wisten dat je zou komen
[geweerschoten]
[Kate piept]
[voetstappen naderen] [onheilspellende muziek gaat door]
[dramatische orkestrale muziek]
[geweerschoten]
[Kate kreunt]
[Kate broek]
[vuistslagen]
[hoge tonen klinken]
[Kate ademt zwaar]
[Kate broek]
[geweerschoten]
[lichaam bonkt]
[griezelige muziek]
[vogels fluiten]
[voetstappen naderen]
[vreemde broek]
- Kom met mij mee,
anders is er niets morgenvroeg van je over zal zijn.
- Bedankt.
Bedankt dat je mij hebt gered.
- Het zal niet veel waard zijn, als je nu niet opstaat,
en we komen hier niet meer weg.
Laten we opschieten.
Ze zullen er zo zijn.
[voetstappen wijken terug]
[vogels fluiten]
- [Kate] Wacht even.
- Als je niet wilt krijgen betrapt door die klootzakken,
Je moet opschieten.
Er is een schuilplaats niet zo ver hier vandaan,
waar we even kunnen uitrusten.
- [Kate] Wat is dit voor een plek?
- Ik weet het niet.
- Hoe ben je hier terechtgekomen? - Ik werd hier wakker.
Ik kan me helemaal niets meer herinneren.
Ik weet niet wat er met mij gebeurd is.
Ik vond alleen een ketting en een foto van een vrouw in mijn zak.
Heb je in je zak gekeken?
[donkere muziek]
- [Kate] Dit ben ik, en ook mijn...
[Kate kreunt] [hoge tonen klinken]
- Sluit je ogen niet.
Het wordt alleen maar erger.
Sluit je ogen niet.
Het verdwijnt vanzelf, binnen een minuut.
[donkere muziek zwelt aan]
[griezelige muziek]
- [Kate] Hoe wist je dat?
- Mij is hetzelfde overkomen.
[donkere muziek gaat door]
Jouw familie?
- [Kate] Ik weet het niet.
- Ze is een mooi meisje.
[donkere muziek gaat door]
- "Sophie, Kate en Peter."
- Weet je nu weer hoe je heet?
[griezelige muziek]
- [Peter] Kate, lieverd?
- Ja?
[Kate hijgt]
-Kate.
Mijn naam is Kate.
- Dat is al het halve werk.
- Hoe heet je?
- Bubba.
- En je geheugen?
Ik bedoel, weet je wie je bent?
- Laten we gaan.
De schuilplaats is niet ver hiervandaan.
[Kate zucht]
[zwakke griezelige muziek]
- [Alpha] Ze heeft een metgezel.
- [Gamma] Meer voortvluchtigen zijn gepakt, meneer.
- [Alfa] Ga terug en wacht op de bestelling.
- [Gamma] Ja, commandant.
Beweging.
[griezelige muziek gaat door]
[knop klikt]
[hologram piept]
- Statusrapport. - We zijn er heel dichtbij, meneer.
- Ik weet zeker dat ik dat niet hoef te doen je vertellen hoe belangrijk het is
vinden we dit doel.
- [Alfa] Ik ben op de hoogte van de ernst van de situatie.
- U zult het pas echt weten, commandant,
wanneer het doelwit zich iets begint te herinneren.
En twijfel er niet aan dat ze het zich zal herinneren.
- [Alpha] Wij zullen haar tegenhouden, meneer.
- Vroeg of laat zal ze vindt wat ze zoekt
en dat zou fataal kunnen zijn voor deze plek, en voor ons allemaal.
De tijd dringt, commandant.
[vogels fluiten]
[Bubba zucht]
- Neem dit.
Ik heb het van een van de soldaten overgenomen.
- Bedankt.
[Kate slikt]
[Kate hijgt]
Bedankt.
[Kate hijgt]
Hoe heb je deze plek gevonden?
- Zoals ik al zei.
Ik werd wakker niet ver hiervandaan.
- Waar gaat dit allemaal over?
Ik bedoel...
Wat is dit voor een plek?
En waarom wij?
- Ik weet het niet.
Maar dat is niet het enige interessante.
Heb je een horloge?
Hoe laat is het?
- [Kate] 11:07.
[Bubba slikt]
- En nu?
- Maar ik gewoon-
- En nu?
- [Kate] Wat is er aan de hand?
Wat is hier in hemelsnaam aan de hand?
Dat is onmogelijk.
- Daar zou ik me ook zorgen over maken.
Niet alleen die klootzakken.
- Misschien is dit alles een soort experiment,
en wij zijn de onderdanen.
- Misschien.
Dat kunnen we niet uitsluiten.
- Heb je nog iemand anders gezien dan ons?
Ik bedoel mensen die dat niet deden jeukende trekkervingers hebben.
- Niemand.
Zou zij jouw vrouw kunnen zijn?
- Ik weet het niet.
Misschien.
I...
Ik heb gewoon het gevoel dat ze heel belangrijk voor mij.
Diep van binnen.
Deze foto's kunnen geen toeval zijn.
Een herinnering voor jou, een herinnering voor mij?
Er moet een reden zijn.
[Kate trekt een grimas] [donkere muziek]
[hoge tonen klinken]
Het is bijna voorbij.
[donkere muziek gaat door]
[motor brult]
Het is bijna voorbij.
- Het was een ongeluk.
Ik zat in mijn auto en plotseling was er een andere auto,
recht voor mij.
- Toen ik wakker werd,
waar ik wakker werd-
- Ja?
- Er was een auto.
De voorkant was beschadigd en Er was een grote rookontwikkeling.
Ik wilde het van dichterbij bekijken Kijk, maar ik werd afgeleid.
- Weet jij waar de auto is?
- Ja, dat doe ik.
Het is niet zo ver hier vandaan.
- Dan gaan we maar.
Laten we niet langer wachten.
Kom op!
Laten we nu gaan.
- Ik moet haar eerst vinden.
Vanaf hier, als je rechtdoor gaat,
Je moet twee kleine doorgangen oversteken.
Na de tweede,
blijf rechts langs het bos Volg het pad en je vindt de auto.
- En jij?
- Ik kan voor mezelf zorgen.
Neem dit.
Het is gemakkelijk te hanteren.
Richt en schiet.
Maar je hebt nog maar drie kogels over.
Wees dus voorzichtig.
- We moeten niet uit elkaar gaan. - Ik weet.
Vind de auto.
Kijk of je de antwoorden op uw vragen.
En we zien elkaar terug hier, over twee uur.
Wees heel voorzichtig.
Het kan zijn dat ze je vanuit de lucht in de gaten houden.
Als je ze ziet, verstop je dan.
We moeten ons concentreren op een uitweg vinden.
Wij hebben geen schijn van kans tegen hen.
[zwakke griezelige muziek]
[voetstappen naderen]
[deksel klappert]
[fles klinkt]
[Kate slikt]
[Kate zucht]
[Kate broek]
[telefoontoetsenblok piept]
[telefoon gaat]
[telefoon piept]
[telefoontoetsenblok piept]
[telefoon gaat]
[telefoon piept]
[Kate zucht]
[melancholische pianomuziek]
- [Kate] Dit zijn mijn foto's.
[melancholische muziek gaat door]
[Sophie giechelt]
Hallo, Kate.
Zijn...
- [Kate] Papa?
- Maarten.
Je telefoon is uitgeschakeld, dus
Ik probeer je dit bericht te sturen.
Pete belde net een paar minuten geleden.
Kijk. [zucht]
Ik weet niet wat er aan de hand is tussen jullie twee op dit moment,
en ik wil er niet op ingaan.
Ik weet dat het niet meer mijn zaak is,
maar zodra je dit krijgt bericht, bel hem dan.
Hij is
Ik maak me grote zorgen om je.
Ik hoor het in zijn stem.
[Martin zucht]
Zij zijn jouw familie, Kate.
Ze houden heel veel van je.
[Martin haalt diep adem]
Oké, eh...
We moeten ook nog eens praten over op een gegeven moment, zoals we vroeger deden.
[Martin zucht]
Als vader en dochter.
Bel mij gerust.
Ik ben er altijd.
[Martin lacht]
Dag, klein meisje.
[vogels fluiten]
[verre takjes knappen]
[voetstappen naderen] [spannende muziek]
[spannende muziek gaat door]
[geweer hanen]
[geweerschoten]
[lichaam bonkt]
[geweerschoten]
[voetstappen naderen] [zwakke griezelige muziek]
[tijdschriftkliks]
[verre geweerschoten]
[jas ritsen]
[verre geweerschoten]
[donkere muziek]
[geweerschoten]
[donkere muziek gaat door]
[hologram piept]
- Commandant.
- [Alfa] Wij hebben vier voortvluchtigen gedood.
- En de vrouw? - Wij zijn naar haar op zoek.
- Dat is niet goed genoeg.
Hij heeft Beta vermoord.
Wacht niet tot ze herinneringen komen terug, omdat,
de gevolgen zullen streng zijn voor onze wereld.
Falenderen is geen optie.
[donkere muziek gaat door]
[vogels fluiten]
[spannende muziek]
[krachtveld drones]
[Kate kreunt]
- [Kate] Verdomme.
[Kate kreunt]
[krachtveld drones]
Shit.
[krachtveld drones]
Neuken!
[Kate broek]
Neuken.
[Kate zucht]
[Kate jankt]
[vogels fluiten]
[melancholische orkestrale muziek] [Kate snikt]
Dat gebeurt niet.
Dat is onmogelijk.
[Kate snikt]
Dat is onmogelijk.
Dit kan niet waar zijn.
Waarom?
Waarom ik?
[Kate snikt]
[melancholische orkestrale muziek gaat verder]
Kan iemand mij alsjeblieft helpen?
Ik weet niet waar ik heen moet.
[Kate snikt]
[melancholische muziek gaat door]
[Kate hijgt]
[vogels fluiten]
[onheilspellende muziek]
- [Alfa] "Kate".
Ik weet waar ze naartoe gaat.
Eigenlijk heb ik het altijd al geweten.
Laten we gaan!
[verre geweerschoten] [broeierige orkestrale muziek]
[verre geweerschoten]
[voetstappen naderen]
[deur kraakt]
[drone zoemt en tjilpt]
[jets swoosh]
[deur kraakt]
[deur gaat dicht]
[spannende muziek]
[deur kraakt] [spannende muziek gaat door]
[geweer hanen]
[Bubba lacht]
- Kaat! [geweerschoten]
[gespannen percussieve muziek]
- Bubba. [melancholische pianomuziek]
Oh mijn God.
- Trek je niks aan van mij
Vertrekken! - Ik laat je hier niet achter.
- Ergens is er een uitweg.
Ik ben die klootzakken hierheen gevolgd.
Ga door.
Nu.
Jij bent de sleutel tot dit alles.
Één kamer, één blik of een andere,
heeft het antwoord op alles.
Ga door.
Vertrekken.
Nu.
[Bubba broek]
Niemand...
Niemand passeert mij.
[Bubba lacht en hijgt]
[gespannen orkestrale muziek]
[geweerschoten] [dramatische muziek]
[geweerschoten]
[snel vuur van geweer]
[lichaam bonkt]
[Kate broek] [donkere muziek]
[geweer hanen]
- [Alpha] Ik heb niets met jou te maken.
Je bleek een geweldige vechter te zijn.
Je verdient het om niet alleen te sterven.
[donkere muziek gaat door]
[Kate broek]
- [Peter] Kate.
- Petrus?
Petrus?
Peter, waar ben je?
- [Verslaggever] Doorheen de geschiedenis van de geneeskunde,
we zijn getuige geweest van een aantal ongelooflijke mijlpalen en wonderen.
Maar nu lijkt het erop dat we kan op het punt staan ​​om één te worden
van de belangrijkste medische ontdekkingen van de eeuw.
Dank aan Dr. Jane Dunning,
ook wel bekend als de moeder van de neurochirurgie,
en haar team van onderzoekers.
- [Jane] Heel erg bedankt namens mijn collega's.
Nou, laten we maar zeggen dat we misschien
al over de drempel.
Hoewel het ons bijna 10 jaar heeft gekost
en het hele verhaal is nog steeds vrij experimenteel.
[Jane lacht]
Na veel obstakels en doodlopende wegen
dit Aftermath Project is tegengekomen,
we kunnen nu echt de kern van de zaak achterhalen,
voor de eerste keer.
We moesten beseffen dat we alleen maar zagen
een heel klein deel van de het hele plaatje tot nu toe.
[Jane lacht]
Verschillende tests en de meest nauwkeurige berekeningen
zijn nog steeds nodig om te kunnen zeggen
precies wat we hebben bereikt, maar ik durf te zeggen
dat we erin geslaagd zijn nieuwe dimensies bereiken,
en om ze te transformeren.
Het Aftermath Project is geslaagd
bij het modelleren van de hersenen activiteit van comateuze patiënten,
en zetten hun geesten in een nieuwe omgeving.
Het is de moeite waard om erover na te denken alles als een soort cryo-toestand,
waarin de patiënt kan een soort leven leiden,
terwijl hun lichaam en geest nog steeds moeite hebben om wakker te worden.
De meest effectieve manier om dit te doen is echter
was altijd om de bewustzijn in kwestie
in een vertrouwde en gebruikelijke context.
[statisch gekraak] [Sophie giechelt]
[sombere pianomuziek]
[lepel klinkt]
- Kun je niet zien wat er is? wat er met onze familie gebeurt?
[Kate zucht]
- Ik wil hier niet rotten, jij wel?
Ik probeer gewoon te doen wat beter is voor iedereen.
Ik denk alleen maar aan Sophie, weet je?
Zouden we dan een beter leven hebben?
Vind je niet dat wij het verdienen? iets beters dan dit?
Omdat ik dat doe.
Ik zou haar alles willen geven,
en ik denk niet dat dat teveel gevraagd is.
- Maar je hebt geen nacht en geen dag.
Vorige week wachtte ze voor u tot middernacht.
Ze kon geen oog dichtdoen.
Op haar eigen verjaardag, ze een cadeautje voor je gemaakt.
"Mama komt thuis." [spottend]
- Wat?
- [Peter] Zij gaf het deze titel.
[voetstappen naderen]
[sombere pianomuziek]
[voetstappen klakken]
[melancholische muziek gaat door]
[autoclaxon schalt]
[auto's klinken]
[glas breekt]
[auto bonkt]
[dramatische orkestrale muziek]
- [Dokter] Massaal ongeluk.
Een van de auto's probeerde omkeren op de weg,
maar toen het ongeluk gebeurde, stopte het.
Geen van de passagiers droegen veiligheidsgordels,
en alle vier leden ernstig hoofdletsel,
en overleed voordat de ambulance arriveerde.
[dramatische orkestrale muziek gaat verder]
De bestuurder van de andere auto, een jonge vrouw,
ligt in coma, maar verkeert in een stabiele toestand.
We hebben haar drie keer gereanimeerd.
[dramatische orkestrale muziek gaat verder]
Er was ook een motorrijder betrokken bij het ongeval.
Hij gleed uit over de gemorste olie.
Zijn vrouw wacht in de gang, dus,
houd haar op de hoogte en vertel haar dat we het doen
alles wat we konden voor haar man.
- [Peter] Word wakker, Kate.
[spannende muziek]
- [Alpha] Het is een interessante situatie.
We moeten je laten leven, dus dat wij ook kunnen leven.
Uiteindelijk hangt alles van u af.
[levensondersteunende machines piepen]
-Kate.
- Dan heb ik de macht om er een einde aan te maken.
- [Alpha] Hoor je het?
Dat is alles.
Ik ook niet.
Er is niets veranderd.
Je bent hier.
Wij zijn hier, en deze wereld is hier,
en dat allemaal omdat je er niets aan kunt veranderen.
Je bent een onmiskenbare geworden deel van deze wereld,
en nu ga je met ons mee.
[broeierige orkestrale muziek] [machine piept ritmisch]
- Sofie.
Mijn baby.
[machine piept onregelmatig]
- Iemand, help!
[pistool klikt]
[snel schietende geweren]
[Bedroemde orkestrale muziek gaat door]
- [Alfa] Oh...
Neuken.
[geweerschoten]
[Bedroemde orkestrale muziek gaat door]
[vogels fluiten]
- [Peter] Heb je gegeven een titel voor je schilderij?
- [Sophie] "Mama komt thuis."
- [Peter] [lacht] Dat klinkt goed.
[ketting rammelt]
[vogels fluiten] [zachte pianomuziek]
[machine piept ritmisch]
[wind waait] [windgong rinkelt]
[bomen kraken]
[waterspatten]
[lade schuift open]
[donkere orkestrale muziek]
[lade gaat dicht]
[voetstappen naderen]
- [Peter] Hoi lieverd.
- [Kate] Oh, hallo.
- Eindelijk een week lang geen ritten.
Geen havens, geen verkeersopstoppingen, geen gedoe.
- Ik ben blij dat je eindelijk thuis bent.
[muziek speelt van telefoon]
[Peter zucht]
- Sorry. Ik moet dit even ophalen.
Hallo?
- [Jane] Waarin de patiënt een soort leven zou kunnen leiden
terwijl hun lichaam en geest nog steeds moeite hebben om wakker te worden.
De meest effectieve manier om dit te doen is echter
was altijd om de bewustzijn in kwestie
in een vertrouwde en gebruikelijke context.
[voetstappen naderen]
- [Peter] Sorry. Gewoon een telefoontje van mijn werk.
- Het is oké.
- Oké, ik heb het opgelost.
Hoi.
Kaat.
- Wat is daar gebeurd?
- Ik begrijp het niet.
- Ik ben bijna helemaal gewend aan deze plek.
Schilderijen van Sophie.
Na een tijdje herhalen.
Uw exacte werkschema.
Het feit dat ik moet door de kalender scrollen
minder dan normaal.
Raar, maar het voelde allemaal zo echt.
En toch...
Wat is daar gebeurd?
- Ze waarschuwden mij dat deze dag zou kunnen komen.
- WHO?
- Het is allemaal onderdeel van een experiment.
Het bevindt zich in de derde fase,
Het kan dus nog niet perfect zijn.
De leider heeft zich vrijwillig aangemeld om alles met je meekijken,
nadat hij volledig hersteld was van het ongeluk.
- Vrijwilliger? Wie?
- Dokter Bubba Edwards.
Hij en zijn vrouw hebben het project overgenomen
van de vrouw die het allemaal heeft gedroomd.
Met hem aan boord is het in een paar weken meer vooruitgang geboekt
dan ooit tevoren.
Hij vertelde me dat hij jou heeft ontmoet op het moment van uw overlijden.
Ik kon hem niet geloven.
Voor een tijdje.
- Wat is er met mij gebeurd?
[sombere pianomuziek]
- Je bent ontwaakt uit je coma.
Maar uw toestand verslechterde snel.
En je moest worden gezet terug naar de machines.
Kort daarna werd ik gecontacteerd door Dr. Dunning
om uw deelname te autoriseren in het Aftermath Project.
In ruil daarvoor,
Ik heb er af en toe deel van uitgemaakt van hun simulatie voor...
Al die jaren.
- Jarenlang?
- Ja.
- Hoe lang is dat geleden?
- Kate, ik- - Petrus.
Hoe lang?
- De simulatie loopt al...
[Peter zucht]
Vijf jaar en drie maanden lang.
Volgens het tijdsbestek hier.
Daarboven gaan de dagen voorbij en ook nog eens vier keer zo snel.
- 21 jaar?
- Ja.
- En Sophie?
Gaat het goed met haar? Hoe gaat het met haar?
Is ze gelukkig?
[broeierige orkestrale muziek]
[Kate lacht]
- Dit is onze kleinzoon.
Hij heet ook Peter.
Ik kon haar er niet van weerhouden.
[Kate lacht]
Ze stond erop dat ze de naam zou noemen.
- Ze zijn zo groot.
En ze zijn echt.
-Kate.
[Kate lacht]
- Vertel Bubba dat alsjeblieft
Ik waardeer alles wat hij heeft gedaan.
Ik zal voor altijd bij hem in het krijt staan.
Het lijkt erop dat hij mij twee keer heeft gered. [lacht]
En ook bedankt.
Petrus.
Je moet me nu laten gaan.
Voor Sophie.
Voor Peter.
Voor jezelf.
Voor ons tweetjes.
Je moet me laten gaan.
[computer kraakt en jankt]
[Bedroemde orkestrale muziek gaat door]
[machine piept]
[sfeervolle akoestische gitaarmuziek]
♪ Iets meer dan het opslaan van woorden ♪
♪ Een andere manier gevonden om me goed te voelen ♪
♪ Het maakt eigenlijk helemaal niet uit ♪
♪ Dat gaan we niet zeggen wat het met mij doet ♪
♪ Misschien ben ik een beetje zuur ♪
♪ Van de vermelding van een mooi leven ♪
♪ Het gevoel dat ik het allemaal zou vergeten ♪
♪ Voor degene die verdreven heeft alle woede in mij ♪
♪ Denken aan iemand anders ♪
♪ Misschien heb ik het mis ♪
♪ Je helden zijn dood ♪
♪ We hebben ze 100 mijl geleden begraven ♪
♪ Ik weet dat ik je vreselijk alleen zie ♪
♪ De tijd dringt en het stoffige licht ♪
♪ De naden opvullen met geleende wrok ♪
♪ En hoewel het hier koud is ♪
♪ Even alleen om te zien ♪
♪ Zielsexplosie ver van mij ♪
♪ Oud en zuur ♪
♪ Alsof het nooit langzaam breekt ♪
♪ Ik wil hier wegrennen ♪
♪ Herschik je plek ♪
♪ Vlieg de ruimte in ♪
[sfeervolle akoestische gitaarmuziek gaat verder]
♪ Misschien in een andere wereld ♪
♪ Er brandt een vuur diep in onze ogen ♪
♪ Een symfonie van duister en vreemd, gevoelens van liefde voelen ♪
♪ Kijk hoe je worstelt om ♪ te zeggen
♪ Een gewone toets wol ♪
♪ Zachtjes neergezet met een behoefte aan ons leven ♪
♪ Bij gebrek aan een ochtend uitzicht, gescheurde pagina's van waarheid ♪
♪ Die we in een droom verloren ♪
♪ Denken aan iemand anders ♪
♪ Misschien heb ik het mis ♪
♪ Je helden zijn dood ♪
♪ We hebben ze 100 mijl geleden begraven ♪
♪ Ik weet dat ik je vreselijk alleen zie ♪
♪ De tijd dringt en het stoffige licht ♪
♪ De naden opvullen met geleend zicht ♪
♪ En hoewel het hier koud is ♪
♪ Even alleen om te zien ♪
♪ Zielsexplosie ver van mij ♪
♪ Oud en zuur ♪
♪ Alsof het nooit langzaam breekt ♪
♪ Ik wil hier wegrennen ♪
♪ Herschik je plek ♪
♪ Vlieg de ruimte in ♪
[sfeervolle akoestische gitaarmuziek gaat verder]
♪ Iets meer dan het opslaan van woorden ♪
♪ Een andere manier gevonden om me goed te voelen ♪
♪ Het maakt eigenlijk helemaal niet uit ♪
♪ Dat gaan we niet zeggen wat het met mij doet ♪
♪ Misschien ben ik een beetje zuur ♪
♪ Van de vermelding van een mooi leven ♪
♪ Het gevoel dat ik het allemaal zou vergeten ♪
♪ Voor degene die verdreven heeft alle woede in mij ♪
♪ Denken aan iemand anders ♪
♪ Misschien heb ik het mis ♪
♪ Je helden zijn dood ♪
♪ We hebben ze 100 mijl geleden begraven ♪
♪ Ik weet dat ik je vreselijk alleen zie ♪
♪ De tijd dringt en het stoffige licht ♪
♪ De naden opvullen met geleende wrok ♪
♪ En hoewel het hier koud is ♪
♪ Even alleen om te zien ♪
♪ Zielsexplosie ver van mij ♪