-H-เฮ้ -H-เฮ้
ถูกตัอง. ข้าเอง ไท่หลุง
มันไม่สามารถเป็นได้
ข้ากลับมาแล้ว เพื่อเอาสิ่งที่เป็นของข้าไป
ซึ่งเป็น ทุกสิ่งที่เป็นของเจ้า
ให้มันรู้ไปว่า จากภูเขาที่สูงที่สุด
สู่หุบเขาต่ำสุด ที่ไทลุงอาศัยอยู่
และไม่มีใคร จะยืนขวางทางเขา
ไม่แม้แต่ นักรบมังกรผู้ยิ่งใหญ่
อ้าว โปอยู่ไหนคะ?
เขาควรจะอยู่ที่นี่ ชั่วโมงที่ผ่านมา
ปิง ใช่ไหม กรุณาผ่อนคลายหน่อยได้ไหม?
ข้าผ่อนคลาย!
ตกลง. ข้าแน่ใจว่าโปสบายดี
แต่ถ้าเขาป่วยล่ะ?
ถ้าเขาเจ็บล่ะ? ถ้าเขาหิวล่ะ?
ไม่ได้รับ บะหมี่ของเจ้าบิดเบี้ยว
ถ้าข้ารู้จักลูกชายของเรา เขาคงจะเป็น
แค่เตะกลับ และจับแสงบางส่วน
กังฟู!
เลวร้าย.
โอ้ แย่ลงเรื่อยๆ
โอ้!
อ่า มาเลย!
ฮ่าฮ่า!
โอเค พี่ใหญ่ เราเก่งจริงๆ จะต้องสรุปเรื่องนี้ให้จบ
เฮ้!
-อู๊ด! -อู๊ด!
-อีกครั้ง อีกครั้ง! -นั้นน่าสนุก.
ลองทำอีกครั้ง.
และครั้งต่อไป ให้เจ้าโต้คลื่นได้ไกลจากสนามหญ้า
ข้ามาสาย ข้ามาสาย
โอ้ ข้ามาสาย
นั่นมันนักรบมังกร!
เคย เป็น และจะเป็นตลอดไป
เรารักเจ้า นักรบมังกร!
โอ้ และข้าก็รักเจ้าเช่นกัน แฟนที่น่ารัก
- ลงนามในสกรอลล์ของข้า - เซ็นหมวกของข้า!
- เซ็นชื่อบนเสื้อของข้า! -ตกลงตกลง.
ข้าจะเซ็นอะไรก็ได้ที่เจ้าต้องการ
ป.
อาจารย์ชิฟู.. เอาล่ะ ข้าขอแค่...
เอ่อ...นั่น
นั่นแย่กว่ามาก
-เราต้องคุยกัน. -อย่างแน่นอน. มาคุยกันเถอะ.
ทันทีหลังพิธี..
-ไปกันเถอะ! -พิธี? พิธีอะไร?
ไม้เท้าแห่งปัญญา,
อาจารย์อูเกวมอบให้ข้าพเจ้า ตัวเขาเอง.
ว่ากันว่า ใครก็ตามที่มีไม้เท้านี้
มีอำนาจ เพื่อเดินทางระหว่างอาณาจักร
พลังในการปลดล็อคประตู สู่แดนวิญญาณ
และตอนนี้พลังในการเปิด
นักรบมังกรใหม่ล่าสุด บะหมี่และเต้าหู้!
ที่น้ำซุปเตะ...
...และ เต้าหู้เป็นสิ่งที่น่าพิศวง
นักรบมังกร!
วิล เดอะ ฟิวเรียส ไฟว์ อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?
น่าเสียดายที่ไม่มี พวกเขาปิดแล้ว ในภารกิจกังฟูสุดเจ๋ง
เสือโคร่งกำลังเข้ามา แก๊งค์ไก่ปล่อย
ลิงกำลังร้อนแรง
ของลิงแสมที่หายไป
เครนได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ ของชาวจระเข้
-เครน! -เรื่องยาว
ไวเปอร์ปิดการเจรจาสันติภาพ
ระหว่างงูเห่า และพังพอน
หรือว่าเป็น "พังพอน"? แล้วตั๊กแตนตำข้าวล่ะ?
เอาล่ะ เขาแค่พยายาม เพื่อให้เจ้าสาวหน้าแดงของเขา
จากการกัดหัวของเขาออก
เพียงเพราะว่า พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วยตนเอง
ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่ เป็นภาพพิลึกขนาดเท่าจริง
ตอนนี้ใครอยากได้รูปบ้างคะ?
ตกลงตกลง. ทีละครั้ง
- โอ้ ข้า ข้า ข้า! ข้า! -เอ่อเจ้า.
- ตาของข้า ตาของข้า! -แล้วเจ้า.
เขาจับได้จริงๆ หน้าบึ้งที่ไม่เห็นด้วยของเจ้า
เราต้องคุยกัน.
ตอนนี้.
เฮ้ ข้าขออันหนึ่งได้ไหม ในขนาดกระเป๋าสตางค์ใช่ไหม?
-โป! -มา!
จำครั้งแรกได้ไหม.
เจ้าปีนขึ้นไปตามขั้นตอนเหล่านี้ ไปที่พระราชวังหยกเหรอ?
ข้าจะลืมได้อย่างไร?
ข้าคิดว่าข้าไม่เคย ทำให้มันขึ้นไปด้านบน
ใช่ แต่เจ้าอดทน และอีกครั้งหนึ่ง
โชคชะตาเรียกร้องให้เจ้ารับ ก้าวต่อไปในการเดินทางของเจ้า
ขั้นตอนต่อไป? เจ้ากำลังพูดถึงอะไร?
ข้าได้ดำเนินการไปแล้ว ครบทุกขั้นตอนแล้วใช่ไหม?
ถึงเวลาแล้วสำหรับเจ้า เพื่อเลือกผู้สืบทอดของเจ้า
- ทายาทเพื่ออะไร? -ผู้สืบทอด
เพื่อเป็นนักรบมังกรคนต่อไป
ใช่ข้าเข้าใจแล้ว
ตลกดี เพราะ ข้าคือนักรบมังกร
โฮ่ โฮ่ โฮ่ รอ รอ
เจ้าหมายความว่าข้าจะไม่เป็น นักรบมังกรอีกต่อไปแล้วเหรอ?
-อย่างแน่นอน. - แล้วข้าจะเป็นอย่างไร?
เมื่อเลือกผู้สืบทอดแล้ว เจ้าจะก้าวหน้า
สู่ระดับสูงสุด ในกังฟูทั้งหมด
ผู้นำทางจิตวิญญาณ ของหุบเขาแห่งสันติภาพ
โว้ว!
ข้าไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
มันก็เหมือนกับ อาจารย์อูเกวที่อยู่ตรงหน้าเจ้า
ท่านจะดูแลหุบเขา
ถ่ายทอดภูมิปัญญา และความหวังอันเป็นแรงบันดาลใจ
ดูสิข้าซาบซึ้ง โปรโมชั่น
ข้าคิดว่า ข้าแค่จะติดอยู่กับ
นักรบมังกรทั้งหมด
“นักรบมังกร”?
เจ้าถืออะไรอยู่?
คุกกี้
ตรงกันข้าม.
ไม้เท้าแห่งปัญญา
-มันถูกมอบให้กับเจ้า โดยอาจารย์อูเกว. -อา!
เจ้าคิดจริงๆ มันเป็นอย่างนั้นเจ้าก็ทำได้
เปิดร้านอาหาร หรือโพสท่าถ่ายรูป?
เขาไม่ได้เจาะจงมากนัก
อูเกวฝากเจ้าไว้ กับพนักงานคนนั้น
เพื่อที่เจ้าจะได้ติดตาม ตามรอยเท้าของเขา
และกลายเป็นสิ่งที่ดีกว่า กว่าที่เจ้าเป็นอยู่แล้ว
เจ้าเอามัน.
ไม่ อูเกวไม่ได้ทำ ส่งมาให้ข้า.
เป็นอูเกวคนต่อไป ไม่ใช่ชะตากรรมของข้า
ซึ่งข้าได้ยอมรับแล้ว และข้าก็สบายใจด้วย
- จริงๆ ก็โอเคนะ - เจ้าฟังดูไม่ดีเลย
เจ้าฟังดูไม่ดีเลย! ข้าสบายดี!
-ตกลงตกลง. เจ้าไม่เป็นไร. - นี่เป็นเกียรติ
อูเกวเลือกเจ้า ในฐานะผู้สืบทอดตำแหน่งของพระองค์
และตอนนี้เจ้าต้องเลือกของเจ้า
อาจารย์ชิฟู ในที่สุดข้าก็พบแล้ว สิ่งที่ข้าเก่ง
และตอนนี้เจ้าต้องการเพียงแค่ เอามันไปจากข้าเหรอ?
ไม่มีใครอยู่ เอาอะไรไปล่ะโป
เจ้าจะเป็นใครตลอดไป เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่เจ้าเป็น
ใช่ แต่อยู่ที่ไหน "สกาดูช"?
เจ้ารู้ว่าข้าหมายถึงอะไร? “ชาชา-บูอี”?
ข้าไม่ต้องการที่จะดูเหมือนเนรเจ้า แต่ข้าไม่รู้
อะไรก็ตามเกี่ยวกับการถ่ายทอดภูมิปัญญา หรือความหวังอันเป็นแรงบันดาลใจ
ทั้งหมดที่ข้ารู้มีเพียงสองสิ่ง:
เตะก้นและรับชื่อ
และถ้าข้าเป็น ซื่อสัตย์อย่างยิ่ง
ข้าไม่ได้ดีขนาดนั้นด้วยซ้ำ ในการตั้งชื่อ
แบบว่านั่นใคร จระเข้พ่นไฟเหรอ?
ข้าอยากจะบอกว่าสตีฟ
เจ้าได้รับเลือกให้นำสันติสุขมา ไปที่หุบเขา
และยังมีวิธีอื่นๆ เพื่อนำความสงบสุข
มากกว่าแค่เตะก้น
แน่นอน แต่ก็ไม่ใช่เรื่องสนุกเลย
โปรด.
เป็นนักรบมังกร คือทั้งหมดที่ข้ารู้
-มันคือสิ่งที่ข้าเป็น -ไม่อีกแล้ว.
หุบเขาแห่งสันติภาพ ต้องการผู้นำทางจิตวิญญาณ
และอาจารย์อูเกวก็เลือกเจ้า
เจ้าจะเริ่มต้น สัมภาษณ์ผู้สมัคร
สิ่งแรกพรุ่งนี้เช้า
ผู้สมัคร? ผู้สมัครคนไหน?
สุดยอด!
ไม่มีทาง!
ว้าว!
สกาดูช.
โพสท่าที่ยอดเยี่ยม
วู้ฮู! ดี!
อาจารย์โปจะเลือกแล้ว นักรบมังกรคนต่อไป
นักรบมังกร! นักรบมังกร!
ผู้สมัครที่ยอดเยี่ยมมากมาย
ข้าจะปล่อยให้นิ้วตัดสินใจ
รอ.
ว้าว ว้าว เกิดอะไรขึ้น?
นักรบมังกร! ข้าเอง!
ชอบหรือเปล่าโป เจ้าต้องเลือกผู้สืบทอด
เอ๊ะ ไม่มีอะไรเกี่ยวกับพวกเขา พูดว่า "มังกร" หรือ "นักรบ"
เจ้าจะรู้เมื่อเจ้ารู้
ข้าจะรู้ได้อย่างไรเมื่อข้ารู้?
เจ้ารู้?
เมื่อข้ามีความขัดแย้ง
ข้ามาที่นี่เพื่อถามจักรวาล สำหรับคำตอบ
เช่นเดียวกับที่อูเกวทำก่อนหน้าข้า
ข้าไม่ขัดแย้ง
ข้าแค่ไม่พร้อม สำหรับขั้นตอนต่อไป
เจ้ากำลังถืออะไรอยู่?
- ไม้เท้าแห่งปัญญา -ตรงกันข้าม.
หลุมลูกพีชเคี้ยวเหรอ?
อย่างแน่นอน.
ทุกหลุมมีคำมั่นสัญญา ของต้นไม้ใหญ่
เอ่อ..จะยังไงล่ะ. ช่วยข้าหาคำตอบเหรอ?
อย่าถามข้า. ถามจักรวาล.
เป็นหลุมโป เป็นหลุม
เราจะไปที่นั่น.
เอาล่ะ จักรวาล ให้คำแนะนำแก่ข้าบ้าง
ความสงบภายใน ความสงบภายใน
ความสงบภายใน
โปรดรับประทานอาหารเย็น
รับประทานอาหารเย็นกับถั่ว
ถั่วหิมะเคลือบถั่วเหลืองงา
ความสงบภายใน. ความสงบภายใน.
สิ่งนี้ไม่ทำงานเลย
บางทีอาจมุ่งเน้นไปที่การหายใจของเจ้า
ข้ากำลังพยายาม แต่มันยากนิดหน่อย
เมื่อเจ้าเอาแต่คุยกับข้า
ในทางเทคนิคแล้วเจ้ากำลังพูดถึง กับเจ้าถ้าเจ้าคิดเกี่ยวกับมัน
เฮ้ พวกเจ้าสองคนจะเงียบๆ หน่อยได้ไหม? ข้าพยายามที่จะมีสมาธิที่นี่
เดี๋ยวก่อน ถ้าข้าเป็นเสียงภายในของโป แล้วเจ้าเป็นใคร?
เอ่อ ข้าคือเสียงภายในของโป
มีกี่เสียง. ข้ามีอยู่ในนั้นไหม?
-เจ้าไม่ต้องการที่จะรู้. -สิ่งสกปรกนี้ทำให้คัน
- ข้าแค่รักกังฟู - ข้าจะเป็นอย่างไร?
เราอยู่คนเดียวในจักรวาลหรือไม่?
มีใครอยากได้คุกกี้มั้ย?
จักรวาล?
นั่นคือเจ้าเหรอ?
ให้ความสนใจร่างลึกลับ
นักรบมังกรอยู่ที่นี่ เพื่อแสดงความยุติธรรม
ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่
แค่เรื่องของเวลา ก่อนที่ข้าจะพบเจ้า
โอ้.
ฮ่า!
เจ้าไม่สามารถซ่อนได้ จากความยุติธรรมตลอดไป
กริชแห่งเติ้งหว้า
เจ้ามีรสนิยมที่ยอดเยี่ยม ข้าจะให้เจ้าสิ่งนั้น
แต่ข้าไม่สามารถให้เจ้าสิ่งนั้นได้ ให้มันกลับมา.
ถ้าเจ้ายืนกราน.
ไม่นะ. เขามีไม้เท้า.
เจ้าจะทำอะไร พาข้าไปตายเหรอ?
แท่งนี้ไม่ใช่ สำหรับการเดินเล่น
ข้ามันคือไม้เท้าแห่งปัญญา
นักรบมังกร คงจะบ้าไปแล้ว
เมื่อเขารู้ เจ้าเอาไม้เท้าของเขา
ข้าคือนักรบมังกร
ข้าแค่จะพูดมัน
ไม่มีอะไรเกี่ยวกับเจ้าพูด "มังกร" หรือ "นักรบ"
โว้ว.
เจ้ากล้าดูหมิ่นได้อย่างไร ห้องโถงแห่งวีรบุรุษ...
ใครดูหมิ่นอะไรตอนนี้?
ไข่นกกระจอกเทศปรมาจารย์!
อ๊ะ. ความผิดข้าเอง.
สวัสดี!
ค้อนโซ่ที่ไม่อาจทำลายได้ ของอาจารย์ลิ่น
อุ๊ย.
ฮ่าฮ่า! โอ้. โอ้!
โกศแห่งนักรบกระซิบ ซึ่งข้าได้พังไปแล้ว
สองครั้ง!
จะให้เก็บไว้ทำไม. โกศแห่งวิญญาณเหรอ?
รู้สึกเหมือนน่าขนลุก
ที่นั่นเจ้าสบายดีไหม ผู้ชายตัวใหญ่?
เจ้าดูเหนื่อยนิดหน่อย
ข้าไม่เคยรู้สึกตื่นตัวมากขึ้นเลย!
ค้อนสงคราม ของอาจารย์กระแต?
เจ้าจะต้องจ่ายเงินสำหรับสิ่งนั้น
สวัสดี?
เจ้าจอมปลอม
มันไม่ได้ปลอม เรียกว่าวิธี.
ไว้เจอกันทีหลังนะแพนด้า
ไม่
ข้าคิดว่าข้าจะจับเจ้าตอนนี้
โว้ว!
บอกเจ้าแล้ว.
เจ้าเข้าใจข้าแล้ว โอ้เยี่ยมเลย และนักรบเกี๊ยวอันทรงพลัง
นั่นคือนักรบมังกร-- อ้า!
ปล่อยข้าเถอะ
แค่บอกข้าสิ่งหนึ่ง
มีคนชอบเจ้าอย่างไร กลายเป็นนักรบมังกรเหรอ?
นั่นเป็นเรื่องลึกลับ เพื่อให้เจ้าแก้
ระหว่างที่เจ้าอยู่สองปี ณ คุกหุบเขาแห่งสันติภาพ
คุกหุบเขาแห่งสันติภาพเหรอ?
เสียงเหมือนการดูแลวัน
เป็นการดูแลระหว่างวัน วันหยุดสุดสัปดาห์.
แต่มันก็เป็นคุกเช่นกัน
เขาอยู่นั่น!
-นักรบมังกร! -ไท่ลุงกลับมาแล้ว
ไท่ลุงกลับมาแล้วเหรอ?
พระองค์ทรงเรียกร้องเหล็กของเราทั้งหมด แล้วทำลายเหมืองของเรา
เขาควรจะเป็น ในอาณาจักรวิญญาณ
- เขากลับมาแล้ว -เขาพูดว่า ว่าเขาจะไม่หยุด
จนกว่าหุบเขาแห่งสันติภาพจะพังทลายลง และนักรบมังกร
-คำนับต่อหน้าเขา -เขากลับมาแล้ว.
- ได้โปรด เจ้าต้องทำ ทำอะไรสักอย่าง. -มันคือไท่หลุง
ดูเหมือนว่าข้าจะไม่ คนเดียวแถวๆ นี้
ด้วยความลึกลับที่ต้องไข
เจ้าก็รู้ว่าพวกเขาพูดอะไร
ทุกย่างก้าวทิ้งรอยเท้าไว้ ไม่ว่าจะเล็กแค่ไหน
ทุกย่างก้าวทิ้งรอยเท้าไว้
ไม่ว่าจะเล็กแค่ไหน
ฉลาดมากเจ้าจิ้งจอก เจ้ารู้อะไรบางอย่าง
บางทีข้าอาจจะทำบางทีข้าก็ทำไม่ได้
เอาล่ะข้าทำ ข้าทำจริงๆ
-บอกข้า. - และทำไมข้าจึงต้อง?
ข้าหมายถึงมีอะไรอยู่ในนั้นสำหรับข้า?
รู้แล้วสบายใจ เจ้าทำสิ่งที่ถูกต้อง
เจ้าน่ารัก. มีใครเคยบอกเจ้าแบบนั้นบ้างไหม?
และข้าไม่ได้หมายถึงแค่เข้ามา เช่น ในความหมายที่น่ากอด
ข้าไม่มีเวลาเล่นเกม
ไท่ลุงกำลังวิ่งหนี ในหุบเขาแห่งสันติภาพ!
อาจจะ. หรือบางทีเธออาจต้องการเจ้า คิดว่าเป็นไท่ลุง
-รอ. "เธอ"? -ของข้า.
จักรพรรดินีแห่งการปลอมตัว,
สามารถอยู่ในรูปแบบใดก็ได้ เลียนแบบรูปร่างใดๆ
เจ้าแห่งการหลอกลวง
กิ้งก่าแห่งคำโกหก ด้วยสีน้านที่เปล่งประกายตา.
ข้ากำลังพูดถึง...
กิ้งก่า
นี้เป็นชนิดของ การสนทนาส่วนตัว
กิ้งก่าคือใคร?
ทรงพลังที่สุดเท่านั้น แม่มดแปลงร่าง
เธอจึงแปลงร่าง เข้าสู่ไท่ลุง!
แต่เธอมีอะไรต่อต้าน ข้าและหุบเขาแห่งสันติภาพเหรอ?
นี่เป็นคำถามที่ดี เจ้าควรถามเธอ
เจ้าถูก. ข้าจะหาสิ่งนี้ได้อย่างไร...
คาเมเลี่ยน?
เธอไม่ใช่คน ใครสามารถพบได้
อย่างน้อยก็ไม่ใช่การไม่มีใครสักคน ในความรู้
และจะหาได้อย่างไร ใครรู้บ้าง?
โอ้ข้าเอง
เห็นได้ชัดว่า--มันคือ-ข้าเอง
ข้าอยู่ใน-- ข้าหมายความว่าข้าอยู่ในความรู้
ลืมมันซะ ข้าจะตามหาเธอเอง
ขอให้โชคดี.
ท้ายที่สุดมันจะยากขนาดไหน
เพื่อหาคนที่สามารถมองได้ เหมือนใครผสมผสานตรงไหน?
ดี. เจ้าเป็นผู้นำข้า ถึงกิ้งก่า,
และข้าจะดูว่าข้าสามารถทำอะไรได้บ้าง เกี่ยวกับการลดโทษของเจ้า
ข้อเสนอ.
-โป! -อา!
เจ้าคิดว่าเจ้ากำลังทำอะไรอยู่?
ท-มีนี่
แม่มดแปลงร่าง บนหลวมและ...
นั่นเป็นงาน สำหรับ Furious Five
พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่
และต้องมีคนปกป้อง หุบเขาแห่งสันติภาพ
ดูสิข้ารู้ การเปลี่ยนแปลงนั้นเป็นเรื่องยาก
และเจ้าเพลิดเพลิน เป็นนักรบมังกร
แต่งานของเจ้า กำลังหาผู้สืบทอด
นักรบมังกร และข้ามีข้อตกลง
คำนึงถึงธุรกิจของเจ้าเอง กระรอก.
อาจารย์ชิฟูไม่ใช่กระรอก
ข้าเป็นแพนด้าแดง
เจ้ารู้อะไรไหม? ข้ารักสิ่งนั้นสำหรับเจ้า
โป นี่คือการตัดสินใจของเจ้า
แต่ข้าคิดว่าเจ้ารู้ อาจารย์อูเกวจะเลือกอะไร
ต้องการให้เจ้าทำ
- ขอบเจ้าสำหรับการเข้าพักฟรี -เจ้ากำลังทำอะไร?
- หมาดเล็กน้อยสำหรับการดูแลช่วงกลางวัน -รอ.
ติดคุกก็ไม่เลว
-หล่อนกำลังจะไปที่ไหน? - เจ้าไม่สามารถออกไปได้
ไม่ต้องกังวล. ข้าจะให้เธอกลับมา
ก่อนที่เจ้าจะรู้ด้วยซ้ำ เธอไปแล้ว
เจ้าก็ควรจะเป็น ถ่ายทอดภูมิปัญญา
และความหวังอันเป็นแรงบันดาลใจ!
แค่คิดว่ามันเป็นสิ่งสุดท้าย การผจญภัยของนักรบมังกร
ข้าจะกลับมาเร็ว ๆ นี้. บอกพ่อของข้าว่าข้ารักพวกเขา
ข้าไม่ได้ยินเจ้าอีกต่อไป!
ลาก่อน!
ใช่!
มันคงจะดี เพื่อเป็นจิ้งจอกอิสระอีกครั้ง
- นั่นเป็นเครื่องเกาหลังที่ดี เย้! -เฮ้!
สิ่งนี้จะปลดล็อคจริงๆ ประตูสู่อาณาจักรวิญญาณเหรอ?
มันไม่ทำงานเช่นนั้น
มันจะต้องมีการให้ เพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจของมัน
ก็อตชา. มอบให้เพื่อรับ.
- เอ่อ ข้าขอได้ไหม? -ไม่!
- เจ้าพาข้าไปเพื่ออะไร? - เครื่องหมายง่าย
เครื่องหมายง่าย ๆ คืออะไร?
ใครสักคนที่ใจง่าย เพื่อขโมยจาก
มักจะเพราะพวกเขาใจกว้าง และไว้วางใจมากเกินไป
-ชอบเจ้า. - อ๋อ ขอบเจ้า
ข้าได้ยินเรื่องเดอะคาเมเลี่ยน เป็นสัตว์ประหลาด
ด้วยความอยากอาหาร ของนักล่านับพัน
และอาหารโปรดของเธอคือแพนด้า
พวกเขาบอกว่ากิ้งก่านี้ ตัวละครมีพลังเวทย์มนตร์
ถ้าเอ่ยชื่อเธอสามครั้ง
เธอจะพาเจ้าไป ในเวลากลางคืน!
กิ้งก่าสามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ ให้ดูเหมือนใครๆ
-แม้แต่เจ้า. -หรือเจ้า.
เจ้าหลี่ เจ้าหลี่ จริงมั้ย?
โปจะลงแล้ว แม่มดชั่วร้ายเหรอ?
กิ้งก่า?
ก็มังกร. งานของนักรบไม่เคยเสร็จสิ้น
หลี่ ข้าคิดว่าโปร่วมมือกัน กับผู้ต้องหา
เพื่อกำจัดแม่มดผู้ชั่วร้าย ไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก
ผ่อนคลาย. โปต้องเผชิญกับปีศาจ
demigods และทุกสิ่งทุกอย่าง ในระหว่าง.
เขามักจะออกมาด้านบนเสมอ
อ่าเจ้าพูดถูก เจ้าถูก.
แต่ถ้าเจ้าคิดผิดล่ะ!
ใจเย็นๆนะปิง
แย่แค่ไหนก็ได้ แม่มดผู้ชั่วร้ายคนหนึ่งจะเป็นอย่างไร?
เธอเป็นใครที่จะเรียกเรา?
การเคลื่อนไหวที่ทรงพลังแบบคลาสสิก
เราเป็นหัวหน้าของ
จูนิเปอร์ ซิตี้ ครอบครัวอาชญากรรมที่โดดเด่นที่สุด
และเธอก็เป็นเพียงตาแมลง พลังของสัตว์เลื้อยคลานผู้หิวโหย
เจ้าออกไป ส่วนแม่มดผู้ชั่วร้าย
เราเคยบริหารเมืองนี้
ตอนนี้เราจ่ายเงินให้เธอ ครึ่งหนึ่งของเงินที่เราฉ้อโกง
มันเหมือนกับว่าอาชญากรทำไม่ได้ มีชีวิตที่ซื่อสัตย์อีกต่อไป
ใช่ แต่เราจะทำอย่างไร?
เราจะโค่นเธอลงด้วยกัน
มีถั่วมั้ย?
เธอเป็นคนจำแลงรูปร่าง
เธออาจจะอยู่ที่โต๊ะนี้เอง และเราก็คงไม่มีความคิด
สำหรับสิ่งที่เรารู้ เจ้าคือ The Chameleon!
หรือเจ้าคือ The Chameleon!
-หรืออาจจะ... -ไม่นะ.
-...อาจจะ... -อย่าพูดเลย.
...ข้าคือคาเมเลี่ยน
ข้าบอกว่าอย่าพูดเลย
เห็นได้ชัดว่าเราพูดออกไป
ขออภัยกิ้งก่า
ไม่ ไม่ ไม่ต้องขอโทษ
เจ้าและครอบครัวของเจ้าเจริญรุ่งเรือง โดยการข่มเหงผู้อ่อนแอ
จึงไม่รู้สึกดีเมื่อใด เจ้าคือคนที่ถูกบีบ
โดยเฉพาะเมื่อ คนที่บีบ
เป็นเพียง "ตาแมลง" หิวกระหายพลัง..."
ที่เหลือคืออะไร?
สัตว์เลื้อยคลานวิ่งหนี
เอาล่ะ สัตว์เลื้อยคลานตัวนี้ ต้องการมากขึ้น
เจ้ามีเมืองอยู่แล้ว
อะไรอีก เจ้าอาจต้องการไหม?
ข้ามีบางอย่างที่พิเศษ ในใจ.
ข้าใกล้จะบรรลุเป้าหมายแล้ว
ใกล้ถึงพระจันทร์สีเลือดแล้ว
แต่พระจันทร์สีเลือด อยู่ห่างออกไปสองคืน
เวลาอันน้อยนิด ค่าใช้จ่ายมากมาย
ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไม ข้าจะต้องเพิ่มขึ้น
ส่วยเดือนนี้ถึง 60%
ไม่
เมื่อกี้มันคืออะไร?
ข้าหมายถึงไม่มีการดูหมิ่น
ไม่ต้องกังวล.
ข้ายกโทษให้เจ้าสำหรับความไม่สุภาพ
และการแทงข้างหลัง
และการดูหมิ่นอย่างโจ่งแจ้ง เจ้าแสดงให้ข้าเห็นแล้ว
ข้ายกโทษให้.
แต่ข้าไม่เคยลืม
เจ้าอาจจะบอกว่า ข้ามีความทรงจำ...
โอ้อย่าพูดอย่างนั้น
...ของช้าง.
เจ้าคิด ข้าผลักเจ้าไปไกลเกินไปเหรอ?
ถ้าอย่างนั้นเจ้าเพื่อนของข้าไม่สามารถเริ่มได้
เข้าใจ...
...ผมสามารถผลักดันไปได้ไกลแค่ไหน
ข้าจะคาดหวัง บรรณาการของเจ้าในเวลารุ่งเช้า
เราจะหยุดมั้ย. เพื่อรับประทานอาหารกลางวันเร็วๆ นี้?
ความยุติธรรมไม่ได้หยุดแค่มื้อกลางวัน
แต่ก็ต้องใช้เวลาบ้างเป็นบางครั้ง หมดเวลาสำหรับของว่าง
ต้องการแบ่งคุกกี้อัลมอนด์ของข้าหรือไม่?
เจ้าเพียงแค่จะให้ข้า ครึ่งหนึ่งของคุกกี้ของเจ้า
-จากความดี ของหัวใจของเจ้า? -อืม-อืม
สิ่งที่จับได้ ถูไม้ไผ่เหรอ?
- "แบม-อะไร-เลอ"? - เจ้ารู้ไหมขนแกะ
เรือกลไฟ, ฟลิมแฟม
เจ้าต้องการคุกกี้หรือไม่?
ข้าจับตาดูเจ้า
ไกลแค่ไหน. กิ้งก่านี้?
ไกลออกไปอีกหน่อย
ลี่ เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ข้างนอกนี้ กลางดึกเหรอ?
ข้า... ข้า-ข้าไม่ต้องการ เพื่อคิดถึงพระจันทร์สีเลือดที่กำลังขึ้น
โอ้ พูห์
เจ้าก็กังวลเหมือนกับข้าเลย
เอาล่ะเอาล่ะ
ข้ารู้ว่ามีแพนด้ามาเจอกัน สงบอ่อนโยนและเยือกเย็น
แต่ความจริงก็คือ
- ข้าค่อนข้างจะบ้าไปแล้ว! - ข้าก็เช่นกัน
โปเป็นคนใจเย็นเกินไป อ่อนโยนและเยือกเย็น
ที่จะเผชิญ แม่มดแปลงร่าง
- แล้วถ้าเขาถูกจับล่ะ? - แล้วถ้าเขาถูกทรมานล่ะ?
ลูกของเรา!
ตกลงตกลง.
บางทีโปก็มี ในที่สุดก็พบกับคู่ของเขา
แต่ยังมีบางอย่างอยู่ ที่เขามี
- กิ้งก่าไม่ได้ -นั่นอะไร?
เรา.
เอาล่ะ ไปหาลูกชายของเรากันเถอะ
ข้าหวังว่าโปคงสบายดี
เจ้ารู้ไหมหลี่ ห่านฉลาดตัวหนึ่งเคยกล่าวไว้ว่า
“ความกังวลไม่ได้ทำให้ น้ำซุปจะเดือดเร็วขึ้น”
ใครคือคนงี่เง่าคนนั้น?
ข้าแน่นอน ข้าเป็นห่านที่ฉลาด
โอ้ใช่.
โว้ว!
นั่นคือหมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุด ข้าเคยเห็น.
นั่นไม่ใช่หมู่บ้าน
นั่นคือจูนิเปอร์ซิตี้
นั่นคือสิ่งที่ข้าจะพบ คาเมเลี่ยนเหรอ?
เพียงนั่งเรือออกไป
และข้าจะเป็นผู้นำเจ้า ตรงไปที่ประตูหน้าบ้านของเธอ
เจ้าแน่ใจหรือว่าเราจะพบ กัปตันเรืออยู่ในนั้นเหรอ?
ในราคาที่เหมาะสม นักฆ่าพวกนั้น
จะพาเราไปทุกที่ เราอยากไป
แน่นอน, เราสามารถเลือกได้เสมอ
ส่วนลดสี่นิ้ว
ไม่มีการขโมย
"โรงเตี๊ยมกระต่ายแสนสุข"
นั่นฟังดูน่าเชิญชวนนะ
มีใครสูญเสียกระต่ายบ้างไหม?
ผัดเร็วขึ้น!
ยินดีต้อนรับสู่ โรงเตี๊ยมกระต่ายแสนสุข
ข้าจะหารถให้เรา บางทีเจ้าอาจจะหาอาหารให้เราได้501
และหลีกหนีจากปัญหา
เฮ้ พวกเจ้าเล่นอะไรกันอยู่?
ไพ่นกกระจอก.
และเดิมพันก็สูง
ข้าเล่นได้ไหม? แน่นอนเจ้าจะไปได้ง่าย
สำหรับผู้เริ่มต้น เพราะข้ากำลังเริ่มต้นมาก
สวัสดี.
- ข้าจะได้อะไรเจ้า? - นั่งเรือไปยังเมืองจูนิเปอร์
ถามคนนี้สิ..
-เขาเป็นใคร? -เขาเป็นกัปตัน.
ขอบเจ้า.
โอ้ ข้าชนะอีกแล้ว ข้าเดาว่าโชคของผู้เริ่มต้น
ไม่เคยเล่นมาก่อนใช่ไหม?
ข้าขอโทษ แล้วเจ้าล่ะ กล่าวหาข้าว่าโกงเหรอ?
ข้าอยากจะพูด ถึงผู้จัดการได้โปรด
ข้าเป็นผู้จัดการ
ข้าจะให้เจ้านั่งเรือ ถึงจูนิเปอร์ซิตี้
แต่ข้าจะไม่ถือ อะไรก็ตามที่ผิดกฎหมาย
ข้าไม่ต้องการปัญหาใดๆ
ปัญหาวิ่งหนีจากข้า
จากนั้นเจ้าจะต้องเสียค่าใช้จ่ายสองเท่า
ข้าสับสน. ข้าควรจะมี บอกว่าข้าชอบปัญหา?
ในกรณีนั้น, เจ้าจะต้องเสียค่าใช้จ่ายสามเท่า
โอ้ เอ่อ บางทีเราอาจจะกลับไปได้ ในราคาสองเท่า
เจ้ามีข้อตกลง
ยอดเยี่ยม. ข้าจับมือของเขา หรือมือของเจ้า?
ข้าขออะไรอีกได้ไหม สำหรับเจ้าแหม่ม?
ใช่. ทุกอย่างอีกครั้ง
ยกเว้นน้ำซุป มันจืดชืดมาก
กวนต่อไป!
โว้ว! หนึ่งในทุกสิ่ง คือการสั่งซื้อของข้า
แต่เจ้าจ่ายเงินเพื่อสิ่งนี้ได้อย่างไร?
ตามกฎหมาย, ตามกฎหมาย, ยุติธรรมและสี่เหลี่ยมจัตุรัส
ข้าภูมิใจในตัวเธอ.
โอ้ว้าว. ดูเวลาสิ.
จำไว้ว่าเราต้องทำ สิ่งนั้น
ลงตามสถานที่ กับผู้ชายคนนั้นเหรอ?
จริง ๆ แล้วเจ้าคิดว่าเจ้าทำได้ แย่งอาหารจากข้าเหรอ?
จะต้องมี
บางอย่าง ความเข้าใจผิดที่นี่
และเห็นได้ชัดว่า ข้าเป็นคนหนึ่งที่เข้าใจผิด
ขออนุญาติชำระเงินครับ เพื่อมื้ออาหารของเราและของเจ้าด้วยเช่นกัน
ข้าแค่หิว...
-เกี๊ยว? -...การแก้แค้น
เอาล่ะ มารับได้เลย
ไม่! ไม่ไม่ไม่ไม่! อย่ามาเอามัน!
ทำลายพวกเขา!
ข้าเข้าใจแล้ว!
สวัสดี!
-โว้ว! -ไปได้แล้ว
ทุกอย่างดีขึ้น
มาเร็ว.
ก็อตชา.
กวนต่อไป!
สวัสดี!
โว้ว!
ข้าจะเอาสิ่งนั้น
คิดว่านี่เป็นของเจ้า
สวัสดี!
ไม่มีการขโมย
ใช่ ข้าคิดว่ามันเป็น สายเกินไปนิดหน่อยสำหรับเรื่องนั้น
มันไม่สายเกินไป เพื่อทำสิ่งที่ถูกต้อง
รับพวกเขา!
-ระวัง! -โว้ว!
ฮะ?
สกาดูช!
โว้ว. การเคลื่อนไหวที่ดี
เจ้าต้องสอนข้าเรื่องนั้น
ให้ตายเถอะแพนด้า!
ว้าว ว้าว ว้าว!
ใครเป็นคนออกแบบโรงเตี๊ยมบนหน้าผา?
ข้าไม่ควรกิน เกี๊ยวทั้งหมดเหล่านั้น
ฮะ? เอ่อโอ้.
แล่นเรือโฮ!
สำรอง!
ย้ายย้ายย้าย!
เอ่อไม่ใช่ว่าข้ากังวล
แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้ากิ้งก่า รู้ว่าเรากำลังมา?
ทำไมเธอสามารถอยู่ที่ไหนก็ได้ ใครก็ได้.
ลี่ เจ้าช่วยแสดงหน่อยได้ไหม กระดูกสันหลังเล็กน้อยเหรอ?
ข้าขอโทษ แต่กล้าหาญรี่เป็น ไม่เคยมีความพิเศษของข้าเลย
เจ้าไม่จำเป็นต้องกล้าหาญ
เจ้าเพียงแค่ต้องทำตัวกล้าหาญ
ทำตัวกล้าหาญ เข้าใจแล้ว.
โอ้! โอ้! หลี่!
-เดี๋ยว! - จับข้าไว้ปิง!
- ทั้งหมดนี้มันเปล่าประโยชน์เลย! - ได้โปรดอย่า!
ข้ายังเด็กเกินไป!
โอ้!
การแสดงความกล้าหาญเป็นยังไงบ้าง?
ทำงานต่อไป
จูนิเปอร์ซิตี้
มันจะดีมาก เพื่อจะได้กลับบ้านอีกครั้ง
ครอบครัวของเจ้าหรือเปล่า อยู่ที่นั่นด้วยเหรอ?
พวกเขาจะถ้าข้ามีครอบครัว
มันไม่ง่ายเลยที่จะเป็น สุนัขจิ้งจอกตัวน้อยในเมืองใหญ่
ข้าจึงต้องมีชีวิตรอด ทุกวิถีทางที่ข้าทำ
-เฮ้! -การยิ้มแย้ม
ชิลลิง การแกล้ง
หยุดวิ่ง. หยุดวิ่ง!
โว้ว. เจ้าเป็นเด็กกำพร้าเหรอ? ข้าก็เช่นกัน
ข้าหมายถึงข้าเป็น
พ่อห่านของข้ารับเลี้ยงข้า และหลังจากนั้น
พ่อแพนด้าของข้าพบข้าแล้ว
พ่อห่าน พ่อแพนด้า เดาว่ามันต้องใช้ทุกประเภท
ใช่ไหมแม่?
แล้ววันหนึ่ง, คนท้องถิ่นพาข้าเข้าไป
เอาหลังคาคลุมศีรษะของข้า
มอบเสื้อผ้าให้ข้าสวมใส่ อาหารที่กิน
หลังจากนั้น, ข้าไม่เคยอยู่คนเดียวอีกต่อไป
- ข้าเดาว่าเราทั้งคู่โชคดี -ข้าคิดว่า.
เฮ้ บอกข้าบางอย่าง
-กลับมาในหุบเขาห่าน... -ความสงบ.
...นั่นมันทำอะไร. กระรอกน้อยขี้โมโห หมายถึง...
-แพนด้าแดง. -...ตอนที่เขาบอกว่า
เจ้าต้องค้นหาผู้สืบทอดของเจ้า?
ตอนนี้ที่ข้าควรจะ เพื่อเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ
ข้าต้องหา ผู้สืบทอดที่สมควร
ที่จะรับช่วงต่อ ในฐานะนักรบมังกร
เมื่อเจ้าอยู่ด้านบนแล้ว เจ้าอยากพักที่ไหนใช่ไหม?
ไม่ ก็แค่นั้น--
ข้ารู้อะไรเกี่ยวกับ เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ?
ข้าไม่สามารถคิดขึ้นมาได้
หนึ่งในนั้น สุภาษิตที่ฟังดูเท่
"ศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชีวิตคือ..."
เอ่อ ข้าไม่รู้ บันได?
ตกลง.
ทุกคนรู้ดีว่าชีวิตยิ่งใหญ่ที่สุด ศัตรูคือเวลา
ข้าเดาว่ามันง่ายกว่า เพื่อยึดมั่นในชีวิตที่เจ้ารู้จัก
กว่าจะก้าวต่อไป กับคนที่เจ้าไม่ได้ทำ
เฮ้นั่นค่อนข้างดี
ใช่. บางทีเธอควรจะเป็น ผู้นำทางจิตวิญญาณ
ของหุบเขาห่าน
อ้าว คนนั้น.. เขาดื่มเหมือนปลา
เขาควรจะขับรถไหม?
เรามาเพื่อไว้อาลัย ตามที่เจ้าร้องขอ.
ดูเบาไปหน่อย
ออกไปหาข้าเพิ่มสิ
-มากกว่า? -แต่-แต่ คาเมเลี่ยน...
ไป. ก่อนที่ข้าจะโยนเจ้าลง บันไดอีกชั้นหนึ่ง
ในที่สุดชะตากรรมของข้าก็มาถึง
ข้าจะขยายกฎของข้า จากจูนิเปอร์ซิตี้
ไปยังทุกเมืองและทุกเมือง และหมู่บ้าน
จากที่นี่ไปยังหุบเขาแห่งสันติภาพ และมากกว่านั้น
พวกเขาทั้งหมดจะรู้จักชื่อนี้
ของกิ้งก่า!
ตื่นสิ! ตื่น! ตื่นสิ!
เจิน!
ข้ามีวิสัยทัศน์ ข้าเห็นคาเมเลี่ยน
เธอจะเข้ามารับช่วงต่อ เมืองและเมืองต่างๆ
และหุบเขาแห่งสันติภาพ
วิสัยทัศน์?
ขณะที่เจ้ากำลังหลับใหล
ข้าค่อนข้างมั่นใจ นั่นเป็นเพียงความฝัน
ไม่ใช่ความฝัน! วิสัยทัศน์
เอ๋ที่นั่นข้ามีเกี๊ยวที่ไม่ดี ก่อนที่ข้าจะไปนอน
หรือมันเป็นของนักรบมังกร
เราต้องไปที่ The Chameleon และพาเธอลงไป
ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็โชคดี
ยินดีต้อนรับสู่เมืองจูนิเปอร์
โว้ว!
นี่คือสถานที่
เจ้าจะอยู่ที่ไหน สิ่งที่เจ้าต้องการจะเป็น
ทำสิ่งที่เจ้าต้องการจะทำ
และขโมย สิ่งที่เจ้าต้องการขโมย
เอ่อถ้านั่นคือสิ่งที่เจ้า
แลนด์โฮ!
โว้ว. ที่มาจากที่ไหนเลย
-โว้ว! -เคลื่อนไหว! -ระวัง!
-ขอโทษ. -ออกจากทาง!
ข้าไม่เคยเห็น การจราจรหนาแน่นมากมาก่อน
เจ้าไม่มีชั่วโมงเร่งด่วน ในหุบเขาแห่งสันติภาพหรือ?
ไม่มีใครเข้าเลย เร่งรีบขนาดนั้น
มาเร็ว!
แน่ล่ะว่าดีแล้ว ที่จะได้กลับบ้านอีกครั้ง
ทั้งภาพและเสียง...
กลิ่น.
โอ้...
มันเป็นดินแดนมหัศจรรย์เกี๊ยว!
ฮูฮูฮู!
ใช่!
โว้ว.
ป. โป!
จุดสนใจ!
เมืองนี้เป็นที่สุด สถานที่ที่น่าตื่นตาตื่นใจที่ข้าเคยเห็น!
ข้าเคยรู้สึกแบบเดียวกัน
จนกระทั่งกิ้งก่า ใส่กรงเล็บของเธอเข้าไป
คืนนี้เราจะลง กิ้งก่า
โอ้ใช่.
ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่าที่ไหน แม่มดผู้ชั่วร้ายคนนี้ซุ่มซ่อนอยู่
ขณะที่เธอครองเมือง
เธอกำลังซุ่มซ่อนอยู่เหรอ. ในหอคอยอันชั่วร้ายนั้น
ครองเมือง?
-เจ้ารู้ได้อย่างไร? -เอ๊ะ ไม่ใช่ครั้งแรกของข้า
การกำจัดคนร้าย
- ก้าวต่อไปกันเถอะ -เฮ้ เจิ้น
-เฮ้ ยา เจิ้น -ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ.
- เป็นยังไงบ้างเจิ้น? -ว้าว.
-เจ้าค่อนข้างเป็นคนดังในท้องถิ่น -ใช่แล้ว
สมมติว่ามีใบหน้าเหมือนของข้า ยากที่จะลืม
อะไร?!
เจ้าเป็นอาชญากรที่ต้องการตัวเหรอ?
เจ้าฟังดูประหลาดใจ เรื่องนี้น่าประหลาดใจไหม?
ข้าไม่คิดว่า นี่เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจ
เจ้าไม่เคยกล่าวถึง เจ้าเป็นที่ต้องการ
ไม่ต้องกังวล.
กฎหมายมีสิ่งที่ดีกว่าให้ทำ กว่าจะมองหาข้า
-เฮ้ สุนัขจิ้งจอก - เราตามหาเจ้าแล้ว
- ต้องเป็นสัปดาห์การทำงานที่ช้า - ข้าจะจัดการเรื่องนี้
เช้าๆ เจ้าหน้าที่. นักรบมังกร มาแล้ว
ข้ากับสุนัขจิ้งจอกอยู่ที่นี่ บนธุรกิจ Dragon Warrior อย่างเป็นทางการ
-มังกรใคร? -นักรบอะไร?
นักรบมังกร? ใครก็ได้?
ไม่มีอะไร?
บางทีเจ้าอาจรู้จักข้าดีขึ้นในฐานะ...
กังฟูแพนด้า!
รอรอ!
เจ้าเชื่อผู้ชายคนนั้นได้ไหม?
- อ่า เอาน่า! -ตกลง.
ดังนั้นเราจึงพยายามในแบบของเจ้า ตอนนี้เราลองของข้าแล้ว
รอก่อน เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?
ขอโทษ.
มาเลย มาเลย มาเลย มาเลย!
เจ้าไม่สามารถหนีจากกฎหมายได้
เจ้าเป็นอาชญากรที่ต้องการตัว
ใช่แล้ว มันดูเหมือน ข้าไม่ใช่คนเดียว
ว้าวชีวิตในเมือง ดำเนินไปอย่างรวดเร็วจริงๆ
เราต้องออกไปจากที่นี่ ก่อนที่พวกเขาจะเรียกร้อง...
...สำรองข้อมูล
นั่นเป็นวัวจำนวนมาก
วิ่ง!
ไปกันเถอะ. ไปกันเถอะ!
โอ้! โอ๊ย
โว้ว.
โว้ว!
โอ้!
ไปกันเถอะ.
โว้ว!
ล้ม...ช้ามาก
โอ้!
ขอโทษ.
ว้าว.
พวกเขาอยู่นั่น!
เราไม่มีเวลา สำหรับกลองเดี่ยว
เราติดอยู่
ข้าได้ยินเสียงกลอง
-ตอนนี้ยังอีกไม่ไกลแล้ว - เจ้ามักจะพูดแบบนั้นเสมอ
และมันยังไกลกว่านั้นมากเสมอ
โว้ว.
สถานที่นี้คืออะไร?
บ้านที่แสนอบอุ่น.
โจรที่เก่งที่สุดบางคน และอาชญากร
ในจูนิเปอร์ซิตี้ทั้งหมด อยู่ที่นี่.
ระมัดระวัง. พวกเหล่านี้ จะขโมยกางเกงของเจ้า
ได้เลย และเจ้าจะไม่มีวันรู้มัน
เอ่อโอ้. ตอนนี้น้องๆระวังตัวด้วย ด้วยดอกไม้ไฟเหล่านั้น
โอ้.
โอ๊ย
โอ้.
เจ้าก็เป็นเพื่อนกัน กับคนเหล่านี้ทั้งหมดเหรอ?
พวกเขาเป็นครอบครัวจริงๆ
เจิ้น
โอ้! นั่นคือเจ้าจริงๆเหรอ?
ฮัน ที่ปรึกษาเก่าของข้า
ข้ารู้เสมอว่าสักวันหนึ่ง เจ้าจะพบทางกลับบ้าน
กลับไปที่ถ้ำ และเมื่อเจ้าทำ...
...ข้าคงจะให้เจ้าอย่างแน่นอน การกลับบ้านที่เหมาะสม
-ครอบครัวเหรอ? -เหมือนญาติห่างๆ
เอาล่ะ, เราควรทำอย่างไร?
รวดเร็วและไม่เจ็บปวด หรือช้าและเจ็บปวด?
ช้าและเจ็บปวด ช้าและเจ็บปวด
เอาล่ะ เจ้าพวกหลอกลวงตัวน้อย มันช้าและเจ็บปวด
-เย้! -ไชโย!
เจ้าไม่ต้องการจริงๆ เพื่อทำสิ่งนี้.
- และทำไมถึงเป็นเช่นนั้น? - เพราะถ้าเจ้ามากเท่ากับ
วางกรงเล็บหนึ่งอันไว้ที่ข้าเจ้า จะต้องตอบว่า...
นักรบมังกร
นักรบ. นักรบ. นักรบ.
นักรบ. นักรบ.
WHO?
โอ้ เพื่อน นี่คือการผจญภัยของข้า ภูมิภาคนั้นจริงๆเหรอ?
แนะนำพวกเขาหน่อยโป
ถึงหมัดของเจ้า
จำไว้นะโป มีวิธีอื่นอยู่
เพื่อนำความสงบสุข มากกว่าการเตะก้น
อ่า มาเลย จริงหรือ
-ตอนนี้? -ใช่ตอนนี้.
เดี๋ยว. ไม่ควรอยู่ภายในใจของข้า Shifus มีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน?
เราอยู่ในข้อตกลงทั้งหมด
ด้วยความผิดหวังร่วมกันของเรา
ในเจ้า.
รอ.
ผู้ที่รีสอร์ท สู่ความรุนแรงตอนนี้...
จะพบเท่านั้น ความรุนแรงมากขึ้นในภายหลัง
ดังนั้นสิ่งที่เจ้ากำลังพูดคือ ถ้าเราไม่ทำร้ายเจิ้น
นิดหน่อยตอนนี้...
เราอาจทำร้ายเธอได้มากในภายหลัง
อะไร ไม่ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ข้าพูด
ใช่! และเกิดความรุนแรงมากขึ้นในภายหลัง
ดีกว่า ความรุนแรงน้อยลงแล้ว
ไม่ไม่ไม่ไม่, ข้าคิดว่าเจ้ากำลังเข้าใจผิด
จุดพื้นฐานของสิ่งที่...
- ความรุนแรงมากขึ้น! -ไชโย!
ความรุนแรงทำให้ท้องของข้าเสียวซ่าน
เจ้ารู้ไหมว่าแพนด้าทำ จุดดีมากมาย
ข้าชอบมัน.
ความรุนแรง! ความรุนแรง! ความรุนแรง!
ไม่ ไม่ ไม่ รอ! กลับมา!
ข้าจะเกิดปัญญาที่ดีขึ้น
เจ้าต้องไปเวิร์คช็อป สุภาษิตเหล่านั้น
-เอ่อ กังฟูแพนด้าเหรอ? -ไม่.
ลูกชายของนายปิงและหลี่?
นั่นคือทั้งสองอย่าง ชื่อสามัญมาก
-เป็นที่ปรึกษาโดยอูเกว? -ขอโทษ.
ตฝนตกโดยอาจารย์ Shifu?
-โอ้ อาจารย์ชิฟู - อ่า!
ใช่. ทุกคนเคยได้ยินเกี่ยวกับ ปรมาจารย์ชิฟู่ในตำนาน
แต่ไม่ใช่เจ้า
มีใครเคยพูดว่า "ตำนาน" บ้างไหม?
เอามันเข้ามา.
ฟังนะ ฮัน ข้ารู้ เรามีความแตกต่างของเรา
แต่ข้าติดขัดจริงๆที่นี่
และข้าก็หวัง เจ้าสามารถช่วยข้าได้
-ขอบเจ้า. -อย่าดื่มสิ่งนั้น
โอ้.
เราแค่ต้องการสถานที่สักแห่ง นอนต่ำ
เป็นเวลาหนึ่ง, ซักพัก จนกว่าความร้อนจะเย็นลง
แล้วทำไมข้าถึงต้องช่วยเจ้าล่ะ?
เพราะลึกลงไปข้างล่างนั้น
ภายนอกเป็นเกล็ดเหล็ก คือผู้มีจิตใจดี
ที่ยังคิดถึงข้าอยู่ เป็นหนึ่งในครอบครัวเหรอ?
ดี. แต่ถ้าเจ้ายังอยู่ที่นี่ ในยามค่ำ
ข้าเรียกวัวตัวเอง
นอนหลับสนิท
งั้นคืนนี้เราจะลง กิ้งก่า
หลังจากได้กางเกงคืนแล้ว
ไม่เจ๋ง! พวกเจ้า...
มาเร็ว! ให้พวกเขากลับมา สิ่งเหล่านี้เป็นธรรมเนียม
ใช่ ที่นี่ดูไม่เหมือนเลย เป็นกันเองมาก
โอ้หางของข้า
ข้าแน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี นี่คือร้านอาหาร
คนเหล่านี้คือคนของข้า เราพูดภาษาเดียวกัน
เจ้ารออยู่ที่นี่
คำทักทาย!
ข้าขอโทษที่ต้องขัดจังหวะ
ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังมี เป็นช่วงเวลาที่ดี แต่ข้าเป็น
สงสัยว่ามีแพนด้าเกิดขึ้นหรือไม่ ที่จะผ่านส่วนเหล่านี้?
มีแพนด้าอยู่ที่นี่
เจ้ารู้จักเขา?
รู้จักเขา? ทำไมล่ะ ข้าเป็นพ่อของเขา
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
อืม?
เจ้าต้องจ่ายเงินเพื่อ สิ่งที่ลูกชายของเจ้าทำกับโรงเตี๊ยมของข้า
ลูกของข้าคงไม่ทำแบบนี้ ไม่มีเหตุผล.
เป็นไปได้ไหม น้ำซุปของเจ้าจืดชืดเหรอ?
ลองมัน.
ไม่ไม่! น้ำซุปมีกลิ่นหอมมาก
เจ้าไม่ควรเพิ่มก สิ่งเดียวโดยเฉพาะไม่ใช่ข้า
ปล่อยมือจากห่าน
แพนด้ากลับมาแล้ว
เขากลับมาแล้ว?
ไม่
แต่เจ้ากำลังหวังว่าเขาจะเป็น
เพราะถ้าเจ้าคิดว่า เขาทำให้สถานที่แห่งนี้เละเทะ
เจ้าไม่มีความคิด สิ่งที่ข้าสามารถทำได้
ทุกสิ่งที่เขาได้เรียนรู้ เขาเรียนรู้จากข้า
ยกเว้นสิ่งหนึ่ง
ความเมตตา
ข้าไม่รู้ว่าเขาเอามันมาจากไหน เพราะข้าไม่เชื่อมัน
ทีนี้ก็ไปได้ หนึ่งในสองวิธี
โดยวิธีง่ายๆ ก็คือ เจ้าบอกข้าว่าเขาอยู่ที่ไหน
หรือวิธีที่ยากลำบากซึ่งในนั้น เจ้าบอกข้าว่าเขาอยู่ที่ไหน
แต่มันยากที่จะเข้าใจ สิ่งที่เจ้าพูด
เพราะเจ้าไม่มีฟัน
ไพ่นกกระจอก.
ข้ากินไพ่นกกระจอก สำหรับอาหารเช้า!
โอ้.
ฮะ?
เคลื่อนไหว! เคลื่อนไหว! ออกไปจากทางของข้า!
อยู่ที่นั่น!
ลูกชายของเราอยู่ที่ไหน?
เขานั่งเรือไปที่เมืองจูนิเปอร์
ทางไหน?
เจ้ารู้ไหม ห่านที่ฉลาดครั้งหนึ่ง...
-เวลาที่จะไป. -เอ่อใช่ ขวา.
เอาล่ะ ลองอีกครั้ง
ผัดหม้อ ม้วนกระทะ เสิร์ฟจาน
และสกาบลัม!
เฮ้ มังกรทองอยู่ที่ไหน นั่นควรจะยิงออกไปเหรอ?
จะไม่เกิดขึ้นกับไม้กวาด
นั่นก็ยังไม่เลวร้ายนัก892
ใช่ แต่ผัดทีหลัง
ม้วนให้สูงขึ้น และคำว่า "สกาดูช"
"Skadoosh" ไม่ใช่คำพูด
แล้ว “สกาบลัม” ล่ะ?
สกา-ตำหนิ!
ข้าต้องบอกว่าเจ้าไม่เหมือน
ปรมาจารย์คนอื่นๆ ข้าได้พบแล้ว
ใช่ข้ารู้. แพนด้ามีไม่มาก
ไม่สิ เจ้าเป็นคนดีนะ
ตั้งใจฟัง. ชายฝั่งมีความชัดเจน
โจร, ตีถนน.
และเจ้าสองคน ออกไปจากสายตาของข้า
ฮะ?
ข้ารู้ว่าข้าสัญญาไว้ ว่าข้าจะเป็นผู้นำเจ้า
ตรงไปที่ The Chameleon's ประตูหน้า,
แต่ดูเหมือนประตูหลัง ใช้งานได้จริงมากขึ้นอีกเล็กน้อย
ข้าต้องบอกว่า Zhen
เจ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ สุนัขจิ้งจอกแห่งคำพูดของเจ้า
หลุมลูกพีชเคี้ยวเหรอ?
เล่มหนึ่งจากอาจารย์อูเกว ต้นพีชแห่งปัญญาสวรรค์
เอ๊ะ มันเป็นหุบเขาแห่งสันติภาพ สิ่ง.
มันควรจะเตือนข้า ว่าทุกหลุม
ถือสัญญา ของต้นไม้ใหญ่
บางทีมันอาจจะทำเช่นเดียวกันสำหรับเจ้า
เจ้าแน่ใจไหม เจ้าต้องการทำเช่นนี้?
ในฐานะผู้นำทางจิตวิญญาณที่ชาญฉลาด เคยกล่าวไว้ว่า
“ถ้าคนหนึ่งเตะก้นจะเตะก้นได้ยังไง ไม่หาก้นเตะเหรอ?”
เจ้าเป็นชิ้นงานที่แท้จริง เจ้าก็รู้?
ขอบเจ้า
เดี๋ยวก่อนนั่นคือคำชม หรือดูถูก?
ใช่.
โว้ว.
เจ้าเห็นลูกชายของเราไหม?
อืม.
-ขอโทษ. -ขอโทษ. -ขอโทษ.
-ไม่. - นะ
บอกเราว่าเจ้าเคยเห็นลูกชายของเรา
เดี๋ยวก่อนทำไมพวกเขาถึงจากไป?
เจ้าบอกว่าใช่
เฮ้ ดูสิ โปก็อยู่ที่นี่
สุดยอดเลยพี่ลี่ แต่เจ้าจะบอกได้อย่างไร?
พวกเราแพนด้ามีของขวัญ เพื่อเห็นสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้
มาเร็ว. อาจจะมี เบาะแสเพิ่มเติมข้างหน้า
ทำไม
-มันปิด. -ระวัง!
ฮะ?
-โป! -ยืนกลับ.
โว้ว.
-พวกเขากำลังมา. -เร็วเข้า ช่วยข้ายกกรงหน่อย
ไม่มีประโยชน์.
เราต้องรั้งมันไว้ กับบางสิ่งบางอย่าง
ใช้พนักงานของข้าสิ
เอาล่ะ. ยืนกลับ. เอาล่ะ.
เจิ้น?
เจ้าจะเอาพนักงานของข้าไปที่ไหน?
ข้าคิดว่าเจ้าหมายถึงพนักงานของข้า
เจ้ามอบมันให้กับ Zhen และตอนนี้เจินได้มอบมันให้กับข้าแล้ว
“ให้เพื่อกำไร” ข้าเชื่อว่ามันทำงานอย่างไร
เจ้าพูดถูกเจิ้น เขาเป็นเครื่องหมายที่ง่าย
เจิ้น
กฎข้อแรกของถนน: ไม่เคยเชื่อใจใครเลย
ข้าสอนเธออย่างนั้น
และเจ้าคิดว่าลูกศิษย์ของข้า เพื่อนของเจ้าเหรอ?
เด็กฝึกงาน? เธอเป็นคนรับเจ้าเข้ามาเหรอ?
สิ่งที่ดีที่สุดนั้น เคยเกิดขึ้นกับเธอ
เจ้าควรจะได้เห็น รางน้ำเล็กๆ
ก่อนที่ข้าจะพบเธอ
ขี้เรื้อนและหิวโหยไปครึ่งหนึ่ง
ออกไปเที่ยวกับคนที่ถูกปฏิเสธ จากรังโจร
เธอไม่มีความกลัว
ศักยภาพดังกล่าว
ข้าจึงรับเธอเข้ามา
ข้าทำให้เธอเป็นอย่างที่เธอเป็นในวันนี้
-ยืนตัวตรง. -ใช่หัวหน้า.
เจ้าจึงผ่านเรื่องทั้งหมดนี้มา
เพียงเพื่อให้ข้าให้เจ้า ไม้เท้าแห่งปัญญา ทำไม
ข้าก็มาจากเช่นกัน ถ่อมตนจุดเริ่มต้น
และใฝ่ฝันที่จะเป็น บางสิ่งบางอย่างเพิ่มเติม
ข้าต้องการความเคารพและอำนาจ
ข้าต้องการที่จะเป็น ปรมาจารย์กังฟู
-พูดว่าอะไรนะ? - ข้าถูกหันหลังให้
จากห้องฝึกซ้อมทุกแห่ง ข้าไปที่.
พวกเขาก็จะบอกว่า ข้าตัวเล็กเกินไป ต่ำต้อยเกินไป
และกังฟูนั่น ไม่ใช่ชะตากรรมของข้า
ดังนั้นข้าจึงเลือกเส้นทางอื่น:
เวทมนตร์
ข้าเติบโตขึ้น
ข้าเก่งมาก
และข้าได้ทุกอย่างแล้ว ข้าเคยฝันถึง
มีทุกอย่างยกเว้นกังฟู
เพียงเพราะข้าสามารถมองได้
เหมือนไท่ลุงไม่ได้หมายถึง ข้าสู้ได้เหมือนเขา
เห็นมั้ยโป...
อาจแสดงกังฟูได้ โดยร่างกาย
แต่ความลับของมันกลับถูกเก็บไว้ ในจิตวิญญาณ
และตอนนี้ข้าก็ได้เข้าไปแล้ว สู่แดนวิญญาณ...
เจ้าจะขโมย กังฟูของไท่ลุง
ของเขาและของเจ้านายทุกคน คนร้ายที่มาต่อหน้าข้า
และเมื่อข้าทำจะไม่มีใครกล้า ดูถูกข้าอีกครั้ง
เจ้าลืมข้า.
อย่ากวนเลยพี่โป
บาร์เหล่านั้นมีมนต์เสน่ห์ กับบางอย่างที่เก่ามาก
และเวทย์มนตร์ที่ทรงพลังมาก
เจ้าต้องมีมังกรอย่างน้อยสิบตัว นักรบที่จะผ่านพวกเขาไป
แล้วข้าจะไม่ผ่านพวกเขา
ข้าจะไปอยู่ใต้พวกเขา
นั่นน่าหงุดหงิด ด้วยเหตุผลหลายประการ
อา! 1,000
-โป! -เจิ้น?1001
-พนักงานของข้า. มอบมันให้ - ข้าขอโทษที่ข้าโกหกเจ้า
ข้า-ข้าก็แค่ทำ สิ่งที่ข้าได้รับการบอกกล่าว
ขอโทษทีหลัง. ตอนนี้ ข้าต้องหยุดกิ้งก่า
โป!
เจิ้น?
ไม่!
สบายดีนะเจิน
เจ้าไม่เคยพูด เจ้าจะทำร้ายเขา
กฎข้อที่สองคืออะไร ของถนนเหรอ? 1,010
มีคนได้รับบาดเจ็บเสมอ
และให้แน่ใจว่าไม่ใช่เจ้า
ข้าแค่อยากจะมี อีกทางหนึ่ง
-กฎข้อที่สามของถนน? - กฎข้อที่สาม?
บางคนก็บอกว่า มันสำคัญที่สุด
ไม่มีใครสนใจ ในความรู้สึกของเจ้า
สับสับ.
เรามีอาณาจักรวิญญาณ ที่จะปล้น
และยิ้ม
ไม่มีใครชอบคนบ่น 1,020
จริงใจนะเจิ้น ข้าไม่รู้ว่าที่ไหน 1,021
เจ้ารับนิสัยที่ไม่ดีเช่นนั้น 1,022
โอ้ถ้าข้าสามารถ... 1,023
สวัสดี. 1,024
โว้ว! 1,025
ออกไปจากข้า โอ๊ย. โอ๊ย. อา! 1,026
ลูกชาย! 1,027
ตอนนี้ช่วยข้าด้วย 1,028
อา! 1,029
สวัสดีลูกชาย 1,030
ใช้ได้. เราเข้าใจแล้วเจ้าโป 1,031
เรามีเจ้าแล้ว 1,032
แล้วเจ้าตามข้ามาเหรอ? 1,033
มันเป็นความคิดของเขา 1,034
ตกลงตกลง. มันเป็นความคิดของเราทั้งคู่ 1,035
เราติดตามเพราะเรารักเท่านั้น 1,036
ไม่ เจ้าติดตามเพราะว่า เจ้าไม่เชื่อในตัวข้า 1,037
และเพราะเรารัก? 1,038
เจ้าพูดถูก 1,039
ข้าเมาครั้งใหญ่ 1,040
ข้าเชื่อใจคนผิด 1,041
ข้ามอบไม้เท้าแห่งปัญญา ตรงไปที่ The Chameleon 1,042
โอ้. 1,043
โป... 1,044
นั่นก็คือ เป็นการเสียหายครั้งใหญ่มาก 1,045
ถ้าเพียงแต่ข้าจะฟัง ถึงท่านอาจารย์ชิฟู 1,046
และพักอยู่ใน หุบเขาแห่งสันติภาพ, 1,047
กิ้งก่า จะไม่มีพนักงานของข้า 1,048
และไม่มีสิ่งใดเลย จะเกิดขึ้น 1,049
ข้าแค่ตั้งใจแน่วแน่ที่จะ รักษาสิ่งต่าง ๆ ในแบบที่เคยเป็น 1,050
ทุกคนกลัว ของการเปลี่ยนแปลงโป 1,051
แม้กระทั่งข้า 1,052
มีอยู่ช่วงหนึ่ง ไม่นานที่ผ่านมา, 1,053
เมื่อทุกสิ่งที่ข้าอยากเป็น 1,054
เป็นพ่อครัวก๋วยเตี๋ยวที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในหุบเขา 1,055
แล้วเกิดอะไรขึ้น? 1,056
ข้ากลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด พ่อครัวก๋วยเตี๋ยวในหุบเขา 1,057
-มันเป็นความจริง. -แต่ข้าก็กลายเป็นพ่อคนด้วย 1,058
และไม่มีอะไร...ไม่มีอะไรเลย เคยเป็นเหมือนกันตั้งแต่นั้นมา 1,059
การเปลี่ยนแปลงไม่ได้เสมอไป จะต้องเป็นสิ่งที่ไม่ดี 1,060
ทำไมเจ้าถึงคิด ข้ามักจะเปลี่ยนเมนู 1,061
ที่ร้านอาหาร? 1,062
เพราะถ้าเรื่องยังคงอยู่ เหมือนเดิมตลอดไป 1,063
ไม่ช้าก็เร็ว, พวกเขาจะสูญเสียรสชาติไป 1,064
เขาพูดถูกโป 1,065
ตั้งแต่ข้าออกจากหมู่บ้าน ข้ากลายเป็นนักรบไปแล้ว 1,066
แข็งแกร่ง. กล้าหาญ. 1,067
เคลื่อนย้ายไปมา. ทางนี้. 1,068
เอากรงพวกนั้นขึ้นไปตรงนั้น มาเร็ว. 1,069
มม. นี่มันดูแย่นะ 1,070
-เลวจริงๆ. -เคลื่อนย้ายไปมา! 1,071
มาเร็ว. 1,072
อย่าบอกข้า เจ้ากำลังเริ่มต้นจริงๆ 1,073
เพื่อเป็นเพื่อนกัน กับแพนด้าตัวนั้น 1,074
อะไร ไม่ ข้า-มันแค่... 1,075
เมื่อเราต้องการสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เราต้องใช้ 1,076
อะไรก็ตามที่เรามี เพื่อรับมัน 1,077
นั่นคือทั้งหมดที่แพนด้าเป็น บางสิ่งบางอย่างที่จะใช้ 1,078
นั่นเป็นเหตุผลที่เจ้ารับข้าเข้ามาเหรอ? 1,079
ข้าก็เลยสามารถช่วยเจ้าได้ เจ้าต้องการอะไร? 1,080
เจิ้น ข้ารับเจ้าเข้าไปแล้ว เพราะเจ้าฉลาด
และโหดเหี้ยมและไร้ความรู้สึก
เหมือนข้า.
และวันที่เจ้าหยุดอยู่ สิ่งเหล่านั้น
เป็นวันที่ใช่ เจ้าเลิกมีประโยชน์กับข้าแล้ว 1,085
ดังนั้นเพื่อประโยชน์ของเราทั้งสอง อย่าเปลี่ยน 1,086
คืนนี้, เมื่อพระจันทร์สีเลือดขึ้น
สู่จุดสูงสุด ในท้องฟ้ายามค่ำคืน
ข้าจะเปิดประตู สู่แดนวิญญาณ 1,089
และความลับทั้งหมดของมัน จะเป็นของข้า! 1,090
พระจันทร์สีเลือดขึ้นเสมอหรือไม่ ช้าขนาดนี้เหรอ? 1,091
ข้าดูเหมือนจะจำมันได้ เพิ่มขึ้นเร็วขึ้น 1,092
ไม่? แค่ข้า? 1,093
อืม. 1,094
ฮึ. 1,095
มันเป็นเพียงสำหรับ เอฟเฟ็กต์ที่น่าทึ่งอยู่แล้ว 1,096
ข้าคิดว่าข้าจะไป เปิดอาณาจักรวิญญาณทันที 1,097
เอาไท่ลุงมาให้ข้า! 1,098
ไท่ลุง. 1,099
แฟนตัวยง.
เจ้าเป็นใคร และเจ้าเป็นอะไร กับพนักงานคนนั้นเหรอ?
สิ่งนี้มอบให้ข้า โดยเพื่อนเก่าของเจ้า
แพนด้าอ้วนเหรอ?
โปอาจจะเป็นคนงี่เง่า แต่เขาไม่เคยเต็มใจเลย
ส่งมอบไม้เท้าของอูเกว กับคนที่ชอบเจ้า
ใครพูดอะไร. เกี่ยวกับด้วยความเต็มใจ?
อืม.
เห็นได้ชัดว่า, ข้าตัดสินเจ้าผิดแล้ว จิ้งจก
ตอนนี้ทำไมเจ้าถึงมี พาข้ากลับมาเหรอ?
ข้าเรียกเจ้ามาที่นี่ เพื่อที่เจ้าจะได้สอนข้า
ตำนานที่สุดของเจ้า การเคลื่อนไหวของกังฟู
ข้าไม่แบ่งปันทักษะของข้า กับใครสักคน.
มันไม่ใช่การร้องขอ
ใช่ ข้าเข้าใจแล้ว
การโจมตีเส้นประสาทไทลุง
พลัง ความแม่นยำ
เจ้าทำอะไรกับข้า?
กังฟูของเจ้าทั้งหมดเป็นของข้าแล้ว
และส่วนที่ดีที่สุดก็คือ ข้าแค่เริ่มอุ่นเครื่องแล้ว
พานายพลไคมาให้ข้าหน่อย
พามาสเตอร์ออสเพรย์มาให้ข้าหน่อย
อาจารย์บูล.
โปรอ! กรุณามีเหตุผล.
ข้าจะไม่ไปไหน จนกว่าข้าจะได้พนักงานคืน
ไม่มีพนักงานคนใดที่คุ้มค่ากับชีวิตของเจ้า
ตราบใดที่ข้ายังอยู่ นักรบมังกร,
ข้าจะไม่ปล่อยให้ใครได้รับบาดเจ็บอีก เพราะข้า.
โป!
เจ้ายังมีชีวิตอยู่.
โปรด. ข้าทำผิดพลาด.
ข้าก็เหมือนกัน: เชื่อใจเจ้า
ข้าเสียใจ.
เจ้านายของเจ้าบอกเจ้าหรือเปล่า ที่จะพูดแบบนั้นด้วยเหรอ?
เธอไม่ใช่เจ้านายของข้า ข้าจะจากไปอย่างดี
มันเป็นความจริง. ข้าผิดไปทุกอย่าง
เจ้ากำลังทำอะไร?
หยุดเจ้า.
หลีกทางให้ข้าหน่อย เจิน
ไม่
เคลื่อนไหว.
เจ้าอยากให้ข้าย้ายเหรอ? ย้ายข้า
ตอนแรกเจ้าทรยศข้า และตอนนี้เจ้าอยากจะต่อสู้กับข้าเหรอ?
ทำไมเจ้าทำเช่นนี้?
เพื่อไม่ให้เจ้าถูกฆ่า
เจ้าสนใจอะไร ถ้าข้าถูกฆ่าหรือเปล่า?
ได้โปรดเถอะ โป ขอเพียงให้ข้าทำสิ่งหนึ่งให้ถูกต้อง
เจ้าไม่ใช่คนเดียวที่เป็น ตัดสินใจเลือกสิ่งที่ไม่ดีเมื่อเร็ว ๆ นี้
เจ้าจะผ่านไปได้จริงๆ ด้วยสิ่งนี้ใช่ไหม?
กลัวเลย.
และไม่มีอะไรเลย ข้าสามารถคุยกับเจ้าออกไปได้ไหม?
ข้าเกรงว่าจะไม่.
เจ้าไม่สามารถเอาชนะเธอได้เจ้ารู้ไหม
เจ้าอาจจะพูดถูก-
แต่ข้าต้องลอง
ออกไปจากที่นี่ให้ไกลที่สุด เท่าที่จะทำได้
-โป! -เราไม่ควรมีเลย ให้เขามาที่นี่
เราเป็นพ่อที่แย่มาก
อย่างน้อยเจ้าก็ไม่ได้โกหก และทรยศต่อเขา
นั่นเป็นเรื่องจริง เจ้าแย่กว่า
ข้าเป็นเพื่อนที่แย่มาก
"เพื่อน"? นั่นให้ความรู้สึก ใจกว้างนิดหน่อยใช่ไหม?
เอ่อ ข-เรายอมแพ้กันเถอะ ยอมแพ้.
เราปล่อยเขาไปไม่ได้ ในนั้นคนเดียว
พวกเราทำอะไรได้บ้าง?
มีแค่เราสามคน ต่อต้านกองทัพ
แล้วข้าเดาว่าเราจะเพียงแค่ ต้องหากองทัพมาเอง
เฮ้! ฟังนะทุกคน!
ต้มตุ๋น!
ขอบเจ้า
นักรบมังกรกำลังประสบปัญหา
WHO?
เจ้ารู้ไหมโป
แพนด้า.
ไม่ ไม่ แพนด้าตัวอื่น
- ข้าเป็นพ่อของเขา - ข้ายังเป็นพ่อของเขา
โอเค นั่นไม่สำคัญ
สิ่งที่สำคัญก็คือว่า
เพื่อนของข้าเดือดร้อน และเขาต้องการความช่วยเหลือจากข้า
ข้าต้องการของเจ้า
-เหตุใดเราจึงควรช่วยเจ้า? -เพราะ...
เพราะ...
มันเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่จะทำ
หยุดนะ! หยุด! หยุดหัวเราะ!
ดูสิข้ารู้ เจ้าคิดว่ามันอาจจะเป็น
สายเกินไปสำหรับกลโกงมากมาย
โจรและฆาตกรอย่างพวกเรา เพื่อเปลี่ยนวิถีทางของเรา
แต่เพื่อนที่ดีเคยบอกข้าว่า
มันไม่สายเกินไป เพื่อทำสิ่งที่ถูกต้อง
ดังนั้นสิ่งที่เจ้ากำลังพูดคือ ยิ่งเราทำถูกต้องมากเท่าไหร่ตอนนี้
ยิ่งเราทำผิดได้มากเท่าไรในภายหลัง
อะไร ไม่
และกับกิ้งก่า ออกจากทาง...
ในที่สุดเราก็สามารถทำได้ ความผิดทั้งหมดที่เราต้องการ
ข้า-ข้าคิดว่าเจ้าหายไปแล้ว จุดพื้นฐาน
ความรุนแรง! ความรุนแรง! ความรุนแรง!
พวกเจ้าพร้อมหรือยัง เพื่อทำสิ่งที่ถูกต้อง
ด้วยเหตุผลที่ผิดเหรอ?
ตอนนี้เจ้าเห็นความผิดพลาด เพื่อนนักรบมังกรคนนี้สร้างขึ้น
กำลังประเมินต่ำไป คู่ต่อสู้ของเขา
ข้าไม่เคยจะได้เดินเข้าไป ช่างเป็นกับดักที่ชัดเจน
เฮ้.
ตอนนี้เจ้าเห็นความผิดพลาด
เพื่อนนักรบมังกรคนนี้ ทำคือ...
หุบปากไปเลย แลร์รี่
สถานที่แห่งนี้กำลังคลาน มีผู้คุ้มกันมากขึ้น
กว่าที่ข้าเคยเห็น
ข้าจะไม่มีวันได้รับ ถึงโปได้ทันเวลา
เจ้าเพิ่งไปถึงโป เราจะดูแลยาม
เราจะ?
ข้า-ข้าหมายถึง เราจะทำ
แต่อย่างไร?
เพียงแค่ปล่อยให้ข้า
นายพลไค?
ท่านเซิน?
ทั้งหมดนี้คือศัตรูเก่าของข้า
เนเมส-เอ๋? เนเมส-ข้า?
กิ้งก่ากำลังดึงวิญญาณ
จากอาณาจักรวิญญาณและ ระบายความเคลื่อนไหวทั้งหมดของเรา
และเธอกำลังใช้ไม้เท้าของเจ้า ที่จะทำมัน
ข้ามาที่นี่เพื่อเอามันกลับมา
ข้าจะไม่กลั้นหายใจ
เอ่อ ข้าขอโทษ ข้ารู้จักเจ้าไหม?
รู้จักข้าไหม? ข้าชื่อสกอตต์
จระเข้พ่นไฟ.
โอ้ใช่. สกอตต์.
ข้ากับอาจารย์ชิฟู่ แค่พูดถึงเจ้า
แพนด้า.
อูเกวตัดสินใจผิดพลาดในการเลือก เจ้าเป็นนักรบมังกร
ข้าแค่ไม่รู้ว่าใหญ่แค่ไหน มันเป็นความผิดพลาดมาจนถึงตอนนี้
โว้ว. ไท่ลุง?
ข้าจะเอาพนักงานคนนั้นกลับมา ฟื้นฟูกังฟูของเจ้า
และคืนให้ทุกท่าน กลับไปสู่อาณาจักรวิญญาณ
เจ้าจะเห็น.
ทั้งหมดที่ข้าเห็นคือคำสัญญาที่ผิด
เอาล่ะ,
เจ้าเป็นกลุ่ม โคโมโดขี้โมโห
ทีนี้ก็ไปได้ หนึ่งในสองวิธี
โดยวิธีง่ายๆ ก็คือ เจ้ายอมแพ้ด้วยความเต็มใจ
หรือวิธีที่ยาก ที่เจ้ายอมจำนนอย่างบาดเจ็บ
ทางเลือกเป็นของเจ้า
ข้าถูกหลอก! ข้าถูกหลอก!
แย่จัง
ขอบเจ้า เจ้าปิง
วิ่งหนี!
ลูกกระสุนปืนใหญ่!
โอ้. เผ็ดเกินไปหรือเปล่า?
อืมมม ไม่ มันเป็นการเตะที่สมบูรณ์แบบ
โสม.
นั่นเป็นความลับ ถึงพันช์มัลเบอร์รี่ของข้า
แพนด้าตัวนั้นพูดถูก
ความรุนแรงมากขึ้นในภายหลังจะดีกว่า
เย้!
ข้าเชื่อว่าเจ้ามีบางอย่าง นั่นเป็นของข้า
เจ้ายังตายไม่ได้ใช่ไหม?
เจ้าไม่สามารถฆ่าผิดได้เหรอ?
ไม่ Wordplay ไม่ได้มาด้วยกัน
แล้วเรื่องพนักงานคนนั้น...
รับมัน.
ข้ามีทุกสิ่งที่ข้าต้องการแล้ว จากมันต่อไป
ข้าคิดว่านี่คือโชคชะตา
การเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย ระหว่างศัตรูที่น่าเกรงขาม
เหมือนกันในหลายๆ ด้าน
ถ้าเพียงข้ามีเกี๊ยว ทุกครั้ง
คนร้ายบอกข้า เรามีเหมือนกันมากแค่ไหน
มันเป็นความจริง. เราทั้งคู่ลุกขึ้นแล้ว ไปสู่จุดสูงสุด
น่าเสียดายแค่พวกเราคนเดียวเท่านั้น สามารถออกมาด้านบนได้
มันเป็นความอัปยศ
สำหรับเจ้า.
พลังรวมของข้า
ของเวทมนตร์และกังฟู ทำให้ข้าผ่านพ้นไม่ได้
และเมื่อข้าเลิกกับเจ้าแล้ว
ข้าจะขยายกฎของข้า จากเมืองจูนิเปอร์สู่...
ทุกเมืองอื่น ๆ และเมืองและหมู่บ้าน
จากที่นี่ไป หุบเขาแห่งสันติภาพและอื่นๆ
ใช่ข้ารู้.
แต่เจ้ารู้ได้อย่างไร?
ข้าเห็นมันในนิมิต
เพราะข้าคือนักรบมังกร
อย่างน้อยตอนนี้
แต่ข้าก็ตระหนักได้ว่ามันเป็นเช่นนั้น อาจถึงเวลาที่ข้าทำการเปลี่ยนแปลง
และเจ้าก็ควรทำเช่นนั้น
ข้าคือคาเมเลี่ยน ข้าไม่ทำอะไรนอกจากการเปลี่ยนแปลง
ภายนอกเท่านั้น
การเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงเกิดขึ้นจากภายใน
และถ้าเราเหมือนกันจริงๆ ตามที่เจ้าพูด,
บางทีเราอาจจะทำได้ทั้งคู่ ปล่อยสิ่งที่เราเคยเป็น
และกลายเป็นสิ่งที่ดีกว่า กว่าที่เราเป็นอยู่แล้ว
พูดว่าอะไรนะ?
ข้าพูด...
ข้าเห็นแล้วว่ากำลังมา
เราภูมิใจในตัวเจ้ามาก
เจ้าลองมันในแบบของเรา
ตอนนี้ลองของเจ้า
เตะก้นเธอ
ข้านำหน้าเจ้ามาก
อืม?
บิดงวงงวงช้างของปรมาจารย์?
งาแห่งความหวาดกลัวของอาจารย์หมูป่า!
เขี้ยวแห่งความพิโรธของปรมาจารย์หมาป่า!
โอ้. ของอาจารย์บูล เขาแห่งความพินาศ!
อะไร
จำการเคลื่อนไหวนี้หรือไม่?
เสียงข้าเป็นแบบนั้นเหรอ?
ข้าฟังดูไม่เป็นแบบนั้นใช่ไหม?
เจ้าไม่ได้รับทักษะเหล่านั้น!
ให้เขาซ้าย. ขวา. ตัวพิมพ์ใหญ่
- เจ้ากำลังรูทเพื่ออะไร? -ข้าไม่แน่ใจ.
ทั้งหมดนี้น่าสับสนมาก
ข้าแข็งแกร่งกว่าคู่ต่อสู้ทุกคน เจ้าเคยเผชิญ
เพราะว่าข้าเป็นศัตรูกันทุกคน เจ้าเคยเผชิญหน้ากัน
โป!
โว้ว. ข้าต้องไปเวิร์คช็อป ทางเข้าที่กล้าหาญเหล่านั้น
นะ มันถูกต้องแล้ว
ข้ารู้ว่าข้าควรจะทิ้งเจ้าไป
ให้เน่าเปื่อยอยู่ในรางน้ำ เจ้าอยู่ที่ไหน
เน่าเสียในรางน้ำดีกว่า กว่าอยู่ใต้นิ้วหัวแม่มือของเจ้า
สวัสดี!
สองต่อหนึ่ง?
ตอนนี้ดี, นั่นดูไม่ยุติธรรมเลย
ข้าจะต้องแม้แต่อัตราต่อรอง
อาจารย์คอบร้า
อาจารย์ออสเพรย์
อาจารย์แมงป่อง.
อาจารย์หมาป่า.
นายพลไก่.
ท่านเซิน
นั่นยอดเยี่ยมมาก!
ข้าหมายถึงมันน่ารำคาญ แต่มันยอดเยี่ยมมาก
โว้ว!
เจิน!
ว้าว ว้าว!
โป!
ข้าคิดว่าเราเป็นเพื่อนกัน
ยืนกลับ.
ข้าจะเตะก้นข้า
เย้!
โว้ว!
- เอาล่ะ โป ออกไปจากที่นั่น -เจ้าต้องทำเช่นนี้.
ข้าไม่สามารถเอาชนะกิ้งก่าได้
เต่าเฒ่าผู้ฉลาดเคยบอกข้าว่า
ที่เจ้าไม่เคยรู้ สิ่งที่เจ้าสามารถทำได้จนกว่าเจ้าจะทำมัน
ชะตากรรมของโลก แขวนอยู่ในความสมดุล
และเจ้าอยู่ที่นี่ให้ข้า คำแนะนำการใช้ชีวิตจากเต่า?
กลายเป็นหลุมไปเลย Zhen
เป็นหลุม
และสิ่งที่เจ้าคิดว่า เจ้ากำลังทำ?
จบสิ่งที่โปเริ่มต้น
โอ้ได้โปรด. กี่ครั้ง ข้าต้องบอกเจ้าไหม?
อย่าพูดเหลวไหล.
เจ้าเม่นตัวน้อยเนรเจ้า!
ท้ายที่สุดข้าได้ทำเพื่อเจ้าแล้ว เจ้าทรยศข้าเพื่อหมีแพนด้าเหรอ?
กฎข้อแรกของถนน:
ไม่เคยเชื่อใจใครเลย
ฮ่า! เจ้าไม่สามารถเอาชนะข้าได้
ข้ารู้ทุกการเคลื่อนไหวของเจ้า
ไม่ใช่อันนี้.
ม้วนกวน
เสิร์ฟและสกา - บลัม!
ใช่!
กฎข้อที่สอง: มีคนได้รับบาดเจ็บเสมอ
ตอนนี้เป็นการเคลื่อนไหวที่ยอดเยี่ยม
ป. เจ้าก็ออกไปได้แล้ว กรงนั้นเมื่อใดก็ตามที่เจ้าต้องการ?
เจ้าจอมปลอม
มันไม่ได้ปลอม มันเป็นวิธีการ
นอกจากนี้หลุมพีชเป็นอย่างไรบ้าง ควรจะกลายเป็นต้นไม้
ถ้าเจ้าไม่เคยให้มัน โอกาสที่จะเติบโต?
และเฮ้ เจ้าขยับตัวเร็วขึ้น และกลิ้งสูงขึ้น
แต่ครั้งสุดท้ายที่ คำคือ...
..."สกาดูช"
บางทีอูเกวอาจจะพูดถูก เกี่ยวกับเจ้า.
เจ้าไม่ได้ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง หลังจากนั้น.
โอ้พระเจ้า ขอบเจ้ามาก
นั่นคือลูกชายของข้า!
ลูกชายของเรา!
ข้าคิดว่าถึงเวลาแล้ว เจ้าส่งเรากลับบ้านนะแพนด้า
เจิ้น ทำอะไรสักอย่าง!
กฎข้อที่สาม:
ไม่มีใครสนใจ ในความรู้สึกของเจ้า
เจอกันตอนหน้านะ
นักรบมังกร.
เราบรรจุอาหารบางอย่าง สำหรับเวลาของเจ้าในคุก
หวังว่าจะไม่เป็นเช่นนั้น มื้อสุดท้ายของเจ้า
ไทยขอบเจ้านะทุกคน
ผมคิดว่า.
หลังจากที่ข้าสละเวลาของข้า และข้าก็เป็นจิ้งจอกอิสระอีกครั้ง
บางทีข้าอาจจะเปิด หนึ่งในสถานที่ฝังเข็มเหล่านั้น
-นั่นคือความโกรธทั้งหมด - ข้าคิดว่าเจ้าเหมาะกว่า
สำหรับงานด้วย มีพื้นที่สำหรับการเติบโตอีกเล็กน้อย
พระราชวังหยก?
ของเธอ?
จากผู้สมัครทั้งหมด
เจ้าเลือกที่จะฝึก ในฐานะผู้สืบทอดตำแหน่งที่คู่ควรของเจ้า
เจ้าเลือกสุนัขจิ้งจอกเหรอ?
เจ้ารู้เมื่อเจ้ารู้ เจ้ารู้?
ก็ได้ เลือกคนที่เจ้าต้องการ โจร กิ่งไม้ แครอท
ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมข้าถึงต้องกังวล
ข้าจะไปนั่งสมาธิ มาก.
ไม่ต้องกังวล. เขาจะมารอบ ๆ
อาจจะ.
เฮ้.
เจ้าโอเค?
เขาพูดถูก.
สิ่งที่เกี่ยวกับข้าพูดว่า ข้าพร้อมสำหรับสิ่งนี้แล้วหรือยัง?
อย่างที่ข้าเรียนรู้จากการทำงาน ในครัวของพ่อข้า
บางครั้งอาหารจานเด็ดที่สุด
มาจาก ส่วนผสมที่ไม่น่าเป็นไปได้มากที่สุด
เฮ้ นั่นก็ไม่เลวนะ
โอเค เจอกันนะ ผู้นำทางจิตวิญญาณ.
ใช่. ข้าเริ่มจะเข้าใจแล้ว สุภาษิตนี้
เราไม่ควรนั่งยองๆ
ด้วยตะเกียบ ในกระเป๋าของคนคนหนึ่ง
เจ้ารู้ไหมบางทีเจ้าควร เพียงแค่เตะก้น
เงินไม่สามารถซื้อความสุขได้
แต่ซื้อได้แน่นอน เกี๊ยวมากมาย
ทำไมมันถึงกลับมาทุกครั้ง. ไปกินเกี๊ยวกับเจ้าเหรอ?
เมื่อชีวิตให้มะนาวแก่เจ้า
ทำน้ำลูกแพร์ และทำให้ทุกคนตะลึง
เราเข้าใจแล้ว
เจ้าไม่สามารถมีขนมไหว้พระจันทร์ได้ และกินมันด้วย
แม้ว่าข้าเดา เจ้าสามารถกินขนมไหว้พระจันทร์ได้
แล้วก็สั่งพุดดิ้งมะม่วง ด้านข้าง
เราขอเริ่มเลยได้ไหม ฝึกซ้อมตอนนี้เหรอ?
ความสงบภายใน.
ความสงบภายใน. ความสงบภายใน.
เฮ้ อาจารย์ชิฟู
- ดูสิ เรามีกันสองคน - เจ้าทำได้ดีมาก ชิฟู
เจ้าไม่หายใจ ด้วยท้องของเจ้า
- เจ้าดูเหนื่อยนิดหน่อย -เจ้าเหนื่อยไหม?
-เจ้าดูเหมือนกระรอกเลย - เจ้าต้องการคุกกี้ไหม?
ความสงบภายใน.
เจ้าพร้อมไหม เพื่อเริ่มการฝึกของเจ้า?
เจ้าหรือไม่?
ใช่. และข้าก็นำความช่วยเหลือเล็กน้อย
♪ โอ้ ที่รัก ที่รัก ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร ♪
โว้ว.
♪ นั่นอะไรสักอย่าง ไม่ได้อยู่ที่นี่เหรอ?
-♪ โอ้ ที่รัก ที่รัก ♪ -สวัสดี-ย่ะ! สวัสดี!
♪ ข้าไม่ควรปล่อยเจ้าไป ♪
โอ้! โอ้! ร้อน! ร้อนร้อน!
♪ และตอนนี้ เจ้าอยู่นอกสายตา ใช่แล้ว ♪
♪ แสดงให้ข้าดู เจ้าอยากให้มันเป็นแบบไหน ♪
โอ้... ว้าว!
♪ ใช่ บอกข้าสิ ที่รัก ♪
♪ เพราะข้าจำเป็นต้องรู้ ตอนนี้เพราะ ♪
♪ ความเหงาของข้ากำลังฆ่าข้า ♪
♪ และข้า ♪
♪ ข้าต้องสารภาพ ♪
♪ ข้ายังคงเชื่อ ♪
♪ ยังคงเชื่อ ♪
♪ เมื่อข้าไม่ได้อยู่กับเจ้า ข้าเสียสติไปแล้ว♪
♪ ส่งสัญญาณให้ข้าหน่อย ♪
♪ ตีข้าหน่อยสิ ที่รัก อีกครั้งหนึ่ง ♪
♪ โอ้ ที่รัก ที่รัก ♪
♪ เหตุผลที่ข้าหายใจคือเจ้า ♪
♪ ที่รัก เจ้าทำให้ข้าตาบอด ♪ ♪ โอ้ ที่รัก ♪
♪ ไม่มีอะไรเลย ที่ข้าจะไม่ทำ ♪
♪ มันไม่ใช่ทาง ข้าวางแผนไว้แล้ว♪
♪ แสดงให้ข้าเห็น ♪
♪ เจ้าอยากให้มันเป็นแบบไหน ♪
♪ ใช่ บอกข้าสิ ที่รัก ♪
♪ เพราะข้าจำเป็นต้องรู้ ตอนนี้เพราะ ♪
♪ ความเหงาของข้ากำลังฆ่าข้า ♪
♪ และข้า ♪
♪ ข้าต้องสารภาพ ข้ายังคงเชื่อ♪
♪ ยังคงเชื่อ ♪
♪ เมื่อข้าไม่ได้อยู่กับเจ้า ข้าเสียสติไปแล้ว♪
♪ ส่งสัญญาณให้ข้าหน่อย ♪
♪ ตีข้าหน่อยสิ ที่รัก อีกครั้งหนึ่ง ♪
♪ บี-บี-เบบี้ ที่รัก บา-เบบี้ บี-เบ-เบบี้ ♪
♪ ตีข้าอีกครั้งหนึ่ง ♪
♪ ตีข้า ♪
♪ โอ้ใช่แล้ว ♪
-♪ อีกครั้งหนึ่ง ♪ -♪ ตีข้าสิ ♪
♪ โอ้ บ้า... ♪
♪ เอาล่ะ ตีข้าเลยที่รัก แต่ไม่ยากเกินไป♪
♪ ตีข้าอีกครั้งหนึ่ง ♪
♪ ตีข้าสิที่รัก แต่ไม่ยากเกินไป♪
♪ อีกครั้งหนึ่ง ♪
♪ โอ้ ที่รัก ที่รัก ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร ♪
♪ นั่นอะไรสักอย่าง ไม่ได้อยู่ที่นี่เหรอ?
♪ โอ้ ที่รัก ♪
♪ ข้าไม่ควรปล่อยเจ้าไป ♪
♪ และข้าต้องสารภาพ ♪
♪ นั่นคือความเหงาของข้า ♪
♪ กำลังจะฆ่าข้าแล้ว ♪
♪ เจ้าไม่รู้หรอ ♪
♪ ข้ายังคงเชื่อ ♪
♪ ว่าเจ้าจะอยู่ตรงนี้ ♪
♪ และส่งสัญญาณให้ข้าหน่อย ♪
♪ ตีข้าหน่อยสิ ที่รัก อีกครั้งหนึ่ง ♪
♪ ความเหงาของข้ากำลังฆ่าข้า ♪
♪ และข้า ♪
♪ ข้าต้องสารภาพ ♪
♪ ข้ายังคงเชื่อ ♪
♪ ยังคงเชื่อ ♪
♪ เมื่อข้าไม่ได้อยู่กับเจ้า ข้าเสียสติไปแล้ว♪
♪ ส่งสัญญาณให้ข้าหน่อย ♪
♪ ตีข้าหน่อยสิที่รัก อีกครั้งหนึ่ง