Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
"Бог ве доведе овде за да го олесни вашето страдање."
Ви посакувам благословена сабота на сите во Жоанополис.
"Тој е автор на верата од почеток до крај."
Слушајте не и уживајте. Сега е 15 ч.
Ја проследуваме пораката на Мариене за својот сопруг Кидо:
"Од срце ти праќам бакнеж, сакан мој Кидо."
"Дури и ако стигнат грдите ноќи,
ако и крстот ни стане претежок, Христос ќе биде со тебе.
Светот може да те расплаче,
но Бог сака да се смееш."
Зошто го изгасна радиото?
Не ја сакам сметката за струја. -Дедо го сака.
Да? Тоа ти го кажа? -Кога радиото е вклучено, тој превртува со очите.
Тоа е поради мозочниот удар,
а не затоа што нешто му се допаѓа.
Вие двајцата решете.
Или може да го гледате цртаниот што го сакате, или може да слушате радио.
Не може и двете.
Има некој дома?
Решивме да го гледаме цртаниот. -Добро.
Добар ден. -Поздрав. -Ова е куќата на г. Фирмино Сантос?
Така е. -Доаѓам од здравствениот дом да му ја проверам оксигенацијата.
Инаку за него се грижи Зе. -Зе е преместен. Сега ме има мене.
Може да влезам?
Се разбира, повелете влезете. -Се извинувам.
Лекарке...
Не сум лекарка. Јас сум Жураси.
Се извинувам, но Зе долго доаѓаше овде.
Нема проблем, се сфаќам.
Ова се татко ми Фирмино и син ми Жан. -Здраво, Жан. -Здраво.
Поздрав, г. Фирмино. Како сте?
Тато, ова е новата патронажна сестра. -Јас сум Жураси од здравствениот дом.
Ќе ви донесам стол. -Благодарам, госпоѓо.
Занемарете го нередот. -Не грижете се поради тоа.
Ќе ве прегледам, г. Фирмино.
Да видиме...
Му одговараат лековите? -Да, се е во ред.
Ги зема како што му се препишани?
Се правевме како што ни кажа претходната патронажа.
Треба да му се надополни некој лек?
Не, минатата недела подигнав нова кутија.
Се е нормално, како и секогаш.
Ќе го запишам тоа во неговото досие.
Уште ќе му ја проверам оксигенацијата.
Пет литри во минута...
Ќе наместам.
Ете, г. Фирмино, сега се е наместено.
Гледаш, тато? Сега ќе живне, кога доби нов кислород.
Сега ќе се чувствува макар малку подобро.
Нема, мила. Воопшто нема.
Не мрда од ова дувло. Нема шанси да му биде подобро.
Зјапа во скапаното дрво додека прашина од термити му паѓа по лицето.
Грубите чаршафи го гребат по газот,
а пелената му пропушта отстрана.
Неговото дишење нема да се поправи.
Ќе се влоши.
По услов ова воопшто да можеме да го наречеме дишење.
Има две пластични цевчиња напикани во дотраената 'рскавица од носот.
Жаиро!
Дојди ваму.
Жан, оди надвор да играш топка. -Не сакам. -Оди кога ти велам!
Здраво. -Поздрав.
Госпоѓата кажа некои работи.
Ти имаш фабрика за јаглен, нели?
Имаш големи печки...
Живеете од тоа? -Да.
Освен тоа, јас и по малку готвам за други.
Животот е тежок. Знам како е тоа...
Имам предлог за вас.
Тоа би било добро за вашето семејство и за г. Фирмино.
Би можело да биде добро и за некој кој има потреба.
Бог да ве благослови, г. Фирмино.
Чао, малечок.
"Бог сака да се смееш,
без оглед на сите твои проблеми.
Обрати му се на Бога, тој ќе ти помогне.
По болката доаѓа веселба."
ЈАГЛЕН
Полека, Жан. -Дедо, се обидуваш да се тркаш?
Еј, Ирене!
Не те видов на мисата.
Задоцнивме, па останавме одзади. -И тоа е во ред.
Јас дојдов порано да разговарам со свештеникот.
Добро изгледате, г. Фирмино.
Кутриот. Секој ден е се повеќе згрбавен.
Како е г-ѓа Амелија?
Не е добро, Ирене. Не сака веќе да излезе од куќата.
Престанав да се трудам. Ја оставам намира.
Срцето ме боли зашто се плашам дека секој миг би можела да...
Не дај Боже...
Мора малку да се молиме. Само тоа можеме.
Сакам да нарачам кокошка во сос од крв за роденденот на Сержо. -Точно.
Твојот роденден е блиску до татковиот. -Точно така. -Да.
Сержо, немаш работа за Жаиро?
Немаш работа? Во ова време од годината фабриката за јаглен работи забавено.
Ја имаш онаа градинарска работа на која работиш.
Секогаш ти треба помош. Земи го.
Намини, па ќе се договориме. -Тоа би ни помогнало многу. -Ти благодарам.
Да одиме.
Каде е Вил? -Ќе биде кај роднини до крајот на училишниот распуст.
Кажете му да дојде, да си играме кога ќе се врати.
Сигурно ќе дојде. Многу му недостигаш.
Г. Фирмино. -Збогум, г. Фирмино.
Одам онаму да ги проверам цените.
Жан, можеш малку да го чуваш дедо ти? -Можам. -Благодарам.
Се извинувам. -Ирене. -Поздрав, оче.
Беше овде? -Да, останавме одзади.
Оче...
Кога некој пропаѓа...
Кога некому му е многу лошо...
Мислиш ли дека е Божја волја, дека таа личност...
Мислиш ли дека треба да умре?
Ирене, кога поставуваш такво прашање, гледам дека имаш големо срце.
Зборуваш за татко ти?
Не грижи се, Бог не сака тој да умре. Секој умира кога ќе му дојде времето.
Значи, Бог сака и натаму да страда?
Никако.
Бог лекува.
Што кога нема лекување?
Кога е тешко...
Што да се направи тогаш?
Мислиш дека на Бог му е помило да страда или да умре?
Ирене, за жал, немам одговор на тоа прашање.
Сметам дека секој го дознава тоа во своите молитви,
во своите интимни разговори со Бог.
Во ред, оче.
Благодарам многу.
Фала Богу што овој пат добив многу нарачки.
Ако продолжат со тоа темпо,
ќе можам малку повеќе да придонесам за црквата.
Одлично.
Црквата стои лошо финансиски.
Верувам.
Благословен да си, оче. -Бог да те благослови.
Дојди да ми помогнеш со огревот. -Нема.
Ајде! Нема да те молам двапати. -Нема да дојдам. Добро ми е овде.
Жан, ти кажав да тргнеш!
Мал мрзливец.
Како воопшто може да помисли на нешто такво?
Вечерва, дури доцна, ќе биде готова кокошјата супа.
Јас ќе каснам нешто во градот.
Со кои пари?
А јас сум таа што е луда, зашто воопшто помислував на тоа...
Оди да му посакаш добра ноќ на дедо ти.
Ноќеска ќе спиеш со нас. Во ред?
Нели дека нема да го повредат дедо?
Мил мој...
Не зборувај така.
Дедо страда веќе многу долго време.
Тој не сака да страда. Тоа ќе биде најдобро за него.
Добро?
Јас не распознавам дали му се допаѓа музиката,а ти знаеш дали сака да цркне?
Да одиме, сине.
Готово е.
Да одиме.
Островот, Дон Мигел.
Многу добро.
Може јас да видам?
Повели.
Какво е тоа лајно?
Изгледам како да е Ноќта на вештерките.
Ќе поверуваат? -Тоа не ми е прва завршена работа.
Се разбира дека ќе му веруваат на Мигел.
Еј, ти! Помогни ми да ги тргнам труповите од ходникот. Ајде, тргни.
Кој? Јас? -Да, ти. Побрзај!
Ајде! Побрзај!
Ти кажа адвокатот дека пред да одиш на островот,
ќе отседнеш неколку дена на друго место?
Што? Не ми кажа ништо. -Така договоривме.
Каде мора да одам? -Не можам да ти кажам поради твојата безбедност.
Значи, плаќам дебели пари да одам на некое непознато место?
Ти ја плаќаш замената. Никој нема ни да знае дека си жив.
Тој дел ми е јасен, но зошто претходно мора да одам другаде?
Во тој период ќе бидеш заборавен.
Потоа може да одиш на местото на кое ќе останеш.
Така е во ред. Остави го таму.
Твоите луѓе ќе ме сместат? -Мојата помошничка е личност од доверба.
Кој ѓавол?
Што правите? Тоа не беше планот!
Исмаел?!
Ова не го договоривме.
Никој не смее да знае каде си. Тоа е дел од протоколот.
Протокол? Каков протокол?
Сега можеш да ги споредиш раните со оние што јас ти ги направив тебе.
Стави го стапалото на... -Ваму? -Да.
Еве. Сега сликај.
Рашири ги рацете малку.
Така...
Готово? -Многу добро, но ќе сликам уште еднаш.
Тонам.
Нема ли да помогнеш?
Повели.
Одбери ми добри шајки.
Кога ќе станат вакви искривени, веќе не се добри.
Жаиро, зошто чуваш шајки што веќе не чинат?
Таму одзади.
Како се викаш?
Ти кажаа дека ќе мора да ја делиш собата со мене?
Што?
Не ми кажаа дека ќе мора да ја делам собата.
Па што? Зар си педофил?
Од каде ти е тоа?
Не ти кажаа кој сум јас? -Не.
Не ти кажаа ништо? -Овде не ми кажуваат многу.
Не, не сум педофил. Може да бидеш мирен.
Порано тука спиеше дедо ми. Понекогаш знаеше да му истече пелената.
Слободно преврти го душекот.
Ќе спиеш стоечки?
Слушај, постојат секакви процедури...
Смееш да излезеш од собата, дури откако јас ќе ти чукнам.
Така ќе бидеш сигурен дека нема никој. Не ти го кажаа тоа?
Каде стојат моите работи за капење?
Твоите работи...
Оваа недела ќе одам во дуќанот да ги купам.
Дотогаш, слободно употреби ги производите на Жаиро или Жан.
Земи ги дури и моите. Чувствувај се како дома, но ќе ти ги купам.
Не грижи се, денеска сме овде само ние двајца.
Слободно опушти се.
Дојди, ќе ти направам кафе.
Мора да се облечеш...
Кога вратата е затворена, значи дека некој ја користи бањата.
Мора да го утврдиме начинот на кој функционираме во оваа куќа.
Кој си ти?
Јас сум главата на семејството
што ти прави услуга, криејќи те овде.
Услуга? Баш ви благодарам.
Колку добро! Одлично!
Се извинувам.
Сето тоа е само затоа што те сретнав додека сереше.
Мора да работам. Се уште морам да заработувам за живот.
Обиди се да се однесуваш пристојно кон човекот.
Ти и онака не се однесуваш пристојно кон никој во куќава.
Не ми се допаѓа да имам таков човек во куќата.
Осудуваш други? Тоа е непристојно.
Само Бог смее да осудува луѓе. Ти не смееш.
Дури и Исус им простил на оние што му згрешиле.
Не знам...
Мора да минувам повеќе време со синот.
Мора да го држам на око.
Мора да забавам.
Ти би можел да забавиш само ако те закопаат.
Да работеше нешто помалку, ќе работеше наназад, ако тоа беше можно.
Што е со работата што Сержо ја имаше за тебе?
Не ја спомна.
Мора да имаат проблеми во семејството.
Какви проблеми?
Заборави.
Кажи ми.
Гнидата Сержо се курва по градот.
Мислиш дека и Лусијана дознала за тоа, штом дознав јас?
Ти слободно потсети го.
Идната недела му е роденден. Купи му мал подарок да го потсетиш
да ти најде некаква работа.
Жан!
Еј, Жан!
Еј, Вилијам!
Не прави го тоа! -Дома е Жан?
Не е, но не може тукутака да влегуваш.
Не е внатре? -Не, отиде во дуќанот со Жаиро.
Ќе го чекам овде. -Немој, ќе се задржат долго.
Нема смисла да седиш тука.
Можам да чекам. -Ќе се изначекаш. Отидоа да купат училиштен прибор.
Идната недела почнува наставата. -За жал, да. -Ете, затоа отидоа.
Тогаш ќе се гледате постојано.
Многу ќе си играте. Кога ќе се врати, ќе дојде по тебе.
Јас сега мора да ја чистам куќата. Мора да го одвлечам каучов.
Можам да ви помогнам да чистите. -Ни случајно!
И јас имам син дома. Вие правите повеќе штета одошто корист.
Зар немаш сол?
Имам.
Секој има поинаков вкус, нели?
На некои луѓе им одговара повеќе сол, на некои помалку.
Жураси ми раскажа убаво за тебе. Рече дека многу си и помогнал на заедницата.
Што се однесува на мене, тоа ти се случило поради злобните луѓе.
Мора да разговарам со неа. -Со Жураси? -Да.
Ќе добиеш можност за две до три недели, мислам. Многу е зафатена.
Ако се појавиш кај неа во здравствениот дом, ќе настане хаос. Ќе збесне.
Мајко божја!
Не смееш ништо вон протоколот. -Не сакам веќе да бидам заклучен.
Така ти е тоа на село.
Луѓето одеднаш упаѓаат. Мора да бидеш на штрек.
Не можам преку ноќ да им ги сменам навиките. Ќе мора да ме извиниш.
Да, можеш. Го можеш тоа.
Ако сакаш, ќе ти кажам како ќе го постигнеш тоа.
Ни ја не можам да спијам.
Прв ден од училиште.
Убаво е овде, нели? Но, има многу змии и соседот живее многу блиску.
Како ти беше кај роднините?
Беше супер. А твоите празници? -Не бев никаде. Останав овде.
Ако ништо друго, ти доби мобилен.
Тоа е подобро од патување. -Кој ти го даде? -Тетка ми.
Која тетка? -Тетка Роза.
Никогаш не си ја спомнал. -Никогаш не сме чуле за тетка ти Роза.
Таа не живее овде.
Живее во Сао Паоло.
Го добив за роденденски подарок.
Тебе не ти беше роденден сега.
Го добив од неа и од Дедо Мраз.
Сега не е Божиќ. -Не е Божиќ, но Нова година е.
Може јас да си играм малку подоцна?
Сакам да одам по Вилијам.
Чоколатче, кока-кола... -Повели. -Уште едно чоколатце и кока-кола.
Уште едно чоколатце и кока-кола. -Ти ќе го платиш сето тоа? -Да.
Сакаш ти нешто? -Не треба. -Кажи ми ако посакаш нешто.
Да одиме. -Благодарам.
Сега си богат?
Што правиш? -Ми недостигаш.
Стариот е тука.
Ти сакаш да го правиш тоа пред стариот.
Сега стана калуѓерка? -Замолчи! -Губи се надвор!
Знаеш кој ден е денеска? -Знам. Престани!
Имаме уште три часа.
Жаиро.
Оди.
Сержо. -Не довикувај ме!
Што ако дојде син ми? Каков пример ќе му бидам?
Дај ми неколку месеци. -Нема да те чекам веќе.
Те чекам со години, само уште некој месец. -Сержо!
Жан, помогни ми со садовите на сушарникот. -Нема.
Што? -Нема да ти помогнам.
Не кини ми ги нервите. -Нема.
Мора да ги расчистам овие садови за да направам место за овие што ги мијам.
Нема да го правам тоа!
Танцувам.
Те гледам.
Нема да ти повторувам двапати! Дојди ваму да ми помогнеш.
Да одиме, Жан. Будалче едно...
Измиј ја чашава. -Не ме нервирај! И не ставај лимети во мијалникот како свиња.
Човекот ги јаде и ги остава корите наоколу.
Се тушираше? -Не. -Ќе се тушираш кога ќе го завршиш ова. -Нема денеска.
Сакам да спијам валкан.
Мора да измијам уште само две чинии и тогаш ќе бидам готова.
Нема да ти повторувам да се тушираш зашто ќе ти скршам чинија од главата!
Оди да се тушираш!
Не сакаш кога те карам, но сепак ме доведуваш до лудило.
Бестрага!
Утре сакам велосипед. -Мора да измијам уште само една чинија!
Не предизвикувај ме! Ако не отидеш под туш...
Кој вели дека ќе одам? Ќе гледам телевизија!
НАТПРЕВАРУВАЊЕ МИС ВРКОЛАК ЖОАНОПОЛИС 1995
Мошне е лошо, нели? -Богами, е.
Зошто не ми се јави? Можев да дојдам до кај тебе дома.
Ни случајно, жено.
Давам се од себе барем малку да излезам од куќата.
Не можам постојано да бидам дома грижејќи се за детето, мажот и таткото.
Таткото е малку подобро?
Ни малку.
Состојбата само му се влошува.
Се потешко го извлекувам од куќата. Во очите му гледам дека тоа му е мачење.
Добро го поднесуваш тоа. Кога мајка ми беше лошо, не можев да не плачам.
Како да научуваме да ја задржуваме тагата во себе.
Не сакам со својата тага да го загадам срцето на син ми.
Баш си убава.
Ким, што е ова?
Штотуку ја добив. Тоалетна вода со мирис на лаванда.
Нотите на лаванда и жаборанди ги отвораат сензуалните чакри.
Пробај.
Може?
Ти се допаѓа?
За три дена ќе можам да ти платам. Можеш да почекаш? -Можам.
Ова шишенце е примерок.
Земи го спакуваново. Ти треба кеса? -Не, во ред е вака. -Збогум.
Чекај малку. Сакаш малку да ја зачиниш својата врска?
Тоа се јадливи гаќички. Издание за Ноќта на вештерките.
Имаат вкус на "пампкин спајс", морничави колачи и пченкарни бонбони.
Земи!
Ќе се напиеме малку вино?
Го чувам овде
за случај на некоја прослава.
Да наздравиме за новите почетоци!
Тоа вино ме потсетува на мајка ми.
Секој ден го купуваше крај патот.
Беше алкохоличарка.
Колку убаво сеќавање.
Нели ти беше богат?
Зошто ја носиш таа облека? Целата е искината.
Имаш дупка. Точно овде.
Знаеш дека тоа му припаѓаше на дедо ми? -Ова?
Да, ќе платиш што го искина тоа.
50 долари.
Што правеше со мајка ми?
Ништо. Ми кажа да излезам од собата, па излегов.
И ја виде косата? -Не.
Сега нафрли ми на глава.
Денеска ја направи.
Што? -Денеска беше на фризерка.
Да?
Ја нашминка и израмни.
Стави уште некои производи на косата.
И ја боеше косата.
Ја виде фотографијата на мајка ми покрај твојот кревет?
Не.
Таа ја стави таму, а мене ми рече да кажам дека јас сум ја ставил.
Победила на натпреварување за Мис Врколак.
Вака рече: "Гррр... Дојди ваму, злочко!"
Мис Врколак? -Да.
Добар или зол? -Опасен.
Овде има врколаци? -Да.
Еден живее во печката.
Вака зборува: "Да не си се осмелил да влезеш во моето дувло!"
Ти ќе мора да работиш таму за мене.
Ти си луд.
За мене? -Да.
Вечно си шворц.
Белким не е украден. -Се разбира дека не е.
Имав заштеда.
Прекрасен е.
Ти се допаѓа? -Потполно е нов.
Не можам да го задржам. Што би и кажал на Лусијана?
Што ќе правам со него?
Што ќе правиш со него?
Ќе ме издупиш.
Се премисли?
Одговори ми.
НАТПРЕВАРУВАЊЕ МИС ВРКОЛАК ЖОАНОПОЛИС 1995
Поздрав, Жураси. -Провери дали се е внатре.
Благодарам.
Ти верувам. -Сепак е добро да се провери. -Во ред. Благодарам многу.
Мора да разговараме. -Што правиш ти овде надвор?
Влези! -Стално му кажувам... Да видиш како полудува кога ќе го заклучам.
Се дере погласно од свињите.
Постојано му го спомнувам протоколот. Секој ден му го напомнувам.
Каде е клучот од спалната соба?
Таму. -Што се случува?
Зошто ти е клучот? Еј, Жураси!
Еј, Жураси!
Секој може да го земе клучот и да ја заклучи вратата?
Еј, Жураси, може да разговараме?
Бестрага! -Што е тоа во спалната соба?
Не, не, не! Престани да зборуваш!
О, не... -Не допирај ме.
Може да разговарам малку со госпоѓата?
Разговарајте колку сакате. -Може ли, те молам, да излезеш на кратко?
Г-ѓо Жураси, што се случува?
Жаиро!
Жаиро, се заклучија во бањата. -Во ред.
Што рече Марлена?
Рече дека засега нема да ти ја менуваат локацијата.
Таму се уште ти се пишува гадно.
Не можам да живеам овде. Тука постојано доаѓаат луѓе.
Човек како мене не може да живее на вакво место.
Токму затоа и си овде.
Мигел, преживувањето не е лесно.
Еве што ќе направам:
Уште еднаш ќе и ги пренесам твоите жалби.
Ќе видиме што можеме да направиме.
Тргни се!
Здраво, Ирене!
Еј! -Дојдов по кокошката. -Веќе?
Не е готова?
Да, готова е.
Баш се смени времето, нели? -Вистина.
Дома не правев ништо, па дојдов по кокошката да те ослободам од тоа.
Јас ќе ти ја донесев.
Сега веќе сум овде.
Надвор! Бегај надвор! Ми правиш неред во кујната. Надвор!
Извини.
Постојано ми се вовлекуваат меѓу работите.
Сержо не престанува да зборува за кокошката за неговиот роденден.
Ја оставив подготвена да ти ја донесам.
Добро што дојдов. Сакам да го поздравам г. Фирмино. И нему му е роденден.
Нели е?
Сакам барем да го гушнам,
за да знае дека сум дошла.
Во моментов спие.
Спие по цели денови.
Голема кокошка е. -Да, баш е голема.
Знам дека Сержо сака сос од крв, па направив повеќе.
Имаш три полни садови. -Убаво мириса.
Може да му кажеш на Сержо дека го направив најдоброто за него.
Зар г. Фирмино спиеше лошо ноќеска? -Никако не спиеше.
Исто е и со мајка ми.
Нема да мора ни да стане. Набрзина ќе отидам кај него во собата.
Се обидувам да го оставам намира.
Затоа јас им носам храна на другите.
На тој начин има помалку врева во куќата.
Додека Жан е на школо, а Жаиро во град, се трудам да биде тивко за да одмора.
Оглуве пред повеќе од десет години. Како сега пак слуша? Луда ли си?
Такво нешто е невозможно.
Слуша кога сака.
Можеби...
Треба да видиш колку е намуртен, ако го разбудат.
Така ли?
Ние сме на ред за мочање и лигавење, а сопрузите ќе се грижат за нас.
Боже мој...
Имаш некое колаче?
Сакаш колаче? -Да.
Имам нешто.
Извини што не приготвив нешто. Не... -Не грижи се поради тоа.
Добри се.
Може да ни направиш кафе?
Кафе?
Да, со колачиња оди кафе.
Можам да ти направам кафе. Јас го пијам се помалку.
Ситуацијата со татко ми ме прави нервозна, па имам киселини од кафе.
Веќе една недела пијам антациди, но сеедно...
Леле, што е тоа? Тоа е г. Фирмино? -Не е. Те молам, почекај ме малку.
Се е во ред. -Што беше? -Вревата не дојде од собата на татко.
Животните направија неред, исто како што прават и овде.
Бегајте надвор!
Така и таму правеа неред.
Таму е резервната боца кислород. Понекогаш ја превртуваат.
Тоа е опасно. -Не заморувај се.
Не е во собата на тато.
Не сакаш да му однесеш колачи на Сержо?
Очекуваме да му запеете за роденден. -Јас... -Ирене, мора да ти кажам.
Многу сум среќна што сега имате пари.
Фала Богу. Многу сум радосна поради вас.
Не смеам да се жалам. Во ова време од годината работата оди добро.
Сержо е како мало дете со својот мотор. Навистина е убав.
Исусе Боже...
Уште е и мојот роденден до крајот на годината.
Ќе видиме...
Се шегувам.
Боже! Сакаш некој да те чуе? -Креветот се скрши!
Што направи? -Ништо! Се скрши зашто е лајно!
Сакам веднаш да разговарам со Жураси. -Не викај. -Веднаш!
Не можам веќе во лудницава. -Нервозен си. -Не! Се разбира дека сум лут!
Овде се е посрано. -Смири се. -Бестрага!
Жаиро, ти му купи мотор на соседот?
Му беше роденден. Ти ми кажа да му купам подарок.
Половен е. -Боже, мислев да му купиш прибор за скара.
Или фудбалски дрес.
Нешто што ќе го потсети да ти најде работа.
Планот беше да заработиш пари, а не да ги потрошиш.
Сега ќе се однесуваш како да си богат?
Лусијана се однесуваше чудно денеска.
Сакаше да оди кај тато во собата.
Повеќе пати инсистираше. И кажав дека не може, но и натаму прашуваше.
Баш беше чудно.
Можеби луѓето мислат сешто за нас.
Ќе мора да најдеме начин да ја прекинеме сомничавоста.
Жаиро?
Имате домашно? -Вилијам има. Јас немам.
Еј, Ирене. -Здраво, тетко. Чао, Жан. -Чао, Вилијам.
Ќе наминам подоцна.
Веќе стигна.
Поздрави ја Жураси.
Како си, момче?
Жан. -Што?
Кога следниот пат ќе одиш кај Вил, провери дали г-ѓа Амелија е во собата.
Тукутака?
Кажи дека си се изгубил.
Имаат само две соби. Како можам да се изгубам? -Се случува...
Подобро едноставно да го прашам Вил. -Ни случајно!
Да сакав да го прашаш Вил, ќе ти кажев да го прашаш.
Како тоа, тој има домашно, а ти немаш?
Имам нова учителка. Заборави на домашното.
Во исто одделение сте. Имате иста учителка.
Ќе го прашаш Вил што има за домашно и ќе го напишеш.
Ме слушаш? -Да.
Сакаш да бидеш глупаво дете? -Не.
Бестрага, навистина си брз.
Те фатив!
Тие животни би го изеле секое лајно што ќе им го дадеш.
А луѓето велат дека свињите се свињи.
Ист е звукот на кршење кокошкин и човечки врат?
Утре му е роденден на татко ми.
Сакам да кажам...
Утре ќе му беше роденден да не беше ти.
Не, не, не! Не барав ни осумка ни деветка. Барав 89!
Човекот има 89 години. Таа свеќичка ја барав.
Ако ги ставиш една до друга, имаш 89. Нели тоа е одлично?
Одличен трговец си, Анаклето.
Ако уште успеам да ги спојам...
Не, не, не! Не покривај ја кога е толку убава.
Г. Фирмино има 89 години. Погледни ја.
Тој старец!
Ирене!
Да му запееме на г. Фирмино за среќен роденден.
Ајде!
Жаиро, луд ли си? -Луд сум зашто се венчав со тебе и него.
Отвори ја. Направи се барем еднаш корисен. -Боже, смилувај се. -Жан!
Еј, Жан!
Дојди да пееш за роденден. Белким не шетав залудно по градот со ова.
Ќе ја запалиме свеќичката... -Не прави го тоа, Жаиро.
Жан, оди прашај го Вил дали сака да си игра. -Не одиш никаде! Остани овде!
Веднаш запеј му на дедо ти за роденден!
"Среќен ти роденден..."
Пеј!
"Среќен ти роденден..."
Пеј!
"Лета, лета, многу лета да живееш!
Среќен ти роденден..."
Да си жив, г. Фирмино!
Дувни ја свеќичката.
Дај чинии.
Дај чинии, жено! Ништо не работиш по дома.
Ајде! Дај чинии!
Еден, два, три, четири.
Отвори ја дланката.
Пружи ги рацете и земи торта како човек.
Уживај!
Многу е добра.
Жураси. Ваму.
Глава на семејството...
Прегази крава, нели? Затоа се однесуваш така?
Каде е? -Не сакаше да дојде.
Растурен е во креветот. Се однесува чудно.
На кој начин чудно?
Поздрав, г. Вандерлеи. Долго чекавте?
Да. Чекам веќе околу 15 минути. -Се извинувам.
Морав да излезам рано за да ги испорачам нарачките. Тоа траеше.
Ало?
Да, јас сум.
Но зошто?
Нешто се случило?
Може да побрзате малку?
Ме погледна во очи и... -Жаиро! -Разговарам. -Дојди ваму, Жаиро!
Послушај ме.
Прибери се, Жаиро. Не срами ме.
Добро утро. -Добро утро. Повелете седнете.
Нешто се случило?
Имаме мали проблеми со Жан.
Го видовме како купува кокаин и го става во својата чанта.
Исусе боже! -Затоа и ти кажав да дојдеш со мене.
Има само девет години. -Токму така, мајко.
Да се работеше за марихуана...
Кокаинот е исклучително силна дрога за деветгодишник.
За жал.
Дали можеби сте го замениле нашиот син со некој друг?
Неговите работи можеби...
Можеби малиот купувал колачи, а вие сте...
Сигурно не настанала забуна зашто учителката го видела.
Слушајте. Однесувањето на Жан се смени во последно време.
Стана агресивно дете што веќе не ја следи наставата.
Почна да користи поинаков вокабулар.
Добро знаете дека училиштево е ориентирано на религија и дисциплина.
Значи, сакате да го исфрлите мојот син од училиште? -Не, нема да го исфрлиме,
но морав да се јавам во социјалната служба.
Ете гледаш, Ирене, малиот оди в затвор. -Пушти ме мене да зборувам, Жаиро.
Госпоѓо директорке, останав без зборови.
Но...
Забележавте нови пријатели на Жан?
Почнал да се движи во ново друштво? Се случува нешто дома?
Дома имавме проблеми.
Дедо му е болен. Исклучително му е лошо.
Тој е добро и паметно момче. -Дури и ми помага во работата.
Жал ми е, но...
Мора да сте го замениле нашиот син со некого.
Мора да проверите со кого се дружи во училиштето!
Тука има постари момчиња. Тие го искористуваат син ми.
Во ред е. -Некој ставил нешто во чантата на син ми, а вие велите...
Смирете се. Да разговараме. -Ако сакате да пратите социјална служба, слободно!
Жан, оди во својата соба.
Не се срамиш што си барал од син ми да ти купи кокаин? -Што?
Луд ли си? -Ништо не сум му барал. -Секогаш си... Назад во својата соба!
Оди во својата соба!
Не ти се јасни ризиците? Се жалиш дека доаѓаат луѓе, а знаеш кој доаѓа сега?
Социјалната служба! -Се извинувам што ви го уништувам воспитувањето на синот.
Ако еден ден ве убие и ви доведе дилер во куќата, кој ќе биде виновен?
Тргни се одовде!
Жаиро, нема да направиш ништо? -Се трудам да имам трпение!
Сфаќаш што кажа? -Не го разбирам ништо. -Ни ги валка воспитнита методи.
Кретену!
Ти кажав дека тоа нема да чини.
Кретену! -Гони се.
Ова нема да оди. -Ќе разговарам со онаа жена.
Со која жена? -Од здравствениот дом. -Не, Жаиро! -Мора да зборувам со неа!
Мора да го решиме тоа. Сакам да зборувам со неа. -Не и верувам. -Зошто?
Знаеш кој беше кај Лусијана кога и го доведов Вилијам? Таа!
Зар таа не носеше лекови?
Му носеше и кислород на татко ми...
Одам таму. -Не сакам да разговараш со неа.
Ќе одам утре, сега сакам кафе. Утре ќе разговарам со неа.
Тргни го малиот од онаа соба. -Точно знам какво кафе ќе пиеш.
Затоа малиот и станува таков!
Резервирав термин во последен момент.
Што ви кажав за доаѓањето овде?
Г-ѓо Жураси...
Оној човек ни прави проблеми.
Му снемало дрога, па од Жан барал да му купи во училиштето.
Ирене збесна зашто мислеше дека луѓето знаат.
Тој сака да замине.
Таа бомба ќе експлодира.
Ирене вели дека те видела кај Лусијана.
И донесов лекови на мајка и. Па што?
Знае Лусијана нешто?
Се разбира дека не знае!
Под услов мајка и уште да е таму.
Халуцинираш.
Слушај ме.
Очекував повеќе од шеф на нарко дилерите.
Мислев дека твојот престој овде ќе биде забавен.
Но, ти си мекуш.
Ти не си дилер на дрога, ти си беден дрогаш.
Оди! -Ти дадов шанса. Исчезни одовде. -Ти дадов шанса. Оди!
Ти не си маж. -Би можел да те убијам. -Имаш мадиња?
Ќе те убиев да не ми се гадеше. Ми се гади да те допирам!
Тоа е затоа што си мекуш! -Одвратна си. -Стиши се!
Надвор! Губи се надвор, ѕверу! Надвор! Гони се надвор одовде!
Ајде! Сами сме овде!
"Знам."
Ова беше на мојот прозорец, а ова беше на неговиот.
Мене тоа ми личи на Лусијана.
Зошто? И кажа нешто?
Вие одите во посета кај неа.
Тоа е само мала порака. Мене ми личи на нешто друго.
Нема што друго да биде. Тој тип мора да си оди без оглед на се.
Каква интелигенција! Каков брилијантен ум и длабока мудрост!
Дури и тој тапчо знае дека мора да заминам.
Дури и тој увидува дека мора да заминам. Неверојатно!
Во ред. Ќе обрнам внимание и ќе видам што можеме да направиме.
Ќе обрнеш внимание? -Да.
Сега ќе обрнеме внимание, а потоа ќе ја промениме локацијата,
па ќе и кажеме и потоа ќе видиме, по што ќе чекаме.
Потоа ќе мора да стојам малку овде и потоа се во мајчината!
Навистина не разбираш? Не ти е јасно?
Што е толку смешно? Не ми е смешно мене. Што е смешно?
Бестрага! Не разбирам на што се смееш! По ѓаволите!
Ако ме убијат мене, ќе гледа да ве убијат и вас и него и тебе и тебе!
Ќе го убијат и овој дебил. Сите ќе ве испотепаат!
Ќе излезам на улица и ќе викам: "Знаете како стигнав овде?
Ме доведоа Жураси, тој и таа!" Не можам веќе да го поднесам тоа!
Се нека оди во мајчината! Јас го платив ова! Се ќе искршам!
Бестрага се! Се ќе искршам! Доста ми е! Доста!!!
Одете сите во мајчината!
Се ќе искршам! Доста ми е! Доста!!!
Глупачке, ти не знаеш ништо! Губи се! Оди! Тоа ти е најдобро!
Посрани гомнарски луѓе!
"Семеен здравствен дом"
Денеска извршив повеќе од пет посети среде пустелија.
Но, таков е животот...
Чао на сите. -Чао!
Ќе јадеш дома вечерва? -Да.
Добро е.
Кокошката е некако слаба. -Да, вкусно е, иако кокошката е слаба.
Тоа е затоа што кокошката е млада.
Уште е... Пиле... -Сфаќам.
Дебелите кокошки несат добри јајца, но месото не им чини.
Сфаќаш? -Да.
Таму се олку дебели.
Двојно се поголеми.
Многу е вкусно. Многу!
Добро е. Добро е да се јаде ова.
Денеска си разговорлив.
Среќен си, нели?
Мислам дека така е најдобро за сите.
Во секој случај, ви се заблагодарувам.
Извинете ме.
Месото е тврдо, а рече дека е меко.
Што зборуваш? Не гризеш месо, туку коска!
Одвратно е како ги лижеш коските. Ќе ти стгавам уште. Од што сакаш?
Не давај ми го вратот.
Што сакаш? Кажи ми што сакаш.
Вратовите се за кучиња.
Сакаш копан? -Дај ми го.
Остави ја сега таа коска. И онака рече дека е тврда. -Има сладок вкус.
Јади ги меките делови.
Извинете ме.
Навистина мора да одиш?
Каде ќе одиш?
Еден ден ќе дојдам по тебе.
Можам да ти бидам помошник.
Не се плашам од ништо.
Тоа е за мене?
Благодарам.
Жан!
"Грдите ноќи можат да стигнат... Ако крстот ти е тежок,
знај дека Исус е со тебе.
Светот може да те натера во плач,
но Бог сака да се смееш."
Г. Фирмино беше добар татко, добар дедо и добар сопруг.
Секој човек со цврст карактер е добра основа за семејство.
Блажени да се оние што семејството го држат заедно и покрај тешкотиите.
Библијата вели вака:
Аристеј, во деновите на создавање на овој огромен свет,
одел ослабен и куц.
Аристеј, гладен за храна, здогледал дрво.
Тоа било единственото дрво во пустината.
Со последните зраци на верата неговата душа се држела за телото.
Аристеј пришол до дрвото и побарал да му го даде својот последен плод.
Дрвото сочувствително му кажало дека би му го дало последниот плод,
но тој бил гнил и со тоа би му нанело повеќе штета одошто корист.
"Знам."
Аристеј на тоа замолил дрвото да му ги даде лисјата за да направи супа.
Дрвото рекло дека габички ги нападнале лисјата
и дека тоа смртно би го отруло.
Аристеј на тоа замолил да се засолни до стеблото на дрвото.
Дрвото рекло дека стеблото го нападнале термити.
Аристеј на тоа го поставил последното прашање.
"Ако се од што си создадено не вреди ништо,
зошто не се откажеш од се и не му помогнеш на кутриот човек?"
Дрвото му одговорило?
"Без гнилоста од која сум создаден
не можам да ја дознаам вистината за себе."
Божји збор! -Фала ти Боже!
Симни се, Жан!
Одете напред да вревите. Баба спие.
ЈАГЛЕН
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС