NEW YORK
Ik ben Gala Scott. En nee, ik ben niet de scharrel van een drugsdealer...
...of het meisje van een witteboordencrimineel.
Gisteren was mijn leven nog perfect. Althans, dat dacht ik.
Tuurlijk, er waren wat waarschuwingssignalen, zoals m'n man.
Als hij niet zo'n lul... de-behanger was...
...zat ik nu aan de bubbels, in plaats van onder de flappen.
TWEE DAGEN EERDER
Ik zie eruit als de gordijnen.
- Je had toch een jurk? - Die had ik besteld, ja. En dit kreeg ik.
Ja. Hallo, midlifecrisis. Hier past mijn kont toch niet in?
Allereerst: je midlifecrisis begint pas als je over je tepels struikelt.
Hoe gaat het trouwens met Kate?
Goed, hoor. Sinds ze weg is voor school spreek ik haar niet zo vaak meer.
Maar ze steunt me en dit was praktisch haar idee.
Fijn voor je. Jouw kind praat nog met je.
Het mijne heeft me geblokkeerd omdat ik te veel emoji's gebruik.
Dat doe je ook.
- Ongelofelijk dat je niet komt. - Ja, ik app al een maand met een gast.
En moet je hem eens zien. Ik zie 'm vanavond. Dit is Roberto.
Hij heet Ronaldo. Mag ik deze passen?
Haar moeder plette vroeger wijn in Napa. En vanavond opent ze haar eigen vinotheek.
- Niet iedereen hoeft het te horen. - Ik ben apetrots.
- Kom. - Dat was mijn glas.
Oké. Alles is geregeld. De cateraars komen om 19.00 uur.
En alle gasten hebben gereageerd. En ik heb je pak opgehaald.
- Bedankt. - Dat mooie groene.
- En ik heb eindelijk een jurk gevonden. - Fijn.
- En hoe duur was die? - Geen idee. Ik heb er drie.
Je kunt er maar één tegelijk aan.
Weet ik, maar volgende week hebben we ook nog dat liefdadigheidsding.
Ik moet de huisbaas nog terugbellen.
- Heb ik al gedaan. - Ja? Oké.
En het elektriciteitsbedrijf? Ze hadden de betaling niet gehad.
Nee, is al geregeld.
Ja. Alles onder controle.
Fijn dat je er bent.
Alles wordt perfect, want jij bent perfect.
M'n favoriete zakenman.
Welnee, ik deed alleen de cijfertjes, jij de rest.
Dat is zo.
Verdorie. Ik ben iets vergeten op kantoor. Ik moet terug.
Wat? Nee. Nu?
Ja. Sorry. Ik zet je thuis af en zie je op het feestje.
- Rond 20.15 uur. - Schat, nee.
- We moeten ons klaarmaken. - Om 20.15 uur. Beloofd.
En, wat vind je ervan? Wees eerlijk.
Ik vind het zo mooi dat ik wil huilen én aan de zuip wil.
Sinds Kate op de kostschool zit, is dit m'n leven. Dit moet slagen.
Lieverd, niemand weet meer van wijn dan jij.
Maak je niet druk over de pers. Voer ze dronken voor lovende kritieken.
Goed idee.
Waar blijft Fred nou? Hij had hier allang moeten zijn.
- Hij is vast onderweg. - Oké. Nou ja, drink lekker door.
Je echtgenoot is wat laat, hè?
Tja, dit zou New York niet zijn zonder wat files.
Ken ik jullie? Vrienden van Fred, misschien?
We komen bij Fred innen wat hij ons schuldig is. Heeft hij niks gezegd?
De cateraars. Sorry hoor. Ik dacht dat dat was geregeld.
Is een cheque oké? Hoeveel is 't?
Vijftien miljoen dollar.
- Grapje, zeker? - We nemen geld heel serieus.
Fred heeft dat geld van onze baas geleend. Dat heeft hij vast hierin gestopt.
- Dus we zijn nu partners. - Het ziet er schitterend uit.
Nou, ik kan je vertellen dat dit geen 15 miljoen dollar kostte.
Wie weet waar dat geld heen is.
Hoe dan ook, het probleem is, zoals je wel weet...
...dat Fred er niet is.
Oké, ik weet niet waar jullie het over hebben, dus...
Beveiliger.
Slecht idee.
Je hebt 24 uur.
Als je het geld niet hebt, gaan we bij je dochter Kate in Rhode Island op bezoek.
- En bij je moeder in het verzorgingshuis. - Dan zie je ze nooit meer.
Kies jij maar.
Goddank.
Er kwamen twee mannen langs...
...die om 15 miljoen dollar vroegen. Echt een zieke grap.
- Het is geen grap. - Wat? Waar ga je heen?
- Wat doe je? Fred. - Ik heb hier geen tijd voor.
Wat? Geen tijd? Wat is dit in godsnaam?
Als ik niet onmiddellijk vertrek, wordt dat m'n dood.
- Wat? - Ja, ik...
- Fred, niet weggaan. - Ik moet...
- Los dit op. - Ik moet...
- Beloof dat je het oplost. - Doe ik ook.
Ik los alles op. Vertrouw me maar. Ja?
Je bent niet veilig bij mij. Haal Kate en je moeder op en ga weg...
...uit de staat. Ik vind je wel.
Goedemorgen. Ik wil wat spaargeld opnemen.
Sorry, mw Scott, maar u staat in het rood. Al uw creditcards zijn geblokkeerd.
Een cadeau voor onze trouwdag, dus onbetaalbaar.
- Dat kan zijn. Maar hij is nep. - Wat?
Ik kan u 50.000 geven voor wat daar ligt. En misschien 5000 extra voor de ring.
Hé, met Kate. Ik ben er nu niet, dus ik bel je later terug. Kusjes.
Hé, lieverd, met mam.
Ik kom je ophalen. Verrassing. Een uitje met de meiden. Ik zie je zo.
Heb je tramadol? Diazepam?
Graaf maar dieper, want hier is veel vraag naar. Echt waar.
Ik heb Xanax.
Dat klinkt ergens naar. Dan hebben we een deal. Kom maar.
- Mam, wat doe je? - Ik klets met iemand van Spaanse les.
- Ik geef Spaanse les. - Verkoop je pillen?
Nee hoor, lieverd. Dit is allemaal legaal.
Iemand moet hier de slingers ophangen, snap je wel?
- Daar hebben we het nog over. Kom. - Maar wat doe je hier? Is het zondag?
Nee, mam. Ik heb net gebeld dat ik eraan kwam. Weet je dat niet meer?
Bijna.
Laat ook maar. Ik ben hier omdat we op reis gaan.
- Leuk. - We gaan je koffer pakken.
M'n koffer?
Waar gaan we heen?
Het is een meidenuitje. Je zegt altijd dat dit net een gevangenis is.
- Als je idiote man meegaat, ga ik niet. - Neem je dat fotoboek mee?
Ja. Ik wil niet vergeten hoe knap ik was. Het mooiste meisje van La Muga.
La Muga? Dat is toch een heel klein dorpje?
Wel heel mooi.
- Maar er komen niet veel mensen. - Is ook niet nodig.
HUIZE XATART
En dit huis in Spanje is van jou?
Ja. De helft is van mij en de andere helft van mijn zus.
- Daar gaan we heen. - Naar La Muga?
Je hebt er altijd zoveel verhalen over. En over papa.
- En je zei altijd dat je 's terug wilde. - Heb ik dat gezegd?
Ja, dat heb je gezegd. Dat weet je alleen niet meer.
Het lijkt me heel leuk om te zien waar onze roots liggen.
Moet je haar horen.
- Een paar dagen maar. Toe. - Ik stap niet in een vliegtuig.
Die dingen flikkeren zo uit de lucht.
Dus als je wilt dat ik meega, moet je me dronken voeren.
Daar is geen tijd voor.
Alsof jij niet stiekem rookte op je 14e. Ik ben niet achterlijk, hè.
Goed. Eén drankje in het vliegtuig. Meer niet.
- Drie en 'n shotje. - Twee en 'n shotje.
- Oké. - Kom, mam. We moeten opschieten.
Wat doen we hier?
Dat heb ik je al verteld. Kate gaat hier naar school.
Dat is toch je moeder?
- Mam? - Kate. Hoi.
- Hoi, mw Scott. - Maggie, leuk je te zien.
- Wat kun jij liegen. - Stil.
- Volgens mij mag ze me niet. - Jawel, joh. Tot vanavond?
Fijn toch, dat ze een vriendin heeft?
Natuurlijk. Alleen jammer dat dat Maggie moet zijn.
Wat doe je hier?
- Dus je beluistert m'n voicemails niet? - Mam, hou op.
Oké, dit is een verrassing. Een uitje met de meiden.
Ik had er niks mee te maken.
Wat is dit allemaal?
Je oma wil er even tussenuit en ons laten zien waar ze is opgegroeid.
Samen met haar dochter en favoriete kleindochter.
Enige kleindochter. Kan dit 'n andere keer?
- Nee. - Waarom niet?
Omdat oma ziek is. Haar dementie wordt erger.
Ze ziet er nog hetzelfde uit.
Nee, ze takelt echt af. Dat zei de dokter.
- Hoe erg is het? - Als we nu niet gaan...
...is het misschien te laat. Dus ja, het is haar allerlaatste wens.
Fred, we gaan naar m'n moeders dorpje in Spanje.
Ik krijg je niet te pakken. Geef een teken van leven.
Deze kant op.
Komt u maar.
Oké.
- Hierheen. - Kom.
Komt u maar.
BOSTON - SPANJE
Oma, wil je een kussen?
Ik kan ook nog een dekentje halen.
Bedankt, liefje. Dat hoeft niet.
Oké. Roep maar als je iets nodig hebt. En je weet dat ik van je hou, toch?
- Ja. - Oké.
Je dochter doet vreemd.
Slaap wat, mam.
Dat zou misschien lukken, als ze niet zo eng zou staren.
- Wat is er toch? Jullie doen zo raar. - Niks. We vinden de reis gewoon spannend.
M'n reddende engel. Wat ben je mooi.
- Nog een? - Mam, laat haar nou.
Het is maar een drankje. Boeiend. Laat haar genieten.
Bedankt.
Echt, Gala. Jij en Kate zijn alles voor me.
Heb ik je ooit teleurgesteld? Ik zou je gelukkig maken, dus dat ga ik doen.
Dames en heren, we gaan nu landen. Welkom in Barcelona.
Hopelijk heeft u 'n goede vlucht gehad. Een prettige dag.
- M'n telefoon doet het niet. - Je kunt best even zonder.
Zoeken jullie maar wat te eten op. Dan regel ik een huurauto.
- Goed idee. Ik kom om van de dorst. - Iets te eten, zei ik. Geen whisky.
Daar gaan we weer. Ik hoef toch niet te rijden. Kom, schat.
Hier, hier en hier tekenen, graag.
Dan heb ik alleen nog een creditcard nodig voor de borg.
- Een creditcard? - Ja.
Bedankt.
Deze werkt niet. Heeft u een andere?
Ja, natuurlijk.
- Ze doen het niet. - Gelukkig heb ik contant geld bij me.
Nee, sorry, maar we accepteren geen contant geld. Bedrijfsbeleid.
- Manuel? Ja. - Ja, Manuel. Dat ben ik.
Manu.
Je bent heel goed.
Aardig.
En knap.
Je werkt vast hard en je baas betaalt niet goed.
Het spijt me. Nee.
Neem me niet kwalijk. Sorry. Dit klinkt misschien gek, maar...
Oké. Zo werkt het.
- Dit kan niet waar zijn. - Komen jullie of niet?
Kom dan.
Dit is toch geen huurauto? Zij moeten jou betalen.
- Sorry. - En je kan er niks van.
Dit is een handbak. Een automaat is een stuk makkelijker.
WELKOM IN GIRONA
- Wat doe je? Met wie praat je? - Ik laat pap weten dat we hier zijn.
- Maar je roaming staat niet eens aan. - Die heb ik aangezet. Geen zorgen.
- Je bent verslaafd. Wat zei je vader? - Niks. Z'n telefoon staat uit.
Zie je wel? Ik zei het al. Hartstikke verslaafd.
Dit is een meidenuitje. Zonder telefoons. Geef maar hier.
Nee, mam. Hou op.
- Hou zelf op. Geef hier. - Nee, echt niet.
Geef hier dat ding. Ik hou 'm bij me.
- Nee. Mam. - Het is voor je eigen bestwil. Geef hier.
- Nee. Mam, je maakt hem kapot. - Geef hier.
Serieus? Die was gloednieuw.
- Sorry, dat gebeurde gewoon. - Stop dan. Ik moet hem gaan halen.
We gaan niet terug. Hij is kapot. Ik koop wel 'n nieuwe.
We gaan naar oma's huis en het wordt leuk.
Dus toen oma zei dat haar dorpje wat afgelegen is...
...bedoelde ze in de verste uithoek op aarde?
Ach, welnee. Het is hier ergens. Misschien als we hier links gaan...
- Wat staan jullie daar nou? - Ze weet de weg naar je dorpje niet.
Naar La Muga? Ik wist niet dat we daarheen gaan.
- Mam, dat heb ik al 100 keer gezegd. - Nou, ik ga niet.
- Het was toch haar idee? - Dat was het ook.
Nee. Mam, toe nou. Je wilde er zo graag heen.
Je wilde ons het dorpje laten zien, waar je geboren bent...
...en het familiehuis waar je met tante Mariona woonde.
Oma, weet je de weg of niet?
Die kant op.
We zijn een uur verder. Er staan geen bordjes. Is het echt deze kant op?
Ja, zeker weten. Geen zorgen, dit is de juiste weg.
- We gaan zelfs onze terugvlucht missen. - Wat positiever mag wel.
- Moet ik glimlachen? - Dat zou fijn zijn.
- Rijd dan terug voor m'n telefoon. - Hou erover op.
- Kapot is kapot. Klaar nu. - Over kapot gesproken.
- Je hebt m'n leven geruïneerd. - Echt?
De jeugd oogst wat de ouders zaaien.
Ik zie alleen geen jeugd. Alleen maar oude dametjes.
Wat heb jij?
- Je telefoon is je leven? Meen je dat? - Ja. Alles stond erin.
Je familie is je leven. Oma, je vader en ik zijn je leven.
Pas op.
- O, god. Gaat het? - Ja.
- Mam, gaat het? - Soort van.
Alles in orde.
Zie je? Je kunt niet rijden.
Ben je niet goed of zo? Kijk je nooit voor je?
Niet te geloven.
- Zal ik met hem gaan praten? - Ik ga wel.
- Niet weggaan. - Waar zou ik heen moeten?
Wel aardig doen. Hier in het dorp...
- Dit wordt een drama. - Ik ga haar helpen.
Ja, goed idee.
Kijk wat je hebt gedaan. Alle druiven zijn onbruikbaar.
En m'n aanhanger is naar z'n grootje. Weet je wel wat zoiets kost?
- Dag, hoe gaat het? Het was 'n ongelukje. - Dit was jouw schuld. Je week uit.
Sorry, ik zag je niet.
Je zag me niet? Het is 'n tractor.
Misschien moet je hier niet de weg mee op. Ja, dit was jouw schuld.
Zo'n tractor hoort op een 'granje' thuis.
Granja.
- 'Granje'. - Nee, mam. Boerderij is granja.
- Hou die Spaanse les even voor je. - Lekker is dat. Toeristen.
- Nee. We zijn Spanjaarden. - Mam, dit is je eerste keer in Spanje.
- Dit helpt niet. De auto in. - Het zal me een worst wezen wie je bent.
- Jij hoort niet te rijden. - Ik lette goed op.
Maar het is een handbak en de pook werkt niet goed.
Probeer het eens zonder hakken.
Wat heeft dat ermee te maken? Ik rijd prima met hakken.
Een hele oogst verpest. Weet je wel hoeveel mensen hiervan afhankelijk zijn?
- Je moet betalen voor de schade. - Betalen?
M'n auto is kapot. M'n moeder en dochter zijn erbij. Ik vroeg hier niet om.
Ik ga deze discussie niet aan. Je bent zo koppig als een ezel.
We moeten een claim indienen. Heb je de papieren?
Natuurlijk heb ik die. Momentje.
- Waar is je oma? - Hoezo? Ze zit hier.
Julia.
Je bent ook zo'n losbol. Vandaag is een feestdag.
Vind je het normaal om naakt te zwemmen waar iedereen je kan zien?
Ik heb geen badpak. En het water is heerlijk. Probeer ook 's.
- Als mama erachter komt, zwaait er wat. - Ga jij het haar vertellen, Mariona?
- Het hele dorp zal erover roddelen. - Laat ze maar kletsen.
- Julia, kom hier. Ze komen eraan. - Wil ik niet.
- Verdorie, je bent onmogelijk. - En jij bent saai.
Heeft ze me gezien?
Leve San Vicente.
Mam, wat doe je daar?
Mariona, doe niet zo saai. Ik neem alleen een duik.
- Mam, ik ben het. Gala. - Kom ook. Het water is heerlijk.
God, wat voelt dat goed.
Kate, kom. Jij aan die kant. We halen haar eruit.
- Oké, kom. Eén voet daar. Pak haar vast. - Hier.
- Nee. - Wat is dit nou?
Niet nat worden.
- Waarom heb je al dat geld? - Nee. Niet nat worden.
- Je bent een drugsdealer. - Het is een lang verhaal.
Ik zag pas nog zo iemand op tv bij de politie.
Ik ben geen drugsdealer, mama.
- Mam, dit is niet normaal. - Weet ik. Ik leg 't nog uit. Help me nou.
We verstoppen 't voordat die vent ons ziet.
- Oké. - Geef me je jasje.
O, god. Oké, hou open. Hou het zo vast.
Langzamer, mam. Langzaam lopen. En normaal doen.
Vraag maar niet.
We hadden een klein incidentje.
Potverdorie. Ik dacht echt dat je 'm gesmeerd was.
Oké. Waar laat ik dit?
Kom op.
- Lukt het? - Wat?
Doet de auto het?
Je moet hem laten wegslepen. Er zit een monteur in het dorp.
Ik wil gewoon naar La Muga.
Ga je naar La Muga?
- Ja. - Dan lette je toch niet op.
La Muga is de andere kant op.
Echt waar? Mijn fout. Dat is de jetlag. Bedankt, knapperd.
Ik woon in La Muga. Als je wilt...
...kan ik jullie brengen.
- Amerikaans, dus? - Een beetje. Merk je het?
'Een beetje', ja. Je lijkt ook geen plattelandsmeisje.
- Hij noemt je een snob. - Dat hoor ik.
Wil jij rijden?
- Dan stap ik uit. - Ik ook.
We komen uit New York, maar we hebben negen jaar in Mexico gewoond.
- En m'n moeder is... - Mam, onze stamboom boeit hem niet.
- Wat doen jullie hier? - Familiereisje. Toch, mam?
Is het nog net zo'n slapend dorpje?
Het heeft wel wat. En met jullie hier wordt alles ongetwijfeld interessanter.
We zoeken het huis van m'n moeder. Kun je ons brengen?
Dat is je moeders huis niet.
Jawel. Ons familiehuis. Mijn tante en moeder zijn er geboren.
Nu is het mijn huis.
Wat?
Ik heb 't jaren geleden gekocht. Wat een toeval.
Hoe bedoel je? Dat kan helemaal niet. Dat is ons huis. Daar slapen we.
- Nee. Dat kan niet. - Hoezo niet? Het is ons huis.
Ik heb het gekocht. Het is van mij. Ja?
- Van wie dan? - De dochter van mw Carmen.
Mam, heb je dit huis stiekem verkocht?
- Ik? Nee, volgens mij niet. - Nee, de andere dochter. Mariona.
Nee. Dat kan niet zomaar. De helft is van mijn moeder.
- Dat is... - Illegaal.
- Ja. - Niet mijn zorg.
Ik breng jullie naar het pension.
- Het wat? - Het pension.
We gaan niet naar het pension. We hebben hier een huis.
Nogmaals: je hebt geen huis. Weet je? Vecht dit maar met Mariona uit.
Ze woont daar.
- Het eerste huis. - Wij zijn nog niet klaar.
En we hebben jou niet nodig.
- Maar de zon schijnt. - Het weer hier is niet te vertrouwen.
Alleen het weer?
Dit is een slecht idee. Ik heb haar al eeuwen niet gezien en ze is nogal typisch.
Dat ze zomaar het huis heeft verkocht.
Ik zei al dat we geen contact meer hebben.
Ik was er kapot van toen je vader stierf en vertrok naar Amerika.
Bellen vanuit daar was te duur.
- Kunnen we naar het pension? - Nee, we hebben dat huis nodig.
En ze is je zus, dus we praten dit vandaag nog uit.
Hoi, Mariona.
- Zij is blij je te zien. - Mariona, doe open.
Nee toch? Wat is er gebeurd? Heb je een wild zwijn geraakt, of zo?
Erger. Aangereden door 'n stel Amerikanen. We zijn al je druiven kwijt, Nalda.
- Wat? - Alles?
Heilige Maria. Wat nu?
- De oudste wijngaard. - Wat nu?
Eigenlijk is mijn wijngaard ouder.
- Dat zei moeder. Mijn druiven zijn ouder. - Ja hoor.
- Hé, dames. Rustig aan. - Ophouden.
- We lossen dit wel op. - Wat nu dan?
- Dit is een duur grapje. - We staan al rood.
Luister.
Hé, ik neem aan dat ze jouw contactgegevens wel hebben.
Hier komen ze niet mee weg. Dit wordt dokken voor ze.
- Eigenlijk betaalt de verzekering. - Als je niet oppast, geef ik je een klap.
Ze waren niet verzekerd. Ik heb ze weggebracht.
Je hebt ze een lift gegeven.
Ik heb ze eruit gezet toen ze zich m'n huis toe-eigenden.
De oudste is Mariona's zus.
Dus Julia is terug? Verdraaid. Nu ben ik echt pissig.
We hebben geen auto of huis, maar wel een tas vol met nat geld.
Wat een topreisje, mam.
Kate, kun je voor één keer ophouden met zeuren? Ik hoor alleen...
Hou op.
- Waar is iedereen? - Waarom gaan we niet naar dat pension?
Kijk nou. Je krijgt nog een longontsteking.
Het is maar een vlek.
O ja, je bent gevallen. Komt door die hakken.
Ik heb geen gympen.
Mam, stop.
Waarom zijn we hier? En zeg niet omdat oma stervende is.
Ben ik stervende?
Waarom zei je niks?
Nee, mam. Het was maar een smoes. Het was het eerste dat in me opkwam.
Vertel ons de waarheid.
Oké. Dit is geen meidenuitje.
We...
We zijn blut.
Je vader is dom geweest en nu kan ik je universiteit niet betalen.
En mama's verzorgingshuis en de winkel ook niet.
Dus meer dan dat huis en dit geld hebben we niet.
- En pap? Is alles goed met 'm? - Ja, lieverd. Hij is in orde.
Hij lost alles op. Wij moeten ons hier even vermaken.
Alles komt goed.
Schat, moet je ons zien. Dit lijkt toch nergens op?
Ik had dit anders voor me gezien, maar...
Het spijt me.
Oké, kom hier. Kom eens hier.
Rustig maar. Het is dan wel een zooitje, maar we hebben elkaar.
Het komt wel goed.
Weet je?
We hebben lang gereisd, reden een auto in de prak, zijn in een rivier gevallen...
...en ik loop al twee uur op hakken. Ik kan niet meer.
Ik weiger naar 'n ander dorp te lopen voor een of ander armzalig pension.
Mam, weet je nog waar je huis staat?
- Die kant op. - Kom mee.
God. Nu is het feest compleet.
- Wat doe je? - Haar ontwijken.
- Ik kan 'r niet luchten. - Goedendag. Alles goed?
Niet zo schijnheilig. Ik kijk dwars door je heen. Heks.
- Negeer haar maar. - Sorry, m'n oma is soms wat in de war.
- Je ziet 'r aan voor een ander. - Nee. Dat is Catalina.
- Ze is afgevallen. Zo giftig is ze. - Nee, mevrouw. Ik heet Montse.
Sorry, meid. Ik dacht dat je iemand anders was.
Een adder met een lange tong.
Ik kende Catalina wel. Ze was mijn moeder. Ze stierf vorig jaar.
- O, god. - God hebbe haar ziel.
Ze had inderdaad een lange tong. Kan ik jullie wat te drinken aanbieden?
Ik lust wel een wijn...
Nee, dank je wel. We zoeken Huize Xatart.
Het huis van Amat?
- Ik moet 'm spreken. - Het is te lopen. Een kilometer daarheen.
Zie je? We zaten goed. Ze luisteren nooit. Geen idee waarom.
Dank je wel.
Je bent flink gegroeid.
Hij is er niet.
- Nu moeten we wachten. - Mam, hij laat ons echt niet binnen.
Schat, als we gewoon rustig met hem in gesprek gaan...
...en alles uitleggen, laat hij ons misschien in onze helft van het huis.
Ik weet het niet. We moeten dit toch samen oplossen.
Nou, jullie houden allebei van wijn. Dat helpt wel.
- Hoe kom jij binnen? - Ik ken dit huis als geen ander.
Net als hij. Toch, maatje?
- Nee, mam. Voorzichtig met die hond. - Oké, kom maar.
Ach, hij is precies zijn baasje. Een hoop geblaf, maar hij bijt niet.
Nou, hebben jullie honger?
Eindelijk schoon.
Oma, gaat het?
Jawel. Alleen... om weer in dit dorp en dit huis te zijn...
- Er komt veel boven. - Van toen pap nog leefde?
Schat, haal nog wat wijn.
Mij hou je niet voor de gek. Je houdt iets achter.
Wat heeft die lul nou weer geflikt?
En jij? Ben jij eerlijk geweest? Want zelfs je zus wil je hier niet hebben.
Is er soms iets gebeurd?
Hij is terug.
Wat begrijp je niet aan 'dit is mijn huis'?
Je mag hier niet komen.
Golfo, heb je ze niet weggestuurd? Verrader.
Is dat mijn linzensoep?
Mijn tante heeft dit huis illegaal verkocht. Dat mocht niet.
Weet je wat ook illegaal is? Huisvredebreuk. Wegwezen.
Wij gaan nergens heen.
Wij blijven in onze helft en zullen jou met rust laten.
Dat lijkt me eerlijk.
We zullen zien.
Dit smaakt goed.
Andreu...
POLITIE
Kijk zelf maar.
Goddank, jullie zijn er.
Dit is ook ons huis. We hebben het recht hier te zijn.
Zo gaat het al de hele dag. 'Dit is mijn huis.'
- Neem ze alsjeblieft mee. - Nee. Want dit is ons huis.
Andreu. Dat is even geleden.
- Hoe is het? - Goed. Heel goed.
Kunnen we dit niet uitpraten?
- Wat zei hij? - Dat is Catalaans.
Is er nog een taal? Top. Dit is verdomme net de VN.
Het zal wel. Wij blijven. Hij moet gaan.
- Dames, mee naar het bureau. - Quintanilla, niet doen, man.
Hoezo niet? Dat is het protocol.
Nee, wij zijn de rechtmatige eigenaars. Ik ga nergens heen.
- Toch wel. - Jullie kunnen niet blijven.
Luister, ik los dit liever vreedzaam op.
Adem even diep in en uit.
Willen jullie alsjeblieft meekomen naar het bureau?
Natuurlijk. Zoals je wilt. Ik pak onze spullen even.
- Opzij. - Nee. Ik bel een advocaat.
Niet in mijn huis.
- Ons huis. - Niet weer, hè.
Je bent altijd waar je niet moet zijn.
- Ik blijf hier. In ons huis. - Op de weg, in m'n huis, in m'n keuken.
Je bent een...
- Kate, zeg dat-ie een klootzak is. - Nee. Niet waar de politie bij is.
Oké. Laat ook maar. Dit is oma's huis. Ze kunnen ons niks maken.
Dat had ik in 't Catalaans gezegd als ik dat kon.
Dat gekrijs. Andreu, neem ze alsjeblieft mee.
Nee. Mam, niet doen.
Als je ons weg wilt hebben, arresteer je ons maar.
Schiet eens op. Ik wil gaan jeu-de-boulen.
Sorry. Hier gebeurt nooit wat. Dit is nieuw voor me.
O ja.
- Het geld... - Rustig maar. Dat heb ik goed verstopt.
Laten we vaker op reis gaan. Dit is echt genieten, niet dan?
We hebben wel een slaapplek.
Kom eens.
Schat, kom. Anders schrap ik je uit m'n testament.
Oma, je hebt geen geld.
Precies. Ik heb alleen jullie nog.
We komen hier wel uit.
Ik weet niet wanneer of hoe, maar we komen hieruit.
Denk ik.
Ik wil een telefoontje plegen. Hé, ik wil bellen.
Met Maggie. Spreek wat in.
Ik ben het. Dit meidenuitje is echt een hel op aarde.
Ik heb geen mobiel. We zijn blut en kunnen niet weg.
En nu zijn we ook nog gearresteerd voor inbraak.
Dit kan echt niet erger.
Ik kom al.
In 'n crisis komt iemands ware aard boven. Vechten of vluchten.
Mijn man is duidelijk een vluchter, en ik...
Nou, ik moet dit zelf maar oplossen.
NAAR DE ROMAN ‘LA TIERRA DE LAS MUJERES’ VAN S. BARNEDA
Vertaling: Nikki van Leeuwen