Eet je wel goed?
ÉÉN JAAR EERDER
Heb je al vrienden? Zijn ze aardig? Niet te veel feesten, hè.
Ik heb geen tijd. Ik ben weer te laat.
Hoezo 'weer'? Lieverd, zulke dingen worden genoteerd.
Als jij niet steeds zou bellen, was ik misschien op tijd.
Ja, ik mis je gewoon.
Dat weet ik. Maar ik heb hier een leven, en jij daar.
Ga pottenbakken of begin een bedrijf. Je bent er slim genoeg voor.
Of ga een poosje weg met pap. Waar zou je heen willen?
- Bij jou op bezoek volgend weekend. - Mam, ga nou iets zinnigs doen.
Het is geen gek idee. We kunnen naar je lievelingsrestaurant.
Dan blijf ik een dagje extra. Wat vind je ervan?
Kate, waarom geef je nooit antwoord?
Mam, ik moet nu echt gaan. Ik bel je later.
Wat?
Onze grootste avonturen beginnen soms op de meest onverwachte momenten.
Als we een vreemde ontmoeten.
Of als we hulpeloos toekijken hoe een geliefde ons ontglipt.
We vragen er nooit om...
...maar uiteindelijk moeten we de waarheid toch onder ogen zien.
Nou, wat doen we nu?
Ik weet het niet. Even denken.
Jouw denkwerk heeft ons hier gebracht, dus doe maar niet.
- Laten we pap bellen. - Papa belt ons als alles geregeld is.
- We moeten hier gewoon afwachten. - Hier? Dat meen je toch niet?
Goed. Alles is voor mekaar.
Jullie mogen gaan.
Dit is alles. Geen overtredingen meer, hè? Die staan voor altijd in je dossier.
Nou, ik tril helemaal.
Amat vond het sneu voor jullie en gaat geen aangifte doen.
Lief van 'm.
Laat me jullie nooit meer terugzien.
Op het bureau, bedoel ik dan.
Ik kan niks beloven. Ik ben altijd al stout geweest.
Het spijt me van het ongemak.
Maar ik zal alleen 't positieve onthouden. Het was fijn je weer te zien, Julia.
- En om jou te ontmoeten. - Ja, ook fijn om jou te zien.
Maar nu moeten we opschieten. We hebben haast. Toch, lieverd?
Dus, toedeloe, Andreu. En bedankt, hè.
Vanwaar zo'n haast?
Zit je graag in de gevangenis dan? Ik wilde daar zo snel mogelijk weg.
Je wil die man die jou zo goed kent ontwijken.
Dit is maar een klein dorpje, schat. Iedereen kent elkaar.
Goed. Wat is je nieuwe masterplan? Gaan we naar huis?
Nee, we gaan ergens heen waar jullie eindelijk je mond eens houden.
Ik stem voor het strand.
Wie weet.
Als we weg willen, hebben we twee dingen nodig: de auto en ons geld.
Ik haal de auto wel. Amat had het over een monteur.
Zeker weten?
Fijn. Over een uur in de bar.
Mam, wij gaan naar het huis van de eikel.
Geef mij die tas maar.
Kom. Snel.
- Je wilde hem toch niet meer zien? - Nee, maar ons geld ligt bij hem thuis.
- Van je drugshandel. - Ik ben geen drugsdealer.
Ik hou al op.
Moet je hem nou zien. Net een haan met al z'n kippetjes.
- Allemaal vrouwen. - Allemaal oud.
Ik mag hem niet.
- Je bent de enige. - Omdat ik niet oud ben.
Of omdat je een bril nodig hebt. Wat een lekker ding. Echt een plaatje.
Opschieten. Hij kijkt niet.
Voorzichtig, mam.
Wat doe je?
Kijk eens. Hier is het. Vroeger sloop ik hierlangs weg naar dorpsfeesten.
- Kom, ga jij maar eerst. - Ga jij maar. Ik zie je bij de voordeur.
En wat als iemand je in die kleding ziet?
- Ik kruip daar niet in. - Wil je je geld terug of niet?
Als er maar geen spinnen zitten. Geen spinnen.
Zoveel herinneringen. Pas op, hoor.
Eens zien. Hemel... Even een lichtje aan.
Ik had het hier erg gezellig met de jongens uit het dorp.
Heel romantisch.
- Waar heb je het geld verstopt? - Het geld. Even denken. Denk na.
- Nu moet ik even denken. - Je weet het toch nog wel?
Daar had ik je, hè? Gefopt. Natuurlijk weet ik het nog. Kom.
Dat is niet grappig.
Mam, hier zit niks in. Geen geld.
Hoe bedoel je? Dat kan toch niet weg zijn?
Hou op.
Het is echt weg.
Hallo?
Ik heb hulp nodig. We hebben een ongeluk gehad en...
Ben je niet wat jong om te rijden?
Nee, ik reed niet. Zij reed.
Mijn moeder.
Ik dol maar wat. Waar staat-ie?
Wist je dat je oma hier een legende is? Jij lijkt me wat verlegener.
Amerikaans, toch? Je hebt zo'n apart accent.
- Ik ben in Mexico opgegroeid. - Mexico. Ik wist het.
We verhuisden naar New York.
- Ik zit in Rhode Island op school. - Rhode Island. Toe maar. Studeer je?
- Nog niet. Een kostschool. - Met allemaal meisjes? Dat lijkt me leuk.
Het is best oké. Volgend jaar wil ik kunst gaan studeren.
- Dus ons meisje wil kunstenaar worden. - 'Meisje'? Ik ben al 17.
Nou, sorry. Het was maar een grapje.
Wat studeer jij?
Ik heb gestudeerd. Nou ja, veel kwam er niet van. Ik zat in Berlijn.
Je bent niet de enige wereldreiziger.
Maar toen overleed m'n moeder en ik kon m'n vader hier niet alleen laten.
De garage en de truck zijn van hem. En deze ook.
NIET TE HARD RIJDEN
- Ik bedoel... - Is die ook van hem?
Nee, van mij, hoewel hij er ook graag naar kijkt.
Is jouw vader ook meegekomen?
Gaat het?
Niet nerveus zijn.
Maar jullie gaan de ouders van m'n vriendin ontmoeten, dus ja...
- Dit wordt hartstikke gezellig. - Natuurlijk.
- Hé. Aangenaam. Tony. - Hoi, ik ben Fred. Aangenaam.
- Hallo. - Leuk je te ontmoeten.
- Zeker. - Hé, Maggie.
Nou, Kate, Maggie zei dat je kunst wil gaan studeren.
- Dus jij maakt het jezelf graag moeilijk? - Schat, niet zo onbeleefd.
Ze heeft echt talent. Geweldig dat ze zich met kunst kan uitdrukken.
Ik zit in 't vastgoed.
- O ja? - Ja. En jij?
- Tony zit in de bouw. - Oké.
Ik maak graag m'n handen vuil.
Ik hoef geen net pak aan en kan toch die peperdure kostschool betalen.
- Schat. - Wat?
Een man moet voor z'n gezin zorgen. Ze verdienen het allerbeste.
Mag ik iets vragen? Hoe ging jij om met Kates kwestie?
Haar kwestie?
Je weet wel, dat hele lesbiennegedoe. Ik moet eerlijk zeggen...
...dat wij enorm schrokken toen Maggie zei dat ze een vriendin had.
Tony is katholiek en van de oude stempel, dus hij vatte het niet bepaald goed op.
Ik wil wel ruimdenkend zijn, maar ze zijn nog zo jong.
Misschien is het maar een fase.
Maar goed, ik ben blij met Kate. Ze is zo lief en vrouwelijk.
Goddank kwam ze niet thuis met zo'n meisje dat erbij loopt als kerel. Toch?
Gelukkig kunnen jullie het vinden.
- Ze zijn heel leuk. - Ja, zeker.
Oké, wat is er mis met ze?
Lieverd, denk je echt dat Maggie goed bij je past?
Waarom vraag je dat?
Misschien moet je op zoek gaan naar iemand die perfect voor je is.
Want Maggie is dat niet?
- Nee, dat bedoelde ik niet... - Nee, maar je zei het wel, mam.
Kun je niet gewoon blij zijn? Of zijn ze niet goed genoeg voor je?
Een onvergetelijke dag.
Nee... Schat...
Hé, kanjer. Wat is het mooi hier.
Zeg op.
Wat is er aan de hand?
Mama is weer bezig.
Ze luistert gewoon niet naar me...
...en ze verplaatst zich nooit eens in een ander.
Hé, weet je nog...
- ...dat je ons over je transitie vertelde? - Ja, natuurlijk weet ik dat nog.
Die dag dat je ons dat vertelde, kon ik...
Ik wist niet wat ik ermee aan moest. Snap je?
Toen heeft je moeder me heel duidelijk gemaakt...
...dat als ik bezwaren had, dat mijn probleem was...
...niet het jouwe.
Had je die?
Eerlijk gezegd wel.
Ja, ik was bang.
Ik wilde niet dat je het moeilijk zou hebben.
En ik begreep niets van wat je allemaal voelde.
Ik maakte me zorgen.
Ik was bang dat ik je niet zou kunnen beschermen.
En dat is het enige dat je moeder en ik willen.
Jou beschermen.
- Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Kom eens hier.
Ik hou van je, pap.
Mag ik je mobiel lenen? De mijne werkt niet.
Tuurlijk. Maar veel bereik heb je hier niet.
Kate, goddank. Ik maakte me zorgen. Gaat het?
- Niet echt. - Wat is er gebeurd?
M'n moeder draait door. Ik moet hier weg.
Oké. Wij kopen een ticket voor je. Ga naar het vliegveld. Alles komt goed.
- Hé. Ik ben zover. - Ik bel je nog, ja?
Kun je me misschien naar het vliegveld brengen?
Hé, stoppen.
Als dat m'n vriendin niet is. Je ziet er niet uit. Zware nacht gehad?
- Waar is mijn geld? - Welk geld?
Het geld dat in je keuken lag.
In mijn keuken? Wat moest je nu weer in mijn keuken?
Luister 's even. Wacht.
Jij bent hier de dief.
Krijg wat, zeg. Dat loopt hier maar te veroordelen.
Deze schoft heeft mijn geld gestolen.
Eigenlijk heeft hij helemaal niks gestolen.
- We kregen nog wat van je. - Dankzij jou waren we alle druiven kwijt.
Dus luister even. Ga maar terug naar waar je vandaan komt. We staan nu quitte.
Oké... Nee. Wat? Nee. Mijn geld.
- Tuurlijk. - Wacht eens, is deze nieuw?
Ja. Mooi ding, hè? Een of andere wegpiraat heeft m'n oude in de prak gereden.
Een nieuwe betalen was wel 't minste dat ze kon doen.
Hoeveel kost zoiets? Er zat 50.000 dollar in die tas.
We hebben meer uitgaven. De wijnmakerij...
...de nieuwe sloten thuis. Wat gentuza heeft ingebroken.
- Wat betekent gentuza? - Hij zegt dat je een slecht mens bent.
Bedankt, hoor.
Ik, gentuza? Jij bent gentuza.
Je waant je George Clooney, met je baardje...
...je zelfingenomen glimlach en al je kippetjes om je heen.
Jullie, ja. Met je gekakel.
- Lul. Geef me mijn geld. - Nu is het mijn geld.
Je spreekt Engels? Had dat even gezegd.
Had ik geen zin in. En ik ben geen lul, trouwens.
- Mooi. We zijn compleet. - Het neusje van de zalm is er.
- Hoe gaat het, Julia? - Beter dan met de rest, zo te zien.
Ach, kom. Jij en Ramona zijn even oud.
- Dief. Geef me m'n geld terug. - Of anders? Moet de politie weer komen?
Wil je aan iedereen uitleggen hoe je aan 50.000 dollar in briefjes van 100 komt?
Goed, aan het werk. Er is nog veel te doen.
Je bent een dief.
- Waar is het toilet? - Daarzo.
Dank je.
Hallo, Montse.
- Glaasje wijn? - Ja.
Kom op.
Neem op, voor je dochter.
Ook een voor m'n dochter. Ze weet er veel van. Ze heeft 'n wijnzaak.
- Nee, dank je... - We maken deze wijn zelf.
Bedankt.
Vind je 't niks?
Nee... Jawel.
Ja, het is heel sterk...
- ...en bijzonder. - Ja, dat hoor ik vaker.
En mensen betalen hiervoor?
We hebben betere tijden gekend, maar we redden ons wel.
Laten we het glas heffen op Julia en Gala, mijn nieuwste klanten.
Jullie hebben je eerste nacht in de cel geslapen. Dat is nog eens een binnenkomst.
Allemaal dankzij die boer.
- Vreselijke man. - Amat?
- Ik mag hem wel, hoor. - Mam, hij heeft alles van ons gejat.
Ik vond hem eerst ook onbeschoft. Maar hij heeft onze coöperatie geholpen...
...en ons vertrouwen dubbel en dwars verdiend.
En hij is grappig en hij kan heerlijk koken.
Ja. Z'n linzen smelten op je tong.
Mam. Hij heeft het huis zonder haar toestemming gekocht.
Dat is niet helemaal waar.
Mariona vertelde hem dat ze het hele huis bezat en dat Julia dood was.
- Wat zei ze? - Niet te geloven.
Het is maar een gerucht.
Mariona, doe open.
Ze heeft iedereen verteld dat ik dood ben. Ze wil me niet zien.
Wat doen jullie hier?
Dat wilde ik jou vragen.
- Is dit niet 't huis van... - Dit is mijn huis.
Nee, het huis van Mariona.
Ben je mijn oom?
- Dit wist ik ook niet. - En je sluit je familie zomaar op?
De wet is de wet. Dat snap je hopelijk.
- Ik zou je koffie... - Is Mariona er?
Ja, maar doe maar niet.
Zo moeder, zo dochter.
Mam.
Mariona, je hebt bezoek.
Houd die voordeur nou eens dicht. Zo komt er ongedierte binnen.
Dit was een vergissing.
Ik moest maar 's terug naar het bureau. Het kampioenschap botifarra is vandaag.
Hallo.
Ik heb mezelf nog niet voorgesteld.
- Ik ben Gala, je nichtje. Aangenaam. - Hoi, Mariona. Hoe gaat het?
- Tot nu ging het prima. Wat wil je? - Een knuffel zou fijn zijn.
- Je komt meer halen dan een knuffel. - Vertel het haar maar.
- Toe dan. - Doe jij het maar.
- Ze is jouw zus. - Dit was jouw idee.
- Ze is jouw zus. Toe dan. - Ik wil niet.
Oké. Je had het huis niet mogen verkopen.
- Ik wist het. - Je hebt gezegd dat mijn moeder dood is.
Als iemand langer dan vijf jaar vermist is...
...kan diegene wettelijk dood worden verklaard.
Ik had al 40 jaar niets van je moeder vernomen.
Geen telefoontje, geen brief.
- Veertig? Mam... - Lieverd...
...je zei dat je haar weleens sprak.
Sorry, ik was de tijd uit het oog verloren.
Heb je haar nooit meer gebeld?
Wacht even. Komen we haar 'n uitbrander geven, of mij?
Prima. Mariona, ik snap dat je boos bent, maar je had het recht niet...
Kun je die bijen wegdoen?
Het zijn net mensen. Als je ze met rust laat, steken ze niet.
Was er nog iets, of gaan jullie weer?
Laat je je zus zo op straat staan?
Ze is mijn zus niet meer.
Oké. Volgens mij weet je niet wat er precies is gebeurd.
- Ze is vertrokken, alleen, zwanger. - Zwanger?
Het was zwaar voor d'r. Mijn vader stierf en zij was nog maar een meisje en alles...
Ho even.
Is dat wat je hebt verteld?
Dat je weduwe bent?
En dat noemt mij een leugenaar. Wegwezen.
Zie je, we hadden niet moeten komen.
- Waarom zegt ze dat je hebt gelogen? - Ze kletst maar wat als ze boos is.
Je vader stierf voor je geboorte. Dat weet je.
- Dat heb je verteld. Ja. - Je vader is dood, en dat is dat.
Bewijs maar.
Ik besefte te laat dat-ie verdronk.
Ik had de kant al bereikt, maar die arme stakker kon niet zwemmen.
Ze hebben alles gedaan om hem te redden, maar het was al te laat.
Je zei dat hij een hartaanval had gehad.
Precies. Van angst hield z'n hart ermee op. Daarom verdronk hij.
Het is afschuwelijk om degene van wie je 't meest houdt te zien sterven.
Jammer. Hij wist niet eens dat ik zwanger was.
Hij was een prachtig mens. Je lijkt sprekend op hem.
Mam, hij is in 1912 gestorven.
Reken jij het na of zal ik het doen?
Ik wil weten hoe het zit, mam.
Julia, je bent zwanger.
Hoe kan dat nou?
Moet ik je dat echt uitleggen?
Dit is een klein dorp. Over een paar weken is het al te zien.
Iedereen zal het erover hebben.
- Roddelen doen ze al. - Weet je wel wie de vader is?
Ga met hem praten. Of praat je liever met je moeder?
Nee. Dan zet ze me eruit of geeft mijn baby weg, Oriol.
Wat had je dan in gedachten?
Mam, zeg op.
Julia Xatart, wie is mijn vader?
Weet ik niet. Echt niet. M'n herinneringen lopen door elkaar.
En ik was destijds een bezig bijtje.
Aan minnaars geen gebrek.
Dus daarom vertrok je.
Ik wilde je houden. Ze zouden je aan de nonnen hebben gegeven.
Dat waren andere tijden. M'n moeder had me op straat gezet.
Ik wilde Mariona beschermen.
Mariona was hier veel beter af. Ze had hier een heel leven opgebouwd.
Wat had ik haar te bieden?
Een leven in een woonwagenkamp? Hele dagen werken voor 'n schamel loontje?
Deden wij ook.
Ja.
- Dus je hebt haar nooit gebeld? - Het werd hoe langer hoe moeilijker.
- Wat moest ik zeggen? - De waarheid.
Gala, schat, vergeef me alsjeblieft.
Gala, wacht nou. Ik ga zo van m'n stokje, hoor.
Ik heb nooit een vader gehad. Weet je hoeveel pijn dat doet?
Denk je dat ik het makkelijk had? Dat ik graag tegen je loog?
Weet ik niet. Daar lijkt het wel op.
Hé, dat is toch onze auto?
Stop.
Dat is onze auto.
Ben je er erg aan gehecht? Want je hebt 'm echt flink toegetakeld.
Geweldig.
Laten we maar gaan, mam. Kate wacht op ons in de bar.
Kate is al weg, hoor.
- Ik heb haar op het vliegveld afgezet. - Wat?
- Ongelofelijk. - Ze zei dat ze naar huis ging.
O, mijn god. Kun je ons daar misschien heen brengen?
Ik leef met jullie mee, maar dit is een sleepwagen, geen taxi.
Maar het is een noodgeval.
Ja, maar ik heb weinig tijd en veel werk.
Hé. Jij kan ze wel even brengen, toch? Kijk.
Nee, nee en nog eens nee. Over mijn lijk.
Ik ga nergens heen met hem.
Hopelijk is ze er nog.
Rijd je altijd op tractorsnelheid? Kan het niet wat sneller?
Negeer haar maar, knul. Fijn dat je ons wilde rijden.
Nu weet ik tenminste zeker dat ze weg is.
Oeps. Zei ik dat hardop?
- Ongelofelijk dat ze zomaar is weggegaan. - Van wie zou ze dat hebben?
- Van jou, misschien. - Kijk me niet zo aan. Dit is jouw schuld.
- Wat had ik dan gemoeten? - Eerlijk tegen 'r zijn.
Je kunt haar niet dwingen om zomaar een nieuw leven te beginnen.
Natuurlijk wil ze terug. Ze mist haar spullen, de mensen.
- En ze wil die lulhannes Fred spreken. - En Fred is...
Gaat je niks aan. Dit is privé.
Sorry, 't is gek om je met een ander te zien ruziën.
- Fred is haar flutechtgenoot. - Mam, toe nou.
Dit is zijn schuld.
Je bent in dat gefleem van 'm gestonken. Ik kan die man niet uitstaan.
- Hij doet gewoon wat-ie zelf wil. - Helemaal niet. Ik ken m'n eigen man wel.
O ja? Vertel dan eens wat die eikel nu weer heeft geflikt?
Gala, wat is er aan de hand?
Weet je waar ik vandaag, op m'n 45e, achter ben gekomen?
Is dit geen privégesprek meer?
M'n vader leeft nog en kan iedereen hier wel zijn.
Nou, het is in ieder geval nooit saai met jou in de auto.
- Mam, wacht hier. - Geen dank.
Hoe boos je ook bent, je kunt me toch niet achterlaten?
Jullie wachten hier, dan zoek ik Kate.
Nee. Ik moet nu echt terug. En je moeder heeft geen oppas nodig.
Je moest 's weten. Laat haar niet alleen.
Toe maar.
Hé. Ticket.
Ik moet m'n dochter spreken. Ze wil weggaan. Het is dringend.
Mevrouw. Niet zonder ticket.
- Het was toch niet te laat? - Ik heb geld nodig voor een ticket.
- Ik heb alles aan shotjes uitgegeven. - Wat een verrassing.
Nee, ik heb niks.
Als Kate terug naar school wil, is dat aan haar.
Ze is jong en ze mist haar vriendinnetje.
Laat haar maar gaan. Dan kunnen wij naar het strand.
We gaan niet naar het strand. Ik wil niet dat ze in dat vliegtuig stapt.
Het strand zou je goeddoen. Je bent zo gestrest.
Ja, natuurlijk. Als ze instapt, kan ik haar niet beschermen.
- Lief dat je me mijn eigen geld leent. - Zie je? Best een goeie vent.
Alma Airways vluchtnummer ALM 8077...
...naar Boston boardt nu. Alle passagiers naar gate B34.
Alma Airways vluchtnummer 8077 naar Boston boardt nu.
Alle passagiers naar gate B34.
- Kate, waar ben je mee bezig? - Mam, wat doe jij hier?
Dat moet ik aan jou vragen. Wilde je stiekem vertrekken?
Als ik iets niet vertel is het ineens erg? Ik heb daar een leven.
Als je m'n school niet kunt betalen, regel ik wel een baan of een beurs.
Maar ik kan dat niet zomaar achterlaten. En Maggie ook niet. Ik hou van haar.
- Maar je snapt het niet. - Jij snapt het niet.
Ben je vergeten hoe het is om van iemand te houden, zoals pap?
- Heb je ooit van hem gehouden? - Da's oneerlijk.
Weet je wat oneerlijk is? Dat je hebt gelogen.
Ik ga terug naar Maggie, en daarmee uit.
Je vader heeft ons in de nesten gewerkt. Ik heb je niet verteld...
Toe dan.
Bedankt.
We hebben ergere problemen dan geldgebrek. Je vader is wat mannen geld schuldig.
Je liegt.
Waarom denk je dat we hier zijn? Alsof ik hier wil zijn.
Dit leek me de enige plek waar ze ons niet zouden zoeken.
Teruggaan is nu te gevaarlijk.
Hoezo 'gevaarlijk'?
Die mannen aan wie je vader geld schuldig is, zagen er best eng uit.
Ik denk dat ze alles zouden doen om dat geld terug te krijgen. Ook ons pijn doen.
En pap dan?
Ik heb hem al tig keer gebeld. Z'n nummer is niet meer in gebruik.
Denk je dat die mannen hem iets hebben aangedaan?
Nee, lieverd. Nee. Je vader redt zich wel, oké?
Ik weet zeker dat hij naar een oplossing zoekt.
Maar nu weet je echt alles, oké?
Dus blijf alsjeblieft hier en geef me wat langer de tijd.
Pardon, mevrouw. We gaan zo vertrekken. Stapt u in of niet?
Ik wist dat je niet zonder je oma kon.
Kom mee.
Help eens.
Ik moet nu echt terug. Waar wil je heen?
Ik weet het niet.
We hebben geen huis en geen geld.
In de gevangenis hadden we nog een bed.
Let even op Golfo. Ik kom zo.
Hier ga ik spijt van krijgen, maar...
...ik heb thuis plek genoeg.
- Ik maak een bed op in de schuur. - Nu ben je ineens aardig?
Tja, zo ben ik. Wij zijn verkeerd begonnen.
Rara, hoe kwam dat nou? Je woont in ons huis, stal mijn geld...
Nou, jij kan er ook wat van.
Maar dat zie ik door de vingers, want ik weet wat wanhoop is.
De coöperatie verkeert in zwaar weer...
...en het hele dorp is ervan afhankelijk. Daarom...
...heb ik jouw geld geleend. Niet oké, dat weet ik.
Maar we betalen je terug met de wijnopbrengsten.
Geef me... Ik weet niet...
- ...een paar maanden. - Een paar maanden maar?
- Is dat de wijn die ik in het café kreeg? - Ja.
Dan zie ik dat geld nooit meer terug.
- Hoezo niet? - De wijn is vies.
Te veel alcohol, kurkdroog. De druif op zich is gelukkig wel goed.
Maar jij maakt er bocht van.
Weet je? Ik heb nu al spijt dat ik zo aardig tegen je was.
Wacht even. Ik kan jullie wijn beter maken.
Ik weet hoe. Ik weet veel van wijn. Ik heb een wijnzaak.
Had een wijnzaak. Ik kan zorgen dat jullie meer verkopen.
- Jij bent echt geen wijnkenner. - Je weet wel meer niet over mij.
Ik kan wel wat hulp gebruiken.
Gaan we nog?
Voorzichtig.
Fijn. We verblijven in een horrorhuis.
Is dit de beste kamer?
Dit was de mijne.
Ik laat jullie uitpakken.
Kom, Golfo.
Julia, waar ga je heen?
- Wat doe je? - Het spijt me, Mariona.
Waar ga je heen?
Naar Amerika.
- Ik trek het hier niet meer. - Sluip je daarom midden in de nacht weg?
- Wat is er aan de hand? - Begrijp je toch niet.
- Dan ga ik mee. - Wat?
- Ik ga mee. - Nee, jij gaat nergens heen.
Hou op.
Ik kan niet zonder je, Julia.
Ik wil jou ook heus niet achterlaten.
Ik heb een idee.
Ik ga eerst.
Zodra ik onderdak gevonden heb, schrijf ik je. Dan kom je me achterna.
- Julia... - Ik beloof het.
Kan pap dit echt oplossen?
Natuurlijk, lieverd. Dat weet ik zeker.
BARCELONA 20.45 UUR GELAND
- Hé, schat. - Pap, Kate zat niet in het vliegtuig.
- Ik flip helemaal. - Oké, rustig maar.
Nee. Niks rustig. Kate zat in de problemen.
Oké dan. Weet je waar ze is?
In een of ander wijnstadje in Catalonië.
- Maar haar moeder is bij haar, toch? - Ja, en haar oma.
Lieverd, ze is pas een paar dagen weg. Er is vast een verklaring voor.
Ze neemt vast gauw contact op. Nog geen reden tot paniek, oké?
Oké, pap.
Ik zit in een meeting, maar ik bel je nog en dan vinden we wel een oplossing. Goed?
Ik hou van je.
Fred is nergens te bekennen, dus er blijft maar één optie over.
Vind ze.
- Hopelijk heb je honger. - Als een paard.
Dat ruikt goed.
- Zeker weten. - Hier.
- Is dat genoeg? - Ja.
- Niet zoveel. - Opeten. Je moet nog groeien.
Op mijn leeftijd komt elk pondje er dubbel aan.
Schenk maar lekker door.
Bedankt, knapperd.
- Dit smaakt goed. Heerlijk. - Eet smakelijk.
- Wil je ook wat? - Graag.
Verrukkelijk, zeg. Die man kan koken, hoor.
Kom eens hier.
Is 't lekker?
NAAR DE ROMAN VAN S. BARNEDA
Vertaling: Nikki van Leeuwen