1998 ROK
27 PŁYT
Gdy światła za oknem
Zaczynają przygasać
Piszę list do nieba
Zostawiłaś mnie dla kogoś innego
Jednak nie umiem o tobie zapomnieć
Więc zbieram swoje łzy
I wysyłam je do nieba
Choć nie jestem twoją miłością…
Chcesz się na nią gapić cały dzień?
Hej!
Dzień dobry.
Gdzie znajdę albumy rockowe?
Gdzie są albumy rockowe?
Słucham?
Sekcja rocka jest tam.
Jesteś z naszej klasy?
- Tak. - To czemu tak oficjalnie?
Znasz mnie?
Siedzisz z tyłu mojego rzędu,
więc zbierasz moje klasówki.
Jasne.
Fajna piosenka.
Kto to?
Seo Ji-won.
Seo…
Słucham?
To…
Hej.
To „Gather My Tears” Seo Ji-wona, tak?
Seo Ji-wona?
Nie znasz go?
Nie.
Co ty znasz?
Nie Seo Ji-wona.
Tylko gadasz.
Fajna. Chyba kupię płytę.
Gdzie ją znajdę?
Nie mogę nic jego znaleźć.
Chwileczkę.
Wszystkie są wyprzedane.
Naprawdę?
Cóż, szkoda.
Może zostaw swoje imię i numer?
Zadzwonię, gdy będą dostępne.
Możemy tak zrobić.
In-gyu, odbierzesz mi ją później?
Daj jej numer.
Ty kupujesz. Zostaw swój.
Ale…
To twój numer pagera?
- Tak. Zadzwoń, gdy dostaniecie. - Dobrze.
WEZWAŁ CIĘ CZAS
Szefowa Han!
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Cześć, Seo-woo.
Słuchaj! „Waga.
Świetny tydzień dla finansów”.
Horoskop? Po co codziennie to czytasz? Wiesz, że się nie sprawdza.
Ale miło, jeśli czasem jest coś dobrego.
- Sprawdzić twój? - Nie.
„W tym tygodniu nieoczekiwanie spotkasz…”
Spotkasz kogoś nowego.
Przebywam albo w biurze, albo w domu.
Gdzie niby mam poznać tego kogoś?
A co powiesz na to, Jun-hee?
Co?
Co chcesz na urodziny?
- Urodziny? - Tak.
- W naszym wieku się nie obchodzi. - Tym bardziej się obchodzi.
Poza tym to twoje pierwsze urodziny bez…
To znaczy…
Chodzi mi o to, że…
Pomyśl, co chcesz dostać. Cokolwiek.
Dobrze. Spóźnimy się na spotkanie.
- Dobrze? - Do roboty!
Idziemy!
Chodźmy!
Zaczniemy współpracę z Lee Do-hą,
wizażystą i influencerem,
w dniu aktualizacji aplikacji.
Dziękuję.
Dobrze. Tak zróbmy.
Co tam jeszcze było?
Dokładność rozpoznawania twarzy. Co z tym?
Przyjrzymy się prezentacji?
- Wychodzę dziś wcześniej. - Pa!
Masz randkę, prawda?
Skąd wiesz?
Zgadłam?
Jesteś taka elegancka.
Inaczej dziś wyglądasz.
Jest naprawdę przystojny.
Więc się wystroiłam.
Serio? Zazdroszczę.
- Idę. - Dobrze.
Cześć.
Czekaj…
Pa!
Do boju, szefowo!
Powodzenia!
Pogodziła się z tym szybciej,
niż myślałem.
To znaczy?
Nasza szefowa.
Po tym, co stało się z jej chłopakiem,
było jej ciężko.
Ale już chyba jest dobrze.
Co się stało? Zerwali ze sobą?
Aha, jesteś nowa, Seul-gi, więc nie wiesz.
Czego?
Byłoby super, gdyby o nim zapomniała
i zaczęła się z kimś spotykać.
Czegoś nie wiem?
Tak jest lepiej.
Niech ktoś mi…
Dokończmy to.
Drodzy bracia i siostry.
Zebraliśmy się tu, by opłakiwać śmierć
naszego brata w Chrystusie
Andre Koo Yeon-juna.
Ale dla chrześcijan
śmierć to nie koniec,
ale początek życia wiecznego.
Ufamy, że połączymy się w Panu.
Cześć.
Będziemy daleko od siebie tylko rok.
Skupmy się na tym, jak przetrwać rozłąkę.
Yeon-jun.
Pozwolisz mi pojechać?
Każdy chce pracować
w nowojorskim oddziale.
Cokolwiek powiem…
już postanowiłaś, prawda?
Tak.
To może
wezmę rok urlopu
i pojadę z tobą?
Jun-hee.
Nie wytrzymuję tygodnia…
Jak zniosę cały rok bez ciebie?
Nie.
Tak nie będzie.
Bracia i siostry.
„Otóż, jeśli umarliśmy razem z Chrystusem,
wierzymy, że z Nim również żyć będziemy”.
Jun-hee!
Już idziesz?
Nawet się nie przywitałaś.
In-yeong,
nie wiem, po co tu przyszłam.
Yeon-jun wciąż może żyć.
Co z tego, że był na liście pasażerów?
Nawet nie znaleźli ciała.
Mógł cudem przeżyć.
Dopóki go nie zobaczę,
nie powinnam uważać, że nie żyje.
Wciąż trudno mi pogodzić się z tym,
że już go wśród nas nie ma.
Gdy mówią w telewizji
o tej katastrofie,
bo to przecież rocznica,
czuję się jak…
jakbym miała kamień na sercu.
Jun-hee…
martwię się o ciebie.
Wiem, jak trudno jest…
nie móc pogodzić się z jego śmiercią.
Nigdy nie założyłaś…
pierścionka od Yeon-juna.
Tak mi przykro.
„Pierścionka”?
Nie dostałaś pierścionka?
Chciał go ukryć w prezencie urodzinowym
i dać ci przed twoim wyjazdem.
To twoje urodziny.
Pomimo nieporozumień powinniśmy je uczcić.
Robiłeś to dla mnie wtedy w warsztacie?
To miała być niespodzianka.
Bałem się, że się domyślisz.
Głowiłam się, co przede mną ukrywasz.
To piwonia, prawda?
Tak.
Twój ulubiony kwiat.
Piękna.
Zajrzyj do środka.
Dopieściłem każdy szczegół.
Jeśli przyjrzysz się bliżej…
Yeon-jun.
Muszę cię o coś poprosić.
Jasne. O co?
Nie porzucaj wszystkiego,
by pojechać za mną do Nowego Jorku.
Mówię, bo wiem, że jesteś do tego zdolny.
Jak może ci nie przeszkadzać…
taka rozłąka?
Yeon-jun, będziemy razem przez długi czas.
Musimy odłożyć dużo więcej,
by kupić po ślubie mieszkanie w Seulu,
nawet z kredytem.
To jest najważniejsze?
- Jeśli to nie jest ważne, to co jest? - Dla mnie każda chwila z tobą jest ważna!
Bycie razem się liczy!
To ważne, gdzie mieszkamy?
Dla mnie tak!
Zaoszczędzę pieniądze na stabilny start.
Nie będziemy się nigdy kłócić o pieniądze!
Będziemy razem do końca życia,
a rok to tylko chwila!
A jeśli nie chwila?
Może myślimy, że to chwila…
a to będzie wieczność?
Aż tak w nas wątpisz?
Myślisz, że to nas tak łatwo pokona?
A może myślisz, że się zmienię…
w czasie rozłąki?
Jun-hee, nie o to mi chodziło.
Spóźnię się na samolot.
Proszę pana!
Co tu robisz?
Autobus…
Wskakuj.
Już! Nie chcemy się spóźnić.
Można brać skutery do szkoły?
Jasne, że nie.
Ukryjemy je gdzieś.
Szybciej.
In-gyu.
Podwieź ją.
Ja?
Mój to złom.
Jadę.
Jedziemy.
Dobrze.
Szybko! Spóźnicie się!
- Szybko! - Już!
Proszę zaczekać!
Na skuterach i nie zdążyliśmy!
Stój!
„Na skuterach”?
A teraz wspinaczka przez bramę?
Wstawać!
Wszyscy!
Jestem waszym wychowawcą, smarkacze,
oraz dbam o dyscyplinę w szkole.
Nie tylko odważyliście się spóźnić,
ale też przybyliście na skuterach.
Postradaliście rozum?
- Przepraszam. - Przepraszam.
Przepraszam.
Ty.
Która klasa?
Numer trzy.
Co?
Trzy.
Jest w naszej klasie.
No jasne, że cię znam.
Siedzisz z tyłu, przy oknie na korytarz.
Wie pan, gdzie siedzi, a jej nie zna?
Ty smarkaczu.
Zaśmiałeś się?
- Kolejne okrążenie! - Ale…
Bez dyskusji. Dalej!
Szlag!
Han Jun-hee.
Otwórz oczy.
Już.
Szlag! To nie moja szczoteczka.
Przepraszam.
Spoko.
To ohydne. Kupię ci nową po pracy.
Nie szkodzi.
Jun-hee.
Naprawdę zakochani
dzielą nawet szczoteczkę.
To ma być miarą miłości?
Chwila.
Użyłeś mojej, tak?
Prawda?
Kilka razy, gdy byłem pijany.
Hej!
Chodź szybko na śniadanie.
Koo Yeon-jun!
Ile razy jej użyłeś?
Mów prawdę!
ROK TEMU SAMOLOT ROZBIŁ SIĘ Z POWODU AWARII
CEREMONIA KU PAMIĘCI 183 OFIAR
WYRAZY PAMIĘCI DLA OFIAR LOTU 6809
Rok temu samolot SKAI Airlines,
lot 6809 z Seul-Inczon do Nowego Jorku,
rozbił się z powodu awarii technicznej.
Wszyscy pasażerowie zginęli.
Tragizmu dodaje fakt,
że nie odnaleziono ciał wszystkich ofiar.
Dzisiejsza rocznica…
Wysłać po poprawieniu tej części, tak?
Porozmawiaj o tym z Sang-ho i daj mi znać.
Nie możesz już tego zatwierdzić?
PANI HAN, NAJLEPSZE ŻYCZENIA 20% ZNIŻKI Z OKAZJI URODZIN
Panno Han Jun-hee.
Znów zapomniałaś?
Tak.
Najlepszego.
Mam dziś urodziny?
Stawiasz pracę przed urodzinami.
Zapominam, bo ty o nie dbasz.
- Nie jadłaś kolacji, prawda? - Nie.
Co to jest?
Zobacz.
To bardzo drogie.
Tak. Mówiłaś, że chcesz spróbować.
Mój drogi Koo Yeon-jun.
Ta, która za mnie wyjdzie musi czuć,
że to szczęście.
Nadal będziesz dbał o moje urodziny?
Jak tak dalej pójdzie,
moje oczekiwania co do urodzin wzrosną.
Powinny.
Panno Han Jun-hee,
będę o nie dbał do końca życia.
Proszę.
Pomyśl życzenie i zdmuchnij świeczkę.
Szefowo.
Tak?
To do ciebie.
Kto je przysłał?
Odebrałam je w recepcji.
Szczęściara z ciebie!
Czy to…
nie od tego sekretnego adoratora?
Mam rację, prawda?
Jestem pewna.
Kiedy ja dostanę coś takiego?
Przepraszam.
Kto przyniósł ten kosz kwiatów?
Jakiś mężczyzna.
Jaki? Jak wyglądał?
Właśnie wyszedł.
To on.
Chwileczkę!
Halo?
Cześć, Jun-hee, to ja.
Oddzwonię, In-yeong.
To zajmie moment.
Zarejestrowałam dziś śmierć Yeon-juna.
Powinnaś o tym wiedzieć.
Cześć, Chan-yeong.
Właśnie teraz?
Powrót tu po długim czasie
przywołuje wspomnienia?
Widziałam cię w tym artykule.
Nagłówek robił wrażenie.
Jak brzmiał? Że…
Tak:
„Oh Chan-yeong, artysta tworzący zmysłowe przedmioty i przestrzenie”.
Dokładnie.
Masz przyjaciela artystę…
Żartuję.
„Artysta” bardziej pasuje do Yeon-juna.
Też nie umiałem tknąć jego rzeczy.
Ale znalazłem to, gdy sprzątałem szuflady.
Yeon-jun.
Ty to namalowałeś?
Tak.
Kto to jest?
- Koleżanka. - Koleżanka?
Jaka koleżanka?
Po prostu koleżanka.
Unikasz tego pytania w podejrzany sposób.
Pierwsza miłość?
Może?
Myślałeś, że odpuszczę,
gdy obrócisz to w żart?
Mów! Kto to?
Nie wiem.
Dalej! Kto to?
Kto? Kto to, Yeon-jun?
Czy Yeon-jun…
powiedział ci kiedyś,
kim jest ta dziewczyna?
Nie. Zawsze zakładałem, że to ty.
Pewnie oprawił ten obraz,
bo miał dla niego znaczenie.
Ciekawe.
Jun-hee.
I co z tobą zrobić?
Wciąż masz tyle pytań do Yeon-juna.
JUNHEEEE, TERAZ
PIKNIK W WEEKEND
YEON-JUN
IN-YEONG CHCE, ŻEBYM PRZYSZŁA NA TWOJE NABOŻEŃSTWO ŻAŁOBNE
W AUTOBUSIE GOŚĆ MIAŁ KWIATY
MOŻE DLA SWOJEJ DZIEWCZYNY
Jestem w kawiarni, gdzie często bywaliśmy.
Właściciel zapytał,
dlaczego już z tobą nie przychodzę.
Pytał, czy się pokłóciliśmy.
Yeon-jun.
Zwłaszcza dziś za tobą tęsknię.
Yeon-jun.
Dziś mam urodziny.
Mówiłeś, że zawsze będziesz o nie dbał.
Zostało tylko kilka minut.
Nie złożysz mi życzeń?
Będę czekać.
WYSŁAŁ(A) ZDJĘCIE
27 PŁYT
BRAK POSTÓW
Yeon-jun…
To na pewno Yeon-jun.
Ale ta dziewczyna to nie ja.
I kim jest ten chłopak?
Gdy substancja pozyskuje tlen,
nazywa się to „utlenianiem”.
Gdy substancja traci tlen, to „redukcja”.
Pamiętacie, prawda?
A gdy substancja traci wodór,
to jest utlenienie czy redukcja?
Ktoś wie?
Nie do wiary.
Jaki jest dziś dzień?
Numer 16.
Kto jest szesnastką?
To jak nazywamy proces utraty wodoru?
Nie ma sprawy, jeśli się pomylisz.
To jedno albo drugie.
Utlenianie.
Dobrze. Zgadza się. To utlenianie.
Co doprowadziłoby do tej redukcji.
Więc dziś
wykorzystamy magnez
do eksperymentu reakcji redoks.
Weźcie materiały z tego stołu
i dobierzcie się w trzyosobowe grupy.
Przeprowadzicie eksperyment
i zdacie mi raport. Jasne?
Tak.
Już. Do roboty!
Pracujmy razem.
- Co? Utlenianie? - Czytałam o tym.
Nie kładź tego tam.
Możemy dołączyć?
Co?
Jasne.
Hej.
To do roboty. Poradzicie sobie beze mnie?
Myślę,
że w tej zlewce jest siarczan miedzi.
Więc to to pewnie magnez.
- Mam to zrobić? - Tak.
Chciałabym wiedzieć, kim jesteś
i dlaczego wysłałeś mi to zdjęcie.
Możemy porozmawiać lub się spotkać?
Kto wysłał ci to zdjęcie?
Weszłam na profil, ale nic tam nie było.
Wysłałam wiadomość i nic.
To ty stoisz obok niego.
To nie ja.
Nie pamiętam takiego zdjęcia.
Jesteś pewna?
Może nie pamiętasz, bo to było dawno.
Wygląda jak ty.
Nie miałam takiej fryzury
i się tak nie ubierałam.
I oprócz tego ten po lewej…
Nie wiem, kto to.
To co to jest?
Sang-ho, możesz sprawdzić,
czy to zdjęcie pojawiło się gdzieś
na jakichś innych profilach?
To…
proste.
Wybierzmy zdjęcie.
I wyszukajmy.
Zobaczmy. To zdjęcie…
Jest.
Opublikowane na stronie „Dni Szkoły”
w 2008 roku.
„Dni Szkoły”?
Strony do wyszukiwania dawnych kolegów z klasy były popularne.
Ale zamknęli ją,
więc nie znajdę więcej informacji.
Ale…
to wygląda na zdjęcie zrobione kamerą filmową i zeskanowane.
Patrząc na jakość i atmosferę, tak.
Czy ta dziewczyna była…
jego pierwszą miłością?
Mam numer Nama Si-heona.
NAM SI-HEON
Przypomnij swoje imię.
Kwon
Min-ju.
Kwon Min-ju?
Choć nie jestem twoją miłością
Jeśli będziesz mnie szukać
Pochylę się i położę obok ciebie
I powiem ci
Że ponieważ nie mogę o tobie zapomnieć
Będę cię kochał dalej
Kochanie, będę czekał
Gdy mój pełen łez list sięgnie nieba
Kiedyś wrócisz do mnie
Uwierzę w to i zbiorę swe łzy
Choć nie jestem twoją miłością
Jeśli będziesz mnie szukać
Pochylę się i położę obok ciebie
I powiem ci
Że ponieważ nie mogę o tobie zapomnieć
Będę cię kochał dalej
Kochanie, będę czekał
Gdy mój pełen łez list sięgnie nieba
Kiedyś wrócisz do mnie
Kochanie, będę czekał
Gdy mój pełen łez list sięgnie nieba
Kiedyś wrócisz do mnie
Uwierzę w to i zbiorę swe łzy
Czemu nie pozbędziemy się tego złomu?
Kupmy nowy samochód.
Po co, jeśli jeździ bez zarzutu?
Kto jeździ teraz autem z magnetofonem?
Dlatego nim jeżdżę.
Han Jun-hee.
Nie znasz uroku starych aut.
„Uroku”?
Zawiozę go na złom, gdy będziesz spał.
Widzisz? Pojeździ jeszcze z dziesięć lat.
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska