Mag ik binnenkomen?
Hallo.
Als er iets is, ik ben boven.
Welterusten.
Die was omdat je ons hebt verlaten.
En die is voor alle weken dat ik hier op bericht van jou heb zitten wachten.
En die is omdat jij ervandoor ging met een vrouw...
- ...terwijl Tony ons 't leven zuur maakt. - Ik kan 't uitleggen, schat.
Als je me nog één keer schat noemt, sla ik nog harder.
Ik ben nooit van plan geweest om jullie in de steek te laten.
- Dit was voor jullie veiligheid. - We zijn duidelijk niet veilig, Fred.
Het was een vergissing. Dat zie ik inmiddels ook wel in.
Een vergissing? Een badjas van een hotel stelen is een vergissing.
Jij hebt 15 miljoen gestolen.
Nee, ik heb dat geld niet gestolen. Echt niet. Ik heb het alleen geleend.
- Geleend. O, mijn god. - Ja. Van Tony.
Om in een flatgebouw in Brooklyn te investeren.
Mij werd verteld, en dat bleek achteraf helaas niet zo te zijn...
...dat ik de woningen zou kunnen verkopen voor 40 procent boven de marktprijs.
- Ik had alleen 'n investeerder nodig. - Was gewoon naar de bank gegaan.
- Die wilde me geen lening geven. - Waarom niet?
- Omdat ik daar al een schuld had. - Wat voor schuld?
Een openstaand krediet van zeven miljoen dollar.
Ik schaamde me, Gala.
Ik wilde niet dat je me als mislukkeling zag.
Ik wilde alles rechtzetten.
Daarom heb ik geld geleend van Tony. Zodat ik...
Ik wilde jou gelukkig maken.
De bouw was al begonnen en de investeerders...
...begonnen zich terug te trekken. De ene na de andere vertrok, en...
En aangezien er geen geld meer was, moest ik de bouw stilleggen...
...en ik had bijna al het geld van Tony al uitgegeven, en...
Dus ik kon hem niet terugbetalen.
Dus ik...
Je bent weggegaan.
Ja. Ik ben weggegaan.
En toen leerde ik een vrouw kennen. En zij was diplomaat op een ambassade.
Ze zei dat ze zonder al te veel moeite sieraden het land uit kon krijgen.
Fred, is dat mijn ketting?
- We hebben een deal gesloten. - Een deal?
Ik heb de foto gezien. Een of andere sekspoes waarmee je naar Monaco was.
Schat, er is niks gebeurd met haar.
Ons hele leven is een leugen, Fred. Ik weet niet eens meer wie ik zelf ben.
Ik kan Tony niet terugbetalen.
Ik wou dat 't anders was, maar het is er gewoon niet.
Maar ik denk dat ik weet hoe we opnieuw kunnen beginnen.
Opnieuw beginnen? Ik pas wel op.
Luister even, oké?
Een groot deel van onze schulden staat op jouw naam. Het spijt me, Gala.
Dit is de enige manier waarop we ons gezin veilig kunnen houden.
Ik kan dit niet zonder jou.
Morgen om 22.00 uur vertrekt er een cruiseschip...
...van Barcelona naar Argentinië.
En ik heb tickets en vervalste paspoorten voor ons.
Zakendoen is misschien niet m'n sterkste kant, maar ik deed het voor ons.
We kunnen niet terug en hier blijven gaat ook niet.
Kom je met me mee?
Ze wilden me vermoorden, Gala.
Zeg alsjeblieft wat.
Shit, daar is Kevin.
- Van Hank? Als in Tony's huurmoordenaars? - Ja. Tony's huurmoordenaars.
Zijn die hier? Nu?
Ja. En al een poosje. Dat zegt ook weer genoeg over jou.
- Hebben ze jullie wat aangedaan? - Alleen 'n pistool tegen ons hoofd gezet.
Ik zou ze jou moeten geven voor al deze ellende.
Gala, je overweegt toch niet echt...
Nee. Kom, we gaan via de achterdeur.
Ik laat je niet achter.
- Veel te gevaarlijk. - Nu ben je ineens een held?
Hé, Julia. Alles goed?
- Ik geef je toch een klap. Lul. - Nee, mam. Kom.
Hij moet hier weg. Leid hem af.
- Wie? - Kevin.
- Pap. - Hé, lieverd. Kom eens hier.
- Ik moet gaan, maar ik zie je snel weer. - Maar je bent er net.
- Hallo daar. Leuk je te zien. - Wat is al dat kabaal?
Ik ben een beetje doof. De tv staat altijd hard.
- Mag ik even rondkijken? - Ja. Doe alsof je thuis bent.
Wil je een glas melk? Ik lust er wel een.
Melk? Ja? Van de koe van de buren.
- Het komt goed. Hou van je. - Je ziet 'm later.
Vraag Amat naar de weg te komen, oké?
Ik wil nog iets zeggen. Wat gespierd.
Heel sterk. Je sport veel, zeker?
- Ja, ik sport wel. - Echte spieren, hè?
Een glas melk dus, met koekjes erbij.
Goed. Kom maar mee.
En die 'Armand', woont die hier?
Hij heet Amat. En ja, hij woont hier. Hij heeft het huis gekocht.
Doet er niet toe. Daar is-ie.
Snel, kom.
Je kunt hier niet blijven. Ik kan je hier wegkrijgen.
De haven. Morgenavond. Om 22.00 uur.
- Ik wacht daar op jullie. - Fred, we...
Is er haast bij of wat?
- Gaan we? - Ja. Dank je wel.
- Lekkere koekjes, hè? - Erg lekker.
Maar om te gaan slapen, heb ik een wondermiddel.
Je bent me er eentje.
- Wat was dat? - Ik hoorde niks.
Mag 't even? We slapen.
Sorry.
Slaap lekker.
Mag ik even weten wat die nietsnut hier doet?
- Hij wil het goedmaken. - Makkelijk zat. Betaal dat geld terug.
Nee, laat me raden. Hij heeft het niet.
- Heeft hij het niet? - Hij heeft het niet.
Hoe wil hij het dan goedmaken?
Dat weet ik niet, mam. Maar hij heeft een plan.
- Hij wil dat we met hem meegaan. - Lafaard. Hij wil weer vluchten.
- En jij overweegt dat? - Nee, mam. Ik heb nog niks toegezegd.
Hij kwam binnenvallen, vertelde me dat verhaal...
...en toen stond die gast voor de deur. Ik dacht dat hij hem zou vermoorden.
Hij is haar vader. Wat moest ik dan?
Wil je een antwoord of was dat retorisch?
- Ik dacht dat alles nu goed zou komen. - Ik ook.
Wat doen we nu dan?
Nou...
Ja, bedankt dat je voor m'n gezin hebt gezorgd.
Ze komen elke anderhalf uur.
Zou-ie net geweest zijn?
Als er over anderhalf uur pas een komt, is er net een geweest.
Juist, ja.
Goed.
Wil je iets voor me doen? Kun je ze deze geven?
Bij mij zijn ze niet veilig.
Die twee kerels maken slechts deel uit van 'n veel groter probleem.
Als je echt om ze geeft, zorg je dat ze met mij meekomen.
Bedankt.
Ik moest je deze geven.
Ik weet niet wat hij precies heeft gedaan, maar hij heeft jou erbij betrokken.
En nu wil hij dat je met hem meegaat.
Ga je dat doen?
- Ik weet het niet. - Na al die leugens van 'm?
Ze hadden ons bijna vermoord.
Ik rekte tijd in de hoop dat ik Fred zou vinden en nu weet ik 't niet meer.
Fred is niet meer genoeg voor ze.
Heb jij toevallig 15 miljoen liggen?
Vertrouw op je intuïtie, Gala.
Wakker worden, heren. Jullie mogen met ons mee.
Hup. Langzaam opstaan en niks stoms doen.
Niks stoms.
Is dat pistool nou echt nodig, Quintanilla?
- Ze kunnen gevaarlijk zijn. - Gevaarlijk?
Jij bent gevaarlijk met dat ding. Kom op. Weg ermee.
Je hebt het recht om te zwijgen.
Verdorie, je ziet toch dat ze je niet verstaan?
Andreu, ik heb dat altijd al eens willen zeggen. Laat me nou.
Je hebt recht op een advocaat. Je kunt er een toegewezen krijgen.
Wat gebeurt hier?
Deze familieleden van je man hebben hun busje blijkbaar gestolen.
- Niet te geloven, toch? - Serieus?
Je kunt niemand meer vertrouwen.
Goddank had Amat door dat er iets niet in de haak was.
- Amat? - Ja. Hij heeft ons gebeld.
We hebben 't kentekennummer gecheckt en het is in Besalú als vermist opgegeven.
- Gaat het? - Jawel. Moeten ze naar de gevangenis?
Naar de cel. Ze zullen van diefstal worden beschuldigd, maar dat duurt even.
Over een paar uur mogen ze weer gaan.
Weet je... het kan alle kanten op met familieleden.
Soms zijn ze maar vervelend en soms zijn ze juist fijn om te hebben.
Als we uiteindelijk meer blijken te zijn dan oom en nichtje...
...dan zou ik dat fijn vinden.
Dat zou ik heel fijn vinden.
Er is veel te doen. Ze moeten 't systeem in.
Voorzichtig onderweg, ja?
Over een paar uur komen ze vrij en ze zullen wel flink pissig zijn.
We moeten gaan. Het is nu of nooit.
Dit is het beste.
Je hebt dit in je eentje besloten. Alweer.
We kunnen niet hier blijven en ook niet terug naar huis.
We zijn platzak. We moeten wel.
Oké, goed dan. Je hebt gelijk.
Dit is een belangrijke beslissing, die we samen maken.
Wat doen we? Iemand een idee?
Is dit echt het beste?
Ik weet dat je boos op me bent.
Ik ben niet boos op jou. Ik ben boos op pap.
Gaan we echt met hem mee? En opnieuw beginnen met valse namen?
Na alles wat-ie geflikt heeft?
Ik weet dat hij het gigantisch heeft verknald.
Maar hij is je vader.
Hij is hier om het goed te maken.
Denk je dat we bij hem veiliger zijn dan zonder hem?
Eerst moeten we hier weg.
We gaan.
Pak je spullen maar. Hier.
- Ik weet al wat je gaat zeggen. - Ik zeg niks.
Denk je dat ik hier nu weg wil?
Dat ik alles halverwege wil achterlaten? De wijnmakerij, het huis...
Hé, ik heb niks gezegd.
Maar weglopen is niet de oplossing.
Geloof me. Ik kan het weten.
Waar ga je heen?
Afscheid nemen. Moet jij misschien ook doen.
Wauw. Je smeet de deur niet in m'n gezicht.
We gaan vooruit.
Wat wil je?
Ik kom doen wat ik al die jaren geleden had moeten doen.
Afscheid nemen.
- Ga je weg? Alweer? - Och, kom. Kijk niet zo geschokt.
Het is maar beter zo.
Ik veroorzaak alleen maar problemen.
Weet je wat ik al die jaren het meest heb gemist?
Niet een mooi huis in plaats van m'n aftandse camper...
...of een goedbetaalde baan, of een leuk vriendje...
Nou ja, die heb ik wel gehad.
Wat ik al die jaren het meest heb gemist, is met jou praten.
Goed. Ik moet gaan.
Hadden we maar meer tijd.
Goed dan. Goeie reis.
Wat?
Potjandorie.
- Wil je echt zo afscheid nemen? - Nou, wat moet ik dan zeggen?
Weet ik veel. Iets.
- Denk je dat ik weg wil? - Ga dan niet.
Ik heb ruim 40 jaar gedacht dat ik je nooit meer zou zien.
En nu je terug bent, ben ik er weer helemaal aan gewend dat je er weer bent.
Ook al ben je een lastpak en irriteer je me maar wat graag.
Ik doe niets liever.
Ik heb een kamer vrij.
Waar staan de vaten?
- Nalda, waar is Amat? - Ik heb 'm al even niet gezien.
Je bent er.
We hadden een idee. We willen alles versieren voor de Amerikaanse.
Gewoon wat leukigheidjes: lampjes, lantaarns, wat muziek.
- Wat denk jij? - Nou.
We vieren San Vicente dus gewoon eerder voor die buitenlander.
Ze gaat 't geweldig vinden.
We laten de schapen buiten. Dat lijkt ecologischer.
Dat was Amats idee.
- Waar is Amat? - Daar, achterin. Hij zet de wijn klaar.
Wat doe je?
Edna komt morgen.
Ik zet alles klaar.
Ze zal weg zijn van de wijn. En de wijnmakerij. Zelfs van de schapen.
Dit lukt je wel.
Jammer dat je 't mist.
De Amerikaanse.
- Wat? - Nee, jij niet. Die andere. Ze is er.
- Edna? - Hoezo 'ze is er'?
Nee, ze zou morgen komen.
Nee. We werden door haar kantoor gebeld dat haar helikopter er bijna is.
Ik licht iedereen in, zodat we haar een groots welkom kunnen geven. Kom mee.
Leid haar af.
- Vijf minuutjes. - Ik moet gaan. Nu.
Gala, alsjeblieft.
COÖPERATIE - WIJNMAKERIJ
- Hoi. - Mijn hemel. Wat doe jij nou hier?
- Jij werd toch vermist? - Vermist? Ik sta hier voor je.
En ik dacht een mooi entree te maken. Maar wat is er met jou gebeurd?
Nou, lang verhaal. Maar we besloten naar mijn moeders dorpje te vertrekken.
Ja. Ik proefde de wijn en moest meteen aan jou denken.
Nou, ik kan niet wachten tot je me alles laat zien.
- We hebben veel bij te praten. - Dit zijn de dames.
- Wat schattig. - Dit is Edna.
Maar Ramona, lieverd.
San Vicente te vroeg vieren is op zijn minst heiligschennis.
Niet weer, Vader. We willen gewoon indruk maken.
We vieren het in mei voor het echie.
Kom op. Dit is onze kans om het dorp in een goed daglicht te stellen.
We gaan dit doen.
- Voor Gala. - Nou ja, als het voor Gala is...
Fantastisch. Ik zorg dat de band zich klaarmaakt.
De wijn heeft karakter.
We produceren minder omdat er zoveel zorg in zit.
En de wijn heeft een ecologisch keurmerk, neem ik aan?
- Ja. Natuurlijk. - Mooi.
Dat is juist zo geweldig hier.
Een vruchtbare bodem, geen chemicaliën, natuurlijke bemesting...
Ik zeg net dat de bemesting natuurlijk is.
Jazeker. Honderd procent schapenstront, meid.
Ik verstond het niet, maar het klonk goed.
- Laten we de wijn gaan proeven. - Ja, kom.
Deze plek is me wat, zeg.
Hopelijk vind je 'm net zo lekker als wij.
Ja. Dit is een zeer bijzondere blend.
Je zou eigenlijk niet denken dat deze twee wijnjaren goed samengaan.
Maar ze blijken elkaar perfect aan te vullen.
Ja, we hebben een heel unieke blend weten te maken.
En?
Lekker.
Oké. Ik zal meteen ter zake komen. Dit heeft potentieel.
En dan bedoel ik niet alleen de wijn, maar het hele concept.
De wijnmakerij, de traditie. En ik wil de eerste zijn die daarin mee deelt.
30.000 flessen. Ik betaal tien procent vooruit en de rest achteraf.
Dat is fantastisch.
Wat?
Wil je ons heel even excuseren?
- Heel even maar. - Neem de tijd.
Wat is er?
- Dat kunnen we niet accepteren. - Waarom niet?
De coöperatie heeft grote schulden.
Die tien procent dekt nog niet eens de helft.
We hebben minimaal 30 procent nodig.
Niemand gaat je meer bieden dan dit, Amat.
Oké. Ik zal het woord wel voeren.
Edna, dit is een deal. Zo'n wijn vind je verder nergens. Dat weet jij ook.
Zoals je al zei: 't verhaal... Deze wijn verkoopt zichzelf.
Elke fles is uniek, anders en bijzonder.
Mensen gaan er heel wat voor overhebben om een fles te bemachtigen.
Dus volgens mij ga jij geen 30.000 flessen kopen.
Je gaat er 100.000 kopen.
Jij kunt er wat van.
Hebben we een deal?
We hebben een deal.
Geweldig. Kom. We hebben iets leuks gepland. Je gaat 't hier heerlijk vinden.
WELKOM
Kom maar mee, Edna.
Het is je gelukt, Gala.
Ga je dit echt niet missen?
Alles komt op z'n pootjes terecht. Vertrouw me maar.
- Waar is oma? - Ze is afscheid nemen van tía Mariona.
Ik ga hetzelfde doen.
Wat kijk jij sip, dame?
De wijn is verkocht. Dat mag gevierd worden.
We gaan weer.
Ik kom je bedanken. Voor alles.
Als je naar een lift naar het vliegveld vist, moet ik je teleurstellen.
Je moet niet weggaan.
Wil ik ook niet.
Nou, kom snel terug, want ik krijg nog een tekening van je.
- We moeten nu weg, mam. - Schiet maar op, dan.
Wat?
Oma, je gaat mee. We moeten bij elkaar blijven.
Kate, op mijn leeftijd kan ik niet blijven weglopen.
Ik ga niet zonder jou. Je kunt hier niet alleen achterblijven.
Ik zit hier prima. Het is een saai dorpje, maar het is wel m'n thuis.
Toch maar goed dat we gekomen zijn.
En jullie weten hoe vervelend ik kan zijn. Ik zou maar een blok aan jullie been zijn.
Dat ben jij nooit.
Het leven in La Muga is goed. De mensen zijn lief.
- En m'n zus is hier. - We zullen goed voor haar zorgen.
Dan pak ik je spullen.
Wie weet? Misschien kom ik er dan eindelijk achter wie je vader is.
Ja. Dat zou best fijn zijn.
Wie het ook is, hij is een bofkont, want je bent een geweldige dochter.
Ik hou van je.
- Heel veel. - Ik ook van jou.
Nou, daar zijn we dan.
Bedankt voor alles.
Ik had verwacht dat 't een nachtmerrie zou zijn om jullie in huis te hebben, maar...
- ...het was fijn. - Ja, dat was het zeker.
Mam, ik wacht buiten.
- Dag, Amat. - Het beste, Kate.
- Luister... - Amat, ik wil niet...
- Ik wilde zeggen... - Ik wil niet...
Bedankt.
Dank je wel.
M'n moeder zegt dat het leven van een Xatart net een kaartspel is.
De eerste regel: omarm onzekerheid. Je weet nooit welke kaarten je krijgt.
Ik wil niet gaan.
Wat doe je?
Ik gebruik een paperclip.
Van een tutorial geleerd.
- Kalm aan, MacGyver. - Mogen we gaan?
Gaan? Welnee. Geen sprake van. Ik kom de reuzenpoppen halen.
Zolang ik hier ben, worden de regels nageleefd. Punt uit.
Jullie blijven tot de kalveren op 't ijs dansen. Jullie hebben de wet overtreden.
De kalveren. Het ijs. Jullie gaan nergens heen.
Jullie buitenlanders doen maar wat je wilt.
Van balkons springen, overlast... De term privé-eigendom zegt jullie niks.
Dat gaat zomaar niet. Dat busje stelen was een misdrijf.
Je had toch wat kunnen huren, zoals iedereen?
Kon je je geen deelauto veroorloven? Je kunt niet zomaar hier...
- Wát wil je doen? - Ik weet dat het bizar klinkt, schat.
Ja. Maar als alles goed gaat, hoeven jullie nergens heen.
Alsjeblieft. Ik heb je hulp hierbij nodig.
- Pap. - O, mijn god.
O, mijn god. En jij ook.
Heel fijn. Geef die koffers maar hier.
Ja. Mooi, hè? Wat een uitzicht.
Weet je, ik kan niet verwoorden hoe blij ik ben dat we weer samen zijn.
Ja. Willen jullie binnen gaan kijken?
Kom.
- Hoelang voor we uitvaren? - Niet al te lang meer, hopelijk.
Ik heb wat echte kleding voor je.
En ik heb ook het een en ander voor jou, lieverd. Wil je ze gaan passen?
Ik heb gereserveerd in het restaurant als jullie honger hebben.
- Bedankt, pap. - Graag gedaan.
Weet je, heel even, toen ik buiten op jullie stond te wachten...
...dacht ik dat je besloten had om in dat gat te blijven.
- Het is geen gat. Het is er prachtig. - Ja. Je snapt wel wat ik bedoel, schat.
Je hebt vast je best gedaan...
...maar het was niet de beste plek om opnieuw te beginnen, of wel?
Toch?
Hé, geen zorgen. Ik ben er nu. En ik ga voor jullie zorgen.
Laten we het rustig aan doen. Ja?
Ja, tuurlijk. Ja. We hebben alle tijd.
Ik herken je niet meer zo zonder vieze werkkleding.
Wat? Jouw moeder in vieze werkkleding?
Het deed me denken aan dat ik in 'n camper woonde en mama hielp met druiven plukken.
- Ik mis het eigenlijk wel. - Alleen dat of alles?
Alles komt goed.
Regel twee: hou je kaarten voor je en laat ze maar zeggen dat je bluft.
Daar zijn we dan.
- Daar staat de kapitein, schat. - Hé, kapitein.
Bedankt. Op tweede kansen.
Ik beloof jullie dat we ons vanaf nu geen zorgen meer hoeven te maken.
O, mijn god. Het spijt me zo.
- Koud. - Hier. Laat mij maar...
Weet je? Ik ga dit even uitspoelen op de kamer.
Ik ben zo terug.
Wel opschieten. Straks is de koningskrab op.
Dames en heren, ons schip Blancaró vertrekt spoedig...
Hoe gaat het? Gaat het lang duren?
Kom op.
We moeten opschieten.
- Ik moet me concentreren, Gala. - Oké. Ik laat je met rust.
- Ik heb stilte nodig. - We hebben maar vijf minuten.
Als je mijn hulp wil, moet je Fred afleiden.
- Moet ik hem overboord gooien of zo? - Klinkt goed.
- Dit ding moet nu open. - Wil jij een poging wagen?
- Nee. Jij bent de klusjesman. - O ja?
Ja.
Misschien weet ik wel iets.
Wat duurt er zo lang?
Ik ga kijken waar ze blijft.
Nee. Pap, zitten. Ze komt zo wel.
Ik maak me alleen een beetje zorgen om haar. Meer niet.
Alles gaat vast prima.
Schiet op. De boot vertrekt zo.
- Klaar. - Twee, drie, nu.
Het is je gelukt.
Dames en heren, over vijf minuten vertrekt ons schip...
...Blancaró richting Barcelona.
Pap, ik weet dat je van ons houdt. En ik hou ook van jou. Heel veel. Echt.
Maar...
...dit is niet de oplossing.
Ik wil niet opnieuw beginnen en vergeten wie ik ben.
Pap, wat ik wil zeggen is dat...
...mocht je op een dag je zaakjes op orde hebben...
...ik je graag weer in mijn leven toelaat.
Katie...
...waar is je moeder?
- Wacht. - Wat doe je?
Wat was je doen?
Details.
Ik kan prima voor mezelf zorgen!
Komt het wel goed met pap?
Schat, geloof mij maar. Ik ken je vader. Die redt zich wel.
Wordt er nog steeds gefeest?
- Mam. - Oma.
Lieverds. Wat doen jullie nou hier? Mijn schatten.
- We konden niet zonder je. - Ik ben zo blij dat jullie terug zijn.
- Waar is Fred? - Onderweg naar Latijns-Amerika.
Wij hebben nog genoeg te doen hier.
Ga maar met hem mee.
Kom jij maar met mij mee, Kate. Kom. Mariona, kom mee.
Wat een avond.
Zo erg was het niet.
Het kan nog beter.
Ik heb gewonnen met bitlles.
Ik hou van dit dorp. En van deze vrouwen.
Hoi, Montse.
- Ze heeft heel wat op, zeker? - De halve bar.
Kunnen we nu praten?
- Nu? - Ja.
Natuurlijk.
Zeg het maar.
Jij hebt jouw leven, ik het mijne, en...
Nou ja, we hebben onze relatie vaak besproken. We hebben 't leuk en meer niet.
We waren voorzichtig, zodat dit niet zou gebeuren, maar het is toch gebeurd.
Er is nu 'n derde persoon bij betrokken.
Wat een lange gezichten. Het is feest.
We hebben de testresultaten.
- Julia, kom eens. - M'n zus roept.
En Edna was een beetje piripi.
Volgend jaar wil ze hierheen komen voor het kampioenschap bitlles.
- Wat is er aan de hand? - Niks.
Niks?
Nu kunnen we alles oplossen.
Ben je niet blij?
Ja. Ik ben blij.
Dus zo kijk jij als je blij bent? Serieus?
Is er iets gebeurd? Je kunt me alles vertellen.
- Zo makkelijk is het niet. - Dat weet ik best.
Als je zo doet, praten we wel niet.
- Kunnen we even niet ruziën? - Weet ik niet. Kan dat?
Wat was dat?
En dan de derde regel.
Laat ruimte voor improvisatie.
Want zelfs de beste plannen kunnen heel verkeerd uitpakken.
Is hij dood?
Dat denk ik wel, Gala.
NAAR DE ROMAN 'LA TIERRA DE LAS MUJERES' VAN S. BARNEDA
Vertaling: Nikki van Leeuwen