Adım Gala Scott.
Ve hayır, uyuşturucu satıcısının metresi
ya da beyaz yakalı suçlunun striptizci sevgilisi değilim.
Dün hayatım mükemmeldi.
En azından öyle sanıyordum.
Evet, bazı tehlike işaretleri vardı. Biri kocam olur.
Bu kadar zor biri olmasaydı
vücuduma para yapıştırmak yerine şu anda kutlama yapıyor olurdum.
İKİ GÜN ÖNCE
Perdeye benzedim.
- Elbisen var sanıyordum. - Vardı. Elbise sipariş ettim. Bu geldi.
Evet. Zaten orta yaş krizindeyim.
Kıçım plastik deriye sığar mı sanıyorsun?
Tamam, öncelikle orta yaş krizi değil. Tamam mı?
Meme uçlarına takılıp düşersen ara.
Evet.
Bak. Kate nasıl bu arada?
İyi. O, işte...
...okula gittiğinden beri pek konuşmuyoruz
ama o çok destekleyici ve yani bu aslında onun fikri.
İyiymiş. En azından çocuğun seninle hâlâ konuşuyor.
Benimki çok fazla emoji kullandığım için sosyal medya hesaplarında engelledi.
Kullanıyorsun.
Bu gece gelmediğine hâlâ inanamıyorum.
Biliyorum ama adamla bir aydır mesajlaşıyorum.
Şuna bak. Bu gece buluşuyoruz. Roberto'yla tanış.
- Adı Ronaldo. - Ronaldo. Evet.
Deneyebilir miyim?
Annesinin Napa'da üzüm ezdiğine inanabiliyor musun?
Ve şimdi, bu gece kendi şarap dükkânını açıyor.
- Bunu söylediğin beşinci kişi. - Biliyorum ve çok gururluyum.
- Gidelim. - Benimdi.
Tamam. Her şey hazır.
Yemek şirketi saat yedide gelecek.
- Misafir listesindeki herkes döndü. - Peki.
Takımını kuru temizlemeciden aldım.
- Sağ ol. - Yeşil olan. En sevdiğim.
- Ve başardım. Elbise buldum! - Harika.
- Elbise ne kadardı? - Bilmiyorum. Üç tane aldım.
Aynı anda yalnızca bir elbise giyebilirsin.
Biliyorum ama haftaya bağış etkinliğinde
içlerinden birini giyerim dedim.
- Evet, tamam. - Ev sahibini aramalıyım. Mesaj bırakmış.
- Ben aradım. - Öyle mi? Tamam.
Peki aydınlatma şirketinden gelen e-posta?
Depozitoyu almamışlar mı?
- Yok, her şey kontrol altında. - Ya?
- Evet. Hallediyorum. - Tamam.
- Yetiştiğin için çok mutluyum. - Hey.
Mükemmel olacak çünkü sen mükemmelsin.
En sevdiğim iş adamısın.
Hey, tek yaptığım hesap kitaptı.
Geri kalan her şeyi sen yaptın.
Doğru.
Kahretsin.
Ofiste bir şey unuttum. Geri dönüp almam lazım.
Ne?
Hayır. Şimdi mi?
Evet. Üzgünüm.
Bak, seni eve bırakıp partiye geleyim...
- Kaç? 8.15'te falan? - Tatlım, yok,
- eve gidip hazırlanmamız lazım. - Bebeğim. 8.15, söz veriyorum.
Söz veriyorum.
Tamam.
GALA SCOTT'IN İYİ ŞARAP DÜKKÂNI
Peki, ne düşündüğünü söyle. Dürüst ol.
O kadar güzel ki ağlamak ve sarhoş olmak istiyorum.
Kate yatılı okula gittiğinden beri üzerinde çalışıyorum.
Başarılı olmalı.
Tatlım, şarap konusunda daha bilgili kimseyi tanımıyorum.
Basını kafaya takma.
Yeterince sarhoş edersen övgü dolu eleştiriler gelir.
Mantıklı.
Tanrım, Fred nerede acaba? Çoktan gelmiş olmalıydı.
Yoldadır, eminim.
Tamam, sen içmeye devam et.
Kocanız biraz geç kalıyor demek?
Biraz trafik olmasa New York denmez.
Sizi tanıyor muyum? Fred'in arkadaşı mısınız?
Borcumuzu almak için Fred'le burada buluşacaktık.
Söylemedi mi?
Yemek şirketindensiniz.
Çok üzgünüm. Fred halletti sanıyordum.
Size çek yazabilirim. Borcum ne kadar?
On beş milyon dolar.
Şaka, değil mi?
Paradan bahsederken şaka yapmayız.
Fred o parayı patronumuzdan borç aldı.
Burası için kullanmış olmalı.
- Yani artık ortak oluyoruz. - Harika duruyor bu arada.
Burası 15 milyon falan tutmadı.
Evet.
O kadar parayla ne yaptı, kim bilir?
Evet, yani olay şu, görebileceğin gibi...
Fred burada değil.
Tamam, neden bahsettiğinizi anlamıyorum yani...
- Güvenlik. - Pek iyi bir fikir değil.
Yirmi dört saatin var.
Parayı getirmezsen kızın Kate'i Rhode Island'da ziyaret edeceğiz.
Sonra huzurevindeki anneni.
Bir daha göremezsin.
Sen karar ver.
Fred?
Fred.
Tanrım. Şükürler olsun.
Şarap dükkânına iki adam geldi.
On beş milyon dolar borcun olduğunu söylediler. İğrenç bir şaka gibi.
Şaka değil.
- Ne? Nereye gidiyorsun? - Hayır.
- Ne yapıyorsun? Fred! - Şu an anlatacak zamanım yok...
- Ne? Zamanın mı yok? - Yok.
Ne halt oluyor?
Eğer şimdi gitmezsem öleceğim.
- Ne? - Evet, ben...
- Fred, gidemezsin. - Mecburum... Ben...
- Bunu düzeltmen lazım. - Ben... Benim...
- Düzelteceğini söyle. - Evet, yapacağım. Biliyorum.
Her şeyi düzelteceğim. Ben... Bana güven. Tamam mı?
Yanımda güvende değilsin. Kate'le anneni alıp New York'tan ayrıl.
Eyaletten ayrıl. Seni bulacağım.
Fred.
Fred!
Selam. Günaydın. Birikimlerimin bir kısmını çekeceğim.
Üzgünüm Bayan Scott ama hesabınızda borç bakiyesi var.
Tüm hesaplarınız ve kartlarınız iptal edilmiş.
Yıl dönümü hediyesiydi yani aslında paha biçilemez.
Olabilir. Ama sahte.
Ne?
Bakın, şuradaki parçalar için size 50 bin veririm.
Ve yüzük için fazladan beş bin verebilirim.
Selam, ben Kate.
Şu anda biraz meşgulüm, o yüzden daha sonra arayacağım. X-O-X-O.
Selam tatlım, ben annen.
Seni almaya geliyorum.
Sürpriz! Kız gezisi. Birazdan görüşürüz.
Tanrım.
- Tramadol var mı? Diazepam? - Hayır.
Biraz daha derine inmen gerekiyor çünkü çok talep var.
Cidden. Herkes ister.
Bende Xanax var.
İşte şimdi oldu.
Hadi işe koyulalım! Hadi. Tamam.
- Anne, ne yapıyorsun? - İspanyol Grubundan bir arkadaşla sohbet.
- Ya? Hoşça kal! - Hoşça kal!
- İspanyolca dersi veriyorum işte. - Hap mı satıyorsun?
Hayır, tatlım. Hayır. Hepsi yasal.
Birilerinin bu zavallı insanları neşelendirmesi gerekiyor. Görüyorsun.
Onu sonra konuşuruz. Hadi gidelim.
Ama burada ne yapıyorsun? Bugün pazar mı?
Hayır anne. Telefonda konuşmuştuk.
Geleceğimi söylemiştim. Hatırlamıyor musun?
Neredeyse.
Şey, neyse.
Geldim çünkü geziye çıkıyoruz!
- Harika. - Hadi bavulunu hazırlayalım.
Bavulumu mu?
Nereye gidiyoruz demiştin?
Kız gezisi! Burası hapishaneye benziyor, dersin hep.
Aptal kocan geliyorsa ben gelmem.
Fotoğrafları mı alıyorsun?
Evet. Ne kadar ateşli olduğumu unutmak istemiyorum.
Annen La Muga'nın en güzel kızıydı.
La Muga mı? Orası... Küçük bir kasaba, değil mi?
Güzel ama.
- Yok yani çok fazla insan gitmiyor. - Daha fazla insan lazım değil.
İspanya'daki bu ev de senindi, değil mi?
Evet. Evin yarısı benim, diğer yarısı da kız kardeşimin.
Oraya gidiyoruz.
La Muga'ya mı?
Her zaman kasabanla ilgili hikâyeler anlatırsın. Babamla ilgili.
Ve hep geri dönmek istediğini söylemişsindir.
Öyle mi söyledim?
Evet, tabii ki söyledin.
Şu an hatırlamıyorsun sadece.
Kökenlerimizle yeniden bağlantı kurmak harika olurdu.
"Yeniden bağlantı kurmak"mış.
- Sadece birkaç gün, lütfen. - Ben uçağa binmem.
Düşecek diye korkarım.
Yani uçağa binmemi istiyorsan beni sarhoş etmen gerekecek.
Bunun için zamanımız yok.
On dört yaşında sigara içemezdin ama bakmadığımda kesinlikle içiyordun.
Sen beni enayi mi sandın?
Tamam, uçakta sadece tek bir içki. Sadece bir.
- Üç ve bir de teklik. - İki ve bir teklik.
- Tamam. - Hadi anne! Acelemiz var.
Burada ne yapıyoruz?
Söyledim ya anne.
Kate'in okulu burası.
Kate!
Annen değil mi?
- Anne? - Kate! Selam!
Selam Bayan Scott!
Maggie, seni görmek ne güzel!
- Korkunç bir yalancısın. - Sus anne.
- Benden hoşlanmıyor bence. - Yok, hoşlanıyor.
- Akşam görüşürüz, olur mu? - Olur.
Kızının kız arkadaşı var, mutlu musun?
Elbette mutluyum. Sadece Maggie olması hoşuma gitmiyor.
Burada ne işin var?
Tamam, artık mesajlarımı da mı dinlemiyorsun?
Anne, yeter.
Tamam, sürpriz. Kız gezisi!
Bana sorma. Annen ayarladı.
Olay ne ki zaten?
Anneannen seyahate çıkıp bize kasabasını ve büyüdüğü yeri göstermek istiyor.
Ve kızı ve en sevdiği torunuyla gitmek istiyor.
Tek torunu. Sonra yapsak?
- Hayır. - Neden?
Çünkü anneannen hasta. Demansı kötüleşiyor.
Anne, aynı gibi.
Hayır, kötüleşti. Evet, doktor öyle söyledi.
- Ne kadar kötü? - Bu geziye şimdi çıkmazsak...
...çok geç kalmış olabiliriz. Yani evet, ölmeden önceki son arzusu.
Fred, annemin İspanya'daki kasabasına gidiyoruz.
Seni binlerce kez aradım. Lütfen bana iyi olduğunu söyle.
Hanımefendi, bu taraftan.
GÜVENLİK KONTROLÜ BOSTON
Geçin lütfen.
Peki.
- Gelir misiniz? - Hadi canım.
Gelin bayan.
Gelin lütfen.
BOSTON - İSPANYA
- Anneanne, yastık? - Yok.
Başka bir battaniye getirebilirim. Ne istersen.
Sağ ol tatlım. Endişelenme. İyiyim.
İyi, peki ama ihtiyacın olursa buradayım.
Ve seni çok seviyorum. Biliyorsun, değil mi?
- Evet. - Tamam.
- Kızın gerçekten tuhaf davranıyor. - Biraz uyu anne.
Tabii, bana bakmayı bırakırsa uyuyabilirim.
Beni geriyor.
Bugün ikinizin neyi var? Çok tuhaf davranıyorsunuz.
Hiçbir şeyimiz yok! Sadece gezi için heyecanlıyız.
Evet.
Hayatımı kurtardınız.
- Çok güzelsiniz. - Bir tane daha mı anne?
Anne, rahat bırak.
Tek bir içki. Ne fark eder? Mutlu olmasını istemiyor musun?
Sağ ol.
Güven bana Gala. Kate ve sen hayatımdaki en önemli şeylersiniz.
Seni ne zaman hayal kırıklığına uğrattım? Mutlu edeceğime söz verdim ve yapacağım.
Dikkat dikkat. Varış noktamıza ulaştık.
Barselona'ya hoş geldiniz.
Umarız uçuşunuz güzel geçmiştir, iyi günler dileriz.
Telefonum çalışmıyor.
Yani bir süre telefonsuz da yaşayabilirsin elbette.
Bak, ben araba kiralarken siz gidip yiyecek bir şeyler bulun.
İyi fikir. Çok susadım.
Hayır, yiyecek bir şey. Beni duymadın mı? Viski yok!
İşte başladık. Arabayı süren ben değilim.
Gidelim tatlım.
Şurayı, şurayı ve şurayı imzalayın.
Depozito için kredi kartı verirseniz kiralamayı onaylayacağım.
- Kart mı? - Evet.
Kredi kartı.
Evet.
Sağ olun.
Olmuyor. Başka var mı?
Evet, tabii ki.
Yok.
Olmuyor.
- Ama nakdim var. - Hayır. Üzgünüm
ama nakit kabul edemiyoruz. Şirket politikası.
Tamam. Anladım. Manuel.
- Manuel? Evet. - Evet, Manuel. Benim.
Manu.
Sen çok iyisin.
Sempatiksin.
Ve yakışıklısın.
Çok çalıştığına ama patronun iyi para vermediğine eminim.
Üzgünüm. Hayır.
Affedersiniz! Pardon. Bu garip gelebilir ama...
Tamam. Böyle oluyor.
- Şaka yaptığını söyle. - Geliyor musunuz?
Hadi.
Bu nasıl kiralık araba? Bunu sürmek için para almalısın.
- Pardon! - Ve korkunç bir sürücüsün!
Anne, manuel vites.
Otomatik araba konusunda çok daha iyiyim.
GIRONA'YA HOŞ GELDİNİZ
- Ne yapıyorsun? Kim o? - Babama geldiğimizi haber verdim.
Ama veri dolaşımın açık bile değil.
Havaalanında açtım. Bir şey olmaz.
- Telefon, uyuşturucu gibi. Baban ne dedi? - Hiçbir şey. Telefonu kapalı.
Gördün mü? Demek istediğimi kanıtlıyorsun. O şeye bağımlısın.
Bu, kız gezisi. Telefon yok dedim. Hey, onu bana ver.
Hayır anne. Yeter.
- Sana yeter. Ver onu. - Hayır. Delirdin mi? Vermiyorum.
- Telefonu ver. - Hayır.
Ben tutsam daha iyi olur.
- Hayır anne. - Senin iyiliğin için Kate.
Bana telefonu ver!
Vermiyorum.
- Anne, kıracaksın. - Onu bana ver.
- Cidden mi? Yepyeni bir telefondu. - Özür dilerim. Bir anda oldu.
Arabayı durdur. Durdur. Dönüp onu almalıyım anne.
Tatlım, geri dönmüyoruz. Tamam mı? Kırılmıştır. Sana yenisini alırım.
Anneannenin evine gidiyoruz ve çok eğleneceğiz.
Anneannem kasabasının ıssız bir yerde olduğunu söylediğinde
cehennemin dibinde mi demek istemişti?
Cehennemin dibi değil. Burası bir yer. Belki sola gidersek...
- Siz ikiniz neden orada duruyorsunuz? - Kasabana giden yolu bilmiyor anneanne.
La Muga'yı mı? Bana La Muga'ya gideceğiz dememiştin.
Yine mi anne? Sana yüz kere söyledim.
Ben gitmiyorum.
- Onun fikriydi hani? - Hayır. Onun fikriydi.
Hayır. Anne, lütfen. Gelmek için can atıyordun! Değil mi?
Bize doğduğun kasabayı göstermek istedin.
Mariona Teyze'yle birlikte yaşadığınız aile evini.
Anneanne, yolu biliyor musun, bilmiyor musun?
Bu taraftan.
Anne, bir saattir gidiyoruz. Tabela göremiyorum.
- Bu tarafta olduğuna emin misin? - Evet. Eminim.
Doğru taraf. Merak etme.
- Dönüş uçağından önce varabilirsek iyi. - Tatlım, tavrın işe yaramıyor.
- Gülümseyeyim mi? - Evet, harika olur. Sağ ol.
- Geri dön, telefonumu alayım. - Hayır. Geri dönmüyoruz tatlım.
- Yolculuk boyunca bunu yüzüme vuramazsın. - Vurmaktan mı bahsediyoruz?
- Çünkü hayatımı mahvettin. - Gerçekten mi?
Yaşlı adam bağa bakıyor
ve genç adam hasat ediyor.
Ama hiç genç adam görmüyorum. Sadece yaşlı bayanlar.
Senin derdin ne?
- Telefonun hayatın değil. - Öyle.
- Telefonun hayatın mı? Bu doğru değil. - Her şeyim içinde.
- Ailen, hayatın. - Benim hayatım.
Ben, anneannen, baban. Gerçek hayatın biziz.
Dikkat et!
- Tanrım. İyi misin? - Evet, iyiyim.
- Anne, iyi misin? - Tatlım. Biraz!
Her şey yolunda.
Tamam.
İşte. Berbat bir sürücüsün.
Nerelisiniz siz be? Deli misin? Yola bakmıyor musun?
Ne yapıyorsun?
- Konuşmamı ister misin? - Hayır anne. Ben giderim.
- Arabadan inme. - Nereye gidebilirim ki?
En azından ona iyi davran. Burada, kasabada...
- Olay çıkaracak. - Ne diyeceğim. Ona yardım edeceğim.
Evet. Bence en iyisi.
Bak, ne yaptın! Bu üzümler artık işe yaramaz!
Römorkum mahvoldu. Bunlardan biri kaç para, biliyor musun?
Merhaba, nasılsın? Kazaydı.
Hayır, senin hatandı. Sen yoldan çıkmıştın.
Üzgünüm. Seni görmedim.
Beni görmedin mi? Bu bir traktör!
Belki de yolda sürmemelisin.
Evet. Evet, senin suçun. Traktör "granje" üzerinde olmalıdır.
Granja.
- "Granje." - Hayır anne. Tarla granja demek.
Şu anda İspanyolca dersine ihtiyacım yok.
- Tam ihtiyacım olan şey. Turistsiniz. - Hayır. Turist değiliz. İspanyoluz.
Anne, İspanya'ya hiç gelmedin.
Yardımcı olmuyorsun. Bin!
Nereden nereye, ne yapıyorsunuz, umurumda değil.
- Direksiyon başında olmamalısın. - Çok dikkat ediyordum.
Manuel bir araba ve vitesler iyi geçmiyor.
Belki arabayı topuklu ayakkabısız sürmelisin.
Ne fark eder? Topukluyla araba sürmeyi gayet iyi bilirim.
Bağın tamamı... Koca bağ boşa gitti!
Buradan kaç kişi geçiniyor, biliyor musun?
- Hasarın tamamını ödemek zorundasın. - Ödemek mi?
Hayır. Hayır.
Benim arabam da bozuldu, annem ve kızımla birlikteyim.
Vurmak istemedim. Ve biliyor musun? Seninle tartışmak istemiyorum.
Çok inatçısın.
Sigorta belgen var mı? Hak talebinde bulunmamız lazım.
Tabii ki var. Bulayım.
Anneannen nerede?
Nasıl yani? O burada.
Julia!
Tam bir kaltaksın!
Kasabada bayram kutlanıyor!
Böyle çıplak yüzmen normal mi sence?
Herkes görecek.
Mayom yok!
Ve su harika. Sen de denemelisin!
- Annem seni görürse gününü göreceksin! - Söyleyecek misin Mariona? Kesinlikle.
Görecekler, kasaba dedikodu yapacak. Gel.
İstedikleri kadar yapsınlar! Umurumda değil!
Julia!
Hadi Julia! Geliyorlar! Julia!
İstemiyorum!
Lanet olsun, çekilmezsin!
Sen de sıkıcısın!
Beni gördü mü?
Yaşasın Saint Vincent!
Anne! Ne yapıyorsun?
Mariona, sıkıcı olma. Sadece yüzüyorum!
Anne, ben Gala.
Hadi gel! Benimle yüz. Su harika.
- Tanrım, çok iyi! - Kate, hadi.
Sen oradan çek. Hadi çıkaralım. Tamam, buraya gel. Ayağını şuraya koy.
- Bu taraftan. - İşte...
Yaşasın!
Hayır.
- Hayır. Hayır. - Nasıl yani?
- Islanmayın. - Vücudun neden para kaplı?
Dur. Islanma. Sakın ıslanma.
Tanrım.
- Tamam. - Uyuşturucu satıcısısın.
Uzun hikâye, anne.
Geçen gün televizyonda senin gibi birinin yanında polis vardı.
Ben uyuşturucu satıcısı değilim anne!
- Anne, bu normal değil. - Biliyorum!
Biliyorum. Sonra açıklayacağım. Gel de yardım et. Acele et!
Traktörlü eleman bizi görmeden saklamalıyız.
- Tamam. - Bana ceketini ver.
Tanrım. Tamam, aç şunu. Tut şunu. Böyle.
Tamam.
Yavaş ol anne. Yavaş. Ve normal.
Sorma.
Küçük bir sorun yaşadık.
Lanet olsun.
Kaçtın sandım.
Tamam. Bunu nereye koyuyorum?
Tamam.
Hadi.
- Oluyor mu? - Ne?
Araba çalışıyor mu?
Hayır.
Arabayı bırakıp çekici çağırman gerekecek. Kasabada bir tamirci var.
Sadece La Muga'ya gitmek istiyorum!
La Muga'ya mı gidiyorsunuz?
- Evet. - Gördün mü? Dikkat etmemişsin.
Yanlış tarafa gidiyorsun. La Muga şu tarafta.
Öyle mi? Dikkatim dağılmış. Jet lag yüzündendir. Sağ ol yakışıklı.
Ben La Muga'da yaşıyorum. İsterseniz...
Sizi götürebilirim.
- Amerikalısınız demek? - Birazcık. Anlaşılıyor mu?
"Birazcık" evet. Köylü kızı da değilsin.
- Züppe diyor. - Evet. İspanyolca anlarım canım.
Sen kullanmak ister misin?
- O kullanıyorsa ben inerim. - Ben de.
New York'tan geldik ama dokuz yıl boyunca Meksika'da yaşadık.
Ve annem...
Anne, aile ağacını istemiyor.
- Neden buradasınız? - Aile gezisi.
Değil mi anne?
Hâlâ aynı eski sıkıcı kasaba sanırım.
Güzel günleri olmuştu.
Ve artık geldiğinize göre eminim her şey ilginç olacak.
Annemin evine gidiyoruz. Bizi oraya götürebilir misin?
Burası annenin evi değil.
Tabii ki öyle. Teyzemle annemin doğduğu aile evi.
O ev artık benim.
Ne?
Yıllar önce satın almıştım. Ne tesadüf, değil mi?
Ne demek, satın aldın? Bu imkânsız.
Bizim evimiz. Burada kalıyoruz!
- Hayır. Orada kalamazsınız. - Neden? Bizim evimiz.
Satın aldım ve artık o ev benim. Anladın mı?
- Tamam, dur. Sana kim sattı? - Bayan Carmen'in kızı.
Anne, evi satıp bana hiçbir şey söylemedin mi?
- Ben mi? Sanmıyorum. Hatırlamıyorum. - O değil. Diğer kızı Mariona.
Hayır. Teyzem evi satamaz.
Yarısı annemin.
- Bu... - Bu yasa dışı.
- Yasa dışı! - Benlik değil.
Yandaki kasabaya götüreyim. Köy misafirhanesi var.
- Köy nesi? - Misafirhanesi!
Misafirhaneye gitmiyoruz. Bir evimiz var! Kendi evimiz!
Yine başladık. Sizin eviniz yok!
Bak, şikâyet etmek mi istiyorsun?
Mariona'yla konuş.
Orada yaşıyor.
İlk evde.
Bu iş bitmedi!
Ve sana hiç ihtiyacımız yok!
Ama hava güneşli!
Burada havaya güvenemezsin. Manyaktır.
Sadece hava mı?
Bence iyi bir fikir değil.
Onu görmeyeli uzun zaman oldu ve Mariona çok inatçıdır.
Evi sana söylemeden sattığına inanamıyorum.
Artık konuşmuyoruz dedim sana.
Baban vefat ettiğinde çok üzülmüştüm ve Amerika'ya gittim.
Telefon görüşmesine param yetmezdi.
Anne, köydeki casa'ya neden gitmiyoruz?
Hayır, o ev bize lazım.
Ve o senin kız kardeşin. O yüzden biz... bunu hemen düzelteceğiz.
Selam Mariona.
Seni gördüğüne çok sevindi.
Mariona, kapıyı aç! Mariona!
Kahretsin! Römorka ne oldu?
Ne yaptın? Bir yaban domuzuna falan mı çarptın?
Daha kötüsü. Birkaç çılgın Amerikalı kadın bana çarptı.
Bağındaki tüm üzümleri kaybettik Nalda.
- Ne? - Hepsini mi?
Tanrı aşkına! Başımıza ne gelecek?
- En eski bağımız. - Ne olacak?
Teknik olarak benim bağım daha eski.
Annem hep bunu söylerdi.
- Üzümlerim daha yaşlı. - Başladık.
Hey, peki hanımlar. Sakin.
- Susar mısın? - Hayır!
Bir yolunu bulacağız.
Şimdi ne yapacağız?
- Çünkü cidden pahalı olacak. - Kooperatif borç içinde.
- Bir iflas daha. - Dinle!
Hey, Amerikalı kadınlara iletişim bilgilerini vermişsindir.
Bu işten kurtulamazlar! Hepsinin bedelini ödeyecekler!
Teknik olarak sigorta ödüyor.
- Bugün sana tokat atsam olur, değil mi? - Sigortaları yoktu. Şehirde bıraktım.
Bir de bırakmışsın!
Evimin onların olduğun söylediler, dışarı çıkardım.
- Yaşlı kadın Mariona'nın kız kardeşi. - Julia geri mi geldi?
Lanetleneceğim! Şimdi gerçekten sinirlendim.
Arabamız yok, evimiz yok ama bir çanta dolusu ıslak paramız var.
Harika bir gezi oldu anne.
Hey, Kate, sen... Sızlanmayı kesebilir misin?
Sadece bir kere. Sen sanki...
Yeter!
Herkes nerede?
Neden misafirhaneye gitmiyoruz?
Hâline bak. Sonunda zatürre olacaksın.
Sadece leke.
Evet, su birikintisine düştün. Keşke o topukluları giymeseydin.
Spor ayakkabım yok anne.
Anne, yeter.
Burada ne yapıyoruz? Ve anneannen ölmek üzere deme.
Ölüyor muyum?
Neden daha önce söylemedin?
Hayır anne. Bahaneye ihtiyacım vardı. Aklıma ilk gelen şey buydu.
Bize gerçeği söyle.
Tamam. Bu kız gezisi değil.
Biz...
Hiç paramız yok.
Baban pek akıllıca yatırımlar yapmamış, üniversite parasını artık ödeyemiyorum.
Annemin huzurevinin parasını ödeyemiyorum. Mağaza elden gidecek.
Yani sahip olduğumuz tek şey o ev ve bu çantadaki para.
Peki babam? İyi mi?
Evet. Evet tatlım. O iyi.
Her şeyi hallediyor. Sadece burada kalmalıyız.
Ve burada iyi olacağız.
Tatlım, hâlimize bak. Korkunç hâldeyiz.
Her şey farklı olacak sanıyordum. Ama...
Çok üzgünüm.
Tamam, hadi. Tamam.
Sorun yok. Korkunç hâldeyiz. Evet. Ama birlikteyiz.
Kate.
Her şey düzelecek.
Öyle mi?
Evet.
Ne diyeceğim?
Kilometrelerce yol geldik. Arabayı bozduk, nehre düştük
ve iki saattir topuklularla yürüyorum. Yorgunum. Tükendim.
Başka bir kasabaya, boktan bir misafirhaneye gitmeyeceğim.
Anne, evinin nerede olduğunu hatırlıyor musun?
- Şu taraftan. - Hadi gidelim.
Tanrım! Artık hepimiz buradayız.
- Ne oluyor? - Önünden geçmek istemiyorum.
- Görmek istemiyorum. Katlanamıyorum. - Tünaydın. Nasılsın?
Bana karşı iyi numarası yapma. Beni kandıramazsın.
Cadı!
Onu dinlemeyin.
Üzgünüz, anneannem bazen deliriyor.
- Başka biri olduğunu düşünüyorsun anne. - Düşünmüyorum. Bu Catalina.
- Zayıflamış. Kendi zehrini içmiş olmalı. - Hayır hanımefendi. Ben Montse.
Çok üzgünüm tatlım. Kasabadan başka biri olduğunu sandım.
Çok uzun dilli bir yılan.
Yok, Catalina'yı tanıyordum. Annemdi. Geçen yıl öldü.
- Tanrım. - Huzur içinde uyusun.
Ama doğru. Dili uzundu.
İçecek alır mısınız? İlki ikram.
Şaraba hayır demem...
Hayır, sağ olun. Xatart Evi'ni arıyoruz.
Amat'ın evini mi?
Onunla konuşmam lazım.
Şuradan yürüyebilirsiniz. Bir kilometre sonra.
Doğru tarafa gidiyormuşuz.
Asla dinlemiyorlar. Neden, bilmiyorum.
Teşekkür ederiz.
Çok büyümüşsün.
Evde değil.
O dönene kadar beklemeliyiz.
Anne, duydun ya. Onun evi. Bizi içeri almayacak.
Hayır tatlım. Onunla bağırmadan, çığlık atmadan konuşup
durumu açıklarsak
belki evin bize ait kısmında kalmamıza izin verir.
Bilmiyorum. Anlaşmak için bir çözüm bulmalıyız.
O da senin gibi şarabı seviyor. Faydası olacaktır.
Nasıl girdin?
Bu evi avcumun içi gibi bilirim. Aynı onun gibi. Değil mi küçük adam?
- Hayır anne. Anne, köpeğe dikkat et. - Tamam, hadi.
Merak etme. Sahibine benzer. Havlayan köpek ısırmaz.
Aç mısınız?
Sonunda temizim.
Anneanne. Sen iyi misin?
Evet.
Bu kasabaya dönmek, bu eve...
- Bir sürü anı. - Babamın hayatta olduğu dönemden mi?
Tatlım, biraz daha şarap getir.
Beni kandıramazsın. Bize söylemediğin bir şey var.
O pislik Fred ne yaptı?
Ya sen, anne? Bana gerçeği söyledin mi?
Çünkü kendi kız kardeşin bile seni burada gördüğüne sevinmedi.
Bana anlatmak istemediğin bir şey mi oldu?
Anne, geldi.
"Burası benim evim" sözünün hangi kısmını anlamadın?
Burada olamazsınız.
Golfo, hiçbir şey söylemedin mi? Hain.
Mercimeklerimi mi yediniz?
Teyzem sana evi yasa dışı olarak satmış. Hakkı yoktu.
Başka ne yasa dışı, biliyor musun? Haneye tecavüz. Gitmek zorundasın.
Hiçbir yere gitmiyoruz.
Evin bize ait bölümünde kalıyoruz ve seni rahatsız etmiyoruz.
Adil.
Göreceğiz.
Leziz!
Andreu...
POLİS
Göreceksiniz.
Tanrıya şükür, geldiniz.
Burası bizim de evimiz. Burada olmaya hakkımız var.
Bütün gün böyleydi. "Burası benim evim, senin değil."
- Onları tutuklar mısınız? - Hayır! Çünkü burası bizim evimiz.
Julia.
Andreu. Çok uzun zaman oldu.
- Nasılsın? - Ben iyiyim. Çok iyiyim.
Andreu.
Dinle, bunu barış yoluyla çözemez miyiz?
Ne dedi?
Katalanca.
- Başka bir dil mi var? - Evet.
Tamam, harika. Kahrolası BM.
Umurumda değil. Kalıyoruz. Gitmesi gerekiyor.
Hanımlar, karakola gelmeniz gerekecek.
- Quintanilla, onları kaydetme. - "Onları kaydetme" derken? Kanun böyle.
Hayır, yasal sahipleri biziz. Hiçbir yere gitmiyorum.
Tabii.
Burada kalamazsınız.
Dinleyin, bence bunu barış yoluyla çözmemiz en iyisi.
Sakinleşelim.
O zaman bizimle karakola gelin lütfen.
Tabii ki. Nasıl istersen. Gidip eşyalarımızı alayım.
- Kıpırda. - Hayır.
Hayır. Avukatı arayacağım!
Kimi istersen, evimin dışında yap.
- Bizim evimiz! - Yine başladık.
Neden hep olmaman gereken yerdesin?
- Burada kalmalıyım. Bizim evimizde. - Yolda, evimde,
mutfağımda mercimeğimi yerken!
Sen bir...
Kate, pislik olduğunu söyle.
- Söylemem. Polisin önünde olmaz. - Tamam. Ne diyeceğim? Önemi yok.
Burası anneannenin evi. Bize hiçbir şey yapamazlar.
Bunu Katalanca söylerdim ama konuşmayı bilmiyorum!
Yine çığlık başladı. Andreu, götür şunları.
Hayır. Anne, olmaz.
Gitmemizi istiyorsanız bizi tutuklamak zorundasınız.
Quintanilla, bütün gün bekleyemem.
Beni çim topuna bekliyorlar.
Üzgünüm.
Burada pek bir şey olmaz yani buna alışkın değilim.
Tabii.
Para...
Merak etme. İyi sakladım.
Kız gezilerini daha sık yapmalıyız.
Sizi bilmiyorum çocuklar ama harika vakit geçiriyorum.
En azından gece neredeyiz, biliyoruz.
Gel buraya.
Tatlım, seni mirasımdan çıkarmamı istemiyorsan in.
Anneanne, senin hiç paran yok.
Kesinlikle.
Siz elimde kalan son şeysiniz.
Söz veriyorum, buradan çıkacağız.
Ne zaman ve nasıl, bilmiyorum ama çıkacağız.
Sanırım.
Telefon görüşmesi yapmak istiyorum. Hey. Telefon görüşmesi yapmak istiyorum.
Ben Maggie. Mesaj bırakın.
Hey, benim.
Annem ve anneannemle kız gezisi, cehennem gibi bir şey.
Telefonum yanımda değil. Hiç paramız yok, bu yüzden eve dönemiyoruz.
Yetmezmiş gibi şimdi de haneye tecavüzden tutuklandık.
Cidden daha kötü olamazdı.
Geldim.
İnsanı kriz anındaki davranışından anlarlar derler.
Dövüşür ya da kaçar.
Belli ki kocam bir kaçıcı ve ben...
Bunu kendi başıma halletmem gerekecek.
S. BARNEDA'NIN "LA TIERRA DE LAS MUJERES" ROMANINDAN ESİNLENİLMİŞTİR
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz